‫[سال 1984]
‫♪ گندم‌ها رسیدن ♪ ‫♪ و وقتشه که وایساخی رو جشن بگیریم ♪
‫♪ افتخار پنجاب رو با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ افتخار پنجاب رو با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ پنج رودخانه توی رگ‌های ما جاریه ♪
‫♪ افتخار پنجاب رو با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ افتخار پنجاب رو با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫♪ با عمامه‌مون به خوبی حفظ می‌کنیم ♪
‫ محاصره و اشغال معبد توسط تندروهای سیک،
‫ نتیجه‌ی یک کمپین دو ساله
‫ برای ایجاد ایالت جداگانه سیک‌ها در پنجاب بود.
‫ خانم گاندی صبرش لبریز شد.
‫ نیروهای او وارد پنجاب شدند،
‫ معبد را محاصره و سپس به آن حمله کردند.
‫♪ پسرای چهارشونه‌اش مثل دولا بهاتی جنگجو هستن ♪
‫♪ چه واسه برداشت باشه، چه گردنمون ♪
‫♪ ما واسه داس آماده‌ایم ♪
‫♪ به مادرامون قسم می‌خوریم که ♪ ‫♪ مثل دانه‌های گندم آسیاب بشیم، ♪
‫♪ حتی اگه نسل‌ها هم برن، ♪ ‫♪ ما در خط مقدم نبرد خواهیم بود ♪
‫♪ اینجا قبیله‌ی رومئوهاست ♪ ‫♪ هر دختر یه ژولیت‌ـه ♪
‫[ایندیرا گاندی در خیابان صفدرجنگ توسط ‫مامورین امنیتی به ضرب گلوله کشته شد]
‫[یکی از ضاربین کشته شد، دیگری دستگیر شد]
‫دو نفر از نگهبانان امنیتی او ‫تبدیل به قاتل شدند.
‫در ساعت 2:23 ظهر ‫مرگ خانم گاندی رسماً اعلام شد.
‫نیروهای تا دندان مسلح ‫وارد هشت شهر و پایتخت هند شدند.
‫150 نفر کشته شدند،
‫هزار نفر دیگر زخمی شدند، ‫در این واکنش خشمگینانه
‫به ترور خانم گاندی.
‫بله قربان.
‫درسته، قربان.
‫دارن یه گروه کامل می‌فرستن اینجا.
‫میگن "باید یه درس حسابی بهشون داده بشه."
‫هی، گوشاتو می‌بُرم! حرکت کن!
‫- بندازیدشون توی بند C! ‫- گفتم حرکت کن!
‫ده پونزده نفر رو انتخاب کنید ‫و حسابی تفتیششون کنید!
‫حرکت کن! برو داخل!
‫راه بیفت!
‫قربان، چیکار کنیم؟
‫اینا فقط مردم عادی و بیگناهن.
‫تحملش رو ندارن.
‫مجبور نیستی اونارو بکُشی.
‫فقط جوری بزنیدشون ‫که روحیه‌شون خُرد بشه.
‫« ترجمه از حـامـد »
‫- گیل. ‫- قربان.
‫مدیریت.
‫دوسانج.
‫حساب‌ها.
‫قربان، حسابداری؟
‫باتی، پارمیندر.
‫دفتر مدیر کل.
‫قربان، اونجا چیکار کنم؟
‫برو، خودت متوجه میشی.
‫چشم قربان.
‫منگات.
‫سوال کرد که توی دفتر مدیرکل باید چیکار کنه.
‫برو به مدیر کل کمک کن.
‫راهنمایی‌شون کن.
‫این ایده‌ی کی بود قربان؟
‫چی؟
‫اینکه منو از زندان بردارید.
‫انتقالات درون سازمانی یه چیز عادی‌ان.
‫- این عادیه؟ ‫- منگات!
‫تمام سردارها؟
‫ما برداشته شدیم
‫چون شهروندان بیگناه رو ‫بدون دلیل دارن میارن اینجا.
‫- منگات، بیخیال. ‫- و اونا همگی دین و مذهبشون یکیه!
‫- منگات... ‫- هی!
‫تو حتما از کتک زدن سردارها کیف می‌کنی!
‫آره، انتقالت عادیه. یه تنبیهه.
‫واسه اداره‌ی اینجا ‫به زندان‌بان‌های مسئولیت‌پذیر نیاز داریم
‫نه گیج و منگ‌هایی مثل تو
‫که تمام روز دائم‌الخمرن.
‫هرچی داد زدی کافیه.
‫برو به پستت برس.
‫برو.
‫دروغگو.
‫این تصمیم درست نیست، قربان.
‫- کاملا درسته. ‫- نه نیست، قربان.
‫توام داری مثل اونا جوگیر میشی.
‫توصیه کرده بودن که نیروهای امنیتی ‫ایندیارا گاندی عوض بشن.
‫اینکارو نکردن و ببین چی شد.
‫چی شد؟
‫باید مدبر باشی...
‫که دقیقا من همینکارو کردم.
‫دشمنی بین گروه‌های تیاگی و هادی رو پایان دادم.
‫تبدیلشون کردم به متحد.
‫و حالا هر دو گروه در مقابل سردارها ‫کنار ما می‌ایستن.
‫توی زندان صلح هست.
‫اوضاع داره طبق خواست ما پیش میره،
‫و همینطور هم خواهد موند.
‫زیاد احساساتی نشو.
‫برگرد سر کارت.
‫الان هیچ متحدی نداریم.
‫نه هادی‌ها...
‫نه سردارها.
‫نه حتی پرسنل زندان.
‫همگی آماده باشید.
‫[قسمت هفتم: دو بار حبس ابد]
‫بقیه سلاح‌ها کجاست، عوضی؟
‫ولم کنید!
‫بگو!
‫من نکشتمش!
‫بگو بقیه سلاح‌ها کجاست؟
‫بی‌شرف!
‫عوضی!
‫"چطور می‌تونم کسی رو بکشم؟" ها؟
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫خب قربان، برداشت شما از صلح اینه؟
‫صلحی در کار نیست.
‫طبق گفته شما
‫قبلا هیچ اتفاقی نمی‌افتاد
‫و الان هم هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫نه، نه، نه!
‫حالا من کارها رو به روش ‫خودم انجام میدم، جناب تومار.
‫تک تک سلاح‌های مخفی رو پیدا می‌کنم.
‫ویپین داهیا در حال انجام وظیفه‌ست، قربان!
‫قربان، دروغ نمیگم!
‫آقا!
‫جناب سونیل!
‫جناب سونیل، خواهش می‌کنم نجاتم بده!
‫جناب سونیل نجاتت بده؟
‫نه! خواهش می‌کنم بهش بگو!
‫اوضاع زندان حسابی ریخته بهم، پسر.
‫اوضاع بیرونش چی؟
‫جوری که ما رو جدا کردن و قتل‌عام کردن؟
‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم، گوپتا؟
‫پدرم همیشه می‌گفت،
‫قبل از تجزیه
‫مزارع وسیعی داشتیم.
‫مجبور شدیم یک‌شبه همه‌چیزو رها کنیم
‫و بیایم این سمت.
‫یه چیزی از بچگی واسم واضح و شفاف بود.
‫مردم عادی، هندو یا مسلمان
‫دشمن نیستن.
‫تجربه‌های یکسانی رو پشت سر گذاشتن.
‫دشمنان ما عوضی‌هایی هستن
‫که این بازی‌های سیاسی رو راه میندازن.
‫کودکان روستایی رو تندرو می‌کنن.
‫واسه چی؟ یه تجزیه دیگه؟
‫جاسی رو هم گرفتن، درسته؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫با مادرت صحبت کردم.
‫شمارشو از کجا آوردی؟
‫چرا این همه مدت باهاش صحبت نکردی؟
‫شمارشو از کجا آوردی؟
‫برو بیرون، بی‌شرف!
‫می‌دونی مادرت چقدر نگرانه؟
‫یه پسرش تحت تعقیب پلیسه
‫اون یکی هم که دائم‌الخمره!
‫چطور جرأت کردی به مادرم زنگ بزنی؟
‫دیگه باید چیکار می‌کردم؟
‫تو هیچی نمیگی.
‫چی شده؟ چرا اینقدر استرس داری؟
‫یه چیزی بهمون بگو!
‫اگه می‌خوای برگردی سر کارت توی زندان...
‫کار کوفتی زندان‌تون رو نمی‌خوام، خب؟
‫یه کار مزخرف و چرته!
‫"این یکی رو بزن. اون یکی رو بزن.
‫غذای این یکی رو بگیر.
‫نذار اون یکی بخوابه. ‫پتوشون رو بگیر!"
‫هیچ احترام و صداقتی توش نیست!
‫زندانی‌ها حبسشون رو می‌کشن و میرن.
‫ولی ما دوبار حبس ابد می‌کشیم
‫که مجبورم با امثال تومار، داهیا ‫و تو تحملش کنم!
‫گم شو بیرون!
‫جدی میگم.
‫اینجارو بکن، سریع! ‫زیر و روش کن!
‫هی سارما! اون سمت رو چک کن.
‫بکَن، عوضی!
‫گوش کنید.
‫برید داخل آشپزخونه، ‫تمام گونی‌هارو چک کنید. برید!
‫برید!
‫می‌خوام تمام اسلحه‌ها پیدا بشن!
‫وگرنه تک‌تک‌تون رو به سیخ می‌کشم!
‫همگی ماموریتتون همینه!
‫تک‌تک‌تون!
‫هی!
‫این زندان کوفتی رو زیر و رو می‌کنم!
‫بیل و کلنگ‌ها کجا میرن؟
‫چی شده؟
‫بین خودشون دعوا شده، قربان!
‫عوضیا!
‫نباید میذاشتم زندان‌بان بشی.
‫ولی مسئولیت‌هام رو روی دوش تو انداختم.
‫به این چیزا فکر نکن.
‫میریم پیش پاندیت،
‫و هرکاری اون بگه انجام میدیم.
‫باشه؟
‫بده بیاد.
‫خاله جون...
‫این نون‌های پاراتا عالی‌ان!
‫- دوست داشتی؟ ‫- خوشمزن!
‫دفعه بعد بازم میارم، پسر.
‫نه، سه‌تایی میایم پیشت.
‫- باشه؟ ‫- دختر...
‫کی زایمان می‌کنی؟
‫یک ماه دیگه.
‫نزدیکه.
‫- یکم آب بهم بده. ‫- اول غذات رو تموم کن.
‫ای بابا!
‫بشین.
‫آدمای تو بودن؟
‫نمی‌دونم، آقا.
‫شاید.
‫اسلحه‌ها کجان؟
‫مهم نیست.
‫بیخیالش میشم.
‫به پرسنلم هم میگم
‫که گروه تیاگی اختیار تام دارن.
‫هرکاری می‌خواید با هادی‌ها ‫و سردارها انجام بدید.
‫ولی نباید خطری پرسنل منو تهدید کنه.
‫شما بیشتر از هادی‌ها و سردارها مقصرید.
‫خیلی وقت پیش، ‫یکی از آدمام یه مار رو کشت.
‫تو حسابی قضیه رو گنده کردی.
‫حالا اون مُرده.
‫مسئله مواد؟
‫خودمون می‌تونستیم مدیریتش کنیم.
‫ولی تو...
‫آدمای منو شکنجه کردی.
‫همونقدر که تو نگران پرسنلت هستی
‫منم نگران آدمام هستم.
‫منم باید بهشون نشون بدم
‫که کی واقعا تیهار رو اداره می‌کنه.
‫آدمات به سونیل و داهیا حمله کردن؟
‫نمی‌دونم.
‫اسلحه‌ها کجان، سانی؟
‫ببین سانی
‫بیا بین خودمون حلش کنیم.
‫درحال حاضر باید توی زندان صلح برقرار باشه.
‫من صلح نمی‌خوام.
‫ول سارجو رو می‌کُشم.
‫بعدش چندنفر دیگه از هادی‌هارو نفله می‌کنم.
‫این دوستی ما تموم شده.
‫واسم مهم نیست که این وسط ‫آسیبی به پرسنل تو برسه.
‫حالا خون به پا میشه، جناب تومار.
‫اول این کوچیکه.
‫این یکی صبح و این یکی با شام؟
‫- قبل از شام. ‫- باشه.
‫آقا لطفا اینجارو امضا کنید.
‫حتما.
‫تا وقتی تمام اسلحه‌ها پیدا بشن...
‫شب و روز قرنطینه رو حفظ کنید.
‫مطمئن بشید که هر سه گروه ‫گذرشون به همدیگه نیفته.
‫- از همدیگه دور نگهشون دارید. ‫- چشم، قربان.
‫و تمام گروه‌های کوچیکی که اینجان،
‫درحال حاضر سعی می‌کنن ‫با تیاگی و هادی‌‌ها همکاری کنن.
‫اگه حواستون به یکیشون باشه
‫اون یکی ممکنه از پشت حمله کنه.
‫تمام غذاها رو توی یه آشپزخونه درست کنید
‫و به همه توی اقامتگاهشون غذا بدید.
‫هیچکس اجازه نداره از اقامتگاهش خارج بشه
‫حتی واسه دیدن وکیل، دکتر یا همسرش.
‫داخل اقامتگاهشون می‌خورن، می‌خوابن ‫و دستشویی می‌کنن.
‫کارخونه رو ببندید.
‫چند روز تعطیلی به جایی برنمی‌خوره.
‫مطمئن بشید تمام ژنراتورها مشغول به کار باشن!
‫چراغ‌های برجک باید تمام شب روشن باشن.
‫تمام مدت هشیار باشید.
‫- فهمیدین؟ ‫- بله قربان!
‫خوبه.
‫جناب تومار!
‫جناب تومار، این کار درست نیست.
‫بیاید قبلش خوب فکر کنیم.
‫تو بدون فکر اقدام می‌کنی، نه من.
‫قربان؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫درمورد همین می‌خوام صحبت کنم.
‫صحبت نکن. فقط برو توی دفترت بشین.
‫نه قربان.
‫تیاگی‌ها بهمون حمله کردن،
‫و شما تمام زندان رو قرنطینه کردید.
‫تا چند روز اینجوری نگهشون می‌داریم؟
‫قربان، روز اول خدمتم
‫گفتید که اگه هر گروهی ‫دست به کاری زد، باید پاسخ بدیم.
‫آره، اینو گفتم.
‫اون موقع با الان فرق داره.
‫آره فرقش اینه که الان ‫سانی تیاگی به شما راه نداده.
‫به این زندان هیچوقت نمیشه اعتماد کرد.
‫همینقدر رو فهمیدم، قربان.
‫اولش فکر می‌کردم هرچقدر ‫اینجا چقدر اوضاعش بد بشه،
‫بازم شما راست و ریسش می‌کنید.
‫ولی شما هیچوقت به فکر ما نبودین.
‫کلاهبرداری غذاخوری،
‫پتوهای دزدیده شده...
‫جناب ساینی!
‫- شما فقط به خودتون اهمیت می‌دید، قربان. ‫- اوه، خفه شو.
‫منگات رو از خدمتش کنار گذاشتید.
‫داهیا هنوز توی بیمارستانه. ‫هنوز اسلحه‌هارو پیدا نکردیم.
‫اگه با همدیگه تصمیم می‌گرفتیم ‫هیچکدوم این اتفاقات رخ نمی‌داد، قربان!
‫تو؟
‫تو... تو بشینی واسه ما تصمیم بگیری؟
‫ها؟
‫تو حتی نمی‌دونی خودت ‫کِی زدی جاده خاکی!
‫داهیا کتک خورد ‫چون به حرفم گوش نداد.
‫اگه شماها فقط به حرفم گوش می‌دادین،
‫حتی یه خراش روتون نمی‌افتاد.
‫مسخره.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫- شما؟ ‫- من...
‫میشه با پریا صحبت کنم؟
‫- سونیل هستم. ‫- یه لحظه.
‫پریا الان خونه نیست.
‫که اینطور. ‫کِی می‌تونم باهاش صحبت کنم؟
‫لطفا بعدا تماس بگیرید.
‫باشه.
‫قربان!
‫لعنتی!
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫کجای درخواست غلطه؟
‫چرا الان؟
‫ششش!
‫جناب چارلز.
‫تمام زندانی‌های بند C رو قرنطینه کردین.
‫نمی‌تونن بیان پیش ما.
‫لباس‌هامون باید شسته بشن.
‫سلول‌ها باید تمیز بشن.
‫دیگه به تمیزکردن کثافت خودم عادت ندارم.
‫ولی الان دوران سختیه،
‫و بدلیل نگرانی‌های ایمنی و امنیتی ‫نمی‌تونیم بذاریم زندانی‌ها خارج بشن.
‫قطعا...
‫بهتره واسه تمام اینا وقت بذاری!
‫می‌خواستی یکی رو ببینی.
‫آره؟
‫پیشنهادی بود که به یه دوست دادم.
‫یه پیشنهاد دیگه بده!
‫جناب چارلز...
‫تمام کمک‌هایی که بهم کردی رو یادمه...
‫تمام این مدت.
‫بهم بگو چطوری می‌تونم کمکت کنم؟
‫اگه در توانم باشه، انجامش میدم.
‫می‌دونی، وقتی اینجارو می‌بینم ‫احساس درماندگی بهم دست میده.
‫از لذت‌های کوچک...
‫بیرون رو می‌بینم و احساس ناامیدی می‌کنم.
‫تیهار داره روز به روز بدتر میشه.
‫واسه همین حس می‌کنم باید تولدم رو جشن بگیرم.
‫گمونم همه حقشونه یکم شیرینی بخورن.
‫حالت چطوره، رانا؟
‫جوری که همیشه مخالف تیاگی هستی،
‫به نظر من یه مشکل نیست.
‫هرکسی خواسته‌های خودشو داره،
‫و واسه رسیدن بهشون ‫باید کاری که لازمه رو انجام بده.
‫مثل همیشه که پاچه‌خواری تیاگی رو می‌کردی؟
‫- اونم غلط نیست... ‫- هی، رانا!
‫به همه میگم که تو اختیار تام داری.
‫هرکاری دلت می‌خواد ‫با تیاگی‌ها و سردارها انجام بده.
‫ولی خطری نباید پرسنل منو تهدید کنه.
‫تو شروع کن تا من ببینم ‫نیات واقعی تو چی هستن.
‫باید چیکار کنم؟
‫اول تمام بیزینس‌های تیاگی‌هارو تعطیل کن.
‫بعدش بهت میگم باید چیکار کرد.
‫[اتاق ملاقات - بند سی] ‫[اتاق ملاقات - بند بی]
‫دختر، بابات خیلی خوب بلده تغییر موضع بده.
‫- بهش بگو دست برداره. ‫- هی، کی اونجاست؟
‫- باشه؟ ‫- چیکار می‌کنید؟
‫- بریم! ‫- وایسید!
‫بگیریدشون!
‫- کجا فرار می‌کنید؟ ‫- شلیک می‌کنم!
‫وایسید! گفتم وایسید!
‫دخترم، خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫بهت چی گفتم؟
‫یه لطفی بهمون کن.
‫نزدیک ما نشو!
‫- بیا دخترم. بریم. ‫- ولی...
‫نمی‌خوام تنها بجنگم.
‫جناب ساینی سعی کرد تنها بجنگه.
‫دیدم چه بلایی سرش اومد.
‫یه آدم به تنهایی نمی‌تونه ‫چیزی رو اینجا تغییر بده، داهیا.
‫پرسنل کم. بدون تمرین، بدون اسلحه.
‫تومار تمام این مدت ‫هرکاری می‌خواست انجام داد.
‫و حالا...
‫دو هزار زندانی روز و شب ‫توی قرنطینه زندگی می‌کنن.
‫همه ترسیدن.
‫بهمون حمله شد، و همینطور به خونواده‌هامون.
‫هرکاری باید انجام بشه ‫باید با هم انجامش بدیم، رفیق.
‫بیا گذشته رو پشت سر بذاریم.
‫اگه الان با هم همکاری نکنیم
‫بزرگ‌ترین کودن‌ها هستیم.
‫- به روش من انجامش می‌دیم... ‫- نه!
‫هر سه تامون با هم همکاری می‌کنیم.
‫و درمورد همدردی و انسانیت ‫واسمون سخنرانی نکن...
‫می‌کنم.
‫اگه یه کار اشتباه انجام بدی اینکارو می‌کنم.
‫اگه معتقد باشم یه کار اشتباهه، حرفم رو می‌زنم.
‫من تحملت می‌کنم، پس توام تحملم کن.
‫گردن‌کلفت شدی، ها؟
‫بگو "بی‌شرف"
‫بی‌شرف.
‫واو!
‫اوه پسر!
‫هی، شوخی می‌کنم بابا!
‫بیا اینجا یه بغل بده.
‫گوش کنید، بی‌سروصدا انجامش بدید.
‫روی نوک انگشتای پا.
‫هرکسی که لازمه رو با خودتون ببرید.
‫باید تیاگی‌هارو حذف کنیم، قربان.
‫و واسه این کار به منگات نیاز داریم، قربان.
‫درست از همون روز اول
‫گفت که شهرت و اعتبار ما ‫شکننده‌ترین چیز توی زندانه.
‫به خونوادش حمله شد، قربان.
‫نمی‌تونیم عقب بکشیم.
‫چطوری می‌خواید تیاگی‌هارو از بین ببرید؟
‫با جلب اعتماد هادی‌ها...
‫و آروم کردن سردارها.
‫گورتج سینگ بهتون گوش میده؟
‫دقیقا واسه همین منگات باید برگرده، قربان.
‫شماها انجامش بدید، ‫من که دیگه توی زندان نیستم.
‫چیز مهمی نیست، برمی‌گردی.
‫فقط...
‫- باید این کوفتی رو بذاری کنار... ‫- حالا باید به حرف شما گوش بدم؟
‫سعی نکردم کدورت شما رو حل کنم؟
‫وقتی بچه بودم
‫فکر می‌کردم کار باحالیه که روی ‫مورچه‌ها نفت بریزم و آتیششون بزنم.
‫وقتی بابام منو می‌زد، ‫میرفتم روی پشت‌بوم و گریه می‌کردم.
‫من...
‫مامانم سعی کرد منو از این کار منصرف کنه.
‫"اینکارو نکن، پسرم. کار اشتباهیه."
‫ولی من یه بچه عوضی بودم،
‫همیشه داشتم دنبال اون مورچه‌ها می‌گشتم.
‫چی داره میگه؟
‫ناکامی و خشمت رو ‫سمت خودت هدایت می‌کنی.
‫اینکارو نکن.
‫مورچه‌هاتو پیدا کن...
‫و آتیششون بزن.
‫اگه بخوای، سه‌تامون می‌تونیم ‫با هم دنبالشون بگردیم.
‫مگه نگفتی...
‫که ما اینجا به دو بار حبس ابد محکومیم؟
‫بیا با هم بگذرونیمش، با درستی و صداقت.
‫ببین، گورتج...
‫ما هرگز با هم هم‌نظر نمی‌شیم ‫و احتمالاً هیچ‌وقت هم نمی‌شیم.
‫ایدئولوژی تو توی خونه‌ام هم طنین‌انداز شده.
‫این دفعه ایدئولوژی‌ها در خطر نیستن...
‫بقای ماست.
‫باید مواظب خودمون باشیم.
‫اینطوری می‌تونیم اوضاع زندان رو درست کنیم.
‫سر راه هادی‌ها قرار نگیرید.
‫هرکاری می‌خواید با تیاگی‌ها انجام بدید.
‫بسیارخب، منگات برگشت. بعدش چی؟
‫سانی تیاگی و چندتا از آدماش ‫باید به زندان‌های شهرهای دیگه منتقل بشن.
‫صبر کن! من چی‌ام، جن هستم؟
‫روی یه چراغ دست بکشی ‫و من از دستوراتت اطاعت کنم؟
‫و کسایی که باقی موندن؟
‫درمورد اونا چیکار می‌کنید؟
‫با پول می‌خریمشون، قربان.
‫این کاریه که شما بهمون یاد دادین.
‫به محض اینکه طعم پول نقد بره زیر زبونشون
‫همه چیزو لو میدن.
‫ببین پسر. گیر افتادن ‫توی این آتش متقابل بی‌فایده‌ست.
‫با تیاگی‌ها قطع ارتباط کن. به هادی‌ها ملحق شو.
‫رانا تمام هزینه‌هاتو پوشش میده ‫و امنیتت رو تضمین می‌کنه.
‫فکر می‌کنی تیاگی‌ها واقعا کله‌پا میشن؟
‫باشه، بچسب به گروهت.
‫فقط با ما متحد شو.
‫بهمون بگو اسلحه‌ها کجان.
‫چقدر پول گیرم میاد؟
‫این پول از کجا میاد؟
‫بند B
‫از اونجا استخراجش می‌کنیم، قربان.
‫نوکرهاشون رو بهشون پس میدیم.
‫و در ازاش بهمون پول میدن...
‫اسمش چیه؟
‫- نگهداری. ‫- نگهداری.
‫شما که توی بند B هستید زرنگید.
‫اگه فقط...
‫چی بهش میگی، دکتر؟
‫همکاری کنی
‫شستشوی لباس، ظرف و ظروف و تمیزکاریت...
‫برمی‌گرده به حالت سابق.
‫درست مثل قبلا!
‫پول گیرت میاد.
‫یه عالمه پول.
‫اونقدر که حالت از پول بهم بخوره.
‫حالا فقط بهم بگو اسلحه‌ها کجان.
‫وگرنه توام کله‌پا میشی.
‫سانی، بلند شو.
‫یه نفر از روستات اومده تو رو ببینه.
‫توی باغ من، عوضی؟
‫- قربان! ‫- باغ کوفتی من!
‫- قربان!
‫هی!
‫ولم کنید! منو کجا می‌برید؟
‫وقتی اسمتون خونده شد، فورا بیاید جلو.
‫گیریش جینجار.
‫ساتیانت پاریهار.
‫مانوهار تالا.
‫- قربان، قربان! ‫- توی باغ من؟
‫- باغ کوفتی من؟ ‫- قربان!
‫- توی باغ من؟ بی‌شرف! ‫- قربان!
‫- چطور جرأت کردی؟ ‫- قربان، کافیه!
‫- همینجا دفنت می‌کنم! ‫- قربان، ولش کنید!
‫- هشیم چاکوال. ‫- بیاید!
‫تیاگی دوست‌داشتنی.
‫دالجیت بینز.
‫و بالبیر اوجوال.
‫- ما رو کجا می‌برید؟ ‫- ما رو کجا می‌برید؟
‫اینقدر شلوغش نکن! ساکت!
‫- گم شو! ‫- منو کجا می‌برید؟
‫ببرش داخل!
‫توی باغ من؟
‫- کافیه، قربان! ‫- ولم کنید!
‫- باشه! باشه! ‫- آروم باشید، قربان.
‫ولم کن.
‫- بی‌شرف! ‫- هی!
‫- جناب تومار! ‫- بی‌شرف!
‫سانی تیاگی بی همه‌چیز!
‫- خوش اومدید، خوش اومدید، خوش اومدید! ‫- برید.
‫واسه منور کردن زندان‌های هاریانا و پنجاب،
‫گروه تیاگی داره میاد!
‫گروه تیاگی، برو داخل کله‌پوک!
‫- برید. برید. ‫- آروم!
‫گروه تیاگی! اوه، مهمان افتخاری!
‫صبر کن، پسر!
‫تو کجا میری؟ صبر کن.
‫- هی، ولش کن. ‫- فقط پنج دقیقه.
‫صبر کن، مهمان عزیزم.
‫آزادش کن، یاداو.
‫بیا.
‫- برو داخل. ‫- بریم.
‫چه خبر پسر؟ بیا اینجا.
‫همگی بشینید.
‫منو می‌زنی، ها عوضی؟
‫بذار نشونت بدم رئیس کیه.
‫وقتی تیاگی رفت
‫زندانی‌هارو براساس حروف الفبا
‫توی بخش‌های مختلف پخش می‌کنیم.
‫اول A، بعدش B، بعدش C و الی آخر.
‫بعدش نه تنها هادی‌ها ‫بلکه تمام گروه‌ها فرو می‌پاشن.
‫شماها چیکار می‌کنید؟
‫دوستان، خونواده، شریک‌جرم‌ها ‫کنار همدیگه می‌مونن و از هم حمایت می‌کنن.
‫اگه جداشون کنید کینه‌ای میشن.
‫دیگه نمیشه توی زندان پا گذاشت.
‫الان آسون‌تره؟
‫زندگی قبلیتون رو فراموش کنید.
‫متحدین و دشمنان قبلیتون رو فراموش کنید.
‫حالا همه چیز به اسامی شما بستگی داره.
‫A یعنی آجیت...
‫B یعنی باکول.
‫قربان، من باکول هستم، اونم باکول‌ـه.
‫در این صورت میشه براساس اسم پدر.
‫باکول پسر آجی، ‫و باکول پسر بیجی.
‫همگی فهمیدین؟
‫گوش بدید، گوش بدید، گوش بدید!
‫تمام کسایی که از A تا D هستن!
‫تمام کسایی که از A تا D هستن همینجا می‌مونن.
‫- فهمیدین؟ ‫- جناب داهیا.
‫- بله، آنیل؟ چی شده؟ ‫- چیکار دارید می‌کنید؟
‫ببین، تو A هستی یعنی آنیل.
‫برادرت M میشه چون اسمش مدن‌ـه.
‫دو تا حرف اون وسط هست... هی!
‫یالا برید داخل!
‫- زود باشید! ‫- یالا عجله کنید!
‫- A و B توی اقامتگاه اول. ‫- برید داخل!
‫C و D توی اون یکی!
‫آروم و ساکت سرجاتون بشینید.
‫پتوهاتون رو بردارید.
‫هرچقدر ساکت‌تر باشید، سریع‌تر میشه.
‫اگه کسی بخواد زرنگ‌بازی دربیاره
‫یادتون نره که داهیا اون بیرونه.
‫زود باشید، سریع!
‫نظم رو حفظ کنید! برید سر جاهاتون!
‫هرچقدر ساکت‌تر باشید، سریع‌تر میشه...
‫بیخیال پسر!
‫هی!
‫گفتم مرتب و منظم باشید!
‫به اون عوضیا گفتم آروم باشن! ده بار!
‫- نه یک‌بار، نه دو بار! ‫- باشه.
‫ده بار بهشون گفتم!
‫- حالیشون نیست! ‫- باشه، کافیه!
‫- آروم باش، کثافت! ‫- مردک روانی!
‫عجب آدمی هستی!
‫بهشون گفتم بابا!
‫آره بابا گفتی!
‫عوضیا!
‫الو؟
‫پریا!
‫پریا، نباید اونطوری باهات حرف می‌زدم.
‫الو؟
‫ها؟
‫الان چند روزه می‌خوام ازت عذرخواهی کنم.
‫درمورد شغلت حق با مادرته، سونیل.
‫وقتی آلودگی و کثافت احاطه‌ات کرده باشن
‫درموندگیت به آدمای نزدیکت هم سرایت می‌کنه.
‫یکم زمان می‌خوام.
‫ولی اگه نمی‌تونی بهم زمان بدی، اشکال نداره.
‫چند روز پیش یه شورش‌هایی اتفاق افتاد.
‫دانشگاه دخترم تعطیل شده،
‫و پسر بزرگم هم توی خونه‌ست.
‫همگی توی خونه‌ایم.
‫خیلی نگران می‌شیم
‫وقتایی که روز و شب توی زندانه.
‫حتی پیشنهاد کردم یه شغل دیگه پیدا کنه.
‫ولی تو مخش نمیره.
‫فکر می‌کنیم می‌تونیم جلوی کسی رو بگیریم، ‫اصلاحش کنیم،
‫و به مسیر درست هدایتشون کنیم.
‫ولی یادمون میره که هیچکدوم اینا ‫تحت کنترل ما نیست.
‫هم‌راستایی زحل با نیروی کسوف در یه خانه،
‫به وضوح نشان‌دهنده‌ی دوران حبسه.
‫نمیشه کاری درموردش کرد.
‫شنیدم مردم میگن که
‫خوردن غذای زندان ممکنه ‫نفرین رو باطل کنه.
‫چقدر غذای زندان به خوردش می‌دید؟
‫ستاره‌ها پیش‌بینی کردن ‫که اون به دو بار حبس ابد محکوم میشه.
‫فقط غذای خونگی بهش بدید
‫و بذارید کاری که انجام میده رو ادامه بده.
‫طی ماه‌های آتی ‫زندان به سه بخش تقسیم میشه.
‫هرکدوم از این سه بخش ‫سرپرست خودش رو خواهد داشت.
‫آشپزخانه‌های مجزا، ‫اتاق‌های ملاقات مجزا.
‫مدیریت زندان بهتر خواهد شد.
‫اوضاع به شکل قابل ملاحظه‌ای بهبود پیدا می‌کنه.
‫خب، عالی نیست؟
‫خیلی بانمکه، پسر.
‫چشماش رو ببین. چشماش شبیه منه.
‫به تو میره.
‫خب عمو منگات، اسم برادرزاده‌ات رو چی بذاریم؟
‫حالت چطوره، مامان؟
‫هی، دوگال!
‫یه نفر اومده تو رو ببینه. زود باش!
‫اینو بگیر.
‫می‌دونی بعد از امضای یه حکم سیاه
‫قاضی‌ها نوک خودکارشون رو می‌شکنن؟
‫بله قربان.
‫چرا؟
‫قربان، بابام میگه
‫که بعضی از مردم توی چنان تاریکی‌ای متولد شدن
‫که رهاشدن ازش واسشون غیرممکنه.
‫این بداقبالی مسیر زندگیشون رو ترسیم می‌کنه.
‫وقتی مرتکب یه جرم میشن
‫اون بداقبالی رو سر بقیه هم میارن.
‫اون تاریکی پخش میشه.
‫این زنجیره باید یه جایی پاره بشه، قربان.
‫پس شاید با شکستن نوک یه خودکار
‫بتونیم اون زنجیره رو پاره کنیم.
‫[زندان مرکزی تیهار، دهلی نو]
‫[اتاق کنترل]
‫« ترجمه از حـامـد »
‫[ناپدید شده]
‫[بای بای!] ‫[چارلز]