‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫آلن شور!
‫اوه! خدای من!
‫آلن!
‫- کسی آلن رو ندیده؟ ‫- مراقب باش!
‫- آلن شور! ‫- من از راست میرم، تو از چپ.
‫- لباس عروس تنش کرده. ‫- آلن شور!
‫آلن شور رو می‌شناسید؟ ‫آلن؟ نه...
‫آلن! ‫آلن شور!
‫آلن؟ آلن!
‫- رناتا... ‫- خیلی‌خب، می‌دونم وحشتناک به‌نظر میاد،
‫ولی باید حرفمو باور کنی. من کاری نکردم. ‫لطفا آلن، تو رو خدا.
‫هیچی نگو، رناتا.
‫- این زن وکیل داره. بازجویی نکنید. ‫- ممنون، آلن.
‫- تو زندان می‌بینمت، باشه؟ ‫- باشه. باشه، آلن.
‫باشه؟ ‫درست میشه. خیلی‌خب.
‫- حق دارید سکوت اختیار کنید... ‫- جناب؟
‫رناتا...
‫این دیگه نوبرشه، ‫حتی برای تو.
‫واست یه دست لباس آوردم.
‫- چقدر باملاحظه. ‫- راستش لباستو برای ثبت مدرک می‌خوان.
‫خب بهم بگو...
‫- از اولش. ‫- خب...
‫بعد از این‌که از هم جدا شدیم، ‫رفتم آپارتمانم...
‫می‌تونی چهار پنج سالشو جلو بزنی.
‫من و خاویر توی اپرا با هم آشنا شدیم.
‫قطعه خفاش اشتراوس بود.
‫صندلی جلوش نشسته بودم.
‫شروع کرد موهام رو نوازش کردن.
‫از اونجا خیلی زود و سریع
‫نامزد کردیم.
‫اونور رو نگاه کنم؟
‫آره، اگه عطسه‌ات میاد.
‫آخه کی حوصله مهمون و شلوغی داره؟
‫تازه، به نظرم مناسب بود.
‫می‌دونی که من چقدر قانون رو دوست دارم.
‫رسیدیم، و توی راهرو
‫با بقیه زوج‌های خوشبخت دیگه ‫منتظر ایستاده بودیم.
‫به نظرم همه‌چی لازم داشتن.
‫منشی اونجا...
‫اتاق انتظار رو نشون‌مون داد ‫تا بتونیم چند دقیقه
‫قبل از مراسم آماده بشیم.
‫بعد رفت تا یه زوج دیگه ‫رو به اتاق قاضی ببره.
‫یه‌کم صحبت کردیم.
‫غش کردم.
‫وقتی بهوش اومدم، اون...
‫غرق در خون بود،
‫با قیچی فلز ضد زنگِ
‫اریب‌شکل که توی سرما ساخته شده بود
‫توی سینه‌اش بود.
‫- کلاه‌گیس درست می‌کرد. ‫- البته.
‫اون قیچی رو با خودش همه‌جا می‌برد.
‫می‌گفت که قبل مراسم ‫با اون قیچی موهامو مرتب می‌کنه.
‫همیشه با اون قیچی میومد پیشم.
‫مشخصه لباسم چقدر نامیزونه.
‫قیچی رو از بدنش درآوردم، ‫امیدوار بودم نجات پیدا کنه،
‫اما...
‫هیچی.
‫مرده بود.
‫رناتا...
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫در جامعه...
‫خیلی‌ها اون رو «عروس خونین» صدا میزنن
‫که امروز
‫به جرم قتل شوهر احتمالی خود بازداشت شد.
‫اعضای هیئت منصفه...
‫با دیدن رناتا هیل که با سرعت ‫در لباس سفید غرق در خونش
‫- از کنار آن‌ها رد شد ترسیده بودن. ‫- عروس خونین،
‫- انگار روی نظر هیئت منصفه تاثیر نمی‌ذاره. ‫- مطمئنم که می‌دونید،
‫آقای شور نماینده خانم هیل هستن.
‫لطفا از صحبت با رسانه‌ها خودداری کنید.
‫زمان مناسبـش ‫شرکت خودش پاسخ میده.
‫اگه کسی با من کار داشت، ‫توی سلولم هستم.
‫- و کجا میری؟ ‫- بازپروری.
‫یه حرف بد درباره یهودی‌ها زدم.
‫نمی‌دونم چه حرفی، ‫اما بتانی سر همین ولم کرد.
‫بگذریم، فهمیدم یه مشکلاتی دارم ‫که باید با روحم...
‫بررسی بشه.
‫دارم درمان میشم، ‫و با کمک خانواده و دوستان،
‫باید خوبِ خوب بشم.
‫خانم سیمز، ‫یه مرد اومده شما رو ببینه،
‫- و ادعا می‌کنن که... ‫- اینجایی. کجا بودی؟
‫- جنابعالی؟ ‫- من جروم هریس هستم،
‫- و موکلتـم. حالا فهمیدی؟ ‫- دست بردار.
‫اینم کارتی که بهم داد.
‫کلیر، کارت توئه.
‫جناب، می‌تونم بپرسم ‫پرونده‌تون در چه موردیه؟
‫متهم به دزدی موبایل شدم.
‫اوپس.
‫باید وقتی دادگاه بودم ‫این پرونده رو بهم سپردن.
‫حتما یادم رفته. ‫دلیلش همین بوده.
‫خانم، من یه انسانم.
‫آقای هریس، دادگاه‌تون کِیه؟
‫- امروز. ‫- امروز؟
‫اوه، حالا هرچی!
‫- بریم. ‫- دادگاهمو تعویق می‌ندازی، درسته؟
‫- جری... ‫- جروم.
‫نمی‌تونی پول بدی.
‫چرا باید به خودم زحمت بدم ‫وقتی یه قرون پول نداری؟
‫کلیر، شاید بهتر باشه ‫دادگاه رو به تعویق بندازی.
‫واسه دزدی موبایل؟
‫- کتت رو بده. ‫- چی؟
‫بده من.
‫بپوش.
‫کراوات.
‫- من... ‫- فوریه.
‫کراوات!
‫- زود باش، جری. ‫- جروم.
‫رناتا هیل، شما متهم ‫به قتل درجه اول هستید،
‫- دفاع‌تون چیه؟ ‫- بی‌گناه، جناب قاضی.
‫- درخواست آزادی با وثیقه داریم. ‫- وثیقه، شوخی می‌کنی؟
‫این چهره شوخ‌طبع منه.
‫این چهره جدی منه. ‫- دوباره نگاه کن.
‫- درخواست آزادی با وثیقه داریم. ‫- جناب قاضی...
‫ایشون هنگام فرار از صحنه‌ی جرم ‫در حالی که غرقِ خون قربانی بوده،
‫و سلاح قتل رو به نشانه‌ی تهدید ‫تکون می‌داده، دستگیر شده.
‫کاملا تصادفی بود.
‫به علاوه، ‫به عنوان یک وکیل،
‫خانم هیل ضابط دادگستری هستند
‫و یک عضو جامعه مسئولیت‌پذیر ‫و قابل اعتماد می‌باشند.
‫کسی تایید می‌کنه؟
‫همکاران شرکت حقوقی فعلی؟
‫نه، قربان.
‫- همکاران شرکت حقوق پیشین؟ ‫- بنده تایید می‌کنم.
‫بنده و متهم ‫در شرکت کراترز ابوت همکار بودیم.
‫جناب قاضی، همون شرکتیه ‫که آقای شور به علت اختلاس
‫- اخراج شدن. ‫- اعتراض دارم. اتهامات اثبات نشدن،
‫و قرارداد محرمانگی
‫اجازه نمیده در این باره حرف بزنم.
‫می‌شه به همین پرونده برگردیم؟
‫اعضای خانواده‌ای ‫شخصیت ایشون رو تضمین می‌کنن؟
‫دوستان، همسایه، ‫هم‌اتاقی دانشگاه؟
‫درخواست وثیقه رد شد.
‫- نفر بعد. ‫- هواتو دارم.
‫بهت بگم، ‫من اون موبایل رو بلند نکردم.
‫منظورت چیه بلند نکردی؟
‫موبایل توی دستت بود ‫که دستگیرت کردن.
‫درسته، اما قصد نداشتم بدزدمش.
‫می‌گیری چی میگم؟
‫همین‌جا صبر کن.
‫وارن، کلیر سیمز هستم.
‫در واقع ‫توی مهمونی کریسمس دادستانی آشنا شدیم.
‫آره، یادمه.
‫گفتم شریکی اجرا کنیم.بهم خندیدی.
‫سرم شلوغ بود.
‫گوش کن، راستش من وکیل جروم...
‫هریس هستم ‫به خاطر پرونده دزدی موبایل.
‫چطوره درخواست ‫حقایق کافی کنیم؟
‫- سه ماه تعلیق و پرونده رو ببندیم. ‫- بذارم بره؟
‫حکم تعلیق. این...
‫فکر می‌کنی من کودنم؟
‫این چهارمین جرم امسالشه.
‫وارن...
‫ممکنه اشتباه کنم، اما انگاری
‫یه پرونده کوچیک بهت دادن ‫تا کسب تجربه کنی.
‫اگه می‌خوای دادگاه‌های بزرگ‌تری عایدت بشه،
‫باید اون پرونده‌های ریز و جزیی رو هم ببری،
‫مخصوصا اونایی که مثل آب خوردن می‌مونه.
‫اما مسئله اینجاست...
‫دلت نمی‌خواد این یکی رو ببازی.
‫ببازم؟ با موبایل گرفتنـش،
‫- ضمنا باهاش تماس گرفته بود. ‫- وارن...
‫و این‌جوری که اسممو ‫صدا میزنی دوست ندارم، خب؟
‫من و تو آشنایی‌ای نداریم.
‫وقتی بهت پیشنهاد اجرا دادم ‫به ریشم خندیدی.
‫ناهار منو نخور!
‫حداقل قبول می‌کنی ‫فردا ادامه بدیم؟
‫تازه پرونده به دستم رسیده.
‫یه روز. همین.
‫ساعت نه صبح ‫با کت‌شلوار و کراوات بیا.
‫وایسا ببینم.
‫با این حجم خشن بودنت راحت نیستم.
‫- می‌گیری چی میگم؟ ‫- ساعت نه صبح.
‫رناتا، لباس خونیـت،
‫این‌که سلاح قتل دستت بود،
‫با قربانی تنها بودی،
‫این‌که یه نفر هم وجود نداره ‫تا ازت تعریف کنه...
‫شروع چندان خوبی نداشتیم.
‫می‌دونم.
‫چیزه... خیلی واضحه، نه؟
‫- باید بی‌گناه باشم. ‫- حتی بدون چنین مدارک محکمی،
‫۸۵درصد از تمامی دادگاه‌های قتل ‫منجر به محکومیت میشه.
‫و اینجا یه عنصر اضافی داریم ‫که نشون میده...
‫- خب، تو بی‌گناه نیستی. ‫- من بی‌گناهم.
‫- رناتا... ‫- آلن، من نکشتمش.
‫نمی‌دونی کی یواشکی اومد ‫تو اتاق انتظار؟
‫- من بیهوش شده بودم! ‫- خب، اگه کار تو نبوده، کار کی بوده؟
‫نمی‌دونم!
‫قبلا با یه دختره بود ‫که اذیتش می‌کرد.
‫- حتی اسمشم نمی‌دونم. ‫- فکر می‌کنی یواشکی اومده داخل
‫اونم وقتی خیلی راحت غش کرده بودی ‫چون حدس میزده
‫که لباست حداقل چند دقیقه ‫تو رو بیهوش کنه،
‫- و بعد نامزدتو کشته؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونم
‫که من خاویر رو نکشتم.
‫آقای شور، نظری ندارید؟
‫متاسفم. ‫نمی‌تونم درباره این پرونده نظر بدم.
‫خوشحال میشم ‫درباره پرونده‌های دیگه نظر بدم.
‫کار اوجی بود. ‫کار رابرت بلیک بود.
‫- جان مارک کار از خداش بود اونو بکشه. ‫- جلو نیاید.
‫بیشتر از ۲۴ تا شاهد داریم.
‫شاهد دیگه‌ای پیدا کردین؟
‫به طور کامل بررسی کردیم ‫اما شاهد دیگه‌ای نبود.
‫و زمانی که خانم هیل اومدن بیرون، ‫ایشون...
‫- غرق در خون قربانی بودن. ‫- و زخم‌های قربانی
‫چه چیزی در مورد قاتل بهمون میگن؟
‫زاویه و عمق زخم‌ها
‫نشون میده که قاتل ‫بین ۱۵۸ تا ۱۶۴ سانتی‌متر قد داشته
‫و تقریبا ۵۲ تا ۵۴ کیلو وزن داشته.
‫قد و وزن خانم هیل همین مقداره؟
‫بله، خانم هیل وزن و قدشون همین‌قدره.
‫گفتید که به طور کامل بررسی کردید؟
‫- بله. ‫- ۶۵۰نفر دیگه...
‫که اون روز برای هیئت منصفه ‫پرونده‌های دیگه اومده بودن چی؟
‫دلیل نداشت روی اون‌ها تمرکز کنیم.
‫پس تمرکزتون رو روی قاصدها گذاشتید
‫یا پیک‌های غذا، ‫یا آدم‌های بی‌خانمانی
‫که دنبال دستشویی بودن،
‫یا در واقع عضوی از عموم مردم
‫- که به طور کامل حق ورود به دادگاه رو دارن؟ ‫- نه.
‫پس وقتی گفتید ‫به طور کامل بررسی کردید،
‫- پس تا زمانی بوده خسته شدید؟ ‫- اعتراض دارم!
‫- اعتراض وارده. ‫- صحنه‌ی جرم چطور؟
‫می‌گید به خوبی ازش محافظت شده
‫و عاری از هرگونه آلودگی بوده
‫زمانی که اونجا رسیدید تا، ‫می‌دونید،
‫رد خون، مو، پارچه، اثر انگشت و غیره ‫رو ارزیابی کنید؟
‫عروس خونین ‫از اون اتاق فرار کرده.
‫تماشاچی‌ها...
‫تو صحنه جرم حضور داشتند.
‫- پس آلوده بوده؟ ‫- بله.
‫و برای لباس آغشته به خون،
‫نامزد ایشون قیچی ‫وارد سینه‌شون شده بود.
‫حرکت غریزیش این بوده ‫که چاقو رو از سینه نامزدش در بیاره،
‫تکونش بده، هر کاری از دستش برمیاد ‫انجام بده تا نجاتش بده.
‫در واقع، همین کارها ‫باعث نمیشه لباس به خون آغشته بشه؟
‫قیچی وارد بدن قربانی کردن ‫و گرفتنش هم لباس رو خونی می‌کنه.
‫قربانی سه نامزد سابق داشته.
‫تک‌تکشون رو قبل ‫از سوگند ازدواج ول کرده بود.
‫- می‌دونستید؟ ‫- هیچ‌کدومشون در صحنه جرم نبودن.
‫نظر ما بر اینه که،
‫فقط یه نفر توی دادگاه بوده ‫که اون رو می‌شناخته،
‫از اتاق ساختمان ‫با لباس غرق خون فرار کرد،
‫سلاح قتل توی دستش بود
‫و دنبال وکیل مدافع بود.
‫به نظر سرنخ محکمی میاد.
‫چی...
‫- همین یه دست کت شلوار رو داشتم، خب؟ ‫- دیوونه شدی؟
‫این کت‌شلوار واسم شانس میاره، خب؟
‫- با همین کت‌شلوار ازدواج کردم. ‫- تو طلاق گرفتی.
‫خب، اون روز شانس آوردم.
‫بیا بریم داخل، جروم.
‫- بازپروری؟ ‫- فوق العاده‌ست، بتانی.
‫کمک می‌کنن جریمه‌های پارکینگ پاک بشه،
‫توی برنامه‌های سفر کمک می‌کنن، ‫هر چی که بگی.
‫همه باید برن.
‫مثل این می‌مونه که بری انجمن معتادین ناشناس، ‫فقط اونجا اجازه میدن نوشیدنی بخوری.
‫دنی، حرفتو جدی نمی‌گیری.
‫بتانی، زیر سوال بردن سیاست‌ها ‫ضد یهودی نیست.
‫- چرا، هست! ‫- برای چی؟
‫اوه، بی‌خیال.
‫- من میرم. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫یه دقیقه صبر کن، یه دقیقه صبر کن! ‫صبر کن!
‫بتانی، اگه بعضی‌وقت‌ها ‫بی عاطفه‌بازی در میارم،
‫چون کلی مشکل دارم.
‫من جنون گاوی داشتم. ‫با یه کوتولو قرار می‌ذاشتم.
‫بعدش عاشق مامانِ اون کوتوله شدم.
‫- من بودن راحت نیست. ‫- دنی، من همه زندگیمو تلاش کردم تا بهم احترام بذارن.
‫- من بهت احترام می‌ذارم. ‫- نه، نمی‌ذاری.
‫اعتقادات منو تحقیر می‌کنی. ‫بهم میگی کوتوله.
‫اصلا می‌دونی این کلمه ‫چقدر توهین آمیزه؟
‫- کوتوله؟ ‫- آره، من ریز اندامم. کوتوله نیستم.
‫تو بهم احترام نمی‌ذاری، دنی. ‫رابطه‌ی ما تموم شد.
‫توی راهرو منتظر بودم ‫برم ازدواج کنم.
‫دیدم اون و خدا بیامرز اومدن تو.
‫منظورم اینه هنوز نمرده بود.
‫و وقتی اونجا بودید...
‫- دیدی کسی بیاد یا بره؟ ‫- نه، هیچ‌کس.
‫وقتی رناتا و نامزدش ‫وارد اتاق شدن،
‫- همسرتون همراه‌تون بود؟ ‫- هنوز همسرم نیست.
‫اون روز کذایی ‫نقشه‌هامونو خراب کرد.
‫تمام زندگی‌تون در شرف تغییر بوده.
‫به قول قدیمی‌ها ‫قرار بوده قاطی مرغ‌ها بشید،
‫و اصلا حواس‌پرت نبودید؟
‫- چشم‌تون از اول به در بود؟ ‫- بله.
‫و با این‌حال به جشن‌های عروسی دیگه،
‫مراسم‌های دیگه، ‫پیک‌ها
‫- و مردمان دیگه اشاره کردید. اونوقت حواس‌تون بوده؟ ‫- اعتراض دارم.
‫- اعتراض وارده. ‫- اون در دستشویی،
‫که از پشت قرار بود همسر آینده‌تون
‫پدیدار بوده ‫و زندگی‌تون رو
‫بدون شک بهتر کنه، ‫هیچ‌وقت به اون در نگاه نکردید؟
‫شاید یه لحظه.
‫آقای نیمن،
‫شما تمام مدت ‫به در اتاق انتظار نگاه نمی‌کردید، درسته؟
‫نه تمام مدت، نه.
‫و با این‌وجود با صراحت کامل ‫به آقای پالمر گفتید
‫که هیچ‌کس از اون در ‫وارد یا خارج نشد.
‫آیا آقای پالمر به شما گفتند ‫با صراحت جواب بدید؟
‫اعتراض دارم.
‫- اعتراض رد میشه. ‫- آیا آقای پالمر گفتند قاطع باشید؟
‫خب، اشاره کردن ‫به صلاح همه‌ست.
‫من کوته‌فکر نیستم.
‫راستش، بچه که بودم، ‫هیچ‌وقت بین آدم‌ها فرق نذاشتم.
‫خانواده‌ام مذهبی نبودن.
‫نمی‌دونستم آدم کاتولیک یا یهودی داریم...
‫- آدمن دیگه. ‫- دنی، حرفتو باور می‎کنم وقتی میگی کوته‌فکر نیستی،
‫اما بی‌عاطفگی تو ‫توی این حقیقت نهفته
‫که کوته‌فکریت نمایانه.
‫- می‌دونم. ‫- میگی که دین و اعتقادات
‫واست مهم نیست، ‫ولی برای بقیه اهمیت داره.
‫برای بتانی اهمیت داره.
‫اونجا منتظر بودم ازدواج کنم،
‫و حدود ۲۰ زوج بودیم،
‫و توری رفت به مامانش زنگ بزنه ‫و بهش خبر بده.
‫و شما توی راهرو بودین ‫زمانی که متهم و قربانی
‫- وارد اتاق شدند؟ ‫- بله.
‫اون و مرد اسپانیاییه ‫خیلی از پر از تنش بودن.
‫آیا حرف‌هاشون رو یادتون میاد؟
‫بله، مَرده یه چیزهایی می‌گفت ‫که رابطه جواب نمیده،
‫و بعد خانمه خیلی ناراحت شد.
‫و با صدای جیغ‌جیغو گفت...
‫«می‌خوای ولم کنی؟»
‫الکل، ماریجوانا،
‫شیشه، ماشروم، ال‌اس‌دی،
‫کوکایین، اکستازی...
‫- هر کدومو که نزدی بگو وایستم. ‫- آ...
‫و شب قبل از عروسیت چی؟
‫مراسم خاصی داشتید... ‫مهمونی مجردی‌ای، کافه‌بازی؟
‫نه، راستش من و توری ‫رفتیم کنسرت رادیوهد.
‫کنسرت که رفتید ‫یکی از مواد ذکر شده
‫رو مصرف نکردی؟
‫خب، من... دارم شهادت میدم... ‫پس یه جورایی...
‫- مصونیت بازداشت مواد دارم، درسته؟ ‫- جواب‌تون رو بله در نظر می‌گیرم.
‫طبق تجربه‌ی من، ‫هر روزی که...
‫با کنسرت رادیوهد شروع بشه ‫احتمالش بالاست
‫که به مراسم عیش و نوش تبدیل بشه.
‫اون شب، ‫شب قبل از عروسیت
‫چقدر نوشیدنی خوردی؟
‫- می‌تونی خلاصه بگی. ‫- هیچی.
‫- پس مواد نزدی، نوشیدنی خوردی... ‫- چیزی که می‌دونم رو میگم.
‫حرفی که اون خانم زد
‫یا چهره‌اش رو یادت نمیره ‫وقتی که فهمید
‫- نامزدش ولش می‌کنه. ‫- اون‌موقع نعشه ی مواد بودی.
‫چرا باید حرفت رو باور کنیم؟
‫من موسیقی‌دانم، هنرمندم،
‫و وقتی شاهد همچین اتفاقی باشی،
‫وارد مغزت میشه.
‫می‌دونم چی شنیدم. ‫اونـو ول کرد.
‫سرکار، می‌تونم بپرسم ‫چطور تونستید
‫رد موبایل رو به متهم بگیرید؟
‫مدام باهاش زنگ میزد.
‫در واقع زمانی که دستگیرش کردیم ‫داشت با موبایل حرف میزد.
‫- حقیقت نداره. داشتم پیام‌هام رو نگاه می‌کردم. ‫- هیس!
‫و سرکار،
‫متهم با این موبایل دزدیده شده پیدا شد...
‫که در سند سی علامت زده ‫و شناسایی شده...
‫اون هم در زمانی ‫که ایشون رو بازداشت کردید،
‫- درسته، سرکار؟ ‫- بله، جناب.
‫- در دستش بود؟ ‫- بله، جناب.
‫- ممنون، سرکار. ‫- سوال دیگه‌ای ندارم.
‫شصت روز زندان ‫و درخواست وثیقه.
‫باقی زندانش هم تعلیق میشه. ‫قبول کنی یه نوشیدنی باهات می‌خورم.
‫خیلی بی ادبی، ‫و پیشنهادت رو رد می‌کنم.
‫پس شما موکل من ‫رو به خاطر در دست داشتن
‫کالای دزدی دستگیر کردین؟
‫نه، من اون رو ‫به خاطر دزدیدنِ کالا دستگیر کردم.
‫و از کجا می‌دونید ‫ایشون کالا رو دزدیدن؟
‫خودش بهم گفت.
‫گفت شبیه موبایل خودش بود،
‫- و اشتباهی برداشته. ‫- می‌دونستید راست نمیگه؟
‫سوابق مکالمات رو دارم ‫که نشون میده بیشتر از ۳۶ تماس
‫به موبایل دزدی زده شده ‫اون هم بعد از این‌که گزارش مفقودی ثبت شده.
‫زنگ اون موبایل ‫سمفونی پنجم بتهوون بود.
‫زنگ موبایل اون ‫آهنگ باب اسفنجی بود.
‫همچنین می‌تونیم اثبات کنیم ‫که اون پیغام‌های...
‫صندوق پستی موبایل دزدی رو پخش کرده،
‫توی مقطع زمانی‌ای، ‫باید می‌فهمید موبایل خودش نیست.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫- همین؟ ‫- هیس!
‫- الان مثلا چیکار کردی؟ یه‌کم هم بهش فشار نیوردی. ‫- ساکت باش، جروم.
‫- جناب پیترز، صحبت دیگه‌ای نیست؟ ‫- دادستانی حرفی نداره.
‫بسیار خب. ‫خانم سیمز؟
‫تیم دفاع حرفی نداره، خانم قاضی.
‫- حرفی نداری؟ ‫- جروم...
‫خانم، من یه انسانم.
‫خیلی‌خب، دوباره ننه‌من غریبم‌بازی ‫من انسانم شروع شد.
‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم. ‫می‌شه بهم اعتماد کنی؟
‫بهت اعتماد کنم؟ ‫اعتماد کنم چیکار کنی؟
‫چطور تونستی بهم نگی ‫که می‌خواسته ولت کنه؟
‫- خجالت آور بود. کلیشه‌ست. ‫- انگیزه به حساب میاد.
‫آره، اینم هست.
‫پس داشته ولت می‌کرده.
‫اگه می‌خواسته رابطه رو به‌هم بزنه، ‫چرا رفتید اتاق انتظار؟
‫می‌خواستم نظرش عوض بشه، آلن.
‫فکر کردم اگه با هم تنها باشیم،
‫- ممکنه همه‌چیز... ‫- با وجود انگیزه، به صلابه می‌کشنت، رناتا.
‫من نباید برم زندان.
‫ممکنه دفاعیه‌مون رو...
‫به بی‌گناهی به خاطر جنون موقت تغییر بدم.
‫می‌تونیم بگیم... ‫از غافلگیری خبر جدایی
‫از نظر روانی به‌هم ریختی ‫و نابود شدی.
‫می‌فرستنت تیمارستان...
‫به جای زندان.
‫نه.
‫رناتا، داری مجبورم می‌کنی ‫تو رو توی جایگاه شهود بذارم.
‫نه.
‫چی رو ازم پنهان می‌کنی؟
‫من نکشتمش.
‫اون باهام به‌هم زد،
‫اما این قضیه ‫ربطی به قتل نداشت.
‫رناتا...
‫من غش نکردم.
‫غش نکردم ‫و دیدم کی اونو کشت.
‫کی؟
‫رناتا هیل.
‫رناتا هیلِ واقعی.
‫رناتا هیل دختریه
‫که وقتی دانشکده حقوق تولین میرفتیم ‫با هم آشنا شدیم.
‫من هویتش رو برداشتم.
‫منظورت چیه ‫هویتش رو برداشتی؟
‫اسم من سارا... پوپیل بود.
‫اوضاع به خوبی واسم پیش نمیرفت
‫به خیلی...
‫از جهات مختلف.
‫و از همه مهم‌تر، ‫آزمون وکالت رو قبول نشدم.
‫رناتا آزمون وکالت رو قبول شد، ‫زندگیش مرتب و منظم بود.
‫اما وقتی که منتظر نتایج آزمون بود،
‫رفته بود آلاسکا ‫و گیاه‌شناسی می‌خوند،
‫و عاشق یه مرد شد.
‫یه‌دفعه دنیای متمدنانه ‫واسش بی اهمیت شد.
‫تصمیم گرفت از سگدو زدن
‫و حرفه‌ی حقوقی کثیف و فاسد دست بکشه ‫و زندگی‌شو با این مرد شروع کنه
‫و جوری که خودش گفت ‫یه زندگی واقعی رو شروع کنه.
‫پس در ازای ۳۰۰ هزار دلار هویتش رو خریدم.
‫اون رفت آلاسکا.
‫منم هویتِ سارا پوپیل رو کنار گذاشتم
‫و زندگی فوق العاده‌ام ‫رو به‌عنوان رناتا هیل شروع کردم.
‫داستان بهتر میشه.
‫بعد از ۱۸ سال، ‫زندگی رناتا آلاسکایی واقعی
‫کاملا از هم پاشید،
‫زندگی عاشقانه‌اش، ‫شغل شبانه‌اش، همه‌چیز.
‫و برگشت اینجا...
‫درست چند روز قبل از عروسی.
‫نامتعادل بود، ‫و دچار فروپاشی شده بود،
‫اصرار داشت که معامله‌مون رو لغو کنیم،
‫ولی من بابت زندگی اون ‫پول داده بودم،
‫که الان زندگی منه.
‫و گفتم نه.
‫صبح روز بعد تعقیبم کرد،
‫کاملا بی‌منطق بود،
‫این جریان تو مخش رفته بود
‫که زندگی من عالی پیش میره ‫و زندگی اون نه.
‫که دارم با اسم اون ازدواج می‌کنم.
‫و یواشکی وارد اتاق انتظار شد.
‫فرم پیک‌ها رو پوشیده بود.
‫یه پیک که توی روز شلوغ
‫از در راهرو میره و میاد، ‫و کی متوجه میشه؟
‫بهم حمله کرد. ‫دست به یقه شدیم.
‫قیچی رو برداشت. ‫منم مقابله کردم.
‫این زخم‌ها به خاطر همینه.
‫بعدش خاویر اومد وسط ‫و با قیچی بهش زد،
‫بعدش زیپ جلیقه‌اش ‫رو بست و رفت.
‫- اگه این داستان مضحک حقیقت داشته باشه... ‫- حقیقت داره.
‫چرا از همون اول ‫بهم نگفتی،
‫نه وسط محاکمه قتلت
‫- وقتی که زندگیت به خطر افتاده؟ ‫- خب، فکر کنم دلیلش همین بود.
‫می‌خواستم زندگی‌مو نجات بده، ‫زندگی رناتا هیل رو.
‫پیش خودم گفتم، حداقل اینطوری ‫رناتای واقعی تا ابد میره و پیداش نمیشه.
‫بگو که انتظار داری ‫این حرف‌ها رو باور کنم.
‫آلن، تو همیشه می‌دونی
‫کِی حرفمو باور کنی.
‫اسم اون یکی زن
‫که توی روستای کلارک، آلاسکا زندگی می‌کنه ‫سوزان گری با ای هست.
‫ظاهرا شهر کوچیکیه،
‫- پیدا کردنش نباید سخت باشه. ‫- باشه.
‫و هر چی که تونستی ‫از این اسم در بیار.
‫سارا پوپیل با ی. ‫از نیواورلئان شروع کن.
‫دفتر ثبت دانشگاه تولین رو بررسی کن، ‫از اونجا شروع کن.
‫- هر چی زودتر بهتر، کلارنس. ‫- باشه.
‫می‌خوای عمدا ببازی، می‌دونم.
‫- می‌خوای بیفتم زندان. ‫- تموم شد؟
‫نه. میام سر وقتت، ‫وقتی این جریان تموم شد،
‫میام بالا سرت، و اگه فکر می‌کنی ‫من بیفتم گوشه هلفدونی
‫ازت محافظت میشه، ‫سخت در اشتباهی.
‫منو تهدید می‌کنی، جروم؟
‫می‌خوای خشونت ‫هم به رزومه قشنگت اضافه بشه؟
‫خیلی‌خب، آقای پیترز، ‫شروع کنید.
‫می‌شه لطفا دادگاه...
‫متهم جروم هریس
‫با کالای دزدیده شده ‫در دستانش پیدا شده.
‫اون هیچ‌وقت کالا رو برنگردوند.
‫بعلاوه، اون می‌دونست ‫موبایل متعلق به اون نیست.
‫ایمیل‌های شخصی دیگر ‫در اون موبایل بود.
‫به مدت دو روز به طور مداوم ‫از موبایل استفاده کرد،
‫سابقه تماس‌ها ‫این مسئله رو اثبات می‌کنه.
‫این مرد صرفا تصمیم گرفته ‫که از موبایل خوشش میاد
‫و خواسته برای خودش نگه داره،
‫به علت نقض قانون عموم ماساچوست،
‫فصل ۱۳۲، تبصره ۳اف.
‫بدین لحاظ، درخواست دارم ‫که آقای هریس
‫به علتِ سرقت مطابق قانون ماساچوست، ‫فصل ۱۳۲، تبصره ۳اف.
‫گناهکار شناخته شود.
‫خانم سیمز؟
‫استدلال خاصی ندارم ‫جز یک مسئله.
‫قصد و نیت ‫بنیادِ اصلی جرم و جنایت است.
‫مخصوصا، باید هماهنگی
‫بین ذهن و عمل وجود داشته باشه، ‫که اساسا به این معناست
‫که در زمانی که آقای هریس ‫موبایل رو برداشته،
‫قصد سرقت نداشته.
‫دادستانی هیچ مدرکی ‫دال بر سرقت ارائه نکردن.
‫موکل بنده صرفا ممکنه ‫موبایل رو اشتباها برداشته باشه،
‫فکر می‌کرده متعلق به خودش هست،
‫بعد این‌که فهمیده موبایل خودش نیست ‫تصمیم گرفته نگه‌اش داره.
‫خب، مسلما لازمه‌ی قصد ذهنی
‫برای گرفتنِ دارایی یه نفر دیگه رو داشته.
‫اما نه در زمان برداشتن کالا،
‫که لازمه‌ی توافق هست.
‫حتی اگه بیانیه‌ی قانونی درستی بود...
‫- هست. ‫- باز هم به جرم ضبطِ کالا دزدی گناهکاره.
‫در صورتی که بخوای ‫به علتِ ضبط کالا اتهام بزنی.
‫نزدی، و الان نمی‌تونی کاری کنی، ‫چون دادرسی مجدد
‫برای جرم کوچیک‌تر برگزار میشه.
‫خانم قاضی، وقتی موبایل رو برداشت ‫می‌دونست برای خودش نیست.
‫این دلیل رو معین نکردید، آقای پیترز.
‫و در واقع این مورد ‫حتی ادعایی ارائه ندادید.
‫حق با خانم سیمزه.
‫شما هیچ هماهنگی ‫بین ذهن و رفتار اثبات نکردید.
‫چاره‌ای ندارم جز این‌که به متهم ‫حکم بی‌گناهی بدم.
‫آقای هریس، شما آزادید. ‫این‌دفعه شانس آوردید.
‫داستانت، ‫با این‌که به شدت مضحکه،
‫در واقع حقیقت داره.
‫سارا پوپیل بعد از این‌که ‫از تولین اومده بیرون
‫آب شده رفته توی زمین.
‫یه سوزان گری نامی ‫توی روستای کلارکِ آلاسکا بود،
‫که نسبتا با مشخصات
‫هر دوی شما و رناتا هیل مطابقت داشت،
‫که به دانشکده تولین رفته بود.
‫پس فکر می‌کنم رناتا هیلی ‫که یک‌بار...
‫دم تالابِ اردک‌ها باهاش قرار داشتم...
‫سارا پوپیل بود.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫خب، به نظر میاد سوزان گری ‫حدود یک سال پیش
‫از روستای کلارک رفته ‫و از اون زمان کسی ازش خبر نداره.
‫در تلاشم تا محلش رو پیداش کنم.
‫ولی با این وجود، رناتا،
‫- سارا... ‫- رناتا صدام کن.
‫بازگو کردن داستانت ‫به معنی اتهام از کلاهبرداری
‫تا وکالت بدون مجوزه.
‫شانس بیاری در عرض سه سال آزاد بشی.
‫یا هیئت منصفه داستانتو باور کنه، ‫و بهت ابد بدن.
‫یا امکان داره حرفت رو باور کنن ‫و بازم فکر کنن
‫تو خاویر رو کشتی،
‫اونم از اونجایی که نمی‌تونیم ‫نشون بدیم اون یکی رناتا اونجا بوده.
‫- جز حرفِ من. ‫- که چندان معتبر نیست.
‫خب... چیکار کنیم؟
‫می‌دونیم بوستونـه ‫یا اخیرا بوده.
‫رد کارت اعتباری‌شو بگیر... ‫سوزان گری.
‫محض سرگرمی ‫از اسم رناتا هیل هم استفاده می‌کنه.
‫بیا، جان دیپیترا، ‫کاراگاه خصوصیه.
‫- بهش بگو فوریه. ‫- و اگه پیداش کردیم، بعدش چی؟
‫بیارش پیش من.
‫به جان بگو نگران بازداشت غیر قانونی نباشه.
‫طرف تا خرخره گناهکاره. ‫زود بیاریدش پیش من.
‫صبح داشتم قهوه می‌خوردم ‫که مامانم زنگ زد.
‫گفت: «توی دادگاه امروز موفق باشی.»
‫گفتم می‌ذارم برای بعدا،
‫چون امروز به شانس احتیاج ندارم.
‫چون این‌ها حقایقه.
‫خانم هیل نیت قبلی داشته... ‫قیچی تیز و برنده.
‫انگیزه داشتن.
‫نامزدش ایشون ‫رو توی محراب ترک کرده بود.
‫وقتی توی اتاق انتظار بودن ‫فرصت داشتن.
‫شاهدین...
‫متهم رو با سلاح قتل دیدن.
‫هیچ شاهدی وجود نداره ‫که فرد دیگه‌ای رو دیده باشه
‫که از اون اتاق وارد یا خارج میشه.
‫زخم‌هایی رو بدنِ مرحوم هست
‫که با قاطعیت نشون میده
‫بدست فردی...
‫با قد و وزنِ رناتا هیل صورت گرفته.
‫تعداد افرادی که خانم هیل رو دیدن
‫با لباس عروس خونین ‫توی دادگاه می‌دوه
‫بسیار زیاده.
‫و به ما تصویر آزار دهنده‌ای
‫از رویارویی‌شون میده
‫این‌که لحظات آخر زنده بودنِ قربانی ‫باید چه شکلی بوده باشه،
‫دستان خانم هیل ‫کبود شده و جراحت دیده،
‫نشون میده که قربانی از خودش دفاع کرده.
‫شما به من احتیاج ندارید
‫تا یه پایان و نتیجه‌گیری بزرگ ‫در اختیارتون بذارم
‫تا متقاعد به محکومیت بشید،
‫درست مثل من ‫که به دعای موفقیت مادرم احتیاج نداشتم.
‫ولی ازش تشکر کردم،
‫و از شما تشکر می‌کنم.
‫صد و شونزده هزار نفر
‫در راهروهای موزه هنر مدرن
‫در نیویورک ‫در طی ۴۷ روز پرسه میزنن
‫تا از زیبایی و سادگی
‫اثر ماتیس به نام قایق لذت ببرن.
‫ابر، آب، قایق...
‫بهش نگاه می‌کنن،
‫و هیچ‌کدوم از اون ۱۱۶ هزار نفر متوجه نمیشن
‫که تابلو برعکس آویزون شده بود.
‫حتما این روش درست ‫برای نگاه کردن به اون تابلو بوده،
‫اما نبود.
‫حالا در اینجا دادستان منطقه ‫بسیار کیفور میشه
‫اگه یکی از شما ‫این نسخه از جنایت رو زیر سوال نبرید.
‫ولی بخشی از وظیفه‌ی شما ‫به عنوان هیئت منصفه
‫اینه‌که مد نظر قرار بدید آیا روش دیگه‌ای ‫برای نگاه به این جرم وجود داره یا خیر.
‫آیا شما می‌خواید یک زن ‫از زندگی با شوهر آینده‌اش محروم بمونه
‫تا بقیه عمرش رو توی زندان بگذرونه
‫حتی اگه احتمال ناچیزی وجود داشته باشه
‫که شاید بی‌گناه باشه؟
‫و چنین احتمالی وجود داره.
‫دادستانی نتونست
‫شک منطقی‌ای رو معین کنه ‫که هیچ‌کسی وارد اون اتاق نشده.
‫اعتراف کردن که صحنه‌ی جرم آلوده شده بود.
‫می‌دونیم که این مرد ‫سه نامزد سابق خودش رو ترک کرده
‫شاید این احتمال باشه ‫که یکی‌شون اومده باشه،
‫یا شاید یه آدم دیگه.
‫شهادت‌هایی رو شنیدیم
‫مبنی بر این‌که اون روز ‫آدم‌های زیادی رفت و آمد داشتن.
‫شاید یه نفر یواشکی اومده ‫و کسی نفهمیده،
‫شاید لباس پیک‌ها رو پوشیده بود.
‫در بحبوبه‌ی شلوغی راهرو،
‫همه درگیر نگرانی خودشون بودن،
‫همینطور که همه‌ی ما هستیم.
‫شاید یه زن. یه مو قهوه‌ای ‫مثل رناتا، بسیار شبیه رناتا.
‫و شاید این زن به خاویر ‫با قیچی خودش حمله کرده
‫که از کیفش برداشته،
‫یا شاید این زن ‫یه نفر از گذشته رناتا باشه.
‫و رناتا بوده که به علت ‫خشم حسادت‌مندانه مورد حمله قرار گرفته بود،
‫و وسط دعوا ‫به خاویر ضربه خورده.
‫شاید رناتا قربانی مد نظر بوده.
‫اعتراض دارم! بر اساس حقایقی ‫استدلال می‌کنه که در مدارک وجود نداشت.
‫برای این جرم ‫هیچ شاهدی وجود نداشته.
‫حقیقتیـه که در مدارک ثبت شده.
‫و گمان کنید که یه زن دیگه وجود داره ‫که مرتکب به همچین کاری شده.
‫خب، خانم‌ها و آقایون، ‫همچین زنی وجود داره.
‫ما اون رو پیدا کردیم، ‫و می‌خوایم بیاریمش.
‫حاضره از اون در وارد بشه
‫در صورتی که دادستان منطقه ‫حاضر باشه با گفتگوی دفاعیه
‫از خودش نرمش نشون بده.
‫- فکر می‌کنم حاضر به چنین کاری هستید. ‫- چی؟
‫می‌تونم به این زن بگم در صورت ‫اقرار به جرم مشروط نرم‌خویی می‌کنید؟
‫- جناب قاضی، چنین زنی وجود نداره. ‫- پس ضرر این معامله چیه؟
‫قرار نیست با یه زن مرموز معامله کنم.
‫- اگه بدونی وجود داره چرا معامله نکنی؟ ‫- نمی‌خوام. فقط...
‫- شک داری، شک منطقی. ‫- اعتراض دارم!
‫به تمام جمع‌بندی وکیل اعتراض دارم.
‫- آقای شور... ‫- فراموش کنید.
‫از شانس شما، ‫تونستیم این زن رو وادار کنیم
‫تا پا پیش بذاره حتی ‫با وجود نبودِ چنین معامله‌ای.
‫کلارنس، بگو بیاد داخل.
‫بسیار خب، شوخی کردم.
‫قرار نیست بیاد، ‫ولی امکانش بود.
‫جناب قاضی، این ترفندیـه ‫که توی یکی از فیلم‌های جاد نلسون دیدم.
‫تازه تو سریال مت‌لاک هم استفاده کردن.
‫واقعا؟ فکر کنم ‫توی پری میسون دیدم.
‫یه حقه قدیمی و پر سابقه‌ست
‫که برای تاثیرگذاری زیاد استفاده می‌شد،
‫که به زمان گذشته ‫و آخر قرن مربوط میشه.
‫و ظاهرا، همچنان امروز استفاده میشه ‫تا موجب سرگرمی والایی
‫- توسط افرادی مثل پری و جاد... ‫- مت‌لاک.
‫و من بشه.
‫ولی علارغم مهارتی ‫که این ترفند صورت بگیره،
‫موفقیت این کلک، ‫مثل هر کلک بزرگ دیگه،
‫عمدتا به مشارکت بینندگان بسته‌ست،
‫به میل و رغبت‌شون ‫به احتمال جواب دادن این ترفند،
‫احتمال این‌که ممکنه حقیقت داشته باشه.
‫چنین احتمالی که برای همین شما، ‫همه‌ی شما به در نگاه کردید.
‫حتی دادستان ‫به در نگاه کرد.
‫همه با کنجکاوی و انتظار
‫و باور به در نگاه می‌کردن،
‫باور به این‌که زن دیگه‌ای وجود داره.
‫این باور، ‫یعنی شک منطقی.
‫اگه به در نگاه کردید،
‫شک منطقیه.
‫فکر می‌کنم تو کوته‌فکر نیستی ‫اونم به اندازه‌ی...
‫- یه دلقک؟ ‫- نه.
‫فقط این‌که کشورهای یهودی
‫اندازه نیوجرسی هستن
‫کشورهای دیگه دور اون‌ها هستن ‫که به خاطر یهودی بودنشون
‫باهاشون دشمنی دارن.
‫هر روز زندگی کردن ‫با این حقیقت چه حالی داره...
‫به راحتی نمیشه ‫سابقه‌ی آزار و شکنجه
‫و تهدید آزار و شکنجه در آینده رو
‫از سیاست جدا کرد.
‫سیاست کشور ما بقاست.
‫می‌تونی درک کنی؟
‫تق‌تق.
‫اگه اومدی موبایلم رو قرض بگیری،
‫- بهت نمیدم. ‫- اومدم ازت تشکر کنم،
‫- و عذرخواهی کنم که... ‫- تهدید به قتلم کردی؟
‫تهدید نکردم می‌کشمت. ‫فقط گفتم میام سر وقتت.
‫و از این حرف، ‫منظورم این بود که...
‫مثلا میام دیش ماهواره‌ات ‫رو قطع می‌کنم.
‫بگذریم...
‫ببخشید بهت شک کردم.
‫و ازت خیلی ممنونم...
‫ ببین، می‌دونم نظر خوبی نسبت به من نداری،
‫و چرا باید داشته باشی؟
‫من عمده زندگیم رو
‫صرف دزدیدن چیزهایی کردم ‫که برای من نبوده،
‫ولی به من فرصتی دادی ‫تا این وضع رو تغییر بدم.
‫و تغییر میدم. ‫درست زندگی می‌کنم.
‫قسم می‌خورم. ‫و تو رو دارم ازت تشکر کنم.
‫اگه واست سوال شده
‫تابه‌حال زندگی کسی رو تغییر دادی یا نه،
‫آره، تغییر دادی.
‫چی می‌خوای؟
‫- آدامست خوبه؟ ‫- من سیگاری‌ام.
‫چندین ساله تلاش می‌کنم ترک کنم،
‫- برای همین آدامس می‌جوم. ‫- ترک کنی؟
‫- ببخشید؟ ‫- الان گفتی سیگاری هستی
‫و چند ساله تلاش می‌کنی ترک کنی.
‫و دست خودم نبود ‫ولی متوجه رفتارت شدم
‫توی دادگاه ‫موقع استدلال آخرم.
‫چیزی توی ذهنته؟
‫شاید حرفه‌ات باشه ‫که جلوی چشمت می‌گذره.
‫تلاش خوبی بود.
‫شاهدین دیدن ‫غرق در خون از صحنه جرم
‫با سلاح قتل در دست فرار می‌کرده،
‫هیچ‌کسی رو ندیدن ‫از اتاق وارد یا خارج بشه.
‫اگه قرار بود همچین پرونده‌ای رو ببازی، ‫با توجه به مهم بودنش،
‫وحشتناک و بی‌رحمانه بود.
‫آخرش باید میرفتی ‫دفتر خصوصی بزنی.
‫قتل درجه دوم، ‫به عنوان هدیه.
‫به احتمال زیاد ‫حکم گناهکاری صادر کنن.
‫حق با توئه.
‫فکر می‌کنم ارزش داره ‫این ریسک رو به جون بخریم،
‫مخصوصا وقتی که حرفه‌ی یه نفر لبه تیغ هست.
‫- قتل غیر عمد غیر ارادی، سه سال حکم. ‫- تو دیوونه‌ای.
‫- قتل ارادی، دوازده سال. ‫- قبول می‌کنیم.
‫چی؟
‫- دوازده سال رو قبول می‌کنم. ‫- صبر کن.
‫تنهاتون می‌ذارم صحبت کنید.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت چنین پیشنهادی نمی‌داد
‫مگه این‌که فکر کنه ‫امکان پیروزی داریم.
‫- به در نگاه نکردی. ‫- چی؟
‫همه توی اتاق دادگاه ‫چشم‌شون به در خیره شده بود
‫جز من، چون می‌دونستم ‫هر چقدر تلاش کنم،
‫هر چقدر امیدوار باشم، ‫نمی‌تونم رناتا هیل واقعی رو پیدا کنم.
‫اما تو، چرا به در نگاه نکردی؟
‫نگاه نکردی چون کار تو بود، ‫چون تو اونو کشتی،
‫ولی حتی این نکته بامزه ماجرا نیست.
‫یادداشتی که کلارنس ‫توی اتاق دادگاه بهم داد رو یادت میاد؟
‫خب، نکته بامزه اینجاست،
‫اگه ردِ رسیدهای کارت اعتباری رو بگیری،
‫می‌فهمی که رناتای واقعی
‫اومده سر وقتت ‫اما یک سال پیش.
‫توی محله‌تون زندگی کرد. ‫اون دست خیابون رفت رستوران.
‫اومد بهت گفت ‫می‌خواد زندگی‌شو پس بگیره.
‫تو گفتی نه. ‫اون گفت آره.
‫تو گفتی نه. ‫اون گفت به همه میگم،
‫و تو رناتا، سارا... ‫زنیکه‌ی دیوونه، اونو کشتی.
‫- باورم نمیشه... ‫- هیچی نگو. فقط و فقط واسه این کف زمین ننشستی
‫اونم با مامور دادگاه و دستبند
‫به خاطر محرمانگی وکیل و موکله،
‫و راستش، ‫به همچین چیزی نیاز ندارم.
‫توی این چند ساله یه عالمه حرف زدم. ‫خسته‌ام.
‫من پولدارم.
‫دوازده سال زندان رو قبول کن،
‫وگرنه میرم بیرون ‫و گواهی وکالتم رو می‌گیرن،
‫و تا آخر عمرت ‫می‌ندازمت گوشه هلفدونی.
‫دو تا قتل درجه اول...
‫بهت ابد میدن، ‫تا آخر عمرت.
‫دوازده سال رو قبول می‌کنم.
‫خوبه.
‫چطوریـه همه پرونده‌های خوب به تو میرسه؟
‫فقط هیجانات زندگی خودم واسم می‌مونه.
‫تا وقتی که هنوز بتونی.
‫هر روز می‌تونی چیزی یاد بگیری، دوست من.
‫حتی تو سن ۷۳ سالگی.
‫و امروز دقیقا چه چیزی یاد گرفتی؟
‫مردم پیچیده‌ان، ‫حتی آدم کوچولوها.
‫دوست ندارن بهشون بگی کوتوله، خبر داری؟
‫خیلی پیچیده و حساسن.
‫تازه می‌تونن زیر رادار پرواز کنن.
‫اوه!
‫با من این کار رو نکن. ‫حالا راستشو بگو.
‫به نظر تو کشورهای خاورمیانه ‫الکی واکنش نشون ندادن؟
‫چرا.
‫ولی فکر می‌کنم میشه
‫در راستای پاسخ دقیق‌مون ‫به یازده سپتامبر به قضیه نگاه کرد
‫الکی رفتیم به یه کشور حمله کردیم ‫که اصلا کاری به این داستان نداشت.
‫دوباره شروع شد.
‫شب نیا خونه‌ام. ‫قرار بود بیای؟
‫نه. ‫می‌دونی، دنی،
‫یه دوست خیلی نزدیک دارم که یهودیه.
‫- تبریک میگم. مدال می‌خوای؟ ‫- حرفم تموم نشده بود.
‫بهم گفت که یهودی‌ها خیلی خوشحال میشن
‫با یهودی‌های دیگه درباره ‫سیاست‌های غلط‌شون حرف بزنن،
‫- فقط دوست ندارن در این مورد با بقیه یهودی‌ها حرف بزنن. ‫- چرا؟
‫چون غیر یهودی‌ها ذره‌ای...
‫از اذیت و آزاری ‫که بتانی حرف میزد رو درک نمی‌کنن،
‫و این فهم پایه و اساس
‫هر نوع موضوع صحبت پر معناییه.
‫پس میگی تقصیر من نیست ‫که درک نمی‌کنم.
‫تقصیر تو نیست.
‫حالم بهتر شد. ‫ممنون.
‫- میای خونه‌ام بخوابی؟ ‫- امشب نه.
‫مسخره.
‫- من مسخره نیستم. ‫- خودت باعث شدی. مسخره‌ای.
‫چرا نمی‌تونیم مثل دو تا آدم عاقل و بالغ ‫صحبت صمیمی داشته باشیم
‫- بدون این‌که آخرش بگی بیا شب خونه‌ام بخواب؟ ‫- فراموش کن.
‫- فقط باهام حرف نزن. ‫- باشه.
‫باشه.
‫می‌خواستم از پیشرفت شخصی ناچیزم لذت ببرم ‫که زدی خرابش کردی.
‫فکر کردم حرف نمیزنیم.
‫باشه.
‫آنچه در قسمت بعد خواهید...
‫- جریان چیه؟ ‫- جریان اینه که من و آقای کرین،
‫دستگاه‌های انفجاری پوشیدیم. ‫شما دو نفر گروگان هستین.
‫خیلی‌خب، این اتاق کنفرانس ‫واسه یه محاکمه توقیف میشه.
‫این مرد مادرم رو کشت.
‫- این مرد و پدرش آزادش کردن. ‫- بقیه برن بیرون.
‫ایشون ستوان جیمزه. ‫مسئول تیم نجات گروگان‌‌ها.
‫خ.ت.پ، خودکشی توسط پلیس.
‫قصد نداره زنده از اینجا بره بیرون.
‫- رای مشخص شد. ‫- امیدوارین اینجا به چی دست پیدا کنین؟
‫مدارک رو بررسی می‌کنین، ‫یه رای عادلانه میدین،
‫وگرنه می‌میرین.
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »