‫«زیرنویس از خشایار»
‫خب، این یکی چطوره؟
‫نه، یه چیزی می‌خوایم بیرون شهری باشه.
‫بیا.
‫چیه؟
‫یکی از اینا رو امتحان کن.
‫اوه، خیلی شیک به نظر میان.
‫برای مهمونیه.
‫ممنون.
‫- اممم! ‫- هووم؟
‫ای وای، محشره.
‫پودر کاکائوش رو از یه شکلات‌ساز ‫تو بلژیک سفارش دادم.
‫- وای خدا، جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫چیه؟
‫- خوبه؟ ‫- خیلی خوبه، واقعاً عالیه.
‫هوم! وای خدا، فوق‌العاده‌ست.
‫پلیس‌ها گم شین! روی خط زرد پارک کردین!
‫- وای خدا. ‫- عوضی‌ها.
‫استیوی.
‫از واحد ۷-۲ به مرکز، ‫درخواست فوری پشتیبانی
‫به خیابون کرکلند، سه واحد، تمام.
‫نه نه نه رفیق، شوخی می‌کردیم.
‫- لازم نیست به کسی زنگ بزنی. ‫- آره، شرمنده رفیق،
‫جدی نمی‌خواستیم مزاحم بشیم.
‫- پسرعموم پلیسه. ‫- خب برین دیگه! یالا! برو!
‫باشه.
‫بازم وانمود کردی پشتیبانی داری؟
‫آره.
‫می‌دونی یه روزی از این روزها، ‫استیوی نیل
‫این حرکت جواب نمی‌ده.
‫شاید.
‫ولی امروز نه.
‫[فصل سوم قسمت اول: مهمونی]
‫[تحویل - صفر دقیقه فاصله]
‫ممنون.
‫امشب نمی‌ری دوبلین؟
‫جانم؟
‫اصلاً من رو نمی‌شناسی، نه؟
‫اوه لعنت. تویی.
‫من... ببخشید، من... اممم...
‫ببخشید. ببین، این رو بگیر.
‫می‌دونی چیه... این رو بگیر.
‫این... این انعامه. فقط بگیرش.
‫بگیرش.
‫عوضی.
‫سندی؟
‫سلام. خوبی؟
‫پلیس‌ها؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫[پذیرش سفارش - در جریان]
‫خیلی‌خب.
‫خیابون گارن.
‫سندی.
‫بیا بریم.
‫دارن به سمت شمال، ‫خیابون گارن می‌رن.
‫- خیابون گارن رو دوربین داریم؟ ‫- بله، قربان.
‫باشه، سر تحویل بعدی می‌گیریمشون.
‫اون گوشی رو لازم داریم.
‫سیرا ۴؟ دارن به سمت شمال، ‫خیابون گارن می‌رن.
‫در تعقیب.
‫ببین کیه.
‫سندی مک‌نایت.
‫اون کیه کنارش؟
‫بریم بفهمیم.
‫سندی!
‫چطوری، رفیق؟ ‫[اپلیکیشن پاک شود؟]
‫- خوب به نظر میای. ‫- حق نداری جلوم رو بگیری.
‫لغو کنید. لغو کنید. ‫پلیس یونیفرم دخالت کرد.
‫بی‌خیال رفیق، فقط خواستم سلام کنم.
‫اوه، پاسبان بردلی‌ام.
‫- دوست سندی هستی یا... ‫- ببخشید رفیق، باید بریم.
‫- الان بوی ماری‌جوآنا حس کردم؟ ‫- نه.
‫نخیر.
‫اینقدر دنبال بهونه نباش.
‫اوی، اوی، اوی.
‫سندی، با بالا رفتن سنت ‫خیلی عجیب و غریب شدی.
‫با توجه به بوی مواد، تحت بخش ۲۳...
‫قانون سوءمصرف مواد ‫برای بازرسی بازداشتت می‌کنم...
‫اااه! ماشین، ماشین رو بیار!
‫سندی، وایسا!
‫از واحد ۷-۰ به مرکز. ‫در تعقیب پیاده هستم.
‫سندی مک‌نایت. یه دختر ناشناس ‫هم به سمت دیگه فرار کرد.
‫درخواست پشتیبانی.
‫وایستا سندی.
‫داری بدترش می‌کنی... اه لعنتی!
‫سندی!
‫مردک.
‫سندی!
‫لعنت!
‫برو کنار، برو کنار!
‫گمشو برو بیرون!
‫پلیس! برین کنار، برین کنار!
‫ها!
‫وایستا! پلیس!
‫پلیس! پلیس! وایستا!
‫وایستا وگرنه سگ رو ول می‌کنم!
‫- سگ! سگ! ‫- لطفا! نذار گازم بگیره، نذار گاز بگیره!
‫زانو بزن. زانو بزن، ‫دست‌هات پشت سرت.
‫- دست‌ها پشت سرت. ‫- کجاست؟ کجاست؟
‫ازم دورش نگه دارین! ‫سگ کجاست؟
‫سگ؟
‫واق واق.
‫عوضی‌ها!
‫خوبین، رفقا؟
‫شما دوتا چی شدین؟
‫- کند شدی رفیق. ‫- از تو سریع‌ترم، احمق.
‫سندی، کارهای بد زیاد کردی، ‫ولی این دیگه بدترینشه.
‫باورم نمیشه رو کاپ‌کیک‌هام نشستی.
‫می‌شه در رو برامون باز کنی لطفاً؟
‫پاسبان‌ها.
‫ما این پرونده رو به دست می‌گیریم.
‫- چی؟ ‫- گزارش بازداشت‌تون رو لازم داریم.
‫وقتی آماده شد بفرستین، باشه؟ ‫از این طرف بیا.
‫قضیه چی بود؟ سی۱ بودن، نه؟
‫واحد جرایم سازمان‌یافته‌ست.
‫دیو؟
‫فکر می‌کنی می‌فهمن؟
‫اااه... آره.
‫سندی کوفتی.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫پل کالینز. سی۳.
‫متأسفم بابت اتفاقی که افتاد.
‫- یکی از آدم خوب‌ها بود. ‫- می‌شناختیش؟
‫آره، از ایام قدیم.
‫توی شعبه ویژه یه جور افسانه بود.
‫شعبه ویژه انداختش بیرون.
‫آره. ولی پلیس قابلی بود.
‫داخل هست؟
‫- بازرس مک‌نالی؟ ‫- آره.
‫- عالی شد، ممنون.
‫بیا تو.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫- واقعا؟ ‫- چیه؟
‫نوشیدنی تقویتی؟
‫یه کم خوردن به کسی ضرر نزده.
‫مطمئن نیستم حقیقت داشته باشه.
‫تامی، بی‌خیال. می‌خوایم مهمونی بگیریم.
‫قراره بترکونیم.
‫- فقط خوش بگذرون، باشه؟ ‫- باشه.
‫اه. حرف‌های عشقولانه ممنوع، ‫پاسبان‌ها. باشه؟
‫برو گمشو ببینم.
‫باورت میشه دو سال گذشته؟
‫- یه کم دیوونگیه. ‫- یه کم دیوونگیه.
‫ما دیگه واقعاً پلیس شدیم.
‫سلام!
‫- خوبی، عزیزم؟ ‫- آره. آره، خوبم.
‫مامانت چطوره؟
‫خیلی خوب نیست.
‫ببین، اگه بخوای می‌تونیم ‫مهمونی امشب رو کنسل کنیم.
‫نه. حواسم رو پرت می‌کنه. می‌دونی؟
‫بریم سر وقتش!
‫الان شروع کنیم، آره؟
‫آره!
‫پلیس‌های واقعی!
‫خب، این یکی برای تو. دو تا بطری.
‫خب، کی اول می‌خوره؟ تامی؟
‫- تامی! ‫- نه، نه.
‫- تامی! تامی! ‫- نه.
‫تامی!
‫اوه، کاپیتان، من فقط... اِ...
‫آره، بهتره ندونم.
‫خیلی‌خب، یه شکایت سر و صدا ‫از خیابون کارلایل داشتیم.
‫می‌تونین شما دوتا برین؟ خوبه. ۷-۴.
‫و شین، اون فیلم دوربین بدنی رو آپلود کن.
‫خیلی پخمه‌ای.
‫خوب بود، رفیق.
‫لعنتی.
‫خب...
‫زندگی چطوره؟
‫حس می‌کنم قراره خیلی پیچیده‌تر بشه.
‫بعد این همه سال، هلن، ‫هنوزم این‌قدر مشکوکی.
‫بخش اطلاعات همچین اثری روی من داره.
‫آره، یادمه.
‫می‌خوای بگی چرا جرایم سازمان‌یافته
‫سندی مک‌نایت رو از دست ما گرفت؟
‫ما داشتیم روش عملیات نظارتی انجام می‌دادیم.
‫خب، داشتیم انجام می‌دادیم. تا اینکه ‫افرادت اومدن و همه‌چی رو خراب کردن.
‫خب، شاید باید بهمون می‌گفتین.
‫خیلی محرمانه بود.
‫همیشه همین‌طوره، نه؟
‫در مورد این اپلیکیشن پیام‌رسان ‫رمزگذاری‌شده خبر داری؟
‫آره. معلومه. یه کابوسه.
‫- چطور؟ ‫- هر چی بگی.
‫مواد مخدر، خشونت خانگی، ‫تخلفات رانندگی، خودکشی.
‫همه‌ش تو محله‌های شیک ‫پشت درهای بزرگ.
‫و هنوز گوشی‌ای پیدا نکردین ‫که اپ باز باشه، نه؟
‫نه.
‫این کار یه کم پایین‌تر از سطح شما نیست؟
‫- چی باعث شده این رو بگی؟ ‫- مواد خیابونی.
‫واقعاً دنبال چی هستین، یا کی؟
‫اونی که اومد، زن جری کلیف بود، نه؟
‫یا بهتر بگم، بیوه‌ش.
‫من دنبال اون عوضی‌هایی‌ام که کشتنش.
‫- فکر می‌کنی باند گینلی پشت این اپ هست؟ ‫- آره.
‫اون و خیلی چیزای دیگه.
‫مثل چی؟
‫- خب، همون‌طور که گفتم، محرمانه‌ست. ‫- اوه کالی، محض رضای خدا.
‫ما یه طرف ماجرا هستیم.
‫باشه. ببین...
‫این اپ مشتری‌های خیلی محدودی داره.
‫فقط با معرفی شخصی می‌تونی وارد بشی.
‫مواد مخدرش ۹۰ درصد خالصه
‫و در عرض ۲۰ دقیقه با پیک میارن دم در.
‫توسط بچه‌ها.
‫بچه‌هایی مثل سندی،
‫که وقتی وارد می‌شن، ‫دیگه راه خروجی ندارن.
‫ولی چرا این‌قدر کوچیک نگهش داشتن؟ ‫سودی نداره.
‫اصلاً برای پول درآوردن طراحی نشده.
‫برای دوست پیدا کردن طراحی شده.
‫گینلی‌ها مثل سرطانن، هلن.
‫شعارشون اینه: «اگه رشد نکنی، می‌میری.»
‫و وقتی یه شهر رو بگیرن، ‫همه‌جا نفوذ می‌کنن.
‫قاضی‌ها، وکلا، حسابدارها...
‫همه‌چی و همه‌کس رو می‌خرن.
‫تو دوبلین انجام دادن ‫و اینجا هم دارن انجام می‌دن.
‫با یه اپ موبایل.
‫با یه اپ لعنتی، آره.
‫ما چند وقته سندی رو زیر نظر داشتیم.
‫عملیات امشب این بود که سریع بریم،
‫دستگیرش کنیم، گوشی رو بگیریم، ‫ببریمش مرکز و...
‫خب،
‫به اینجا رسیدیم.
‫انتظار عذرخواهی نداشته باش.
‫نه، توی سبک تو نیست، نه؟
‫می‌تونستی یه افسر سی۳ عالی بشی، هلن.
‫اوه، اون فرصت دیگه از دست رفته.
‫- خب، من به افرادم چی بگم؟ ‫- به افرادت بگو
‫اگه به‌طور غیرمنتظره گوشی‌ای پیدا کردن
‫که اپ هنوز باز باشه،
‫ضبطش کنن
‫و هرچه سریع‌تر به من برسونن.
‫همین؟
‫نمی‌خوام مغزشون رو منفجر کنم.
‫خوشحال شدم دوباره دیدمت.
‫ببخشید، فقط...
‫مرسی.
‫خب؟ گرفتی؟
‫- آره. ‫- اه، ایول. کارت خوب بود.
‫عالیه. چی شده؟
‫- اه... من دیدم... ‫- چی دیدی؟
‫مهم نیست.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫به اولین سالگرد ما در دینری خوش اومدین.
‫یک سال پیش، همه گفتن ما دیوونه‌ایم
‫که بخوایم یه کلوپ خصوصی ‫تو بلفاست باز کنیم.
‫می‌گفتن مردم پول نمی‌دن ‫واسه چیزی که می‌تونن مجانی بگیرن.
‫ولی من می‌دونستم آدم‌هایی مثل شما ‫دوتا چیز بیشتر از همه می‌خوان.
‫تجمل…
‫و حریم خصوصی.
‫و فکر می‌کنم ثابت کردم حق با من بوده.
‫همه سلامت باشین
‫و ممنونم.
‫به نظر خوب میاد، رفیق.
‫- یه کم فرق داره، نه؟ ‫- اوی!
‫- صبر کن انی بیاد. ‫- باشه.
‫شین، اون فیلم دوربین بدنی رو آپلود کردی؟
‫واسه گزارش بازداشتم تایم‌هاش رو لازم دارم.
‫- آره، آره. الان می‌خواستم بفرستم. ‫- جدی؟
‫آره، آره، آره.
‫خیلی‌خب بچه‌ها،
‫می‌خوام همه جزئیات این پرونده رو
‫- درست و کامل انجام بدین. ‫- کاپیتان، چرا سی۱ باید
‫به کسی مثل سندی مک‌نایت ‫علاقه داشته باشه؟
‫اون‌ها می‌خوان یه گوشی فعال گیر بیارن
‫قبل از اینکه اپ پاک بشه.
‫پس اگه چیزی باارزش پیدا کردین ـ
‫مستقیم گزارش بدین.
‫استیوی،
‫یه لحظه حرف بزنیم؟
‫آره.
‫- شین، آماده حرکت هستین؟ ‫- واحد ۷-۰ به مرکز.
‫سی ثانیه دیگه، بارنی.
‫با ما کار دارن، تامی.
‫الان داره آپلود می‌شه، گریس.
‫- وقت ندارم نمایش بدم، ببخشید. ‫- باشه.
‫سندی.
‫حق نداری جلوم رو بگیری.
‫بی‌خیال رفیق، فقط خواستم سلام کنم.
‫دوست سندی هستی یا...
‫ ببخشید رفیق، باید بریم.
‫اوه، لعنت.
‫نه، ببین، ساندرا، من… ‫ممنون از پیشنهادت.
‫یعنی فقط...
‫فقط چی؟
‫فقط... به درد من نمی‌خوره.
‫نمی‌فهمم استیوی.
‫تو خیلی توانایی.
‫از همین جایی که هستم، راضی‌ام. ‫می‌دونی؟
‫باشه، پس...
‫نمی‌خوای کاپیتان بشی.
‫خوبه.
‫- واقعا؟ ‫- دقیقاً واسه همینه که باید بشی.
‫ببین، بهترین کاپیتان‌ها ‫هیچ‌وقت دنبالش نمی‌رن.
‫فردا برات یه شیفت آزمایشی گذاشتم.
‫امتحانش کن.
‫بارنی، ما رسیدیم.
‫دریافت شد.
‫ما اینجاییم.
‫این مسخره‌ست!
‫خیلی‌خب،
‫حلش می‌کنیم آقا، باشه؟
‫- هر هفته همین بساطه. هر هفته! ‫- باشه.
‫واقعا دیگه بسه، جدی می‌گم.
‫- درست. ‫- از اینجا.
‫من طبقه بالا زندگی می‌کنم، ‫ولی همه‌چی اون پایین اتفاق میفته.
‫- این باید تموم بشه، خیلی‌خب؟ ‫- باشه، مشکلی نیست.
‫بهش رسیدگی می‌کنیم آقا، مرسی.
‫- صاحب خونه کجاست؟ ‫- گمشو!
‫درست.
‫ببین به چه روزی افتادین!
‫پلیس! بچه‌ها، جمع کنین! ‫مهمونی تمومه!
‫راه بدین! پلیس!
‫بچه‌ها، مهمونی تمومه! ‫همه برین جلو، بسه دیگه لطفاً!
‫راه بدین! پلیس! دیگه جمعش کنین!
‫ممنون!
‫خیلی‌خب، با همه‌ام! بسه دیگه!
‫هی! هی! ببخشید، خاموشش کن!
‫- چی؟ ‫- خاموشش کن! خاموش...
‫اشلینگ، چراغ رو بزن!
‫خیلی‌خب، کی صاحب این...
‫اوه، خدای من.
‫- چیزی نیست. ‫- خیلی‌خب، دیگه بسه!
‫همه بیرون!
‫خیلی‌خب، مشکلی نیست. ‫زود، زود، زود.
‫اوه!
‫آره، خوبه!
‫- همینه، تمومش کن، بسه. ‫- اوه، لعنت،
‫- چقدر قوی. ‫- یالا، برو کنار.
‫زود باش. مرکز مهمونی.
‫پاسبان بردلی‌ام.
‫دوست سندی هستی؟
‫- ببخشید رفیق، باید بریم. ‫- بوی ماری‌جوآنا حس کردم؟
‫استیوی.
‫- این دختر. ‫- کدوم دختر؟
‫همونی که با سندی بود ‫وقتی جلوش رو گرفتن.
‫چی شده؟
‫می‌شناسمش.
‫کیه؟
‫لیندزی.
‫لیندزی سینگلتون.
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫من مددکار اجتماعیش بودم.
‫مطمئنی مادر تحت تأثیر مواد یا نوشیدنیه
‫و اصلاً نمی‌تونه از بچه مراقبت کنه؟
‫بله. بله، خانم...
‫به خدمات اجتماعی اطلاع دادم.
‫گفتن می‌تونن یکی رو بفرستن اداره، ‫ولی اینجا نه.
‫باشه پس. این یه دستور اضطراری محافظتیه.
‫خیلی‌خب،
‫محض اطلاع شما،
‫این مکالمه داره با دوربین بدنی ضبط می‌شه.
‫این بچه رو با استفاده ‫از دستور اضطراری محافظتی
‫از محل خارج می‌کنم، ‫چون دلیل منطقی دارم
‫که فکر کنم در معرض آسیب جدی قرار داره.
‫اوه...
‫این خوب نیست. اممم...
‫باشه. اممم، یه لحظه صبر کن. اممم...
‫وسایلش این توئه.
‫اممم... کِی می‌تونم دوباره ببینمش؟
‫ببخشید… چی؟
‫فردا یا یه وقت دیگه؟
‫عصر مثلاً؟
‫صبر کن ببینم.
‫من شبیه پرستار بچه به نظر میام؟
‫خدایا، نه.
‫نه.
‫منظورم این نبود. امم...
‫ولی داری می‌بریش، درسته؟
‫باورنکردنیه!
‫واقعاً باورنکردنیه...
‫فردا می‌بینمت عزیزم!
‫نه، اصلاً تو سیستم نیست.
‫از شش سالگی می‌شناسمش.
‫آخرین بار که دیدمش، ‫خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫چه زمانی؟
‫اااه...
‫خب، وقتی از اون کار در اومدم، ‫یعنی دو سال پیش.
‫- خب، همینه دیگه. ‫- چی؟
‫دو سال توی مرکز نگهداری بچه‌ها ‫مثل ده سال زندگی عادیه.
‫- چرا همیشه این‌جوری می‌گی؟ ‫- چی کار؟
‫وقتی صحبت از بچه‌های تحت سرپرستیه،
‫همیشه جوری حرف می‌زنی ‫که انگار محکوم به تباهی‌ان.
‫- نه، این‌طور نمی‌گم. ‫- چرا، می‌گی.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی نشده!
‫گریس. گریس.
‫- چیه؟ ‫- خب، نمی‌دونم، دیدن یه بچه‌ای
‫که قبلاً باهاش کار می‌کردم و واضحه ‫جونش در خطره، شاید همین باعث شد…
‫باشه. باشه!
‫می‌خوای یه بررسی رفاهی براش انجام بدیم؟ ‫ببینیم حالش چطوره؟
‫آره.
‫آره، فکر کنم خوب باشه.
‫برم ماشین رو بیارم؟
‫آره، فکر کنم اینم خوبه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫کلوپ شنبه‌شب!
‫هیچ‌جا رو به اینجا ترجیح نمی‌دم.
‫چی گفتی؟
‫هیچی.
‫چی ازش پرسیدین؟
‫هیچی،
‫هنوز.
‫عالی شد.
‫اوه، اوه، اوه.
‫یه نکته کوچیک.
‫شما از پلیس شهری هستین، نه؟
‫مطمئنم این سندی کوچولو
‫کسی رو نکشته، مگه نه، سندی؟
‫خب جریان چیه؟
‫- یه کار جدید گرفتم. ‫- اوه، جدی؟
‫خب، چیه؟
‫ما سی۱ هستیم.
‫جرایم سازمان‌یافته.
‫شروع کنیم؟
‫این بازجویی به‌صورت دیجیتال ‫در ایستگاه بلک‌تورن ضبط می‌شه.
‫ساعت ۲۲:۰۴.
‫من بازرس ارشد کارآگاه، مارشال‌ام.
‫- همکارم... ‫- گروهبان کارآگاه کویگلی.
‫خیلی‌خب.
‫سندی، اتهام تو نگهداری مواد مخدر ‫با قصد توزیع هست.
‫با سابقه‌ای که تو داری، شش تا ‫هشت سال زندان در انتظارته.
‫- نظری ندارم. ‫- گوشی‌ای که دستت بود از راه دور پاک شد.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫سعی کردی بهش دسترسی پیدا کنی؟
‫آره. با حکم «ریپا». ‫[حکم قانونی برای شنود]
‫اون موقع شب از کجا آوردی؟
‫واست می‌فرستم، باشه؟
‫همون‌طور که گفتم، ‫از راه دور پاک شده.
‫- تو پاکش کردی؟ ‫- لازم نیست جواب بدی.
‫نظری ندارم.
‫می‌شه بگی امشب کجا بودی؟
‫- نظری ندارم. ‫- وقتی پلیس جلوت رو گرفت،
‫با یک نفر بودی.
‫یک دختر. اون کی بود، سندی؟
‫یه دختری بود. اصلاً نمی‌شناسمش.
‫من باید با موکلم مشورت کنم.
‫- ما وسط بازجویی‌ایم. ‫- آره.
‫تو اتاق بغلی حرف می‌زنیم.
‫[تماس‌گیرنده: اف از بریتانیا]
‫[سفارش‌ها]
‫- هی، دانا. ‫- دِینا.
‫چی؟ ببخشید، معلومه، دینا.
‫می‌دونی، الان به بچه‌ها بیرون می‌گفتم،
‫این دقیقاً همون چیزیه که ‫این شهر لازم داشت، می‌دونی؟
‫یه جایی… یه جایی درست مثل اینجا.
‫ببخشید، شما تازه اومدی؟ ‫جورج مک‌کللند.
‫حسابداران جورج مک‌کللند.
‫شرکت حسابداری جورج مک‌کللند.
‫ریچارد رابینسون.
‫چه اسم فوق‌العاده‌ایه! ‫ریچارد رابینسون.
‫یعنی، می‌دونی، هیچ… هیچ…
‫هیچ چرندی توش نیست. ‫فقط ریچارد رابینسون.
‫- عالیه. واقعاً عالیه. ‫- آره.
‫ببین،
‫من می‌رم یه نوشیدنی بگیرم.
‫- باشه، برو. شاید بعداً ببینمت. ‫- آره.
‫- آدم خوبیه. ‫- باید یه کم آروم بگیری.
‫من آرومم.
‫کاملاً آروم.
‫ببین، اینجا فوق‌العاده‌ست. آفرین.
‫آفرین.
‫این آهنگ رو دوست دارم… ‫می‌شناسیش؟ بیا با هم بخونیم.
‫یالا، بیاین، بیاین آهنگ بخونیم! آره!
‫♪ خیلی دور… ♪
‫اااه!
‫اوه...
‫اون دختره کیه؟
‫یکی از پیک‌ها؟
‫می‌فهمی اینجا چه خبره؟
‫این‌ها سی۱ هستن!
‫خب، اون کیه؟
‫آره. یکی از پیک‌هاست.
‫خیلی‌خب. اسمش؟
‫اسم لعنتیش چیه؟
‫لیدنزی… فکر کنم.
‫پلیس‌ها بهش علاقه‌مند شدن.
‫باید به فوگرتی بگم.
‫- نه، به فوگرتی نگو! ‫- هیشش!
‫خیلی‌خب.
‫خب، گوش کن.
‫می‌خوان آزادت کنن ‫تا جواب آزمایش مواد بیاد.
‫وقتی آزاد شدی، باید بری ‫ سمت کارخونه و فوگرتی رو ببینی.
‫- دختره رو هم بیار. فقط واسه گزارش. ‫- چی؟ چرا؟
‫خب؟ فقط می‌خواد ‫همه‌چی رو از زبون خودت بشنوه.
‫ای خدا.
‫آروم باش.
‫چیزی نیست.
‫بهم اعتماد کن.
‫از این در بیرون می‌ری.
‫فقط...
‫دهنت رو بسته نگه دار.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫عصبیه.
‫- ترسیده. ‫- می‌دونم ترسیده.
‫ولی نه از ما.
‫- می‌خوام بهش پیشنهاد بدم. ‫- اه، بی‌خیال، کالی...
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ ریسکه. می‌فهمم.
‫ولی یه راه ورود لازم داریم.
‫فکر کنم آماده‌ست.
‫اینجا؟
‫نه، یه جای دیگه.
‫این پای خودته، کالی.
‫کِی نیست؟
‫باشه.
‫- ولی یکی بدهکارم شدی. ‫- دیمو،
‫توی دفترچه‌ی من ‫زیر عنوان «افسانه‌ها» هستی.
‫الان آماده‌ایم.
‫خوبه.
‫مرکز به واحد ۷-۰. ‫وضعیت اورژانسی پزشکی.
‫آمبولانس درگیرن. ‫شما اول به صحنه می‌رسین.
‫هر کاری می‌تونین بکنین.
‫خب، اینجاییم.
‫- کجاست؟ ‫- داخله. من آمبولانس خبر کرده بودم.
‫- آره، این که «دلیورو» نیست رفیق. ‫- پلیس! راه بدین! پلیس!
‫ببخشید. برین کنار. پلیس. ‫داریم رد می‌شیم.
‫ببخشید.
‫کجاست؟
‫توی سالن اصلیه.
‫کجاست؟ برین کنار! پلیس! یالا!
‫اینجا، اینجاست!
‫فکر کنم سکته قلبی کرده.
‫آهای؟
‫آهای، صدام رو می‌شنوی؟
‫- چی مصرف کرده؟ اسمش چیه؟ ‫- هیچی. فقط نوشیدنی.
‫- شما همراهشی؟ ‫- آهای!
‫- می‌دونی با کی بوده؟ ‫- نه، مطمئن نیستم.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- عضو اینجاست.
‫من صاحب اینجام،
‫دینا مورگان.
‫باید ببریمش.
‫سکته قلبیه.
‫آهای؟
‫آهای، صدام رو می‌شنوی؟
‫آهای؟
‫زود باش، آقا. ‫آهای، صدای منو می‌شنوی؟
‫خیلی‌خب، یالا بچه‌ها.
‫سریع، بیار این طرف. سمت ماشین.
‫خب، بیارش بیرون، لطفاً. مرسی.
‫یه مرد، حدود پنجاه و خورده‌ای،
‫بیست دقیقه پیش تو کلوپ بیهوش پیدا شد.
‫راه‌های تنفسیش رو چک کردیم، ‫نفس می‌کشه
‫- ولی واکنش نداره. ‫- باشه، آقا، من دنیلم. صدام رو می‌شنوی؟
‫واکنش نشون نمی‌ده. خیلی‌خب، ‫مستقیم به اورژانس، بخش سه.
‫سریع بچه‌ها، بجنبید.
‫یه عوضی پولدار از جنوب بلفاست.
‫اون، نه تو.
‫البته انصافاً…
‫عوضی.
‫اوه!
‫مال اونه.
‫قفله؟
‫آره. واسش می‌برمش.
‫باشه. من ماشین رو پارک می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫این مرکز نگهداری بچه‌ها رو می‌شناسی؟ ‫اونجا کار می‌کردم.
‫خب، یادت نره الان پلیسی.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫خب، این فقط یه بررسی رفاهیه. نه بیشتر.
‫درست.
‫اون با سندی دیده شده. همین.
‫می‌دونی، حتی مظنون هم نیست.
‫فقط می‌تونیم بپرسیم حالش خوبه یا نه، ‫بعد به حال خودش بذاریمش.
‫محض رضای خدا استیوی، ‫توی دردسر افتاده.
‫ما نمی‌دونیم گریس.
‫چرا، می‌دونیم.
‫خب، شاید بهتره لباس شخصی بپوشی
‫و بری شغل قبلیت رو پس بگیری.
‫ببخشید.
‫من رو ببخش.
‫[مرکز نگهداری کودکان لاگن ویو]
‫همه‌چی خوبه، پاسبان؟
‫ماریان؟
‫منم. گریس.
‫اوه، خدای من.
‫گریس!
‫سلام. مددکار هنوز نرسیده؟
‫ یه کم طول می‌کشه.
‫خب باهاش چی کار کنیم؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫سلام.
‫ببینین، آشپزخونه ساکته، ‫اگه می‌خواین اونجا مستقر شین.
‫جدی؟ خب، بیا بریم.
‫حتما دوباره رفته بیرون.
‫این روزا سخت می‌شه پیگیرش بود.
‫نمی‌فهمم. وقتی رفتم، ‫خیلی خوب پیش می‌رفت.
‫خب، وقتی رفتی ‫خیلی بهش سخت گذشت.
‫چرا کسی بهم نگفت؟
‫چرا باید بهت می‌گفتن؟
‫مگه براش منع رفت ‌و‌ آمد نذاشتن؟
‫چند هفته دیگه ۱۸ سالش می‌شه.
‫خب، می‌دونی کجا ممکنه باشه؟
‫هنوز بعضی وقت‌ها میرن پارک اسکیت.
‫درسته.
‫باشه. بریم.
‫گریس؟
‫- بله؟ ‫- اوضاع اینجا خیلی خرابه، می‌دونی.
‫سخته.
‫می‌دونم.
‫ممنون، ماریان.
‫کدوم بیمارستان؟
‫اوه، باشه، آره.
‫آره، دارم میام.
‫لعنت!
‫خیلی‌خب، یه تاکسی بگیر،
‫دختره رو بردار، ‫بعد برو پیشش توی کارخونه.
‫این رو روشن نگه دار.
‫یالا.
‫یالا، یالا، زود باش.
‫0-7-7-0-0-9...
‫[شماره ناشناس]
‫منم.
‫- کجایی؟ ‫- آزاد شدم. فوگرتی می‌خواد من رو ببینه.
‫می‌خواد جفتمون رو ببینه.
‫لعنت. کجا؟
‫کارخونه مچت.
‫ولی گوش کن،
‫تو نمی‌خواد بیای.
‫- چی؟ ‫- می‌خوام بهش بگم پلیس‌ها گوشیم رو گرفتن
‫- و شماره‌ت رو ندارم. ‫- پس از کجا شماره‌م رو داری؟
‫چون خیلی باهوشم.
‫چی می‌خوان؟
‫نمی‌دونم. فقط...
‫مواظب باش، خب؟
‫- بعدش بهت زنگ می‌زنم، باشه؟ ‫- وایستا، سندی...
‫حتی تو رو نرسوند، رفیق؟
‫وقتی ساعتی پول می‌گیرن ‫همچین اتفاقی میفته.
‫بیا، می‌رسونیمت خونه.
‫نه، مشکلی نیست، تاکسی می‌گیرم.
‫فکر می‌کنی نصفه‌شب روز تعطیل ‫تاکسی گیرت میاد؟
‫راه خیلی دوره.
‫- من چیزی بهت نمی‌گم. ‫- باشه رفیق.
‫به هر حال دیگه شیفتمون تموم شده.
‫چطوری؟
‫زود بستین یا چی؟
‫آها، هنوز می‌تونم ‫یه نوشیدنی بگیرم، نه؟
‫خوبه.
‫به افتخارت.
‫دوبلین گفته باید باهات حرف بزنم.
‫دوبلین؟ در مورد چی؟
‫جورج مک‌کللند، ‫حسابداری که استفاده می‌کنیم.
‫امشب اینجا اُوردوز کرد.
‫- چی؟ ‫- احتمالاً با جنس تو.
‫احمق.
‫- می‌دونی من اینجا چیکار می‌کنم، نه؟ ‫- آره.
‫دنیاهای ما باید جدا باشن.
‫ولی امشب دنیای تو اومد تو دنیای من
‫و وسط فرش گند زد!
‫من درستش می‌کنم.
‫باشه؟ درستش می‌کنم.
‫دوبلین همین‌طور گفت ‫یکی از پیک‌هات رو امشب گرفتن.
‫و پلیس جرایم سازمان‌یافته ‫ازش بازجویی کرده. خب...
‫حالا چی؟
‫ببین اون بچه چیزی نمی‌گه.
‫دوبلین پرسید نکنه کنترل از دستت در رفته.
‫- چی جواب دادی؟ ‫- من گفتم
‫این‌که دونال فوگرتی
‫اون دوراندیشی یا قاطعیت لازم رو ‫برای کار توی این شرایط داره یا نه،
‫الان زیر سواله.
‫الان شرایط فرق کرده.
‫این ماجرا با پلیس‌ها.
‫- دیر یا زود می‌افتادن دنبالمون. ‫- خب،
‫ما تصمیم گرفتیم یه چیز دیگه جلوشون بذاریم.
‫چی؟
‫گندکاریت رو جمع کن.
‫بعد حرف می‌زنیم.
‫ببخشید. دکتر.
‫سلام.
‫اه...
‫- حالش چطوره؟ ‫- پایدار شده.
‫فشار خونش داره میاد پایین.
‫آریتمیش هم داره آروم می‌شه.
‫- ولی یه مدت خیلی مرزی بود. ‫- درست.
‫- مواد؟ ‫- اوه نه، مرسی. سر کارم.
‫اون علائم،
‫شبیه سکته‌ی مواد بود، نه؟
‫آزمایش خون چی می‌گه؟
‫می‌خوام یه راز کوچیک بهت بگم.
‫من پلیس نیستم.
‫دکترم.
‫پاسبان... بردلی؟
‫- شِین. ‫- شین، باشه.
‫کارها رو درست انجام بده.
‫من کاملا معتقدم که ‫کارها باید درست انجام بشه.
‫خب بگو ببینم،
‫دکترها وقتی دکتر نیستن ‫چی کار می‌کنن؟
‫می‌خوابن و خواب دکتر بودن می‌بینن.
‫مواظب خودت باش.
‫می‌بینمت، پاسبان.
‫امیدوارم.
‫چیه؟
‫فقط داشتم یه سرنخ رو دنبال می‌کردم.
‫داداش، باید بهت افسار زد.
‫سیستم رو چک کردم.
‫نزدیک‌ترین خویشاوندش ثبت نشده.
‫پس فکر می‌کنم باید برگردیم کلوپ.
‫صاحبش گفت عضو بوده، پس...
‫درست.
‫آره.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫آروم باش، داداش.
‫شین، چه غلطی می‌کنی؟!
‫لعنتی.
‫اگه از اپ استفاده کرده باشه، ‫پاکش کردن!
‫چطوری این کارو می‌کنن؟
‫شین، نمی‌تونی گوشی کسی رو باز کنی
‫مگه این ‌که بازداشت شده باشه!
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫شین، چه غلطی می‌کنی؟
‫شین.
‫شین!
‫گروه‌های چت.
‫داره با رفیق‌هاش در مورد ‫خرید جنس حرف می‌زنه.
‫اه، چه خبره؟
‫فقط داشتیم می‌دیدیم ‫شماره اضطراری ذخیره کرده یا نه.
‫- برای اینکه... ‫- من... به نظرم باید برین.
‫باشه.
‫اون دیگه چه کاری بود؟
‫مشکلی نیست.
‫نه، غیرقانونیه.
‫می‌خوان ما بررسی کنیم، نه؟
‫آره، ولی نه این‌جوری!
‫گوش کن، تامی.
‫خسته نشدی از بس ‫این پولدارهای عوضی که
‫به خاطر وکیل‌های گرونشون ‫از همه‌چی قسر در می‌رن؟
‫- آره، معلومه که خسته شدم ولی... ‫- سی۳ یه گوشی فعال می‌خواد، نه؟
‫من فقط می‌خواستم بدونم چه خبره. همین.
‫می‌دونی...
‫وقتی عصبانی هستی، ‫خیلی جذاب می‌شی.
‫- گمشو. ‫- خیلی دخترکش می‌کشی.
‫بیا بابا. تامی.
‫تامی، بیا.
‫منظورت از مهمونی پلیس‌ها چیه؟
‫مهمونی پلیس‌ها بهترین نوع مهمونیه.
‫چون وقتی پلیس‌ها مهمونی می‌گیرن،
‫دیوونه‌بازی درمیارن.
‫- کلی نوشیدنی هست؟ ‫- معلومه!
‫و تامی حق نداره هیچ آهنگ کانتری بذاره.
‫وای!
‫فکر کنم به اندازه کافی مهمونی دیده.
‫آره.
‫ممنون.
‫بعضی‌ها اصلاً نباید اجازه داشته باشن ‫بچه‌دار بشن.
‫تا حالا بهش فکر کردی؟
‫من خودم یکی از همونام.
‫چطور این بچه هنوز بیداره؟
‫من خسته‌م.
‫اوضاع با تامی چطوره؟
‫خوبه.
‫یعنی...
‫یه خنگه،
‫ولی خیلی باحاله.
‫اذیت‌کننده نیست که من پیشت می‌مونم؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- می‌دونی.
‫- شلوغ می‌شه. ‫- وای، آنی.
‫دارم به این فکر می‌کنم برگردم خونه.
‫به خاله‌م کمک کنم مامانم رو نگه داره.
‫فکر می‌کردم نمی‌تونی...
‫چی؟
‫فکر می‌کردم نمی‌تونی ‫برگردی اونجا زندگی کنی.
‫به خاطر یه...
‫تهدید.
‫کی این رو بهت گفته؟
‫تامی؟
‫آره، خب، دو سال گذشته،
‫و مامانم بهم احتیاج داره، پس...
‫ببین آنی، به خدا مزاحم نیستی.
‫تازه، اگه بری، اجاره رو نمی‌تونم بدم.
‫مرسی که اومدی.
‫چی شده؟
‫ساندرا می‌خواد من موقتاً گروهبان بشم.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫واقعا؟
‫خب، بی‌خیال، ارتقا درجه است.
‫می‌دونی مخصوصاً اگه بخوایم خونه بخریم.
‫دقیقاً واسه همینه که ‫دارن این کار رو می‌کنن.
‫چه کاری؟
‫گریس، این بخش مثل یه برنامه دوست‌یابی شده.
‫ما با همدیگه هستیم.
‫تامی و اشلینگ هم با هم هستن.
‫شلوغ‌پلوغه. آره، شلوغ‌پلوغه.
‫حداقل این‌جوری، اگه من...
‫تو اداره باشم
‫و تو بیرون باشی، خب...
‫نمی‌دونم.
‫خب، ساندرا این رو گفت؟
‫منظورش همین بود.
‫تا حالا فکر کردی شاید کاملاً اشتباه می‌کنی
‫و ساندرا واقعاً فکر می‌کنه ‫تو برای این کار خوب هستی؟
‫گریس، من توش افتضاح می‌شم.
‫ببین، اگه این دختره رو پیدا کنیم، ‫می‌بریمش مرکز.
‫بعد برمی‌گردیم سر کار. ‫فقط همین کار رو می‌کنیم، باشه؟
‫باشه؟
‫اون، اممم...
‫مرد سی۳؟
‫کالی؟
‫آره.
‫- می‌گفت با جری توی شعبه ویژه کار می‌کرد. ‫- آره.
‫و هنوزم اونجاست؟
‫باید کالی رو با تابوت از اونجا بیارن بیرون.
‫دوستته؟
‫مربیم بود.
‫بعد از اینکه از گارنورویل فارغ‌التحصیل شدم، ‫توی برنامه‌ی سریع‌الورود بودم.
‫معلومه که بودی.
‫می‌خواست من رو شبیه خودش بسازه.
‫می‌خواست برم توی اطلاعات.
‫- وقتی قبول نکردم، خیلی ناراحت شد. ‫- چرا قبول نکردی؟
‫من از رمز و راز خوشم نمیاد.
‫هممم.
‫سندی، تا حالا از این کارها خسته شدی؟
‫بس کن.
‫چی رو بس کنم؟
‫خودت گفتی لازم نیست حرف بزنم.
‫فقط می‌خواستم گپ بزنیم.
‫از چی خسته بشم؟
‫از این.
‫از همه‌چیش.
‫تو خسته شدی؟
‫نه.
‫- ولی من جزو خوب‌هام. ‫- ها!
‫درست.
‫هی. هی، داری چی کار می‌کنی؟
‫هی، کجا داری می‌ری؟
‫هی!
‫وایستا، راه از اینور نیست!
‫چی شده؟
‫چرا وایستادیم؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫کجا داری می‌ری؟
‫هی! کجا دارین می‌رین؟ هی!
‫تو دیگه خر کی هستی؟
‫یک دوست.
‫ببین، سندی.
‫فقط می‌خواستم یه کلمه باهات حرف بزنم.
‫می‌دونم الان خیلی سرت شلوغه.
‫می‌تونم لرزیدنت رو حس کنم.
‫احتمالاً وحشته که داره میاد سراغت.
‫طبیعیه، رفیق.
‫اگه نمی‌لرزیدی نگران می‌شدم.
‫فکر کردی می‌تونی چیزی بهم بدی
‫که خبرچین بشم؟
‫هیچی نداری که بتونی بهم بدی.
‫می‌تونم بهت امید بدم.
‫تو این آدم‌ها رو نمی‌شناسی.
‫کدوم آدم‌ها؟
‫می‌تونم از این مخمصه درت بیارم.
‫جفتمون رو می‌تونم.
‫اگه بیای برام کار کنی.
‫بچه‌ها واقعاً اینجا پاتوق می‌کنن؟
‫خب، نمی‌شه گفت پاتوق. ‫بیشتر شبیه فرار می‌مونه.
‫اینجا بزن کنار.
‫راهی نیست بریم.
‫واقعا؟
‫تو دیگه چه جور مددکاری بودی؟
‫برو تو.
‫خاموشش کن.
‫می‌ترسونیش.
‫تو داری من رو می‌ترسونی.
‫لیندزی؟
‫منم.
‫گریسم.
‫اوه، خدایا.
‫پلیس شدی؟
‫آره.
‫خب...
‫خب، چطوری می‌شه؟
‫این تخصص منه.
‫سال‌هاست دارم این کار رو می‌کنم.
‫به خیلی‌ها کمک کردم.
‫و یه چیز مشترک بین همه‌شون هست:
‫باید خودت بخوای.
‫- باشه. ‫- قبوله؟
‫آره.
‫آفرین پسر خوب.
‫ااه، صبر کن.
‫اگه بخوام این کار رو بکنم،
‫الان چی می‌شه؟
‫خودم باهات تماس می‌گیرم.
‫چطور پیش رفت؟
‫آره، قدم‌ به‌ قدم.
‫یه لطفی بکن، ‫باهاش آروم‌تر برخورد کنین.
‫بدترین آدم دنیا نیست.
‫باشه؟
‫الان دیگه مثل اون نمی‌سازن.
‫شاید هم چیز خوبیه.
‫لیندزی، می‌تونی باهام حرف بزنی، می‌دونی.
‫گریس؟
‫بله؟
‫ساکت شو دیگه.
‫- می‌دونم یه مدت گذشته، ولی... ‫- یه مدت؟ تو گذاشتی رفتی!
‫چند سال پیش!
‫چی می‌خوای، یه بغل کوچیک؟
‫بهت گفته بودم دارم
‫یه کار جدید شروع می‌کنم.
‫ولی نگفتی چه کاری!
‫- خب، نه، چون نمی‌تونستم بگم، مگه نه؟ ‫- گریس.
‫فقط دست از سرم بردار.
‫بی‌خیال، می‌تونی بهتر از این باشی.
‫بهتر از چی؟
‫بهتر از این‌ که نصفه‌شب اینجا بشینی.
‫و با امثال سندی بپلکی.
‫- چی؟ ‫- سندی مک‌نایت.
‫امشب تو رو باهاش دیدن.
‫قبل از اینکه دستگیر بشه.
‫واسه همین اومدم.
‫می‌دونی چیه، گریس؟
‫برو گمشو.
‫باشه.
‫- ولی باید برسونمت خونه. ‫- نه، لازم نیست.
‫- من ۱۷ سالمه. ‫- آره. یعنی هنوز ۱۸ نشدی،
‫پس مجبورم برسونمت مرکز. بیا.
‫یالا دیگه.
‫لیندزی، من بدون تو نمی‌رم.
‫خب، این دیگه جدیده.
‫خب، چقدر سندی رو می‌شناسی؟
‫دوستت بود؟
‫- دوست صمیمی؟ ‫- نه.
‫درگیر یه قضیه جدی شده، لیندزی؟
‫می‌دونی، تو دردسر افتاده؟
‫لیندزی...
‫اگه اجازه بدی،
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫شاید بتونم به اونم کمک کنم.
‫هیشش!
‫- وای خدا... ‫- ساکت!
‫ببخشید.
‫پس گمونم این همون مهمونیه ‫که می‌خواستیم بگیریم؟
‫این همون مهمونیه.
‫[شماره ناشناس: به فنا رفتم. ‫باید از اینجا بریم.]
‫باید بری کارخونه مچت.
‫داره می‌ره اونجا.
‫- همین؟ فقط همین رو گفت؟ ‫- آره. کارخونه مچت.
‫می‌دونی، باید بریم چک کنیم.
‫چک کنیم؟ چرا؟
‫خب، چون نگران سندیه.
‫سندی با وثیقه آزاده. ‫نمی‌تونیم همین‌جوری نصفه‌شب
‫دنبال مردم راه بیفتیم چون یکی نگرانشه.
‫نه، نه، یه جای کار می‌لنگه و...
‫اون دختر رو می‌شناسم.
‫آره، باید بریم چک کنیم.
‫سندی توی لیست افراد مشکوک سی۱ هست.
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫باید به بارنی خبر بدیم.
‫خب، باشه.
‫از واحد ۷-۲ به مرکز.
‫نگران وضعیت سندی مک‌نایت ‫در کارخونه مچت هستیم،
‫می‌ریم بررسی کنیم. تمام.
‫از مرکز به ۷-۲، به محل برید
‫و منتظر دستور بعدی بمونید.
‫دریافت شد.
‫بارنی.
‫باشه، سریع براشون نیروی کمکی بفرستید.
‫استیوی و گریس فکر می‌کنن
‫- سندی مک‌نایت تو یه جور دردسر افتاده. ‫- باشه.
‫چطوری، رفیق؟
‫لیندزی جوان کجاست؟
‫پلیس‌ها گوشیم رو گرفتن.
‫و من...
‫شماره‌ش رو نداشتم.
‫خب، می‌تونیم فردا باهاش حرف بزنیم.
‫خب...
‫چیزی از زیر زبونت بیرون نکشیدن؟
‫نه.
‫اسمشون چی بود؟
‫اااه، مارشال و...
‫فکر کنم اون زن هم کویگلی بود.
‫وکیل همه جزئیات رو داره.
‫کسی دیگه چی؟
‫چی؟
‫با کسی دیگه حرف زدی؟
‫اااه، نه. نه.
‫ببین، ببخشید که...
‫گیر افتادم.
‫اه، آره، داداش.
‫برای بهترین‌ها هم پیش میاد.
‫بیا اینجا.
‫چی؟
‫بیا اینجا.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫کالی. ببخشید این موقع شب زنگ زدم.
‫انگار سندی مک‌نایت دوباره دست به کار شده.
‫داره می‌ره کارخونه مچت.
‫- خب؟ ‫- خب، نیروهامون تو راهن.
‫بهشون بگو برگردن.
‫- چی؟ ‫- بگو برگردن! اینجوری لوش می‌دن!
‫منظورت چیه لوش می‌دن؟
‫- محض رضای خدا! ‫- بگو دور بمونن!
‫همینجاست.
‫کارخونه مچت.
‫بارنی، همه نیروها رو از اطراف ‫کارخونه مچت بکش بیرون، همین الان!
‫نگاه کن.
‫- چی رو؟ ‫- اون.
‫به همه چیزها.
‫هرچی که جلوی رومونه.
‫الان مال ماست، می‌دونی؟
‫قبلاً این‌جوری بود که وفاداران
‫اون‌ طرف مواد رو کنترل می‌کردن
‫و جمهوری‌خواهان اون ‌طرف رو کنترل می‌کردن.
‫و هنوزم اونجان.
‫ولی الان مال ماست.
‫اون‌ها مال ما شدن.
‫این مال ماست.
‫آه، شهر کثیفیه، سندی.
‫ولی به شکل خودش قشنگه. نه؟
‫آره. درسته.
‫- قشنگه. آره. ‫- آره.
‫پسر خوب.
‫آره.
‫از مرکز به ۷-۲، فوراً عقب‌نشینی کنید.
‫تکرار می‌کنم، فوراً عقب‌نشینی کنید. تمام.
‫وای خدا.
‫گوش کن.
‫دارم می‌رم اونجا.
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫می‌دونم تا حالا نگفته بودم...
‫خیلی مسخره و...
‫لوس به نظر میاد، ولی...
‫دوستت دارم.
‫«ترجمه از خشایار»