"اقتباس از رمانی به همین نام"
پدر، بس نیست دیگه؟
چرا؟
من یه قولی دادم
پس باید بهش عمل کنم
همین‌جا وایسا
پسر نمک‌نشناس و ناخلف
از نظر من
استاد هوا وقتی توی دربار رک و صریح صحبت کرد وفاداری‌شو نشون داد
تو هم مثل استاد هوا یه مقام رسمی توی دربار داری
حالا بهم میگی بی‌وفا و ناخلف؟
پس منم از خودم می‌پرسم
تو با چه حقی تو دربار مقامی داری؟
و با چه حقی خودتو مرد می‌دونی؟
تو
ـ امروز باید بکشمت ـ پدر
پدر
بسه دیگه
اون تنها امید خانواده‌ی ماست که می‌تونه توی آزمون امپراتوری قبول بشه
دخالت نکن
پدر
دیگه نمی‌تونی بیش‌تر از این بزنیش
اون شن چی میاد یا نه؟
حالا باید چی‌کار کنیم؟
اگه همین الان راه نیفتیم دیگه نمی‌رسیم
مادربزرگ نمی‌تونیم بیش‌تر از این منتظرش بمونیم
وگرنه دیگه نمی‌رسیم
ولی بدون شن چی چطور قراره بریم؟
پای ژونگ تازه یکم بهتر شده
هنوز نمی‌تونه راه بره
کی قرارِ ارابه رو برونه؟
درسته
من می‌رونم
ژی
تو کی رانندگی با ارابه رو یاد گرفتی؟
یاد نگرفتم
ولی امتحانش که ضرری نداره
قبلاً با پدربزرگم زیاد سفر می‌رفتم
همیشه توی ارابه بودم
هر وقت ژونگ می‌روند کنارش بودم و نگاه می‌کردم
فکر کنم بتونم کنترلش کنم امتحانش که ضرری نداره
ـ فقط باید اسب رو به حرکت دربیاری ـ کار می‌کنه یعنی؟
فقط مشکل اینه که ارابه الان پر از وسایله
احتمالاً جا برای کسی دیگه نیست
باید تنها برم
تو راه مراقب خودت باش
اگه دیر شد زیادی به خودت فشار نیار
تمام تلاشم رو می‌کنم
خانم جوان، این لباس‌ها خیلی سبکن
باید یکی باشه که ارابه رو سنگین کنه وگرنه ممکنه بیفتن
باهوشی، نه؟
بریم
انقدر زل نزن. اینجا وسط ناکجاآباده کسی قرار نیست سر برسه
صبر کن. انگار یکی داره میاد
خداروشکر که رسیدم
شما از خاندان هوا هستید؟
لطفاً اینو قبول کنید
می‌خوام چند کلمه‌ای با خانواده‌م صحبت کنم
باشه
اینجا یه نفر پیدا شده؟ اولین باره
خیلی شجاعی که تا اینجا اومدی
برو صحبت کن
اینجا چی‌کار می‌کنی؟ بقیه کجان؟
ژونگِ ارابه‌ران چی شد؟
پاش آسیب دیده
راه ناهمواره، واسه همین تنها اومدم
پدربزرگ
شمال، مثل جنوب گرم نیست
یه سری لباس ضخیم آوردم
ژی، حواست باشه
به من نگاه کن
پدربزرگ
از اون ماجرا تا حالا
حتی یه قطره اشک نریختم
می‌دونم
ژی من، دختر خیلی شجاع
و قوی‌ایه
نگران ما نباش
الان همه‌ی چیزای لازم رو داریم یه جا برای زندگی هم هست
همه حال‌شون خوبه
خوبه، خیالم راحت شد
پدر
بولین چطوره؟
چیزایی که آوردیم برای همه کافیه
لطفاً این لباس‌ها رو به بقیه هم بده
من از خانواده مراقبت می‌کنم
اون دختر کیه؟
نوه‌ی هوا یی‌ژنگ
همون که با شن چی نامزد شده بود
نوه‌ش؟
مطمئناً از اون پیرمرد، جذاب‌تره
اندازه‌مه. عالیه
بویو، مادرت برات کفش فرستاده
بیا، خودم پات می‌کنم
دلم خیلی برای مادرم تنگ شده
ـ خیلی دلم براش تنگ شده ـ بویو
مادرت هم دلتنگته
ولی تو دیگه یه مرد کوچولو شدی
اگه بفهمه گریه کردی، نگران می‌شه
ژی
چطور به نظر میام؟
عمه وو با دست خودش اینو دوخته قدرشو بدون
با این حساب، معلومه
به این کوک‌های کج و کوله نگاه کن امضای خودش تو دوختنه
ـ عمه وو... اون ـ چی شده؟
می‌خواست بیاد ولی توی ارابه، فقط یه جا بود
بهتر که نیومد نمی‌خوام منو این‌جوری ببینه
وقتی برگشتی، بهش بگو حالم عالیه
می‌تونی بگی
من
خوش‌تیپم، مثبت فکر می‌کنم
و اشتهام هم که عالیه
توی این سفر طولانی به سمت شمال
برای هر چیزی که ممکنه پیش بیاد آماده‌م
اگه اشک تو چشمام جمع شده واسه این میوه‌ی ترشه
عمو پینگ‌یانگ، بفرمایید بشینید
ژی
این رو یادت باشه
پشت تپه‌ی آکادمی چینگ ‌یا
دو تا درخت بزرگ چینی اسکالر هست
همون سالی که به دنیا اومدی کاشتم‌شون وقتی که هنوز دانشجو بودم
وقتی برگشتی
یادت نره که حسابی آب‌شون بدی
و خاک‌شونو رقیق کنی
رو من حساب کن
عمو پینگ‌یانگ
کی داره این پرونده رو بررسی می‌کنه؟ اداره‌ی امنیت؟
ارباب شیان، گو یانگونگ ناظر دادگاه بازبینی قضایی
بعد از این‌که اداره‌ی امنیت اموال‌مون رو مصادره کرد
افتادیم دست ارباب شیان
همون آدم پَست
یه جرعه بزن؟
تا حالا لب به این نوشیدنی نزدم
ولی این کاسه رو باید تا ته سر بکشم
رفقا
بزنیم به سلامتی آخرین روز خوب‌مون
تموم شد؟
وقت رفتنه
راه درازی در پیش داریم می‌خوای تا کی اینجا بشینی؟
نگران نباش همه‌چیو تو خونه راست و ریست می‌کنم
مراقب همه‌شون هستم
پدربزرگ، چیزی هست که بخوای انجام بدم؟
هر چی باشه، انجامش می‌دم
فقط آرزو دارم
تو زندگیت خوشحال و راضی باشی
همین
بجنب
بریم
نگهبانای اداره‌ی امنیت اینجا چی می‌خوان؟
پرونده که مدت‌ها پیش به دادگاه بازبینی قضایی واگذار شد
اون که تندتر راه می‌ره
فرمانده‌ی اداره‌ی امنیته
چی‌کار دارین؟
ـ ببریدش ـ اطاعت، قربان
جرئت ندارین دست بهش بزنین
اومدین سراغ من. مگه نه؟
درسته
می‌خوام چند کلمه‌ای باهات حرف بزنم استاد هوا
ژی، برو. من حالم خوبه
یه فرمانده‌ی جدید
حتماً اومده بهونه بگیره
از همون روز اولی که دودمان داچینگ تشکیل شد
فقط ولیعهدها می‌تونستن دادگاه بازبینی قضایی رو اداره کنن
و من تنها ارباب اینجام
پس واقعاً نمی‌دونم پادشاه چه فکری کرده
که این مقامو بهم داده
بریم ببینیم
چطوری می‌خواد کارمو زیر سوال ببره
قربان چی شده که اینجا تشریف آوردین؟
استاد هوا، اون آتیش‌سوزی‌ای که
روز جشن فانوس، توی عمارت ارباب لینگ اتفاق افتاد، یادتونه؟
خب که چی؟
اون روز که برای عرض تسلیت اومده بودین
یه بچه‌ی حدوداً هفت‌ساله همراه‌تون بود
اون یه بچه از خاندان شما بود یا یکی از خدمتکارا؟
الان چرا داری اینو می‌پرسی؟
موضوع مربوط به یه پرونده‌ی قدیمیه
زمان زیادی گذشته و من آدم پرمشغله‌ای بودم
این سال‌ها همیشه در رفت‌وآمد بودم
و خدمتکاران کودک هم اومدن و رفتن
اونا تو سراسر دنیا پراکنده شدن
واقعاً نمی‌تونم به یاد بیارم دقیقاً درباره‌ی کدوم یکی صحبت می‌کنید
می‌تونید یکم بیش‌تر فکر کنید؟
اگه عمداً چیزی رو پنهان می‌کنید
باعث می‌شه بیش‌تر کنجکاو بشم
قربان
سلام بر اعلیحضرت
از اونجایی که الان مسئول این پرونده هستم
فکر کردم بیام و یه نگاهی بندازم
انتظار نداشتم شما رو هم اینجا ببینم چه تصادفی
شنیدم که کاملاً وقف کارت هستی
و این حقیقت داره
از اونجایی که مشمول لطف اعلیحضرت شدم
در هر شرایطی باید مسئولیت کارمو بپذیرم
جرئت ندارم که ناامیدشون کنم
این مجرم‌ها تا الان شما رو آزرده‌ن؟
چطور شد که شخصاً به اینجا اومدین؟
مجرم‌ها در حال ترک شهر هستن
پس باید طبق آداب یه بازرسی انجام بدیم
چن چینگ، بازرسی‌شون کن
اطاعت
شاید از این موضوع اطلاع نداشته باشید
قبل از این‌که شهرو ترک کنن
اعلیحضرت قبلاً دستور یه بازرسی کامل رو داده بودن
نگاه کن چه برخوردی داره
امروز باید حسابی ضایعت کنم
من کارایی دارم که باید انجام بدم لطفاً ادامه بدید
دارن با هم کل‌کل می‌کنن
فقط خانواده‌ی منو وارد این ماجرا نکنید
قربان، یه چیزی پیدا کردم
نقره
اینجا هم هست
اعلیحضرت، ما رو ببخشید
ما کارمونو درست انجام ندادیم لطفاً مجازات‌مون کنید
اینم از بازرسی کامل شما
چه خبره؟
ـ کنترل‌شون کنین ـ بله
خانم جوان
من این لباسای سنگینو آوردم
اونا خبر نداشتن. من گناهکارم انکار نمی‌کنم
شنیدین، قربان؟
چه دختر عجولی
پس این ماجرای امروزمونه
یه قصه‌ی جذاب واسه تعریف کردن می‌شه
هر کاری لازمه بکنین، قربان
عالی‌جناب
با این دختر چی‌کار کنیم؟
یه دختره دیگه نمی‌دونی باید چی‌کارش کرد؟
متوجه شدم
این دختر سرکش رو ببرید اداره
با چوب ده ضربه بزنیدش و آزادش کنین
ـ بله ـ نه
ـ نمی‌تونین این کارو کنین ـ این
این نقره‌ها مال منه
ـ اونو نبرید ـ نه
ـ ولش کنین ـ ولش کنین
ـ خانم جوان ـ ژی
ـ ولش کنین ـ خانم جوان
ژی! ولش کنید
صبر کنین
سه هزار لی به سمت شمال حکم صادر شده از طرف اعلیحضرته
ولی اینا رو سازمان امنیت دستگیر کرده
امروز به تو سپردم‌شون
اگه تو مسیر، مشکلی براشون پیش بیاد
فردا رو نمی‌بینی
بله
ـ حرکت کنین ـ بجنبین
ـ راه بیفتین ـ بجنبین
ـ زود باشین ـ حرکت کن
بجنب
قربان
برگردیم سازمان؟
باید یه جا دیگه برم
خانم جوان
پدر
اگه ژی جلو نمی‌افتاد و نمی‌گفت کار اونه
برادرام از این شکنجه جون سالم به در نمی‌بردن
ولی فکر نمی‌کنم خیلی اذیتش کنن
ارباب شیان نمی‌خواد این قضیه زیاد سر و صدا کنه
پس نمی‌ذاره زیاد کش پیدا کنه
نگران درد و رنج امروزش نیستم
نگران آینده‌شم
ـ تو ـ شیه
ژی دختر باهوشیه
نگران نباش
خانواده‌مون با بودن اون کنارمون امنه
می‌دونم باهوشه
باهوش و جسوره
وقتی کاری می‌کنه راه برگشتی واسه خودش نمی‌ذاره
الان دیگه یه زن جوون، باهوش و مصممه
فقط امیدوارم زندگی خیلی بهش سخت نگیره
در آینده
همیشه خوش‌شانس
و شاد و راضی باشه
بریم
راه درازی در پیش داریم
ژی شجاعه
ما هم که مردیم. ترس واسه چی؟
ده هزار لی یه راه پر از سختی جلوی رومونه
چه چالشی
کوافو خورشید رو تعقیب می‌کنه
و می‌بینه خورشید کجا غروب می‌کنه
از دریای شمالی می‌پره و از کوه‌های کوون‌لون بالا می‌ره
ابرها رو می‌شکافه و به سمت آسمون اوج می‌گیره
و ستاره‌ها رو پشت سرش جا می‌ذاره
چرا فقط تو برگشتی؟ ژی کجاست؟
بازرس‌ها رفتن اونجا تا لباس‌ها رو بگردن
و نمی‌دونم چطور
ولی دیدم که توی لباس‌هایی که استاد پوشیده بود
نقره پیدا کردن
وای، خدای من
عمداً برامون پاپوش درست کردن؟
ما که یه قرون پولم نداریم
چطور ممکنه پول اضافه داشته باشیم؟
خانم شیا، من دروغ نمی‌گم
بازرس‌ها واقعاً توی لباسا نقره پیدا کردن
تو... تو
بعدش چی شد؟
بعدش یه مقام بلندپایه اومد
همراه با یه خواجه‌ی پیر
گفت که می‌خواد استادا رو با خودش ببره و بازداشت کنه
بانو ژی اومد جلو و گفت اونا هیچ ربطی به نقره ندارن
و خودش اونو توی لباس‌ها گذاشته
الان اونا از شهر خارج شدن
اما
اما بانوی جوان رو بردن
ژیِ من
"دفتر دولتی"
تویی؟
آقا، لطفاً صبر کنید. ممنونم
وقتی برگشتی خونه خوب از همسرت مراقبت کن
دروغ گفتم چون ترسیدم اگه اینجوری نگم
درمانت نکنه ببخشید
می‌فهمم
از اون روز به بعد، دار و دسته‌ی امنیت برات دردسر درست کردن؟
نه
فکر کردم به سرزمین شمالی برگشتی
اینجا یه کار پیدا کردم و موندم
مدت زیادی اونجا بودی
اینجا با این همه قانون و مقررات حوصله‌ت سر نمی‌ره؟
نخند
راستش، بعد چند روز موندن
حس خفگی بهم دست داد
همه‌چی برام محدود شده بود
مثل یه حیوون توی قفس
حالا چی؟
الان دیگه عادت کردم
دیدم تو از اداره دولتی می‌اومدی بیرون
مشکلی داشتی؟
زندگی پر از سختیه
به نظر میاد هیچ‌کدوم‌مون خوش‌شانس نیستیم
اگه بخوای برگردی می‌تونم ببرمت
حساب کمک روزی که بهم کردی رو می‌کنم
نیازی نیست
فقط می‌خوام توی شهر یه گشتی بزنم
خب، عالیه و من که این روزا بی‌کارم
می‌تونم باهات بیام
تو زخمی هستی. خطرناکه سوار شو
زخم‌هات رو بپوشون
"آکادمی چینگ یا"
باید مشکلی پیش اومده باشه
اما نه مربوط به اداره‌ی دولتی
چطور فهمیدی؟
زخمی شدی و نمی‌ری خونه به‌جاش میای به کوه‌ها
می‌خوای خودتو بکشی؟
چیز به این بزرگی‌ای نیست
فقط خسته‌م دیگه نمی‌تونم ادامه بدم
تصور کن توی یه قایقی
که داره توی دریا می‌ره
و کاپیتان و قایقرانا رفتن
و مسافرا یه عالمه دارن گریه می‌کنن
این خیلی خوشایند نیست
اینطور نیست؟
می‌دونی اگه تو هم بری
این قایق قطعاً می‌ره توی گرداب
می‌خوای قایقو به دست بگیری
اما این مسافرای دیوونه
تو رو انداختن توی اداره‌ی دولتی
و باعث شدن این همه درد بکشی
حتی اگه بهشون بگی
"من یه راه دارم، فقط گوش بدین"
بهت گوش نمی‌دن
اگه پرنده بشی، بهتره پرواز کنی
دنیا خیلی بزرگه
نذار چیزای پیش پاافتاده جلوتو بگیرن
در واقع، این ایده‌ی خوبیه
مردم این قایق، برات مهم هستن؟
ما سال‌ها با هم توی این قایقیم
ولی هرکسی فقط دنبال کار خودشه
جز خواهر و برادر خودم
به ندرت با بقیه حرف می‌زنیم
کاپیتانی که بهت نزدیک‌تر بود دیگه رفته
اون بود که این قایق رو خوب هدایت می‌کرد
اگه من این قایق رو ترک کنم
دیگه نمی‌تونم خودم زندگی کنم
اما اگه جرئت کنی و این قایقو بدزدی چی؟
این قایق خیلی بزرگه و مردم زیادی توش هستن
اگه بخوام تنها هدایتش کنم شاید خودم رو بکشم
اما از طرفی می‌ترسم که هیچ‌کدوم‌شون
قدردانی نکنن
نباید ازت می‌پرسیدم
تو که خودت الان ناراحت بودی
و ببین چی شد
هر دومون به خاطر تو ناراحتیم
اگه جوابو نمی‌دونی، سکه بنداز
بیش‌تر مشکلات تو این دنیا
اگه پول داشته باشی، راحت حل می‌شن
چاقو داری؟
بذار من انجام بدم
نوشیدنی؟
این دست‌خط آقای پینگ‌یانگه
"عمارت هوا"
توی زمستونِ سال دومِ چنگ‌ مینگ
برادرم پینگ ‌یو صاحب یه دختر شد
چشماش مثل آب پاییز، روشن بود
پوستش مثل یاقوت و برف بود
و شروع کرد به حرف زدن
وقتی بقیه رو می‌دید، گریه می‌کرد جز من
وقتی بزرگ شد هر جا که می‌رفتم، می‌رفت
مثل یه سگ کوچولو که دنبال صاحبش می‌ره
شنیدم توی جنوب وقتی کسی صاحب دختری می‌شه
یه مجموعه نوشیدنی می‌سازن
وقتی صافش کردن اونو زیر خاک می‌برن
و دیگه هیچ‌وقت بیرون نمیارن
وقتی دختره بخواد ازدواج کنه اون خاک رو می‌کَنن
و برای مهمونا میارن
مردم جنوب به این می‌گن نوشیدنی عروسی
ژی هنوز جوونه
من هیچ چیزی برای هدیه دادن بهش ندارم
پس پول جمع کردم و 18 دبه نوشیدنی بهاری خریداری کردم که بین سنگای یخ، دم شده بود
و اونو در پایین تپه‌ی شمالی آکادمی چینگ یا دفن کردم
فقط آرزو دارم که ژی بزرگ بشه
و همیشه خوشحال باشه تا با مرد خوبی ازدواج کنه
این نوشیدنی پونزده ساله اینجا مونده
یادم افتاد که خانواده‌م اینجا نوشیدنی دفن کرده بودن
پس شروع کردم به کندنش که ببینم هنوز اینجاست یا نه
انقدر ساده؟
می‌خوام این نوشیدنی رو با خودم ببرم
می‌تونی کمکم کنی؟
بانوی جوان
این نوشیدنی همه‌ش 170 گوان می‌ارزه
بیا، 17 تا اسکناس
لطفا خوب نگه‌شون دار
لطفاً دو گوان پول نقد، برام تبدیل کن
باشه
چرا هنوز یکی مونده؟
این برای خودته
یه هدیه‌ی تشکر برای کمکت
مرسی
و این چیه؟
تو توی حمل نوشیدنی کمک زیادی کردی که تا اینجا بیاریش
تازه برگشتی
پس خیلی سخته که زندگی کنی فقط بگیرش
واقعاً مهربونی
اینو نگو
چون من باید دوباره ازت خواهش کنم که کالسکه رو برگردونی
پس تو چی؟
من اول می‌رم
داره دیر می‌شه می‌تونم برسونمت خونه
لازم نیست
عمارت هوا چندین روزه که بسته شده
الان که خونه‌تو از دست دادی
و یه خانم زخمی، با پول تو خیابونی
چطور می‌تونی تنها بری؟
چطور فهمیدی؟
کل شهر از محکومیت استاد هوا خبر داره
وقتی اول دیدمت، فهمیدم کی هستی
بیا، سوار شو
ما همه‌جا رو نگاه کردیم
مگه ممکنه که دزدیده شده باشه؟ از طرف قاچاقچی‌ها؟
دعا کن که اینطور نباشه هنوز روزه
چطور یه نفر می‌تونه گم بشه؟
شاید باید فردا بریم مرکز شهر
و ببینیم که قاچاقچی‌ها اونو می‌شناسن یا نه
الان می‌رم
نه
ـ خانم ژو ـ کجا داری می‌ری؟
داره شب می‌شه
حالا عواقبش رو می‌فهمی
نباید انقدر به خودت زحمت می‌دادی که نقره رو توی لباس بدوزی
جین‌ئه
منظورت از این حرفا چیه؟
ما این کارو با نیت خوب انجام دادیم
قبلاً خانم هوا ازت خواسته بود که پولا رو جمع کنی
من خیلی تلاش کردم
ولی هنوز نتونستم پول‌ها رو از جیبت بیرون بکشم
حالا نگاه کن چی شد
همه‌ش رفت تو جیب افسرای پلیس
اگه اون پولو بهت می‌دادیم
فقط به درد بازرس‌های بی‌خود می‌خورد
من فرقی نمی‌بینم
مواظب لحن صحبت کردنت باش من دارم یه خانواده‌ی بزرگو مدیریت می‌کنم
و تو فقط به بچه‌هات فکر می‌کنی
جین‌ئه، همه‌چیز تقصیر من بود
ـ خانم جوان برگشته ـ برگشته
ژی
خدا رو شکر خوشبختانه سالم برگشتی
من ده بار با چوب از طرف پلیس‌ها کتک خوردم
پس نمی‌تونم بگم سالم بودم
می‌دونی چرا مجازات شدم، نه؟
من
بیا، می‌تونی راستش رو بهم بگی؟
نه
اگه بهت می‌گفتم
تو قطعاً موافقت نمی‌کردی
اون به اندازه‌ای باهوش نیست که همچین نقشه‌ای بکشه
عمه چی
این کار، ایده‌ی تو بود. نه؟
ژی
دیگه لازم نیست انقدر عصبانی باشی
اگه ازدواج کرده بودی
تو هم به شوهرت خیلی اهمیت می‌دادی
تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی
چی می‌شه وقتی کسیو به سرزمین شمالی تبعید کنن
اگه از شهر بیرون بری و از جای بررسی رد بشی
دزدا به محض این‌که به کوه کوون برسی بهت حمله می‌کنن
اونا به‌خاطر یکم پول، می‌کشتنت
همه‌ی شما فکر کردین پول می‌تونه ازشون محافظت کنه
ولی داشتید اونا رو تو خطر می‌نداختید
به هر صورت، پولو گرفتن
بله، فکر کردید که خوش‌شانسن‌ها. نه؟ من به‌خاطر شما کتک خوردم
اگه پدرم و دایی پینگ‌ یوان به دست ارباب شیان بیفتن
از زیر دستش، زنده بیرون نمیان
دیگه هیچ‌وقت پولی به من ندین
به هر حال، تقصیر من بود
این اشتباه من بود
نباید تمام پولو به شما می‌دادم
ژی
اگه می‌خوای از درستی و غلطی بحث کنی
برو با مقامات بحث کن تو نباید اینجوری با مادرت صحبت کنی
جین‌ئه، اون منظور بدی نداشت
این خونه جایی برای منطق نیست
خیلی وقته که می‌دونم
خسته‌م
ـ انقدر بد زخمی شدی ـ ژی
تو
آقا، برگشتید
از دور، بوی نوشیدنی میاد
خیلی تیزبین بودی
چطور این نقره‌ی کوچیک رو حتی وقتی تو جلیقه دوخته شده بود، پیدا کردی؟
خب، این یعنی من برای این شغل به دنیا اومدم
اگه اینطوریه از چشمات استفاده کن
یه کار مهم برات دارم
خب، مرسی آقا
از فردا
دیگه نیاز نیست بیای اینجا
فقط مراقب خانواده‌ی هوا باش
ـ خانواده‌ی هوا؟ ـ دقیق‌تر نگاه کن
اگه چیزی برای اونا پیش بیاد مثل امروز
تو مردی
بله
یه چیز دیگه برو به مغازه‌ی رهن یونگ ‌چانگ
به صاحب مغازه بگو، هفده کوزه نوشیدنی که امروز رهن گذاشته شدن
برای فروش نیستن فقط یه روز می‌تونن پس‌شون بگیرن
بله
عمه وو
می‌خوای با من بری؟
ما می‌تونیم با هم زندگی کنیم
باید بائوشیا و خدمه‌ رو هم بیاریم
وگرنه ممکنه یه روز خانم شیا اونا رو برای پول بفروشه
چرا یه دفعه اینو مطرح کردی؟
هیچ‌وقت تا حالا به این فکر نکرده بودم
من مجبور بودم به افتخار خانواده‌ی هوا فکر کنم
باید برای پدر بزرگم و مادرم دختر خوبی می‌بودم
هیچ آزادی‌ای نداشتم مثل پرنده‌ای که بال‌هاشو از دست داده
الان دیگه چیزی ندارم
تا وقتی که اونا منو یه دختر کوچیک می‌بینن
هیچ وقت منو جدی نمی‌گیرن
فقط یه دخترم که زیاد حرف نمی‌زنم
حتی حرفای بولین و بولی مهم‌تر از من حساب می‌شن
هیچ چیزی بدون شکستن درست نمی‌شه می‌خوام آزاد بشم
متوجهم احساس می‌کنی بهت ظلم شده
نه، اینطور نیست، خاله وو
انسان تنها به دنیا میاد پس در نهایت
باید راه خودتو پیدا کنی و زندگی خودتو بسازی
اگه کسی باهات همراه بشه عالی می‌شه
اگر که نه، باید جدا بشید
زندگی خیلی کوتاه‌تر از اینه که وقتت رو هدر بدی
تو همیشه بیش‌تر از من فکر می‌کنی و با دقت‌تر از من نگاه می‌کنی
اون چیزی که گفتی درست بود
خانم شیا گفت
که خونه، جایی برای بحث کردن نیست
تو تازه برگشتی
نمی‌دونی امروز تو خونه چه خبر بود
به خاطر تو، خانم هوا انقدر ناامید شد
که خانم سو رو به مرکز شهر فرستاد
که یه کارایی انجام بده
گفت
ما قبلاً بدبخت بودیم
ولی هنوز داشتیم به یه چیزی چنگ می‌زدیم
ما بزرگ‌تریم اگه نتونیم حتی از یه بچه محافظت کنیم
چی ازمون می‌مونه؟
نمی‌تونیم بخاطر اون مردا تو رو قربانی کنیم
ببین؟ بعد از شنیدن این
حالا می‌فهمی چقدر برامون مهمی، درسته؟
بذار یه چیز دیگه بهت بگم
پول‌هایی که خانم سو برای راه باز کردن برد
همه از طرف جین‌ئه بود
اکثرشون اصلاً پول ندارن
جین‌ئه حتی یوژو رو فروخت با این‌که نمی‌خواست
شب، پنهانی گریه می‌کرد
هنوز می‌خواست با همون پول کم تو رو نجات بده
من می‌تونم چیزی که خرج کرده رو جبران کنم
تو نمی‌فهمی این فقط مسئه‌ی پول نیست
من هنوز حرفم تموم نشده
بائوشیا صبح زود برگشت
تو که مادرت رو می‌شناسی
همیشه خوب ازش مراقبت می‌شده
هیچ تصوری از دنیای بیرون نداره
من واقعاً شوکه شدم
که تونست راهش رو به اداره‌ی دولتی، پیدا کنه
اومد، از تو سوال کرد
حتی با این‌که خیلی ترسیده بود
تو خونه گریه می‌کرد
پاش هم ورم کرده بود
گفته بود از وقتی که از اداره‌ی دولتی رفتی هیچ‌کس تو رو ندیده
آقای ژونگ به سختی می‌تونه بلند بشه
ولی داشت دنبالت می‌گشت به عصاش تکیه کرده بود
همه خیلی نگران شده بودن
همه دنبال تو بیرون رفتن
فقط من مونده بودم خونه که از خانم هوا مراقبت کنم
همه رفتن دنبالم؟
دیگه چی‌کار می‌خواستن بکنن؟
تو یکی از خانواده‌مون هستی
مگه می‌تونستیم تنها بذاریمت؟
جین‌ئه همه خدمتکارا رو خواسته بود که باهاش برن
تمام این سال‌ها
اولین کاری که هوی‌لان می‌کرد این بود که بولی رو سر درس‌هاش می‌برد
ولی امروز اصلاً به درس‌های پسر خودشم اهمیت نداد
به جای اون، رفت دنبالت
خانم چین، این یکی بامزه بود
رفت معبد تا فال بگیره
خیلی مشتاق بود که بدونه کجایی
معبد اشتباهی رفت
پس جین‌ئه سرش داد زد
هیچ‌کدوم از اینا رو به من نگفتن
همه‌شون بزرگ‌تر هستن
فکر می‌کنن مراقبت از جوون‌ها وظیفه‌شونه
اگه جلوی تو ازشون حرف بزنن
خیلی شرم‌آور می‌شه
جین‌ئه که خودش مغروره
هیچ‌وقت توی عمرش از کسی معذرت‌خواهی نکرده
فقط می‌خواستم بدونی
اون چیزی که الان به من گفتی غلط نبود
ولی به عنوان یه خانواده
نمی‌تونی همیشه درباره‌ی درست و غلط دعوا کنی
همه‌شون زنایی هستن که مهارتایی برای امرار معاش ندارن
ولی وقتی چیز بدی پیش میاد
می‌فهمی که خانواده‌ت همیشه کنارت هستن
و همیشه نگران تو هستن
متوجه شدم، عمه وو
باید بیش‌تر فکر کنم
این پتوها از کجا اومدن؟
فقط بخواب سوال نپرس
من نمی‌خوام‌شون. ببرشون
بس کن
می‌شه لطفاً یه‌بار حرف منو گوش بدی؟
الان زخمی شدی
اگه روی کاه بخوابی
و سرما بخوری دیگه هیچ‌وقت خوب نمی‌شی
ژی، فقط حرف جین‌ئه رو گوش کن
این روزا باید بیش‌تر مراقب خودت باشی
من می‌تونم با هوی‌لان بخوابم
به‌هرحال اینطوری گرم‌تره
پس بولی چی؟
بولی می‌تونه با بولین بخوابه
الان همه‌شون بزرگ شدن
دیگه درست نیست توی یه اتاق بخوابن
درسته. ما می‌تونیم کنار بیایم
و اینطوری گرم‌تره
ژی، دراز بکش
زخم‌هات خیلی بد به نظر می‌رسن
باید روی یه چیز نرم بخوابی
من با عمه‌م می‌خوابم سرد نمی‌شه
درسته. ژی، نگران ما نباش
فقط دراز بکش
وقتی خوب شدی
می‌تونی پتوها رو بشوری و به ما پس بدی