‫آنچه گذشت...
‫- سالی؟ ‫- برد.
‫- سالی. ‫- چطوری، پیرمرد؟
‫جوانا، یه مشکل فوری پیش اومده.
‫نظرت چیه اندازه شلوارت رو بگیریم؟
‫اندازه شلوارت رو؟ ‫روش درمانی چیزیه؟
‫قاضی مارشا هوپر دیشب به قتل رسیده پیدا شده.
‫- ما عاشق هم بودیم. ‫- چی شده؟
‫- پلیس اسکات لیتل رو دستگیر کرده. ‫- بقیه مظنون‌ها کی بودن؟
‫- تنها مظنون احتمالی اون بود. ‫- اون تنها مظنونی بود که به فکرش افتادین.
‫- شاید هم باید انجامش بدم. ‫- منظورت اینه قاضی هوپر رو بکشی؟
‫بعد از ظهر روز مرگش این ویدئو رو دادی به پلیس.
‫خب، دادم به شوهرش.
‫بذارید یه سوال بپرسم، قاضی. ‫شما زنتون رو کشتین؟
‫اون مجبورش کرد علیهم قرار منع موقت بگیره.
‫- خب، آدم چشم چرونی هستین. ‫- معلومه اعصابت رو خورد کرده بوده.
‫- به من جذب شده بود! ‫- تو کشتیش، لینکلن؟
‫پدر اسکات لیتل تو لیست شاهدین دادرسیه.
‫توی اتاقش بود، دیدم کنار تختش
‫یه عکسه.
‫عکس کی؟
‫یه خانم. مادرش بود.
‫اسکات به مادرش خیلی وابسته بود.
‫و وقتی عکس قربانی رو دیدم،
‫دیدم چقدر شبیه بارباراست،
‫فهمیدم اسکات هنوز اون وابستگی که
‫به مادرش داشته رو توی قلبش نگه داشته.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫عکس من رو
‫از کجا گیر آوردی، اسکات؟
‫یه بار کنار استخر نشسته بودی.
‫نمی‌دونستی منم خونه‌م...
‫منم ازت عکس گرفتم.
‫- الان چی میشه؟ ‫- الان چی میشه؟
‫فرم تغییر آدرست رو پر می‌کنی!
‫- من نکشتمش! ‫- وای خدا، اعصابت چقدر خرابه.
‫خفه شو!
‫از خودم حرف درنمیارم، دوستان.
‫پدرش... توی دادگاه...
‫پسرش رو متهم کرد.
‫یه حس عجیبی بهم داد.
‫این روانی داره مرتکب جرم میشه. ‫صورت من هنوز داغه.
‫باور کنین از بیرون رفتن هم بهتر بود.
‫- یعنی... ‫- گفت از بیرون رفتن بهتر بود؟
‫امیدوارم قرارش با من رو نگفته باشه.
‫- می‌دونستم داره ادای خوش گذروندن رو درمیاره. ‫- دنی، نکنه...
‫پل گفت دوباره باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫- خب کردی؟ ‫- رفتیم یه رستوران ارزون.
‫- وای خدا! ‫- معلومه خوشش نیومده.
‫دنی، خل شدی؟
‫چیه؟
‫هیچی.
‫دنی، ما رفیق صمیمی هستیم.
‫چیزی شده؟
‫جنون گاوی.
‫هنوز توی مغزم پیشرفت نکرده،
‫ولی علائم دیگه‌ای داره،
‫حالا چه فشار خون باشه...
‫روم تاثیر می‌ذاره.
‫از چه نظر؟
‫فکر کنم مشکل جسمی دارم.
‫دیروز حرف عجیبی زدین.
‫شما از همسر سابقتون متنفرین، نه؟
‫نفرت کلمه ملایمیه؟
‫- اعتراض دارم! ‫- مطمئنم هر کاری می‌کنین تا بهش ضربه بزنین.
‫- جز دروغ گفتن. ‫- و حالا که برای باربارا لیتل هیچی مهم‌تر
‫از پسرش اسکات نیست...
‫اون پسر منم هست.
‫اینکه بخواید محکومش کنید به قتل...
‫چرا باید اسکات رو بابت کاری که مادرش...
‫چون وقتی اسکات به دنیا اومد، اون دیگه ‫عاشق شما نبود.
‫ولتون کرد.
‫این موضوع باعث شد از دست جفتشون ‫عصبانی باشین،
‫و این دادرسی برات فرصتیه
‫- که از جفتشون انتقام بگیری. ‫- اعتراض دارم!
‫- مزخرفه. من پسرم رو دوست دارم. ‫- پس می‌خوای بیفته زندان؟
‫- نه، می‌خوام بره بیمارستان. ‫- با میله.
‫- چون پسرم مریضه. ‫- تو ذهن شما یا...
‫اون وابستگی شدیدی به مادرش داره.
‫به خاطر خدا، پسرم مریضه!
‫آقای شیلر.
‫- این رو تقصیر زن سابقتون می‌دونین. ‫- پس چی. باید می‌فهمید!
‫عمراً اگه این علاقه جلوی چشمش رشد کرده
‫و خودش هیچی نفهمیده،
‫و کاری هم برای درمانش نکرده.
‫- گذاشت اتفاق بیفته! ‫- پس اگه می‌تونستین پسرتون رو درمان کنین،
‫و همزمان از زنتون انتقام بگیرین...
‫- موضوع انتقام نیست، سوسک کثیف! ‫- آقای شیلر!
‫حقته آقای بد دهن،
‫- آقای وکیل بی‌ادب! ‫- آقای مایر، بگیر بشین،
‫وگرنه میگم بندازنت بیرون.
‫با چه رویی اومدی اینجا؟
‫اومدم ازت عذرخواهی کنم.
‫اصلاً هم اینطور نیست.
‫اومدی از نیت پاک من سوءاستفاده کنی،
‫سعی کنی بلایی که قراره تو دادگاه سرت بیارم ‫رو سبک کنی.
‫- اگه می‌گفتم شرمنده‌م باور می‌کردی؟ ‫- نه.
‫اگه می‌گفتم همه‌ش تو فکرتم،
‫اومدم اینجا بشینیم یه
‫قهوه بخوریم باور می‌کردی؟
‫نه.
‫- زک... ‫- اینجوری صدام نکن.
‫ما دیگه با هم صمیمی نیستیم.
‫تو یه دکتری.
‫نمی‌تونی واسه مجازات کردن من به بیمارت
‫کلک بزنی.
‫آدم بهتری هستی.
‫من رو زیادی دست بالا گرفتی.
‫مجرم، مجرم، مجرم.
‫باورت میشه؟
‫بیرون دادگاه اینا رو می‌فروشن.
‫اه، انتظار نداشته باش باور کنم.
‫نظر من رو بخوای، فکر نکنم
‫جفری کوهو اونقدرا هم جذاب باشه.
‫برد... ‫جلوش احساس خطر کردی.
‫نه، اینطور نیست.
‫آخه همه یه جوری میگن انگار خیلی دمش گرمه،
‫من که هنوز چیزی ازش ندیدم.
‫اصلاً چرا به خودتون زحمت میدین براش ‫دادگاه برگزار کنین، دوستان؟
‫یه لحظه.
‫می‌خوای بعد کار بمونه باهات صحبت کنه؟
‫آره.
‫ولی مثل دخترها میشی که.
‫من حتی قبلش هم دلم نمی‌خواد باهاشون ‫صحبت کنم.
‫- دقیقاً. ‫- یعنی چی؟
‫بیخیال.
‫بیا بنوشیم...
‫بنوشیم و فراموش کنیم.
‫آلن، بعد قرار،
‫دلمون نمی‌خواد دخترها برن؟
‫گمونم عادت دارم نفر اول
‫من بلند شم برم.
‫می‌دونی، یه مقدار طول می‌کشه
‫خانم‌ها از خوشحالی برگردن.
‫سالی حتی اونقدر هم نمی‌مونه.
‫فکر کنم دوستی با من بهش
‫حس حقارت میده.
‫حس خوبی نداره.
‫گاهی اوقات وقتی آدم چند بار یه رویا رو می‌بینه،
‫فکر می‌کنه شاید یه جور پیغام باشه، می‌دونی؟
‫یه پیغام از طرف کی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید از طرف خدا.
‫خدا؟ ‫چی بهت میگه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید باید انجامش بدم.
‫که شاید باید انجامش بدم.
‫انجامش بدی؟
‫یعنی قاضی هوپر رو بکشی؟
‫خواسته بودید این بخش رو نشون بدیم.
‫بله.
‫نگران شدم که زندگی خانم هوپر
‫ممکنه تو خطر باشه، واسه همین حواسم بود
‫که نوار رو بچرخونم.
‫کار وحشتناکی برای یه مشاوره.
‫خب، ویدئو با اجازه خود بیمار برای
‫استفاده شخصی من ضبط شده بود.
‫حس کردم باید به بقیه نشونش بدم،
‫چون نگران جون خانم هوپر بودم،
‫ترسی که متاسفانه مشخص شد درست هم بوده.
‫توی ویدئو گفت خانم هوپر عزیزش
‫ممکنه فرمان خدا رو زیر پا بذاره.
‫آره، به خاطر ضعفیه که داره،
‫- که نشون دهنده جنونه. ‫- اعتراض دارم!
‫- این صحبتشون برخلاف رازداری بین... ‫- وارد نیست.
‫- قبلاً درباره این موضوع صحبت کردیم. ‫- راستش جناب قاضی، ما درباره این صحبت کردیم که...
‫آقای کوهو، می‌تونین از این دکتر بازجویی کنین،
‫اگه حس کردین داره چیزی رو درباره موکل شما ‫افشا می‌کنه
‫می‌تونین توی دادگاه مدنی علیهشون یه ‫درخواست بدین،
‫ولی برای این دادگاه، ایشون اجازه شهادت دارن.
‫- آقا، من از شما می‌خوام بشینین. ‫- باریکلا، قاضی جون!
‫آقای مایر، دفعه بعدی که بپرین وسط حرفم
‫میفتین زندون.
‫چقدر لوس.
‫درباره جنون صحبت کردین.
‫اسکات همونطور که کل دنیا باخبر شده
‫کاملاً فکرش پیش مادرشه.
‫من داشتم این مشکلش رو درمان می‌کردم.
‫- جناب قاضی... ‫- وارد نیست.
‫ارتباط ایشون با خانم هوپر،
‫شباهت‌های زیادی داشتن.
‫این خانم یه خانم قدرتمند و کنترل‌گر بوده.
‫اسکات خیلی از خصوصیات مادرش رو
‫در ایشون میدید، به اضافه یه برتری.
‫- چی بود؟ ‫- می‌تونست به ایشون عشق بورزه.
‫به نظر من ایشون وقتی با خانم هوپر بوده
‫تا حدی مشغول به کسان
‫دیگه‌ای هم بوده.
‫متاسفانه، علاقه‌ش رو به یه نفر دیگه منتقل نکرده،
‫بلکه خشم، نفرت از خود،
‫عصبانیت، نفرتی که بابت وابستگی به مادرش
‫به خودش داشته رو هم منتقل کرده.
‫و چون خانم هوپر هم پاش گیر بوده،
‫از ایشون هم متنفر بوده.
‫ای کاش زودتر دست به عمل میزدم.
‫بدبخت شدیم.
‫اگه اینقدر نگران امنیت خانم هوپر بودین،
‫چرا ویدئو رو تحویل پلیس ندادین؟
‫دادم به شوهرش.
‫بله، شما دکترِ شوهر قربانی
‫- یعنی قاضی برایان هوپر هم بودین. ‫- بله.
‫دکترِ خود قربانی یعنی خانم هوپر هم بودین
‫- تا وقتی به مشکل خوردین. ‫- درسته.
‫- اون مشکل چی بود؟ ‫- این موضوع مصونه.
‫اوه، یه دفعه شدین سلطان مصونیت.
‫شما به خانم کلیر سیمز گفتین که خانم و آقای هوپر
‫توی ازدواجشون به مشکل خوردن،
‫که آقا به خاطر نازایی خانم
‫- از دستش عصبانیه، درسته؟ ‫- ممکنه همچین اشاره‌ای کرده باشم.
‫با این حال، ویدئو رو تحویل اون شوهر عصبانی دادین،
‫جای اینکه بدینش به پلیس.
‫نگران نبودین
‫که این فکر رو تو سر شوهر عصبانی انداخته باشین،
‫یا اصلاً بهترین فرصت رو برای کشتن همسرش ‫بهش داده باشین؟
‫- اعتراض دارم. ‫- نه تنها انگیزه رو براش مهیا کردین،
‫- بلکه دیوار کوتاه‌تری از موکل من پیدا نکردین. ‫- اعتراض دارم!
‫- وارده. ‫- زیاد کردن پیاز داغش رو دوست دارین، نه دکتر؟
‫من همچین کاری نکردم.
‫دست بردار، اینکه درباره آدم تو اخبار صحبت کنن...
‫راستگویی من یکی از بهترین خصوصیاتمه.
‫خانم هوپر از شما خوشش میومد؟
‫این رو به خانم کلیر سیمز گفتین. ‫یه چیز تو مایه‌های سرکوب علاقه.
‫قربانی از شما خوشش اومده بوده.
‫گاهی اوقات سرکوب علایق پیش میاد.
‫- بله، چون مطمئنم نمیشه جلوی شما مقاومت کرد. ‫- اعتراض دارم.
‫جینا گرشون شما رو دوست داشت؟
‫خب، من زیاد راحت نیستم
‫- که بخوام درباره... ‫- واسه کلیر که حرف زدین.
‫شما جینا گرشون رو میشناختین
‫- خب... زیاد مهم نبود. ‫- برای جینا بود.
‫نگفتی گفته بوده بهترین آشنایی زندگیش بوده؟
‫خب، مطمئن نیستم دقیقاً همینا رو گفته باشه.
‫اینجا یه شهادت نامه امضا شده از جینا گرشون دارم،
‫نشونه و تایید شده به عنوان سند بایع.
‫گفته اصلاً تا حالا شما رو ندیده.
‫نکنه اون دیدار کلاً خل و چلش کرده؟
‫شما اصلاً جینا گرشون رو ندیدی، نه دکتر؟
‫حواست باشه شهادت دروغ ندی، دکتر.
‫شما تا حالا
‫جینا گرشون رو دیدی ؟
‫نه.
‫خب... چی شده؟
‫اوه...
‫یه دختری هست،
‫یه زن دوست داشتنی،
‫جوون، بارور.
‫- هوم. ‫- خیلی با هم صمیمی هستیم.
دیر میاد و زود میره
‫- میره؟ ‫- آره.
‫راهش رو می‌کشه و میره.
‫در ارتباط باهاش جدی هستی؟
‫نه.
‫گمونم اصلاً نسبت بهش
‫جدی نیستم.
‫- بهرحال... ‫- هوم.
‫نمی‌مونه پیشت.
‫مطمئنم معنای خاصی نداره.
‫تو سر کار خیلی مشغولی.
‫خب، یعنی زیاد با هم بیرون نمیرید
‫راضی نمیشی، آلن.
‫دوست داری بیشتر پیشت باشه.
‫و وقتی پا میشه میره،
‫حس می‌کنی پس زده شدی.
‫فکر نکنم من به اندازه اون...
‫خب، من کارم خوبه.
‫هنوز درباره شهادت دکتر سایمون
‫به نتیجه‌ای نرسیدن، و ویدئو هم که ‫حرفی توش نیست.
‫نمیشه با یه سوگندنامه از طرف
‫جینا گرشونی که من فقط دیدم نقش دخترهای بد رو
‫بازی کنه قضیه رو کنسل کرد.
‫اشتباه نشه‌ها.
‫حتی منم قایمکی رفته بودم تو سریال شوگرلز.
‫هی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫خسته‌م.
‫می‌دونی،
‫آدم باید نهایت استفاده رو از شرایط ببره،
‫و به نظر من، پرونده خوبی رو دستت گرفتی.
‫البته همیشه این احتمال وجود داره
‫که گناهکار باشه.
‫الان باید حالم خوب بشه؟
‫آره.
‫مشاور؟
‫حاضر شده تو دفترم ما رو ببینه،
‫واسه همین نیاز نیست...
‫چرا باید بریم دکتر؟
‫- پرونده چطور داره پیش میره؟ ‫- سخت.
‫الان میگم مرتکب قتل درجه دو شده.
‫جفری کوهو چطوره؟
‫می‌دونی، وکیل خوبیه؟
‫آره، کارش درسته.
‫اوهوم.
‫چیزی می‌خواستی، برد؟
‫اوه، نه. نه، اومدم یه سر بهت بزنم.
‫- موفق باشی. ‫- ممنون.
‫اوه، اه...
‫با دنیل پست قرار مشخص کردین؟
‫اه... نه هنوز.
‫اوه.
‫چطور با هم آشنا شدین، اسکات؟
‫یه شب دعوتم کرد بیرون.
‫من ترسیده بودم، ولی...
‫- عاشقش شدی؟ ‫- آره گمونم.
‫آقای مایر... ‫ایشون گفته گاهی شما دوتا رو
‫از پنجره می‌دیده،
‫و گفته انگار از دست هم عصبانی بودین.
‫عصبانی نبود.
‫درگیری فیزیکی فیزیکی بود.
‫می‌فهمم که ممکنه دعوا به نظر میومده باشه.
‫اه، اخلاقش اینجوری بود.
‫- دعوا؟
گفت از زندگی خسته س
‫می‌خواست که...
‫آدم آرومی نبود.
‫می‌دونستی آقای لینکلن مایر داشته تماشاتون می‌کرده؟
‫درباره‌ ش برام گفته بود،
‫که علیهش قرار منع موقت گرفته.
‫- فکر می‌کرد آدم مریضیه. ‫- اعتراض دارم!
‫آقای مایر!
‫شب مرگ خانم هوپر،
‫- ساعت چند رسیدید؟ ‫- حدودهای هشت.
‫- بعدش چی شد؟ ‫- فیلم دیدیم.
‫هیچوقت اهل حرف زدن نبود.
‫فقط دنبال... خوش گذرونی بود.
‫شوهرشون شهادت داده که اون روز بهش گفته
‫شما آرزوی کشتنش رو داری.
‫خب، اگه خبر داشت، یا نشون نداد
‫یا جدی نگرفته بود، ‫چون فقط نشستیم فیلم دیدیم.
‫بعدش؟
‫بعدش قبل ساعت نُه رفتم.
‫اسکات، ما یه چیزهای ناراحت کننده‌ای
‫درباره مسائلت با مادرت شنیدیم.
‫واسه همین داشتم درمان میشدم.
‫دکتر سایمون حس کرده بود که شاید
‫اون حس سرکوب شده یا خشمی که نسبت به ‫مادرت داشتی رو
‫انتقال دادی به خانم هوپر.
‫آره احتمالاً.
‫جفتشون زن‌های سلطه گری بودن، ‫و خیلی عذاب وجدان داشتم.
‫باعث شد فکر کنم تفکرم به خانم هوپر
‫همونقدر اهریمنی یا بهتره بگم اندازه وابستگیم
‫به مادرم اشتباهه.
‫توی این موضوع خیلی بدتر هم بود.
‫من با خانم هوپر صمیمی بودم.
‫خواب کشتنش رو دیدی،
‫و فکر کردی شاید خدا داره بهت میگه بکشیش؟
‫سر این قضیه خیلی از خودم متنفر شدم.
‫احتمالاً باعث شده بود به صورت
‫ناخودآگاه ازش متنفر بشم،
‫ولی هیچوقت نمیومدم...
‫من آدم خشنی نیستم.
‫من نسبت به هیچکس خشونت به خرج ندادم.
‫- اون شب دست به کار خشونت آمیزی نزدی؟ ‫- نه.
‫با هم وقت گذروندیم، بعد هم برگشتم.
‫من نکشتمش.
‫شهادت دادی که احتمالاً عاشق
‫خانم هوپر بودی.
‫به پلیس گفتی عاشقش نبودی.
‫- دروغ گفتی. ‫- می‌ترسیدم مشکوک به نظر بیام.
‫- دروغ گفتی. ‫- درباره اون موضوع.
‫درباره بقیه چیزها راستش رو گفتم.
‫پلیس لباس‌هایی که اون شب پوشیده بودی رو
‫ازت خواسته بود.
‫- گفتی رسیدی خونه و انداختیشون تو لباسشویی. ‫- آره.
‫حدود نُه رسیدی خونه، ‫بعد لباس شستی؟
‫نخواستم مامانم بوی عطری رو روی لباسم ‫حس کنه یا...
‫مامانت در جریان این قضیه بود؟
‫بهش گفته بودم تموم شده.
‫- بهش دروغ گفتی؟ ‫- در این مورد آره.
‫دوست صمیمی داری؟
‫با کسی صمیمی هستی، اسکات؟
‫نه.
‫آدم منزوی هستی.
‫که تنها ارتباطش با دیگران، تا جایی ‫که من دیدم،
‫یه ارتباط خشونت آمیز
‫با یه زن سلطه گره که تازه خواب کشتنش رو ‫هم دیدی،
‫که تو رو یاد مادرت میندازه که بهش ‫وابستگی شدیدی داری.
‫- اعتراض دارم. ‫- وارد نیست.
‫- من نکشتمش؟ ‫- الان داری دروغ میگی؟
‫- نه. ‫- انگار داری دروغ میگی.
‫من نکشتمش!
‫ممنون.
‫من نکشتمش. ‫من نکشتمش.
‫خاله ام، برگرد!
‫اوه، دست بردار!
‫باور کنین...
‫چی...
‫دنی کرین به درد چیزی می‌خوره؟
‫- فکر کردم... ‫- الان وقت وحشت کردن نیست، جفری.
‫شوخیت گرفته؟ ‫مشاور هیئت منصفه گفت
‫حرف‌های اسکات تو جایگاه شاهد رو باور نکردن،
‫مطبوعات داره محکومش می‌کنه،
‫و رسیدیم به آخرین شاهدمون.
‫به نظرم بهترین وقت واسه وحشت کردنه. ‫کجاست؟
‫سلام عرض شد.
‫با اجازه شما.
‫- ما قبلاً با هم آشنا شده بودیم؟ ‫- نه.
‫دوست دارید آشنا بشیم؟
‫باربارا، باید واسه شهادتت آشنا بشیم.
‫اه، این آقا جلوی راهم رو گرفته.
‫جفری تو دفترش منتظرته.
‫چه مرگته؟
‫اگه می‌خوای بدونی،
‫یه مقدار تو اعتماد به نفسم
‫به مشکل خوردم.
‫نمی‌دونم چرا دارم به تو میگم.
‫شاید باهات حس همدردی می‌کنم.
‫اعتراف کن که جانبداری.
‫ازش طفره نرو. ‫معلومه که جانبدارانه حرف میزنی.
‫- باشه. ‫- جز اون،
‫هم مهربون باش هم قانع کننده.
‫اگه نتونی هیئت منصفه رو متقاعد کنی
‫که ساعت نُه و نیم همراهش خونه بودی...
‫احتمال بردمون چقدره؟
‫حقیقت رو بگو.
‫کم.
‫شما بچه داری، آقای کوهو؟
‫یکی.
‫با مادرش زندگی می‌کنه.
‫مطمئنم وقتی به دنیا اومد
‫به خودت قول دادی
‫هیچوقت نذاری بلایی سرش بیاد.
‫منم مراقب اسکات بودم،
‫تا دبیرستان خودم تو خونه بهش درس می‌دادم،
‫و هیچوقت بلایی سرش نیومد.
‫ولی هر چی هم بشه،
‫نمی‌تونیم مراقبشون باشیم.
‫باید پسرم رو نجات بدی، آقای کوهو.
‫باید پسرم رو نجات بدی.
‫بهش بگو.
‫وقتی همینجوری بلند میشی میری،
‫حس می‌کنم بی‌ارزشم،
‫بی‌خودم، ایکبیریم.
‫دست بردار، مسخره‌ست!
‫داریم با مشاور صحبت می‌کنیم
‫چون من سریع بلند میشم میرم.
‫آره، ولی یک سال پیش که
‫با هم آشنا بودیم،
‫همیشه تا از بیرون میومدیم می‌گرفتی می‌خوابیدی.
‫چی؟
‫بی‌هوش میشد.
‫چیکار باید می‌کردم؟ ‫شب بود دیگه.
‫شاید هم از دوستی با آلن
‫خجالت می‌کشی چون
‫فکر می‌کنی ایکبیریه؟
‫حدود نه و ربع تا نه و نیم بود
‫- که برگشت. ‫- مطمئنی؟
‫بله. ‫با هم تلویزیون تماشا کردیم.
‫بعد اینکه اومد خونه
‫- ندیدی بره بیرون؟ ‫- نه.
‫اون شب که اومد خونه
‫- به رفتارش دقت کردی؟ ‫- بله، خوب بود.
‫اتفاقاً انگار سر حال بود.
‫- مضطرب یا... ‫- اصلاً.
‫آدم خویشتن داری هم نیست.
‫هر وقت ناراحت باشه آدم می‌فهمه.
‫مثلاً؟
‫مثلاً وقتی تو اخبار دید
‫خانم هوپر کشته شده،
‫سریع دچار حمله عصبی شد.
‫خیلی مستعد اضطرابه
‫و اصلاً نمی‌تونه استرسش رو قایم کنه.
‫- شما مادرشی. ‫- بله.
‫و البته که جانبدارانه صحبت می‌کنم،
‫ولی این موضوع حقیقت رو عوض نمی‌کنه،
‫که بین نه و ربع تا نه و نیم برگشت خونه،
‫و دیگه نرفت بیرون.
‫وقتی اومد خونه دیدی لباسش رو بشوره؟
‫ممکنه لباسش رو شسته باشه.
‫حواست بهش نبود؟
‫می‌دونم نرفت بیرون.
‫پسر شما زندگیتونه، نه خانم لیتل؟
‫من مثل هر مادر دیگه‌ای پسرم رو دوست دارم.
‫و وای پسر، مطمئنم هر کاری می‌کنین
‫که یه وقت نیفته زندان.
‫من اعتراف کردم که جانبدارانه صحبت می‌کنم،
‫ولی دارم حقیقت رو میگم.
‫یه نفر مارشا هوپر رو کشته. ‫کی...
‫- از همه دوستاش بازجویی کردین؟ ‫- بله، با تشکر.
‫اولین باری که پلیس از شما بازجویی کرد،
‫گفتین نمی‌دونین چیزی میون اسکات
‫و قربانی هست یا نه.
‫- دروغ گفتین، نه؟ ‫- الان دروغ نمیگم.
‫اونموقع دروغ گفتین چون نمی‌خواستین ‫مظنون به نظر بیاد،
‫- همونطور که الان دارین دروغ میگین. ‫- دروغ نمیگم.
‫- اعتراض دارم. ‫- در دادگاه حضانتتون،
‫اون مرد رو متهم کردین به آزار اسکات، درسته؟
‫بعد به دادگاه اعتراف کردین که دروغ گفتین.
‫اولاً، این موضوع واسه حدود بیست سال پیشه.
‫چرا به دادگاه دروغ گفتین، خانم لیتل؟
‫حس کردم واسه اسکات بهتره
‫حضانت کاملش دست من باشه.
‫و حاضرین برای محافظت ازش هر کاری بکنین،
‫حتی ارتکاب گواهی دروغ.
‫من الان دروغ نمیگم.
‫بله، هزار بار گفتین.
‫صحبت دیگه‌ای ندارم.
‫آقای کوهو، ‫نمی‌خواید از شاهد بازپرسی کنین؟
‫آقای کوهو؟
‫خانم لیتل...
‫شما برای محافظت از اسکات دروغ گفتین؟
‫نه.
‫طبق گفته شوهر سابقتون، آقای شیلر،
‫حتماً در جریان وابستگی اسکات ‫بودین.
‫- اشتباه می‌کنه. ‫- میگه خودتون اجازه دادین این اتفاق بیفته.
‫از اول می‌دونستین که
‫پسرتون اینقدر به شما وابسته‌ست؟
‫نه!
‫کاری کردین که باعث بیشتر شدن
‫- این موضوع بشه؟ ‫- بله؟
‫چیکار داره می‌کنه؟
‫شما با کسی آشنایی دارین، خانم لیتل؟
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- یه دفعه واسم سوال شد
‫شما توی این شش سال گذشته
‫با کسی آشنایی داشتین
‫چی می‌خواید بگید، آقای کوهو؟
‫- شما با پسرتون مشکلی دارید؟ ‫- نه!
‫- تو چیزی گفتی، اسکات؟ ‫- با متهم صحبت نکنید.
‫- اسکات... ‫- خانم لیتل!
‫فکر کنم سوال باید پرسیده بشه.
‫شما اون شب از خونه رفتین بیرون، خانم لیتل؟
‫همون ماشین می‌تونست همون رد لاستیک ‫رو به جا بذاره.
‫واسه وارد شدن ریموت گاراژ رو هم داشتین.
‫ممکنه بعد اینکه فهمیدین اسکات
‫دروغ گفته و هنوز با خانم هوپر در رفت و آمده
‫رفته باشین خونه مارشا هوپر؟
‫- اوه، بیخیال شو. ‫- اینطوری می‌فهمیم
‫چرا پدر و مادر توی خونه نبودن،
‫نمی‌دونستین اسکات به چی دست زده،
‫نمی‌خواین بیفته زندان، ‫همه کارها رو خودتون انجام دادین.
‫معلوم هست داری چیکار می‌کنی؟
‫شوهرتون یه بار شنیده داشتین با اسکات بحث می‌کردین.
‫وقتی فهمیدین اسکات ممکنه عاشق مارشا هوپر باشه
‫- چی بهش گفتین ‫- من مارشا هوپر رو نکشتم.
‫اوه، مطمئنم نیتش رو نداشتین.
‫احتمالاً رفتین باهاش صحبت کنین،
‫بحثتون شده و از سر عصبانیت،
‫مجسمه رو برداشتین و بهش ضربه زدین.
‫اینطوره، باربارا؟
‫این اتفاق افتاد؟
‫من یه وکیل می‌خوام.
‫وکیل؟
‫من طبق متمم پنجم حق دارم
‫به این سوالات مسخره جواب ندم،
‫و یه وکیل می‌خوام!
‫پسرتون داشت به خاطر ازدواجش
‫از پیش شما میرفت.تحمل نداشتی!
‫من یه وکیل می‌خوام.
‫خب، آدم چی بگه؟
‫براش برنامه ریخته بودین.
‫با باربارا برنامه ریزی کرده بودین
‫که فیلم بازی کنین.
‫- منظورت رو نمی‌فهمم. ‫- تو هم خبر داشتی؟
‫چرا جلوجلو نگفتی برنامه داری
‫- همچین کاری کنی؟ ‫- یه دفعه به ذهنم رسید.
‫یه دفعه به ذهنت رسید؟ ‫واو!
‫پس علاوه بر به خطر انداختن شغل وکالتت،
‫ممکنه محکوم شدنش رو هم قطعی کرده باشی!
‫اگه من تونسته باشم دستت رو بخونم جفری، ‫می‌دونی که هیئت منصفه هم می‌تونه.
‫اونا مثل تو تخیل قوی ندارن.
‫تو دادگاه کلاهبرداری کردی!
‫نخیر، ولی اگه هم کرده باشم،
‫باید خوشحال باشی بهت نگفتم،
‫چون اونوقت خودت مجبور میشدی بگی.
‫امیدوار باش هیئت منصفه از من ساده لوح‌تر باشه.
‫فقط یه آدم ساده لوح کافیه.
‫کسی باور کرد؟
‫اول گفت کار شوهرشه.
‫بعد گفت کار دوست‌هاشه.
‫بعدش مطمئن نیستم،
‫ولی فکر کنم پدرش رو هم متهم کرد،
‫حداقل به صورت کوتاه.
‫اوه، لینکلن مایر رو فراموش نکنیم که ‫همسایه‌شون بوده.
‫می‌خواست فکر کنین قاتل اونه.
‫بعد در ناامیدانه‌ترین
‫و تابلوترین تلاش ممکن،
‫رفت سراغ مادر اسکات.
‫اونم همراهش فیلم بازی کرد، نه؟
‫من یه وکیل می‌خوام.
‫از حق متمم پنجمم استفاده می‌کنم.
‫وای خدا، حتماً براشون ایجاد شک عقلانی ‫کرده بوده.
‫کل مدارک،
‫به تنها کسی که توی خونه بوده اشاره می‌کنن...
‫متهم،
‫یه جوون مریض و پیچیده
‫که از نظر روانی ثبات نداره
‫و پره از خشم و نفرت به خود.
‫پیش روانشناسش اعتراف کرده بوده
‫که وسوسه شده بکشتش.
‫وای خدا، موندم کار کی می‌تونسته باشه.
‫اگه هر کدومتون
‫گول فیلم بازی کردن‌های
‫وکیل مدافع رو خورده باشید،
‫پس براتون متاسفم.
‫برای شما متاسفه؟
‫نظرتون چیه برای پلیسی متاسف باشیم ‫که جز اسکات لیتل درباره
‫هیچکس دیگه تحقیق نکرده؟
‫همین که یه ویدئو از اسکات دیدن که توش داشته
‫درباره کشتن مارشا لیتل صحبت می‌کرده، ‫به نتیجه قطعی رسیدن.
‫نتونستن درباره شوهرش تحقیق کنن؟
‫اون انگیزه داشته، تو خونه بوده.
‫نه عذر واقعی داره. ‫نه تلاش کرده زنش رو نجات بده.
‫نتونستن درباره لینکلن مایر تحقیق کنن؟
‫همسایه روانیشون؟
‫که کل فکر و ذکرش مارشا هوپر بوده.
‫خانم مجبور شد قرار منع موقت بگیره که ایشون ‫بهش نزدیک نشه.
‫گل‌هاش توی اتاقی که اون به قتل رسیده بود ‫پیدا شدن.
‫و بله، باربارا لیتل.
‫بیاید قبول کنیم.
‫در فقدان عقده عشق کم پیش میاد.
‫امکان نداشته اونم عاشق ایشون بوده باشه؟
‫کل زندگی این خانم پسرشه.
‫وقتی به این فکر کرده که پسرش عاشق ‫کس دیگه‌ای شده...
‫چرا هیچ اثری توی اون خونه نبوده؟
‫یه قاتل معمولاً میاد چیزی که بهش
‫دست زده رو پاک می‌کنه دیگه.
‫ولی اگه نمی‌دونسته اسکات به چی دست زده،
‫ممکن بوده همه چی رو تمیز کرده باشه.
‫از کجا میشه مطمئن بود؟
‫و در ارتباط با مدارک فیزیکی هم،
‫تنها چیزی که دادرسی می‌تونه ثابت کنه
‫اینه که اسکات لیتل شب قتل مارشا هوپر
‫رفته بوده خونه‌ش.
‫خب، به اونا هم همین رو گفته.
‫مثل آدم‌های بی‌گناه اومده راستش رو گفته،
‫و داوطلبانه براشون اطلاعات رو مهیا کرده.
‫و تنها دلیل دستگیر شدنش،
‫به خاطر یه ویدئو و نظر
‫یه روانشناس عجیبه
‫که به ملت میگه با بازیگرهایی که اصلاً تا حالا ندیده
‫رفته سر قرار.
‫نمیشه پرونده رو سپرد به حرف‌های ایشون.
‫بعد میگن شک عقلانی.
‫شک عقلانی؟
‫دست بردارید، مقصر می‌تونسته اون باشه،
‫اون باشه.
‫یا اون.
‫کل این پرونده داره داد میزنه «شک عقلانی»،
‫که هر وقت پلیس درست و حسابی تحقیق نمی‌کنه
‫این مشکل پیش میاد.
‫خانم‌ها و آقایون، قبل اینکه ‫رای رو بخونیم،
‫می‌خوام به همه تذکر بدم که نظم رو حفظ کنین.
‫متهم برخیزه.
‫آقای سخنگو،
‫رای هیئت منصفه متفق القوله؟
‫بله، جناب قاضی.
‫در ارتباط با پرونده
‫مدعی‌العموم علیه اسکات لیتل،
‫به اتهام قتل درجه اول،
‫به نظر ما متهم اسکات لیتل گناهکار نیست.
‫در اتهام قتل درجه دوم،
‫به نظر ما متهم اسکات لیتل
‫گناهکار نیست.
‫خانم‌ها و آقایون هیئت منصفه،
‫- کار شما اینجا تموم میشه. ‫- باورم نمیشه.
‫- تموم شد؟ ‫- تموم شد.
‫ممنون. ‫فعلاً صحبتی ندارم.
‫ممنون.
‫لطف کنید یه چند لحظه بهمون فرصت بدید. ‫ممنون.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫وگرنه مطبوعات میریزن تو خونه‌مون.
‫خوبی؟
‫آره.
‫ممنون.
‫بریم که تمومش کنیم.
‫خیلی خب، راهشون رو باز کنین.
‫یالا. برید عقب.
‫لطفاً برید عقب.
‫خوبی، عزیزم؟
‫آره.
‫مامان، از کجا خبر داشت؟
‫هیچی نمی‌دونه، عزیزم.
‫آقای کوهو فکر می‌کنه کار ما یه تاکتیک بوده.
‫در جریان هیچی نیست.
‫ولی اگه الان دستگیرت کنن چی؟
‫مدرک ندارن.
‫و می‌دونی، اگه محکومت می‌کردن،
‫من میومدم راستش رو می‌گفتم.
‫حاضرید؟
‫آره.
‫بزنید بریم.
‫مطمئنم همه‌تون کلی سوال دارین،
‫و می‌خوام سعی کنم...
‫ولت کرد؟
‫خب، فکر کنم هدف‌های متفاوتی داشتیم.
‫دنبال چی هستی؟
‫- یه ارتباط جدی؟ ‫- خل بازی درنیار.
‫- من همین الانشم شریک توام. ‫- راست میگی.
‫خوشم نمیاد دوستی‌های پوچی داشته باشم، دنی.
‫حداقلش به صمیمیت نیاز دارم.
‫منم همینطور.
‫واسه همین شرلی اشمیتهو رو دارم.
‫با باربارا لیتل صحبت کردم،
‫مادر موکل،
‫بعدش با دنیس.
‫ببین اعتماد به نفسم چقدر داغونه.
‫ما... ‫مردهای حساسی هستیم.
‫آلن، ما همینیم که هستیم.
‫آدم‌های محتاجی هستیم.
‫به نظرت می‌تونی پیش مشاورت وقت بگیری
‫آره.
‫اوضاع با بتانی چطوره؟
‫سه‌تا قرار.
‫اون قرار مهمه تو راهه.
‫به نظرت اگه می‌فهمید عروسک گریسی جین
‫رو گذاشتی کنار شلوارت ناراحت میشد؟
‫نمی‌دونم. چی...
‫می‌خوای پارتی بازی دربیارم؟
‫بذار واسه بعد.
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫اوه، مسخره کردن من بهت خوش گذشت،
‫نه آقای بددهن؟ ‫خب، الان نوبت منه
‫که تو رو بدبخت کنم.
‫- مامانت؟ ‫- آره. می‌خوام باهاش آشنا بشی.
‫- سلام، بلا... ‫- بلا؟
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫گواهی دروغ؟
‫جری، من نمی‌فهمم. ‫یه روز مشکلت علم گراییه.
‫الان گواهی دروغ. تازه بپر بپر هم که می‌کنی.
‫وقتی سعی می‌کنم صدام رو کنترل کنم، ‫گاهی اوقات پاهام تیک میزنن.
‫- ترجیح میدی جیغ بکشم؟ ‫- خب...
‫- مُرده؟ وای خدا. ‫- قاشق زنی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»