‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از میثم موسویان «
‫تموم شد.
‫کی می‌دونست یه مرد ‫می‌تونه این‌قدر خونریزی کنه؟
‫تمیزکاریت از آشپزیت بهتره. ‫پسرت کی برمیگرده؟
‫چهار نیش!
‫چه افتخاری؟ می‌تونم یه چیزی برای ‫خوردن براتون بیارم؟
‫یه سامورایی اومده این‌جا.
‫جوون. مغرور.
‫اون برای گرفتن یه اسم ۴ تا انگشت قطع کرده.
‫- به من بگو چی می‌دونی. ‫- خفه شو.
‫ما داریم غذا می‌خوریم.
‫اون دو روز پیش این‌‌جا بود. ‫اون همه جا خون ریخت.
‫که مشکلی نداره.
‫و بعد رفت. و اون پسرم رو برداشت. ‫یه معلول.
‫همین! همین!
‫اوه!
‫با این هیکلت خیلی آروم حرکت می‌کنی.
‫ذاتا بی‌سر و صدا هستم.
‫شاید ذاتا نه. پدرم اگه من توی نودل‌فروشی ‫سر و صدا می‌کردم منو میزد.
‫من یاد گرفتم مثل یه نینجا ساکت باشم.
‫من نمی‌خوام نزدیک من باشی.
‫- دور بمون. ‫ دور بمون، رینگو.
‫برام مهم نیست.
‫اما من بدرد میخورم. می‌بینی؟
‫من شنیدم پوست سفیدپوستا ‫توی خورشید می‌سوزه.
‫این حقیقت داره که چشمای آبی می‌تونن ‫توی تاریکی ببینن؟
‫و این حقیقت داره که سفیدپوستا ‫از خود حیوانات مستقیم شیر می‌خورن؟
‫هوم.
‫می‌دونم چرا فکر می‌کنی منو نمی‌خوای، ‫اما می‌تونی به من اعتماد کنی.
‫من هیچ وقت رازت رو نمیگم. هیچ وقت.
‫نه حتی اگه یه نفر پوستمو تیکه تیکه کنه
‫یا حتی اگه مجبورم کنن بادمجون بخورم.
‫من هیچ وقت هیچ وقت به کسی نمیگم ‫که تو یه دختر
‫اگه دوباره ببینمت،
‫می‌کشمت و دیگه بهت فکر نمی‌کنم.
‫بیاین جلو. برید توی صف!
‫هیچ کسی بدون مجوز سفر رد نمیشه.
‫بعدی.
‫بیا. بیا. بذار مجوزت رو ببینم.
‫بعدی!
‫بیا.
‫این چیه؟ یه رشوه؟
‫سعی کردی به من رشوه بدی؟ ‫دستگیرش کنین و بهش شلاق بزنین!
‫نه!
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫هی، مجوز تو کجاست؟
‫همین‌جا.
‫مجوز سفر برای دو نفر.
‫ما دو تا پسریم که همیشه ‫با هم سفر می‌کنیم.
‫داریم میریم گندم سیاه بخریم. ‫جنس تازه از هاروکانای اومده.
‫بهترینه! بیا دیگه.
‫اون شاگردمه. یکمی خره.
‫بعدی.
‫بهت گفتم بدرد می‌خورم.
‫چیزی که دنبالشی رو کنار من پیدا نمی‌کنی.
‫من باید انتقامم رو بگیرم، ‫و به هر قیمتی شده اونو می‌گیرم.
‫من عاشق انتقامم.
‫این مسیر اهریمنه که با مرگ آلوده شده.
‫من نمی‌ترسم. من می‌تونم ‫تمرین کنم و بهت کمک کنم.
‫من همین الانش توی یه کار در دنیا بهترینم. ‫بهترین بودن توی یه کار دیگه برام سخت نیست.
‫نودل درست کردن با جنگ فرق داره.
‫کل زندگیم یه جنگ بوده.
‫من یه شاگردم!
‫خب، ما برای گرفتن انتقامت کجا میریم؟
‫من یه قایق نیاز دارم.
‫اوه! یه قایق انتقام.
‫اه!
‫خیلی بد نیست.
‫می‌تونی جلوی موهاتو بتراشی. همه‌ی ‫اشراف‌زاده‌ها این‌جوری موهاشونو میزنن.
‫خیلی مده.
‫چرا اون منو نکشت؟
‫- خدا به تو مسیر طولانی‌تری رو نشون داده. ‫- اه.
‫من ترجیح میدم همین الان خودکشی کنم.
‫خیلی تمیز بریده.
‫استادانه‌ست.
‫تو نمی‌تونی خودتو بخاطر ‫دعوا با یه هیولا بکشی.
‫این حتی یه دوئل نبوده.
‫این یه حمله بوده. ‫اون رسما تو رو به چالش کشید؟
‫با بی‌شرفی نمیشه پیروز شد.
‫بنابراین تو هیچ وقت شکست نخوردی.
‫اگه اون تو رو به چالش کشیده بود، مرده بود.
‫بوم، همه جا خون پاشید.
‫و برای همین قسم خوردم که ‫هیچ وقت بادمجون نخورم.
‫خب، در مورد این قایق به من بگو.
‫من هیچ وقت سوار یه قایق نشدم. ‫شاید دریازده بشم.
‫من توی حموم اگه زیادی آب‌بازی کنم ‫حالت تهوع می‌گیرم.
‫اه!
‫ذاتا بی‌ سر و صدام.
‫لازم نیست این‌جا باشی.
‫و دیدن این‌که تو هیجی شیندو ‫رو می‌کشی از دست بدم؟
‫اون نه.
‫مرد سفیدپوستی که ازش محافظت می‌کنه. ‫اون توی یه جزیره در غربه.
‫اگه از دریا برم می‌تونم قبل سحر ‫برسم اون‌جا و تا طلوع آفتاب بکشمش.
‫انتقام.
‫بقیه کجا هستن؟
‫آهای؟
‫شهرت کجا رفته؟
‫اه!
‫ما برای خوشگذرونی این‌جا نیستیم. ‫ما دنبال قایقیم.
‫البته، می‌تونم تو رو ببرم اون‌جا.
‫- ممنون. ‫- هی.
‫الان نه. فردا.
‫خیلی زود هم نه.
‫من باید الان برم.
‫در طی هاداکا ماتسوری؟ ‫پس باید شنا کنی.
‫همه امروز تعطیل کردن! ‫ما باید خودمون رو تطهیر کنیم
‫و کامی رو جشن بگیریم، ‫وگرنه سال بدی خواهیم داشت.
‫تو که سال بدی نمیخوای؟
‫باشه. فردا میام.
‫آفرین. خوش بگذره!
‫برای شینگی بمون.
‫آبتنی توی یخ روح رو تمیز می‌کنه. ‫نباید اینو از دست بدی.
‫و وقتی که صدای طبل‌ها رو شنیدی بیا.
‫ما صبح می‌بینیمتون.
‫خیلی زود نیا!
‫ببخشید. بی سر و صدام.
‫زیاد این کارو می‌کنی.
‫باید یه کاری باشه که حین ‫صبر کردن انجام بدیم.
‫قمار؟ ما می‌تونیم ‫نودل‌هاشون رو امتحان کنیم!
‫شینگی! اون گفت نمی‌خوایم اینو از دست بدیم.
‫پات.
‫هیچ وقت اینو در نیار.
‫روزی که اونو در بیاری، ‫از خدمت من مرخص میشی.
‫فهمیدی؟
‫من از زمان برای تمرین کردن استفاده می‌کنم.
‫تو نیاز داری تمرین کنی؟ ‫من مبارزه کردنت رو دیدم.
‫درسته. همیشه باید تمرین کرد.
‫خوبه که ما خوشگذرونی ‫رو از دست میدیم.
‫برای سامورایی خوشگذرونی ‫معنا نداره. خوشگذرونی بده.
‫من روی صخره‌های شرقی اردو میزنم.
‫رینگو، تو باید این‌جا بمونی و خوش بگذرونی.
‫تا هر وقتی که میخوای. ‫شاید برای همیشه.
‫ساخت یه خونه و زندگی توی این‌جا ‫هیچ عیبی نداره.
‫یه شاگرد هیچ وقت از ‫کنار استادش تکون نمیخوره.
‫فقط یکم خوشگذرونی می‌کنم. بعد فردا
‫وای.
‫برش شمشیرت.
‫تو برام یه رد گذاشتی.
‫بذارین رد شه.
‫مسلح شین! دروازه رو ببندین!
‫پیام‌رسون‌ها وقتی سامورایی بمیره ‫باید آتیش روشن کنن.
‫تو برای شغلی پول میدی که نمی‌خوای ‫بهش فکر کنی
‫برای همین لازم نیست بهش فکر کنی.
‫کل هدف پول دادن همینه.
‫روی هر کسی نمیشه حساب کرد.
‫من با این استدلال آشنا هستم.
‫هر سال، من به تو قول لذت‌هایی ‫فراتر از تصور رو میدم.
‫هر سال هم به قولم عمل می‌کنم.
‫تصور من گسترش پیدا می‌کنه.
‫مراسم مذهبی بهار تنها زمانیه
‫که من اجازه دارم از این جزیره‌ی کوفتی برم.
‫من کل ماه رو داشتم ‫روش برنامه‌ریزی می‌کردم.
‫توی هر قدم مسیر تا ادو غافلگیرت می‌کنم.
‫و کی ما به ادو می‌رسیم؟
‫غافلگیری ما برای شوگان تقریبا آماده‌ست.
‫بعدش تو می‌تونی هر جایی ‫دوست داشتی بری.
‫هر زمانی که دوست داشتی.
‫هوم.
‫هوم. بعد این همه سال
‫من از نقاشی متنفرم.
‫و چوب، و سرامیک
‫و خطاطی و هر هنر بی‌فایده‌ی دیگه
‫من توی اینا استاد میشم ‫که ساعت‌ها بگذره.
‫از این متنفرم که برای نقاشی وقت دارم.
‫اگه برای نقاشی وقت دارم، ‫یعنی یه مشکلی هست.
‫شوگاه اجازه میده ما کارمون رو بکنیم ‫تا وقتی که بتونه وجود منو انکار کنه.
‫به زودی دیگه نمی‌تونه این کارو بکنه.
‫من دوست داشتم اینو توی اتاقم داشته باشم.
‫شمشیری که بدست تو ساخته شده، ‫قابل قیمت‌گذاری نیست.
‫با این حال یه هزینه‌ای داره.
‫هر چیزی من دارم رو بردار. خواهش می‌کنم.
‫من باید شمشیری داشته باشم ‫که بدست تو ساخته شده.
‫هوم.
‫من شمشیرزن نیستم. من صحاف کتابم.
‫من کارم رو
‫از پدرم یاد گرفتم.
‫اون توسط یه رونین عیاش کشته شد. ‫[سامورایی بدون ارباب]
‫اون پدرمو چون با گاری باعث شد ‫کثیف بشه کشت.
‫این رونین عیاشه،
‫اما اون ماهره، ولی من نیستم.
‫اون منو می‌کشه. اینو می‌دونم.
‫اما با یه شمشیر از تو،‌ استاد
‫می‌تونم در حالی که منو می‌کشه، اونو بکشم.
‫و انتقام گرفته بمیرم.
‫هوم.
‫براش شمشیر درست می‌کنی؟
‫اون یه چیزی رو مخفی می‌کنه.
‫هوم.
‫داستانش احساس‌برانگیزه.
‫شاید بتونیم کمکش کنیم با افتخار بمیره.
‫آتیش رو روشن کن.
‫تو چکش رو بردار.
‫آتش تو در این لبه هست، میزو.
‫این آماده‌ست.
‫درست نفس نمی‌کشی.
‫این‌جوری.
‫بیا، پسر.
‫پای تو، افکارت رو لو میده.
‫هه. تو به عنوان یه پسر ‫خیلی نازک نارنجی هستی.
‫این دورگه‌ها همه‌شون ضعیفن.
‫ستونش ضخیم‌تر باشه، ‫لبه‌اش نازک‌تر.
‫هامون نشون میده کجا فولاد سخت و ‫نرم ترکیب میشن.
‫وقت یاکی‌ره رسیده.
‫یاکی‌ره وقتی هست که ‫فلز دوباره متولد میشه
‫و روح وارد شمشیر میشه.
‫باید همه چیز خالص باشه تا شمشیر ‫خالص در بیاد.
‫فلز، سازنده و کسی که اونو حمل می‌کنه.
‫میزو. ذهنت پاکه؟
‫آره.
‫میزو. روحت در آرامشه؟
‫آره.
‫چه رنگیه؟
‫مثل خورشید تابستونی که تازه ‫به افق رسیده.
‫میزو.
‫لبه‌ی تو.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫شکست منو ببخش.
‫یک عنصر غیرمنتظره وارد تیغ شد.
‫اگه بفهمم چیه، شمشیر ‫قابل تعمیر و بازیابیه.
‫تقصیر منه. اون عنصر من هستم.
‫تقصیر منه.
‫من حرفت رو باور کردم. ‫این دست یه صحاف کتاب نیست.
‫این دست جون آدمای زیادی رو گرفته.
‫این دست یه قاتله.
‫تو یه احمقی.
‫من جون آدمای خیلی زیادی رو گرفتم.
‫اونا منو چیاکی خونین صدا میزنن.
‫و من ثروت زیادی بدست آوردم. ‫با این،‌ من ثروت خیلی بیشتری بدست میارم.
‫قاتلی که شمشیر شکسته‌ی ‫استاد ایجی رو حمل می‌کنه.
‫چنین روحی غرق در خونه.
‫نمیشه جلوشون رو گرفت.
‫اونا همیشه تیغ شکسته‌ی ‫خودشون رو پیدا می‌کنن.
‫ما فقط می‌تونیم مراقب ‫روح خودمون باشیم،‌ میزو.
‫خیلی وضعت داغونه.
‫پدرت تو رو کار داره.
‫اصرار داره در بهترنی حالت باشی.
‫لباس بپوش.
‫هوم.
‫اون همون‌طوریه که قول داده بودی.
‫آره، زیباست.
‫یکمی پیره، اما سال‌های زیادی ‫زنده میمونه.
‫بله، خیلی باروره.
‫و البته نجابتش کاملا حفظ شده.
‫چه شانسی آوردی که دختر لرد میابی
‫خیلی زشت بود.
‫و چقدر ما شانس آوردیم که دختر تو ‫خوشگله.
‫البته.
‫به عنوان مشاور شوگان،
‫قبیله‌ی توکونوبو اولین انتخاب من نبود
‫برای یه ازدواج مصلحتی.
‫اما شما به چنین هانس کلیدی نزدیک هستین
‫و بلندپروازی عمیقی دارین... بله.
‫اون همسر جدید مناسبی برای پسر ‫کوچیک‌تر شوگان میشه.
‫امیدوارم که خدا به مشاور خردمند ‫و شریف شوگان برکت بده.
‫یه عروسی در بهار خوش‌یمنه.
‫اولین همسر اون پسر خیلی بهش نمی‌خورد.
‫اون پسر... خیلی اشتیاق داره.
‫اگه اجازه بدین، من هدایای نامزدی برای
‫هوم
‫آکمی.
‫هوم.
‫یه ست اوهاگورو.
‫برای سیاه کردن دندونات ‫مثل یه عروس درست حسابی.
‫ارباب مروارید سیاه رو به سفید ترجیح میده.
‫پدر! پدر، خواهش می‌کنم!
‫تو نمی‌تونی منو این‌جوری شوهر بدی!
‫تو داری منو می‌فرستی برم! ‫از تو و تایگن دور میشم.
‫تایگن. اون دیگه تیغش زنگ زده.
‫من احمق بودم که اونو برای تو در ‫نظر گرفتم، اما یه شوهر خوب پیدا کردم.
‫اون خیلی خوبه. خدا بهش نظر کرده.
‫من نمی‌تونم. سکی، بهش بگو.
‫این بهترین گزینه برای تو هست.
‫من این کارو نمی‌کنم. نمی‌کنم.
‫تو نمی‌تونی سعی کنی این بار ‫نظر منو تغییر بدی!
‫تو قهرمان داستان این خانواده نیستی.
‫من نام توکونوبو رو از ‫هیچی به این‌جا رسوندم.
‫از هیچی به اتاق‌های شوگان.
‫من این کارو کردم!
‫دختر احمق. احمق‌تر از اونی که بفهمی.
‫من دارم بهت یه فرصت میدم.
‫شوگان انتظار داره که ارباب چیبا
‫با یه عروس جدید برای پسرش برگرده.
‫ما ۵ روز دیگه میریم.
‫دندونات رو فراموش نکن.
‫هیس. ساکت.
‫سکی.
‫درست به موقع اومدی! ‫من میخوام ابریشم فروش رو ببینم.
‫اون جنس جدید اورده. تازه رنگ شده.
‫شب؟
‫اگه قرار باشه ۵ روز دیگه برای ‫ازدواج بریم،
‫نباید یه شب هم وقت تلف کنیم.
‫من خیلی از ابریشم‌هاش ‫خوشم میاد. باهات میام.
‫چرا از من پشتیبانی نکردی؟
‫چون وقتی پدرت یه تصمیمی بگیره ‫نظرش عوض نمیشه.
‫مثل خودت، مثلا
‫وقتی یه تصمیمی که به طور واضح بده ‫رو میگیری
‫مثل فرار کردن.
‫فکر کردی من نمی‌دونم، بچه؟
‫من دندوناتو مسواک کردم.
‫من توی ادو در حالی که با یه غریبه ‫ازدواج کردم زندانی نمیشم.
‫من می‌تونم همه چیز رو درست کنم. ‫فقط باید تایگن رو پیدا کنم.
‫تنهایی؟ توی جاده‌؟
‫قبل این‌که کسی رو پیدا کنی ‫راهزن‌ها گلوتو میبرن،
‫تازه اگه پدرت زودتر تو رو پیدا نکنه.
‫اگه پیدات کنه دعا می‌کنی ‫کاش همون راهزنا کارتو تموم کرده بودن.
‫من چه چاره‌ای دارم؟
‫تو می‌تونی با وارث شوگان ازدواج کنی.
‫هر زنی حاضره جون بده ‫که چنین فرصتی گیرش بیاد.
‫بذار این فرصت گیرشون بیاد.
‫اون جور مردا با زنا ‫مثل حیوون رفتار می‌کنن.
‫میگن اون خیلی ظالمه.
‫کدوم مردیه که این‌طور نباشه؟
‫تو.
‫وسایل منم باهاش بیار.
‫حالا سوار شو و درو ببند.
‫اگه قرار باشه فرار کنیم، ‫بذار حداقل گرممون باشه.
‫هر روز در هزار سال گذشته
‫ما به درگاه درختی که شینگی ‫کنارش ساخته شده دعا می‌کنیم.
‫منافذ اونا با نفس کامی پر شده.
‫کیه که امسال قدرت اونا رو بدست بیاره؟
‫قدرت؟
‫اونا مقدسن.
‫کاهنه اونا رو توی آب میندازه.
‫هر کسی که اونا رو بگیره، ‫بیشترین چیزی که میخواد برآورده میشه.
‫اوه! چوب‌های جادویی.
‫حتی بهش فکرم نکن. اونا مال من هستن.
‫من امسال به آرزوم می‌رسم. یه شوهر جدید.
‫ها؟
‫نودل!
‫خب، نودل‌هات چطوره؟ عالیه؟
‫دومین نودل خوب شهره.
‫قبلا بهترین نودل بود، اما پارسال ‫رینجی شینگی رو گرفت
‫و یهویی نودل‌هاش جادویی شدن.
‫با این حال بعدش این بهترین نودله.
‫هوم.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫بافت نودل. توازن طمعش! و ادویه‌هات!
‫این شیسو هست؟
‫این موقع سال از کجا شیسو پیدا کردی؟
‫ممنون.
‫از وقتی رینجی از من پیشی گرفته ‫کسی ازم تعریف نمی‌کنه.
‫نودل‌های اون از این بهتره؟
‫بهشتیه.
‫فراتر از اونه. تصور نمی‌کردم ‫چنین مزه‌ای ممکن باشه.
‫فکر می‌کردم من بهترینم.
‫در مقایسه با اینا نودل‌های من مثل ‫کرم میمونن.
‫کرمای لجن‌آلود توی یه برکه‌ی کثیف.
‫من حتی توی کاری که فکر می‌کردم ‫توش عالی هستم مهارتی ندارم.
‫شاید برای همین استاد به من گفت بمونم.
‫اگه این‌قدر از نودل‌های من خوشت میاد، ‫کار لازم داری؟ ظرف‌ها جمع شدن.
‫من بهت یاد میدم.
‫منظورت اینه که این‌جا بمونم؟
‫جای بهتری داری که بری؟
‫ها.
‫فردا اون میمیره.
‫طبل‌ها. شاید بهتره برم ‫خوشگذرونی مردم رو نگاه کنم.
‫من شما رو نمی‌شناسم، ‫و ما با هم مشکلی نداریم.
‫تو الان دشمنانی داری. دشمنان پولدار. ‫می‌تونی اون چیز رو از صورتت برداری.
‫ما می‌دونیم اونا چی رو مخفی کردن. ‫ما می‌دونیم کی هستی.
‫کل کیوتو داره در مورد یه ‫سامورایی بی‌نام و نشون حرف میزنه
‫که باشگاه شیندو رو قلع و قمع کرد.
‫من یه اسم دارم.
‫هیچ کسی هیچ وقت اونو نمی‌فهمه.
‫شمشیرزنای باشگاه برای پز دادن مبارزه ‫می‌کنن. مبارزا برای کشتن مبارزه می‌کنن.
‫هر سال
‫ما با درد و مشقت عذاب می‌کشیم.
‫بذار این آب‌ها روح خشکیده‌ی ما ‫رو سیراب کنه
‫و برای ما خوش‌یمنی بیاره.
‫اما فقط یکی از شما به ‫خواسته‌ی خودش می‌رسه.
‫همین حالا آرزو کنین.
‫من آرزو می‌کنم توی یه کاری ماهر بشم.
‫اه!
‫شاید لایق شمشیر اصلی من باشی.
‫اون شمشیر
‫دزدیده شده.
‫هنوزم نازک‌نارنجی هستی.
‫من لایق مرگ با یک دست ‫ناخالص نیستم.
‫خداحافظ، چیاکی خونین.
‫من شرافتم رو از تو طلب دارم.
‫پس بگیرش.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از میثم موسویان «