‫آنچه گذشت.
‫دلیل اینکه اومدم بوستون این بود ‫که یه‌کم از این دیوانگی رو کم بکنم.
‫یه پاکستانی قصد جونش رو داره؟
‫از لندن فرار کردم، اسمم رو عوض ‫کردم، اینجا یه زندگی جدید شروع کردم.
‫اگه نامزد سابق پاکستانیت ‫ساختمون رو منفجر کنه چی؟ هومم؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- میرم بالای تریبونم، جناب قاضی. هفته‌ای یه بار این‌کارو می‌کنم.
‫- اینجا انجمن سیاسی تو نیست. ‫- واقعا؟
‫- تو چه‌ نوع وکیلی هستی؟ ‫- یه نوع مشکل‌دار ولی باحال.
‫شما از زنی نمایندگی می‌کنید ‫که عاشق یه جعبه ابزاره.
‫شما از تصویر خدا خلق شدید.
‫نمی‌تونی یه نفر رو چون ‫فقط چاقه اخراج کنی!
‫اوه، میشه این‌قدر از پایین ضربه ‫نزنی؟ مثل دخترا بازی می‌کنی.
‫فقط توپ رو از تور رد کن.
‫- هی. هی، این بیرون بود. ‫- چی؟ حالا شدی مرزبان؟
‫لعنتی.
‫اوه، خدایا.
‫پیروزی قاطع. از تور بپر.
‫آقای کرین؟
‫اوه، برت، رفیق. ‫چی باعث شده بیای مرکزشهر؟
‫تو باعث شدی. ‫ازم شکایت کردی، آقای کرین.
‫- اوه، درسته. ‫- چرا ازم شکایت کردی؟
‫خب، برت، چون‌که این‌همه اومدم ‫ساحل ریور تا یکی از پیتزاهات رو بگیرم.
‫اون بهترین پیتزاهای ‫جهان رو درست می‌کنه.
‫و وقتی بعد از یه ساعت ترافیک ‫رسیدم ساحل ریور، نتونستم پیتزا بگیرم.
‫اونجا نبودی. تعطیل کرده بودی. ‫این منو عصبانی کرد.
‫اصلا رستوران رو دیدی؟ ‫نابود شده بود.
‫سیل داغونش کرده بود. ‫تقصیر من نبود.
‫خب که چی؟ تو از کسی که بهت آسیب زده شکایت ‫کن. منم از کسی که بهم آسیب زده شکایت می‌کنم.
‫روال قانون اینطوریه.
‫از چی شکایت کنم؟ ‫از خدا که سیل به‌پا کرده؟
‫یا گارد ملی که ‫نتونستن بیان کمکم کنن؟
‫این تصمیم خودته، برت. ‫خستگیم در رفت. یه دست دیگه بریم؟
‫این منصفانه نیست. ‫و بامزه هم نیست.
‫من شغلم رو از دست دادم، آقای کرین. ‫تمام ثمره‌ی کارم، تمام زندگیم نابود شد.
‫یه سیل رستورانم رو داغون کرد.
‫میشد جلوشو گرفت، ‫ولی هیچ‌کس نیومد.
‫متأسفانه، حق با دنیه. ولی من جات باشم ‫از خدا شکایت نمی‌کنم. اون خطر فرار داره.
‫پس فقط می‌مونه گارد ملی.
‫ما وکالتت رو به‌عهده می‌گیریم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫گارد ملی وظیفه داره موقع بلایای ‫طبیعی حضور پیدا کنه. ولی نیومدن.
‫و مثل همه‌ی تراژدی‌های واقعی یه نفر یه جایی ‫باید آماده باشه که ازش سواستفاده کنه.
‫اینجا جاییه که من و ‫دنی وارد عمل می‌شیم.
‫یکی از تخصص‌های من اینه که ‫صحن دادگاه رو تبدیل به سیرک می‌کنم.
‫باید کراوات بزنی.
‫از چی داری حرف می‌زنی؟
‫مشخصه، دارم از شکایت‌کردن ‫از گارد ملی حرف می‌زنم.
‫شکایت‌کردن از گارد ملی.
‫خوشم اومد.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آلن، من دو به شک شدم.
‫- چرا؟ ‫- شکایت‌کردن از گارد ملی.
‫ممکنه ضد میهن‌پرستانه باشه ‫که از کشورمون انتقاد کنیم
‫اونم موقعی که داریم سعی می‌کنیم ‫کشور دیگه‌ای رو منفجر کنیم.
‫بی‌خیال، دنی. اتفاقا اینجا ‫داری به آمریکا خدمت می‌کنی.
‫ببخشید دیر کردیم. ‫پرونده‌ی جدید داشتیم.
‫چی؟ اینکه شما دوتا به آمریکا ‫خدمت کنید منو مضطرب می‌کنه.
‫اوه، ما تصمیم گرفتیم از گارد ملی ‫شکایت بکنیم، کارل. تو هم می‌خوای بیای؟
‫بابت چی می‌خواید شکایت کنید؟
‫بابت اینکه نتونستن از پیتزا فروشی موردعلاقه‌ی ‫دنی که با سیل داغون شد محافظت کنن.
‫میای یا نه؟ ‫نمی‌تونم جاتو نگه دارم.
‫آلن، تو نمی‌تونی از ‫گارد ملی شکایت کنی.
‫البته که می‌تونیم. ‫واقعا محشر نیست، شرلی؟
‫ما این‌کارهایی رو می‌کنیم که ‫کاملا مسخره ‌به‌نظر میان،
‫و بعدش به‌طرز غیرقابل باوری
‫می‌تونیم تبدیل‌شون کنیم به یه سری ‫تجربیات نه تنها تماشایی، بلکه باحال و آموزنده.
‫- نمی‌میری که بدونی این‌دفعه چطوری این‌کارو می‌کنیم؟ ‫- من که نمی‌میرم.
‫فقط فکر کردن به ‫مُردن هم بی‌قرارم می‌کنه.
‫من دوست ندارم بمیرم. ‫بخاطر همین ایمن زندگی می‌کنم.
‫و اینم دوست ندارم که زندگی ‫دیگران رو به‌خطر بندازم.
‫همه اینطوری نیستن. ‫گمونم فقط منم که اینطوریم.
‫ممنون از این دیدگاه تکان‌دهنده‌ات، ویتنی.
‫مامان‌بزرگ؟
‫مارلینا؟
‫خیلی متأسفم که مزاحم شدم. ‫اوه، خدای من. فوری فوتیه.
‫بدجوری توی دردسر افتادم، مامان‌بزرگ. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫خیلی‌خب.
‫مامان‌بزرگ!
‫خیلی‌خب، فقط من اینطور فکر ‫می‌کنم یا واقعا اون کوچولو جذابه؟
‫امیدوارم من بابابزرگش نباشم.
‫اخراج شدی؟
‫پدر مادرم نمی‌دونن. ‫منو می‌کُشن.
‫مامان‌بزرگ، باید کمکم کنی. ‫نباید اخراج بشم. زندگیم به‌فنا میره.
‫اوه، خدای من.
‫آخه چیکار کردی؟
‫کارِ بدی بود.
‫داشتم...
‫خب، اون آزمون‌های ‫ارزیابی مسخره‌‌ی دولتی که
‫همیشه آدم رو مجبور ‫می‌کنن بده رو می‌دونی چیه؟
‫من یه جورایی آزمون رو دزدیدم ‫و تصادفاً انداختم توی کاغذخردکن
‫و سهواً پخش و پلاش کردم ‫وسط دفتر مدیر مدرسه،
‫یه جورایی.
‫خیلی‌خب، شاید ‫تصادفی نبوده باشه.
‫ولی من نباید اخراج بشم. ‫اوه، خدای من.
‫مارلینا، پیش خودت ‫چه فکری می‌کردی؟
‫خب، فکر می‌کردم...
‫خب، می‌دونی که اون آزمون‌های ‫استانداردشده شرورانه هستن.
‫و فکر می‌کردم اگه هری دیوید تورو ‫هنوز زنده بود چیکار می‌کرد؟
‫اونم می‌انداختش کاغذخردکن.
‫یه جورایی به یه همچین ‫چیزی فکر می‌کردم.
‫فقط یه‌کم کنجکاوم، همین.
‫درباره‌ی چی کنجکاوی؟
‫خب، من دوست‌های ‫پاکستانی زیادی دارم،
‫هیچ‌کدومشون به ‫قتل ناموسی اعتقاد ندارن.
‫و همونطور که ممکنه برای همه شُبهه ایجاد بشه، ‫باورم نمیشه شما دوتا نیمه‌ی گمشده‌ی همدیگه بودید.
‫مشخص شد نیمه‌ی ‫گمشده‌ی همدیگه نیستیم،
‫که موقعی که داشتم بی‌وفایی ‫می‌کردم به ذهنم خطور کرد.
‫- آخه مگه مهمه؟ ‫- برای من مهمه.
‫و اصلا سردرنمیارم چرا این‌قدر ‫پرونده‌های بالارده قرارداد می‌بستی
‫که تعدادشون هم کم نیست،
‫و عکست توی همه‌ی اخبار پخش میشد.
‫این‌کار برای کسی که ‫علیهش یه فتوا هست عجیبه.
‫منظورم اینه من اگه علیهم ‫فتوا باشه جلب توجه نمی‌کنم.
‫سه تا دستیار ‌همگروه شدن. ‫کی کلکش کَنده ست؟
‫اوه، بی‌خیال شو، کارل. ‫چیزی می‌خوای؟
‫آره، ویتنی. ‫شرلی یه وکیل دوم می‌خواد.
‫اوه، خیلی ممنون که داوطلب شدی.
‫- داوطلب نشدم. ‫- اوه، ولی شدی دیگه.
‫- منتظرت هستن. ‫- عالی شد.
‫برای تو هم باید یه کاری ‫پیدا کنم انجام بدی؟
‫من نمی‌ترسم.
‫از بین همه‌ی پرونده‌های مسخره، ‫مزخرف و نامعقول که تو جلوی من آوردی،
‫این‌یکی جایزه رو برنده میشه!
‫خب، ممنون، جناب قاضی. ‫ما عاشق جایزه هستیم.
‫و باید بگم وقتی ما پرونده‌های ‫مسخره و مزخرف و نامعقول میاریم
‫فوراً به فکر شما می‌افتیم.
‫اگرچه باید بگم مسخره‌ترین بخش این ‫پرونده‌ها اینه که درواقع مسخره نیستن.
‫شکایتت چیه؟
‫خب، جناب قاضی، موکل من انتظار داشت از ‫طرف گارد ملی یه سری خدمات دریافت کنه،
‫خدماتی که انجام ندادن.
‫محض رضای خدا ‫ما وسط جنگ هستیم!
‫و اگه قراره جنگ یا هر چیز دیگه‌ای باعث بشه ‫اونا نتونن به وطن خودشون خدمت کنن
‫چطوره که یه اطلاعیه‌ی کوچولو بدن؟
‫به مردم بگن خودشون تنها هستن.
‫اون‌وقت موکل من ‫می‌تونست احتیاط کنه.
‫شاید بیمه‌ی سیل می‌کرد.
‫ولی از شانس بدش، ‫خیالش با این فکر راحت بود که
‫اگه کمک نیاز داشته ‫باشه گارد ملی هست.
‫ولی نبودن. کسب‌وکارش و ‫ثمره‌ی زندگیش رو از دست داد.
‫آقای شور، شما پرونده‌های ضدآمریکایی ‫زیادی رو به صحن دادگاه من آوردید.
‫- ولی این‌یکی... این‌یکی... ‫- ظالمانه ست، بله.
‫اینم ظالمانه ست که موکل من ‫به کمک گارد ملی نیاز داشت
‫ولی هیچ‌جا نمیشد پیداشون کرد.
‫حرفم رو پس می‌گیرم. ‫میشد توی عراق پیداشون کرد.
‫- گوش کن ببینم چی میگم. ‫- سر تا پا گوشم.
‫این دادگاه رو موکول ‫می‌کنم به ساعت 2:00.
‫اون‌موقع گوش می‌کنم ببینم ‫پیشنهاد پرونده‌ات دقیقا چیه.
‫- اگه به همون بی‌پایه و اساسی که انتظار دارم باشه... ‫- شما هم باید روشن‌فکر باشید.
‫هر جفت شما و آقای کرین رو ‫به‌جرم اهانت می‌اندازم زندان.
‫من؟ من چیکار کردم؟
‫اینا جرم‌های خیلی خیلی جدی‌ای هستن.
‫دزدیدن آزمون، خرابکاری، ‫تخریب اموال مدرسه.
‫می‌تونستم به دادستانی ناحیه گزارشش کنم.
‫درک می‌کنم و خیلی ‫سپاسگزاریم که گزارشش نکردید.
‫همینطور امیدوار بودم درخواستم برای
‫تجدیدنظر در اخراج مارلینا رو هم درک کنید.
‫ولی محض اطمینان، ‫خودشو با وکیل‌ها مسلح کرده.
‫نوه‌ی من خیلی پشیمونه.
‫چیزی که درک نمی‌کنم اینه که اون همیشه ‫یه دانش‌آموز الگو بوده، خوش‌رفتار.
‫یه سال میره خارج از کشور ‫و یه هیولا میشه.
‫چه اتفاقی افتاد، مارلینا؟
‫وقتی داشتم توی انگلستان درس می‌خوندم ‫یهو متوجه شدم این مدرسه چقدر رقت‌انگیزه...
‫یه جورایی.
‫و اینکه شما هیچی بهمون یاد نمی‌دید، ‫و این باعث شد عصبانی بشم.
‫علاوه‌بر این، این آزمون‌های ‫استانداردشده چقدر مسخره هستن...
‫و خب، می‌خواستم خودتون رو ‫بندازم توی کاغذخردکن.
‫ولی متوجه شدم اینطوری دیگه زیاده‌رویه.
‫پس به همون آزمون‌ها کفایت کردم...
‫یه جورایی.
‫پشیمانی‌ش به کنار، ‫اخراج پابرجا می‌مونه.
‫ببخشید. میشه من اینجا ‫منطقی حرف بزنم؟
‫خانم اشمیت شاید یه‌کم ‫زیادی نزدیک باشه. نوه‌شه.
‫و شما کسی هستید که حس ‫می‌کنید بهش توهین شده...
‫میشه من مشاهده‌ی بی‌طرفانه‌ام رو بگم؟
‫باشه.
‫اگه کارو به دادگاه بکِشونیم، ‫آبروت رو اونجا می‌بریم.
‫توصیه‌ی من اینه که همین الان ‫این دختر رو برگردون
‫تا لازم نباشه ازتون شکایت کنیم
‫و کل سیستم مدارس دولتی رو بخاطر ‫بار آوردن یه ملت احمق محاکمه بکنیم.
‫این کمکی می‌کنه؟
‫باشه. ‫منو آدم‌بده کن.
‫- سعی کردم کمک کنم. ‫- آره، با درآوردن لجش.
‫من لجش رو درنیاوردم. تهدید کردم، باشه؟ ‫سبک کاری هرکس فرق داره.
‫آره. سبک کاری تو جواب نداد. ‫با خطر اخراج روبروئه.
‫- اصلا چرا میره مدرسه دولتی؟ ‫- اوه، خفه شو.
‫- به‌نظر میاد خوب پیش رفت. ‫- آره! از مامان‌بزرگ بپرس.
‫شرلی، مشخصاً الان بدموقع ست، ولی...
‫ولی چی؟
‫دارم فکر می‌کنم برگردم نیویورک.
‫من...
‫درک نمی‌کنم. موضوع مربوط به منه؟
‫نه. من دوستت دارم.
‫پس...
‫من اینجا هیچ‌کاری نمی‌کنم.
‫تو منو اینجا آوردی تا به دایره‌ی ‫دعاوی قضایی یه‌کم نظم بدم.
‫خب، من دارم شکست می‌خورم، شرلی.
‫راستش خیلی هم مفتضحانه.
‫طی مدت سرپرستی کوتاه من، وکالت موکل‌هایی رو ‫برعهده گرفتیم که شکایت‌شون سر خروس‌بازی، گاوبازی
‫سواستفاده از زنان، ‫که فکر کنم یه شریک ارشد بود
‫سواستفاده از مردان، ‫همون شریک ارشد،
‫که ازش توی یه شکایت مدنی بخاطر
‫اخراج‌کردن یه زن چاق، چون ‫نمی‌خواست چاقی بگیره، دفاع کردیم.
‫ما روزانه مسخره‌ترین ‫دعاوی قضایی رو انجام می‌دیم.
‫امروز یه دعاوی قضایی علیه ‫گارد ملی داریم. این دیوانه‌واره.
‫و مشکل چیه؟
‫نمی‌دونم این وضعیت رو ‫چطوری مدیریت کنم.
‫از اون بیشتر...
‫فکر نمی‌کنم تو واقعا دلت بخواد ‫این وضعیت مدیریت بشه.
‫به‌نظرم از این وضعیت خوشت میاد.
‫هرچی که هست.
‫نمیشه فقط یه جورایی...
‫دم رو غنیمت بشماری؟
‫اگه نتونم حس کنم...
‫دارم برای این ظاهرا مهمونی ‫چیزی به ارمغان بیارم،
‫هیچ‌وقت خوشحال نمیشم.
‫تو برای من خیلی ‫چیزها به ارمغان میاری.
‫کافی نیست.
‫خب...
‫گمونم این گویای همه‌چیزه، مگه نه؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫می‌خواید من درباره‌ی اخراج ‫دبیرستان حکم صادر کنم؟
‫بله، خانم قاضی، بر این اساس که
‫یک سرپیچی مدنی بی‌ضرر ‫نباید حکم اخراج داشته باشه.
‫قطعا توی این پرونده نه.
‫آهان، و گمونم همه‌ی بچه‌ها می‌خوان به ‫مدرسه دستبرد بزنن و آزمون‌ها رو خرد کنن
‫بعد پخش و پلاش کنن ‫توی دفتر مدیر مدرسه؟
‫خب، من بعید می‌دونم بیشتر ‫بچه‌ها جرأت داشته باشن این‌کارو بکنن
‫چرا که می‌ترسن مسیر ‫دانشگاه‌شون رو به‌خطر بندازن.
‫در حقیقت، بیشتر بچه‌ها این‌قدر ‫عاجزانه می‌‌خوان برن دانشگاه
‫که حاضرن کاملا یادگیری رو ‫بی‌خیال بشن تا فقط برن اونجا.
‫خانم هافمن، ‫لطفا به جایگاه بیا.
‫اوضاع قراره اینطوری پیش بره، کیتی؟
‫از یه طرف باید مراقب ‫شوهر سابقم باشم،
‫و از طرف دیگه ببینم ‫تو چی تو کله‌ته.
‫اوه، فقط داشتم ‫خیال‌پردازی می‌کردم. همین.
‫خیال‌پردازی؟ درباره‌ی چی؟
‫خب، اگه می‌خوای بدونی درباره‌ی ‫روز عروسیم. دخترها این‌کارو می‌کنن.
‫مراسم چطوریه، لباس چطوریه، ‫از اینجور چیزها.
‫لباس تو چطوری بود، لورین؟
‫یه‌ عالمه توری داشت.
‫چه رنگی بود؟
‫فقط بخاطر این می‌پرسم چون ‫لباس سنتی پاکستانی قرمزه
‫و از اونجایی که شوهرت اون‌قدر ‫افراطی بوده
‫لباست قرمز بود، لورین؟
‫درحالی که سیلاب شدن ‫آب ادامه پیدا می‌کنه،
‫27 آتش‌نشانی از هفت شهرستان
‫شبانه‌روز با کیسه‌های شن کار می‌کنن، ‫ولی هیچ‌کدوم فایده‌ای ندارن،
‫و بیش از 33،000 نفر یا خونه‌هاشون ‫رو از دست دادن یا کسب‌وکارشون رو،
‫همه‌شون عصبانی هستن، ‫و دارن یک زبان میگن:
‫گارد ملی کجا بود؟
‫همه‌مون می‌دونیم اونا کجا بودن. ‫توی عراق داشتن می‌جنگیدن.
‫و در زمان جنگ یه سری ‫فداکاری‌ها باید کرد، آقای شور.
‫بله. ولی این نهاد نظامی وظایف ‫وطنی هم برعهده داره، جناب قاضی.
‫فرماندار خودش میگه وضعیت ‫اضطراری بوده، و اونا نبودن.
‫و راستی این فقط نیروهای گارد ملی ‫نیستن که توی عراق هستن،
‫بلکه بیشتر تجهیزات ‫گارد ملی هم اونجا هستن.
‫و چیزی که بیشتر آدم‌ها نمی‌دونن اینه که ‫ما اونا رو همونجا ول می‌کنیم. برشون نمی‌گردونیم.
‫- ما توی وضعیت... ‫- جنگی هستیم. بله.
‫ما توی یه عملیات بعد ‫از اتمام عملیات هستیم
‫که ژنرال پترئوس میگه ‫خیلی خوب داره پیش میره،
‫و اینکه رئیس‌جمهورمون به همه‌مون ‫اطمینان‌خاطر داده که رئیس‌جمهور بعدی‌مون
‫بخت یارش باشه، شاید حتی بتونه ‫یه راهی پیدا کنه ازش خارج بشیم.
‫تنها کاری که تو می‌کنی غرغر کردنه. ‫این‌دفعه دیگه زیاده‌روی کردی.
‫فقط یه دقیقه با سلول زندان ‫فاصله داری، آقای شور.
‫جناب قاضی، اصل حرف من اینه که ‫ما توی وطن‌مون خدمات دریافت نمی‌کنیم.
‫مردم توی نیواورلئان به کاترینا نرفتن. ‫موکل من هم همینطور.
‫و راستی فکر نمی‌کنم، با توجه به تمام ‫لیستی که برای شکایت‌کردن هست
‫من اون‌قدرها هم آدم غرغرویی باشم.
‫تحصیلات، امنیت اجتماعی، ‫تورم، بیکاری،
‫بیمه سلامت، ‫نیروهای امنیتی، جنگ،
‫اینکه اوساما و بریتنی ‫مدام ویدیوی جدید میدن.
‫گرمای جهانی. هیچی، هیچی ‫درست پیش نمیره، جناب قاضی!
‫و مشخصاً نمی‌تونید ازش ‫یه برداشت مثبت انجام بدید،
‫فارغ از اینکه چند مرتبه ‫می‌گید، «ژنرال پترئوس»!
‫سی ثانیه تا زندان رفتن فاصله داری.
‫این جنگ برامون 450 میلیارد دلار ‫هزینه برداشته و هنوزم ادامه داره.
‫به‌علاوه‌ی تهاجم به افغانستان هم ‫میره بالای 650 میلیارد دلاره.
‫به‌علاوه‌ی تمام هزینه‌های ‫غیرمستقیم، میره بالای دو ترلیون.
‫بیست ثانیه!
‫بیاید فقط فکر کنیم با 450 میلیون دلاری که توی ‫عراق خرج کردیم چه چیزهایی می‌تونستیم بخریم.
‫بیمه‌ی مجانی برای تمام خانواده‌های ‫بیمه‌نشده چطوره؟ 124 میلیارد.
‫تبدیل کردن تک‌تک ماشین‌هایی که ‫الکل اتیلیک می‌سوزونن، 68 میلیارد دلار.
‫تحصیلات اولیه برای تمام بچه‌های روی ‫کره‌ی زمین، همه‌شون، 30 میلیارد دلار.
‫هی، به پایان رسوندن ‫گرسنگی در آمریکا، 7 میلیارد.
‫- تو حسابدار نیستی! ‫- نه، من کسیم که به شهر اهمیت میده، جناب قاضی.
‫باید درباره‌ی هزینه‌ی این جنگ از لحاظ ‫انسانی حرف بزنیم. پای هزاران نفر وسطه!
‫و منظورم سربازهای آمریکاییه،
‫چون‌‎که به‌نظر میاد پنتاگون ‫عراقی‌ها رو حساب نمی‌کنه.
‫ولی این نکته‌ی کوچیکیه. ‫هزینه‌ی واقعی خیلی خیلی بیشتره!
‫شکایت‌کردن از دولت‌مون،
‫شکایت‌کردن از یکی از شاخه‌های نظامی موقع جنگ ‫هیچی کمکی نمی‌کنه بجز اینکه به این هزینه‌ها اضافه کنه.
‫نه، پرونده‌ات برعلیه گارد ملی رد میشه.
‫ناظر، آقای شور و آقای ‫کرین رو ببرید بازداشتگاه
‫و به‌جرم اهانت به دادگاه ‫و کشور زندانی‌شون کنید!
‫من دستبند خودم رو آورده. ‫واسه شما نیشگون می‌گیره.
‫در انگلستان، توی مدرسه ‫با بچه‌های بریتانیایی،
‫من مثل یه آدم کاملا ‫بی‌سواد به‌نظر می‌اومدم.
‫اوه، خدای من. اونا از همه‌‌چی ‫درباره‌ی من بیشتر اطلاعات داشتن.
‫تاریخچه‌ی کشور من ‫رو بهتر می‌شناختن.
‫می‌تونستن جاهایی رو روی نقشه ‫پیدا کنن که من نمی‌تونستم.
‫و دبیرستانت توی آمریکا رو ‫بابت این مقصر می‌دونی؟
‫خب، من اینجا برگشتم و ‫شروع کردم به یه کم تحقیق کردن.
‫می‌دونستید یه مطالعه هست که کشف کرده ‫یک سوم افراد جوان توی ایالات متحده
‫بلد نیستن بگن شمال غربی کدوم طرفه؟
‫باشه ولی بیا منصف باشیم. ‫تو می‌تونی.
‫خب، این زیاد مایه‌ی تسلی نیست.
‫کمتر از 40% از سال‌ آخری‌های ‫دبیرستانی می‌تونن ماهرانه بخونن.
‫این رقت‌انگیزه.
‫و این آزمون‌های استاندار شده... ‫اوه، خدای من!
‫پس تصمیم گرفتی ‫آزمون‌ها رو خردشون کنی؟
‫اِلدریج کلیور گفته: «یا بخشی از ‫راه‌حل هستی یا بخشی از مشکل.»
‫ضمناً اینم توی آمریکا یاد گرفتم.
‫تو یه جرم مرتکب شدی.
‫من در راستای اطمینان از حقوقم، ‫مبنی‌بر برخورداری از تحصیلات باکیفیت
‫همونطور که توسط قانون ایالت ماساچوست
‫و قانون اصلاح آموزش و پرورش ‫1993 قول داده شده اقدام کردم.
‫اوه. توی انگلستان ‫یادت دادن اینا رو بگی؟
‫نه. اونا میگن ادعای امتیاز اجرایی.
‫خانم جوان، آزمون‌هایی که خرد کردی ‫به‌طرز دقیقی بخش‌بخش طراحی شده بودن
‫تا شناسایی بشه کدوم مدرسه‌ها در ‫کدوم ناحیه‌ها کدوم بهبودها رو نیاز دارن.
‫- همین هدفِ... ‫- خانم قاضی، داده‌های این آزمون‌ها به‌درد نمی‌خورن.
‫برای مثال توی می‌سی‌سی‌پی،
‫آزمون ملی نشون داد که فقط 18% از ‫بچه‌ها می‌تونن به‌صورت مؤثر بخونن.
‫پس اونا چیکار کردن؟
‫یه آزمون مخصوص می‌سی‌سی‌پی درست ‫کردن که نشون می‌داد 88% مؤثر هستن.
‫آفرین، از ضمانت اجرای «هیچ ‫بچه‌ای بجا نمونه» دوری کردن.
‫پس راه‌حلش خرد کردن آزمون‌هاست؟
‫اگه گزینه‌ها فقط به شرکت‌کردن ‫توی آزمون یا خرد کردنش محدود بشه...
‫من به خرد کردنش رأی میدم. ‫اوه، خدای من.
‫چرا کسی نمیاد دنبال‌مون؟
‫دوست‌هامون کجا هستن؟
‫دنی، ما خودمون دوست‌های همدیگه هستیم.
‫اوه، آره.
‫خوشم نیومد گفت تنها کاری ‫که من می‌کنم غرغر کردنه.
‫خب، خیلی شکوه و شکایت می‌کنی.
‫ولی این راجع‌به چیز بدی نبود، دنی. ‫آخه درباره‌اش فکر کن.
‫این کشور اصلا نمی‌تونه با به ‫موارد اضطراری ملی رسیدگی کنه،
‫چون‌که سرمون با تحمیل‌کردن ‫دموکراسی تو جاهای دیگه شلوغه.
‫توی کاترینا، خیلی از مختصص‌ها با وجود اون ‫سدهای خاکی اومدن سیل رو پیش‌بینی کرده بودن.
‫و هیچ‌کاری نکردیم. و وقتی سدهای خاکی ‫شکستن، هیچ واکنشی نشون بدیم.
‫درست مثل الان که نیروی انسانی نداشتیم ‫تا به سیل اینجا واکنش نشون بدیم.
‫این واقعا یه مشکل جدی نیست؟
‫سقف خونه‌ی خودمون داره چکه می‌کنه، ‫اون‌وقت داریم خارج از کشور رو ایزوگام می‌کنیم.
‫اوه، خدا رو شکر.
‫- لورین؟ ‫- من نمی‌خوام بیام بیرون.
‫خواهش می‌کنم.
‫حتما قفلش کن.
‫باید خصوصی باهات حرف بزنم.
‫کار سختی می‌تونه باشه.
‫اصلا و ابدا. همیشه مردم طوری حرف ‫می‌زنن که انگار من حضور ندارم.
‫چیزی که می‌شنوم رو یادم نمی‌مونه.
‫درباره‌ی گذشته‌مه.
‫گذشته‌ام؟
‫- اوه. ‫- تو گذشته‌ داری؟
‫دنی، خواهش می‌کنم.
‫کیتی. ویتنی.
‫کم‌کم پوزه‌شون داره پیر میشه.
‫کیتی به انگلیسی بودنم ‫اشاره کرد، و الان...
‫- تو انگلیسی هستی؟ ‫- آره، دنی، انگلیسیم.
‫حتما از نظرت خیلی جذابه.
‫اوه، من عاشق انگلیسم!
‫یه بار دم یه دستگاه کپی با ‫ملکه برخورد کردم. خیلی جذابه.
‫از اون‌موقع به‌بعد اینو ‫با خودم همه‌جا می‌برم.
‫اونجا داره از خوشی عقلش رو ‫از دست میده. بهم اعتماد کنید.
‫لورین، جریان چیه؟
‫من به کیتی گفتم با یه پاکستانی ‫ازدواج کرده بودم که برعلیهم فتوا گذاشته.
‫- بخاطر همین باید مخفی‌کاری کنم. ‫- فتوا؟
‫داشتم سعی می‌کردم ‫گولش بزنم. باورش نشد.
‫داره از چه کوفتی حرف می‌زنی؟
‫دنی، وقتی لورین اوایل دهه‌ی 20 ‫سالگیش بود یه کسب‌وکار داشت.
‫یه کار خدماتی. توی کل انگلستان ‫به‌ اسم خانم پیکادیلی معروف بود.
‫رؤیام داره به حقیقت می‌پیونده.
‫- تو یه آدم مشهور هستی. ‫- نه.
‫خودش هیچ‌وقت خدمات ارائه نمی‌داد. ‫فقط هماهنگ می‌کرد.
‫و کیتی می‌دونه؟
‫نه هنوز، ولی... نمی‌دونم باید ‫چیکار بکنم. فقط دیر و زود داره.
‫- هی میگه آشنا به‌نظر میام. مدام...
‫یه آدم مشهور که ‫فتوا بر علیهش هست.
‫لورین، تو همیشه می‌دونستی ‫این بألاخره فاش میشه.
‫توصیه‌ی من اینه که همین الان خودت بری پیش ‫شرلی اشمیت. خودت با زبون خودت بهش بگی.
‫و بعدش چی؟
‫بعید می‌دونم از شریکی استفاده کنن
‫که زمانی کارهای ‫فاسدانه انجام می‌داده.
‫- من که استفاده می‌کنم. ‫- شرلی یه خصوصیتی که داره اینه که آدم رو غافلگیر می‌کنه.
‫- شرط می‌بندم این چیزیه که میشه باهاش کنار اومد. ‫- ما هم پسرهای بدی بودیم.
‫می‌خوای تنبیه‌مون کنی؟
‫شاید امروز نشه باهاش کنار اومد.
‫- هی. ‫- هی. بیا تو.
‫درباره‌ی حرفی که زدی ‫خیلی داشتم فکر می‌کردم.
‫کارل، تو اومدی اینجا که ‫اینجا رو مدیریت کنی،
‫درحالی‌که بهانه‌ نمیارم، ‫به‌نظرم جفت‌مون می‌دونیم
‫بیشتر بخاطر این اینجا هستی ‫چون می‌خواستیم باهمدیگه باشیم.
‫این موضوع از طرف تو عوض شده؟
‫نه.
‫ولی، شرلی، نمی‌تونم مُنکر بشم،
‫عزت نفس من یه جورایی با احساس ‫لایق‌بودن توی شغلم گره خورده.
‫حس نمی‌کنم...
‫اتفاقاتی که اینجا می‌افتن...
‫کارل، بی‌خیال. رفتارهای عجیب‌غریب ‫رو بی‌خیال شو، خمیرمایه‌ی اینجا
‫درست مثل بقیه‌ی شرکت‌هاست.
‫آلن و دنی به جرم اهانت ‫به دادگاه بازداشت شدن.
‫بهم گفتن تا می‌تونم به همه بگن.
‫زمان آزادی‌شون مشخص نیست.
‫چرا داری با اون لهجه حرف می‌زنی؟
‫چون‌که من اهل انگلستان هستم، شرلی.
‫تو دهه‌ی 20 سالگی زندگیم یه کلوب داشتم.
‫بعد از اینکه دستگیر شدم، ‫تونستم با مقامات قضایی یه معامله بکنم
‫که اگه ناپدید بشم دیگه محاکمه نمیشم.
‫مشتری‌های من شامل اعضای ‫خانواده‌ی سلطنتی بودن،
‫همینطور چندین عضو بالارده‌ی مجلس،
‫پس استرداد شامل حالم نمیشه.
‫یه هویت جدید به خودم ‫گرفتم، اومدم آمریکا،
‫و به اسم لورین ولر ‫دانشکده‌ی حقوق رفتم،
‫که الان اسم قانونی منه.
‫همه‌ی اینا رو بهتون گفتم ‫که غافلگیر نشید.
‫الان می‌خواستی غافلگیر نشیم؟
‫آره، می‌دونی، ببخشید. ‫حق با تو بود، شرلی.
‫اینجا مثل بقیه‌ی شرکت‌هاست.
‫توی این کشورمون ‫مردم اون بیرون نقشه ندارن،
‫و فکر می‌کنم آموزش و پرورشمون ‫تو جاهایی مثل آفریقای جنوبی،
‫و عراق، همه‌ی اینجور جاها...
‫و فکر می‌کنم اونا باید...
‫آموزش و پرورشمون اینجا توی آمریکا ‫باید به آمریکایی‌ها کمک کنه.
‫یا باید به آفریقای جنوبی کمک کنه،
‫و باید به عراق و کشورهای ‫آسیایی کمک کنه...
‫در دفاع از اون خانم جوان باید ‫بگم اون اتفاقا خیلی باهوشه،
‫فقط این سؤال هولش کرده ‫بود و استرس گرفته بود.
‫آره، منم این سؤال هولم کرد.
‫یک پنجم آمریکایی‌ها روی نقشه نمی‌تونن ‫ایالات متحده رو پیدا کنن؟ این حقیقت داره؟
‫اعتراض دارم. این شاهد توی ‫نشنال جئوگرافیک کار میکنه.
‫نشنال جئوگرافیک دوتا ‫مطالعه انجام داده تا
‫سواد جغرافیایی آمریکایی‌های ‫جوان رو ارزیابی کنه.
‫- این درسته؟ ‫- بله.
‫میشه لطفا نتایجش رو بهمون بگید؟
‫هق‌هق‌ زدم.
‫از اون هق‌هق‌های بلند که ‫شونه‌هات بالا پایین میره.
‫نتایج آزمون رو بگو، ‫نه واکنشت به نتایجت رو.
‫نصف‌شون نتونستن روی نقشه‌ی ‫آمریکا ایالت نیویورک رو پیدا کنن.
‫حتی بعد از ماجرای کاترینا هم ‫یک‌سوم نتونستن لوئیزیانا رو نشون بدن.
‫اقیانوس آرام؟ ‫29% نتونستن پیداش کنن.
‫محض رضای خدا اقیانوس آرام!
‫و ژاپن کجاست؟ ‫58% نمی‌دونن.
‫انگلستان؟ ‫69% مِن‌مِن‌ کردن.
‫شما سواد جغرافیایی جوان‌ها ‫در کشورهای دیگه رو هم بررسی کردید؟
‫کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ‫ژاپن، مزیک، سوئد، انگلستان.
‫وضعیت‌مون در مقایسه با اونا چطوره؟
‫از آخر دوم هستیم. ‫مکزیک رو شکست دادیم.
‫- میشه من برم؟ ‫- نه، خودت رو جمع‌وجور کن.
‫آیا هیچ‌کدوم از جوان‌های آمریکایی که نظارت ‫کردید اهل مدرسه‌ی دولتی ماساچوست هم بودن؟
‫نه.
‫داشتم به فکر می‌کردم که ‫چقدر از دولت انتقاد می‌کنم.
‫ولی خودم برای دولت چیکار می‌کنم؟
‫- اوه، آلن، تو یه دموکرات هستی. ‫- ازت انتظار میره وقتی شکایت کنی راهکار ارائه بدی.
‫می‌خوام استخدام گارد ملی بشم.
‫- خیلی بامزه‌ای. ‫- جدی میگم.
‫توی امور جنگ شرکت نمی‌کنم،
‫ولی باید یه کار دیگه باشه ‫که بتونم انجام بدم.
‫- مثلا چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید کمک کنم نذارم ‫پیتزا فروشی یه نفر رو سیل ببره.
‫به یه شرط آزادتون می‌کنم...
‫شرط اینکه دیگه ‫هیچو‌قت شما رو نبینم.
‫هیچ‌وقت.
‫ما تصمیم گرفتیم استخدام ‫گارد ملی بشیم. پایه هستی؟
‫بجنب، دنی.
‫اینو نپرس که کشورت ‫چیکار می‌تونه برات بکنه.
‫به ‌نظرت می‌ذارن ‫به یه نفر شلیک کنم؟
‫دلیلی نمی‌بینم نذارن.
‫متأسفم، ولی هیچ‌کدومتون ‫نمی‌تونید استخدام بشید.
‫- چرا نمی‌تونیم؟ ‫- خب، حداکثر سن 42 ساله.
‫خیلی متأسفم، ولی ممنون ‫که به فکر کشورتون بودید.
‫- چهل و دو سال؟ چرا؟ ‫- خب، روال کار همینه، قربان.
‫ولی ممنون که به فکر کشورتون بودید.
‫روال کار همینه؟ ‫روال کار نباید این باشه.
‫ما جفت‌مون مهارت داریم. ‫کلی چیز برای ارائه داریم.
‫متأسفم، قربان، ولی ممنون...
‫محض رضای خدا ارتش کاملا تخلیه شده. ‫دیگه اصلا نیرو ندارید.
‫ما نیروهای به‌دردبخوری هستیم. ‫هنوزم قوی هستیم و تناسب اندام داریم.
‫شکم من اصلا آویزون نشده.
‫می‌تونید توی اداره امور ‫سربازان پیشین داوطلب بشید.
‫در رابطه با امداد سوانح خیلی ‫برنامه‌ها دارن که باهامون کار کنن.
‫می‌تونم سازمان‌های ‫خدمات متحد رو پیشنهاد بدم.
‫سازمان‌های خدمات متحد؟ اونا که فقط آواز ‫می‌خونن و می‌رقصن و جوک میگن. مگه نه؟
‫اونا خیلی بیشتر از این‌کارها ‫می‌کنن، قربان، ولی ممنون بابت...
‫خیلی‌، اول از همه، لطفا این‌قدر ازمون ‫تشکر نکن. محدودیت سنی شما منسوخه.
‫امروزه دکترها ابزارهای ‫ارزیابی سن واقعی ساختن که
‫ثابت می‌کنه آدم‌ها می‌تونن خیلی جوون‌تر ‫از سنی باشن که روی شناسنامه‌شون نوشته.
‫ما ورزش می‌کنیم. ‫یه عالمه فیبر می‌خوریم.
‫- پیاده‌روی می‌کنیم. ‫- یه عالمه پیاده‌روی.
‫زمونه عوض شده. ‫کریس چلیوس 45 سالشه.
‫توی لیگ ملی هاکی یه دفاع درجه یکه.
‫یعنی داری میگی به اونم ‫جواب منفی میدی؟
‫- راجر کلمنز، اونم صلاحیت نداره؟ ‫- اون خائنه.
‫خب، باشه. ‫منظورم از لحاظ جسمی بود، دنی.
‫متأسفم، ولی ممنونم بابت اینکه...
‫- بس کن! شما نیرو می‌خواید! ‫- می‌تونیم استروید تزریق کنیم.
‫یعنی واقعا جدی داری بهمون میگی ‫توی هیچ‌کاری نمی‌تونیم مشارکت کنیم؟
‫وقتی برف میاد ‫نمی‌تونیم برف‌روب برونیم؟
‫خب، شاید بتونید کمک کنید ‫برای گارد ملی نیرو استخدام کنیم.
‫- ما نمی‌خوایم نیرو استخدام کنیم. ‫- ما می‌خوایم به مردم شلیک کنیم!
‫- خب، من نمی‌خوام به کسی شلیک کنم. ‫- من می‌خوام به مردم شلیک کنم.
‫من می‌تونم خدمات ارائه بدم. بعضی‌ها...
‫حداکثر سن 42 ساله، مگر اینکه ‫خدمت نظامی قبلی داشته باشی.
‫- من دارم. ‫- و حتی در اون صورت هم 75 سال خیلی پیره.
‫ببینید، من سعی کردم مؤدب باشم.
‫ازتون تشکر کردم. ‫حالا ازتون می‌خوام برید.
‫و اگه نریم چی؟
‫چیه؟ می‌خوای به آخرین نیروهاتون ‫زنگ بزنی که بیان ما رو ببرن؟
‫خودم دستگیرتون می‌کنم.
‫بریم، آلن.
‫بیا بریم کانادا.
‫ما همه‌مون آرزو می‌کنیم کاش ‫مدارس دولتی‌مون بهتر بودن.
‫من شخصا، علاوه‌بر اینکه مدیر ‫مدرسه هستم یه دبیر ریاضی هم هستم.
‫- ریاضیات خیلی برام عزیزه. ‫- و؟
‫خب، دانش‌آموزان ‫آمریکایی توی ریاضیات از
‫فرانسه، آلمان، ژاپن، ‫کانادا نمرات پایین‌تری گرفتن.
‫ولی باید بگم، ‫کلاس پیش‌دانشگاهی 2006 ماساچوست
‫بالاترین نمره‌ی نمره‌ی آزمون ورودی دانشگاه ‫از بین ‌همه‌ی ایالت‌ها رو دریافت کرد.
‫و نرخ فارغ‌التحصیلی ایالت ما ‫از معدل کل ایالت‌ها خیلی بالاتره.
‫شنیدی که دختره گفت حس می‌کنه ‫از بچه‌های توی انگلستان عقبه.
‫انگلستان هم مشکلات ‫خاص خودشون رو داره.
‫محقق‌ها کشف کردن که نصف ‫نوجوون‌های توی انگلستان
‫فکر می‌کردن اعضای ‫مجلس تقریبا صد نفره.
‫اون بچه‌ها فقط در رابطه با ‫مجلس عوام 500 نفر کم گفتن.
‫انگلستان هم گل و بلبل نیست.
‫- خب، بچه‌های خودتون کجا میرن؟ ‫- آکادمی گراتون.
‫- مدرسه‌ی غیرانتقاعیه؟ ‫- بله.
‫ببینید، من کسی نیستم که اینجا بشینم و مُنکر ‫این بشم که مدارس عمومی ما مشکلات خاص خودشون دارن،
‫ولی این دلیل نمیشه اون حق ‫داشته باشه آزمون‌ها رو خرد کنه.
‫شما به این آزمون‌های ‫استانداردشده اعتقاد دارید؟
‫- نه راستش. ‫- ولی درهرصورت ازشون استفاده می‌کنید؟
‫راستش چاره‌ی زیادی ندارم، اگه بخوایم ‫بودجه‌ی فدرال بگیریم باید انجام‌شون بدیم.
‫هومم. پول. آخه وقتی ممکنه پوله ‫بپره چرا باید بچسبی به ارزش‌هات؟
‫- هی، شغلم رو می‌خوای؟ ‫- اینطوری که می‌گید شغل سختی به‌نظر میاد.
‫نه. نه، اصلا و ابدا سخت نیست.
‫یه سری معلم‌های کهنه‌کار ‫دارم که دارن بازنشسته میشن،
‫یه سری معلوم‌های جوون‌تر دارم که دارن قطع ‫همکاری می‌کنن، هیچکس نیست جایگزین‌شون بشه.
‫- نمی‌تونم حقوق‌شون رو بدم. ‫- پس درواقع به‌عنوان مدیر مدرسه داری شکست می‌خوری؟
‫- من دارم شکست می‌خورم؟ ‫- آره، خودت الان بهش اعتراف کردی.
‫اصلا می‌دونی نرخ قطع همکاری ‫معلم‌ها سالانه چقدر خرج برمی‌داره؟
‫- هفت میلیون دلار. ‫- شروع شد.
‫در همین حین، ما 600 میلیون دلار ‫برای این آزمون‌های ارزیایی حروم می‌کنیم
‫تا پیشرفت سالانه‌مون رو به زورگوهای ‫«هیچ بچه‌ای بجا نمونه» ثابت کنیم
‫تا ما رو تحریم نکن ‫یا اخراجمون نکن!
‫اون 7 میلیارد دلاری که حروم میشه رو بدید ‫به من، شاید بتونم مدرسه‌های بهتری بسازم!
‫- جیسون... ‫- از اون بهتر، چطوره که دولت فدرال
‫به بعضی از وعده‌هایی که درباره‌ی ‫بودجه‌ی ایالت دادن، عمل کنن
‫تا اون شعار «هیچ بچه‌ای ‫بجا نمونه» رو عملی نکنن؟
‫- جیسون. ‫- اونی که داره شکست می‌خوره منم. آره. آره. نه.
‫- تقصیر مدیرهاست که... ‫- جیسون!
‫تازه، من یه کارمند ‫«اختیاری» هستم، پس...
‫خیلی متأسفم، لورین. هیچ‌وقت ‫نمی‌خواستم شغلت رو از دست بدی، فقط...
‫می‌دونستی یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ ست.
‫کیتی، هنوزم داری دنبال یه کار ‫برای انجام دادن می‌گردی؟
‫بیکاری آفت جونه. ‫مگه نه، لورین؟
‫کدوم قسمت از «دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌خوام ببینمت» رو متوجه نشدی؟
‫نه، جناب قاضی. کاملا ‫بخاطر یه چیز دیگه اومدیم.
‫بعد از اینکه شما بهمون ‫الهام دادید که یه کاری بکنیم،
‫ما رفتیم گارد ملی تا استخدام بشیم، ‫ولی اونا جواب رد دادن.
‫پس الان اومدم درباره‌ی این غرغر کنم.
‫شما برای گارد ملی زیادی پیر هستید!
‫شاید برای جنگ آره. ولی قطعا باید راه‌های ‫دیگه‌ای هم باشه که بتونیم همکاری کنیم.
‫و مشخص شد حتی اگه سن‌مون مناسب هم ‫بود فقط در صورتی میشد استخدام گارد ملی بشیم
‫که حاضر باشیم برای ‫جنگ اعزام بشیم.
‫ظاهرا، اجازه نمیدن که فقط ‫داخل کشور خدمت کنی.
‫خب، یه دلیلی داره.
‫اگه مردم حق انتخاب داشتن که داخل کشور ‫خدمت کنن یا خارج، داخل رو انتخاب می‌کردن.
‫در اون صورت، ‫در طرح در پشتی‌مون رو خراب می‌کردیم
‫و به اندازه‌ی نیرو نمی‌داشتیم ‫توی جنگ‌مون مبارزه کنن.
‫بله، حتی با این حال هم ‫گارد ملی کاملا خالی شده.
‫و ما اینجا سُر و مُر و گُنده حاضریم.
‫دنی کرین و آلن شور آماده‌ی انجام وظیفه هستن، ‫قربان. آماده‌ایم که به کشورمون خدمت کنیم.
‫اوه، محض رضای خدا.
‫ببینید، موافقم که احمقانه به‌نظر ‫میاد وقتی نیروهای بیشتری می‌خوایم
‫بخاطر سن آدم‌ها رو کنار می‌ذاریم
‫یا دلایلی که هیچ ربطی به اجرای کار ندارن
‫حتی به‌نظر میاد...
‫- می‌تونید بگید. ‫- ظالمانه ست.
‫ولی یه قاضی دادگاه عالی ‫نمی‌تونه قوانین نظامی تنظیم کنه.
‫انگیزه‌های شما رو تحسین می‌کنم، آقای شور، ‫ولی این پرونده هم رد میشه.
‫گزینه‌ی گروه پیشاهنگی ‫همیشه جلوی پاتون هست.
‫ولی گمونم برای اونجا رفتن هم ‫باید جوان و سالم باشید.
‫پس نمی‌تونیم به کشورمون خدمت کنیم؟
‫کشورمون ما رو نمی‌خواد؟
‫مارلینا هافمن ورود غیرقانونی کرده،
‫به اموال خسارت شده، ‫آزمون‌ها رو پاره کرده.
‫البته که مدرسه متناسباً اخراجش کرده.
‫این نشانه‌ای از آزادی بیان نبوده، ‫این یک اقدام خرابکارانه بوده.
‫تصور کنید اگه اخراجش نمی‌کردیم ‫تو مدرسه چه هرج‌ومرجی که به‌پا نمیشد.
‫ما عاشق هرج‌ومرج هستیم. ‫تاریخ آمریکا با انقلاب شروع شد.
‫و بیاید مهمانی چای ‫بوستون رو فراموش نکنیم.
‫آیا پتانسیل سوءاستفاده وجود داره؟ ‫البته. خودمون دیدیم.
‫ولی داریم این دختر رو بخاطر ‫پاره کردن آزمون‌ اخراج می‌کنیم؟
‫ضمناً آزمون‌هایی که در ابعاد ‫گسترده چاپ میشن.
‫می‌تونم بگم یه خطای بی‌ضرر بوده.
‫داری از کارش دفاع می‌کنی، خانم وکیل؟
‫نه، خانم قاضی، دفاع نمی‌کنم. ‫زیاده‌روی کرده.
‫ولی مدرسه هم با این ‫اخراج زیاده‌روی کرده.
‫خانم قاضی، هیچ بحثی در این نیست ‫که سیستم آموزشی ما مشکل داره.
‫سی‌وچهار درصد از کلاس چهارمی‌ها ‫حتی نمی‌تونن در سطح ابتدایی بخونن.
‫اینجا ایالات متحده ست. ‫چه بلایی داره سر این کشور میاد؟
‫سؤال این نیست که ‫این‌همه معلم کجا رفتن،
‫بلکه اینه که اونا از کجا میان؟
‫این قانون «هیچ بچه‌ای بجا نمونه» ‫باید برداشته بشه.
‫داره باعث میشه بچه‌هامون جا بمونن.
‫مارلین هافمن اموال ‫مدرسه رو از بین برد.
‫خرابکاری انجام داده.
‫ولی همینطور یکی از شرافتمندانه‌ترین
‫و قابل قبول‌ترین نوع‌های ‫وطن‌پرستی رو انجام داد. اعتراض.
‫توی دوره زمونه‌ای که ‫دانش‌آموزها همه بی‌‌علاقه هستن،
‫و فارغ‌التحصیل‌ها یا براشون ‫مهم نیست یا تسلیم شدن
‫این بچه‌ مستحق این ‫نیست که اخراج بشه.
‫این ایده چند وقتیه داره می‌چرخه.
‫سپاه ذخیره واکنش سریع. ‫روی بلایای طبیعی تمرکز می‌کنه.
‫- این می‌تونه دقیقا همون چیزی باشه که... ‫- من قبلا دیدمش...
‫نوشته باید یه نظامی بازنشسته ‫یا یه پرنسل گارد ملی باشید.
‫من نظامی بازنشسته‌ام. ‫می‌تونیم به مردم شلیک کنیم؟
‫- نه. ‫- بازم بگرد.
‫- صلیب سرخ چطوره؟ ‫- از آمپول متنفرم.
‫- ارتش صلح چی؟ ‫- صلحجو.
‫می‌دونی، خیلی طعنه‌آمیزه.
‫خیلی وقت پیش، ‫من با شرلی اشمیت بودم،
‫و الان به اندازه‌ی کافی پیر ‫شدم که در کنار نوه‌اش باشم.
‫اوه، خدای من. ‫حرفات حال آدمو بد می‌کنه.
‫- جریان چیه؟ ‫- داریم تحقیق می‌کنیم به کدوم شاخه‌ی ارتش ملحق بشیم؟
‫می‌خوان از معدود ‫آدم‌های پیر با افتخار باشن.
‫پیدا کردم. پیدا کردم. ‫امداد گارد ساحلی ایالات متحده.
‫داوطلب گارد ساحلی. ‫محدودیت سنی ندارد.
‫- تفنگ هم میدن؟ ‫- احتمالا بمب‌ زیردریایی میدن، دنی.
‫بزن بریم.
‫دریازده میشم، ولی حالا هرچی.
‫کجا رفتن؟
‫رفتن به گارد ساحلی ملحق بشن. ‫توی خیلی از شرکت‌ها این اتفاق می‌افته.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫خیلی‌خب. با وجود تم شرکت ‫که مفسدانه‌ به‌نظر میاد،
‫و اینکه یکی از همکارهامون مشخص ‫شد یه فراری از یه کشور خارجیه،
‫و خب، اینکه وکیل‌های شریک‌مون ‫دارن میرن به گارد ساحلی ملحق بشن...
‫اگه به پشت بیشتر مسخره‌بازی‌هایی ‫که اینجا اتفاق می‌افته نگاه کنی
‫اگه همیشه نباشه، بیشتر اوقات ‫یه مفهوم دیگه پیدا می‌کنی.
‫یه ایده یا یه سؤال،
‫که ارزششو داره درباره‌اش ‫تحقیق یا بررسی بشه.
‫من ادعا نمی‌کنم همه‌ی ‫دیوانگی‌هامون ساز و کار داره...
‫ولی یه ایده، کارل، ‫اینو باید به حساب بیاری.
‫فکر می‌کنم اینو می‌دونم.
‫فکر می‌کنی اینو می‌دونی؟
‫پس چرا...
‫کم‌کم داره از اینجا خوشم میاد.
‫این خیلی منو می‌ترسونه.
‫خب، پس من چی؟
‫با توجه به اینکه چقدر ‫دارم عاشقت میشم...
‫علاوه‌بر سابقه‌ات که مثل ‫آب خوردن مردها رو عوض می‌کنی...
‫اینم منو می‌ترسونه.
‫کارل، من می‌دونم این‌کاری که الان ازت ‫می‌خوام انجام بدی رو تاحالا انجام ندادی...
‫ولی میشه فقط باهاش کنار بیای؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونی سعیت رو بکنی؟
‫آره. گمونم می‌تونم سعیم رو بکنم.
‫قاضی باهامون تماس گرفت.
‫قطعا من معتقدم هر مدرسه‌ای ‫حق اینو داره که
‫هر دانش‌آموزی که اموال مدرسه رو ‫تخریب رو اخراج کنه.
‫خرد کردن آزمون‌ها؟ بیاید روراست ‫باشیم، این آنچنان هم خرابکاری نیست.
‫خیلی کارهای بدتر هم میشد کرد.
‫و مباحثه‌ای که حول مؤثر بودن ‫یا نبودن این آزمون‌ها هست...
‫اوه، خدای من. کاملا می‌تونم حسش کنم. ‫کفه‌ی ترازو داره به نفع من می‌چربه.
‫می‌تونم حرفم رو تموم کنم؟
‫همینطور بخاطر طریقه‌ی بیان ‫نگرانی‌تون مستحق مجازات هم هستید.
‫از نظر من یه تعلیق جایزه. ‫و اخراج جایز نیست.
‫و پایان جلسه.
‫ایول! ایول! ‫خیلی ممنون، مامان‌بزرگ، خیلی زیاد.
‫خواهش می‌کنم، مارلینا.
‫می‌دونی، من یه مقاله خوندم.
‫آدم‌ها واقعا وقتی بانی خیر میشن ‫بهشون یه جور حس سرخوشی دست میده.
‫مثلا باعث میشه آدم برای کسایی که ‫براشون کار خیر کرده بیشتر از این‌کارها بکنه.
‫خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫بگذریم... ‫میشه یه شغل بعد از مدرسه داشته باشم؟
‫فوق‌العاده نمیشه اگه ‫من هرروز درکنارت باشم؟
‫خیلی. بیا بریم.
‫می‌دونی، این خلاف ‫قانون گارد ساحلیه...
‫که با یونیفرم نوشیدنی بخوری.
‫دنی، اینا واقعا نیستن. توی مغازه‌ی ‫لباس‌های مبدل اجازه‌شون کردیم.
‫حتی با این‌حال، اگه مراقب رفتارمون نداشتیم،
‫از چکاپ سوءسابقه رد نمی‌شیم.
‫وارد می‌شیم.
‫سرنوشت من و تو ‫توی گارد ساحلیه.
‫هومم، قراره بریم توی ارتش. ‫از الان حس می‌کنم شجاع‌تر شدم.
‫می‌دونی، آدم فکر می‌کنه این روزها ‫با وجود تمام مشکلاتی که هست،
‫نرخ داوطلبی توی این کشور کمه، ‫ولی درواقع بالائه، خیلی بالائه.
‫البته که بالائه. ‫زیبایی یه دولت بی‌کفایت به همینه.
‫مردم می‌دونن باید خودشون ‫به داد خودشون برسن.
‫تمام مدت نقشه‌اش همین بود. ‫با رُو تخم‌شو کاشت.
‫این نقشه‌ی بوش بوده؟
‫دقیقا. خیلی باهوش‌تر ‫از اونه که مردم خبر دارن.
‫هشت سال مثل احمق‌ها رفتار کرد
‫تا مردم پا پیش بذارن و داوطلب بشن.
‫- هوشمندانه ست. ‫- نیازی نداشت ما رو بفرسته جنگ.
‫با همین طرز انگلیسی حرف‌زدنش ‫من به اندازه‌ی کافی متقاعد شدم.
‫اوه، آلن. ‫آلن، آلن، آلن.
‫باید تصویر بزرگ‌تر رو ببینی.
‫و اون چیه؟
‫چطوری میشه بدون جنگ جهانی ‫راه انداختن به عراق بمب اتم زد؟
‫ادعا می‌کنی تصادفی زدی. آخ آخ.
‫بجز جرج دبلیو بوش ‫کی می‌تونه این‌کارو بکنه؟
‫- البته شاید منم بتونم. ‫- تو.
‫آره. ادعا می‌کنم رگ دیوانگیم زد بالا.
‫دنی، جداً اگه تو رئیس‌جمهور ‫بودی به عراق بمب اتم می‌زدی؟
‫- قبل از صبحونه. ‫- بعدش کجا؟ کره شمالی؟
‫- آره. ‫- پاکستان؟
‫- چرا که نه؟ ‫- افغانستان؟
‫اگه وقت داشته باشم.
‫بخاطر یونیفرم داری اینطوری حرف می‌زنی. ‫تو هیچکس رو منفجر نمی‌کنی.
‫- اِ جدی؟ ‫- آره، تو فقط لب و دهنی.
‫زیر همه‌ی حرفات، یه آدم ‫مهربونی که دل بزرگی داره.
‫زن‌ها عاشق مردهای ‫یونیفرم‌پوش هستن.
‫تازه تصور کن هم دنی کرین باشی ‫هم یونیفرم داشته باشی.
‫بیشتر ازم تعریف کن.
‫هر دفعه که فکر می‌کنم ‫زندگی از این بهتر نمی‌تونه بشه...
‫ما توی ارتش هستیم. ‫همکارمون یه آدم مشهوره.
‫- اون آدم مشهوری نیست. ‫- گفتی برعلیهش فجیتا هست؟
‫فتوا. ‫اونم دروغ بود.
‫دنی، اگه خواستن لورین رو ‫اخراج کنن، باید ازش دفاع کنی.
‫ممکنه تو دردسر بیفته.
‫خب، من ازش دفاع می‌کنم ‫و اونم با من می‌پره.
‫من و تو باید در بین معدود ‫افراد خوشبخت درنظر گرفته بشیم.
‫ببین زندگی‌ باهامون چقدر خوب بوده.
‫آره. خیلی خوب بوده.
‫من یه تانک می‌خوام. ‫فکر می‌کنی به من تانک میدن؟
‫فکر نمی‌کنم گارد ساحلی تانک داشته باشه.
‫خیلی بهم میاد سوارش بشم. ‫اعتراف کن.
‫- اوه، خدای من. چه تصویری. ‫- دنی کرین توی تانک.
‫آنچه خواهید دید...
‫من خونه‌ام رو از دست دادم. ‫بانک مسدودم کرد.
‫بیاید حرفای آقای چرناک رو بشنویم، ‫کارمند برتر امسال توی دایره‌ی وام‌دهی!
‫تو هنوزم خیلی باحالی، آره. ‫ملوین پالمر.
‫- حالت چطوره، دست من؟ ‫- بی‌خانمانم.
‫اون یه معامله‌ای کرده. حالا از معامله‌اش خوشش ‫نمیاد، چون مشخص شده معامله‌اش بده بوده.
‫پس حالا دیگه ‫نباید قسط‌هاش رو بده؟
‫تو گفتی شرکت‌تون به‌شدت سبزه.
‫دیگه از مزخرفات گرمای جهانی خسته شدم!
‫این هوادار انرژی سبز داره ازمون شکایت می‌کنه. ‫همه‌ی پول‌هایی که تا حالا بهمون دادن رو پس می‌خوان.
‫این اتفاقات پیش میاد.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»