‫اینجوری انجام میشه پسر جون
‫به تامپا خوش‌اومدی،
‫سرزمین پول، بازی،
‫و همیشه آفتابی.
‫دوتای اولی خوب بود، ولی بدونِ ‫سومی هم دووم میارم.
‫تو اینجا هشت ماه بمون و ببین کی مخالفه.
‫محدوده‌ی هر کدوم سه مایل می‌شه دیگه.
‫- حق با منه؟ ‫- به قاضی بگو.
‫گفتم و هنوز هم توی دردسرم.
‫سه‌تا کِشتی پُر از ‫نوشیدنی به باد رفت.
‫همین‌جوری.
‫بهم نگو که کاپیتان کشی هر شب می‌اومد،
‫و نوشیدنی‌هام رو نوش‌جون می‌کرد.
‫کم و بیش، ‫بنده همیشه اینطوری می‌گم.
‫حالا که حرفش شد ...
‫- خلاصه آگهی رو خوندم. ‫- قراردادِ خوبی‌یه، ناک.
‫قشنگ از باهاما می‌بریم،
‫محموله‌ها رو توی ساحل خالی می‌کنیم، ‫بعد هرجا خواستی صادر می‌کنیم.
‫شبیه عملیاتِ جرسی‌یه.
‫ولی با سیگارهای درجه یک.
‫26ساعت موندی توی پولمن، ‫شرط می‌بندم با یه نوشیدنی جون بگیری.
‫دوش گرفتن رو ترجیح میدم.
‫استراحت کن. چرت بزن.
‫و اگه بخوای همراه نوشیدنیت سیگار بکشی،
‫به اتاقت یه کوبانتیا می‌فرستم.
‫فعلاً یه دوش می‌گیرم.
‫- ملاقات کِی هستش؟ ‫- ساعت 6 عصر.
‫خبر شده که سلی از خلیج خارج شده.
‫ناک.
‫تاکر خیلی مشتاقه ببیندت.
‫تا وقتی که نبینه اینطور می‌شه.
‫مثل همه‌ی نژادها،
‫نژاد لیبی توسط مردمانِ استثنایی‌اش نجات یافت.
‫کار و تحصیلات اهرم‌هایی بودن که ‫مردممان را به طبقات بالا کشوندن.
‫ولی کار و صنعت باید با هدایت عقل سلیم پیش‌برود.
‫و تحصیلات باید به زندگی تعلیم دهد.
‫ما سیاه‌پوستان این تعلیم را ‫باید در فرهنگ و تفکرمان داشته باشیم.
‫ادامه‌ی بحث بمونه برای هفته بعد.
‫برادران من، یادتون باشه،
‫هر انسانی که به سرنوشتش،
‫تفکرش، و فرهنگش زحمت بکشد و فداکاری کند،
‫پاداشی عظیم در انتظارش خواهد بود.
‫آقای مدن.
‫ایشون آقای آرنولد راستین هستن.
‫باعث افتخاره که بلاخره باهاتون آشنا شدم.
‫بفرمایید بشینید.
‫آقای مدن بهم اطلاع دادن که ‫شما از مواد خوشتون میاد.
‫به عنوان کالا، بله.
‫این تجارتی‌یه که شما باهاش آشنایی دارید؟
‫تنها این نیست.
‫بزرگ‌ترین کاسب‌کاره هارلمه.
‫بهرحال، قصد دارم به دیگر ‫مغازه‌های لیبی صادرشون کنم.
‫لیبی؟
‫منظورش تاجرانِ سیاه‌پوست ـه.
‫آیا شما قابل اطمینان و ‫تهیه‌کننده‌ی قدرتمندی هستید؟
‫کسی که در این راه نهایت تلاششو می‌کنه.
‫اون تاییده‌ی منو گرفته.
‫20پوند خالص.
‫وزنشون رو خودم می‌سنجم.
‫80.000دلار پول نقد.
‫اسکناس‌های بزرگ.
‫مگه بغیر از این قرار بود چی بدم؟
‫تا اونجایی که می‌دونم شما شمارش‌های ‫بازی راکت رو کنترل می‌کنید.
‫درنتیجه، بنده معاملاتم رو ‫مثل بچه‌ مدرسه‌ای‌ها ...
‫برای پول‌های پنج سنتی و ده سنتی انجام میدم.
‫بنده مقصود خاصی نداشتم.
‫با این وجود، شما برای خودتون پیروز شدید.
‫پول رو به کی واریز می‌کنم؟
‫منشی‌ام آقای دایموند باهاتون تماس می‌گیرن.
‫من با آقای مدن کارای دیگه‌ای هم دارم.
‫آقایون.
‫داتر میتلند،
‫اون توی کلاب‌ات کار می‌کنه.
‫جیگر پاره‌ست.
‫می‌خوام بره جای دیگه‌ای کار کنه.
‫مشکلی نداره. فقط باید "دیکی" ‫رو پیدا کنم که جانشین براش پیدا کنه.
‫خداوند هر عملی را به پای قضاوت خواهد خواند،
‫با هر ریزه‌کارها و پوشش‌ها،
‫این چه بد باشد و چه خوب.
‫آقای پاستور به دیارباقی رفت.
‫یارو توی کارش حرفه‌ایه.
‫تا دو مایل‌اش آسفالت کردن.
‫می‌دونی بهش چی گفتم، ریک؟
‫بهش گفتم "تو به ریگِ پیدمونت نیاز داری".
‫یارو از اونا اصلن نداشت.
‫چهار تن سنگ یونانی آورده، و الان ‫کلِ کارو باید دوباره انجام بدن.
‫عجب خرابکاری شده.
‫غیبت نباشه، ولی یه مرد کارشو باید بلد باشه.
‫مگه‌ نه، ریک؟
‫البته که اینطوره، هوب.
‫شنبه چطوره؟
‫باشه. بعد از اینکه بستم میام سراغتون.
‫کار رو از تمیز کردنِ طویله شروع می‌کنم.
‫ریچارد گفت خودش می‌کنه،
‫نیازی نیست.
‫بابا زحمت می‌شه.
‫راستشو بگم، از همکاری‌تون لذت می‌برم.
‫هر وقت رسیدی یه زنگ بزن.
‫اینارم با خودت ببر.
‫بهم غذا بده و منم برمی‌گردم.
‫سگ‌های ولگرد و مجردها، درست می‌گم، ریک؟
‫خب، بعداً می‌بینمتون.
‫جات بودم سنگ‌فرشِ نخودی رو انتخاب می‌کردم.
‫می‌تونه تا ریوران دووم بیاره.
‫اینجوری بره تا شهر دووم میاره، اِمی.
‫اونقدرم چاق نیست،
‫خیلی چاقه؟
‫بعنوان باجناق؟
‫اونم یکی از عزیزانشو از دست داده.
‫و دوستاش، آدمای خوبی هستن.
‫بعد از اینکه "جری" فوت کرد ازم ‫خواستن که به شهرشون برم.
‫می‌تونی بری به اتاقِ قدیمی‌مون.
‫منم اتاقِ پدر و مادرمون رو درست می‌کنم.
‫به نقاشی نیاز داره.
‫خب، خودت اینکارو بکن.
‫پرده‌ها هم باید عوض بشن.
‫یه اسب‌چوبی هم باشه.
‫فضای خونه رو مناسب می‌کنه.
‫اسباب‌بازی‌ها توی طویله هست.
‫خودم جمع‌شون کرده بودم، ولی ...
‫ازت نخواسته بودم ...
‫فقط بردار.
‫بردار و مالیات رو پرداخت کن.
‫چی؟
‫مالیات رو توی نامه دیدم.
‫این کفایت می‌کنه.
‫من پرداختش کردم.
‫هادسون رو فروختم و پولشون رو پرداخت کردم.
‫ارزیاب زنگ زده بود. گفت که ...
‫آقای کیس بود؟
‫اسمشو نگفت.
‫خب، براشون دو بار پرداخت نمی‌کنم.
‫پولو بذار کنار و درمورد اینجور چیزا صحبت نکنیم. باشه؟
‫این سرزمین یه فرصته و تو میتونی ‫سرمایه‌ات رو در عرض یه ماه دو برابر کنی،
‫بخصوص با گسترش راه‌آهن.
‫هفته پیش یه مسئولِ بارگیری بود از شهر سیراکز ...
‫که هرگز ایستگاه رو ترک نکرد.
‫قباله‌شو توی دستشویی فروخت،
‫با قطار بعدی رفت به شمال ‫اونم با مبلغ 15.000
‫بهتون می‌گم، آقای لوگان،
‫شرمنده نمی‌شین.
‫ممنون، رفیق.
‫راکتِ زیبایی‌یه.
‫مال بانکروفت‌ ـه.
‫داشتم درمورد بازی‌های اصلی شهر حرف میزدم.
‫کسی می‌تونه وارد بازی بشه؟
‫خب، البته، اگه حسابی پولشو داشته باشی.
‫خودم بیشتر وقتا برگه‌های شمارش رو ‫توی پیناپل‌گرو می‌فروشم.
‫یکی از توسعه‌های بزرگِ تامپا هستش.
‫واقعا؟
‫اون مسئول‌بارگیر که قباله‌شو توی ‫دست‌شویی فروخت،
‫قبل از اینکه قرارداد رو امضا کنه ‫دستاشو تمیز کرده بود؟
‫یه پرمدعا، ها؟
‫- ناکی هستم. ‫- اسکیتر والش.
‫اسکیتر؟
‫خب، بابام گفته بود که همیشه به اطراف میرم، پس ...
‫نه اینکه خون‌خواری؟
‫خودتو نگیر. قصدم توهین نبود.
‫خب، اونی که ما داریم خودشو می‌فروشه.
‫منطقه 100 آکری اون هم پُر از باتلاق؟
‫ما فقط به مردم چیزی که می‌خوان رو میدیم.
‫خودم هم اینو می‌دونم.
‫از همین. و برای دوستم هم همینطور.
‫شیرینیش کم باشه.
‫خب روندِ کارش چطوره؟
‫نوشیدنی‌ها رو من خریدم، ‫پس منصفانه بگو.
‫خب، من و دوستام، ما صحافی هستیم، دیدی؟
‫بیعانیه‌ها و رسید‌ها رو می‌بریم.
‫- عموماً 10 درصده. ‫- راس المال؟
‫که برای نگه‌داشتن دارئی کفایت می‌کنه.
‫از وقتی که معبد ترنس باز شد ‫بازار خیلی گرم شده.
‫- و این هنوز شروعشه. ‫- نه بابا.
‫سه‌تا از موسسه‌های دیگه هم تو راهه.
‫کلوب‌های شهر، دوره‌های گلف، 80 مایل ‫از خیابون‌های سنگفرش شده.
‫البته بدونِ درنظر گرفتن استخرهای نیم میلیون دلاری.
‫و خریدارها خودشونو آماده کردن؟
‫بذار اینجور بگم ... پارسال تنها 9 صحافی بود.
‫امسال، 74تا.
‫می‌گویم که شما باید ثروتمند شوید،
‫وظیفه‌ی شماست که ثروتمند شوید.
‫مردهایی که ثروتمند می‌شوند ‫صادقترین انسان‌هایی هستن،
‫که می‌توانی در اجتماع پیدا کنی.
‫بخاطر همینه که ما ثروتمندیم.
‫بخاطر همینه که به پول تکیه دادن.
‫- ساکت! ‫- بخاطر همینه که شرکت‌های بزرگ رو اداره می‌کنند،
‫و آدمای زیادی رو استخدام می‌کنند.
‫یک مرد درواقع مردی تمام عیار نیست،
‫تا وقتی که خانه‌ی خودش را داشته باشد.
‫و آنهایی که خانه‌های خودشان را دارند،
‫ستوده و محترم خواهند شد.
‫- باکت. ‫- هِنری.
‫کیه این احمق؟
‫یکی از سنخرانی‌های "کنول" هست.
‫"سپ" مزرعه‌شو فروخته که بره دنبال کارِ جواهر،
‫بدونِ اون خونه خالیه.
‫خب، این خبیثانه نیست؟
‫کی بهم سیگار میده؟
‫تو داری؟
‫البته، باکت.
‫فقط دوستام بهم باکت می‌گن.
‫هیچکی نگفته بود "کولن مور" ثبت نام کرده.
‫برادر، میشه سرزنش نکنی.
‫شما در درس ادبیات ‫پشت سرم نشسته بودین.
‫خب، امشب وقتی چراغا رو خاموش کردن،
‫موسیقی پاول‌وایتمن رو میذاریم،
‫و تا صبح شادی می کنیم.
‫من و دوریس برنامه داریم.
‫با چندتا از سال بالایی‌ها از پن‌سیگما.
‫اون احمقا نوشیدنی میارن. ‫- ما هم نوشیدنی میاریم.
‫خب، ما کُلی می‌خندیم و کِیف می‌کنیم.
‫ما نوشیدنی نداریم.
‫خب، پس بریم با اون یکی گروه‌ها، نه؟
‫برا دفعه بعد.
‫من می‌تونم بیارم.
‫چی بیاری؟
‫نوشیدنی.
‫شوخیت گرفته؟
‫نه، جدی‌میگم. من ... من یکی رو می‌شناسم.
‫پس، برنامه برای امشبه؟
‫انباری؟
‫خب، حله.
‫نسبتاً تمیزه.
‫فضاش برای یه مجرد کفایت می‌کنه.
‫دیگه کم مونده از دَر شرلوک هلمز بیاد تو.
‫بازم راضی نشدید.
‫نما به غربه.
‫شبیه ساعت 4 بعدازظهر صحرای آفریقاست.
‫و باز هم، من بیشتر اوقات توی دفترم.
‫شما همیشه اینطوری دو دل‌ید؟
‫توی کار نه، ولی شخصاً، آره.
‫دوست داشتنی‌ـه.
‫ولی "کلارا" برعکس اینو فکر می‌کنه.
‫خب، کلارا اشتباه می‌کرد.
‫می‌دونی، کاش ...
‫- بله؟ ‫- خب ...
‫بازم می‌خواید تیکه بندازید؟
‫امروز عصر ...
‫مردی به اسم "هیوسون"، ‫یکی از بزرگای فروشگاه زنجیره‌ای،
‫که خیلی هم به مدِ کلاسیک اهمیت میده،
‫با همسرش به شهر اومده.
‫قراره توی شام باهاشون ملاقات کنم.
‫اوه؟
‫شما دست‌وپامو بستین.
‫می‌خواین باهاتون به شام بیام؟
‫خب، بله.
‫ولی، می‌بینی، خیلی مهمه که ‫اوضاع خوب پیش بره.
‫اون ... اون فکر می‌کنه من هنوز هم متاهل‌ام.
‫شما از قبل باهاشون آشنایی نداشتین؟
‫نه، پشت تلفن باهاش صحبت کردم.
‫اگه بفهمه من طلاق گرفتم ...
‫می‌خوای وانمود کنم که شوهرمی؟
‫این چیزی که نیست که یه آقامنش ‫از یه خانم درخواست کنه.
‫خب، نیازی نیست به این فکر کنین.
‫خب، نظرتون چیه؟
‫شرمنده.
‫این اتاق‌ها برامون کفایت نمی‌کنن.
‫سفارشات نوشابه رو چک کن،
‫و 10تای دیگه هم سفارش بده.
‫سری به قرارداد ماشین هم بزن.
‫بچه‌ها رو واسه این فرستادم.
‫سرازیری اون منطقه خطرناکه.
‫تا وقتی سالم برسن مسئولیت با توئه.
‫آقای وایت. آقای پرنسلی.
‫میزها خودشونو مرتب نمی‌کنن.
‫دکتر.
‫ایشون خانم داتر میتلند هستن.
‫سلام بده، عزیزم.
‫آقای وایت.
‫از آشانایی‌تون خوشبختم.
‫خانم میتلند خواننده‌ی بااستعدادی هستن.
‫در جاز، بدیهه سازی و انتخابِ اشرافیان مهارت کافی داره.
‫نواری از خودت داری.
‫"با همراهی کینگ‌اولیور "Warsaw Blues.
‫شما کارتونو خوب بلدین، جناب.
‫می‌دونم که" دیکی پاستور" نیست.
‫پشتِ صحنه اونور آشپزخونه،
‫می‌تونی بری به رختکن و خودتو آماده کنی.
‫- دختر زیبایی‌یه. ‫- البته که اینطوره.
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫از این هفته شروع به کار می‌کنه.
‫خودت می‌دونی که ما خواننده داریم.
‫ما همکاریم، آقای وایت،
‫و اون دختر یه ستاره‌ست.
‫اگه اونو داشته باشی.
‫خیلی‌خب.
‫اونجا رو باز کن.
‫اینطور که فهمیدم،
‫آقای پرنسلی کارهای اینجا رو انجام میده.
‫اون به حرفای من عمل می‌کنه.
‫وقتی مردان خودشان را بی‌خرد نشان دهند،
‫تنها اینه که اینطور رفتار می‌کنند.
‫دلواپسی رو بس کن.
‫اون یارو شاتگان داشت.
‫همین‌جا صبر کن.
‫نخیر، اینجا تنها نمی‌مونم.
‫قرار بود این کامیون تغذیه باشه، لری.
‫اینطور که شکمشون رو دادن جلو، معلومه که ‫محموله‌ها رو درست نمی‌برن.
‫شما بچه‌ها مسیرتون رو گم کردین؟
‫ویلی تامپسون. پسر ایلای.
‫تو "میکی" هستی، درسته؟
‫من ... من پسرِ ایلای هستم.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیده بودیم.
‫خب، الان به دانشگاه میرم.
‫به جهنم.
‫شما توهین کردین. باید به معبد بریم.
‫عوضی. تو شبیه یهودی‌ها نیستی.
‫خب، ما می‌خواستیم یکم نوشیدنی ببریم.
‫جون من؟ نظرت چیه به دَدت زنگ بزنم؟
‫ببینیم نظر اون چیه؟
‫- نه، نه، من ... ‫- برو عزیزم.
‫- برای پارتی می‌خواستم. ‫- کری؟
‫یا احمق؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫شرمنده.
‫گمشو بیرون.
‫چیکار می‌کنی؟
‫هی! کجا میری؟
‫هیچ‌جا. آقای دوله گفتن ...
‫هی، میک، تو اینو گفتی؟
‫چی گفتم؟
‫- دزد بی‌شعور! ‫- شرمنده.
‫- چی، فکر تو بود؟ ‫- نه، قربان.
‫همین حالا به پدرت زنگ می‌زنم.
‫نه نه، آقای دوله، خواش‌میکنم.
‫اگه پدرم بفهمه منو می‌کشه.
‫- منظورم، مادرم ... ‫- باشه.
‫اینقدر التماس نکن.
‫نمی‌تونی همینجوری از مردم دزدی کنی.
‫خوبه که با بابات دوستم. ‫حالا برو.
‫و این جریان بینِ خودمونه، باشه؟
‫من و تو.
‫یه کلمه هم از این نمی‌گی، حله؟
‫نوشیدنیم وردار.
‫برو.
‫ممنون.
‫این یکی رو واقعاً تموم کردی.
‫منو یادت میاد؟ کارل‌بلینگز؟
‫پارسال همدیگه رو توی قطار دیدیم.
‫یادت میاد یا نمیاد؟
‫یادم میاد.
‫قبول کردی که کار خاصی رو انجام بدی.
‫کاری که توش مهارت داری.
‫اینطور که یادم میاد،
‫خودت گفته بودی که توی دنیا ‫فقط در این مهارت داری.
‫و منم گفتم نصفش الان و نصفش بعد از اتمام کار.
‫ولی تو تمومش نکردی.
‫تو اون یارو رو نکشتی ‫و این منو درمورد اون حرفایی
‫که پارسال توی قطار زده بودیم
‫منو به شک
‫انداخته.
‫فقط کیف پول.
‫همین؟
‫دست هم نزدی.
‫این تو رو صادق نشون میده؟
‫تو که رمز و اینایی نداری.
‫تو مزدوری.
‫و این یعنی تو احمقی.
‫و چطور میشه به یه آدم احمق اطمینان کرد؟
‫خب؟
‫خدایا.
‫بهت لطف می‌کنم.
‫برا یه منطقه‌ی آفتابی خیلی بعیده.
‫هر از گاهی باید بارانی بارید.
‫و توی تامپا، روزی یه بار می‌باره.
‫- آگوست تاکر. ‫- بهت راهنما هم می‌گن؟
‫نه اگه بخوان باهام دوست بمونن.
‫بفرمایید بشینید.
‫ناکی تامپسون.
‫خب، البته که می‌شناسم.
‫"بیل" اینجا همه چی دربارت گفته.
‫- درسته؟ ‫- سال 1920 باهم آشنا شدیم.
‫وقتی توی کارائیب به تجارت ‫شیره ‌نیشکر مشغول بودم.
‫اون زمونایی که فدرال‌ها کم کم عاقل شدن.
‫کی رو می‌گی؟
‫- خب. ‫- خـــب.
‫آماده‌ای ثروتمند بشی؟
‫من الانشم ثروتمندم، آقای تاکر.
‫دارم از میلیون‌ها حرف می‌زنم.
‫وقتی به زندان بیوفتم میلیون‌ها به چه دردم می‌خورن؟
‫چی؟
‫موافقین که، فرض می‌کنم، کارمون،
‫نیازمند درجه‌ی خاصی از محرمانگی‌یه؟
‫طبیعتاً، بله.
‫پس این دارائی بی‌ارزشه.
‫- چی؟ ‫- ولی، ناک ...
‫کل منطقه داره گسترش پیدا می‌کنه.
‫املاک، خونه‌ها، کلاب‌ها، مدرسه‌ها.
‫ولی این 14.000 آکر ـه.
‫هنوز هم می‌تونیم مناطق تحت الشعاع رو کنترل کنم.
‫و اگه مشایعت کامیون‌ها دارائی رو ترک کنن،
‫هر روز از خیابون اصلی گرفته تا کلیسای شهر،
‫- که چی مثلاً؟ ‫- خب ...
‫توی هر چیزی ریسک هست، ناک.
‫نه تا وقتی که توانایی ردشو داشته باشم.
‫- گفته بودی که اون می‌خواد. ‫- البته که می‌خواد.
‫منظورم، فکر کردم ...
‫گفتم که درنظر می‌گیرم. و گرفتم.
‫پس اشتباه گفته بودین، آقای تاکر.
‫ناک، خواهش می‌کنم.
‫فروشنده جلوی چشم ماست.
‫شرمنده بچه‌ها.
‫باید همکار جدیدی پیدا کنید.
‫دوست ندارم وقتم تلف بشه.
‫فقط شما نیستین که این همه راهو اومدین.
‫ممنون از مهمان‌نوازیتون.
‫خب، نظرت چیه؟
‫عجب خواننده‌ایه.
‫توی شهرمون همچین چیزی ندیده بودیم.
‫کجا ساکنی، هلن؟
‫اوانسویل، ایندیانا. تا حالا رفتی به اونجا؟
‫متاسفانه نه.
‫باید واسه سالگردمون سری به اونجا بزنیم.
‫"روی" بهم گفت که می‌خواید شرکتتون ‫رو با پیگلی‌ویگلی ادغام کنین.
‫جداً؟
‫نباید اینو می‌گفتم؟
‫نه نه، اشکالی نداره. اونقدرا هم محرمانه نیست.
‫اقلاً صبرکنیم تا جوهرِ امضا خشک بشه، خب؟
‫بی‌خیال، کمی قهوه بخور. ‫اعصابتو دنج می‌کنه.
‫این قهوه ما رو تا زندون بدرقه می‌کنه.
‫کجاش بده؟
‫همسرت همیشه مشتاق قانون‌شکنیه؟
‫اصلاً آدم نمی‌شه.
‫من؟ توئی که می‌خواستی باهام ...
‫وقتی سنم کم بود ازدواج کنی.
‫نمی‌تونم سرزنشش کنم.
‫بنده شخصاً به قهوه نیاز دارم.
‫به جهنم!
‫ببخشید.
‫میرم به سر و وضعم برسم.
‫منم باهات میام.
‫خب، دروغ می‌گفتم؟
‫بنظر میاد که رفقای سفیدپوست خوششون اومده.
‫بله.
‫این خیلی مهمه.
‫به تو.
‫از خانوما با کسی آشنا شدی یا نه؟
‫هنوز اون گیج و منگ نشدن با ما دوست بشن.
‫دمت گرم تامپسون. این همه رو از کجا آوردی؟
‫- یه دوست. ‫- از اون دوستا داری؟
‫خیلی مردی، دمت گرم.
‫بچه خیلی ضایع شد.
‫- این اولیشه. ‫- دمت گرم.
‫- تامپسون ترکونده. ‫- درسته.
‫- به افتخار تامپسون. ‫- به افتخار تامپسون.
‫مردِ تمام عیار.
‫هنری، بس کن!
‫بزن بریم.
‫باشه، دوریس، برو پیشِ گداها.
‫صبرکن. می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫توی کتابخونه.
‫به یارو بدهکارم.
‫- چی بدهکاری؟ ‫- پــول.
‫خیلی زیاد.
‫وقتی دستگیر شدم،
‫کشتی‌هام مصادره شدن ...
‫نوشیدنی‌ها مال اون بود.
‫چقدر؟
‫نزدیکِ 200 هزار دلار.
‫از وقتی که از زندون بیرون اومدم منتظرم بود.
‫وقتی از زندون بیرون اومدم ...
‫تنها کسی بود که دیدمش.
‫اگه پول نیاز داشتی، چرا ازم نخواستی؟
‫چونکه می‌خواستم لایق‌اش بشم.
‫من که صندوق صدقه نیستم.
‫لایق‌اش بشی؟
‫گفت که اگه همکاری رو ردیف کنم،
‫تو رو در این همکاری شریک کنم،
‫بدهکاریمو فراموش می‌کنه.
‫قراره من با یه ...
‫آدم دهاتی همکاری کنم؟
‫اون این جاها آدمِ بزرگی‌یه.
‫من قبلاًم با قدبلندترین بی‌شرفِ دنیا در ‫میسر راه خونه آشنا شدم.
‫اون تمامی کافه های منطقه رو کنترل می‌کنه.
‫اونی که بیشتر از همه نگرانشی.
‫- می‌تونه جاده رو آسفالت کنه ... ‫- معامله مزخرفه.
‫و خودت هم می‌دونی.
‫من چه غلطی کنم آخه؟
‫تو انتخابتو کردی، بیل.
‫فکر می‌کردم تو دوستمی.
‫اگه سراغم می‌اومدی، اونموقع فرق می‌کرد.
‫بلیط‌های قطار. نارگیل‌های مزخرف.
‫سفرهای دریایی‌یه مزخرفت.
‫ناچار بودم، نــاک.
‫شرمنده‌ام.
‫اشتباه کردم.
‫خب، اینم نتیجه‌اش.
‫کجا ازدواج کردی؟ ‫کِی ازدواج کردی؟
‫- به کارام رسیدگی می‌کنی. ‫- خیلی زود عصبی می‌شی.
‫کم مونده بود شش تا فرزند بگم ‫و وادارت کنم اسم بچه‌هامون رو انتخاب کنی.
‫شش تا؟
‫عجب شری هستی تو.
‫من؟ تو بودی که برنامه‌ی سالگردمون رو می‌ریختی.
‫توی مودویل، البته. اهل هرجایی که بودن.
‫شریک افکارت شدم.
‫من بهتر از هرکسی پرداخت می‌کنم.
‫داشتم فکر می‌کردم ...
‫همکاری خوبی به پا کردیم.
‫ببخشید، خانم.
‫بله؟
‫خیلی معذرت‌می‌خوام، ولی ما ...
‫نمی‌خواستم مزاحمتون بشم.
‫شما رو قبلاً دیده بودم.
‫ببخشید، یادم نمیاد ...
‫دوستم "راجر"، تقریباً یه سال پیش،
‫بیرون رستوران آب‌کلین توی بوردواک.
‫جریان چیه داداش؟
‫زبانم قاصره.
‫خودتونو بهش معرفی کردین، بهش سیگار دادین.
‫- مطمئنم که منو با یکی اشتباه گرفتین. ‫- ببخشید؟
‫مطمئنم که شمایید.
‫‌گفت که می‌خواست با شما ‫بره به خونه‌تون در ایستر.
‫- و بعد غیبش زد ... ‫- این آقا مزاحمم می‌شه.
‫- خیلی‌خب، کافیه. ‫- ببخشید، آقا.
‫برو پسرم.
‫جریان چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫ببخشید. باید برم دستشویی.
‫یه لحظه.
‫خوبی؟
‫خوبم، بله.
‫فقط ...
‫ذوب شده.
‫زنده ست؟
‫خب، داره نفس می‌کشه.
‫زنده بودن بسته نظرِ شخصه.
‫تا حالا بارون بند اومده؟
‫همیشه بند میاد.
‫تو چطور؟
‫تو زنده‌ای؟
‫یه زمانی زنده بودم.
‫چی شده؟
‫تحریم نوشیدنی.
‫اون زمون، بنده یه،
‫افسر عالی رتبه شهر بودم.
‫و خوشحال بودم.
‫یه عالمه پول، یه عالمه دوست،
‫همه چی.
‫بعدش، "همه چی" کفایت نکرد.
‫خب، مفتی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫هرکی که می‌گه پول شادی نمیاره،
‫نمی‌دونه از کجا خرید کنه.
‫منم فهمیدم.
‫فردا تولد پسرمه.
‫اسمش تدی ـه.
‫چند سالشه؟
‫- 10؟ ‫- نمی‌دونی؟
‫دیگه با من نیست.
‫متاسفم.
‫نمُرده. توی بروکلین ـه.
‫بارون بند اومد.
‫می‌خواستم چیزی براش بفرستم.
‫- کی؟ ‫- پسرم.
‫یه هدیه‌ای که منو باهاش فراموش کنه.
‫خب، این آسونه.
‫بله؟
‫بهترین انتخاب نیازمنده،
‫کمترین میزان از تلاشت در زندگی‌ـه.
‫فکر می‌کردم متصدیان کافه با آدما همدردی می‌کنن.
‫به کافه سلی خوش‌اومدی.
‫اسمته؟
‫- سلی ویت. ‫- ناکی تامپسون.
‫می‌شناسمت.
‫تاکر هفته‌هاست که درباره‌ات حرف می‌زنه.
‫شنیدم اینجاها آدم بزرگی‌یه.
‫اینطور فکر می‌کنه.
‫یکی بهم بده و منم اطلاعات بدم.
‫کار آسونی‌یه.
‫آگوست تاکر،
‫اهل جورجیا، پسرِ قاچاقچیان نوشیدنی.
‫بعد از جنگ راهشو به تامپا باز کرد.
‫کِی تو رو پیدا کرد؟
‫ما دوست بودیم.
‫توی کار و کاسبی همکاری می‌کردیم.
‫آدم خطرناکی‌یه؟
‫شبیه اینجور چیزی‌یه.
‫اگه فرصتشو داشت تو رو می‌کُشت،
‫ولی اونقدرا هم باهوش نیست.
‫پس چطور می‌شه یه آدم نیمه باهوش ‫و نیمه خطرناک،
‫شماره‌‌های بازی راکت رو توی تامپا کنترل کنه؟
‫با پول کافی و پارتی‌ بازی‌های قوی،
‫می‌تونی اینجا هرکاری رو بکنی.
‫خدایا.
‫چی می‌خوای برادر؟
‫می‌خوای صورتت خط بندازم؟
‫- چاقو فنری. ‫- منم از اونا دارم.
‫شکی در این نیست.
‫ولی کشته شدن یه سیاه‌پوست دیگه ‫برامون چه فایده‌ای داره؟
‫بهم احساس بهتری میده.
‫ما دلیلی برای آشتی نداریم، آقای پرنسلی.
‫نظرت چیه جریان دیکی‌پاستور رو شروع کنی؟
‫اون موضوع حل شد رفت.
‫و درهرصورت، کشته شدنش خیلی ‫به اقتصادم کمک کرد.
‫اینجا برای یه کار دیگه‌ای اومدم.
‫- آقای وایت ... ‫- اون الان اینجا نیست.
‫چرا باید باشه
‫وقتی نوکری مثل تو اینجا کارها رو انجام میدی؟
‫بهم تسلیم کردن تو رو پیشنهاد داد،
‫در عوضِ دیکی‌پاستور.
‫برادر سیاه‌پوستش واسه یه اسکاندیوانی.
‫چالکی وایت هرگز دوستم نبوده.
‫خب، اینقدرش که معلومه.
‫می‌دونی این چیه؟
‫مواد.
‫آزادی‌یه.
‫قدرت.
‫کنترل انسان‌هایی که پایین‌تر از تو هستن.
‫چالکی‌وایت یکی از اون آدماست.
‫کجا میری [منظورت چیه]، رفیق؟
‫تا جایی که دوست داری من ببرمت.
‫ولی با هم خواهیم رفت.
‫مک‌کوی، اونجایی؟
‫مک‌کوی!
‫بیا حلش کنیم!
‫آگی. نشنیدمت.
‫واسه چی ساعت 3 صبح ...
‫نارگیل می‌خوری؟
‫دکتر گفته روزی یک‌چهارم بخورم.
‫می‌دونی، واسه قلب مفیده.
‫آگی، آروم باش.
‫اون معامله عصر، می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫شرط می‌بندم که نمی‌دونی.
‫ولی الان خواهی فهمید.
‫چطور شد، ریک؟
‫طویله رو خالی کردم.
‫کلی آت‌آشغال اونجا بود.
‫بقیه آشغال‌ها رو هم هوا میاره تو.
‫هِی بهش می‌گم، ولی، می‌دونی دیگه.
‫چی میگی؟
‫که تو برادرشی.
‫نمی‌دونم ...
‫بنظر میاد روی یخ راه میره.
‫نمی‌تونه حرکت کنه.
‫"جری" هم مُرده.
‫قراره بچه بدنیا بیاره.
‫اینجا جایی نیست که بشه توش تنها زندگی کرد.
‫منظورم، اون خیلی نگرانته،
‫ولی تو فقط به دیدارش اومدی.
‫- همشو ردیف کردم. ‫- کاشکی میذاشتی کمکت کنم، اِمی.
‫تو جای هیچ‌کدومشو نمی‌دونی.
‫قطار کِی میاد؟
‫2:27
‫به موقعش می‌رسیم.
‫چیزی برندار، ریک.
‫خودم می‌برم.
‫شما "هرو" ها.
‫طوری رفتار می‌کنین که انگار توی دنیا فقط شمایید.
‫توی فرانسه وقتی خوابم نمی‌برد ...
‫وقتی پر از ترس و وحشت بودم،
‫رویای این رو داشتم که بیام خونه.
‫با یونیفرمم بیام.
‫با مدال‌هام.
‫نپوشیدمشون، ولی دارمشون.
‫این که برم به باغ،
‫گل‌های گندم در امتداد نرده‌ها.
‫ایوان، اولد‌فلگ.
‫مادر، پدر، سمپسون،
‫تو.
‫آدرستو بهم بده،
‫اگه میخوای بدونم که کجای.
‫بیا اینجا.
‫ریچارد.
‫تو باید مسئولیتت رو قبول کنی.
‫آقای تامپسون، اومدیم چمدون‌هاتون رو برداریم.
‫و اینم برای شماست.
‫ممنون آقا.
‫خط فرعی.
‫بیل مک‌کوی، خواهشاً.
‫ممنون.
‫مارک فراسین.
‫الو؟
‫منم.
‫کـــی؟
‫- ناکی. ‫- بـه، ناک.
‫خدایا.
‫من هستم.
‫چی؟
‫معامله رو می‌گم. من هستم.
‫به تاکرِ دهاتی‌ات بگو من هستم.
‫ولی خودش بهم جواب میده، حله؟
‫البته، ناک.
‫خیلی‌خب.
‫البته.
‫چند روز بعد یکی رو به همراه پول می‌فرستم اونجا.
‫- الو؟ ‫- بله.
‫- ممنون. ‫- باشه پس.