‫اسمت چیه؟
‫سونیل کومار گوپتا هستم، قربان.
‫چرا می‌خوای این کار رو انجام بدی؟
‫جانم؟
‫چرا این شغل رو می‌خوای؟
‫قربان، این یکی از مهم‌ترین ‫شغل‌های جامعه‌ست.
‫فرصتیه تا یه کاری برای این ملت بکنم.
‫اگه کار رو به من بدین، تمام تلاشم رو ‫می‌کنم و همیشه باهاتون روراست می‌مونم.
‫جوری عمل می‌کنم...
‫«جوری عمل می‌کنم که جای شکایتی نمونه.»
‫همینو می‌خواستی بگی؟
‫تمام آدمایی که قبل از تو اومدن ‫هم دقیقا همین حرفا رو زدن.
‫بقیه متقاضی‌هایی که بیرون نشستن رو دیدی؟
‫بله قربان.
‫متوجه تفاوتی نشدی؟
‫توی این شغل به کسی نیاز ‫داریم که قدبلند و قوی باشه.
‫یه نگاه به خودت بنداز.
‫سونیل، راستش رو بگو.
‫واقعا چرا این کار رو می‌خوای؟
‫قربان، من توی یه خانواده ساده ‫و از طبقه متوسط بزرگ شدم.
‫پدرم به دلیل عارضه چشمی، مجبور ‫شد زودتر از موعد بازنشسته بشه.
‫مادرم توی بیمارستان راه‌آهن ماماست.
‫پس حتی توی این سن و سال ‫هم ساعات کاری مشخص نداره.
‫درآمدِ برادرِ بزرگم هم کفاف نمیده
‫و قراره به زودی ازدواج کنه ‫که فقط باعث میشه خرج‌مون بالاتر بره.
‫مامان؟
‫مهمه که منم بتونم به خانواده کمک کنم.
‫مامان!
‫من دارم میرم.
‫خب پس دنبالِ یه کارِ دیگه بگرد.
‫چرا حتما می‌خوای بیای سر این کار؟
‫چه کارِ دیگه‌ای قربان؟
‫تنها فرصت شغلی توی کاریابی همین بود.
‫منم درخواست دادم.
‫و قربان، متقاضیان کمی بیرون منتظرن
‫که یعنی این شغل هم آنچنان خواهانی نداره.
‫ولی قربان، این شغل کاملا برای من مناسبه.
‫من سخت‌کوش و قابل اعتمادم و ‫دوتا مدرک دانشگاهی دارم و یکیش حقوقه.
‫نمی‌ترسی، نه؟
‫نه، خان داداش.
‫اگه ترسیدی مانترای گایاتری رو زمزمه کن.
‫چشم پدر جان.
‫در ضمن اگه این شغل رو بهم بدین
‫می‌تونم همچنان توی ‫دهلی با خانواده‌م زندگی کنم.
‫می‌تونم از پدر و مادرم محافظت کنم، قربان.
‫پس به خاطر خانواده‌ته؟
‫بله قربان.
‫مگه همین الان نگفتی این کار رو می‌خوای ‫تا بتونی به جامعه و کشور خدمت کنی؟
‫اونم هست قربان.
‫اون فرصت هم پیش میاد.
‫حواست باشه جا نزنی.
‫باشه؟
‫چشم قربان. حتما.
‫ممنون.
‫گوش کن، این کار مثل بقیه شغل‌های ‫دولتی ساعت کار مشخص نداره.
‫این نامه‌م هست.
‫خانواده‌ت همیشه نگرانت خواهند بود.
‫خیلی‌خب.
‫هزارجور استرس و مشکل در انتظارته.
‫هر روز سر کار باید منتظر یه چیز جدید باشی.
‫[8 مه 1981]
‫یالا!
‫- سرتو بنداز پایین! ‫- هوی! تندتر!
‫یالا!
‫[زندان مرکزی، تیهار]
‫فکر می‌کنی از پسش بربیای؟
‫[رئیس زندان]
‫امکان نداره.
‫قربان؟
‫قربان حتما سوءتفاهمی پیش اومده.
‫کی دچار سوءتفاهم شده؟
‫قربان، من توی مصاحبه قبول شدم.
‫با رشوه دادن به هیئت مدیره؟
‫- قربان؟ ‫- یا نکنه نخست‌وزیر از آشناهاته؟
‫شما دوتا برین و به معاون ‫رئیس زندان تومار گزارش بدین.
‫به تیهار خوش اومدین.
‫- ممنون قربان. ‫- قربان!
‫برو خونه.
‫به صلاحِ خودته.
‫اینجا جون سالم به در نمی‌بری.
‫زنده‌زنده می‌خورنت.
‫پس شایعات حقیقت داره.
‫فقط متقاضی‌هایی که اهل پنجاب و ‫هاریانا هستن شانس موفقیت دارن.
‫رئیس زندان بقیه رو راه نمیده. ‫درست میگم؟
‫چی گفتی؟
‫خب این کار سختیه.
‫به مردهای قوی نیاز دارن.
‫بیا بریم.
‫برو یه بار دیگه شانست رو امتحان کن.
‫باهاش حرف بزن.
‫- چی شد؟ ‫- هیچی.
‫گویا مشکلی پیش اومده...
‫در رابطه با استخدامت.
‫اجازه هست؟
‫سونیل گوپتا.
‫واقعا این کار رو می‌خوای؟
‫بله.
‫که اینطور.
‫منو می‌شناسی؟
‫نه قربان. شرمنده قربان.
‫اشکال نداره.
‫همین‌جوری پرسیدم.
‫همین‌جا وایسا تا بیام.
‫به تیهار خوش اومدی...
‫جناب زندان‌بان.
‫سونیل کومار گوپتا.
‫پایه‌ای یا نه؟
‫پایه‌م قربان!
‫بیا. بیا بریم.
‫صبح بخیر قربان.
‫آقای تومار، سربازهات آماده‌ن؟
‫از افسرهای رده بالاست؟
‫دیگه توی تیهار استخدام شدی، زندان‌بان.
‫ولی نمی‌دونی اینجا رئیس کیه؟
‫چارلز سوبراج.
‫[قاتل ساحل. آیا دوباره قسر در میره؟]
‫خب سونیل گوپتا...
‫از پسش برمیای؟
‫[قسمت اول: مار]
‫پشت سرت ساختمون نگهبانیه.
‫و جلوت هم اتاق کنترله.
‫مدرسیا تا دم ساختمون ‫نگهبانی رو تحت کنترل دارن.
‫منظورم پلیس ویژه تامیل نادوئه.
‫اکثر زندانی‌ها زبون‌شون رو نمی‌فهمن.
‫این‌جوری خطر فساد کاهش پیدا می‌کنه ‫و امنیت رو بالا می‌بره.
‫ولی اینو یادتون باشه، هیچ زندانی توی دنیا
‫توسط نگهبان‌ها اداره نمیشه.
‫همیشه زندانی‌هان که اداره‌ش می‌کنن.
‫اینا رو می‌بینین؟ بیایین.
‫این دو زندانی که کمربند مشکی دارن
‫بهشون میگن نومبردار.
‫به مرور می‌فهمین که قابل اعتمادن.
‫فقط امیدوارم قدر این اعتماد رو بدونن.
‫سمت چپی...
‫پنج نفر رو کشته.
‫و اون یکی...
‫جرمش این بوده که...
‫هنوز آمادگی شنیدنش رو ندارین.
‫این زندان واقعا کمبود نیرو داره.
‫هیچ‌کدوم از افرادی که قبل از شما اومدن، ‫نتونستن از پس این کار بربیان.
‫بعد از مدت‌ها سه‌تا متقاضی داشتیم.
‫ما با همین نیروی کم
‫16 بند رو اداره می‌کنیم.
‫بندهای جدا برای زنان و مردان.
‫اینجا 1300 زندانی داریم و بیش ‫از 1000 نفر هنوز محاکمه نشدن.
‫دادگاه‌ها براشون وقت ندارن
‫و پلیس مدام زندانی جدید برامون میاره.
‫چرا؟
‫چون ما اینجاییم.
‫ما زندان‌بان‌های بدبخت.
‫وقتی پاتون رو توی بندی می‌ذارین ‫همیشه حواستون به راه خروج باشه.
‫- و پشت‌تون حتما به دیوار باشه. ‫- بله قربان.
‫حواستون رو شش دنگ جمع ‫کنین و گوش به زنگ باشین.
‫- به هیچ‌کس اعتماد نکنین. ‫- زنده ‌باد هندوستان، قربان.
‫- چی شده یاداو؟ ‫- قربان یه مار پیدا شده.
‫اگه یه زندانی مار رو بگیره و بکشه ‫15 روز از حکمش کم میشه.
‫جدی؟
‫همه میگن زندان مثل آشغال‌دونیِ جامعه‌ست...
‫ولی واقعا فقط یه سیرکه.
‫بس کنین!
‫خیلی‌خب.
‫- کی مار رو کشت؟ ‫- من.
‫نخیر قربان. من کشتمش.
‫عجب!
‫مساوی شدین.
‫خب مار مُرده و دیگه شر کارهای اداریش هم ‫کم میشه.
‫ولی قربان...
‫نه. هیچی قربان.
‫نه، نه.
‫بگو ببینم دستیار رئیس زندان گوپتا.
‫قربان، یکی‌شون داره راست میگه.
‫آره. یکی‌شون باید راست بگه.
‫اون شخص هم لیاقت جایزه رو داره، درسته؟
‫خب ببین کدوم یکی راست میگه.
‫من قربان؟
‫بله، تو.
‫ببین کدوم راست میگه
‫و بهم گزارش بده.
‫برو موفق باشی.
‫آهای، اسمت چیه؟
‫سارجو، آقا.
‫چرا افتادی زندان، سارجو؟
‫از سولاپور اومدم دهلی کار پیدا کنم.
‫کار پیدا نکردم.
‫از گشنگی شب‌ها خوابم نمی‌برد ‫واسه همین کارم کشید به جیب‌بری.
‫امروزم اول من مار رو دیدم و دنبالش کردم.
‫چطوری کشتیش؟
‫من واسه 15 روز تخفیف مجازات، ببر هم می‌کشم.
‫به محض اینکه سنگ رو پرت کردم،
‫- سر و کله این آقا پیداش شد... ‫- خفه شو عوضی!
‫صبر کن. بذار حرفش رو بزنه.
‫این کثافت داره دروغ میگه.
‫سرت پایین باشه، بی‌شعور!
‫خیلی‌خب.
‫حالا تو بگو.
‫- اسمت چیه؟ ‫- چه فرقی می‌کنه جناب؟
‫من سونیل کومار گوپتام.
‫اسمِ تو چیه؟
‫نیلا.
‫نیلا چرا افتادی زندان؟
‫بحث رو منحرف نکن، جناب. ‫بریم سر اصل مطلب.
‫عوضی! سرتو بنداز پایین!
‫ببینین قربان. اصلا نمی‌تونه ‫رک و راست صحبت کنه.
‫- راستش رو نمیگه... ‫- خفه شو کثافت!
‫خوشمزه‌ست.
‫آره، عالیه.
‫مشکل حل شد؟
‫نه قربان. هنوز نه.
‫بیا غذا بخور.
‫چرا تنها نشستی؟ بیا پیش ما.
‫نه، شما گیاه‌خوار نیستین.
‫من راحتم.
‫عجب آدمیه!
‫سونیل.
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫بفرمایید؟
‫شما کی هستین؟
‫شما زنگ زدین، پس باید بدونین.
‫شما با زندان تیهار تماس گرفتین خانم. ‫نمی‌فهمم چیش خنده‌داره.
‫اگه اونجا هم یکم زبون باز می‌کردی
‫الان این بلا سر سارجو نیومده بود.
‫چرا نیلا جلوی اون به سارجو حمله کرد؟
‫می‌تونست تا موقع منع رفت‌وآمد صبر کنه.
‫یه هشدار غیرمستقیم بود قربان.
‫خب الان زبون باز کردی؟
‫اون موقع چه‌ت شده بود؟
‫از ترس پشت سر من قایم شده بودی.
‫- شرمنده قربان. ‫- «شرمنده قربان.»
‫سونیل!
‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا بشین و غذا بخور.
‫زود باش.
‫بشین.
‫تیم.
‫- چی؟ ‫- تیم قربان.
‫- تیم. ‫- تیم.
‫باید مثل یه تیم همکاری کنین.
‫اگه بخواین تنهایی پیش برین، ‫مثل این پسر توی دردسر میفتین.
‫نیلا درست جلوی همکارتون حمله کرد. ‫باید یه درس درست‌وحسابی بهش بدیم.
‫نیلا عضو باند تیاگیه
‫و ما نمی‌خوایم با اعضای تیاگی در بیفتیم.
‫ولی این دفعه خودشون شروع کردن.
‫پس ما تمومش می‌کنیم.
‫عزیزم!
‫کار جدید پیدا کردی و شیرینی نخریدی؟
‫هنوز چیزی مشخص نیست.
‫هنوز داره فکر می‌کنه کار رو قبول کنه یا نه.
‫شامت رو بخور.
‫ولی لطفا اول دوش بگیر.
‫خب عوضی، بهت خوش می‌گذره؟
‫خوش نمی‌گذره؟ بگیر که اومد.
‫اینم از چهارمیش.
‫اینم از شیشمی.
‫اینم یکی دیگه عوضی!
‫آبمیوه رو بده به من.
‫همین‌جا وایسا.
‫حالا فهمیدی چرا ‫هاریانایی‌ها رو قبول می‌کنن؟
‫[کارخانه زندان مرکزی]
‫- ببرشون پیش خیاط. ‫- بله قربان.
‫بگو براشون یونیفرم درست کنن.
‫دنبالم بیایین.
‫آقای تومار!
‫قربان...
‫من یه اشتباهی کردم.
‫نباید جلوی بقیه می‌پریدم وسط حرفتون.
‫درسته.
‫نباید می‌پریدی وسط حرفم.
‫قربان!
‫قربان، لطفا دلخور نباشین.
‫اول پرونده رو حل کن بعد حرف می‌زنیم.
‫قربان.
‫قربان بعید می‌دونم از پسش بربیام.
‫خودم می‌دونم.
‫تو اصلا نمی‌تونی به زندونی‌ها فحش ‫بدی، چه برسه به اینکه کتک‌شون بزنی.
‫داهیا صرفا داشت اون نیلای عوضی ‫رو تهدید می‌کرد و تو رنگت پریده بود.
‫می‌دونی آسیب‌پذیرترین چیز توی زندان چیه؟
‫چیه قربان؟
‫آسیب‌ترین چیز توی زندان، اعتبار و آبروته.
‫جلوی همه پریدی وسط حرف من.
‫اگه الان جا بزنی، فکر می‌کنن بزدلی.
‫از کارکنان گرفته تا زندانی‌ها، ‫هیچ‌کس آدم حسابت نمی‌کنه.
‫مشکلی با این قضیه نداری؟
‫حرف بزن.
‫چرا قربان.
‫هر چه سریع‌تر باید بفهمی کی مار رو کشته.
‫تا وقتی نفهمی نمی‌تونی بری خونه.
‫سلام خاله جان. منم.
‫آره.
‫لطفا به مامان بگین که ‫مجبورم امشب سر کار بمونم.
‫آره، بعدا دلیلش رو میگم.
‫جناب، اگه همین‌جور دنبال مار باشین
‫صاف وارد قلمرو باند میشین.
‫اینجا باندهای زیادی داریم
‫ولی فقط سه‌تاشون خیلی خطرناکن
‫باندی که همه ازشون حساب می‌برن، تیاگیه.
‫رئیس باند هم سانی تیاگیه.
‫تیاگی‌ها رسما زندان رو کنترل می‌کنن
‫و ارتش دیوونه‌شون تحت ‫فرماندهی لاولی فعالیت می‌کنه.
‫بیشتر زندانی‌ها سعی می‌کنن رفتار خوبی ‫داشته باشن تا توی حکم‌شون تخفیف بگیرن.
‫ولی لاولی جوری رفتار می‌کنه
‫که انگار می‌خواد تا آخر عمرش اینجا بمونه!
‫تیاگی‌ها کل شبکه قاچاق ‫مواد رو اداره می‌کنن.
‫توی همچین جاهایی خیلی راحت ‫میشه معتادها رو پیدا کرد، آقا.
‫برای همینم کار و بار تیاگی‌ها حسابی گرفته.
‫کنترل پول‌هایی که وارد زندان ‫میشه یا خارج میشه با اوناست...
‫قتل‌های قراردادی انجام میدن
‫و توی همه این کارها حرف اول رو می‌زنن.
‫از فقیرترین زندانی‌ها گرفته ‫تا بالارتبه‌ترین مسئولین زندان
‫همه از کسب و کارشون سود می‌برن.
‫برای همین بهتره با تیاگی‌ها دوست بود
‫تا دشمن.
‫همه اینجا از تیاگی‌ها حساب می‌برن.
‫حتی شما هم باید ازشون بترسین، آقا.
‫- بیایین دیگه! بجنبین. ‫- برین!
‫- هواخوری برای امروز کافیه. ‫- برین!
‫- یالا! ‫- برین!
‫برین داخل میمون کوچولوهای قشنگم!
‫زود باشین.
‫افسرها بیان بیرون...
‫- یالا! ‫- میمون‌ها برگردن توی قفس‌شون.
‫- همه‌چی مرتبه آقا. ‫- باشه.
‫- موکول؟ ‫- همه‌چی مرتبه آقا!
‫عالیه!
‫همه‌چی مرتبه قربان.
‫[همه‌چیز مرتبه.]
‫بزرگ‌ترین رقیب تیاگی‌ها، باند هادی هستن.
‫رئیس باند، آنیل راناست.
‫هوی! آروم باش رفیق.
‫هادی‌ها مسئول پخش نوشیدنی هستن.
‫[شربت سرفه]
‫آنیل رانا همه جای دنیا پارتی داره.
‫اون باند هادی رو پایه‌گذاری کرد ‫و داره خیلی سریع پیشرفت می‌کنه.
‫میگن رانا می‌خواد ‫به تجارت قاچاق مواد تیاگی‌ها ملحق بشه.
‫پول اونجاست، آقا.
‫و سومین باند، باند سرداره.
‫رئیس باند، گورتج سینگه.
‫زیاد با بقیه گرم نمی‌گیره.
‫آدم توداریه.
‫هم تیاگی‌ها و هم هادی‌ها، باند ‫سردار رو یه مشکل و مانع می‌دونن.
‫پس اگه توی باندی نباشی، ‫کسی پشتت نیست.
‫راستش نه، آقا.
‫اگه با آدمای درستی در ارتباط باشی،
‫توی زندان مشکلی نخواهی داشت.
‫مثل سوبراج.
‫اون یواشکی مکالماتش رو با
‫افسرهای رده بالا ضبط می‌کنه.
‫بعد این‌جوری ازشون باج می‌گیره
‫و در ازاش به هرچی بخواد می‌رسه.
‫میگی چیکار کنم مامان؟
‫وظیفه‌مه.
‫همه‌چی مرتبه، قربان.
‫وظیفه‌ت رو درست انجام بده.
‫- اسمت چیه؟ ‫- رام چاران، قربان.
‫کی مار رو کشت؟
‫قربان، نیلا کشتش.
‫- اسمِ تو چیه؟ ‫- دیپاک.
‫- دیپاک... ‫- نیلا مار رو کشت، آقا.
‫آقا، نیلا مار رو کشت.
‫اونجا. این یکی رو ببین.
‫این یکی.
‫[کلم]
‫خب همونطور که گفتم...
‫داری دروغ میگی، نه؟
‫چرا به من اعتماد ندارین، آقا؟
‫چرا باید با تیاگی‌ها در بیفتم؟
‫این‌جوری هیچ‌کس پشتم در نمیاد
‫چون همه از تیاگی‌ها می‌ترسن.
‫آقا.
‫آقا...
‫لطفا منو منتقل کنین یه بند دیگه.
‫وگرنه منو می‌کشن.
‫[معمای قاتلی که قربانیانش زن هستند]
‫آقای زندان‌بان.
‫سوپِ مرغ میل دارین؟
‫آهان، شما گوشت نمی‌خوری.
‫اینجا باید با ناامیدی‌ها سَر کنم.
‫اصلا منصفانه نیست...
‫یه جیب‌برِ بدبخت می‌تونه ‫کلی از این تخفیف در مجازات
‫سود ببره...
‫و تمام تلاشش رو می‌کنه
‫تا توی یه سلول پر از موش
‫مار رو بگیره.
‫و بعد یه آدم زورگو که دوتا آدم رو کشته
‫سد راه رسیدن این مرد ‫بیچاره به جایزه‌ش میشه.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫می‌تونی کمکم کنی ثابت کنم
‫سارجو اونی بوده که مار رو کشته؟
‫کارمندان...
‫کارمندان رده پایین و زندانی‌ها،
‫همه می‌ترسن که حقیقت رو بگن.
‫واقعا ازت ناامید شدم.
‫ناامید شدی؟
‫بله، درسته.
‫خب بالاخره اومد.
‫نگران نباش.
‫آقای زندان‌بان مردِ مهربونیه.
‫ممنون.
‫ناامید شدم چون بابت لطفی که بهت کردم
‫ازم تشکر نکردی.
‫همون صبحِ اولی که اومدی.
‫برای این.
‫معذرت می‌خوام آقای چارلز.
‫ازتون ممنونم.
‫خیلی ممنون.
‫باشه پس. ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫خب هرچند کار زیادی از دستم برنمیاد.
‫می‌دونی، مطمئن نیستم اصلا 15 ‫روز تخفیف مجازات رو بهش بدن.
‫ولی تلاشم رو می‌کنم.
‫ولی یه چیز رو می‌دونم.
‫تیهار به آدمای بیشتری مثل شما نیاز داره.
‫الان دیگه می‌خوام غذا بخورم.
‫چارلز سوبراج، خلافکارِ بین‌المللی
‫که در زندان مرکزی تیهار ‫محبوسه، با تهدید و باج‌گیری
‫از رئیس زندان و معاونش موجی ‫از ارعاب و وحشت به راه انداخته.
‫سوبراج که سابقه فرار از
‫خیلی زندان‌های امنیتی درجه یک دنیا رو داره،
‫ ممکنه هر روزی از تیهار فرار کنه.
‫مسئولین زندان به حکومت هشدار دادن.
‫هیچ‌گونه برخوردی با سوبراج نشده
‫تو زندان ول می‌گرده و هر ‫کاری دلش می‌خواد می‌کنه،
‫و به جای لباس زندان، شلوار جین میپوشه.
‫قربان حالا چی میشه؟
‫مقاله ایندین اکسپرس بود.
‫الان اوضاع بدتر میشه.
‫وزارت کشور به هر دری ‫می‌زنه تا خودشو نجات بده.
‫قربان، باید چند روزی ‫سوبراج رو تحت کنترل بگیریم.
‫نباید زیاد جلب توجه کنه و ‫باید از غذای زندان بخوره
‫و فعلا نباید پولی خرج کنه.
‫باشه. باهاش صحبت می‌کنم.
‫مجازات اعدام در تمام کشورهای بزرگِ...
‫اروپای غربی غیرقانونی اعلام میشه.
‫روبرت بدنتر، وزیر دادگستری فرانسه،
‫که بانی تحول اساسی در قوانین فرانسه بود،
‫امروز در مجلس اظهار داشت که...
‫قربان، سریع بیایین.
‫کجا؟
‫به تومار خبر بدین.
‫- به تومار زنگ بزنین. ‫- بله قربان!
‫- باتی، همه رو بیدار کن. ‫- قربان.
‫سلول‌ها رو تمیز کن.
‫همه نورافکن‌ها هم روشن باشن.
‫- چشم قربان. ‫- در ضمن.
‫- بله؟ ‫- ترتیبِ سلولِ سوبراج رو هم بده.
‫[دولتِ هند]
‫زنده باد هندوستان قربان.
‫زنده باد هندوستان.
‫باشه، الان میام.
‫نه بابا.
‫فقط یه روز می‌تونیم پیشِ هم باشیم.
‫مامان گفت
‫اگه منو تنها بذاری، ‫میاد دنبالم و منو می‌بره.
‫آقا لطفا ورودتون رو ثبت کنین.
‫داری به وزیر کشور میگی مشخصات ثبت کنه؟
‫مشکلی نیست.
‫مگه واسه دیدن همین چیزها نیومدیم اینجا؟
‫برای دیدن قوانین و مقرارت تیهار.
‫- بله قربان. ‫- بیایین ادامه بدیم.
‫بفرمایین.
‫بذار ببینیم
‫چی باعث شده این زندان اینقدر ‫برای مطبوعات جالب باشه!
‫قربان، مهرش کنین.
‫قربان!
‫وزیر کشور اومده.
‫از این طرف، قربان.
‫هوی!
‫بیدارشو عوضی!
‫چرا چراغا خاموشه؟
‫یالا.
‫تعداد کل زندانی‌ها چقدره؟
‫تقریبا 1300 نفر، قربان.
‫ظرفیت زندان چقدره؟
‫ظرفیتش 800تاست.
‫چرا ظرفیت رو افزایش ندادین؟
‫ظرفیت رو ببرین بالا.
‫وگرنه باید همچنان عین حیوون زندگی کنن.
‫سعی کنین باهاشون مثل انسان رفتار کنین.
‫به همین خاطر زندان‌بان نشدین؟
‫بله قربان. دقیقا.
‫تغییرات ایجاد کنین.
‫اصلاح رویه‌ها و فعالیت‌ها ضروریه.
‫راستی سوبراج رو کجا نگه می‌دارین؟
‫لطفا بیایین آقا.
‫بریم.
‫جناب وزیر.
‫غافلگیرم کردین.
‫لطفا.
‫آقای گیل.
‫بیدار شین عوضی‌ها!
‫وزیر اومده. شروع کنین به تمیزکاری.
‫آهای نیلا! نیلا!
‫- نیلا! ‫- همه رو بیدار کن! یالا!
‫نیلا، بیا بریم!
‫نیلا، برو بیرون.
‫این عوضی‌ها رو بلند کنین.
‫وزیر اومده. برو وگرنه اخراجم می‌کنن.
‫- یالا. ‫- پاشین.
‫آقای تومار؟
‫خب قربان، همه‌چی مرتبه؟
‫همه‌‌چی مرتبه.
‫قهوه یا چای براتون بیاریم؟
‫نه. جناب وزیر از این چیزها نمی‌خورن.
‫من فقط لیموناد می‌خورم.
‫- باشه. ‫- ولی الان نه.
‫زندان‌تون رو دیدیم.
‫خوب بود.
‫الانم دیگه میریم.
‫باشه قربان.
‫- درود بر نهرو. ‫- درود بر نهرو.
‫این صدای شعار از کجا میاد؟
‫- درود بر نهرو. ‫- درود بر نهرو.
‫- خفه شین عوضی‌ها!
‫- درود بر نهرو. ‫- کافیه کثافت‌ها!
‫- درود بر نهرو. ‫- ای عوضیا!
‫قربان، هر روز از این اتفاقات نمیفته.
‫خبر پخش شده که شما اومدین.
‫- درود بر نهرو! ‫- به زودی ساکتشون می‌کنیم.
‫نه. مشکلی نیست.
‫شعارشون منفی نیست پس ‫نیازی نیست نگران باشیم.
‫باشه، باشه.
‫قربان.
‫اینجا زندانِ نهروئه.
‫جدی؟
‫قربان لطفا فاصله‌تون رو حفظ کنین.
‫این یارو مواد زده؟
‫توی زندان از کجا مواد پیدا کردین؟
‫اینجا زندانِ نهروئه، جناب.
‫ما همه‌چی داریم.
‫شما هم می‌خواین؟
‫بفرمایین.
‫قربان...
‫همون روز اول که دیدمش ‫فهمیدم زندان‌بان خوبی نیست.
‫حالا باید منتظر بازرسی و تحقیقات باشیم.
‫دیگه وزارت کشور چطوری مجازات‌مون ‌کنه؟
‫چرا تو هر شب شیفت شب بودی؟
‫تنبیه بوده؟
‫چطور جرئت کردی توی زندان مواد بزنی؟
‫عوضی!
‫بزنش!
‫خبر داشتی زندانی‌ها از ‫بیرون غذا سفارش میدن؟
‫چقدر از این جریان پول به جیب زدی؟
‫- مواد میدی به وزیر کشور؟ ‫- نه.
‫مگه اینجا اومدی مهمونی کثافت؟
‫- پاشو! ‫- قربان، ولم کنین.
‫دستیار رئیس زندان گوپتا، ‫به نظرت به درد این کار می‌خوری؟
‫- بله قربان. ‫- منظورت چیه که میگی بله قربان؟
‫اگه شماها واقعا کارتون ‫رو درست انجام داده بودین
‫مواد و غذای رستوران وارد زندان نمی‌شد.
‫چرا وقتی وزیر کشور وارد ‫زندان شد، فورا به یه نفر زنگ نزدی؟
‫قربان من به معاون رئیس زندان زنگ زدم.
‫قربان، کسی به من زنگ نزد.
‫حتما یه سوءتفاهمی شده.
‫چند وقته داری زندان رو اداره می‌کنی؟ ‫می‌خواستی قهرمان‌بازی در بیاری؟
‫قربان...
‫برو بیرون! برو!
‫کی به من زنگ زدی؟
‫من و تو کی پشت تلفن باهم حرف زدیم؟
‫چطور جرئت کردی به رئیس زندان... ‫جوابِ منو بده.
‫- قربان من فقط بهشون گفتم زنگ بزنن... ‫- کی؟
‫- قربان دارم حقیقت رو میگم... ‫- من و تو باهم صحبت کردیم؟
‫- نه. ‫- چی گفتی؟
‫- دارم حقیقت رو میگم. ‫- چی؟ حقیقت؟
‫حقیقت؟ می‌خوای حقیقت رو بدونی؟
‫سارجو مار رو نکشته.
‫نیلا کشته.
‫می‌دونستی؟
‫مهم‌ترین دارایی توی زندان، اطلاعاته.
‫واسه همینه که گفتم باید شش دنگ ‫حواست جمع باشه، گوش به زنگ باشی
‫و دهنت بسته باشه!
‫چطور باور کردی سارجو داره راستش رو میگه؟
‫- چطور؟ ‫- قربان...
‫به سارجو نمی‌خورد بخواد با نیلا در بیفته.
‫چطور به این نتیجه رسیدی؟
‫- سوبراج هم گفت... ‫- سوبراج؟
‫آره سوبراج گفت داره در ‫حق سارجو نامردی میشه...
‫سوبراج فقط چیزی رو بهت ‫میگه که می‌خوای بشنوی!
‫دلسوزی، اعتماد، امید...
‫این حرفای قلمبه‌سلمبه ‫توی تیهار مفت نمی‌ارزه!
‫اینا اینجا ارزشی ندارن.
‫سونیل، منو نگاه کن.
‫همه اینجا عین مار می‌مونن.
‫بعضیا نیش می‌زنن.
‫و بعضیا نیش می‌خورن.
‫قربان.
‫[رئیس زندان تیهار منتقل شد]
‫[اداره کل زندان‌ها]
‫[حکم]
‫[رسیدگی به تخلفات انضباطی]
‫[تعلیق]
‫[زندان دهلی]
‫خیلی متأسفم.
‫حسابی دلم برای شخصیتِ ‫محبوبم توی این زندان تنگ میشه.
‫می‌دونم شرایطت توی خونه چه‌جوریه.
‫اگه کمک خواستی...
‫نه.
‫ولی ممنون.
‫دوست پیدا کن، رفیق قدیمی.
‫دشمن‌ها...
‫خود به خود پیدا میشن.
‫نگفتن کی می‌تونی برگردی سر کار؟
‫توی بعضی اتفاقات مصلحتی هست.
‫کاش منم شغلی داشتم
‫که خودِ وزیر کشور بتونه تعلیقم کنه.
‫ببین منو!
‫بازم بهت زنگ می‌زنن.
‫دنیا به افسرهای کاربلد نیاز داره.
‫آره پدر جان.
‫تا کی می‌خوای دروغ بگی عوضی؟
‫- ولش کن کثافت! ‫- اینقدر دروغ نگو آشغال!
‫فکر کردی اون زندان‌بان ‫می‌تونه ازت محافظت کنه؟
‫ولم کن آشغال! ‫بالاخره یه روز دخلت رو میارم!
‫نگران نباش.
‫من اینجام!
‫[رانگا و بیلا در تیهار اعدام می‌شوند.]
‫[اولین اعدام در تیهار]
‫[طیِ پنج سال...]
‫[هفته آینده انجام می‌شود.]