‫آنچه گذشت...
‫هشتاد درصد احتمال داره آلزایمر بگیرم.
‫اینجوری نیست که یادم بمونه. جنون گاوی!
‫من سندرم جریان ضعیف دارم‌.
‫سندرم روده‌ی تحریک پذیر.
‫دنی کرین.
‫- مامان‌بزرگ! ‫- مارلینا...
‫توی دردسر بزرگی افتادم، مامان‌بزرگ. ‫کمکت رو لازم دارم.
‫ملوین پالمر. چطوری؟
‫ماشالا. جدی هنوزم خیلی بانمکی.
‫خب، چه ببرم چه ببازم، پولم رو می‌گیرم.
‫دلیلی نداره این پرونده نتونه دو سر برد باشه.
‫من الان پول بیشتری به جیب زدم... آره.
‫اون چه جوری از یه زندان در پنسیلوانیا سر درآورد؟
‫خب، یه مجموعه‌ی خصوصیه...
‫جایی که ما به خاطر مشاوره‌ی ترک اعتیاد قبولش کردیم.
‫اون معتاد بود؟
‫فکر نمی‌کنم معتاد باشه،
‫ولی داشتن کوکائین در سن ۱۵ سالگی... ‫این نشونه‌ی خوبی نیست.
‫بگذریم اون مجموعه ادعا کرد...
‫تمام نگهبانان‌شون در زمینه‌ی حقوق جوانان ‫و روان‌شناسی کودکان مدرک دارن.
‫اون نگهبانی که بهش تعرض کرد ‫حتی دیپلم دبیرستان هم نداشت!
‫- خیلی خب. ‫- نمی‌فهمم...
‫چرا نمی‌خوان خارج از دادگاه توافق کنن.
‫یعنی میگم، آخه اصلا چه دفاعیه‌ای ممکنه داشته باشن؟
‫خب، زندان‌ها، خصوصی یا غیره، ‫مسئولیت تمام و کمالی گریبان‌شون رو نمی‌گیره.
‫ما باید غفلت رو اثبات کنیم.
‫که اساسا یعنی باید ثابت کنیم...
‫اونا نتونستن با استفاده از استاندارد‌های صنعتی ‫مراقبت استاندارد منطقی‌‌ای انجام بدن.
‫من حس می‌کنم اونا واسه توافق پیشنهاد بدن،
‫ولی فقط بعد از اینکه فشار لازم بهشون بیاد.
‫ببخشید دیر کردم. ‫عوض اینکه با ماشین بیام، با مترو اومدم.
‫جری، رفیق! چطوری، دوست من؟ بیا بغلم.
‫من بغل دوست دارم، آره. ملوین پالمر. وای!
‫چه خانم برازنده ای .بله.
‫درست نمیگم، جری؟ ‫دو تا پق پق کن که تایید کنی.
آفرین پسر. خب، چی داریم؟
‫تو باید پدر اون دختر باشی. ‫گوش کن ببین چی میگم...
‫بیا از اون قسمتی که قراره بهم بگی ‫این کار خیلی شنیعی بوده بگذریم.
‫نیازی نیست. برخلاف هواداران معمولی جمهوری خواه،
‫من فکر نمی‌کنم تعرض چیز باحالی باشه.
‫هی، رفیقم چطوره، آل... اون مردک بانمک؟
‫کاری که می‌خوام بکنم اینه که ‫دو تا پیشنهاد بهتون میدم. یکی معرکه‌ست، اون یکی بهتره.
‫رقمش اینه؛ باعث میشه ‫چشم‌هاتون از حدقه بزنه بیرون.
‫حالا یه رقم دیگه هم اینجا توی کیفم دارم،
‫یا از این کمتره یا بیشتر.
‫تو بهم بگو چیکار می‌خوای بکنی.
‫اگه از چیزی که می‌بینی خوشت میاد بگو قبوله.
‫اگه خوشت نمیاد، کیف رو باز می‌کنم، ‫و اون رقم دیگه بهت پیشنهاد میشه.
‫خب، چیکار کنیم، پدر جان؟
‫خدای من! اون به دخترش تعرض شده! ‫تو اینو تبدیل به مسابقه‌ی تلویزیونی کردی!
‫زندگی چیزی نیست جز شرط بندی، ‫این چیزیه که من همیشه میگم.
‫گوش کن ببین چی میگم. ‫میذارم تو کیف رو باز کنی،
‫چون تو دلبری، آره. اینجوری بگیرش بالا.
‫خدایا، از دیدنت خوشحالم! ‫یه پق پق کن، به خاطر قدیم‌ها.
‫هی، همون پاکوبی هم قبوله. ‫خب، چیکار کنیم، بابا؟
‫قبوله یا نه؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫سلام، مامان‌بزرگ!
‫اوه، خدا. باز چیکار کردی؟
‫چه عالی. اینجوری به نوه‌ات خوشامد میگی؟
‫متاسفم، عزیزم. چطوری؟
‫اوه، دستگیر شدم.
‫فقط بگو جرم بزرگ نیست.
‫اوه، والاترین حرکت وطن‌پرستی رو زدم.
‫پس جرم بزرگه.
‫به نظر میاد چون به آینده‌ی کشورمون اهمیت میدم،
‫چون برام مهمه که بدهی ملی ۹.۴ تریلیون دلاره،
‫چون واسم مهمه ۴۷ میلیون آمریکایی ‫بیمه‌ی سلامت ندارن...
‫فقط بگو چیکار کردی.
‫توی انتخابات اولیه رای دادم.
‫تو ۱۷ سالته.
‫اوه، آره. ۱۷ سالمه، ‫نباید حق اظهار نظر داشته باشم.
‫همزمان یه مشت پیر پاتال بی‌دندون ‫که حتی نمی‌تونن برگه‌ی رای رو بخونن...
‫می‌تونن در مورد تحولات دولت تصمیم گیری کنن... ‫کاملا منطقیه.
‫اوه، سلام! اون پیرمرده‌ست!
‫اوه، کارل‌. به نظرت می‌تونی ‫توی مشکل نوه‌ام، مارلینا کمکم کنی؟
‫به نظر توی انتخابات اولیه رای داده.
‫خب، خب، خب، خب، به به.
‫خیلی خب. واقعا چندش آوره.
‫دنی، نوه‌ام مارلینا رو که یادته.
‫اوه. مشخصا مثل مامان‌بزرگت جذابی. ‫مثل اون شیطون هم هستی؟
‫بامزه‌ای، دنی!
‫خیلی خب، می‌تونی پاشی. ‫نه، همون روی زمین بخواب.
‫دنی.
‫اوه، داره فیلم بازی می‌کنه.
‫- دنی؟ ‫- نفس نمی‌کشه.
‫دنی؟
‫- نفس نمی‌کشه. ‫- زنگ بزن ۹۱۱!
‫دنی، اگه داری مسخره بازی درمیاری...
‫دنی!
‫من خوبم!
‫دنی، تو میری بیمارستان.
‫فقط غش کردم، همین.
‫دنی، نفس نمی‌کشیدی! ‫مجبور شدیم بهت امداد برسونیم.
‫کی کمکم کرد؟شرلی؟
‫من.
‫اوه، خدا! منو ببرین بیمارستان.
‫بریم.
‫دویست و بیست و پنج هزار دلار ‫به نظر رقم کمی واسه تعرضه.
‫می‌دونی چیه؟ هیچ مقدار پولی کافی نیست.
‫یه دختر ۱۵ ساله؟ ‫حتی یه میلیون هم به نظر کمه، مگه نه، جری؟
‫مطمئن نیستم، مل. ‫چطوره یه میلیون پیشنهاد بدی؟ اون وقت بهت میگم.
‫خیلی بامزه‌ای، آره.
‫ببین، آقای آداریو،
‫من باید پرونده‌ها رو با دقت زیادی ارزیابی کنم.
‫کار به بررسی جداول و آمار و ارقام می‌کشه.
‫اگه از من بپرسی، میگم اصلا شایسته نیست ‫چیزی مثل تعرض رو با پول غرامت داد،
‫ولی روال قانون اینجوریه.
‫طبق محاسبات من این پرونده ۱.۵ میلیون دلاره.
‫لعنتی، تو حتما از اون ‫ماشین حساب‌های شاکی‌ها داری...
‫حتما همچین چیزی داری!
‫شاید بهتره گردونه رو بچرخونیم.
‫قضیه اینه وقتی من تمام متغیرها رو می‌سنجم...
‫که باید این کار رو بکنم، ‫چون وکیل متهم هستم...
‫دویست و بیست و پنج هزار دلار رقم نهاییه. ‫در ضمن همش همین امروز پرداخت میشه.
‫دقیقا منظورت چه متغیرهاییه؟
‫خب، واقعا لازمه بگم؟
‫متاسفانه آره.
‫خیلی خب. مشخصا خانم آداریو ‫به خاطر این قضیه خیلی وحشت کرده.
‫من اصلا تا حالا ندیدمش،
‫ولی حدس می‌زنم گفتگوی توافق...
‫خاطره‌ی تلخی رو براش مرور می‌کنه ‫که به زودی فراموش می‌کنه... درست نمیگم؟
‫هیچ کس اینجا نمی‌خواد ‫اونو گرفتار روال دادگاهی کنه.
‫می‌دونین که چه سوال‌هایی باید بپرسم.
‫چقدر مهاجم براش جذاب بوده. ‫چطور باهاش خوش و بش کرده.
‫چطور کاری کرده که طرف اونقدر هیجانی بشه ‫که دیگه اختیار از کف بده.
‫امکان نداره...
‫یه پدر مهربون بخواد دخترش ‫این زشتی‌های دادگاه رو تحمل کنه،
‫و خب، بدون شهادت اون،
‫خیلی سخته بخواد حکمی به نفع‌تون صادر بشه... ‫این چیزیه که من می‌دونم.
‫و چون اینو می‌دونم، رقم ۲۲۵ هزار دلاره.
‫تو چندش آوری.
‫می‌دونی، خانم کوچولو،
‫خیلی‌ها اینو بهم میگن.
‫راستش اصلا باهاش مشکلی ندارم، ‫که بهتره به این نکته توجه کنی.
‫یعنی میگم، کی می‌خواد اون دختر بیچاره رو...
‫در معرض یه وکیل چندش آور بذاره ‫که حاضره تیکه پاره‌اش کنه،
‫و شاید آسیب‌های روانی غیر قابل جبرانی بهش بزنه.
‫قطعا من اینو نمی‌خوام. تو چی؟
‫منظورتون چیه اون رای داده؟
‫اون سال تولدش رو جعل کرده، ثبت نام کرده ‫و توی انتخابات اولیه‌ی دموکراتیک رای داده،
‫و اگه مچش رو نگرفته بودیم، ‫توی انتخابات عمومی هم رای می‌داد.
‫چرا اون تنبل‌هایی رو تنبیه نمی‌کنین که رای نمیدن؟
‫چطوره اونا رو به اهمال در انجام ‫وظیفه‌ی شهروندی محکوم کنین؟ اینم فکریه.
‫خانم جوون! شما زمانی حرف می‌زنی ‫که باهات حرف بزنن.
‫عالیجناب، میشه اقرار به گناه کنیم ‫و پرونده رو ببندیم؟
‫اونو یه جریمه کنین، مجبورش کنین ‫کمی خدمات اجتماعی انجام بده، و همه بریم خونه.
‫خیر سرت وکیل منی؟
‫فقط بحث این نیست که رای داده، جناب قاضی.
‫اون توی یوتیوب پست گذاشته ‫و جوون‌های زیر سن قانونی رو به رای دادن تشویق کرده،
‫و بهشون یاد میده که چطور فرم ثبت نام جعل کنن.
‫- یه سال زندان! ‫- چی؟
‫هی! خب باید اعتراف کنم ‫من کل قانون وطن‌پرستی رو نخوندم،
‫ولی کاملا مطمئنم بدون محکمه نمیشه ‫رای به گناهکار بودن کسی بدین.
‫ممکنه اشتباه کنم.
‫شوک سمی؟
‫آزمایش خونت نشون میده ‫کلی دارو توی بدنت هست.
‫چقدر دارو مصرف می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. سی تا، چهل تا.
‫- چی؟ ‫- سی تا، چهل تا؟
‫- خدای من! ‫- زیاده؟
‫واسه چی اینا رو مصرف می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. هر چی بگی...
‫ترش کردن، جریان ضعیف،
‫پای بی‌قرار، بواسیر، روده‌ی تحریک پذیر،
‫حافظه، کلسترول، فشار خون.
‫هی، هی، هی. ‫این داروها می‌تونن با هم واکنش نشون بدن.
‫نه، اونا رو توی قوطی‌های جداگانه میذارم.
‫دارو واسه عقل درست نمی‌کنن؟
‫توصیه‌های پزشکیت رو از کجا می‌گیری؟
‫- تلویزیون. ‫- تلویزیون.
‫محض رضای خدای، دنی!
‫چیه؟ اگه خطرناک بود که تبلیغ نمی‌کردن.
‫آقای کرین، نزدیک بود بمیری.
‫شانس آوردی نمردی.
‫واقعا؟ اووپس.
‫بعد از فوت مادرم، شروع به مصرف کردم.
‫نمی‌دونم معتاد بودم یا نه، ولی...
‫به خاطر داشتن کوکائین دستگیر و محکوم شدی؟
‫آره. دو تا گزینه پیش پام گذاشتن: ‫اینکه برم دارالتادیب...
‫یا یه مجموعه‌ی خصوصی رو انتخاب کنم ‫که قول درمان داده بود... که ما هم اونو انتخاب کردیم.
‫توی اون مجموعه چه اتفاقی افتاد؟
‫یه نگهبان بهم تعرض کرد.
‫لورن، می‌دونم این سخته، و...
‫تا حالا بهت تعرض شده، خانم لوید؟
‫نه.
‫پس خواهشا نگو می‌دونی.
‫خیلی خب. میشه سعی کنی کمکم کنی...
‫منظورم اینه به هیئت منصفه کمک کنی ‫بفهمن اون روز چه اتفاقی افتاد؟
‫یه نگهبان... که حرفه‌ای و آموزش دیده نبود،
‫ولی در عوض نگهبان پاره وقت بود...
‫اومد توی سلولم،
‫گردنم رو گرفت،
‫کتکم زد...
‫کس دیگه‌ای اونجا نبود؟
‫نه.
‫بقیه بیرون هواخوری بودن.
‫من به خاطر تنبیه انضباطی حق خروج نداشتم.
‫من وانمود نمی‌کنم که می‌دونم ‫یا می‌‌تونم تصور کنم وحشت...
‫میشه بپرسم، این نگهبان رو می‌شناختی؟
‫می‌شناختمش.
‫راستش حتی دوستی صمیمی‌ای باهاش داشتی، نه؟
‫مشخصا نمی‌دونستم همچین هیولاییه.
‫متوجهم.
‫قبل از این حادثه باهاش خوش و بش کرده بودی؟
‫آره.
‫در واقع روزی که اومد به سلولت، ‫با هم خوش و بش کردین...
‫رضایتمندانه. درست نمیگم؟
‫هرگز رضایت ندادم بهم تعرض بشه.
‫معلومه که نه.
‫گفتی به خاطر تنبیه انضباطی حق خروج نداشتی.
‫تنبیه انضباطی واسه چی بود؟
‫رفتم جایی که نباید می‌رفتم.
‫یواشکی رفتی یه جایی ‫که این نگهبان پاره وقت رو ببینی.
‫سوال آخر: در زمان این حمله،
‫جیغ کشیدی؟
‫اون گفت اگه صدام دربیاد، منو می‌کشه.
‫پس هرگز داد نزدی کمک بخوای.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫از شرکت دارویی شکایت کنی؟
‫اونا نزدیک بود منو بکشن! ‫شنیدی که دکتر چی گفت.
‫به هر حال.
‫چطوره از اونی شکایت کنم که ۱۶ تا ‫از ۴۲ دارویی که مصرف می‌کردم رو تولید می‌کنه؟
‫دنی، سوال اصلی اینجاست که اونا چطور باید ‫پیش‌بینی می‌کردن تو مثل نقل و نبات دارو می‌خوری؟
‫آلن، تبلیغات تلویزیونی رو دیدی؟
‫آره، دیدم.
‫عوارض جانبی رو اصلا درست نمیگن،
‫ولی مزایا رو حسابی تو بوق و کرنا می‌کنن.
‫اونا نزدیک بود منو بکشن. می‌خوام شکایت کنم.
‫بریم حال‌شون رو جا بیاریم.
‫ولی نمی‌تونی انکار کنی ‫که قانون شکنی کردی.
‫نافرمانی مدنی. خیلی ساده‌ست.
‫این چیزیه که این کشور رو راه انداخت ‫و آدم می‌تونه منو به چشم قهرمان ببینه.
‫یا آدم می‌تونه تو رو به چشم شخصی ببینه ‫که مرتکب خلافی شده،
‫که تا ۵ سال حبس داره.
‫اوه، پس حق رای ندارم، ‫ولی واسه زندانی کردنم،
‫یهو آدم بزرگ میشم. جالبه، نه؟
‫کجاش انصافه که ‫من از پروسه‌ی دموکراتیک کنار گذاشته بشم...
‫وقتی معتادان، معلولین ذهنی،
‫یا شهروندان مسن فلوریدایی ‫که "تصادفا" به بیوکانن رای دادن کنار گذاشته نمیشن؟
‫به نظرت تو پیچیدگی...
‫مهاجرت، رکود اقتصادی، ‫توازن قدرت در خاور میانه رو درک می‌کنی؟
‫اوه، به نظرم تا حدودی درک می‌کنم. ‫فکر می‌کنی اکثر آمریکایی‌ها درک می‌کنن؟
‫خسته نشدین از اینکه مردم به کاندیدایی رای نمیدن ‫چون، هی،
‫فکر نمی‌کنن بتونن باهاش نوشیدنی بخورن، ‫یا چون اون بولینگ‌باز مزخرفیه،
‫یا چون کت شلوارش قشنگ نیست؟
‫- من خیلی سطح اطلاعاتیم بالاتر از... ‫- شاید تو استثناء باشی.
‫- بیشتر ۱۷ ساله‌ها... ‫- چی؟
‫چطور می‌خوای جمله‌ات رو تموم کنی ‫بدون اینکه تبعیض سنی قائل نشی؟
‫یعنی میگم، من سنم اونقدر هست که مادر بشم. ‫اونقدر هست که بچه سقط کنم...
‫و این تصمیمی خیلی پیچیده‌تر و سخت‌تر...
‫از تیک زدن روی برگه‌ی رای براساس صرفا...
‫اینه که کی جلوی اسمش نوشته دموکرات یا ‫کی نوشته جمهوری خواهه، که اکثرا همین کار رو می‌کنن.
‫یعنی میگم، می‌خوای ازم آزمون بگیری؟
‫مجبورم کن کلاس برم، ‫مجبورم کن حق رایم رو بدست بیارم؟ باشه.
‫این کار رو می‌کنم.
‫ولی فقط نگو "ابدا"، چون ۱۷ سالمه.
‫ژان دارک وقتی ۱۷ سالش بود، یه ارتش رو ‫فرماندهی می‌کرد، و من خیلی خوشگل‌تر از اونم.
‫چیزی که واقعا حال به هم زنه ‫اینه که اون کارش خوبه.
‫هیئت منصفه به نظر طرف اونن.
‫اون کارش خیلی خوبه، ‫ولی حالش رو جا میاریم.
‫صبر کن تا متهم بیاد توی جایگاه. ‫می‌خورمش.
‫یعنی میگم، قورتش میدم.
‫به نظر اخیرا اعتماد به نفس بیشتری داری.
‫با اون سیگار چوبی فقط توی دستت بازی می‌کنی، ‫پشت لبت نمیذاری،
‫و توی دادگاه، دست‌هات توی جیبته، ‫عوض اینکه روی رون پات باشه، و...
‫و شیک‌تر لباس می‌پوشی.
‫روان‌شناس جدید. جری جدید.
‫قرار نیست جری قدیمی رو ‫کاملا دور بندازی، مگه نه؟
‫نه.
‫واقعا فکر می‌کنی بتونی متهم رو داغون کنی؟
‫جری جدید اینجاست. ‫اون کارش تمومه. قورتش میدم.
‫راستش ما کلی زندان خصوصی ‫در کنار مجموعه‌های دارالتادیب‌مون داریم.
‫امنیت و نرخ جرم و جنایت‌مون ‫معمولا از مجموعه‌های دولتی بهتره.
‫ولی محض شفاف سازی، ‫واسه سود توی این حوزه هستین، نه؟
‫بله. دنبال سود هستیم. ‫این کسب و کاره.
‫سرمایه‌گرایی که ایرادی نداره.
‫کاملا برعکس، زندان‌های دولتی ‫با بوروکراسی دست و پاشون بسته‌ست.
‫اونا قوانین سخت سرویس مدنی دارن ‫که ازش تبعیت کنن. ما نداریم.
‫ما کل پروسه رو ساده‌سازی کردیم،
‫از ساخت و ساز گرفته تا منابع انسانی.
‫تمام قوانین و ضوابط دست و پاگیر رو حذف کردیم.
‫ساده بگم، می‌تونیم با سرمایه‌ی کمتر ‫زندان بهتری بسازیم و همین کار رو می‌کنیم.
‫خیلی خب، ولی جناب، چه جوریه که...
‫یه نگهبان تونسته ‫به یه زندانی ۱۵ ساله تعرض کنه؟
‫خب، این نگهبان قانون‌شکن بوده.
‫شرمنده اینو میگم ولی توی هر زندانی... ‫خصوصی یا دولتی... از اینا هستن.
‫ولی می‌تونم بگم ما کارکنان‌مون رو بررسی می‌کنیم.
‫اون سابقه‌ی تعرض یا خلاف نداشته، ‫و نمی‌شد اینو پیش‌بینی کرد.
‫همچنین می‌تونم بگم روند بررسی ما ‫در حد یا حتی برتر از...
‫روند بررسی زندان‌های دولتیه.
‫در مورد نگهبانان قانون‌شکن باید بگم ‫اونا واقعیتی توی تمام زندان‌ها هستن.
‫وقتی میگین دنبال سود هستین، ‫دقیقا منظورتون چقدر سوده؟
‫اعتراض دارم. سوال ربطی به پرونده نداره.
‫به نظرم دوست داریم بدونیم که این پس‌انداز‌ها ‫باعث شده بتونن فرصت بهتری داشته باشن...
‫که مثلا مانع از تعرض به یه دختر ۱۵ ساله بشن...
‫اعتراض دارم! این سوال تنش‌ آفرینه.
‫تعرض خودش تنش آفرینه، مل، قبول نداری؟
‫اگه قبول داری دو تا پق پق کن.
‫- آقای اسپنسون. ‫- متاسفم، خانم قاضی،
‫من آدم بامزه‌ای هستم. ‫دقیقا چقدر درآمد دارین؟
‫این سال گذشته حدود ۳۵۰ میلیون دلار درآمد داشتیم.
‫یه جورایی خیلی زیاده. قبول نداری، مل؟
‫یه دونه پق پق، اگه دوستم داری ۳ تا.
‫از این درآمد چیزیش رو هم ‫به آموزش نگهبانان اختصاص میدین؟
‫معلومه. نگهبانان ما به خوبی آموزش دیده هستن.
‫به خوبی آموزش دیده هستن؟ ‫مثل این یکی که به موکل من حمله کرد.
‫آقای پالمر دوست داره بگه "حمله."
‫حمله واژه‌ی قشنگیه... ‫مثلا سربازان‌مون حمله می‌کنن.
‫سربازان خوب هستن، پس حمله واژه‌ی خوبیه.
‫مثلا خیلی بهتر از تعرضه، که واژه‌ی زشتیه.
‫که اتفاقیه که برای موکلم افتاد.
‫راستی به این نگهبان آموزش دادین که تعرض نکنه؟
‫تمام کارکنان‌مون، من جمله این نگهبان باید...
‫ظرف ۶ ماه اولیه‌ی استخدام ‫برای گرفتن مدرک نگهبانی زندان اقدام کنن،
‫و شش ماه دیگه وقت دارن که مدرکش رو بگیرن.
‫پس هر کارمندی می‌تونه تا یه سال ‫بدون مدرک واسه شرکت شما کار کنه.
‫بعد از گذروندن ۴۰ ساعت آموزش حین خدمات سالانه.
‫چهل ساعت. این شامل آموزش کنترل شورش، ‫دعوا و درگیری، چاقو کشی و فرار میشه.
‫میزان تغییر کارکنان‌تون دو تا سه برابر ‫بیشتر از زندان‌های دولتیه. درست نمیگم؟
‫- بله، ولی... ‫- و کارکنان‌تون،
‫مثل کارکنان اکثر زندان‌ها،
‫چهل و نه درصد بیشتر احتمال داره ‫مورد حمله‌ی زندانیان قرار بگیرن.
‫خب، اونجا کلوپ که نیست. زندانه.
‫اوه، متوجه شدم، حالا اسمش شد زندان،
‫ولی واسه اینکه والدین ‫این "راه‌حل سودآور" شما رو انتخاب کنن...
‫اونجا اسمش "مجموعه‌ی درمانی بازداشتی" میشه.
‫اینم یه کلمه‌ی قشنگ دیگه‌ست. "درمان."
‫تقریبا به اندازه‌ی "حمله" قابل قبوله.
‫مثلا دکتر‌ها واسه درمان به بیماری‌ها حمله می‌کنن.
‫درمان، حمله؛ حمله، درمان. ‫مهم‌ نیست کدوم حالت.
‫به هر حال بهتر از زندان و تعرضه.
‫زندان، زندان، زندان، تعرض، تعرض، تعرض.
‫- اعتراض دارم. ‫- اینجا به یه بچه تعرض شده.
‫- اعتراض دارم! ‫- ولی خدا رو شکر که شما سود کردین.
‫دیگه سوالی ندارم.
‫شش ماه عفو مشروط از همین الان. ‫و تو باید ویدئوی آموزشیت رو از یوتیوب برداری.
‫نه.
‫صبر کن ببینم. گفتی نه؟
‫اونا می‌خوان ولت کنن، مارلینا!
‫الان فقط بحث من نیست، مامان‌بزرگ.
‫من یه جنبشم. میلیون‌ها بچه...
‫اوه، ول‌مون کن بابا!
‫فکر می‌کردم تو یه نفر که دیگه باید درک کنی،
‫چون سابقا طرفدار حق رای بانوان بودی، ‫که گاهی باید موضع بگیری...
‫قانون خیلی شفاف...
‫الان بهم گفتی سابقا طرفدار حق رای بانوان بودم؟
‫مگه جزء اون نسل نیستی؟
‫فکر می‌کنی من چند سالمه؟
‫نمی‌دونم. ۸۰؟
‫خواهشا برو. و از پنجره برو... سریع‌تره.
‫و تو! تو نمی‌تونی حرف تو کله‌اش کنی؟
‫راستش من فکر می‌کنم حق با اونه...
‫منظورم در مورد اینکه میگه ۸۰ سالته نیست،
‫ولی به نظرم باید حق رای داشته باشه.
‫ببخشید؟
‫توی انتخابات قبلی ۱۰ میلیون نفر ‫بدون مدرک دیپلم رای دادن.
‫چرا مارلینا نباید حق رای داشته باشه؟
‫کارل...
‫این لحنِ "از دستت راضی نیستم" اونه.
‫آره، به خوبی باهاش آشنام.
‫مطمئنا فکر می‌کنی که اون باید ‫توی این پرونده توافق رو قبول کنه.
‫مطمئنا اینطور فکر نمی‌کنم... شرلی.
‫یه دلیل خوب بهم بدین که ‫چرا ما هم نباید به خاطر سوء استفاده از قانون،
‫شکایت احمقانه و احتمالا اخاذی ازتون شکایت کنیم.
‫خب، برداشت من از صنایع دارویی ‫اینه که همیشه مهربون هستن.
‫اون یه خرده ترسیده، ولی حالش خوبه. ‫چه آسیبی بهش وارد شده؟
‫خب، واسه شروع تنش احساسی.
‫ولی چه جوری ما مسببش شدیم؟
‫دقیقا ادعا می‌کنین ما چیکار کردیم؟
‫چیکار کردین؟ ‫شما موکل منو شستشوی مغزی دادین.
‫استراتژی بازاریابی گسترده ‫که توسط شرکت تجاری شما به کار گرفته شده...
‫باعث شد اون روزانه ۴۲ داروی مختلف رو بخوره.
‫و فکر می‌کنین اون این کار رو واسه چی کرده؟
‫خب مشخصا شما باید بدونین. ‫شما واسه افراد مسن تبلیغ می‌کنین...
‫چون تحقیقات‌تون نشون میده ‫اونا اهداف ساده‌ای هستن،
‫مستعد باور کردن تبلیغات فریبنده هستن...
‫ببخشید. شما دانشکده‌ی حقوق رفتین، نه؟
‫راستش من مدرکم رو اینترنتی خریدم.
‫منظورتون چیه؟
‫اتفاقی که برای اون افتاده ‫به خاطر حماقت خودش بوده.
‫اینکه تونسته شرکتش ‫و یه وکیل خل و چل رو مجاب کنه...
‫تا سلسله وقایعی واسه یه شکایت بنویسن ‫باعث نمیشه واقعا ادعای قانونی داشته باشه.
‫شرط می‌بندم بچه بودین ‫با بچه‌های دیگه به خوبی کنار نمیومدین، نه؟
‫من میرم.
‫بگیر بتمرگ، آقای ماتیس.
‫بهتره حرف‌هام رو الان بشنوین.
‫احتمالا خیلی ارزون‌تر درمیاد ‫تا اینکه بخواین توی دادگاه بشنوین.
‫واقعا فکر کردین می‌تونین ما رو بترسونین؟
‫ما یکی از بزرگترین شرکت‌های دارویی ‫در صنعت داروسازی هستیم.
‫اصلا می‌دونین ما چقدر قدرتمندیم؟
‫خوب می‌دونم.
‫هفته‌ی قبل با صنعت تنباکو سرشاخ شدم.
‫ببینین چقدر سوپرایز شدم ‫که فهمیدم شما دو تا خیلی شبیه هم هستین.
‫جفت‌تون عوارض مخرب سلامت ‫محصولات‌تون رو انکار می‌کنین،
‫جفت‌تون با بودجه‌ی خودتون ‫به حساب تحقیقاتی انجام میدین،
‫جفت‌تون واسه بچه‌ها بازارگرمی می‌کنین،
‫جفت‌تون میلیون‌ها دلار صرف لابی می‌کنین ‫تا اعضای کنگره رو بخرین،
‫جفت‌تون اطلاعاتی که ثابت می‌کنه ‫محصولات‌تون مردم رو می‌کشه سرکوب می‌کنین.
‫تنها فرقی که می‌بینم اینه که ‫سازمان غذا و دارو با سیگار مخالفه،
‫- ولی با شما دوسته‌. ‫- ببینین...
‫من دقیقا می‌دونم شما ‫چقدر بزرگ و قدرتمند هستین، آقای ماتیس.
‫ولی شاید خوب باشه ‫یه تحقیقی در مورد من بکنین.
‫من کسی هستم که ۲۰۰ میلیون دلار ‫از یه شرکت تنباکوی بزرگ تیغ زد.
‫حالا کل روز توی دفترم میشینم، ‫با انگشت‌هام بازی می‌کنم،
‫و از خودم می‌پرسم، "بعدی کی باشه؟"
‫خب، حدس بزنین چی؟
‫شمایین.
‫قانون قانونه. اون قانون‌شکنی کرده.
‫حالا چون سعی دارن پای خود قانون رو ‫به محاکمه باز کنن، بذارین ازش دفاع کنم.
‫حداقل سن رای دلیل داره.
‫اکثر بچه‌ها اندازه‌ی خانم هافمن آگاه نیستن.
‫اکثر بچه‌ها... خب.‌.. بچه هستن،
‫و اساسا قدرت تصمیم‌گیری یا بلوغ کافی رو ندارن.
‫اخیرا یه نظرسنجی نشون داد ‫بیست درصد از دانشجویان دانشگاه نیویورک...
‫حاضرن رای‌شون رو توی انتخابات ریاست جمهوری پیش‌رو ‫با یه آیپاد تاچ معاوضه کنن.
‫شصت و شش درصدشون حاضرن ‫به خاطر شهریه‌ی رایگان معاوضه کنن.
‫بچه‌ها بچه هستن، واسه همینه که این ایالت... ‫یقینا اکثر ایالت‌ها... حد و مرزی گذاشتن.
‫تا ۲۱ سالگی اجازه نمیدیم نوشیدنی بخورن، ‫نمیذاریم روابط پیچیده داشته باشن،
‫نمیذاریم قرارداد ببندن.
‫انصافه که مارلینا هافمن اجازه‌ی رای نداشته باشه،
‫باتوجه به اینکه خیلی آگاهی سیاسی داره؟ ‫شاید نه.
‫ولی سیستم‌مون باید چیزی باشه ‫که به صلاح همه باشه،
‫به خصوص به صلاح کشورمون باشه.
‫اینکه بذاریم بچه‌ها رای بدن ‫این امر رو محقق نمی‌کنه.
‫من به مارلینا هافمن و تعهد مدنیش احترام میذارم. ‫جدی میگم.
‫فقط باید یه سال دیگه صبر کنه.
‫حالا می‌دونم که واسه اون، ‫احتمالا این یه عمر حساب میشه.
‫به هر حال اون بچه‌ست.
‫ترس‌مون از چیه؟ اینکه اونا گند بزنن؟
‫ما ۹.۴ تریلیون دلار بدهی داریم،
‫بیمه‌ی سلامت اجتماعی نداریم، ‫فقر بی‌سابقه‌ای داریم، که با رکود همراه شده،
‫جنگی که ممکنه ۱۰۰ سال طول بکشه ‫بسته به اینکه کی توی این انتخابات پیروز بشه،
‫و زمین‌ که رو به موته.
‫اوه، بله، خواهشا...
‫بیاین جسارت نکنیم که اجازه بدیم ‫جوون‌ها شاهکارمون رو خراب کنن!
‫اوه، بی‌خیال، آقای ساک. ‫فکر نمی‌کنین این مسخره‌ست؟
‫اولش چرا. راستی بنده سک هستم.
‫ولی هر چی بیشتر حرف‌های خانم هافمن رو گوش دادم...
‫بچه‌ها فقط آینده‌مون نیستن، ‫جناب قاضی، اونا بهترین امید ما هستن.
‫باید اونا با ما همراه باشن ‫و خطرات کار رو درک کنن.
‫این خانم جوان اینجوریه.
‫بی‌خیال! صحبت از انتخاب رئیس جمهوره!
‫بله، درسته.
‫می‌دونین چیه؟ بیاین قبول کنیم،
‫این انتخابات‌ها معمولا با رای ‫افراد مسنی نظیر من و شما تعیین میشه. چرا؟
‫خب، چون نه تنها از لحاظ تاریخی افراد مسن ‫با رای‌شون روند انتخابات رو تغییر میدن،
‫بلکه ما بیشترین سرمایه رو ‫واسه تامین کمپین‌های انتخاباتی داریم.
‫مک‌کین و اوباما قطعا اینو می‌دونن.
‫وگرنه فکر کردین چرا در مورد...
‫احتمالا بزرگ‌ترین کابوس مالی‌مون سکوت کردن...
‫اینکه همچنان کلی از بودجه‌ی فدرال ‫صرف خرج یارانه‌ی افراد مسن میشه؟
‫بیمه‌ی پزشکی سالمندان، بیمه‌ی بهداشت مستمندان ‫و تامین اجتماعی تا ۴۰ درصد بودجه رو به خودش اختصاص داده،
‫و انتظار میره طی ۱۰ سال آتی ‫دو برابر این رقم واسه این برنامه‌ها خرج بشه؟!
‫خب ببینیم به بچه‌ها چی می‌رسه.
‫نظام آموزشی درب و داغون، اقتصاد خراب،
‫پیش‌نویس محرمانه‌ای که واسه فرستادن اونا ‫به جنگ‌مون هست رو یادتون نره.
‫بچه‌ها دارن به فنا میرن.
‫میلیون‌ها بچه توی دبیرستان و دانشگاه‌ها هستن...
‫- که مطلع و پر شور و شوقن... ‫- اوه، محض رضای خدا!
‫اینم در نظر بگیرین، جناب قاضی، ‫که نوجوون‌ها سالانه...
‫بیش از ۱۷۶ میلیارد دلار از پول خودشون خرج می‌کنن...
‫بیش از ۱۷۶ میلیارد دلار!
‫پولیه که خودشون کسب کردن.
‫مالیات میدن.
‫ازشون مالیات می‌گیریم ولی نمیذاریم رای بدن؟!
‫این همه مالیات می‌گیریم ‫ولی حق اظهار نظر ندارن!
‫به نظرم ما جنگی انقلابی ‫واسه اصلاح این اشتباه رو شروع کردیم.
‫نهایتا، عالیجناب...
‫توی گفتن این مردد هستم،
‫مقاومت واسه ممانعت از رای جوون‌ها...
‫شاید به خاطر دلیلی شرورانه‌تر و حساس‌تر از این باشه ‫که "خدای من، اونا بلوغ کافی رو ندارن."
‫توی این کشور سابقه‌ی کثیف ‫کنار گذاشته شدن اقشار مختلفی از جامعه رو داریم.
‫امروز زنانی زنده هستن ‫که زمانی حق رای نداشتن.
‫حتی بعد اینکه به آفریقایی-آمریکایی‌ها ‫این حق داده شد،
‫از خیلی‌هاشون تست سواد گرفته شد،
‫مثلا توی آلاباما سیاه‌ پوستان باید ‫تعداد حباب‌های قالب صابون رو می‌شمردن...
‫قبل اینکه حق رای دادن داشته باشن.
‫امروزه ایالات دارن قانون کارت شناسایی رای دهنده رو ‫تصویب می‌کنن که مستلزم اثبات تابعیته.
‫از یه جهت منطقیه،
‫ولی تاثیر اصلیش اینه که خیلی از ‫شهروندان متولد آمریکا حق رای رو از دست میدن...
‫چون اونقدر فقیر هستن که ‫نمی‌تونن مخارج گرفتن مدرک رو بدن.
‫میلیون‌ها مجرم نمی‌تونن رای بدن... ‫اینم منطقیه،
‫ولی وقتی بهش فکر می‌کنی می‌بینی...
‫سیزده درصد از جامعه‌ی مردان سیاه پوست آمریکا ‫توی این زیرمجموعه قرار می‌گیرن...
‫فقرا، سیاه پوستان، جوانان.
‫حالا اون کشیش شیطون شاید حق داشت...
‫وقتی گفت این کشور ‫توسط افراد مسن، سفید پوست و پولدار اداره میشه.
‫پس شما فکر می‌کنین ‫محدودیت سنی نیاز نیست؟
‫بیارینش روی ۱۷ سال.
‫نوزده ایالت آمریکا دارن ‫به لایحه‌ی تقلیل محدودیت سنی رای فکر می‌کنن.
‫چرا؟
‫چون دیگه وقتشه.
‫بچه‌هامون تحصیل کرده هستن.
‫اونا می‌تونن پر شور باشن ‫و از لحاظ اجتماعی آگاه باشن.
‫یعنی میگم اونا ایدئال‌گرایی‌ای دارن ‫که خیلی‌هامون فراموش کردیم.
‫اونا صدایی دارن، وقتشه بذاریم شنیده بشه.
‫نه فقط به خاطر اونا، بلکه به خاطر خودمون.
‫میریم دادگاه؟
‫اونا درخواست رد دعوی رو دادن.
‫می‌تونیم شکست‌شون بدیم؟
‫خب، صنعت خیلی قدرتمندی هستن، دنی.
‫لازمه دوباره برات صحبت انگیزشی بکنم؟
‫نه. اونا نزدیک بود تو رو بکشن؟
‫من به حد کافی انگیزه دارم.
‫اوه، دنی، خواهشا... بغلم نکن.
‫خیلی خب. ببینین، من یه جورایی ‫آدم ساده‌ای هستم، اعتراف می‌کنم.
‫وقتی پرونده‌ای می‌گیرم، یه چیزبرگر ‫و نوشابه می‌‌گیرم و میشینم شکایت رو بررسی می‌کنم،
‫و سعی می‌کنم ببینم قضیه واقعا چیه... ‫این کاریه که می‌کنم.
‫و باید بهتون بگم، ‫من یه خرده حیرت‌زده شدم.
‫یعنی میگم، نمی‌تونه یه اهمال صاف و ساده باشه، نه؟
‫اولا که نمی‌شد پیش‌بینی کرد ‫این نگهبان به کسی تعرض می‌کنه.
‫قطعا قبلا این کار رو نکرده.
‫دوما زندان پروسه‌ای رو داره ‫که مطابق استانداردهای این صنعته.
‫سوما، خود شاکی هم اهمال کرده...
‫چون با این مرد رابطه برقرار کرده.
‫واسه بودن کنار اون قانون زندان رو نقض کرده.
‫حتی باهاش خوش و بش کرده!
‫احتمالا واسه همینه که اونا سعی کردن ‫علیه زندان‌های خصوصی جبهه بگیرن.
‫هدف بهتری هستن، چون "سود محور" ‫یعنی "حرص و طمع"،
‫و ما دوست داریم ‫دست تو جیب پولدارها کنیم، مگه نه؟
‫ولی جماعت، زندان‌های خصوصی چیز خوبی هستن.
‫نه تنها توی پول مالیات دهندگان صرفه‌جویی می‌کنن، ‫بلکه شرایط رو برای ما امن‌تر می‌کنن.
‫نرخ بازگشت‌شون کمتر از مجموعه‌های دولتیه.
‫همچنین شغل ایجاد می‌کنن ‫و به اقتصاد کمک می‌کنن.
‫متاسفم، ولی اونا نمی‌تونن ‫زندان‌های خصوصی رو قربانی کنن.
‫حتی میشه گفت ما به تعداد بیشتری ‫از اونا نیاز داریم.
‫خب حالا‌...
‫اتفاق وحشتناکی افتاده. شکی درش نیست.
‫و مقصر مشخص شده. ‫نگهبان قانون‌شکن دستگیر و زندانی شده.
‫عدالت اجرا شده.
‫این محکمه‌ای مدنیه که سعی داره ‫یه مجموعه‌ی اصلاح و تربیت رو گناهکار کنه...
‫در حالی که همه کارشون درست بوده، ‫طبق استاندارد‌های صنعت بوده.
‫حقیقت همینه.
‫همه‌مون کاملا دیوونه شدیم؟
‫توی این کشور از هر ۱۰۰ نفر ‫یه نفرش توی زندان یا بازداشتگاهه.
‫تعداد زندانیان آمریکا بیشتر از ‫هر کشور دیگه‌ای در دنیاست...
‫یعنی چین هم‌ داریم میگیم.
‫به عنوان کشوری که خودش رو ‫سرزمین آزادی معرفی می‌کنه،
‫آمریکا عاشق زندان‌هاشه.
‫و باتوجه به نرخ نگران کننده‌ی بازگشت،
‫واقعا می‌خوایم این مشکل رو ‫به دست نهادهای سود محور بدیم...
‫که بقای اقتصادی‌شون ‫وابسته به افتادن ملت توی زندانه؟
‫واقعا باید باور کنیم ‫اونا زندانیان‌شون رو اصلاح می‌کنن...
‫وقتی انگیزه‌ی اقتصادی واسه عدم انجام این کار رو دارن؟
‫اگه مردم جرم مرتکب نشن، ‫اونا از کار بیکار میشن.
‫تو دیدگاه شکاکی به ذات بشر داری... ‫این چیزیه که داری، خانم کوچولو.
‫آقای پالمر، با کمال احترام به این قضیه...
‫که تو خیلی ساده‌(ابله)تر از چیزی هستی ‫که ما حتی آرزوش رو داشته باشیم،
‫باید ازت بخوام دیگه هرگز به من نگی خانم کوچولو.
‫در مورد ذات بشر هم باید بگم، ‫اینو توی عراق با شرکت بلک واتر شاهد بودیم.
‫شرکت‌های خصوصی که برای محافظت از سربازان ‫استخدام شده بودن تصمیم گرفتن از خودروهای زرهی استفاده نکنن،
‫باوجود اینکه طبق قرارداد ملزم به تامین بودن.
‫سربازانی کشته شدن چون یه عده مدیر تصمیم گرفتن،
‫"بهتره توی مخارج صرفه‌جویی کنیم ‫تا اینکه جون سربازان رو نجات بدیم."
‫این چیزیه که از شرکت‌های سود محور عایدتون میشه.
‫اونا هرگز لیستی از بهای انسانی خدمات‌شون منتشر نمی‌کنن.
‫سالانه سیستم زندان‌ها ۶۵۰ هزار زندانی رو ‫دوباره به اجتماع می‌فرسته.
‫دو سوم‌شون فوری خلافی می‌کنن و برمی‌گردن.
‫این واسه کسب و کار زندان سود محور خوبه.
‫واسه سلامت شهروندی ما خیلی بده،
‫و اگه بریم سراغ این سیستمی ‫که انگیزه واسه اصلاح ندارن چی میشه؟
‫همین الانش هم ۲.۲ میلیون زندانی داریم.
‫راستش زندان‌های زیادی باید مجرمان رو آزاد کنن...
‫چون صرفا جایی براشون ندارن.
‫از سر و ته مخارج زده میشه، ‫آموزش نگهبانان کوتاه میشه،
‫و یهو می‌بینیم بچه‌هایی داریم ‫که اولین باره خلاف می‌کنن...
‫و توسط نگهبانان بهشون حمله‌ی فیزیکی میشه.
‫آقای پالمر ادعا می‌کنه موکلش ‫استانداردهای صنعت رو رعایت کرده،
‫با این حال موکلش ادعا کرد ‫بالاتر از اون استانداردها کار می‌کنه.
‫دلیل اینکه لورن آداریو تصمیم گرفت به این مجموعه بره...
‫به خاطر این بود که وعده‌ی محیطی امن‌تر داده شد ‫که بتونه اونجا درمان بشه.
‫ولی آدم هر استانداردی که ‫واسه زندان خصوصی یا دولتی بهش پایبنده،
‫باید استانداردی باشه که ‫نذاره نگهبانان به دختران ۱۵ ساله تعرض کنن.
‫همه قیام کنین.
‫خیلی خب. من دیشب یه خرده تحقیق کردم.
‫متوجه شدم سایز مغزمون ‫در سن ۱۴ سالگی به اوج می‌رسه،
‫و توانایی منطق‌مون در سن ۱۲ سالگی به اوج می‌رسه.
‫همچنین متوجه شدم در جامعه‌ی پیش صنعتی،
‫که حتی کلمه‌ای واسه بلوغ نداشتن،
‫نوجوون‌های پسا بلوغ یافته بزرگسال تلقی میشن.
‫راستش روان‌شناس‌ها میگن...
‫با تحمیل این محدودیت‌ها به نوجوون‌ها،
‫باهاشون کودک رفتاری می‌کنیم... ‫بخشی از نقشه‌ی بزرگ‌مون واسه طولانی کردن دوران کودکیه.
‫خیلی‌های دیگه میگن تنها راه واسه ‫خشم و بی‌مسئولیتی نوجوونی...
‫اینه که برعکس عمل کنیم ‫و مثل بزرگسالان باهاشون رفتار کنیم.
‫نمیشه بگه من بردم و قال قضیه رو بکنه؟
‫نمی‌تونم حق رای بهت بدم،
‫ولی خوشحالم که اقداماتت شرافتمندانه بود،
‫مخفیانه نبود و به کلاهبرداری نکشید،
‫و بنابراین تمام اتهامات رو رد می‌کنم.
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫کارت خیلی خوب بود، آقای پیرمرد.
‫یعنی میگم، تقریبا متوجه میشم ‫مامان‌بزرگم چه چیز جذابی توی تو می‌بینه.
‫مارلینا، تو اونقدر که فکر می‌کنی...
‫جیگر یا نفرت‌ انگیز نیستی.
‫ولی میگم بچه‌ی باحالی هستی.
‫به مامان‌بزرگ نمیگی؟ ‫یه جورایی دوست دارم برم روی مخش.
‫رازت پیش من محفوظه.
‫اون نتونسته مدرکی رو کنه ‫که قصور ما رو نشون بده.
‫ما از کجا پیش‌بینی کنیم که اون کلی دارو رو می‌بلعه،
‫اینترنتی دارو می‌خره، ‫بدون اینکه با پزشک مشورت کنه؟
‫چیزی نیست که بتونین پیش‌بینی کنین، ‫چیزیه که روش حساب می‌کنین.
‫افراد آسیب پذیر جامعه رو فریب میدین ‫که گول معجون روغن مارتون رو بخورن.
‫اوه، این مسخره‌ست!
‫عالیجناب، سالانه صدها هزار نفر ‫به خاطر داروهای تجویز شده می‌میرن.
‫بیست و هفت هزار نفر با وایاکس کشته شدن.
‫که یه مقام سازمان غذا و دارو حتی گفته ۵۰ هزار نفر.
‫آره. ولی نمی‌تونین به خاطر وایاکس ‫از اینا شکایت کنین.
‫این بحث وایاکس نیست، ‫که اصلا اونا تولید نمی‌کنن.
‫من دارم در مورد یه الگوی صنعتی صحبت می‌کنم.
‫ما حتی تمام خطرات احتمالی این داروها رو نمی‌دونیم،
‫چون صنعت داروسازی به طور سیستماتیک ‫اونا رو پنهان می‌کنه.
‫مچ‌شون در خرید آزمایشات بالینی،
‫رشوه به دکترها و تحریف علم گرفته شده.
‫خیلی از این مقالات به اصطلاح بازبینی ‫که در مجلات پزشکی می‌بینیم...
‫در واقع توسط خود شرکت دارویی نوشته شده،
‫و دکترها ازشون پول می‌گیرن ‫و میذارن اسم‌شون به عنوان نویسنده ذکر بشه.
‫هیچ مدرکی ندارین که نشون بده ‫این اتفاقات اینجا افتاده.
‫چون شما مخفیش کردین!
‫شرکت شما قبلا مدارکی رو مخفی کرده...
‫که نشون دهنده‌ی ارتباط بین داروهای ضد افسردگی ‫و افکار مرتبط با خودکشی توی بچه‌ها بود.
‫شما این کار رو کردین.
‫که هنوزم تکذیب می‌کنیم. ‫و این اون پرونده نیست.
‫اون هیچ حقیقت مستدلی نداره که نشون بده...
‫حقیقت اینه که صنعت داروسازی آمریکا...
‫تقریبا دو برابر مبلغی که خرج تحقیق و توسعه می‌کنه، ‫خرج تبلیغات می‌کنه.
‫این وقیحانه‌ست!
‫تماشاگران تلویزیونی در آمریکا سالانه...
‫شونزده ساعت تبلیغات دارویی می‌بینن.
‫شونزده ساعت! این حتی بیشتر از زمانیه ‫که خیلی‌ها میرن سینما فیلم ببینن.
‫حقیقت اینه اونا بیماری ابداع می‌کنن، ‫مثل ترس از اجتماع،
‫اختلال اضطراب عمومی ‫تا داروهایی که ذهن رو تغییر میده بفروشن...
‫اضطراب یه بیماری بالینیه.
‫اینکه بخوای غیر این بگی ‫نه تنها بی‌مسئولیتیه، عالیجناب...
‫چیزی که بی‌مسئولیتیه اینه که ما رکورد ‫کسایی رو داریم که...
‫این اختلالات روانی مبهم درشون تشخیص داده میشه، ‫که میلیون‌ها نفرشون بچه هستن.
‫چیزی که بی‌مسئولیتیه اینه که بچه‌های سه ساله‌ای داریم ‫که داروی ضد افسردگی مصرف می‌کنن.
‫چرا؟ چون شرکت‌های دارویی... ‫درست مثل شرکت‌های تنباکو می‌دونن...
‫که اگه بچه‌ها رو در سنین کودکی جذب کنی، ‫اون وقت مشتری مادام العمر داری.
‫باید همین الان ازتون شکایت کنم. ‫عمرا نمیذارم قسر در برین...
‫- چون... ‫- می‌خواین از من شکایت کنین؟
‫بفرمایین. چون حقیقت دفاع کامله، ‫و فقط من نیستم که اینو میگم.
‫این صنعت بیماری‌های مزمن تولید می‌کنه، ‫از سندرم پای بی‌قرار گرفته تا سندرم خشکی چشم،
‫یا این اختلالات نامشخص خواب که ‫باید هر شب مسکن‌های اعتیادآور مصرف کنی.
‫اول اختلال رو درست می‌کنن، بعد داروش رو،
‫و بعد اونقدر در معرض عموم تبلیغ می‌کنن ‫تا مردم رو قانع کنن اون اختلال رو دارن،
‫و به خصوص روی افراد مسن تاثیر داره.
‫موکل من مثل نقل و نبات قرص می‌خورد. ‫نزدیک بود بمیره!
‫اون از کنترل خارجه.
‫صنعت شما از کنترل خارجه.
‫شما به بهایی گزاف بیماری تولید می‌کنین ‫و اونو به مردم می‌قبولونین.
‫و سازمان غذا و دارو ‫قبول نمی‌کنه به شما نظارتی داشته باشه.
‫لابی شرکت‌های دارویی ‫کنگره رو توی مشت خودش داره.
‫آقای شور، آروم باشین.
‫عالیجناب، سازمان غذا و دارو نمی‌خواد ‫با اینا سرشاخ بشه، پس بذارین من این کار رو بکنم.
‫اونا نزدیک بود مردی که ‫دوست صمیمی منه رو بکشن.
‫پس بذارین من این کار رو بکنم.
‫ولی بذارین شروع کنم چون اونا معطل می‌کنن. ‫از بین ۲۷ هزار تا ۵۰ هزار مرگ توسط وایاکس،
‫فقط در ۱۸ پرونده‌ کار به هیئت منصفه کشید. ۱۸ تا.
‫اکثر شاکیان راستش قبل اینکه ‫غرامتی دریافت کنن می‌میرن.
‫خب، موکل من ۷۵ سالشه.
‫پس لطفا بذارین مقدمات محاکمه رو پیش ببرم، ‫چون مشخصا به تک تک ثانیه‌ها نیاز دارم.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫میذارم پرونده پیگیری بشه.
‫چی؟ دیوونه شدین؟!
‫شاید قرصی داشته باشین ‫که اون بتونه بخوره.
‫می‌خواین بذارین بدون علت مستقیم ‫پرونده‌اش رو پیش ببره؟
‫این مسخره‌ست.
‫چیزی که مسخره میشه، جناب،
‫اینه که من بذارم صنعت شما ‫بر پایه‌ی شک معقول به کارش ادامه بده.
‫به قیافه‌ام می‌خوره احمق باشم؟
‫واسه اونم یه قرص دارن.
‫میشه خفه شی؟
‫حکمم رو صادر کردم. ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫این دفعه لقمه‌ی گنده تر از دهنت برداشتی، دوست من.
‫اوه، من قورت نمیدم. ‫فقط گاز می‌زنم و تف می‌کنم.
‫خواهیم دید.
‫ایول. می‌بینم توی این کار مهارت داری.
‫مضطربی، جری؟ ‫سوال کردنت از شاهد جالب بود.
‫یه توصیه‌ای بهت می‌کنم، دوست من،
‫هیچ وقت سعی نکن توی دادگاه ادای منو دربیاری.
‫خیلی خب، رئیس هیئت منصفه، ‫هیئت منصفه به رای متفق القولی رسید؟
‫بله، خانم قاضی. ‫رای‌تون چیه؟
‫در پرونده‌ی لورن آداریو ‫علیه کانون اصلاح و تربیت سوپریور،
‫ما اعضای هیئت منصفه به نفع شاکی رای میدیم،
‫و متهم رو ملزم به پرداخت ۱.۷ میلیون دلار ‫جزای نقدی می‌کنیم.
‫تیم مدافع درخواست فرجام‌خواهی داره، خانم قاضی.
‫پذیرفته میشه. اعضای هیئت منصفه، ‫بابت خدمات‌تون ازتون ممنونم.
‫حکم قبول میشه.
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫تو موفق شدی.
‫تبریک میگم، لورن.
‫ممنون.
‫نمیشه توی همه‌ی پرونده‌ها برنده بشی، مل.
‫هی! اصلا توی پرونده‌ای برنده میشی؟ ‫اگه قبول داری دو تا پق پق کن، داداش.
‫جری، توی انگلیس بهمون یاد میدن ‫زمان پیروزی باوقار رفتار کنیم.
‫دست خودم نبود. اون خیلی مغروره.
‫خب، تبریک میگم. ‫به نظر سوال‌ و جواب‌های تو باعث شد برنده بشیم.
‫نه، به خاطر خطابه‌ی آخر تو بود. ‫همونقدر که قشنگ بود، متقاعد کننده هم بود.
‫گمونم من و تو تیم خیلی خوبی میشیم. ‫منظورم به عنوان همکاره.
‫البته. صد درصد. به عنوان همکار.
‫هفته‌ی قبل، صنعت تنباکو. ‫این هفته، صنعت داروسازی.
‫خب، چرا توی اوج خداحافظی نکنیم، ها؟
‫کی گفته قراره خداحافظی کنیم؟
‫یه جایی خوندم باید هر سال جوری زندگی کنی ‫که انگار آخرین سال عمرته.
‫جدی؟ نمی‌تونم تصور کنم ‫این آخرین سال عمرمون باشه.
‫بازه‌ی زمانی‌ای نیست که امتحانش نکرده باشیم؟
‫به پایان فکر می‌کنی، دنی؟
‫مرگ؟
‫من حس می‌کنم حتی بعد اینکه عمرم تموم بشه ‫به حیات ادامه میدم... مثل هیلاری.
‫تو به احیای مجدد مردگان باور داری؟
‫راستش آره. گزینه‌ی دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫نیستی؟ نمی‌تونم به اون باور داشته باشم.
‫نه.
‫تو چی، به احیای مجدد مردگان باور داری؟
‫نمی‌دونم.
‫گمونم اگه واقعا بخوام برم بهشت، ‫خدا قطع به یقین برم می‌گردونه.
‫درسته‌.
‫فکر می‌کنی توی زندگی بعدیت چی باشی؟
‫امیدوارم یه زن خوشگل باشم. ‫می‌تونم به خودم برسم.
‫شاید منم بخوام بهت برسم.
‫تو امروز تجربه‌ی رسیدن به منو داشتی. ‫چطور بود؟
‫بهتر از اینم هم داشتم.
‫مثل آدم تنفس مصنوعی دادی دیگه، مگه نه؟
‫اوه، خدای من.
‫باید بگم،
‫خیلی خیالم راحته که اینجوری هوام رو داری.
‫وقتی روز مرگم برسه،
‫حداقل تنها نیستم.
‫تنها نخواهی بود.
‫می‌دونی، اگه قراره امسال رو ‫به عنوان سال آخر عمرمون ببینیم،
‫باید فکر کنیم ببینیم ‫چطور می‌تونیم به بهترین نحو بریم.
‫قطعا ماهیگیری.
‫قطعا.
‫دیوان عالی... باید برگردم اونجا.
‫اسکالیا دلش برام تنگ میشه.
‫شرلی.
‫یه بار قبل اینکه بمیرم باید با شرلی مفصل صحبت کنم
‫باورم نمیشه واقعا صورتت رو بهم چسبوندی.
‫و به زندگی برت گردوندم.
‫مثل سفید برفی.
‫بین تمام زنانی که عاشق‌شون بودم ‫و اونا هم عاشقم بودن...
‫کی فکرش رو می‌کرد آلن شور پرنس چارمینگ من باشه؟
‫نذار هیچ کس ما رو دست کم بگیره.
‫تا زمانی که مرگ ما رو از هم جدا کنه.
‫آمین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫شوهر سابقم سعی داره دخترم رو بگیره.
‫مادرش کارهای خلاف می‌کنه.
‫اون آدم بدی نیست.
‫صحبتت با وکیل طرف مقابل...
‫- خیلی خشن بود. ‫- به نظرت من خیلی جنسیت‌زده‌ام؟
‫من جرم رو مرتکب میشم.
‫- مجبور بودی بهش شلیک کنی؟ ‫- من همیشه به ملت شلیک می‌کنم.
‫- مجبور بودی ۳ بار بهش شلیک کنی؟ ‫- کارل سک وکیل متهم. از تفهیم اتهام صرفه نظر می‌کنیم.
‫- این دفعه چیکار کرده؟ ‫- اون از جنون گاوی به عنوان بهونه استفاده می‌کنه...
‫- تا هر غلطی که می‌خواد بکنه. ‫- اون قراره برنده بشه؟
‫اینو نمی‌دونم. دفاعیه‌ی درست درمونی نداریم.