‫[شنبه، 26 آگوست 1978]
‫می‌دونی حکم سیاه چیه؟
‫بله قربان.
‫اسم دیگه‌ی حکم اعدامه.
‫حکم دادگاه که اعدام یک فرد رو مشخص می‌کنه،
‫به طور غیررسمی به عنوان حکم سیاه شناخته میشه.
‫می‌دونی
‫بعد از امضای حکم سیاه، ‫قاضی نوک خودکارش رو می‌شکنه؟
‫بله قربان.
‫چرا؟
‫[سه روز مانده به اعدام]
‫بیا داخل.
‫خودشه، قربان.
‫که اینطور.
‫پس رئیس قبلی زندان ‫بخاطر تو شغلش رو از دست داد.
‫بشین.
‫چشم.
‫- می‌خوای برگردی سر کارت؟ ‫- بله قربان.
‫چرا؟
‫بخاطر نبودن تو زندان اوضاعش قاراشمیشه؟
‫- نه قربان، اوضاعش قاراشمیش نیست. ‫- پس چی؟
‫قربان، حکم سیاه رانگا و بیلا
‫توی تمام روزنامه‌ها پیچیده.
‫اعدامشون توجه زیادی رو جلب می‌کنه،
‫و رسانه‌ها کلی سوال می‌پرسن.
‫واسه اینکه جواب درست بهشون بدید ‫کسی رو می‌خواید که اصطلاحات حقوقی رو بلد باشه.
‫یه اعدام کجاش ممکنه به مشکل بخوره ‫که نیاز به مدیریت رسانه‌ها داشته باشه؟
‫قربان...
‫- جناب تومار؟ ‫- هر اتفاقی ممکنه بیفته، قربان.
‫جلادها از جاهای دور میان.
‫ممکنه توی مسیر دزدیده بشن،
‫یا یکی از بستگان خشمگین زندانی ‫ممکنه بخواد اونارو بکشه.
‫حتی جون ما هم در خطره.
‫یه احتمال دیگه اینه که
‫یکی از دو زندانی شاید اقدام به خودکشی کنه.
‫این اعدام رو به تأخیر میندازه.
‫و اگه اعدام به تاخیر بیفته
‫دولت خودمونو دار می‌زنه.
‫درموردش فکر کن.
‫- مطمئنی می‌خوای برگردی؟ ‫- بله قربان.
‫بسیارخب.
‫بذاریدش توی بخش اعدامی‌ها.
‫اگه همه‌چیز بی‌مشکل پیش بره شغلش تضمینه.
‫- ممنون قربان. ‫- جناب مامور اعدام؟
‫قربان.
‫پراتیبا سن رو می‌شناسی؟
‫شرمنده، قربان. خیر، قربان.
‫یه روزنامه‌نگار معروفه.
‫حتی نخست‌وزیر و رئیس جمهور ‫مقالاتش رو می‌خونن.
‫اون خانم می‌خواد با بیلا و رانگا مصاحبه کنه.
‫با دستور دیوان عالی اومده
‫که مطمئن بشه نمی‌تونیم جلوشو بگیریم.
‫مسئولیتش با توئه.
‫اعدام حیاتی‌ترین آزمون یه زندانه.
‫توی پنج سال اخیر هیچ اعدامی ‫توی تیهار انجام نشده.
‫اگه یه اشتباه مرتکب بشیم
‫رسانه‌ها نابودمون می‌کنن.
‫شما دو نفر...
‫به سونیل کمک کنید.
‫امنیت رو تشدید کنید.
‫حواستون به همه باشه ‫و به هیچکس اعتماد نکنید.
‫فهمیدیم قربان. رانگا و بیلا ‫جرأت ندارن کاری بکنن.
‫زیاد مطمئن نباش!
‫مردی که درحال مرگ باشه ‫واسه زنده موندن دست به هر کاری می‌زنه.
‫این آقا اومدن شما رو ببینن.
‫سلام، قربان.
‫سلام.
‫من رانگا هستم.
‫رانگا کوش.
‫اونم بیلاست.
‫کسی که مسئول تمام ایناست.
‫هی عوضی!
‫گریه نکن!
‫ساکت!
‫جلادها، کالو و فاکیرا، ‫دو روز قبل از اعدام می‌رسن.
‫فوق‌ستاره‌های زندان‌های هندوستان هستن.
‫راجش خانا و دیلیپ کومار.
‫مطمئن شید به خوبی ازشون مراقبت میشه.
‫- بله قربان. ‫- خوبه.
‫زمان اعدام رو به خونواده‌های ‫رانگا و بیلا اطلاع بدید،
‫ولی به اون دو نفر چیزی نگید.
‫قربان؟
‫نباید هیچ حرفی به رانگا و بیلا زده بشه.
‫بله قربان.
‫پراتیبا سن.
‫با هزارتا سوال بمبارونت می‌کنه.
‫"دوران حبس رانگا و بیلا ‫توی تیهار چطوری بود؟"
‫"توی زندان چطوری باهاشون رفتار شد؟"
‫"آیا توی زندان شکنجه شدن؟"
‫فریبش رو نخور.
‫سعی می‌کنه مخت رو به کار بگیره. ‫به ‌جاش تو مخش رو به کار بگیر.
‫اگه رانگا و بیلا، تو یا هرکس دیگه
‫مطلبی بهش بدین که ارزش چاپ داشته باشه...
‫تهش رانگا و بیلا تهش اعدام میشن.
‫ولی قبلش تو رو دار می‌زنم.
‫ترتیبش رو میدم، قربان.
‫[قسمت دوم: چوبه دار]
‫« ترجمه از حـامـد »
‫سلام، خانم.
‫دستیار رئیس زندان، سونیل گوپتا.
‫پراتیبا سن.
‫خانم، کیه که شما رو نشناسه؟
‫حتی نخست وزیر و رئیس جمهور ‫نوشته‌های شما رو می‌خونن.
‫درخواست شما رو ثبت کردیم ‫و من ترتیب مصاحبه شما رو میدم.
‫آماده‌سازی در چه حاله؟
‫خوبه. خوبه، خانم.
‫کلی کار هست، ولی...
‫اوضاع خوب پیش میره.
‫و رانگا و بیلا در چه حالن؟
‫اظهارات پیش از مرگ‌شون رو گرفتید؟
‫ببخشید خانم؟
‫اظهارات پیش از مرگ.
‫ابراز پشیمونی می‌کنن؟
‫جرایمشون رو می‌پذیرن؟
‫چرا تمام سوالات‌تون رو نمی‌نویسید؟ ‫من بهشون جواب میدم.
‫کِی سوالات رو بنویسم ‫و کِی بهشون جواب میدی؟
‫نمی‌تونی همین الان جواب بدی؟
‫متأسفم خانم، ‫ولی باید طبق پروتکل پیش بریم.
‫باشه. کِی مصاحبه رو انجام میدیم؟
‫خانم...
‫چرا می‌خواید با افرادی ‫مثل رانگا و بیلا صحبت کنید؟
‫افرادی مثل اونا؟
‫می‌دونید منظورم چیه، خانم.
‫من فقط می‌خوام با رانگا و بیلا ‫صحبت کنم که بفهمم در چه حالن.
‫از نظر احساسی، روانی، قبل از اینکه ما...
‫شما اونارو بکشید.
‫- ما داریم یه مجازات انجام میدیم. ‫- با دار زدنشون؟
‫تصمیم دادگاهه که بعد از ‫یه پروسه قانونی کامل گرفته شده.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫چرا قاضی‌ها وقتی یه حکم اعدام رو امضا می‌کنن
‫نوک خودکارشون رو می‌شکنن؟
‫رانگا و بیلا خیلی از اتهاماتی که ‫علیهشون هست رو انکار می‌کنن.
‫رانگا سال‌هاست که با حمایت مادر و برادرش
‫داره درخواست تجدید نظر میده.
‫اگه بیلا هم پولی دستش داشت ‫همینکارو انجام میداد.
‫دارید می‌گید که اونا بیگناهن؟
‫جناب سونیل کومار گوپتا.
‫کل این پرونده براساس اعترافات اوناست.
‫اونا بعدا اعترافاتشون رو پس گرفتن،
‫و ادعا کردن که تحت شکنجه بوده.
‫خانم، لطفا تمام سوالاتتون رو بنویسید
‫تا ما پاسخشون رو واستون ارسال کنیم.
‫شاید دارن دروغ میگن.
‫ولی اگه حتی کوچک‌ترین شکی وجود داشته باشه،
‫نمی‌خوای تمام حقیقت رو بدونی؟
‫- قربان. ‫- چی شد؟
‫قربان، یه عالمه سوالات پیچیده می‌پرسید.
‫ازش خواستم سوالاتش رو بنویسه ‫که بتونم درست بهشون جواب بدم، قربان.
‫خوبه.
‫قربان، میشه یه تایپیست استخدام کنیم؟
‫کمکمون می‌کنه جواب‌هارو ‫واسه رسانه‌ها آماده کنیم.
‫یکی رو از کلاس بی انتخاب کن.
‫اینجا آدمایی با همه‌جور حرفه پیدا می‌کنی.
‫قربان.
‫پراتیبا سن گفت که باید ‫اظهارات پیش از مرگ بگیریم...
‫کی اهمیت میده؟
‫اعدامشون کنید و قال قضیه رو بکنید.
‫[بیلا می‌گوید رانگا کودکان را به قتل رسانده است]
‫[دو روز مانده به اعدام]
‫الو؟
‫بازم با تیهار تماس گرفتم؟
‫پریا هستم. شما؟
‫با کسی کار داری، پریا؟
‫من چه کاری توی تیهار دارم؟
‫پس چرا هی زنگ می‌زنی؟
‫اخیرا یه تلفن جدید توی خونه نصب کردیم.
‫واسه همین تصادفی شماره‌هارو می‌گرفتم.
‫از شانس اون روز زنگ زدم به تیهار
‫و واسه اولین بار باهاتون صحبت کردم.
‫ببین، من کار دارم. ‫الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫- یه وقت دیگه... ‫- کارت چیه؟
‫زندان‌بان هستم.
‫دستیار رئیس زندان.
‫خدای من!
‫پس اعدام کردن رانگا و بیلا ‫جزو مسئولیت‌های تو محسوب میشه؟
‫بله.
‫تحت نظارت منه.
‫استرس داری؟
‫نه.
‫حتما دیدیشون.
‫ترسناکن؟
‫نه.
‫چرا همش جواب‌های یک کلمه‌ای میدی؟
‫نه. منظورم اینه...
‫نه، ترسناک نیستن. اونا...
‫زندانی‌ان، نه هیولا.
‫اصلا می‌دونی اونا چیکار کردن؟
‫آره، معلومه. همه می‌دونن.
‫پس چطوری می‌تونی بگی که هیولا نیستن؟
‫درواقع...
‫زود جواب بده. داره کنتور میندازه.
‫پریا، حقیقت اینه که
‫خونواده‌ام همیشه توی خونه از صحبت درمورد ‫مرگ و خشونت طفره می‌رفتن،
‫پس واقعا درموردش صحبت نمی‌کردیم.
‫واسه همین تمام داستان رو نمی‌دونم.
‫ببین، هیچکس تمام حقیقت رو نمی‌دونه.
‫چیزی که معلومه اینه که قرار بوده بچه‌ها
‫عصر همون روز توی برنامه تلویزیونی حاضر بشن.
‫چون عجله داشتن برسن آکاشوانی باوان، تاکسی گرفتن.
‫آره ولی نباید سوار ماشین غریبه‌ها می‌شدن.
‫اون موقع دهلی جای امنی بوده.
‫غیرقابل تصور بود که چنین اتفاقی
‫توی روز روشن درست وسط خیابون‌ها رخ بده.
‫اون روز همه چیز رو تغییر داد.
‫گیتای 16 ساله و سانجی 14 ساله
‫نمی‌دونستن که چجور آدمایی ‫اون روز سوارشون کردن.
‫رانگا و بیلا اظهارات به شدت متناقضی ‫توی دادگاه ارائه دادن
‫و بعدا هم اونارو پس گرفتن.
‫وقتی ماشین از اداره پست گل رد شد ‫و چرخید سمت جاده شانکار،
‫بچه‌ها فهمیدن که یه جای کار می‌لنگه.
‫آکاشوانی بامان از اون سمته، آقا.
‫بعدی رو بپیچ سمت راست.
‫بیلا گفت که اون راننده بوده ‫پس چطور می‌تونسته کاری کرده باشه؟
‫کار رانگا بوده.
‫رانگا ادعا می‌کنه که بیلا ‫تمام این ماجرا رو شروع کرده.
‫آکاشوانی بامان از اون سمته.
‫خفه شو.
‫اون خودش از بیلا می‌ترسیده.
‫- بعدی رو بپیچ راست. ‫- خفه‌شو، عوضی!
‫رانگا بیخیال آسیب‌زدن به بچه‌ها شده،
‫بیلا رو مجبور کرده ماشین رو نگه داره
‫و حتی سعی کرده بچه‌هارو آروم کنه.
‫بخور.
‫زود باش، بخور.
‫ولی بیلا همون لحظه که گیتا رو دیده ‫تشنه به خونش شده.
‫تمامش کار بیلا بوده.
‫بیلا بهش گفته بود بچه‌هارو بکشه.
‫ولی وقتی رانگا قبول نکرده
‫بیلا خودش به اون دختر چاقو زده. هفت بار.
‫و 20 بار هم به اون پسر چاقو زده.
‫و اگه داستان رو از زبون بیلا بشنوی،
‫دقیقا برعکسه.
‫هی، احمق!
‫گریه نکن!
‫خفه شو!
‫قربان، این یعنی اینکه مطمئن نیستیم ‫کی دروغ میگه و کی راست میگه.
‫رفیق! این همون معمای مار تو نیست؟
‫رانگا مرتب درخواست تجدید نظر می‌داده،
‫و ادعا می‌کرده که به زور اعتراف کرده.
‫معلومه!
‫اون تقصیری نداره.
‫رانگا واسه موعظه و اندرز اونجا بوده.
‫وقتی بیلا داشته توی بوته‌ها بچه‌هارو می‌کشته،
‫رانگا داشته با خدا راز و نیاز می‌کرده؟
‫هر اتفاقی که اون شب افتاده
‫با هم انجامش دادن.
‫اینکه هرکدومشون چیکار کرده و چقدر مقصره،
‫واقعا اهمیتی داره؟
‫آیا پلیس تصمیمش رو به شما تحمیل کرد؟
‫خوابت نمی‌بره؟
‫تو بچه‌ی منی، عزیزم.
‫می‌دونم که این شغل توی زندان مناسب تو نیست.
‫وقتی از کار معلق بودی
‫خیالم راحت بود چون فکر می‌کردم ‫بالاخره استعفا میدی.
‫چطور می‌تونستم استعفا بدم، مامان؟
‫من به اشتباه از کار معلق شده بودم،
‫انگار که اشتباهات همه گردن منه.
‫اثبات اینکه حق با توئه اینقدر مهمه
‫که تا اینجا پیش بری؟
‫[پلیس]
‫جاسبیر سینگ با نام مستعار بیلا،
‫طبق ماده 302 و ماده 34 قانون مجازات هند،
‫به خاطر قتل گیتا و سانجی چوپرا ‫به سه بار اعدام محکوم می‌شود.
‫او به دار آویخته خواهد شد تا بمیرد. ‫[یک روز مانده به اعدام]
‫و 367 قانون مجازات هند، ‫به خاطر ربودن گیتا و سانجی چوپرا
‫و حبس آن‌ها در دهلی ریج
‫به قصد آزار و اذیت گیتا
‫و سپس به قصد قتل گیتا و سانجی چوپرا.
‫- جاسبیر سینگ با نام مستعار بیلا. ‫- بریم.
‫در پرونده‌ی قتل گیتا و سانجی چوپرا،
‫طبق تصمیم دادگاه، حکم اعدام تو
‫در صبح 31 ژانویه، ساعت 6 صبح اجرا خواهد شد.
‫زود باش، بلند شو.
‫کش شلوارت رو بده به من.
‫کولجیت سینگ با نام مستعار رانگا
‫طبق ماده 302 و ماده 34 قانون مجازات هند،
‫به خاطر قتل گیتا و سانجی چوپرا ‫به سه بار اعدام محکوم می‌شود.
‫او به دار آویخته خواهد شد تا بمیرد.
‫طبق ماده 363 و با توجه ‫به ماده 34 قانون مجازات هند،
‫به خاطر آزار و اذیت گیتا چوپرا.
‫کولجیت سینگ با نام مستعار رانگا.
‫در پرونده‌ی قتل گیتا و سانجی چوپرا،
‫طبق تصمیم دادگاه، حکم اعدام تو
‫در صبح 31 ژانویه، ساعت 6 صبح اجرا خواهد شد.
‫جناب سونیل.
‫خونوادم میان
‫که جسدم رو تحویل بگیرن.
‫لطفا بهشون بگو که من گریه نمی‌کردم.
‫اون دختر فقط 16 سالش بود، ‫و اون پسر هم فقط 14 سال.
‫رانگا و بیلا مجرمین بی‌رحمی هستن.
‫اجازه نده حرفاشون روت اثر بذاره.
‫فقط وظیفه‌ات رو انجام بده.
‫قربان، پراتیبا سن دم دره.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫امشب واسه مصاحبه می‌برمش.
‫تا فردا صبح مقاله‌اش بخواد منتشر بشه
‫اعدام انجام شده.
‫پراتیبا!
‫خیلی متأسفم، الان متوجه شدم که منتظری.
‫مقدمات مصاحبه از قبل انجام شده.
‫لطفا تشریف بیار.
‫بفرما داخل.
‫از این سمت.
‫در رو باز کنید!
‫خانم، قبل از ورود به ‫بخش فوق امنیتی تفتیش می‌شید.
‫در این بخش، زندانیان ‫محکوم به اعدام دیگه‌ای هم هستن.
‫تحت هیچ شرایطی نباید باهاشون صحبت کنید.
‫خانم، می‌خواید چه سوالی ازشون بپرسید؟
‫خواهیم دید.
‫- در رو باز کن. ‫- خانم.
‫به جز سوالات مربوط به داستان شخصی‌شون، ‫هیچ سوال دیگه‌ای مجاز نیست.
‫وظیفه‌ی منه که شما رو درجریان بذارم.
‫- سادات. ‫- خواهش می‌کنم.
‫قربان.
‫بیاید، خانم.
‫صندلی رو بذار.
‫می‌تونم خصوصی باهاش صحبت کنم؟
‫نه خانم. واسه امنیت شما ‫ما باید حضور داشته باشیم.
‫فقط با من صحبت کن.
‫به این فکر نکن که بقیه هم اینجان.
‫لطفا منو نجات بده، خانم.
‫خونوادم چه فکری درموردم می‌کنن؟
‫من هیچ کاری نکردم.
‫پس چرا دستگیرت کردن؟
‫من اشتباهات زیادی مرتکب شدم، خانم.
‫حتی توی بمبئی زندان بودم.
‫ولی من دست به اون بچه‌ها نزدم.
‫من جلوی رانگا رو نگرفتم، ‫و می‌تونید بابتش منو مجازات کنید.
‫منو اینجا نگه دارید.
‫اینجا می‌مونم و حبسم رو می‌کشم.
‫اگه همه تمام حقیقت رو می‌دونستن،
‫الان با حکم اعدام روبرو نمی‌شدم.
‫حقیقت هیچوقت برملا نشد.
‫من واسه همین اینجام.
‫حقیقت رو به من بگو.
‫تو...
‫چرا توی دادگاه درخواست تجدید نظر نکردی؟
‫چه فایده داشت؟
‫رانگا درخواست تجدید نظر داد، آره؟
‫فردا خونوادت میان؟
‫دلت واسشون تنگ شده؟
‫جاسبیر...
‫خانم.
‫دوران بچگیت چه شکلی بود؟
‫خیلی کوتاه.
‫وقتی فقط یه بچه بودم ‫مجبور شدم کار کنم.
‫اوضاع توی خونه چطور بود؟
‫خب...
‫توی زندان رفتارشون باهات چطور بود؟
‫خانم، نمی‌تونید این سوال رو بپرسید.
‫سوال درستی نیست.
‫اون تحت استرسه. حرفای مزخرف می‌زنه.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫داری مزاحم مصاحبه‌ام میشی؟
‫این مصاحبه یه قوانینی داره، ‫و من قوانینش رو بهتون گفتم.
‫- بگو بیلا، چه اتفاقی افتاد؟ ‫- چیکار می‌کنید، خانم؟
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫می‌ترسی بهم بگه که اینجا شکنجه شده؟
‫خانم، شکنجه‌ای در کار نبوده.
‫- بگو بیلا. باهات چیکار کردن؟ ‫- خانم!
‫بشین!
‫خانم، باید این مصاحبه رو تموم کنیم.
‫فقط 15 دقیقه وقت داشتم. بذار باهاش صحبت کنم...
‫کجای حکم قضایی شما نوشته که ‫این مصاحبه نمی‌تونه 15 دقیقه‌ای باشه؟
‫پس بریم با رانگا مصاحبه کنیم.
‫رانگا نپذیرفته که با شما صحبت کنه.
‫فایده‌ای توش نمی‌بینه.
‫یا شاید شما فایده‌ای توش نمی‌بینید.
‫نمی‌تونم مجبورش کنم، خانم.
‫در رو باز کنید!
‫متأسفم خانم، اگه به چیزی که ‫دنبالش بودید نرسیدید.
‫امیدوارم شما توی این زندان ‫به چیزی که دنبالش هستید برسید!
‫بعد از اعدام توی ‫نشست مطبوعاتی شما رو می‌بینم.
‫که بتونی بیانیه‌ی استانداردی ‫که میدن دستت رو بخونی!
‫"همه چیز بدون مشکل انجام شد..."
‫هیچکس هیچی دست من نمیده، خانم. ‫خودم می‌نویسمش.
‫خب این فرقی هم می‌کنه؟
‫پراتیبا!
‫جواب سوالاتی که
‫مکتوب نوشتید.
‫من سه صفحه سوال بهت دادم.
‫♪ اوه بیلا! این بهای دوستی با توئه؟ ♪
‫♪ حتی یه دوره کوتاه هم واسه من کلی هزینه داشت ♪
‫♪ تو منو سپردی دست مرگ ♪
‫♪ منو تنها گذاشتی ♪ ‫♪ تو منو توی این پوچی انداختی ♪
‫♪ اوه بیلا! تو خیلی کله‌شقی! ♪
‫♪ تو زندگی منو ازم گرفتی ♪
‫♪ و من اینجا یاد و خاطره دوستی‌مون رو ♪ ‫♪ گرامی می‌داشتم ♪
‫♪ یاد و خاطره دوستی‌مون رو گرامی می‌داشتم ♪
‫♪ اوه بیلا! این بهای دوستی با توئه؟ ♪
‫- خفه شو عوضی! ‫♪ - حتی یه دوره کوتاه هم واسه من کلی هزینه داشت ♪
‫خفه‌شو، بی‌شرف!
‫[31 ژانویه 1982] ‫[روز اعدام]
‫[افسر وظیفه روز] ‫[راجش تیاگی]
‫[افسر وظیفه شب] ‫[جاگدیش موندال]
‫- من هیچ کاری نکردم. لطفا منو نبرید. ‫- بلند شو.
‫- یالا بلند شو. ‫- لطفا منو نبرید.
‫التماستون می‌کنم! خواهش می‌کنم منو نبرید!
‫- یالا برو بیرون! ‫- من هیچ کاری نکردم.
‫من کاری نکردم. خواهش می‌کنم ولم کنید.
‫آقا! من هیچ کاری نکردم، آقا!
‫لطفا منو ببخشید.
‫- منو ببخشید اگه کار اشتباهی کردم. ‫- نه آقا! لطفا منو اعدام نکنید!
‫منو ببخشید.
‫- آقا، من بیگناهم آقا! ‫- متأسفم.
‫خواهش می‌کنم منو نبرید!
‫من بیگناهم، آقا.
‫من هیچ کاری نکردم، آقا.
‫خواهش می‌کنم منو اعدام نکنید، آقا!
‫هی!
‫- بلند شو! ‫- بلند شو!
‫آقا! خواهش می‌کنم منو اعدام نکنید!
‫من بیگناهم.
‫خواهش می‌کنم منو اعدام نکنید، آقا!
‫بیا!
‫بلند شو.
‫دستبندش رو باز کن.
‫سفتش کن.
‫نه! نه!
‫نبض نداره. مرگش تایید میشه.
‫هنوز نبضش می‌زنه.
‫منظورت چیه که هنوز نبضش می‌زنه؟
‫هنوز نمرده؟
‫اون...
‫زنده‌ست؟
‫بیلا مُرده، درسته؟
‫پس چطوری رانگا هنوز زنده‌ست؟
‫هردوشون همزمان اعدام شدن.
‫یه چیزی بگو، جناب دکتر!
‫چی بگم؟
‫تو...
‫- تومار. ‫- قربان.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫باید می‌مُرد، قربان.
‫- سونیل. ‫- قربان.
‫مگه تو ناظر نبودی؟
‫- پس چرا هنوز نمرده؟ ‫- قربان...
‫همه‌چیزو طبق دستورالعمل انجام دادیم، قربان.
‫- پس چی شده؟ ‫- تمام آماده‌سازی‌هارو، قربان.
‫تمام الزامات جلادها رو انجام دادیم.
‫فاکیرا!
‫یه چیزی بگو! چرا ساکتی؟
‫حتما نفسش رو نگه داشته.
‫ولی قربان، تا حالا چنین اتفاقی رخ نداده بود!
‫پس چرا امروز این اتفاق افتاد؟
‫- سونیل. ‫- طول طناب دقیق بود؟
‫- سونیل! ‫- چی... قربان.
‫نمی‌خوام مثل رئیس قبلی تهش شغلم رو از دست بدم.
‫اون مجری قانون کوفتی داره تماشا می‌کنه.
‫مطمئن شید که مُرده باشه!
‫قربان...
‫جناب تومار...
‫چیه؟
‫قربان.
‫بذارید یکم بگذره.
‫بالاخره نفسش بند میاد.
‫قربان، من...
‫هنوز زنده‌ست.
‫به اندازه کافی صبر کردیم.
‫حالا پروتکل چیه؟
‫آوانا.
‫قربان!
‫برو پایین.
‫- برو پایین! ‫- قربان!
‫پاهاشو بگیر.
‫گفتم پاهاشو نگه دار!
‫قربان...
‫حالا بکش.
‫زود باش، بکش.
‫محکم‌تر بکش.
‫با تمام زورت!
‫محکم‌تر بکش!
‫با تمام زورت!
‫ازش آویزون شو!
‫سلام. من دستیار رئیس زندان، ‫سونیل کوپار گوپتا هستم،
‫از طرف رئیس زندان مرکزی تیهار صحبت می‌کنم.
‫"امروز، در 31 ژانویه 1982
‫طبق دستور دیوان عالی محترم
‫حکم اعدام زندانیان
‫کولجیت سینگ با نام مستعار رانگا ‫و جاسبیر سینگ با نام مستعار بیلا
‫اجرا شد.
‫در ساعت 6 صبح
‫مامورین اعدام کالو و فاکیرا اهرم را کشیدند،
‫و فرآیند اعدام
‫بدون مشکل خاصی انجام شد.
‫انجام شد.
‫دستت چی شده؟
‫قربان، موقع شکنجه دستم شکست.
‫اتهامات غلطی که بهم می‌زدن رو قبول نمی‌کردم،
‫واسه همین کتکم زدن ‫تا وقتی به زور دروغ‌هاشون رو قبول کردم.
‫هنوز درد می‌کنه.
‫ما به سرعت انتقال جسد
‫کولجیت سینگ ملقب به رانگا را ‫به خانواده‌اش تسهیل کردیم.
‫در مورد زندانی جاسبیر سینگ با نام مستعار بیلا،
‫هیچکس برای تحویل جسد او اقدامی نکرده است.
‫ممنون.
‫خوش برگشتی.
‫جناب زندان‌بان.
‫کولجیت سینگ (با نام مستعار رانگا) ‫و جاسبیر سینگ (با نام مستعار بیلا)
‫به جرم آدم‌ربایی، اذیت و آزار و قتل ‫گناهکار شناخته شده و به اعدام محکوم شدند.
‫در سال 1978، دولت هندوستان دو جایزه را به نام‌های ‫گیتا و سانجی چوبرا برای کودکان تعیین کرد.
‫در سال 1981 جایزه کرتی چاکرا ‫به گیتا و سانجی چوپرا داده شد.