‫آنچه گذشت...
‫فکر کنم ریچل دوباره داره مواد مصرف می‌کنه.
‫چه مدرکی داری؟
‫ازم چهل دلار قرض خواست.
‫مصرف کننده‌های مواد با چهل دلار ‫زندگیشون رو می‌گذرونن.
‫می‌خوام بفهمی دخترم دوباره داره مواد ‫مصرف می‌کنه یا نه.
‫ساعت چند از سر کار میای؟
‫مهربونه، خوشگله، ‫هیچی حواسش رو پرت نمی‌کنه.
‫- حتی اگه کارت بانکیش رو گم کرده باشه. ‫- منظورت چیه؟
‫ریچل کارت بانکیش رو گم کرده بود، ‫منم چهل دلار بهش قرض دادم.
‫- تو بچه داری. بچه! ‫- آشغال!
‫دارم به ملیسا کمک می‌کنم، که انگار
‫افتاده تو دام سیاه بدهی.
‫خیلی سیاه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ملیسا هیوز؟
‫اه، چطور؟
‫شما ملیسا هیوز هستین؟
‫آلن!
‫اینا دنبال کسی به اسم ملیسا هیوز می‌گردن.
‫اسلحه دارن.
‫چه خبر شده؟
‫میشه کارتتون رو ببینیم لطفاً؟
‫مجبورم کارتم رو نشون بدم؟
‫مگه حق ندارم خودم رو مقصر جلوه ندم؟
‫نظرتون چیه شما اول خودتون رو معرفی کنین؟
‫مامور ویژه جوزف رینولدز
‫از اداره خزانه داری آمریکا.
‫ایشون مامور ویژه توماس لیهی هستن،
‫ایشون هم همراه اداره خزانه داری کار می‌کنن.
‫- شما ملیسا هیوز هستین؟ ‫- آره.
‫لطفاً دستتون رو بیارین پشتتون، خانم هیوز.
‫- چی؟ ‫- قبلاً پرسیدم. باز هم می‌پرسم.
‫چه خبر شده؟
‫ایشون بابت تخلف از مالیات بر درآمد فدرال ‫بازداشت هستن.
‫حق دارین ساکت بمونین.
‫هر حرفی بزنین علیهتون توی دادگاه استفاده میشه.
‫- حق دارین با وکیلتون صحبت کنین. ‫- وکیلش منم.
‫از حق سکوتش استفاده می‌کنه.
‫نیاز نیست دستگیرش کنین.
‫خودم طبق اتهامش تحویلش میدم.
‫شرمنده، جناب. ‫بریم، خانم.
‫یه لحظه.
‫- الان به من گفتی خانم، تو... ‫- حرف نزن، ملیسا.
‫اظهاریه هم نده.
‫در اسرع وقت میام.
‫آلن! آلن!
‫خواب دیدم با دنی
‫و دِنی رفتم بیرون.
‫اه!
‫ای خدا!
‫من حتی نمی‌خوام خواب حرفی که بهم زدی ‫رو هم ببینم.
‫حتماً ناخودآگاهم اینطوری داره بهم میگه
‫- باید دوباره شروع کنم به قرار گذاشتن. ‫- اه، خب،
‫پس بذار از وضعیتت سوءاستفاده کنم.
‫برادرزاده‌م مایکل تازه از نیویورک اومده اینجا.
‫بانکدار سرمایه گذاریه و با شرکت پرایس استرن کار می‌کنه،
‫به یکی نیاز داره شهر رو نشونش بده.
‫شرلی، تو رئیسمی.
‫تو هم به زودی قراره بیفتی دنبال یه همکار،
‫پس یه وضع دو سر باخته.
‫باشه، شماره‌ش رو بده.
‫صبح بخیر، شرلی.
‫دنیس.
‫سلام، دنی.
‫خواب دیدی با هم رفتیم بیرون.
‫از کجا می‌دونی؟
‫یعنی درست گفتم؟
‫از همه این رو می‌پرسم.
‫تو اولین نفری هستی که گفتی آره.
‫اه...
‫شرلی، میشه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫قضیه مهمه.
‫اوه، آره.
‫شام؟
‫ریچل دوباره رو آورده به مواد.
‫تو دستشوییش مواد پیدا کردم.
‫واقعاً متاسفم.
‫تصمیم گرفتم مداخله کنم.
‫راه دیگه‌ای جز
‫بستری کردنش نمی‌بینم.
‫و فیونا؟
‫تا ریچل خوب بشه من سرپرستیش رو می‌گیرم.
‫از نظر قانونی، خدمات اجتماعی...
‫نمی‌تونم اجازه بدم ببرنش.
‫ازم مشاوره می‌خوای، پل،
‫یا داری بهم اطلاع میدی؟
‫گمونم یه مقدار از جفتش.
‫یه شرکت تحقیقات خصوصی هست
‫که تخصصش این مسائله.
‫بهشون اطلاع دادم.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫پای یه بچه در میونه.
‫چه چاره‌ای دارم،
‫جز اینکه برم پیش پلیس؟
‫فکر نکنم بتونم نجاتت بدم.
‫نمی‌تونی مثل قضیه کارت بانکیم
‫یه نطق طولانی انجام بدی؟
‫این قضیه از پرداخت نکردن
‫قبض کارت بانکیت جدی‌تره.
‫اوه، دست بردار.
‫امکان نداره من اولین نفری باشم که فراموش ‫کرده مالیاتش رو پرداخت کنه.
‫فرم رو با یه یادداشتِ «برو گمشو» ‫برگردوندی.
‫من خیلی با پدربزرگم صمیمی بودم.
‫مطمئنم حس می‌کنی الان برام همه چی ‫رو توضیح دادی.
‫تو جنگ جهانی دوم جنگیده بود.
‫یه آمریکایی سر بلند بود،
‫تو فکرش بودم چقدر خجالت آور میشد
‫اگه زنده بود می‌دیدید امروز چه وضعی شده.
‫چه وضعی؟
‫که داریم مردم رو شکنجه میدیم،
‫ام، جاسوسی مردم خودمون رو می‌کنیم،
‫آزادی‌های مدنی مردم رو ازشون می‌گیریم.
‫پدربزرگم بود گریه می‌کرد. ‫من رو هم داره به گریه می‌اندازه.
‫ملیسا، کانالی که تماشا می‌کنی رو عوض کن.
‫اتفاقات وحشتناکی که ازش صحبت می‌کنی
‫هیچوقت تو برنامه فیر و بالانسد نیوزکست ‫پخش نشده.
‫۴۱۶۲۵.
‫ایالات متحده علیه ملیسا هیوز.
‫تخلف از قانون ۷۶ درآمد داخلی...
‫آلن شور هستم وکیل خانم هیوز، ‫جناب قاضی.
‫به نظرم می‌تونیم از حق سکوتش استفاده کنیم.
‫و در واقع، حالا که کل مبلغ حدود چهارصد دلاره،
‫پیشنهاد میدم موکلم
‫با مجازاتش پرداختش کنه،
‫و می‌تونیم کل این قضیه رو...
‫اه، دولت علاقه‌ای به این قرار نداره، جناب قاضی.
‫متهم نه تنها نتونسته مالیاتش رو بده.
‫بلکه روی برگه چسبدار نوشته «برو گمشو»
‫و وصلش کرده به مرجوعی‌هاش.
‫جناب قاضی، خیلی ساده‌ست.
‫وقتی موکل من مالیاتش رو پرداخت کرده،
‫به صورت سهوی برگه چسبداری که برای خودش
‫به عنوان یادآور نوشته بوده تا چک رو بفرسته توی
‫صندوق پستی، فرستاده.
‫چی مزخرف میگین؟
‫من خوشم نمیاد توی دادگاهم مزخرف گفته بشه.
‫وای خدا.
‫موکل شما متهم یه جرم فدراله.
‫- دادرسی می‌خواید، آقای شور؟ ‫- سریعاً.
‫- آقای شاپیرو؟ ‫- دولت آماده‌ست.
‫فردا ده صبح.
‫و از وکیل می‌خوام
‫شوخ طبعیش رو بذاره دم در، بعد بیاد داخل.
‫دادگاه من معبد رفتار به‌جاست،
‫و تحمل مزخرف گفتن رو ندارم.
‫ده.
‫تقریباً ساعت سه شده، می‌خوام تا فردا ‫صبر کنیم.
‫می‌خوام وقتی فیونا مدرسه‌ست کار انجام بشه.
‫از کجا می‌دونی مدرسه فیونا رو بهت ‫تحویل میده؟
‫هفته پیش که رفتم دنبال ریچل، ‫بهم اختیار داد.
‫انتظار نداشته باشین هر چی میگین دخترم ‫بگه باشه.
‫با تموم وجودش مقاومت می‌کنه.
‫ممنون.
‫ممنون از شما، جناب.
‫برد، اگه پلیس اومد سوال بپرسه،
‫تو مسئله توجیه کردنشون روت حساب می‌کنم.
‫پل، هر کار ازم بربیاد انجام میدم،
‫ولی نمی‌تونم از توجیه کردن حمایت کنم.
‫جان؟
‫خب، به پلیس چی بگم،
‫که دیدم مصرف نکرده،
‫و من رو برد به یه جلسه ناشناس افراد معتاد؟
‫رو حمایتت حساب می‌کنم، و به دستش هم میارم.
‫من ندیدم مواد مصرف کنه.
‫متاسفم.
‫بله؟
‫مایکل رایز اومده.
‫ام، بفرستش.
‫سلام، مایکل.
‫خب، مشتاق دیدار.
‫شرلی خیلی درباره‌ت برام تعریف کرده.
‫واو. ایول به ولت.
‫جان؟
‫شرلی، وقتی گفتی برادرزاده‌ت مهربونه،
‫تو ذهنش «بچه پررو» تعریف شده بوده.
‫اوه... چقدر خوب. ‫باشه، بعداً بهم زنگ بزن.
‫عصر بخیر، افسر.
‫شب بخیر، گواهینامه و مدارک ماشین، لطفاً.
‫من در جریان نبودم.
‫کِی تو ماساچوست قانون نادیده گرفتن تابلوها ‫رو گذاشتن؟
‫من این کار رو کردم؟
‫آها.
‫می‌دونین، روز خیلی استرس زایی داشتم.
‫ام، من وکیل شرکت حقوق کرین، پول و اشمیت هستم.
‫به من چه؟
‫فکر کردین این قضیه قراره روی من تاثیری بذاره؟
‫کارتون درست نیست.
‫ام، نه... شرمنده.
‫نه. اشتباه کردم.
‫افسر، نظرتون چیه برگه جریمه رو بدین و
‫جفتمون بریم پی کارمون؟
‫این حرف درستی بود.
‫ایندفعه فقط یه اخطار میدم.
‫جدی؟ ‫اوه، خیلی ممنون.
‫این اولین اتفاق خوبیه که
‫کل روز برام افتاده.
‫همچنین.
‫قید کردیم که از قرار سرپیچی کردی.
‫فقط از تو شهادت می‌گیرن.
‫باشه.
‫یه بار دیگه واسه توافق تلاشم رو می‌کنم.
‫راستش تصمیم گرفتم دادرسیم ادامه پیدا کنه.
‫جان؟
‫به نظرم اگه پدربزرگم هم بود همین رو می‌خواست.
‫اوه، شوخیت گرفته دیگه.
‫اینقدر درباره پدربزرگت حرف نزن.
‫ولی...
‫ملیسا، شاکی می‌خواد یه چیزی رو ثابت کنه.
‫ممکنه واسه یه مدت طولانی بیفتی زندان.
‫ها؟ آره.
‫تو هر روز میری و
‫برای چیزهایی که بهشون باور داری می‌جنگی،
‫و واقعاً... تحسین برانگیزه.
‫من هیچوقت از چیزی دفاع نکردم.
‫می‌دونم خیلی وطن دوستانه به نظر میاد،
‫ولی پدربزرگم...
‫شرمنده، ولی آدم وطن دوستی بود.
‫درباره آمریکایی که براش جنگیده بود ‫صحبت می‌کرد.
‫منم الان می‌خوام براش بجنگم.
‫خیلی خب، اولاً...
‫و به نظرم پدربزرگت اگه بود با من موافقت می‌کرد...
‫هیچی آمریکایی‌تر از پرداخت مالیات نیست.
‫می‌خوام یه روز جلسه دادگاهی داشته باشم.
‫و ریسک کنی و بیفتی زندان؟
‫اوهوم.
‫می‌خوای زیر پام بشینی؟
‫جان؟
‫واسه شهادتم. نباید آماده‌م کنی؟
‫آماده به نظر میای.
‫خوبی؟
‫سرم درد میاد.
‫بریم دادگاه.
‫خانم باور، پیغام‌هاتون.
‫دنیس...
‫متاسفم.
‫و محض اطلاع، دور و بر من اینقدر ‫پررو نیست.
‫عیبی نداره.
‫با یکی دیگه آشنا شدم،
‫و شبم بالکل عوض شد.
‫پلیسه و یه جنتلمن به تمام معنا.
‫باهاش رفتی بیرون.
‫- نخیرم. ‫- چرا.
‫- نخیرم. ‫- دنیس.
‫- شاید یه کم. ‫- ای پررو.
‫خیلی حس خوبی بهش دارم.
‫خب، پس می‌تونی
‫واسه من و مایکل پیغام تشکر بفرستی.
‫دنیس هستم.
‫- سلام، منم. ‫- سلام عرض شد.
‫خودشه.
‫از این آدم‌هاییه که روز بعدش زنگ میزنه.
‫اوه.
‫چه خبر؟
‫گوش کن، می‌خواستم بدونم
‫می‌تونی بیای کلانتری دیدنم یا نه.
‫ام، باشه. ساعت نهارم حدودهای دوازده ظهره.
‫اه...
‫من... فکر نکنم به نهار برسم.
‫چرا؟
‫دستگیر شدم.
‫چی؟ واسه چی؟
‫جعل هویت پلیس.
‫من همیشه باور داشتم که آمریکا
‫نه تنها یه کشور قدرتمنده،
‫بلکه یه کشور اخلاقی هم هست.
‫و طبیعتاً،
‫واسه همین بهشون گفتی برن گمشن؟
‫حس... خجالت می‌کردم.
‫خجالت زده. بابت...
‫خب، گمونم اولش،
‫سر قضیه سلاح کشتار جمعی.
‫شاید دروغ گفته باشیم، شاید اشتباه ‫کرده باشیم،
‫ولی بهرحال، اشتباه هم یه حدی داره دیگه،
‫آخه شروع یه جنگ؟ دست بردار.
‫این موضوع خجالت زده‌ت کرد؟
‫تو رو خجالت زده نکرد؟
‫- شما رو خجالت زده نکرد؟ ‫- اعتراض دارم.
‫خانم هیوز، لطفاً هیئت منصفه رو مورد خطاب ‫قرار ندید.
‫باشه.
‫انگار با جنگ مخالفی.
‫نه راستش.
‫اگه دولت میومد می‌گفت،
‫«باید هر کاری لازمه برای خلاص شدن از ‫شر صدام انجام بدیم،»
‫منم می‌گفتم، «بریم تو کارش.»
‫و اگه بعد خرابکاری تو سلاح
‫میومدیم عذرخواهی می‌کردیم،
‫مطمئنم می‌تونستم عذرخواهی رو قبول کنم.
‫ولی جاش پررو بازی درآوردیم.
‫خیلی... خجالت آور بود.
‫بله. دیگه؟
‫شکنجه. ارتش ما اسیران رو شکنجه داد.
‫مگه ما کشوری نیستیم که باید
‫حامی حقوق انسانی باشیم؟
‫- این کارشون باعث نمیشه بخواین قایم بشیم؟ ‫- خانم هیوز.
‫و جاسوسی کردن. خیلی خب، الان جاسوسی ‫شهروندهای خودمون رو می‌کنیم؟
‫اونم واسه جنگیدن با تروریست‌ها
‫چون تهدید آزادی الان ما هستن؟
‫آخه...
‫به این میگن پیچوندن لقمه دور سر.
‫فقط منم که این قضیه خجالت زده‌م کرده؟
‫درباره ارتش چی می‌خواین بگین، خانم هیوز؟
‫سربازهامون هم شما رو خجالت زده کردن؟
‫من هم به نیروهامون افتخار می‌کنم،
‫هم ممنونشون هستم.
‫فکر کنم گفتین با جنگ موافقین.
‫- گمونم دوست دارین جنگ رو ببریم. ‫- البته.
‫خب، به نظرتون وقتی مردم دست از پرداخت ‫مالیات بکشن
‫احتمال پیروز شدنمون چقدره؟
‫کم.
‫ولی گمونم شما اگه از آمریکایی بودنتون ‫خجالت می‌کشین،
‫- عیبی نداره که... ‫- هیچوقت نگفت خجالت می‌کشه.
‫گفت «خجالت زده‌ست،» یه تفاوت
‫برای کسایی که معمولاً اختلاف عقیده رو با ‫ناسپاسی اشتباه می‌گیرن.
‫آقای شور، بشینین.
‫نشستم.
‫خیلی خب، مچم رو گرفتین،
‫ولی می‌خواستم بعد اعتراض کردن به مزخرفات
‫دادستان ناحیه‌ای بشینم.
‫- باز شروع کرد. ‫- باز شروع کردم.
‫اینقدر مزخرف نگین.
‫موضوع بحث اینه که ایشون مالیات داده یا نه؟
‫نداده.
‫آقای شور شما ساکت شو.
‫آقای شاپیرو، شما هم بشین.
‫بعد خطابه‌ی آخرتون هیئت منصفه رایش رو ‫اعلام می‌کنه،
‫بعدش من حکم میدم.
‫یه نکته کوچیک، قاضی.
‫نباید به هیئت منصفه بفهمونین
‫که ازشون انتظار رای دارین.
‫ممکنه اشتباه کنم.
‫اینقدر مزخرف نگو!
‫میشه بیام تو؟
‫خیلی حس بدی دارم که
‫بحثمون اون روز اونجوری تموم شد.
‫خب... وای خدا.
‫فقط...
‫اگه داری مواد می‌کشی...
‫اوه.
‫ریچل... با شناختی که من از تو دارم...
‫یا باید بگم شکی که بهت دارم...
‫اینه که دلت نمی‌خواد مواد رو از
‫زندگیت حذف کنی.
‫می‌خوای بتونی مدیریتش کنی...
‫خوشحال شدم، بابا.
‫ازت می‌خوام...
‫بری مرکز ترک اعتیاد.
‫- باشه، بهش فکر می‌کنم. ممنون که... ‫- تو یه دختر داری.
‫می‌دونی، گاهی اوقات اینکه آدم کنار بچه‌ش باشه
‫از اینکه پاک باشه مهم‌تره.
‫چه خبره؟
‫باید بری مرکز ترک اعتیاد، ریچل.
‫دیوونه شدی؟
‫خانم لوییستون، یا آسون تمومش می‌کنیم،
‫یا به روش سختش.
‫خب، پس بیاید آسون جمعش کنیم. ‫گور باباتون.
‫- و گور بابای تو. ‫- خانم...
‫- دستتون رو بکشین! ‫- خانم، لطفاً.
‫دستتون رو... ‫چیکار می‌کنید؟
‫- اینجا خونه منه! ‫- از روی زمین بلندش کن.
‫چه خبر شده، بابا؟ ‫بابایی، بگو بس کنن!
‫- ریچل، من فقط... ‫- ببرش بیرون.
‫- بابایی، بگو دستشون رو بردارن... ‫- ریچل...
‫- برید اونور! ‫- از در ببرش بیرون.
‫- اه! ‫- فشار بده.
‫- ولم کنین! ‫- از در ببرش بیرون.
‫ولم کنین! ‫ولم کنین، کثافت‌ها!
‫ولم کنین!
‫خب...
‫خیلی وقته داری این کار رو می‌کنی؟
‫چند سالی میشه.
‫فقط... ‫وقتی دارم میرم اینور اونور،
‫می‌بینم مردم خیلی غیرمسئولانه دارن ‫رفتار می‌کنن،
‫بی‌ادبانه...
‫می‌دونی، با سرعت از مردم سرقت می‌گیرن،
‫اه، از چراغ قرمز رد میشن... ‫انگار قانونی وجود نداره.
‫هوم.
‫یه بار به یکی گفتم بزنه کنار
‫و آدمش کردم.
‫من فقط به ملت اخطار میدم.
‫فقط می‌خوام نظم تو جامعه برقرار باشه
‫و از قوانین پیروی بشه.
‫پس مبصر دنیایی؟
‫ولی... این قضیه ربطی به
‫اتفاقی که بین ما افتاد نداره.
‫اون واقعی بود.
‫تو آدم خاصی هستی، دنیس.
‫بیشتر زن‌ها بدشون میاد با
‫یه پلیس قرار بذارن.
‫تو پلیس نیستی.
‫وکیلت میشم، ولی همین.
‫همین.
‫توی دادگاه... می‌بینمت.
‫فعلاً هر حسی بهم داری،
‫باید بدونی...
‫فیونا کو؟
‫پیش منه. ‫حالش خوبه.
‫می‌خوام ببینمش.
‫میارمش پیشت.
‫این یارو برد چیس،
‫کارآگاه خصوصیه، ‫برای تو کار می‌کنه؟
‫یکی از وکلامه.
‫خب، وکیلیه که به وکیل نیاز داره.
‫ازش شکایت می‌کنم.
‫به چه اتهامی؟
‫نقض حریم خصوصی،
‫تحمیل اضطراب احساسی.
‫وکیلم یه لیست درست کرده.
‫تو وکیل داری.
‫درخواست قرار منع موقت رو جلو انداختی؟
‫نه.
‫به سویا حساسیت داره، گندم هم زیاد بخوره ‫بهش حساسیت میده.
‫نذار زیاد شکر بخوره، نوشابه هم همینطور.
‫غذای صنعتی نخوره.
‫غذاهای طبیعی بخوره.
‫یه لیست از غذاهای مورد علاقه‌ش،
‫مدرسه‌ش، دوستاش که باهاشون بازی می‌کنه،
‫پزشک متخصص اطفالش... ‫شماره هر کدوم نوشته شده.
‫وقتی روتین داشته باشه عملکردش خیلی بهتره، ‫پس روتینش رو بهم نزن.
‫بهش بگو...
‫من بیمارستان بستری شدم،
‫نگو چرا،
‫و بیارش اینجا.
‫خداحافظ، بابا.
‫ملیسا، ممکنه بیفتی زندان.
‫آره.
‫میای ملاقاتم دیگه؟
‫می‌خوای از اون سخنرانی‌های طولانیت ‫انجام بدی؟
‫خیلی جذابن.
‫می‌تونم وایسم و واسه هر پرونده‌ای ‫استدلال بیارم،
‫ولی وقتی احتمال موفقیت کم باشه، ‫مثل همین یکی،
‫فرق دارن.
‫باید به این مدل پرونده‌ها ایمان داشته باشم.
‫و متاسفانه،
‫ایمان دارم که...
‫قانون شکنی کردی.
‫خب، گمونم بین الان
‫و وقتی تو دادگاهی،
‫باید یه چیزی واسه ایمان داشتن پیدا کنی.
‫چرا، آلن؟
‫فقط همین رو می‌پرسم. ‫چرا؟
‫بعضی‌ها یه سری چیزها می‌بینن و ‫می‌پرسن، چرا؟
‫بقیه دچار سوءتفاهم میشن
‫و دیوونه بازی درمیارن.
‫می‌دونی اگه کل مردم دست از
‫پرداخت مالیات بکشن چی میشه؟
‫پولدارها مجبور میشن مالیات بدن.
‫دقیقاً.
‫این قضیه شخصیه.
‫داری راه گریز من رو به گند می‌کشی.
‫قضیه چیه؟
‫باهام حرف بزن.
‫درباره نافرمانی مدنیه، دنی.
‫درباره هرج و مرج. ‫درباره...
‫درباره دختره‌ست.
‫به دختره یه
‫علاقه غیرقابل توضیح و ناخواسته کوچیک ‫ولی
‫خجالت آور دارم.
‫به این دختره؟
‫اون...
‫یه جوری آدامس می‌جوه، میره پاساژ واسه خرید
‫و شلوارهای قشنگ می‌گیره و...
‫اونوقت من...
‫اینطور نیستم.
‫قصد ندارم طبق علاقه‌م رفتار کنم،
‫و فکر نمی‌کنم چیزی بیشتر از
‫یه علاقه زودگذر باشه.
‫ولی بیشتر که می‌گذره...
‫اه.
‫سرم درد میاد.
‫معلومه که حکم توقیفش رو به چالش نکشیده.
‫نمی‌دونم چرا.
‫شاید پول وکیل نداره.
‫اوه، وکیل داره. ‫می‌خواد ازت شکایت کنه.
‫از من؟
‫فکر نکنم دلیلی داشته باشه...
‫پل، واسه چی می‌خواد ازم شکایت کنه؟
‫برد، شرمنده پات
‫رو کشیدم وسط.
‫ولی اینطور که داره پیش میره،
‫ممنون میشم
‫اگه می‌تونی از میونه ما مراقبت کنی.
‫میونه ما با اون چی؟
‫مگه چیزی بینتونه؟
‫خب، نه.
‫ولی دلم نمی‌خواد آدم بده باشم.
‫خب... بیا سعی کنیم قضیه رو درست کنیم،
‫واسه خاطر همه هم که شده.
‫مخصوصاً واسه اون.
‫شایعه شده قراره ازم شکایت کنن.
‫پدرت ازم خواست بفهمم دخترش
‫داره مواد مصرف می‌کنه یا نه.
‫من اعتماد کسی رو زیر پا نذاشتم
‫چون وقتی درخواستش رو قبول کردم،
‫تو رو نمی‎شناختم.
‫و آدمی که شناختم...
‫آدمی که اعتمادش رو زیر پا گذاشتی.
‫من بهش نارو نزدم.
‫به پدرت گفتم من ندیدم مواد مصرف کنی،
‫تو رو یه مادر لایق دیدم،
‫و از مداخله‌ش حمایت نکردم.
‫- چه پسر خوبی، من بهرحال ازت شکایت می‌کنم. ‫- نه، نمی‌کنی.
‫چون هر شکایتی بکنی
‫سازمان خدمات اجتماعی خبردار میشه،
‫و الان، همه چیز خصوصیه،
‫بهتره همینجوری هم بمونه.
‫واسه همین نباید درخواست قرار منع موقت بدی.
‫نباید از کسی شکایت کنی.
‫من درخواست قرار منع نمیدم
‫چون جام اینجاست.
‫من معتادم.
‫می‌مونم اینجا چون می‌خوام خوب بشم
‫که بتونم دخترم رو پس بگیرم.
‫دیگه می‌تونی بری.
‫ببین، متاسفم که همه چیز...
‫خوشحال شدم.
‫اینکه چقدر از دیدنت خوشحال شدم دروغ نبود.
‫فکر کنم...
‫خب، جدا از معتاد بودنت، آدم خیلی خوبی هستی.
‫خب، لطف داری.
‫میشه چهل دلار بدی؟
‫جوک معتادها بود.
‫خیلی بامزه بود.
‫به بابام بگو فیونا رو بیاره.
‫دفتر ثبت دعاوی حقوقی شماره ۴۱۷۵...
‫دولت علیه اسکات وارنر.
‫یک مورد... ‫جعل هویت پلیس.
‫اتهامات رو شنیدی. ‫دفاعیه‌ت چیه؟
‫- جناب قاضی، ایشون... ‫- مجرمم.
‫جناب قاضی، من بی‌گناه نیستم.
‫- که یعنی مجرمم. ‫- چه خبره؟
‫جناب قاضی، اگه اجازه بدین
‫- یه لحظه با موکلم صحبت کنم. چیکار داری... ‫- دنیس، باید این کار رو بکنم.
‫- نـ... ‫- قربان.
‫من به قوانین اعتقاد دارم.
‫- اسکات... ‫- و با اینکه از اعتراف کردن بهش بیزارم،
‫من قوانین رو زیر پا گذاشتم.
‫آقای وارنر، متوجهید که با پذیرش مجرم بودنتون
‫از حقوق اساسیتون چشم پوشی می‌کنین
‫و من می‌تونم هر حکمی که بخوام
‫- از جمله حداکثر حکم رو براتون ببرم؟ ‫- هوم.
‫متوجهم، جناب قاضی.
‫باشه.
‫متهم تا اعلام حکم به بازداشتگاه برگردونده میشه.
‫خب، گمونم چند ساعت دیگه توی دادرسی می‌بینمت.
‫واسه من که اون چند ساعت اندازه چند ‫شبانه روز می‌گذره.
‫عجب گاوی هستم من.
‫مشخصه که ایشون مرتکب جرم شده.
‫مالیاتش رو پرداخت نکرده.
‫تنها سوالی که می‌مونه،
‫اینه که آیا ایشون رو مسئول می‌دونین؟
‫بدون شک، آقای شور سعی می‌کنه ایشون رو
‫یه قهرمان فعال سیاسی نشون بده.
‫ولی ایشون قهرمان نیست، دوستان.
‫در زمانی که آزادی در این کشور هیچوقت اینقدر
‫عاریه‌ای نبوده،
‫اینکه ایشون قبول نکنه وظیفه مدنی و حقوقیش ‫رو به جا بیاره
‫و مالیاتش رو پرداخت نکنه
‫اونم وقتی سربازهای ما دارن کشته میشن...
‫کارهای عمدی این خانم
‫غیروطن دوستانه، غیرآمریکایی...
‫و غیرقانونیه.
‫کار ایشون، پا پس کشیدن یه بزدله.
‫حق ندارین قهرمان اعلامش کنین.
‫وقتی معلوم شد قضیه اسلحه‌های کشتار جمعی
‫صحت نداره،
‫من انتظار داشتم مردم آمریکا دست به ‫اعتراض بزنن.
‫ولی نزدن.
‫بعدش که ماجرای شکنجه ابوغریب معلوم شد
‫و مشخص شد دولت ما
‫در تسلیم اسرا نقش داشته،
‫که یه جور تمرین برای آدم ربایی
‫و تحویلشون به رژیم‌هایی بود که تخصصشون ‫شکنجه آدم‌هاست،
‫اونموقع مطمئن شدم
‫که مردم آمریکا به پا می‌خیزن.
‫ما ساکت موندیم.
‫بعدش خبر اومد که
‫هزاران مظنون تروریست رو زندانی کردیم،
‫بدون اینکه حق دادرسی داشته باشن
‫یا حتی حق روبرو شدن با شاکیشون رو داشته باشن ‫اسیرشون کردیم.
‫قطعاً امکان نداشت تحمل این ماجرا رو داشته باشیم. ‫ولی داشتیم.
‫و الان مشخص شده
‫که قهوه مجریه
‫داشته به صورت غیرقانونی و گسترده مردم کشور خودمون رو
‫تحت نظر قرار میداده...
‫یعنی من و شما رو.
‫بعدش به خودم دلداری دادم که بالاخره،
‫مردم آمریکا طاقتشون طاق میشه.
‫ولی نشد.
‫در واقع، اگه مردم کشور به حرف اومده بودن،
‫پیغامشون اینه که، «ما با هیچی مشکل نداریم.»
‫شکنجه، جستجو و ربایش‌های بدون حکم،
‫شنودهای غیرقانونی،
‫زندانی شدن بدون دادرسی منصفانه،
‫یا کلاً هر گونه دادرسی،
‫فریب‌های غلط یا مربوط به جنگ...
‫ما به عنوان شهروندان انگار بهمون برنخورده.
‫تظاهراتی توی دانشگاه‌ها صورت نگرفته.
‫در واقع، چیزی نیست که نشون بده
‫جوون‌ها اصلاً متوجه این اتفاقات شده باشن.
‫خب، ملیسا هیوز متوجهشون شد.
‫الان ممکنه فکر کنین،
‫جای اینکه از پرداخت مالیاتش سر باز بزنه،
‫می‌تونست به روش قدیمی اعتراض کنه...
‫یه پلاکارد درست کنه و بره جلوی رئیس جمهور
‫یا نایب رئیس جمهور نشونش بده.
‫ولی ما حق این کار رو هم از دست دادیم.
‫سرویس مخفی الان می‌تونه یه جاهایی ‫رو «ناحیه سخنانی آزاد» اعلام کنه،
‫که بتونه جلوی اعتراضات رو بگیره، ‫کنترلشون کنه،
‫و در نتیجه، اعتراض کردن رو تبدیل به جرم کنه.
‫یه لحظه وقت بذارین و سعی کنین ‫به عمق قضیه فکر کنین.
‫توی یه رالی ریاست جمهوری،
‫راه‌پیمایی یا مراسم،
‫اگه تی‌شرت حمایتی تنتون باشه،
‫می‌تونید اونجا باشید.
‫اگه چیزی تنتون باشه یا دستتون چیزی باشه ‫که نشون دهنده معترض بودن شماست،
‫ممکنه از مراسم ببرنتون.
‫این اتفاق توی ایالات متحده آمریکا میفته.
‫ملیسا هیوز تنها آدم خجالت زده‌ست؟
‫آقای شور...
‫اون صندلی فقط برای شاهدینه.
‫سخنرانی‌های طولانی گاهی اوقات خیلی ‫خسته‌م می‌کنن.
‫لطفاً از روی صندلی بلند شید.
‫راستش، هم حالم بده و هم خسته‌م.
‫از روی صندلی بلند شو.
‫از این حالم بده و خسته‌م...
‫که هر دفعه یه نفر
‫با شیوه کار حکومت مخالفت می‌کنه،
‫بهش لقب «غیرآمریکایی» میدن.
‫مثل اینکه وقت سخنرانیه.
‫و سخنرانی توی این کشور آزاده، مردک.
‫برای من، برای تو، برای ملیسا هیوز
‫- که جلوی حکومتش وایسه و اعتراض کنه، «برو گمشو.» ‫- اعتراض دارم.
‫من به این اعتراض دارم که دولت داره از قدرتش
‫سوءاستفاده می‌کنه تا آزادی‌های اساسی رو ‫از شهروندانش بگیره.
‫و خدا نکنه کسی بخواد به چالش بکشتش،
‫بهشون برچسب فاسد العقیده بودن میزنن.
‫ملیسا هیوز آمریکاییه.
‫آقای شور، اگه
‫حرف جدیدی برای گفتن ندارین، ‫بفرمایید بشینید.
‫با این داد و فریادها، آداب دادگاه
‫من رو زیر پا گذاشتین.
‫من دیشب کتاب به دست خوابم برد.
‫به اندازه بیست و نه ساله‌ها خوش نگذروندم،
‫ولی کتاب یه سخنرانی توسط آدلای استیونسون داشت.
‫واسه سال پنجاه و دو.
‫گفته بود، «تراژدی دوران ما
‫وحشتیه که توش زندگی می‌کنیم،
‫و وحشت غذای سرکوبه.
‫اغلب مواقع، تهدیدات بدخواهانه نسبت به ‫حقوق ما،
‫نسبت به آزادی افکار ما،
‫زیر ردای وطن پرستی کمونیسم
‫پنهان میشن.»
‫امروز همون ردای ضد کمونیسمه.
‫استیونسون همچنین گفت،
‫«راحت‌تره آدم برای اصول بجنگه
‫تا بخواد طبقشون زندگی کنه.»
‫می‌دونم که ما...
‫همه‌مون می‌ترسیم...
‫ولی اصلاحیه‌های قانون اساسی...
‫باید طبق اونا زندگی کنیم.
‫خیلی ساده باید این کار رو بکنیم.
‫ملیسا هیوز سعی داشت این رو بگه.
‫داشت از طرف شما صحبت می‌کرد.
‫من حالا از شما می‌خوام برگردید به اون اتاق
‫و از طرف اون صحبت کنید.
‫قبل از اینکه حکمم رو اعلام کنم،
‫متهم حرفی برای گفتن داره؟
‫جناب قاضی،
‫با اینکه جعل هویت یه افسر
‫جرم بزرگیه،
‫نیت موکل من پاک بوده.
‫هیچوقت به کسی آسیب نرسوند،
‫و مسئولیت کامل
‫کارش رو قبول کرد. ‫خیلی هم پشیمونه.
‫ممنون.
‫بدین وسیله اسکات وارنر رو محکوم به
‫ششصد ساعت خدمات اجتماعی می‌کنم.
‫با اجازه شما، جناب قاضی.
‫- اسکات... ‫- اگه شما و دادگاه از شنیدنش خوشحال میشید،
‫من همین الانش هم موقع گشت زنی ششصد ساعت
‫خدمات اجتماعیم رو انجام دادم.
‫حتماً خودتون حس می‌کنید، جناب قاضی.
‫طی دهه گذشته، جامعه ما
‫گستاخ‌تر و گستاخ‌تر شده...
‫قانون شکنی، فحاشی، رانندگی بی‌احتیاط.
‫بعضی‌ها بهش میگن یه همه گیری.
‫و به نظر من طبق گفته متخصصین،
‫این نشونه پیشرفت انزوای اجتماعیه
‫که همه‌مون حسش می‌کنیم.
‫جناب قاضی، من فقط یه نفر هستم
‫که از مردم می‌خوام مودب‌تر باشن.
‫ولی اگه اینجا یه مدینه فاضله بود چی...
‫و واقعاً همه‌مون مودب بودیم؟
‫جالب نمیشد؟
‫یعنی، عالی...
‫نمیشد؟
‫اه، پس... با اینکه با افتخار هر حکمی که
‫مناسب بدونید رو می‌پذیرم.... ‫و بهتون احترام می‌ذارم، جناب قاضی،
‫ازتون می‌خوام حکمم رو مورد تجدید نظر ‫قرار بدید.
‫باشه.
‫سه ماه زندان
‫و هزار و دویست ساعت خدمات اجتماعی.
‫صحبت زیبا...
‫و تاثیرگذاری بود.
‫منتظرم می‌مونی؟
‫برو بابا.
‫- اگه درخواست استیناف می‌دادم، قبولش می‌کردی؟ ‫- نه.
‫پس دیگه باید خداحافظی کنیم.
‫صد در صد.
‫باشه.
‫میشه متهم برخیزه؟
‫آقای نماینده،
‫هیئت منصفه به یه رای متفق القول رسیده؟
‫بله، جناب قاضی، مجرم.
‫وایسین تا ازتون بپرسم.
‫خب... حکمتون چیه؟
‫دارم از هیجان می‌میرم.
‫ما یعنی هیئت منصفه، متهم ملیسا هیوز رو،
‫- مجرم اعلام می‌کنیم. ‫- صحیح.
‫خانم هیوز، هیئت منصفه شما رو در تخلف از
‫مالیات بر درآمد فدرال مجرم دونسته.
‫اجازه می‌خوام برای اعتراض به حکمشون، جناب قاضی.
‫اینقدر غر نزن.
‫دیگه حوصله مزخرفاتت رو ندارم.
‫دادگاه خانم هیوز رو به پرداخت هزار دلار
‫و سی روز بازداشت تعلیقی محکوم می‌کنه.
‫پایان دادگاه.
‫سی روز بازداشت؟
‫تعلیقی، ملیسا.
‫مزخرف گفتنم باعث شد نیفتی زندان.
‫اوه.
‫چه خوب.
‫خیلی خوبه.
‫هاه.
‫اه!
‫سلام!
‫اوه، عزیزم.
‫بهتر شدی؟
‫خیلی.
‫اوه، خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫به زودی میای خونه؟
‫خیلی زود میام خونه، عزیزم.
‫- تو چطوری؟ ‫- خوبم.
‫بابابزرگ بهم بستنی داد.
‫اه، اورگانیکش.
‫با پنیر سوخاری.
‫اه، غلات دار.
‫و برد باهام میمون بازی کرد.
‫اوه. مطمئنم میمون بزرگیه.
‫هی، میشه یه کم
‫- من و فیونا رو تنها بذارین؟ ‫- حتماً.
‫ممنون.
‫با میمون بزرگه خداحافظی کن.
‫خداحافظ، میمون بزرگ.
‫اوه، عزیز دلم.
‫اوه، عزیزم.
‫بزن بریم. وای!
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫شاید بهتر باشه...
‫موقع شام جشن بگیریم.
‫ملیسا...
‫مالیاتت رو بده.
‫باهات صحبت کرد؟
‫اوهوم.
‫قراره بیاد
‫نذاره آقا غوله بخوردت؟
‫نه.
‫گفتم که، جدیش نمی‌گیرم.
‫چرا؟
‫چون باختی افسردگی گرفتی؟
‫نباختم.
‫مجرم اعلام شد.
‫ولی نیفتاد زندان. ‫به این میگن پیروزی آزمایشی.
‫اوه. یه دفعه به اینجور پیروزی‌ها علاقمند شدی.
‫حقیقت افشا شد.
‫اون فقط می‌خواد همین باشه، آلن.
‫- یه امپراتور. ‫- پس چی.
‫می‌دونی بیشتر از همه دلتنگ چیِ کشورمون ‫هستم، دنی؟
‫بیخیال حقوق اساسی،
‫دلم برای دلسوزیمون، روحمون،
‫فروتن بودنمون تنگ شده.
‫نه، روح داشتن... مذهبیش نکن.
‫ایالت، کلیسا.
‫برخلاف قانون اساسیه که
‫ایالات متحده روح داشته باشه.
‫ظاهراً.
‫انگار داریم تبدیل به آدم‌های بدجنسی میشیم.
‫لرند هند یه بار گفته بود، «آزادی درون ‫قلب ماست،
‫وقتی در قلبمون بمیره، هیچ قانون اساسی ‫نمی‌تونه نجاتش بده.»
‫ای کاش یه بار هم که شده حرف یه جمهوری خواه ‫رو نقل قول می‌کردی.
‫من یه کشور مهربون‌تر و آروم‌تر می‌خوام.
‫نه یه بغل خوشبینانه از
‫طرف یه دختر کمال گرا.
‫کی گفته؟
‫من.
‫اوه.
‫عجیبه نه،
‫که عشق جای تموم مشکلات رو می‌گیره؟
‫هنوز اولین باری که بو گذاشت...
‫بغلش کنم رو یادمه.
‫یعنی وقتی که با...
‫می‌فهمم منظورت رو.
‫گاهی اوقات، چشمام رو می‌بندم و هنوز می‌تونم ببینمش.
‫درست همونجا.
‫عشق بر همه چیز پیروز میشه.
‫عشق... بر همه چیز پیروز میشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫آنچه خواهید دید...
‫چرا سعی کردی این زن رو بدزدی؟
‫می‌خواست کمک کنه فرار کنم.
‫میگه منتقلش کردین به خانه سالمندان
‫و دارید کل دارایی‌هاش رو می‌فروشید.
‫- شریل. ‫- ایوان.
‫اعتراف کن نسبت بهم یه حس‌هایی داری.
‫تو فکرش باش ببریش یه مرحله دیگه،
‫چون همین الانش هم نصفه و نیمه رفتیم ‫مرحله بعد.
‫- تا چیزی که می‌خواد رو گیر نیاره، بیخیال نمیشه. ‫- چرا تو این خوش گذرونی شرکت نمی‌کنی؟
‫اولاً وقتی پیشش هستم، به خودم اطمینان ندارم.
‫دوستت دارم، شرلی.
‫منم همینطور.
‫شرلی لایق بهتر از ماهاست.
‫- اذیتش نکن، ایوان. ‫- من رو که می‌شناسی.