‫آنچه گذشت...
‫دارن از پشت سرمون میان!
‫دارن از روی تپه میان!
‫اوتروی عوضیه. ‫اون ما رو فروخت!
‫- سلام، جسی. ‫- سلام.
‫جسی، حقیقت اینه که توی شکار بیلی ‫به دردم می‌خوری.
‫فرضا بگیم که تو رو افسر کلانتری کردم.
‫هنوز نسبت به بیلی که احساساتی نیستی، آره؟
‫دیگه نمی‌خوام معلم باشم.
‫فکر می‌کنم بدونم چه کاری برات مناسبه.
‫سِمَت مهمیه. ‫شغل بزرگیه.
‫اسم من تام اوفولیارده.
‫بیلی قهرمان منه.
‫من راه زیادی رو طی کردم ‫تا به دارودسته‌اش ملحق بشم.
‫تام، تو چی؟ ‫برمی‌گردی تگزاس؟
‫تازه اول زندگیته.
‫نه. کنارت می‌مونم.
‫آقای رایلی، اسم من ویردین هست
‫و توماس کترون منو فرستاده
‫برای ابلاغ اطلاعیه توقیف بر فعالیت‌های هاوس.
‫بیلی، بیلی، من فقط بخاطر تو این کارو نمی‌کنم.
‫اون آدم‌ها خانواده منو به قتل رسوندن.
‫همه‌تون شیطانین!
‫می‌خوام انتقام بگیرم.
‫نقشه چیه؟
‫تیراندازهای جدیدی اجیر کنیم ‫تا با گرت بجنگیم.
‫یه بیمارستان قدیمی و متروکه سرخ‌پوستان ‫در فورت سامنر هست.
‫یه مدت اونجا مخفی می‌شیم.
‫بعضی اوقات کنجکاو می‌شم که چرا اینجا موند،
‫چرا هنوز اینجاست.
‫هی، اوترو.
‫شایدم فقط می‌خواد منو بکشه.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫- آقایون. ‫- روز بخیر، قربان.
‫آقای گرت.
‫آقای کترون.
‫می‌خوام صاحب
‫و مدیر جدید هاوس رو بهت معرفی کنم.
‫خوشحالیم که در خدمتتون هستیم.
‫مدیریت هاوس مسئولیت بزرگیه.
‫متاسفانه من نیستم.
‫کلانتر، دخترم امیلی.
‫خوشوقتم، امیلی.
‫کلانتر.
‫اگه چیزی نیاز داشتی، فقط بهم بگو.
‫حتما.
‫تبریک میگم.
‫شنیدم که تونستی یکی از دوست‌های بیلی بچه رو بکشی.
‫اوهوم. ‫یه نشونه‌ست که داریم
‫به خودش نزدیک‌تر می‌شیم.
‫دنیاش داره کوچیک‌تر میشه.
‫خب، همونطور که ممکنه تا الان خبردار شده باشی،
‫شخصا برای اینکه بهت کمک کنم ‫جایزه گرفتنش رو
‫از 5 هزار دلار به 50 هزار دلار افزایش دادم.
‫هوم.
‫شاید خودت جایزه رو صاحب بشی، کلانتر.
‫اینو دوست دارم. ‫ولی این مسئله برای من مهم‌تر از پوله.
‫الان زندگیم وقف دستگیر کردن یه نفر شده.
‫مرده یا زنده‌اش فرق نمی‌کنه.
‫اوهوم. ‫همینطوری هم میشه.
‫[فورت سامنر، نیومکزیکو]
‫من یه دوتا زن استخدام می‌کنم ‫تا بیان
‫و یکم نظافت کنن.
‫آتیش‌ها رو روشن می‌کنیم. ‫اونقدرهام بد نمیشه.
‫ممنون، خوان.
‫از فردا می‌ریم دنبال آدم جدید بگردیم.
‫آقای رایلی، چه کمکی از دستم ساخته‌ست؟
‫سلام.
‫اومدم خانم کترون رو ببینم.
‫توی دفترشون هستن. ‫لطفا دنبالم بیاین.
‫آقای رایلی تشریف آوردن.
‫لطفا بفرمایین داخل.
‫بشینین، آقای رایلی.
‫حالا، بخاطر چی می‌خواستین منو ببینین؟
‫خانم کترون،
‫من وضعیت رو می‌فهمم.
‫ولی حس می‌کنم که در خصوص امور هاوس
‫هنوزم نقشی برای وجود داره
‫و می‌تونم در رسیدگی شما به مشتری‌ها
‫کمک شایان توجهی باشم.
‫منو ببخشید،
‫ولی شما اهل شهر هستین ‫و تجربه‌ای
‫با زندگی روستایی و دهاتی ما ندارین
‫و همینطور کشاورزها که اکثریت
‫کاسبی و مشتریان هاوس رو تشکیل میدن.
‫بازسازی هاوس،
‫اوه، این کار سختیه.
‫بدون شک از دانش من
‫که از سال‌ها مدیریت اینجا به دست اومده ‫بهره‌مند می‌شین.
‫آقای رایلی،
‫شما هاوس ورشکست کردین،
‫پس به سختی میشه بدتر از این عمل کنم،
‫حتی اگه بی‌تجربه باشم.
‫پدرم رو دارم که راهنمایی‌ام کنه
‫بنابراین، متاسفانه نیازی به شما ‫یا خدماتتون ندارم.
‫لطفا، خانم کترون،
‫اخراج ناگهانی من منو...
‫آس و پاس کرده،
‫و بی‌‌خانمان شدم.
‫شرمنده، نه می‌خوام اینجا باشین ‫نه نیازی بهتون دارم.
‫خب، روز بخیر آقای رایلی.
‫تو یه عوضی هستی!
‫یه عوضی تمام عیاری!
‫بیلی، این گارسیاست.
‫من می‌شناسمش. ‫والدینش رو می‌شناسم.
‫می‌خواد بهمون ملحق بشه.
‫درست میگه؟
‫تیراندازی بلدی؟
‫بله.
‫خوان بهت گفته که چرا اینجاییم؟
‫بله.
‫می‌دونم که کلانتر دنبالتونه.
‫اونوقت این نمی‌ترسونتت؟
‫نه، آقا.
‫من می‌تونم ضمانتش رو بکنم.
‫خیلی‌خب.
‫یه فرصت بهت می‌دیم.
‫کاری نکن که پشیمون بشم.
‫من همه‌چیزم رو پای اون کسب و کار گذاشتم.
‫و برای یه لحظه، مال من بود.
‫ولی حالا دسترنج‌ام چیه؟
‫هیچی.
‫تو زندگی هیچی عادلانه نیست، جان.
‫اینو خیلی وقت پیش یاد گرفتم.
‫من هاوس رو در اوج شکوه و جلال یادمه.
‫روز به روز داشت بیشتر رونق می‌گرفت.
‫همیشه آدم میومد.
‫گاری و ارابه، می‌دونی.
‫کالسکه‌های قشنگ.
‫و پول بود.
‫کلی پول بود.
‫ما مثل شاهان شهرستان لینکلن بودیم،
‫و می‌تونستیم هرکاری بکنیم،
‫و هرکاری هم که می‌خواستیم می‌کردیم.
‫چی شد، سم؟
‫مانوئلا.
‫بیلی، افسرهای کلانتری بیرونن.
‫هیس، هیس، هیس. ‫هیس، هیس.
‫لعنتی.
‫[زنده یا مرده تحت تعقیب می‌باشد] ‫[جایزه: 50 هزار دلار]
‫به نظرم باید مانوئلا و بچه رو
‫به یه خونه دیگه در شهر ببریم.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫منم باهاشون میرم.
‫هی جان، پول ندادی.
‫- سم... ‫- شنیدی سم چی گفت!
‫شما منو می‌شناسین. ‫من از هاوس هستم!
‫رایلی، باید پول نوشیدنی‌هات رو بدی!
‫ولم کن! ‫من هیچ پولی ندارم!
‫بگردینش.
‫هیچی ندارم که ببرین، پسرا.
‫بالاخره یه چیزی داره. ‫چی داری؟
‫- هیچی ندارم! ‫- اینو می‌بریم.
‫نه، اون نه. اون نه. ‫اون ساعت پدربزرگمه!
‫اون نه!
‫نه!
‫اون تمام دار و ندار منه!
‫من اطلاعات دارم.
‫اسمت چیه؟
‫اسم من خوزه والدزه.
‫اوهوم. ‫و میگی که می‌دونی بیلی بچه کجا قایم شده؟
‫بله، قربان. می‌دونم.
‫کجاست؟
‫اگه بهتون بگم و بگیرینش...
‫چقدر پول گیرم میاد؟
‫بستگی داره.
‫بعدا سر این تصمیم می‌گیریم، باشه؟
‫اگر حقیقت رو بگی و اگر اون رو پیدا کنیم.
‫نه، نه. ‫به جون مادرم قسم می‌خورم، کلانتر.
‫حقیقت رو میگم.
‫به جون مادرش قسم می‌خوره.
‫چی فکر می‌کنین، پسرا؟
‫شاید بهتره زندانیت کنیم
‫و تا بهمون نگفتی که اون کجاست ‫آزادت نکنیم.
‫چطوره ببرمت پشت کلانتری
‫و اگه بهمون نگی، بهت شلیک کنم؟
‫این کار قتله.
‫بازم بهتون نمی‌گفتم.
‫داره راست میگه.
‫خیلی‌خب، این یه توافقنامه قانونیه
‫که به عنوان کلانتر،
‫اگه در دستگیری بیلی بچه موفق بودیم،
‫تو بخاطر اطلاعاتت دو هزار دلار دریافت می‌کنی.
‫پنج.
‫پنج هزارتا؟
‫بله، قربان.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اونا کجان؟
‫توی ساختمون بیمارستان قدیمی اقامت دارن،
‫فورت سامنر.
‫آره. می‌دونم کجاست.
‫خیلی وقته که خالیه.
‫چند وقته اونجان؟
‫چند روزی میشه.
‫ولی دیروز، همه‌شون رفتن.
‫رفتن؟
‫بله. ولی آخر شب برمی‌گردن.
‫خب...
‫هی.
‫به نفعته که اونجا باشن.
‫سوار شین بریم، پسرا.
‫[فورت سامنر، نیومکزیکو]
‫به نظرت از کدوم طرف میان؟
‫جاده اصلی از طرف جنوبه.
‫جاده مستقیم به بیمارستان می‌رسه.
‫یا می‌تونن از شمال بیان.
‫اونجا یه مسیر به شهر داره.
‫خیلی‌خب.
‫آلینجر، تو برو روی پشت بوم بیمارستان،
‫حواست به جنوب باشه.
‫والدز، تو همین کارو سمت شمال بکن.
‫جسی و بقیه‌تون همراه من بیاین.
‫ولی بذارین نزدیک بشن، پسرا.
‫زود شلیک نکنین که فراری بشن، فهمیدین؟
‫ممکنه چند ساعتی اینجا بمونیم، ‫پس نوشیدنی نخورین.
‫باید کاری رو انجام بدیم.
‫ساعت چنده، کلانتر؟
‫سه بامداد.
‫گرت! گرت!
‫یه مشت سوارکار دارن میان!
‫شنیدین، پسرا؟
‫اسلحه‌هاتون رو بردارین.
‫فقط کسانی که ما دنبالشونیم
‫این موقع شب سواری می‌کنن.
‫برین!
‫بجنبین. بجنبین.
‫کمین!
‫- آه! ‫- تام!
‫آه! تیر خوردم!
‫عقب‌نشینی کنین!
‫گارسیا، سوار شو.
‫برین! برین! برین!
‫زود باشین، رفقا. ‫بریم!
‫- بیاین بزنیم به چک! ‫- بریم!
‫برین! برین! برین!
‫محاصره شدی، تام.
‫شلیک نکن، گرت.
‫عواقب کارهات رو قبول کن، پسر.
‫شلیک نکن.
‫دست‌هات رو بالا بگیر.
‫من تیر خوردم.
‫- دستت رو بالا ببر، تام. ‫- نمی‌تونم دست‌هام رو تکون بدم.
‫مراقب باش که چطور بهش نزدیک میشی، جسی. ‫دستش روی اسلحشه.
‫منو از اسبم بیار پایین.
‫خیلی‌خب.
‫بیرون رو پوشش بدین.
‫توی مشت‌مون بود!
‫لعنتی!
‫آه، گندش بزنن.
‫چقدر ناجوره؟
‫سمت چپ بدنش تیر خورده،
‫زیر قلبش.
‫خیلی دووم نمیاره.
‫باید خلاصش کنیم.
‫نه. اون جبهه‌اش رو انتخاب کرده.
‫پیس.
‫آه!
‫گفتم که عواقب کارهات رو قبول کن، پسر.
‫ولم کن!
‫حتی فکرش هم نکن.
‫- مار موذی! ‫- بکش عقب!
‫شب رو می‌مونیم.
‫برگرد روی پشت بوم.
‫هنوزم ممکنه بیان دنبالش.
‫بندازش بیرون!
‫منو ببین.
‫اوه! اوه!
‫تام کجاست؟
‫گرت به سینه‌اش شلیک کرد.
‫چی؟ باید برگردیم دنبالش!
‫- نه، بیلی. اون دیگه از دست رفته. ‫- من ولش نمی‌کنم.
‫امکان نداره بتونیم از اونجا فراریش بدیم.
‫چند نفر دیگه قراره امروز بمیرن؟
‫اون دیگه از دست رفته.
‫بیلی، بیا بریم.
‫جسی.
‫میشه یکی خبر مرگم رو ‫به مادربزرگم توی تگزاس بده؟
‫آره آره، من بهش میگم. ‫قول میدم.
‫ممنونم.
‫تو فقط...
‫سعی کن تکون نخوری، باشه؟
‫- اونا نمیان. ‫- آه!
‫هنوز زنده‌ست؟
‫بشین.
‫خدا لعنتت کنه، گرت. ‫امیدوارم توی جهنم ببینمت.
‫اینطوری حرف نزن، تام.
‫تو به زودی می‌میری.
‫به اون عوضی آب نده.
‫مُرد.
‫آره، به درک.
‫یه چیز دیگه بگو، آلینجر،
‫بگو تا یه تیر نثارت کنم.
‫خیلی به گرفتنش نزدیک شدیم.
‫- شاید. ‫- و دفعه بعد...
‫دفعه بعدی‌ای درکار نیست.
‫من دیگه نیستم.
‫به نظرت داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نمی‌فهمی؟ ‫به نظرت دارم چیکار می‌کنم؟
‫نمی‌خوام با افرادت همراه باشم.
‫بگیر بشین، باشه؟
‫چرا؟
‫چون بدون اون نشان،
‫در معرض قانون قرار می‌گیری.
‫می‌تونم همین الان تو رو به جرم
‫قتل ساتورنینو باکا بازداشت کنم.
‫ثابتش کن.
‫قتل خانواده دل توبوسکو چی؟
‫می‌خوای به افراد بیرونت بگی که ‫اسلحه‌شون رو بکشن؟
‫بهت هشدار میدم. ‫آخرین کاریه که توی عمرشون می‌کنن.
‫اصلا برو.
‫برو.
‫برو رد کارت.
‫یکی اومده شما رو ببینه، خانم.
‫- کی؟ ‫- کلانتر گرت.
‫بسیارخب. ‫بفرستش بیاد داخل.
‫بله، خانم.
‫تشکر.
‫کلانتر.
‫عصر بخیر، خانم کترون.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫اسبم لنگ می‌زنه،
‫و امیدوار بودم که بتونم یکی از اسب‌های شما رو قرض بگیرم.
‫البته.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫- خیلی لطف می‌کنی. ‫- شربت؟
‫کلانتر.
‫لطفا، منو پت صدا کن.
‫خیلی‌خب، پت.
‫شنیدم که تیراندازی ناجوری در فورت سامنر رخ داده.
‫خیلی شوکه شدم.
‫که تصور کنم همچین اتفاقی
‫داره در جامعه متمدنی مثل جامعه ما رخ میده.
‫خب،
‫شاید به قدر کافی متمدن نیستیم، خانم کترون.
‫حداقل نه اینجا.
‫لطفا منو امیلی صدا کن.
‫باشه، امیلی.
‫ولی بله، احتمالا حق با توئه.
‫و یه روز، راه‌آهن به لینکلن می‌رسه،
‫و همه‌چیز عوض میشه.
‫این باور منه.
‫وقتی پدرم فرماندار شد،
‫تقریبا اولین کار در برنامه‌هاشه.
‫خب، پدرت خیلی جاه‌طلبه.
‫خودمم هستم.
‫می‌تونی تصور کنی که راه‌آهن
‫چقدر روی کسب کار اینجام تاثیر می‌ذاره، پت؟
‫به گمونم بتونم، امیلی.
‫ولی قبلش باید مطمئن بشیم
‫که لینکلن یه شهرستان مطیع قانون هست.
‫درحال حاضر نمیشه اینطور گفت.
‫درسته که بیلی بچه یکی از دوستانت بود؟
‫بله، درسته.
‫خیلی وقته که بیلی رو می‌شناسم.
‫قبلا هم‌سفر جاده‌ها بودیم.
‫تو یه یاغی بودی؟
‫بله، امیلی.
‫یه یاغی بودم.
‫من و بیلی عضو یه دارودسته بودیم.
‫اوایل یاغی بودنش بود.
‫خب، این برام جالبه.
‫اون چه آدمی بود؟
‫اوه...
‫خیلی آدم خفنی بود.
‫اون یه جورایی...
‫به عنوان یه بچه، مغز آدم بالغی داشت.
‫همه بیلی رو دوست داشتن.
‫تو؟
‫یه مدتی آره.
‫طبیعتا، این قبل از...
‫زمانی بود که از چیزهای خیلی بد مطلع بشم.
‫چیزهای خیلی بد چی بودن؟
‫بذار لیوانت رو پر کنم.
‫می‌دونی، خانم امیلی.
‫امیدوارم دلخور نشی، ولی...
‫تو زن خیلی زیبایی هستی.
‫نکن.
‫فکر کردم...
‫خب، شاید بهتره دوباره فکر کنی.
‫از ملاقات‌مون لذت بردم، کلانتر.
‫شب خوش.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫دالسینئا.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید بیلی رو ببینم. ‫باید باهاش حرف بزنم.
‫آخه چطور ازم انتظار داری ‫حرفت رو باور کنم؟
‫من دیگه با کلانتری نیستم.
‫بخاطر همین هم باید ببینمش.
‫باید همین الان بکشمت.
‫من احترام زیادی واسه بیلی قائلم.
‫فکر کنم اونم همین حس رو داره.
‫مهمه که حرف بزنیم.
‫اسلحه‌هات رو تحویلم بده.
‫راه بی‌افت.
‫سلام، بیلی.
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫بیلی، باید حرف بزنیم.
‫- دیگه کی همراهته؟ ‫- هیچکس.
‫من دیگه گرت رو همراهی نمی‎‌کنم.
‫کس دیگه‌ای ندیدی؟
‫اثری از هیچکس نیست.
‫چطوری پیدامون کردی؟
‫من می‌شناسمت.
‫اول اینکه فرار نمی‌کنی.
‫و اینکه هیچوقت کاری که آدم‌ها انتظار دارن ‫رو انجام نمیدی.
‫تو باهوشی.
‫کاش می‌تونستم همینو درمورد تو بگم.
‫اومدنت به اینجا کار هوشمندانه‌ای نبود، مگه نه؟
‫اونم بعد از تمام کارهایی که کردی.
‫خودتم آدم پاکی نیستی، بیلی،
‫پس چطوره بیخیال این حرفا بشیم
‫که من بگم متاسفم و اینکه ای کاش...
‫هیچ کدوم از این اتفاقات رخ نمی‌داد.
‫- چطوره این کارو کنیم؟ ‫- همون جسی سابقی.
‫بعد تو فرق می‌کنی؟ ‫آره؟
‫نشین واسه خودت
‫منو بخاطر کارهایی که کردم قضاوت کن، بچه. ‫باشه؟
‫مرد باش.
‫چون من و تو عین همدیگه‌ایم.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫چیکار کنیم؟
‫گور بابات.
‫گور بابای خودت.
‫اوه، اوه، اوه!
‫بس کن!
‫ولم کن!
‫بس کن!
‫بس کن، بیلی!
‫لعنت بهت!
‫- هی! ‫- بیلی!
‫بس کن!
‫منو ببین!
‫بیلی!
‫کافیه! ‫شما برادرین.
‫- هی! ‫- لعنتی!
‫عوضی کله‌شق.
‫من عوض شدم، بیلی.
‫اوه، جدی؟ ‫اینطوریه؟
‫می‌دونستم...
‫وقتی دختری به اسم آنا رو
‫وقتی داشت می‌مرد، در آغوش گرفته بودم ‫اینو فهمیدم.
‫یه روز هم نیست که یادم نیاد.
‫که چهره‌اش رو نبینم.
‫تو دنبال چی هستی؟
‫یه زندگی بهتر.
‫که یکم به آرامش برسم.
‫اونوقت فکر کردی که اینجا پیش ما ‫بهش می‌رسی؟
‫بعد از تمام کارهایی که کردی.
‫اینجام که، غیر از اینه؟
‫لازم نیست ازم خوشت بیاد، بچه.
‫فقط منو اشتباه نفهم.
‫می‌دونی، حتی اگه من حرفت رو باور کنم،
‫که مطمئنم باور نمی‌کنم...
‫تصمیمش فقط با من نیست.
‫متاسفم.
‫هستی؟
‫من خیلی پدر و مادرم رو دوست دارم، جسی.
‫برادر کوچیکه‌ام.
‫پدرت خیلی مرد شجاعی بود.
‫برادرت هم همینطور.
‫مادرم هم بود.
‫خب؟
‫متاسفی؟
‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم، دالسینئا.
‫من می‌خوام رئیس یه گروه باشم.
‫و به خواسته‌ام رسیدم.
‫کاری که فکر می‌کردم مجبور بودم رو کردم.
‫اونوقت الان فرق کردی؟
‫شاید.
‫من...
‫نمی‌تونم توضیح بدم...
‫اوه، مجبور نیستی.
نسبت به من مجبور نیستی.
‫حقیقت اینه که، ‫من نمی‌تونم واقعا ببخشمت، جسی.
‫ولی می‌دونم که خدا می‌تونه.
‫برنامه‌ای داری؟
‫شاید.
‫باشه. ‫نمی‌خوای بگی؟
‫نه والا.
‫ببین، هیچ کدوم از ما کم نمیاریم، بچه
‫پس بازی در نیار.
‫تو بودی که بازی در آوردی، جسی.
‫فکر کردی که می‌تونی همینطوری ‫سرت رو بندازی و برگردی اینجا؟
‫باید اعتمادم رو به دست بیاری.
‫هنوزم خیلی چیزها باید بین‌مون حل بشه.
‫فکر می‌کنی که من به کسی اهمیت نمیدم.
‫که به دالسینئا اهمیت نمیدم.
‫ولی این حقیقت نداره.
‫خیلی به اون فکر کردم.
‫زجری که کشید و نقشی که من توش داشتم.
‫بهت که گفتم، من عوض شدم.
‫با ملحق شدن به تو اینو می‌دونم.
‫می‌دونم که دارم به یه جای نامعلوم میرم.
‫مشکلی هم ندارم.
‫می‌دونی، واقعا حرفت رو باور می‌کنم.
‫بعد از تمام این ماجراها ‫هزاران نفر حرفت رو باور نمی‌کردن، ولی...
‫من یه جوری باور می‌کنم.
‫ببین...
‫الان دیگه گرت احتمالا
‫خیلی احساس غرور می‌کنه.
‫اول فردی رو کشت و الان هم تام.
‫احتمالا فکر می‌کنه که ما رو وحشت‌زده کرده.
‫احتمالا فکر می‌کنه که دیر یا زود
‫ما رو گیر می‌ندازه.
‫باید بهش نشون بدیم که می‌تونیم ‫درست و حسابی بهش صدمه برسونیم،
‫که بدونه در امان نیست.
‫هرموقع، هرجایی.
‫حتی اگه تو حیاط پشتی خودش باشه.
‫پس بریم دعوا.
‫آه!
‫بریم!
‫گرت!
‫بگیرش!
‫آخه اینجا چه اتفاقی افتاد؟
‫بیلی یه سر بهمون زد.
‫و یه دوست هم همراهش بود.
‫آره؟ کی؟
‫جسی.
‫بیلی و جسی با همدیگه‌ان؟
‫اگه می‌خوان همدیگه رو همراهی کنن...
‫می‌تونن با همدیگه هم بمیرن.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»