‫«قسمت ۲۳: پارکینگ»
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫با فرارسیدن گرمای تابستون ‫در «دیدلی اسکوات»...
‫چارلی رفت دفترش تا پیش‌فاکتورها رو
‫برای ساخت یه پارکینگ جدید ‫واسه فروشگاه مزرعه بیاره.
‫حالا دیگه این کار خیلی ضروری بود،
‫چون گردشگرهای تابستونی میومدن ‫و ساعت‌ها اونجا می‌گشتن،
‫[هاک‌استون]
‫همبرگرهایی که از گوشت گوساله‌ی خودمون ‫درست شده بود رو می‌خوردن...
‫خیلی ممنون.
‫و نه تنها از نوشیدنی هاک‌استون من...
‫نوش جان.
‫بلکه از نوشیدنیِ ‫ هاک‌استون جدید کیلب هم می‌خوردن.
‫[ویژه‌ها: آیتم جدید! ‫نوشیدنی کیلب.]
‫- بفرمایید. نوش جان. ‫- خیلی ممنون آقا.
‫[کیلب]
‫و من؟
‫آره!
‫وای اینا رو ببین! شگفت‌انگیزن!
‫حالا دیگه من ‫پادشاه قارچ‌های «چیپینگ نورتون» بودم
‫و هر روز اونا رو به فروشگاه‌های مزرعه ‫و کافه‌های اطراف می‌بردم.
‫دستم پره، دستم پره، دستم پره.
‫برای ناهارِ تیم، قارچ تهیه می‌کردم.
‫هر روز.
‫به مدت یه ماه.
‫و قارچ تنها چیزیه ‫که می‌تونم درموردش حرف بزنم.
‫ظاهراً وقتی که جهش رشدی‌شون متوقف شد، ‫کیسه‌ها رو از جایی که
‫در حال حاضر توش رشد می‌کنن برمی‌داری... ‫گمونم سه تا جهش دارن.
‫- خب. ‫- بعدش اونا رو می‌بری بیرون
‫- و بیرون به رشدشون ادامه می‌دن. ‫- خب.
‫اما کیسه‌های جدید می‌ذاری.
‫خب.
‫اما قرار بود کارها متوقف شن
‫چون همونطور که انقدر قشنگ ‫برای آنی توضیح دادم
‫کیسه‌هایی که اول خریده بودم فرسوده بودن
‫و باید می‌بردیمشون بیرون...
‫تا با کیسه‌های جدید جابه‌جا کنم.
‫بیا تا وقتی انرژی داریم بذاریمشون اینجا
‫چون اگه تموم شه دیگه تا اونجا نمی‌ریم.
‫- آره. متوجهم. ‫- پس بیا بذاریمشون اون طرف.
‫- سلام چارلی. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبِ خوبم.
‫- اینطور به نظر نمیاد. ‫- خب، خبر خوبی ندارم.
‫- متاسفانه. ‫- یه سورپرایز داریم.
‫خب...
‫من سه تا پیش‌فاکتور ‫برای پارکینگ ماشین گرفتم.
‫خب؟
‫اولیش خب تقریبا ۶۷...
‫- به اضافه‌ی... ‫- چی؟
‫نه... به اضافه‌ی مبالغ احتمالی...
‫برای چیزهای مختلفه چون مطمئن نیستن.
‫بعدی ۸۰ به اضافه‌ی یه کم دیگه‌ست.
‫- و بعد... ‫- ۸۰ هزار پوند؟
‫و اونی که فکر می‌کنم کامل‌ترینشونه...
‫چون شامل ورودی جدید بزرگراهه...
‫- خب؟ ‫- ۹۷،۱۲۷ پونده.
‫برای یه پارکینگ ماشین؟
‫برای پارکینگ و ورودی جدید.
‫- بعد کل سنگ‌ها رو هم ما می‌دیم؟ ‫- سنگ‌ها رو گرفتیم.
‫- ولی اونا رو خودمون می‌گیریم. براشون هزینه نداره... ‫- هزینه‌ای نداره.
‫و قیمت خود سنگ هم وحشتناکه...
‫ولی خودمون سنگ داریم!
‫داریم! به اندازه‌ی ۵۰ هزار پوند ‫ سنگ داریم...
‫- اون... ‫- انقدر می‌شه.
‫- ۹۷ هزار پوند؟ ‫- ۹۴ هزار.
‫- نود و... ‫- حتی منم حیرت‌زده شدم.
‫نود! دست بردار!
‫من فکر می‌کردیم بدترین حالت برای پارکینگ
‫این باشه که وقتی سنگ رو خودمون تامین کنیم
‫- ۲۰ هزار پوند بدیم. ‫- آره.
‫چرا خودمون این کارو نکنیم؟
‫جدی می‌گم. من ساخت و ساز ‫چقدر سخته؟ می‌دونم قبلاً هم گفتم
‫ولی واقعاً پارکینگ ساختن مگه چقدر سخته؟
‫- کندن خاک. ‫- آره، خاک رو می‌کنی.
‫صفحات پلاستیکی پایینش می‌ذاری ‫تا علف‌ها از توش رشد نکنن و اینا.
‫- آره. ‫- زیاد طول می‌کشه؟
‫آره، راستش قضیه جدیه.
‫- سنگ که از خودمونه. ‫- آره. جابجایی سنگ.
‫- و یه کم ماسه می‌گیریم. ‫- آره.
‫پس باید یه بولدوزر و غلتک اجاره کنیم.
‫- کیلب. ‫- کیلب.
‫یه فنجون چایی می‌خوری؟
‫نه واقعاً قضیه خیلی جدیه. ‫ببخشید. یه کم دیگه میام پیشت.
‫خب...
‫باید خودمون انجامش بدیم. ‫خودم باید دست به کار شم.
‫خب می‌دونی، می‌ترسم که...
‫تو همیشه می‌ترسی چارلی.
‫اما این دفعه واقعاً به نظرم...
‫خودمون می‌تونیم انجامش بدیم.
‫بعد این که لیسا ‫برای بار زدن کیسه‌ها کمکم کرد...
‫گندش بزنن.
‫بردیشمون بستر کمپوست جدیدمون.
‫چون اگه قارچ‌ها رو روی اون می‌ذاشتیم،
‫احتمال داشت توش رشد کنن.
‫من خالی کنم تو ببری؟
‫- اینجوری خوبه؟ ‫- نه، جدا جدا انجام می‌دیم.
‫باشه.
‫جدی؟
‫ای خدا!
‫فکر کنم هر دفعه بتونم یه چند تایی ببرم.
‫وگرنه تموم شب اینجاییم.
‫تموم روز و تموم شب.
‫ یه کم توی عمق خاک بذاریمشون ‫یا همینجوری بندازیم روش؟
‫یه ایمیل اومده.
‫با دستکش کار نمی‌کنه. صبر کن.
‫درش میارم.
‫از طرف اوناییه که قارچ رو آزمایش می‌کنن.
‫ئه! خب؟
‫وای خدا.
‫"قبل از فروش قارچ‌های خشک‌شده‌ی شما" ‫یعنی در اصل قارچ‌های یال شیر،
‫"باید از طریق علوم معتبر «یو‌کی‌ای‌اس» بریتانیا
‫"یک آزمایش باکتریایی و فعالیت آبی ‫صورت بگیرد،
‫تا وضعیت آب و باکتری مشخص شود..."
‫چون برخورد لیسا ‫با کارهای اداری رو می‌دونستم
‫گذاشتم به خالی کردن بار قارچ‌ها ادامه بده
‫و خودم فرم‌های لازم رو پر کردم.
‫[هیچی]
‫"عمر فروشگاهی پیشنهادی ‫من جمله تاریخ تولید؟"
‫یک ماه.
‫"«سی‌سی‌پی» این برنامه چیست؟"
‫سی‌سی‌پی.
‫سی‌سی‌پی چیه؟ ‫اینجا نوشته «حزب کمونیست چین».
‫چی؟
‫"عامل کنترل‌کننده‌ی ‫کلوستریدیوم بوتولینوم چیست؟"
‫من چه بدونم!
‫با تمام توانم فرم‌ها رو پر کردم
‫و یه نمونه ریختم توی کیسه...
‫اینم از این.
‫و همه چی رو فرستادم برای پلیس قارچ‌ها.
‫عالی شد!
‫بعد از این که من و لیسا ‫انبار قارچ‌ها رو ضدعفونی کردیم
‫و با کیسه‌های جدید پرش کردیم،
‫می‌خوایم به این کار ادامه بدیم؟
‫معلومه که ادامه می‌دیم!
‫یه روز منتظر موندیم که در هرصورت ‫فروشگاه هم تعطیل بود،
‫انتقام‌جویان دیدلی اسکوات رو ‫ دور هم جمع کردیم...
‫و شروع به ساختن پارکینگ ارزونمون کردیم.
‫خیلی خب. همگی جمع شین.
‫قبلاً علف‌هاش رو زدیم. دیدی؟
‫آره دیدم.
‫اندازه‌ی مشخصی هست ‫که بدونیم یه ماشین چه قدر فضا می‌خواد...
‫آره هست. ‫تقریباً یه فضای ۲.۴ در ۴.۸ می‌خوایم.
‫- ۴.۸ متر؟ ‫- طولش.
‫حالا شما ۷۴ تا جا پارک دارین مگه نه؟
‫اونایی که برای افراد معلوله ‫اندازه‌ش فرق می‌‎‌کنه.
‫۶ متر در ۳ مترن.
‫اگر هم افراد معلول بیشتری اومدن ‫می‌تونن بیان اینجا.
‫- اینجا آسفالته. ‫- خب. آره.
‫- پس واسه ویلچرشون خوبه. ‫- یه ورودی دیگه هم داریم.
‫یه ورودی دیگه و نرده‌های دوچرخه رو دارید.
‫پارکینگ دوچرخه؟
‫خب. موتور، نه؟
‫چطوره یه تابلو بزنیم ‫ورود دوچرخه و موتور ممنوع؟
‫- موافقم. فکر خوبیه. ‫- موافقم.
‫یه سوال فوری. ‫این کار چقدر زمان می‌بره؟
‫آخه الان ماه ژوئیه‌ایم. ‫از لحاظ زمانبدی خودم می‌گم.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- یه ماه.
‫یه ماه نمی‌کشه بابا!
‫۲۰ روز. مگه ساختمون ۲۰ روز وقت نمی‌بره؟
‫پنج روز در هفته. ‫ شنبه‌ها هم نمیایم چون بازه.
‫یکشنبه‌ها باید برم کلیسا!
‫دو روزه تمومش می‌کنیم.
‫نخیر.
‫- چرا! ‫- نه! بس کن!
‫- نمی‌فهمم چرا... ‫- نه! بس کن!
‫آروم باش رئیس.
‫اون چه مرگشه؟ دو روز!
‫برای رسوندن به موعد دو روزه‌ی من
‫اول از همه باید ‫تمام خاک‌های سطحی رو برمی‌داشتیم.
‫پس کیلب باید با ماشین حفاریش کار می‌کرد.
‫یه کم برو عقب. ادامه بده.
‫منم کار خاکبرداری با ماشین گودبرداری رو ‫به عهده گرفتم.
‫خب حالا وایستا. ‫سمت راست رو ول کن و از چپ استفاده کن.
‫لیسا هم یه کلاس فشرده ‫برای کار با ماشین ۱۴ تن برداشت.
‫بالا. اون برات برعکسه. حالا پایین.
‫کاملاً درسته.
‫باشه مرسی آلن.
‫مسلما مربی آلن رو به من ترجیح داد.
‫شاید بهتره ماشین حفاریت رو جابجا کنی.
‫لیسا؟
‫- لیسا؟ ‫- بله؟
‫اگه ۱ متر ماشینت رو بیاری جلو کمکت می‌کنه.
‫- لیسا؟ ‫- بله!
‫نه، چیز خاصی برنداشتی.
‫می‌خوای تموم بعدازظهر ‫ اونجا وایستی ایراد بگیری؟
‫با اون لباس شبرنگت، می‌شه بری پی کارت؟
‫با فرا رسیدن صبح روز دوم و آخر،
‫تقریباً بیشتر خاک‌های سطحی رو برداشته بودیم
‫و شروع به انداختن مشماها کردیم.
‫واسه همین خیالم راحت شد که همه‌ی کارها رو
‫تا صبح روز بعد که فروشگاه باز می‌شه ‫انجام می‌دیم.
‫♪ من راننده‌ی ماشین حفاری‌ام ♪
‫آلن؟
‫- از کی سنگ‌ها لازمت می‌شن؟ ‫- الان.
‫- الان؟ ‫- فوری.
‫چون اگه خیس بشه...
‫لیسا رو که گذاشتیم پای کامیون کمپرسی،
‫من و کیلب با عجله رفتیم سمتِ ‫تخته‌سنگ‌های دیدلی اسکوات.
‫محض یادآوری به همه، ‫سنگی که الان کیلب داره بار می‌زنه
‫همون چیزیه که حفر کردیم ‫تا راه مزرعه رو باهاش بسازیم
‫همونی که بعدش شورا گفت نمی‌تونیم.
‫خوبیش اینه که یه عالمه سنگ برامون مونده
‫که می‌تونیم باهاش پارکینگ ماشین درست کنیم ‫که همونم گفتن نمی‌تونیم.
‫اگه به امروز برسه خوب می‌شه کیلب.
‫پر شد؟
‫آره عجولِ لعنتی.
‫کیلب؟ یه فکری دارم.
‫چه فکری؟
‫یه نفرو لازم داریم که تراکتورت رو برونه.
‫اینجوری آسون‌تر می‌شه.
‫اون‌وقت من تو ماشین حفاری می‌مونم ‫ و بار می‌زنم.
‫خب حدس بزن کی اومد؟
‫خیلی خب، لیسا و آلن دارن میان.
‫آره رفیق، دارن میان. ‫ادامه بدین. بیاین.
‫خیلی خب. ردیفه.
‫گازشو بگیر برو یکی دیگه برام بیار، سریع.
‫یه سورپرایز قشنگ ‫درمورد راننده‌ی تراکتور بعدی داریم.
‫سلام جرالد!
‫امروز کل ارتش دیدلی اسکوات بیرونن. ‫ خوشم اومد.
‫جرالد، این بهترین حرکت دنده‌عقبی بود
‫که به عمرم توی این مزرعه دیدم رفیق.
‫آره.
‫سلام. صدامو داری؟
‫آره دارمت جرالد. چی شده؟
‫هیچی، فقط ازم می‌پرسن چقدر طول می‌کشه ‫تا کل این سنگ‌ها رو جابجا کنیم؟
‫کل هفته‌ی پیش رو طول می‌کشه ‫اما مشکلی پیش نمیاد.
‫غلتک‌کاری که بکنیم درست می‌شه، ‫شگفت‌زده می‌شی.
‫ظاهراً حرف زدنِ آلن ‫مدلِ روونِ حرف زدن جرالده.
‫جفتشون می‌تونن خوب باهم حرف بزنن.
‫رفقای خیلی خوبی هم هستن.
‫وقتی هم که جرالد مریض بود ‫آلن واقعاً دوست خیلی خوبی براش بود.
‫اون دو نفر یه عمره همدیگه رو می‌شناسن.
‫توی پارکینگ ماشین،
‫لیسا حالا داشت با ماشینی کار می‌کرد ‫که خیلی دوستش داشت.
‫ایول.
‫آره عالیه.
‫آروم برو!
‫آروم برم؟ شرمنده. ‫نمی‌خوام آروم برم.
‫اما با این که لیسا توی ماشینش ‫داشت از زندگی لذت می‌برد
‫باید بگم من اینطور نبودم.
‫و فقط هم من نبودم.
‫ای گندش بزنن!
‫نمی‌دونم جرالد تا کی می‌تونه این کارو بکنه.
‫خیلی بپر بپر داره و خسته‌کننده‌ست.
‫حالت خوبه؟ آخه بپر بپر داشت...
‫نه، امروز بیشتر از این نمی‌تونم.
‫- آخراشه نه؟ ‫- آره.
‫یه کاریش می‌کنیم. ‫نمی‌دونم چه جوری، ولی یه کاریش می‌کنیم.
‫با رفتن جرالد، ما تمام تلاشمون رو کردیم.
‫ولی حالا یه ماشینمون کم شده بود ‫که راستش رو بخواید...
‫یه کم زیادی کوچیک بود.
‫بنابراین به زودی فهمیدم ‫که به موعد مقرر من نمی‌رسیم.
‫کیلب بخوایم واقع‌بین‌ باشیم، ‫امروز تمومش نمی‌‌کنیم نه؟
‫نه، نمی‌تونی همه‌ش رو تموم کنی. نه.
‫لعنتی.
‫خب، وقتی هم که فروشگاه بازه ‫نمی‌تونیم سنگ‌ها رو جابجا کنیم،
‫چون اینجوری روزی ۶ تا بچه رو زیر می‌گیریم.
‫بعدش توی اخبار پخش می‌شه، می‌دونم.
‫با فرا رسیدن شب،
‫پهپادمون نشون داد که کارمون خفن بوده،
‫و این که آلن احتمالاً راست می‌گفته.
‫تا هفته‌ی دیگه اینجاییم نه؟
‫هه!
‫از اونجایی که فروشگاه ‫تا پنج روز دیگه هم تعطیل نمی‌شد،
‫از این زمان استفاده کردم ‫تا به چند تا کار فوری رسیدگی کنم.
‫کار اول: خوک‌ها.
‫ماده‌خوک‌ها قرار بود ‫تا چند هفته بعد زایمان کنن.
‫و چون نگران بودم ‫که مرگ‌‌های قبلی بچه‌خوک‌ها
‫در اثر له شدنشون بوده باشه...
‫لهت کردن؟
‫وای! روی یکی دیگه هم نشست.
‫یه جلسه با کسایی که لونه خوک‌ها رو ‫طراحی کرده بودن گذاشتم.
‫ما ۱۴ تا خوک رو از دست دادیم.
‫از بین ۳۴ تا.
‫خب. پس مرگ و میر بالایی داشتین.
‫و حدس زدم که بچه خوک‌ها
‫دوست دارن اینجوری در امتدادش بخوابن.
‫اما وقتی یونیت،
‫که دلیل داره که اسمش یونیته...
‫می‌خوابه، این شکلی می‌شه. ‫این پشتشه.
‫- آره. ‫- می‌دونین چی می‌گم؟
‫و اونا داشتن له می‌شدن.
‫باید از دیوار لونه بکشونیش کنار،
‫- بکشونیش کنار... ‫- دقیقاً. واسه همین یه فکری داشتم.
‫چی می‌شد مثلاً همچین جایی بود...
‫که بچه‌خوک‌ها می‌تونستن اینجا بخوابن ‫و مادرشون اونجا؟
‫- اگه به بغل فشار بیاره... ‫- آره.
‫دیگه له نمی‌شن.
‫آره. خب.
‫به نظرتون شدنیه؟
‫اگه این شکل لونه از بغل باشه
‫یه حلقه می‌ذاریم که اینجوری قرار می‌گیره.
‫و بعد پایه‌ش که اینجوری میاد پایین.
‫مثل یه ریل.
‫- یا یه چیزی. ‫- عملاً یه حلقه.
‫آره.
‫و به چیزی که دارین می‌خوره.
‫معرکه می‌شه.
‫با رفتن خبره‌های خوک‌ها...
‫تمرکزم رو گذاشتم روی طرحِ ‫کارهای انجام‌نشده در مزرعۀ بعدی:
‫بامبی.
‫در سال‌های اخیر تعداد گوزن‌ها ‫توی دیدلی اسکوات خیلی زیاد شده.
‫و چون خسارت زیادی به نهال‌ها می‌زنن،
‫دولت از ما و زمین‌دارها و مزرعه‌دارهای دیگه
‫درخواست کرده که تعدادشون رو کاهش بدیم.
‫بنابراین من به هیو، یه شکارچی بومی زنگ زدم
‫که اتفاقاً رئیس انجمن گوزن‌ها هم بود.
‫مدیریت تعداد گوزن‌های این کشور گردن ماست.
‫و بخشی از وظیفه‌مون اینه افرادی رو ‫آموزش بدیم که گوزن‌ها رو به درستی
‫- و با بالاترین استانداردهای رفاه مدیریت کنن. ‫- و حقیقت اینه که...
‫حالا جمعیت گوزن‌ها خیلی داره زیاد می‌شه.
‫آره واقعاً.
‫واقعاً. بعد مردم از این درخت‌ها می‌کارن...
‫- آره. ‫- و گوزن‌ها می‌خورنشون.
‫خب فکر کنم جریانی که باید گفته بشه
‫اینه که اگه قراره به یه گوزن شلیک کنی،
‫دلایل قانع‌کننده‌ای داره...
‫به علاوه‌ی این حقیقت که ‫فقط در صورتی این کارو می‌کنی
‫که کاملاً مطمئنی...
‫که می‌تونی تا جای ممکن انسانی‌ انجامش بدی.
‫توی مزرعه، هیو نشونم داد که چه جوری ‫اجزای اسلحه‌ی شکاری رو وصل کنم.
‫این قراره مردونه‌ترین چیزی باشه ‫که تا به حال توی تلویزیون نشون دادن.
‫وقتی اجزای اسلحه رو وصل کردیم
‫رفتیم برای تمرین هدفگیری.
‫حالا تا هدف چقدر راهه؟
‫احتمالاً حدود ۹۰ متر باشه.
‫- نه بیشتره. ‫- ۸۰ متر؟
‫نه بیشتره. جلوی دوربین بگو بیشتره.
‫- ببخشید. ‫- گمونم۲۷۰ متر اینا تا هدف راه باشه.
‫حداقل. باد مخالف هم خیلی شدید می‌وزه.
‫آره. ۲۷۰ متر با باد مخالف شدید.
‫باید خیلی تلاش کنی تا بهش غلبه کنی.
‫وی این باد انگشتمو هم به زور میارم بالا.
‫وقتی برای تمرینم آماده شدیم
‫هیو درمورد نیاز به مدیریت بهتر گوزن‌ها ‫بیشتر توضیح داد.
‫جاهایی که جمعیت گوزن بیش از حده
‫دیدیم که وزن گوزن‌ها...
‫خیلی کمتر از میانگینیه که باید باشه.
‫و وقتی به درستی مدیریت بشن ‫وزنشون بیشتر می‌شه.
‫- لاغرن؟ ‫- وزنشون کمتر از چیزیه که باید باشه.
‫واسه همین وقتی تراکم جمعیت بالاست
‫توی رفاه به مشکل می‌خوری.
‫دنیایی که الان توش زندگی می‌کنیم ‫دنیای عجیبیه،
‫چون جمعیت گوزن‌ها بیش از حده.
‫آره.
‫تنها راه واقع‌بینانه‌ای که می‌شه ‫باهاش تعداد گوزن‌ها رو کاهش داد با تفنگه.
‫و اگه قرار باشه یه گوزن رو بکشی ‫می‌تونی اون رو بخوری.
‫- نخوردنش دیوونگیه. ‫- صد درصد. آره.
‫یا هم بدی به مدارس یا بیمارستان‌هایی ‫که خیلی وقته توصیه می‌کنی.
‫با این حال،
‫اگه قرار بود توی تلویزیون ‫یه گوزن بکشم، همه دیوونه می‌شن
‫حتی با این که نیت خیره.
‫- دلیلی نداره انجامش ندی. ‫- آره.
‫چالش پیش رو اینه به مردم آموزش بدی
‫که چرا این اتفاقا باید بیفته.
‫خب به نفع گوزن‌هاست. ‫به نفع درخت‌هاست.
‫- آره. ‫- غذای رایگان هم هست.
‫دقیقاً آره.
‫خب گمونم اگه روش موثرتری...
‫برای مدیریت جمعیت گوزن‌هامون بود،
‫انجامش می‌دادیم دیگه.
‫بعدش رفتیم سراغ کار.
‫خیلی خب. وارد شد.
‫و من مربع‌های قرمز هدف‌های کاغذی رو ‫نشونه می‌گرفتم.
‫خیلی خب. می‌تونی بزنی.
‫یه نگاه بنداز.
‫گمونم می‌خواستی چپیه رو بزنی، نه وسطیه.
‫زدم تو خال!
‫خب...
‫برای اثبات این که اتفاقی نبود ‫باید دوباره انجامش بدی.
‫و من این کارو کردم.
‫بهتر هم زدی.
‫- کجا خورده؟ ‫- به وسط نزدیک‌تر هم شدی.
‫حالا باید به چی شلیک کنم؟ ‫قلب اون گوزن کوچولو؟
‫آره. فردا که بریم بیرون،
‫باید اون صفحه‌ی نارنجی رو...
‫نشونه بگیری.
‫یا خدا!
‫می‌خوای الان یه «گوزن فریادکش» رو بزنی؟
‫گفتنش دردناکه ولی پنج از پنج!
‫- یه کاری پیدا کردم که توش خوبم! ‫- خیلی خوب بود!
‫صبح روز بعد، موقع طلوع آفتاب...
‫من و رابرت دنیرو عازم جستجوی گوزن شدیم.
‫یه مشکلی که داریم باده.
‫باد نمیاد که.
‫بفرما.
‫شوخی می‌کنی. از یه فروشگاه خریدیش نه؟
‫مرده گفت جهت باد رو بهت نشون میده.
‫پس ما خیلی آروم این قسمت رو نگاه می‌کنیم
‫بعد میایم رو لبه، یواشکی می‌ریم...
‫اینجوری بی‌سر و صداتر از اینه ‫ که از جنگل بریم.
‫وقتی داشتیم اطراف رو اسکن می‌کردیم
‫ناگهان یه موقعیت پدیدار شد.
‫یه گوزن نر اونجاست.
‫حالا.
‫اگه می‌خوای شلیک کنی...
‫نه، صاف داره منو نگاه می‌کنه.
‫خوبه. حالا می‌تونی بزنیش.
‫باشه.
‫خیلی خب، هدف خیلی راحتیه.
‫شلیک کن.
‫خیلی خب برو بریم.
‫خب. حالا خوبه.
‫هر وقت آماده بودی بزن.
‫آره می‌بینمش.
‫بزن.
‫رفت لای علف‌های بلند.
‫ما رو دید. گیرمون انداخت.
‫آقای دنیرو و دودل‌ترین شکارچی دنیا
‫به راهشون ادامه دادن
‫تا این که به یه نقطه‌ی دید مناسب رسیدن.
‫اگه بریم اون بالا: ‫نه می‌بیننمون، نه بومون رو حس می‌کنن.
‫اوه جدی؟
‫سپس به طرز عجیبی بعد از یه انتظار کوتاه...
‫دیدمش.
‫بزن.
‫اون واسه شکار عالیه.
‫خیلی خب.
‫- کسی هات‌داگ می‌خواد؟ ‫- حتماً.
‫می‌خوام تستشون کنید و نظرتونو بهم بگید.
‫- پس این سوسیس گیاهی نیست؟ ‫- نه، گیاهی نیست.
‫دوستش دارین؟ گوشتش خوشمزه‌ست؟
‫چیزی که دارین می‌خورین، بامبیه.
‫- گوشت گوزنه. ‫- گوزن؟
‫گوزن. به طرز عجیبی گوشتش خوبه.
‫- خیلی خوبه. ‫- آره.
‫- آمریکایی هستی نه؟ ‫- آره.
‫یکی دیگه می‌خوری؟
‫دومی!
‫آره بابا!
‫پس ما چند تا درخت رو نجات دادیم
‫و در نتیجه یه ناهار سالم و گرون
‫برای مردم تهیه کردیم،
‫که خوشحالم کرد.
‫اما نه به اندازه‌ی خوشحالی روز بعدم.
‫وقتی که فروشگاه دوباره تعطیل شد ‫[فروشگاه مزرعه‌ی دیدلی اسکوات]
‫و می‌تونستیم به کارمون ‫برای ساخت پارکینگ ادامه بدیم.
‫باید سطل کوچیکه رو برای حفاری ‫بذاری اونجا خب؟
‫لیسا یه راست رفت سراغ غلتک.
‫آره خوبم. عالیم.
‫و آلن کار حفر چاه فاضلاب رو به من داد.
‫خب، من باید برم...
‫و یه چاله‌ی کوچیک اینجا بکنم،
‫تا زیرش بتونم چاه بکنم.
‫حالا باید به پهلو بچرخم. چه جوری...
‫اون گیر کرده. چرا اون... وای نه...
‫بعد از کلی درگیری...
‫اوه. نیاز دارم بیشتر گاز بدم.
‫بالاخره توی موقعیت حفر چاه قرار گرفتم.
‫آره!
‫وای دست از سرم بردارین! ‫ولم کنین!
‫بله؟
‫الو؟
‫چیه؟
‫چرا؟
‫لعنتی.
‫داداش.
‫بله داداش. ‫خبر بده رو می‌خوای یا خبر بده رو؟
‫امم.... خبر بده.
‫نوشیدنی داره منفجر می‌شه.
‫چی؟
‫من و کیلب فوراً راه افتادیم ‫تا ببینیم ریک،
‫که نوشیدنی‌سازمون بود
‫می‌دونست مشکل از کجاست یا نه.
‫خب...
‫تو می‌دونی دلیلش چیه؟
‫خب اولاً که چندتا ظرف اینجوری شدن؟
‫چندتا بطری؟
‫هزاران بطری.
‫لعنتی...
‫آره قضیه جدیه. خیلی جدیه.
‫پس یعنی کسی صدمه دیده؟
‫آره. داربی‌شر، مگه نه؟
‫یه جایی توی «داربی‌شر» یه نفر دستشو بریده.
‫شاید درهاشون به قدر کافی خوب نیستن.
‫شاید یه میکروارگانیسمی داخلشه...
‫که از قندش تغذیه می‌کنه.
‫پس ممکنه...
‫بطری‌ها هنوز در حال تخمیر باشن...
‫- حتی با این که به فروش رفتن؟ ‫- آره.
‫احتمالش خیلی زیاده. ‫به احتمال زیاد دلیل اصلیش این باشه.
‫- اینجا ازش دارین؟ ‫- می‌تونم برم پیدا کنم.
‫بازش کن.
‫ما با باز کردن یه بطری آزمایشش کردیم
‫تا ببینیم به مشتریامون چه هشداری باید بدیم.
‫توی سطل بازش کن کیلب. ‫ببرش توی سطل.
‫- واقعاً نیازه انقدر احتیاط کنی؟ ‫- آره نیازه!
‫تموم شد.
‫- پس حالا بی‌خطره... ‫- آره بی‌خطره.
‫انتهای بطری یه رسوب سفیدرنگ هست.
‫گمونم توی دوربین دیده بشه.
‫پس ریک، اون رسوب نشون می‌ده...
‫- که این بطری تحت تاثیر قرار گرفته؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫و مقدار گاز کردنش به این بستگی داره...
‫که اون میکروارگانیسم‌هایی که تهشن
‫چقدر قند خوردن.
‫اون رسوبی که تهشه داره قندش رو می‌خوره؟
‫آره. شیرینیش رو می‌خوره.
‫و به نوشیدنی کم‌شیرین تبدیلش می‌کنه، ‫یعنی کم‌شیرین‌تر.
‫و به قول شما اون رو ‫به نارنجک میلز تبدیل می‌کنه.
‫آره.
‫[به این می‌گن نوشیدنی!]
‫کار بعدی این بود که هر چی سریع‌تر...
‫یه هشدار عمومی بدیم.
‫و چون وقت نبود که ‫به یه موسسه‌ی روابط عمومی بگیم،
‫خودم اون هشدار رو نوشتم.
‫خب چیزی که نوشتم اینه:
‫"لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫"خرابکاری بدی شده و در نتیجه‌ش ‫احتمال خیلی کمی وجود داره...
‫که بعضی از بطری‌هایِ ‫ نوشیدنی هاک‌استونمون..."
‫نوشیدنی رو با حروف بزرگ نوشتم،
‫"ممکنه... هیچ راه آسونی برای گفتنش نیست... ‫ممکنه بترکن.
‫اگه روی در کد ال۳۱۶۰ درج شده ‫زیر آب بازش کنید،
‫بریزیدش دور و باهامون تماس بگیرید."
‫خب...
‫- "واقعاً بابت این مسئله متاسفم." ‫- این توجهشون رو جلب می‌کنه.
‫توییتش کردم.
‫این باعث می‌شه توی دفتر مدیریت ‫تسلیم باشی.
‫"آقا، من سیگار می‌کشیدم." ‫- قبل این که گرفتار بشی.
‫کار نوشیدنی وقت باارزشی رو ازم گرفته بود،
‫واسه همین باعجله برگشتم ‫تا به ادامه‌‌ی کارهای چاه‌کَنیم برسم.
‫یالا. یالا. یالا. یالا. یالا.
‫اوه محض رضای خدا!
‫خب.
‫آره. حتماً امروز باید اینجوری می‌شد.
‫ولی باشه. نیم ساعت دیگه می‌بینمت. خداحافظ.
‫- کجا داریم می‌ریم؟ ‫- پیش خوک‌ها.
‫حلقه‌های خوک‌هام رسیدن.
‫ولی کارهای پارکینگ فروشگاه مزرعه مونده!
‫- می‌‌دونم. ‫- اینجوری...
‫می‌دونم کیلب. ‫ولی حلقه‌های خوک‌ها رسیدن
‫پس باید نصب بشن...
‫چون خوک‌ها تا ۲۰ دقیقه دیگه می‌زان.
‫- می‌دونی ایده‌م رو ثبت کرده؟ ‫- ببخشید؟
‫این ایده رو ثبت کرده.
‫و اسمش رو گذاشته حلقه‌ی کلارکسون.
‫حلقه‌‌ها!
‫- حلقه‌ها رسیدن آره! ‫- رسیدن!
‫خب، محکم‌تر از چیزین که فکر می‌کردم!
‫سلام خوکی. یونیته! سلام یونیت! ‫چطوری عزیزم؟
‫- پس خوک مادر داخلش... ‫- داخلش قرار می‌گیره.
‫و بچه‌خوک‌...
‫یه عالمه منطقه‌ی ایمن به اندازه‌ی ‫به بچه‌خوک داره.
‫- حال کردی؟ ‫- راستش خوبن آره!
‫باید اینا رو بذاریم داخل ‫چون وسط کار ساخت پارکینگیم.
‫رفت داخل، رفت داخل.
‫- صبر کن. ‫- الان یه کم بلندش کن.
‫عالیه.
‫ردیف شد.
‫واقعاً امیدوارم اینا کارساز باشن.
‫- خوبه. ممنون. ‫- خیلی ممنون.
‫توی دور دوم موفق باشی. ‫خواهش می‌کنم.
‫آره می‌دونم. این دفعه مشتاقانه منتظرشم.
‫دفعه‌ی پیش غم‌انگیز بود.
‫وقتی حلقه‌های خوک‌ها رو نصب کردیم،
‫شبکه‌های اجتماعی رو چک کردم و مطمئناً...
‫بعضی از مشتری‌های نوشیدنی‌هامون...
‫نظراتشون رو به اشتراک می‌ذاشتن.
‫[از نوشیدنیم فقط همین موند!]
‫[نوشیدنی منفجره؟]
‫[به زودی جلیقه‌های هاک‌استون ‫ به بازار میاد.]
‫کیلب لعنتی.
‫دمت گرم لعنتی! خدایا!
‫[هر کی نوشیدنی ۳۱۶۰ هاک‌‌استون می‌گیره مراقب باشه. ‫۱۱ تاشون رو می‌بردم آشپزخونه که منفجر شدن.]
‫پیغام روابط عمومی من ‫حتی به اخبار شبانگاهی هم راه پیدا کرد.
‫[اخبار مریدین]
‫مزرعه‌ی آکسفوردشر جرمی کلارکسون
‫هشدار داده که بعضی از بطری‌های نوشیدنیش
‫ممکنه بترکن.
‫اون به هر کسی که ازش خریداری کرده ‫توصیه کرده که زیر آب بازش کنه و... ‫[فروشگاه مزرعه‌ی دیدلی اسکوات]
‫و در کنار باقی خبرهای اون روز اعلام شده. ‫[به طرف فروشگاه مزرعه‌ی دیدلی اسکوات]
‫امروز بعدازظهر عروسک‌های غول‌پیکر ‫در خیابان گاسپورت های رژه رفتند.
‫فارا، روباه پنج متری در شهر سفر کرد...
‫بعد از تموم این حواس‌پرتی‌ها، مسلماً...
‫آخر سر کارهای پارکینگ همچنان تموم نشد.
‫ادامه بده.
‫هنوز ضخیمه. باید خیلی خیلی نازک باشه.
‫بنابراین تصمیم گرفتم که روز بعدش ‫کارو ادامه بدیم،
‫حتی اگه فروشگاه برای کسب باز باشه.
‫خوبه.
‫صبح روز بعد من و لیسا رفتیم اونجا
‫و تو راه درمورد این حرف زدیم که اون چقدر
‫از ساختن پارکینگ ماشین لذت می‌بره.
‫خب تو ایرلندی هستی. ‫و من نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام برچسب بزنم اما ‫توی ذاتتونه که...
‫اگه منو لیام صدا کنی ‫می‌رم تو کار ماشین‌آلات.
‫می‌خوام به عنوان یه سازنده‌ی ایرلندی ‫به اسم لیام شناخته بشم.
‫اینجوری خوشحال می‌شم.
‫- ای وای. ‫- چیه؟
‫خب، همه داخلش پارک کردن.
‫ای بابا.
‫به بچه‌ها گفتی نذارن مردم داخلش پارک کنن؟
‫نه. یادم نیفتاد.
‫لعنتی.
‫خیلی سخته وقتی پارکینگ اشغاله ‫بخوای بسازیش.
‫صبح بخیر.
‫می‌دونم. می‌دونم!
‫- ببین چه جوری می‌خوایم این کارو بکنیم؟ ‫- نمی‌دونم... خب سوال خوبیه...
‫- فقط می‌تونم بگم... ‫- اون همین الان اومد، ببین.
‫- باورنکردنیه. نگاه کن! ببین! ‫- توی فروشگاه پیش خودشون چی فکر کردن؟
‫اگه کسی توی این پارکینگ پارک کرده ‫بگم که باید سنگ‌ها رو پخش کنم
‫پس اگه اشکالی نداره ببریدش ‫توی جا پارک‌ دیگه.
‫پنج دقیقه وقت دارین.
‫وگرنه کارم رو شروع می‌کنم ‫و ماشینتون آسیب جانبی می‌بینه.
‫کسی نبود؟
‫کس دیگه‌ای اینجا پارک نکرده؟
‫واقعاً؟
‫پس اون ماشین‌های لعنتی از کجا اومدن؟
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم. یه نفررو با اون آوردن.
‫- ربطی به ما نداره؟ ‫- نه ربطی به ما نداره.
‫طبیعتاً من می‌خواستم برن،
‫اما آلن فوراً کنجکاو شد.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- هوادهی. یه متر می‌ریم پایین.
‫با فشار هوای ۲۰۰۰کیلوپاسکال منفجرش می‌کنیم.
‫بعدش جلبک‌دریایی رو تزریق می‌کنیم ‫که نمی‌ذاره زیر زمین شناور بشه.
‫کارهای کاخ باکینگهام رو انجام می‌دیم. ‫با رویال گاردن قرار داد بستیم.
‫کلمه کاخ و باکینگهام رو فهمیدم،
‫اما بقیه‌ش رو به کل گیج شدم.
‫ما ۱۸۰ سانتی‌متر بستر خاک‌رس داریم. ‫بعدش چی کار می‌کنید؟
‫مشکلی با خاک رس نیست. ‫ما همه جای کشور کار می‌کنیم.
‫حالا چه جوری این کارو می‌کنید؟
‫شکاف‌ها رو می‌بینید...
‫آلن گفت باید به مرده بگم ‫که بعداً برگرده.
‫می‌شه کارتم رو بهتون بدم؟ ‫مشکلی نداره؟
‫آره.
‫پس بدون این که بدونم چرا، این کارو کردم.
‫خب خوبه. حالا کارتت رو دارم. مرسی.
‫اگه اشکالی نداره می‌شه جابجا کنید؟ ‫آخه داریم روی پارکینگ کار می‌کنیم.
‫سلام، صبح بخیر. ببخشید، ‫باید توی پارکنیگ کار کنیم.
‫کس دیگه‌ای اینجا پارک نکرده؟ ‫نه، شما اون پایینید. کس دیگه‌ای نبود؟
‫چون قبل این که لیسا وقتی پارکنیگ رو ‫تخلیه کنه نمی‌تونستیم کارو شروع کنیم،
‫من رفتم ببینم کیسه‌های جدید قارچمون چطورن.
‫اوه!
‫چرا این کارو با من می‌کنی؟
‫دوباره باید وارد انبار پرهزینه‌ی قارچم بشم.
‫اوه.
‫این نگران‌کننده‌ست.
‫شبیه کپک می‌مونه. کپکه، ببینید.
‫اونجا هم کپک هست.
‫کپک، کپک.
‫اون هم کپک زده، ببینید.
‫کپکیه.
‫وای نه.
‫پس اینکه قبل آوردن کیسه‌های جدید ‫اینجا رو ضدعفونی کردیم،
‫مسلماً از بقایای محصولات قبلی مونده بوده.
‫لعنتی.
‫و این فنیه که تهویه هوا رو انجام می‌ده ‫تا جلوی کپک زدن رو بگیره.
‫اوه!
‫یا خدا!
‫داخلش رو ببینید.
‫خدایا!
‫الان بالا میارم.
‫وای چه بویی!
‫وقتی محصولات آلوده رو بردم بیرون،
‫خسارت رو کمتر کردم.
‫۶۸ تا کیسه اینجا دارم...
‫که کاملاً واضحه که خراب شدن، پر از کپکن.
‫و ۶۸ تا کیسه ضربدر ۱۷....
‫می‌شه ۱۱۵۶ پوند ضرر.
‫به‌علاوه، هر کیسه می‌تونست...
‫بطور متوسط حدود دو کیلو قارچ بده
‫که من می‌فروختمش...
‫۱۶ پوند... ۳۲ پوند.
‫پس این یه فاجعه‌ی مالیه.
‫اوه.
‫امروز روز وحشتناکیه برام!
‫نمی‌تونم بذارم این نزدیک طبیعت بشه.
‫اوه!
‫آخه تو چه غلطی...
‫من به این نتیجه رسیدم ‫که تنها راه حل برای لوله‌ی فاسد
‫این بود که از فیلم «رفقای خوب» الهام بگیرم.
‫خیلی خب. از خاک سطحی رد شدیم. ‫حالا توی خاک رس هستیم.
‫تا وقتی که به تالار اپرای سیدنی نرسیدم
‫نمی‌خوام دفنش کنم.
‫آهک زنده.
‫نمی‌دونم این چی کار می‌کنه ‫ولی دیدم جو پسکی ازش استفاده می‌کنه.
‫بعدش برای محکم‌کاری فیلتری که ‫همونقدر کپکی بود رو...
‫بیشتر از ۱.۶ کیلومتر اونورتر دفن کردم.
‫لعنت بهش!
‫نه.
‫دنیا به لطف من در امانه.
‫وقتی تجهیزات رو خاک کردم،
‫دوش گرفتم، موهام رو ضدعفونی کردم ‫و لباسای تمیز پوشیدم،
‫اون مرده با ماشین غیرقابل فهمش برگشت...
‫و شروع به کار کرد.
‫اولش فکر کردم دارن شکاف می‌دن،
‫اما بالاخره دوهزاریم افتاد.
‫اونا اونجا یه چاله حفر کردن،
‫توش هوا وارد کردن،
‫که باعث شده ترک‌هایی به طول ۶ متر ‫توی سنگ ایجاد بشه.
‫بعدش اون ترک‌ها رو با جلبک‌دریایی ‫پر می‌کنن تا باز نگهش دارن.
‫و بعد آب، نه فقط امروز بلکه تا ابد
‫از خاک رس می‌ره پایین.
‫چون این تجمع آب توی اینجا
‫بلای جونمون بوده.
‫وای! عجب حرکتی! عجب حرکتی!
‫- دیوونه‌کننده‌ست! ‫- ایول. دوباره ببین.
‫می‌شه من بترکونمش؟
‫اینجا رو ببین.
‫بعد از این که شکاف با جلبک‌ دریایی تموم شد
‫کیلب رفت تا یه حادثه بیافرینه.
‫شیشه رو شکست!
‫ای نادون.
‫یعنی چی؟
‫کس دیگه‌ای دید چی شد؟
‫- نه، شنیدیم. ‫- شنیدیم. باورنکردنیه.
‫بعدش یه کم دیگه ‫با ملایمت همدیگه رو مسخره کردیم...
‫چرا اینجوری نمی‌ریزی؟ ‫ببین ببین. نگاه کن آلن.
‫- خب؟ ببین. ببین. ‫- آماده؟ آماده؟
‫- اینجوری. اینجوری بریز. ‫- باشه.
‫بذار یه چیزی نشونت بدم. ‫آماده؟ آماده؟ آماده؟
‫- خیلی مسخره‌ای. ‫- و شیشه می‌شکنه!
‫خیلی مسخره‌ای.
‫تا این که بالاخره...
‫کارهای پارکینگ ارزون‌قیمتِ ‫ دیدلی اسکوات تموم شد!
‫گمونم کار تیمی خوبی داشتیم.
‫- آره! ‫- بد نبود.
‫روز بعدش بعد از این که جرالد ‫کارو تموم کرد رسوندمش خونه
‫و تو راه از شایعات محل مطلع شدم.
‫نیت دیگه تصمیمش عوض شد.
‫همه‌ش روی چشماش و گونه‌هاش رو ‫بوتاکس و کوفت و زهرمار می‌زنه.
‫- خیلی کله‌پوکه. ‫- می‌دونم آره.
‫- ولی نزدیک «لینهام» زندگی می‌کنه. ‫- آره می‌دونم.
‫هر کی یه اره‌برقی داره می‌ره اونجا.
‫واسه کار با اره جای خوبیه ‫آقای خودشونن.
‫آره.
‫تنها تفاوتش با سایمون همینه،
‫تا برای نوشیدنی قدیمی...
‫- قلقش دستش بیاد.
‫آره می‌دونم. منم.
‫وقتی رسوندمش، رفتم دنبال بزها،
‫چون یه برنامه‌ی کاری جدید ‫به ذهنم رسیده بود.
‫من بزها رو واسه این خریدم...
‫تا بوته‌هایی که ماشین نمی‌تونست ‫بِکنه رو بِکنن،
‫چون شیبش خیلی تند بود ‫انتهای همین تپه‌ست.
‫اما، هنوز برای انجام این کار ‫به قدر کافی بزرگ نشدن.
‫حالا این نقشه چطوره؟
‫من اونجا رو اجاره می‌دم.
‫بزهای اجاره‌ای شدن.
‫می‌رن توی مزرعه‌های مجاور ‫و بوته‌ها و اینا رو می‌خورن...
‫و واسه من پول درمیارن.
‫بعدش بزرگتر می‌شن و سال بعد،
‫می‌ذارمشون اونجا و کارشو می‌سازن.
‫اولین مشتری من یکی از دوستان بود ‫که کنار زمین من زمین داشت.
‫همیشه یه کمی خجالت‌آوره،
‫چون قبلاً فکر می‌کردم این تیکه زمین ‫مال منه و نیست.
‫اما باید میومدم اینجا ‫تا فروشنده‌ی زمین دوستم رو ببینم.
‫خب یه کم دیر کردم. سلام؟
‫سلام؟
‫سلام.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫من اینجا به مشتری‌ها هم رسیدگی می‌کنم.
‫چی؟
‫تو بودی؟
‫- پس من... ‫- چه جوری سر قیمتش چونه بزنیم؟
‫خب، می‌دونم یه‌کم درگیری پیش میاد.
‫یه کم؟
‫حالا چقدر... باشه پس چارلی...
‫حالا صاحب نامعلوم این زمین...
‫چقدر قراره بابت بزها بهم پول بده؟
‫بهت پول بده؟
‫این بیشه‌زار فوق‌العاده رو ببین!
‫علف‌های تر، و کلی چیز باارزشی که جلوی روته،
‫جلوی چشماته.
‫چطوره بگیم صفر؟
‫نه! صفر نه!
‫بیا این‌ور حصار. ‫بیا اینور حصار.
‫- چقدر؟ ‫- اونجا زیاد ارزش نداره نه؟
‫فقط یه مشت...
‫هیچ ارزشی نداره.
‫نه هیچ ارزشی نداره. ‫چقدر باید بهم پول بده؟
‫باید بهت...
‫روزی به ازای هر بز ۵، ۶ پنی بهت بده.
‫- پنی؟ ‫- روزانه به ازای هر بز. بزودی بیشتر می‌شه.
‫بیست... اوه نه.
‫گمون نکنم بتونیم قبول کنیم.
‫این وضعیت مسخره‌ست!
‫- جریان چیه؟ ‫- خوشبختانه، خوشبختانه، خوشبختانه...
‫یه جورایی... ارزشش به اینه که اونا
‫زالزالک‌ها یا ‫آلوچه جنگلی‌های مزاحم رو می‌خورن.
‫- آره. ‫ چون بعدش...
‫- ادامه بده. ‫- علفزار گل‌های وحشیِ بهتری ایجاد می‌کنه.
‫- الان طرف کی هستی؟ ‫- طرف تو.
‫باشه.
‫پس در واقع...
‫پس باعث می‌شم علفزارش بهتر شه.
‫- آره، اینجوری یعنی... ‫- و به ازای هر بز ۵ پنی می‌ده؟
‫و ۲۹ تا بز هست.
‫دوازده هفته؟
‫ - ۱۲۱ پوند. ‫- قبوله.
‫بیاین بزها.
‫در حال حاضر اون ۱۲۱ پوند ‫خیلی به‌درد‌ می‌خورد
‫چون توی دنیای قارچ‌ها،
‫کپک‌ به جریان حقوقم ضربه‌ی بدی زده بود.
‫که یعنی بطرز فجیعی...
‫سرمایه‌گذاری قارچ یال‌ شیر لیسا...
‫به یکباره مهم شده بود.
‫- ۲۰۰؟ ۲۰ گرم بود؟ ‫- هر کیسه ۲۰ گرمیه.
‫امروز روزی بود که ما...
‫نتیجه‌ی نمونه‌های آزمایشی‌ای که ‫فرستاده بودم رو می‌گرفتیم.
‫و با فرض بر این که همه‌ش خوب باشه،
‫لیسا چندین کیلو پودر رو آماده کرده بود.
‫ایناهاش.
‫پودر قارچ‌های ویژه‌ی جرمی.
‫اگه باورش نداری چرا می‌فروشیش؟
‫- باورش ندارم. ‫- می‌دونی که چقدر واسه‌مون درآمد داره.
‫اونو چند می‌فروشی؟
‫امم... ۹ پوند؟
‫که می‌شه اندازه‌ی ۱۰ فنجون قهوه.
‫پس صبر کن. بذار بیارمش...
‫اوه! موفق شدم!
‫می‌شه عینکت رو بدی؟
‫ولی اگه قارچ معمولی پرورش می‌دادیم...
‫وای خدا، کوری که.
‫اونا...
‫"لیسا، نمونه‌های فروشگاهی برگشته. ‫ناموفق بودن."
‫صبر کن ببینم.
‫"نمونه‌های فروشگاهی برگشته."
‫"که عموماً یعنی یا کیفیت قارچ ‫ممتاز نبوده،
‫یا قبل از فرایند خشک‌ کردن ‫به خوبی تمیز نشده."
‫"باید قبل از آماده کردن محصول نهایی،
‫استانداردهای پاکیزگی رو اجرا کنی.
‫مثلا شستن دست و تمیزی محفظه‌ها."
‫"اگه قرار باشه این محصول ‫توی فروشگاه‌ها گذاشته بشه،
‫باید فرایند آماده‌سازی رو بررسی کنی."
‫فکر کنم به خاطر همون تفاوت رنگیه ‫که می‌پرسیدی.
‫فکر کنم به خاطر بعضی از پوست‌هاییه
‫که موقع خشک کردن بریدم. واقعاً متاسفم.
‫لعنتی. خیلی رومخه.
‫این فقط یه بخش کوچیک از چیزیه که ساختیم.
‫این همه تو دردسر افتادیم و نشده.
‫پس همه‌ی اینا خرابن.
‫مشکلات مربوط به قارچ ضربه‌ی تلخی بود،
‫مخصوصاً حالا توی ماه اوت،
‫چون داشتیم به آخر سال زراعی ‫ نزدیک می‌شدیم.
‫و همچنین نتیجه‌ی رقابت...
‫بین من و کیلب.
‫- بعدش باید خوک نر اجاره می‌کردی. ‫- انقدر حرف نزن.
‫من هر کاری که به ذهنم می‌رسید رو ‫امتحان کردم
‫تا با انجام کارهای انجام‌نشده در مزرعه ‫ پول دربیارم.
‫آره!
‫بعضی از ایده‌هام جواب دادن.
‫- امکان نداره! ‫- امکان داره!
‫خدای بزرگ!
‫این معرکه‌ست!
‫آره!
‫می‌بینی چه خفنن؟!
‫یه عالمه سوسیس.
‫خدای بزرگ!
‫وای! این برای بخش من توی جدول خیلی خوبه.
‫و بعضیاشون جواب ندادن.
‫سلام!
‫لعنتی.
‫اما به زودی می‌فهمیم ‫که اوضاع اعداد و ارقام جدید چطوره،
‫چون موقع برداشت،
‫توجه از روی من برداشته می‌شه ‫[جرمی، کیلب]
‫و به کیلب و محصولاتش جلب می‌شه.
‫«در قسمت بعد...»
‫امسال مزخرفه. اصلاً خشک نمی‌شه.
‫حالا شد!
‫- یک چهارم کامل. ‫- همین؟
‫وای خدای من!
‫اندازه‌ی اون رو ببین!
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.