‫آنچه گذشت...
‫وارد خونه‌ی من نشین.
‫اونا همه رو کشتن، بیلی.
‫- کل خانواده‌ام رو کشتن. ‫- می‌دونم.
‫من انتقام مرگ خانواده‌ات رو می‌گیرم، ‫قسم می‌خورم.
‫خیلی‌خب. ‫ما کنترل شهر رو به دست می‌گیریم.
‫نظم و قانون رو در لینکلن برقرار می‌کنیم.
‫ولی برای این کار باید هاوس رو از سر راه برداریم.
‫به نظر میاد که قانون‌گذاران
‫بیشتر مرکز شهر و محله مکزیکی‌ها ‫رو تحت کنترل دارن.
‫من افسرهام رو خبر می‌کنم.
‫همین که رسیدن، اونا رو
‫به فروشگاه تانستال می‌فرستم.
‫شروع شد، پسرا.
‫قانون‌گذاران همراه با مکزیکی‌ها
‫نیروی چشمگیری از حدود 60 مبارز ‫رو تشکیل میدن.
‫درحال حاضر، این سه برابر افرادیه که ‫ما می‌تونیم جمع کنیم.
‫حق با کلانتره. ‫اگه بچه ما رو می‌خواد...
‫می‌دونه که ما کجاییم.
‫مگه اینکه...
‫احتمالات رو تغییر بدیم. ‫سرهنگ دادلی، کلانتر جدید اومده.
‫من همراهم اعلامیه‌ای
‫از فرماندار اکستل دارم. ‫به همه مردان مسلح دستور میده
‫که منحل بشن، تا زمانی که بشه ارتش آمریکا رو فرا خوند.
‫هرگز نباید تسلیم بشیم. ‫الان به این باور دارم.
‫داریم برای هدف خوبی می‌جنگیم.
‫هدف شریفی. ‫دست‌مریزاد، کلانتر گرت.
‫دقیقا به موقع اومدین.
‫دارم به همه‌تون دستور میدم که همین الان برین خونه.
‫این شهر تحت حکومت نظامی دائمی قرار گرفته.
‫سرهنگ دادلی قانون واقعی این منطقه‌ست.
‫و وقتی بهش توضیح بدیم...
‫هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کنه، خانم مک‌سویین.
‫من و تو باهم همکاریم،
‫و من فقط و فقط می‌خوام
‫به دار آویخته شدن بیلی بچه‌ عوضی
‫رو ببینم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫اینو بی‌زحمت ببر طبقه‌ی بالا.
‫مراقب باش، مال مادرم بوده.
‫بیلی، کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد؟
‫یعنی، نمی‌تونیم یه پرچم سفید برداریم بریم
‫و با سرهنگ صحبت کنیم؟
‫خودت که شنیدی چی گفت. ‫کل شهر بسته شده.
‫حکومت نظامیه. ‫چطوره سعی کنیم از اینجا بریم، ‫از لینکلن بریم؟
‫چارلی، ما دیگه فرار نمی‌کنیم.
‫فقط نمی‌خوام ارتش آمریکا توی خیابون
‫ما رو هلاک کنه، ولی تسلیم نمی‌شیم.
‫همه‌مون قراره بمیریم، بیلی؟
‫نه، تام.
‫از کجا می‌تونی اینقدر مطمئن باشی؟
‫چون دارم هرکاری در توانمه انجام میدم
‫تا مطمئن بشم که این اتفاق نمی‌افته.
‫حالا برو با سنگرهای
‫ضلع جنوبی خونه کمک بده.
‫مفید واقع شو.
‫یکی داره میاد.
‫کیه؟
‫دکتر کلی‌ام. ‫منو یادته؟
‫آروم.
‫ها. البته که یادمه.
‫میشه بیایم داخل، آقای مک‌سویین؟
‫بله، بفرمایین داخل. ‫بفرمایین.
‫طوری نیست. ‫مشکلی نیست.
‫چرا اومدی اینجا، دکتر؟
‫سلام، بیلی.
‫همسرم آلیس رو بهتون معرفی می‌کنم.
‫اون یه پرستاره.
‫چون حرف‌های دیروز رو شنیدیم ‫به اینجا اومدیم،
‫و با خودم گفتیم که ممکنه دردسر بوجود بیاد.
‫که در اون صورت، ممکنه بهمون نیاز پیدا کنین.
‫مطمئنین که می‌خواین خودتون رو در خطر بندازین؟
‫من می‌تونم از طرف هر دومون صحبت کنم، آقای مک‌سویین.
‫ما طرف شما هستیم.
‫ما به قانون‌گذاران و هدف شما باور داریم.
‫صرفا نمی‌تونستیم دست رو دست بذاریم ‫و هیچ کاری انجام ندیم.
‫خب، از هر دوتون ممنونم.
‫دکتر کلی. ‫بدین کلاهتون رو رو آویزون کنم.
‫خدا حفظ‌تون کنه. ‫ممنون.
‫دوستان،
‫هنوزم باید
‫حلقه‌ی دور سنگر قانون‌گذاران رو تنگ‌تر کنیم،
‫که به عبارتی دیگه، همون خونه‌ی مک‌سویینـه.
‫نمی‌خوایم که کسی از اونا قسر در بره، مگه نه؟
‫در این بین، با ترغیب من،
‫کلانتر گرت حکم‌های تازه
‫برای دستگیری مک‌سویین، بیلی بچه
‫و باقیِ قانون‌گذاران گرفته،
‫به جرم همدستی در قتل کلانتر بریدی.
‫حالا، بخاطر کلانتر جدیدمون
‫سعی می‌کنیم این حکم‌ها رو اجرا کنیم،
‫چون الان همه‌چیز باید طبق
‫قانون انجام بگیره.
‫ما که قصد نداریم کار غیرقانونی‌ای انجام بدیم،
‫مگه نه، پسرا؟
‫امکان نداره
‫که بیلی تسلیم بشه.
‫خب، این دیگه با خودشه، مگه نه؟
‫در هر صورت، احمقه که تسلیم نشه.
‫جسی، بیا.
‫من شخصا
‫سرهنگ دادلی رو دعوت کردم ‫که از چادر افتضاحش بیاد
‫و تو یکی از اتاق‌های مهمان اینجا بمونه،
‫که جاش خیلی راحت‌تر باشه.
‫تو فکر می‌کنی که سرهنگ طرف ماست؟
‫کلانتر گرت از طرف حزب قانون و نظم
‫ازش خواست بیاد اینجا،
‫تا قضیه رو حل و فصل کنه، ‫پس آره،
‫به نظرم با ما همدرده.
‫سرهنگ دادلی، صبح بخیر.
‫کلانتر. ‫ممنون، پسرا.
‫آقای رایلی لطف داشتن و منو دعوت کردن ‫که توی خونه بمونم.
‫خب، خیلی رفتار نیکی به خرج داده.
‫لطفی ازتون می‌خوام.
‫یه لطف دیگه، کلانتر؟
‫من باید حکم‌هایی رو
‫برای آقای مک‌سویین و اعضای قانون‌گذاران
‫بخاطر نقش‌شون در قتل کلانتر قبلی اجرا کنم.
‫باید مطمئن بشم که حکم‌ها بی‌خطر به دستشون میرسه.
‫منظور؟
‫اعضای حزب قانون و نظم ‫می‌خوان اجازه داشته باشن
‫که بعد از حکومت نظامی بیرون باشن، ‫تا کسانی رو پوشش بدن
‫که وظیفه‌ی تحویل دادن حکم‌ها ‫به افراد داخل
‫خونه‌ی مک‌سویین رو بر عهده دارن.
‫امیدوارم که بتونین در این زمینه کمک کنین.
‫مشخصه که نمی‌خوام افراد شما رو در خطر بندازم.
‫بسیار خب. ‫اجازه‌اش رو میدم.
‫به چندتا از سربازهام می‌گم
‫که افرادت رو موقع تحویل حکم‌ها همراهی کنن.
‫خیلی سپاسگزارم. ‫متشکر.
‫کلانتر، نباید یه لحظه فکر کنی
‫که من طرفی رو انتخاب کردم.
‫ارتش بی‌طرف می‌مونه.
‫ما اومدیم اینجا که صلح رو برقرار کنیم، همین.
‫البته.
‫منم دارم همین کارو می‌کنم.
‫هوم.
‫کسی خونه هست؟
‫بیا بیرون، مک‌سویین.
‫قایم شو.
‫گوش کنین،
‫ما برای دستگیری مک‌سویین
‫و هرکسی که در کشتن کلانتر بریدی نقش داشته ‫رو داریم.
‫من هرگز تسلیم نمی‌شم.
‫و یادتون باشه که منم برای دستگیری ‫گروه اعزامی کلانتر حکم دارم.
‫شما جان تانستال رو با بی‌رحمی کشتین.
‫دوست دارم حکم‌هات رو ببینم، مک‌سویین!
‫ما توی اسلحه‌هامون حکم داریم، عوضی‌ها!
‫یـوهـو!
‫داخلی، بیلی؟
‫چطوری؟
‫خوبم، ممنون جسی.
‫ولی ما بیرون نمیایم.
‫هر طو راحتی، بیلی.
‫اینم از حکم‌هاتون!
‫پسرا.
‫ما گیر افتادیم.
‫نه الزاما.
‫اگه دادلی سر حرفش باشه ‫و بی‌طرف بمونه،
‫ممکنه با همراهیش از اینجا خارج بشیم.
‫بیلی...
‫فکر نکنم من زنده از اینجا خارج بشم.
‫اگه مدام اینطوری حرف بزنی که زنده نمی‌مونی.
‫اصلا گرت پیشت اشاره‌ای کرد
‫که بهمون کمک می‌کنه؟
‫فقط می‌دونم گرتی که من قبلا باهاش همراه بودم
‫اینجا ولم نمی‌کنه که دارم بزنن.
‫خب، امیدواریم همینطور باشه.
‫ولی اگه به امون خدا ولت کرد چی؟
‫اگه این کارو کرد، یه راه دیگه پیدا می‌کنیم.
‫همیشه همین کارو می‌کنیم.
‫فقط باید برای هرچیزی آماده باشیم.
‫♪ بیا پایین، جبرئیل ♪
‫♪ شیپور رو بزن ♪
‫♪ اول صبح منو به خونه صدا کن ♪
‫♪ ارابه رو بفرست خونه به این طرف ♪
‫♪ بیا و منو ببر خونه که بمونم ♪
‫♪ فرشته‌ها منو سر چهارراه ببینین، ‫منو ببینین ♪
‫♪ هیچ عوارضی از یه گناهکار نگیرین ♪
‫♪ فرشته‌ها ♪
‫♪ منو سر چهارراه ببینین، منو ببینین ♪
‫♪ فرشته‌ها ♪
‫♪ منو سر چهارراه ببینین، منو ببینین ♪
‫♪ فرشته‌ها منو سر چهارراه ببینین، ‫منو ببینین ♪
‫♪ هیچ عوارضی از یه گناهکار نگیرین ♪
‫حکم رو قبول نکردن.
‫نمیان بیرون.
‫آها.
‫پس باید بیاریمشون بیرون.
‫اونا خطری مشخص و حاضر هستن.
‫قاتلن! یاغی‌ان!
‫افراد تحت تعقیب هستن، سرهنگ.
‫آها.
‫می‌دونم.
‫اوه، می‌دونی؟ ‫پس تو و کلانتر گرت
‫باید برین و عوضی‌ها رو بیارین بیرون.
‫می‌خوای جون افرادم رو به خطر بندازم؟
‫کاری که برام ممنوع هست رو انجام بدم؟
‫آقای رایلی، چند بار باید بهت بگم؟
‫من اومدم صلح رو برقرار کنم، ‫نه اینکه یه طرف رو انتخاب کنم.
‫حتما.
‫متوجه شدم.
‫چی گفت؟
‫همون حرف همیشگی.
‫نه تغییری می‌کنه. ‫نه اقدامی می‌کنه.
‫نه.
‫ولی من می‌کنم.
‫فکر کنم پسر خوان پاترونـه.
‫سلام.
‫تو پسر خوان هستی، مگه نه؟
‫بله، من دیگو ام.
‫بگو اونجا چه خبره. ‫شنیدیم که دیگه ارتش دخالت کرده.
‫اونا در امانن؟ ‫بیلی، چارلی... همه‌شون؟
‫بله. کنترل دست ارتشه.
‫پدرم و مکزیکی‌ها مجبورن توی خونه‌هاشون بمونن. ‫من به زور تونستم فرار کنم.
‫ولی بیشتر آمریکایی‌ها توی خونه ‫‌ آقای مک‌سویین سنگر گرفتن.
‫پدرم می‌خواست بدونین که ارتش ‫جاده رو بسته.
‫خیلی ممنون.
‫مراقب خودت باش.
‫ما باید بریم.
‫کجا؟
‫بریم تو لینکلن.
‫باید از چندتا از زن‌ها بخوایم ‫برای دیدن خوان پاترون همراهمون بیان.
‫اگه بیلی و چارلی تو دردسر هستن، ‫باید سعی کنیم بهشون کمک کنیم.
‫داری چیکار می‌کنی، رایلی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫رایلی یه ریگی به کفشش داره.
‫برو بیلی و اینا بگو که آماده باشن.
‫- بله، قربان. ‫- از توی کوچه‌ها برو.
‫- توی دید نباش، خب؟ ‫- بله، قربان.
‫هی.
‫اینو بگیر.
‫سریع برو.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫آه، لعنتی.
‫حکومت نظامیه، مرد جوون.
‫کجا داری میری؟
‫جایی نمیرم.
‫- من دستگیرت می‌کنم. ‫- دست از سرم بردار!
‫صدای چی بود؟
‫لعنت بهش!
‫هی!
‫ایست!
‫وایسا وگرنه شلیک می‌کنم!
‫گندش بزنن!
‫معلومه که مُرده.
‫جناب سرهنگ.
‫مرگ سربازت غم انگیز بود.
‫ولی بهت نشون میده که ما با چه‌جور جنایتکارانی مواجه هستیم.
‫آقایون، لطفا یه لحظه تنهام بذارین.
‫آقای رایلی.
‫این خیلی بیشتر از غم انگیز بودنه.
‫کشتن یکی از افراد من به‌کلی غیر قابل توجیهه.
‫این باید تموم بشه ‫و همین الان هم باید تموم بشه.
‫باور کن، جناب سرهنگ،
‫من نمی‌خوام که بازم سربازهات بمیرن.
‫بخاطر همین هم نقشه‌ای کشیدم ‫که اونا رو بکشم بیرون
‫و دستگیرشون کنم.
‫دارم گوش میدم.
‫می‌سوزونیمشون تا بیان بیرون.
‫اوه، یا خدا.
‫خونه رو به آتش می‌کشیم، ‫بعدش اونا ناله‌کنان میان بیرون.
‫اجازه‌ات رو برای اجرای نقشه دارم؟
‫تا زمانی که کل شهر رو نسوزونی،
‫یا افراد منو در خطر نندازی...
‫بله.
‫اجازه‌ی منو داری.
‫اگه کمکت می‌کنه یه لیوان دیگه بخور.
‫روز بخیر، آقا.
‫رفقا! ‫یکی داره میاد!
‫شلیک کنین، جسیـه.
‫خودشه. ‫آتیشش بزنین، پسرا.
‫قراره داخل گرم بشی، بیلی!
‫بریم، جسی.
‫برین پشت خونه! ‫برین پشت خونه!
‫یکی فوراً آب بیاره!
‫گل کاشتین، رفقا!
‫قراره به سزاشون برسن.
‫کلانتر!
‫چیه؟
‫خونه‌ی مک‌سویینـه؟
‫بله، کلانتر.
‫در کلانتری رو برام قفل کن، باشه؟
‫بله، کلانتر.
‫آه، لعنتی.
‫بازم دارن میان! ‫می‌شنوین؟
‫افرادت رو ببر پشت خونه.
‫زود باشین!
‫می‌خوام شما دقیقا پشت این گاری موضع بگیرین.
‫بریم، پسرا. برین. ‫برین، برین، برین، برین.
‫ما رو پوشش بدین!
‫شلیک کنین، پسرا.
‫بیا.
‫باریکلا پسر!
‫لعنتی.
‫آتیش داره پخش میشه!
‫تام، کمکم کن پیانو رو جا به جا کنم!
‫باشه.
‫مراقب باشین، مراقب باشین!
‫خیلی‌خب، خط گسترده تشکیل بدین. ‫حواستون به جناحین باشه.
‫بذارین رد بشیم.
‫من دستور دارم
‫که اجازه ندم کسی از این خط حفاظتی عبور کنه.
‫شما باید بی‌طرف باشین.
‫نباید طرفی رو انتخاب کنین.
‫و زن‌هایی توی اون خونه‌ی آتیش گرفته هست.
‫پ چرا علیه ما هستین؟
‫خانم، من فقط می‌تونم دستوراتم رو تکرار کنم.
‫عزیزان ما توی اون خونه هستن.
‫ما کمکشون می‌کنیم. ‫بذارین رد بشیم!
‫نه! برین خونه‌هاتون.
‫- بذارین رد بشیم! ‫- نه!
‫ما از نیروی لازم استفاده می‌کنیم!
‫دیگه دست رو زن بلند می‌کنین؟
‫عقب نگهشون دارین! ‫بهتون دستور میدم بس کنین!
‫از هر نیرویی که لازم باشه استفاده می‌کنم. ‫کافیه!
‫بازم آب بیارین!
‫الکساندر، جلوی خونه به آب بیشتری نیاز داریم!
‫- لطفا عجله کنین! ‫- یالا، زود باشین،
‫باید شعله‌ها رو خاموش کنیم!
‫جلوی خونه به آب بیشتری نیاز داریم، ‫لطفا!
‫عجله کنین!
‫خوشحالم که تشریف آوردین، پسرا!
‫لعنتی، ارتش اومده!
‫الکساندر! الکساندر!
‫چیه؟ چی شده؟
‫باید یه کاری کنیم.
‫آخه دیگه چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫من دارم میرم پیش سرهنگ دادلی. ‫ازش می‌خوام
‫که این دیوانگی رو تمومش کنه.
‫زده به سرت؟
‫اون با رایلی دستش تو یه کاسه‌ست.
‫اصلا به حرفت گوش نمیده. ‫سوزان!
‫سوزان، کشته میشی.
‫سرهنگ دادلی بهمون گفت که اومده اینجا
‫تا از زن و بچه‌ها محافظت کنه. ‫پس درستش اینه که
‫سعی کنم باهاش صحبت کنم. ‫به حرفم گوش میده.
‫ببین، خانم مک‌سویین، ‫این خیلی شجاعتت رو نشون میده...
‫من باید این کارو انجام بدم. ‫میرم بیرون!
‫نمی‌تونی تنها بری بیرون.
‫می‌تونم. ‫و میرم.
‫باشه، یه پرچم سفید لازم داریم.
‫بیا.
‫بذار منم باهات بیام.
‫نه عزیز، تو خیلی جوونی.
‫عیب نداره.
‫سوزان، منو ببین. ‫مراقب باش.
‫بیلی.
‫بله، خانم.
‫شلیک نکنین! ‫یه زن داره میاد بیرون!
‫خیلی‌خب.
‫دست نگه دارین! ‫شلیک نکنین!
‫هی!
‫دست نگه دارین!
‫هی، دست نگه دارین، دست نگه دارین.
‫هی، شلیک نکنین!
‫سر بیلی رو دیدین، شلیک کنین.
‫قربان.
‫می‌خوام با سرهنگ دادلی صحبت کنم.
‫کلانتر گرت!
‫خانم مک‌سویین.
‫باید از خودت خجالت بکشی،
‫وقتی می‌دونی که داخل خونه‌ام زن هست
‫اونجا رو به آتش کشیدین.
‫اگه نمی‌خوای خونه‌ات به آتش کشیده بشه،
‫به مردان داخل خونه بگو بیان بیرون.
‫از دنبال کردنشون خسته شدم.
‫تو باید مجری قانون باشی،
‫از حقوق مردم حفاظت کنی.
‫داری عین یه خلافکار رفتار می‌کنی.
‫خلافکاران داخل اون خونه هستن.
‫و همین امروز می‌گیرمشون،
‫زنده یا مُرده.
‫باید با سرهنگ دادلی صحبت کنم.
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫خانم.
‫خانم!
‫عیب نداره، ستوان. ‫مرخصی.
‫قربان.
‫خانم، فکر کنم بدونم کی هستی،
‫همسر آقای مک‌سویینِ وکیل.
‫- درست گفتم؟ ‫- بله، درسته.
‫- آه. ‫- و دوست دارم بدونم
‫که اصلا چرا سربازهات به شهر اومدن؟
‫شوهرم میگه کاملا غیرعادیه که
‫ارتش آمریکا در امور مدنی دخالت کنه.
‫خانم، من افرادم رو به لینکلن آوردم
‫تا از زن‌ها و بچه‌ها محافظت کنم.
‫ولی الان احتمال زنده زنده سوختن ‫دو زن وجود داره.
‫متاسفانه توضیح شما، سرهنگ دادلی
‫زیادی ناموجه هست.
‫خانم، من سرهنگ ارتش ایالات متحده هستم،
‫و 23 سال به کشورم خدمت کردم.
‫اجازه نمیدم که شرافتم رو زیر سوال ببری.
‫حالا ازت می‌خوام بری.
‫نه.
‫می‌دونم که تو مرد شریفی هستی.
‫ازت تمنا می‌کنم که شوهرم رو از مرگ
‫و خونه‌ام رو از سوزوندن نجات بدی.
‫من نمی‌تونم در کار کلانتر
‫که داره انجام وظیفه می‌کنه ‫دخالت کنم.
‫معلومه که می‌تونی!
‫این کارو نمی‌کنم.
‫خانم، شوهرت داره به جنایتکاران شناخته شده پناه میده،
‫که حکم دستگیری معتبر دارن.
‫اگه می‌خوام این نبرد تموم بشه،
‫صرفا باید خودشون رو
‫تحویل مقامات بدن.
‫اگه شوهرم این کارو می‌کرد، ‫قطعا کشته می‌شد.
‫سرهنگ دادلی، شوهر من خلافکار نیست.
‫آقای مورفی و آقای رایلی خلافکاران اینجان.
‫و وظیفه‌ی تو باید محافظت از شوهر من باشه
‫نه کسانی که می‌خوان بکشنش.
‫رحم نداری؟ ‫محض رضای خدا.
‫بهت که گفتم.
‫از طرف شما دخالت نمی‌کنم.
‫روزت بخیر، خانم.
‫مطمئنی که می‌خوای برگردی توی خونه؟
‫بله. اونجا خونه‌ی منه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره. خوبم.
‫- بهت صدمه نرسوندن؟ ‫- نه.
‫خدای من.
‫اوه، وایسا.
‫به کی داری لبخند می‌زنی؟
‫جسی...
‫به نظرت تسلیم می‌شن؟
‫چاره‌ای ندارن.
‫الانه که زنده زنده بسوزن.
‫بیلی هرگز تسلیم نمیشه.
‫خب، این دیوونگیه! ‫اصلا با عقل جور در نمیاد، جسی.
‫چرا تو کله‌ات فرو نمیره، رایلی؟
‫داری درمورد بیلی بچه حرف می‌زنی!
‫بیلی بچه‌ی تنها!
‫اون با تو و من فرق داره.
‫مجبور نیست کارهاش با عقل جور در بیاد.
‫الان دیگه فقط یه راه خروج هست: ‫از در پشتی خونه.
‫افرادت رو پشت اون دیوار مستقر کن.
‫اگه با پرچم سفید اومدن بیرون،
‫من دستگیرشون می‌کنم. ‫اگه هم نه که...
‫خیلی راحت از پا در میان.
‫زود باشین.
‫برین، برین، برین، برین.
‫- خیلی‌خب، آماده‌ای؟ ‫- سرتون رو پایین بگیرین.
‫برین، برین، برین، برین! ‫از اینجا برین، برین!
‫برین، برین!
‫او مجبورم می‌کند که در مراتع سرسبز دراز بکشم...
‫تام! بیدار شو!
‫برو!
‫او مرا به مسیر درستکاری هدایت می‌کند.
‫شما سه‌تا دیگه باید از اینجا برین.
‫- ولی من... ‫- درخواست نکردم.
‫گفتم برین. ‫باید تا دیر نشده برین.
‫نه، نه، نه.
‫منم پشت سرت میام. ‫تو باید بری.
‫آقای مک‌سویین.
‫آقای مک‌سویین، وقت نداریم.
‫سه فرد غیرمسلح دارن میان بیرون! ‫شلیک نکنین!
‫دارن میان بیرون. ‫شلیک نکنین!
‫خیلی‌خب، شهروندها دارن میان بیرون.
‫شلیک نکنین! ‫شلیک نکنین!
‫شلیک نکنین، پسرا.
‫هی، اینجا. ‫اینجا.
‫همین الان.
‫حواستون به پنجره‌ها باشه.
‫ولم کن!
‫یالا!
‫پنجره‌ها! ‫حواستون به پنجره‌ها باشه، پسرا!
‫گوش کنین، نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫و بهمون اجازه‌ی تسلیم شدن هم نمیدن، ‫پس باید بریم.
‫خودتون می‌دونین باید چیکار کنیم.
‫بصورت گروه‌های کوچیک می‌ریم، ‫سریع حرکت می‌کنیم،
‫خودتون هدف آسونی نکنین.
‫بقیه‌ی ما عقب می‌مونیم ‫و پوششون می‌دیم.
‫همین که جسی و دار و دسته‌اش ‫سرشون رو بلند کردن،
‫شما اول شلیک کنین.
‫نذارین سرشون رو بلند کنن.
‫اگه بتونیم خودمون رو به جنگل برسونیم، ‫دیگه آزادیم.
‫خیلی‌خب، کی میره؟
‫ما.
‫خیلی‌خب پسرا، خدا به همراهتون. ‫ما هم پشت سرتون میایم.
‫اینو به زنم بده، باشه بیلی؟
‫بله، آقا.
‫- خیلی‌خب. آماده‌این؟ ‫- بریم، پسرا.
‫برین!
‫برین، برین، برین!
‫بزنیدشون، پسرا!
‫مراقب باش بیلی، سمت چپت!
‫آه، لعنتی!
‫نذارین سرشون رو بلند کنن!
‫شلیک نکنین!
‫من تسلیم می‌شم! ‫شلیک نکنین!
‫اون بلا سر ما نمیاد، پسرا.
‫ما اینطوری نمی‌شیم.
‫خیلی‌خب. سریع حرکت کنین. ‫سرتون رو بدزدین.
‫- اون طرف می‌بینمت. ‫- بله که می‌بینی.
‫آره، حتی اگر از درهٔ تاریک مرگ نیز عبور کنم،
‫نخواهم ترسید، ‫زیرا تو، ای شبان من، با من هستی!
‫عصا و چوبدستی تو به من قوت قلب می‌بخشد.
‫آماده‌ای؟ برو.
‫برین، برین، برین!
‫یالا!
‫یالا، عوضی‌ها.
‫منو بزنین! زود باشین دیگه!
‫زود باشین!
‫بریم!
‫صبر کن!
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫- بکویث، خوبی؟ ‫- ویت فرار کرد.
‫آه! لعنتی.
‫حالا!
‫لعنتی!
‫قطعا خیر و رحمت
‫در طول عمرم مرا همراهی خواهد کرد.
‫و من در خانه خداوند تا ابد ساکن خواهم بود.
‫خیلی‌خب. ‫مک‌سویین، تو اینو بگیر،
‫و برای نجات جونت فرار کن.
‫من اسلحه نمی‌خوام، بیلی. ‫نه.
‫کتاب مقدس‌ام رو دارم.
‫در این لحظه، بیشتر از هر زمانی
‫در عمرم، باید پایبند ایمان و اعتقاداتم باشم.
‫خیلی‌خب.
‫نوبت توئه.
‫شلیک نکنین!
‫من مسلح نیستم.
‫آقایون...
‫من مک‌سویین‌ام.
‫لعنتی!
‫من کسی‌ام که مک‌سویین رو کشت! ‫خودم پاداشش رو می‌گیرم.
‫آره، قطعا پاداشش رو می‌گیره.
‫خیلی‌خب، پسرا.
‫باید بریم.
‫شانسش یک در میلیونه.
‫کسی وجود نداره که ترجیح بدم باهاش بمیرم. ‫حاضرین؟
‫بریم!
‫خیلی‌خب.
‫ ♪ فرشته‌ها منو سر چهارراه ببینین، ‫ منو ببینین ♪
‫ بچه‌ست!
‫ ♪ فرشته‌ها منو سر چهارراه ببینین، ‫ منو ببینین ♪
‫ ♪ هیچ عوارضی از یه گناهکار نگیرین ♪
‫ ♪ فرشته‌ها منو سر چهارراه ببینین، ‫ منو ببینین ♪
‫ ♪ هیچ عوارضی از یه گناهکار نگیرین ♪
‫اون بکویث رو کشت!
‫برو.
‫برو لعنتی.
‫ما سعی کردیم کمک کنیم.
‫منظورت چیه؟
‫دالسینئا و من و چندتا زن دیگه
‫تصمیم گرفتیم به لینکلن بریم ‫تا ببینیم کمکی ازمون برمیاد یا نه.
‫راست میگه؟
‫می‌خواستیم کمک کنیم، ‫ولی ارتش جلومون رو گرفت.
‫خیلی عصبانی بودیم.
‫سعی‌مون رو کردیم.
‫می‌دونم.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی، بیلی؟
‫راستش رو بخوای، هنوز نمی‌دونم.
‫دوباره یاغی شدیم.
‫فراری.
‫بدون شک رایلی و گرت یه گروه تعقیب تشکیل میدن.
‫پس...
‫من و چارلی باید صبح از اینجا بریم.
‫متاسفم.
‫خداحافظ. ‫ممنون، خوان.
‫تو مرد خوبی هستی. ‫مرد خوبی هستی.
‫من ازت ممنونم.
‫سفر بی‌خطری داشته باشی و خدا نگهدار.
‫ممنون.
‫خب، صبح شما دوتا بخیر.
‫بو رو حس می‌کنین؟
‫این بوی هوای تر و تازه ‫یه روز جدیده.
‫اون مردیه که بخاطر مرگ شوهرم مقصر می‌دونم.
‫فکر کنم سعی کنه منو هم بکشه،
‫ولی ترس به دلم راه نمیدم.
‫نه بخاطر عوضی‌ای مثل اون.
‫خب می‌خوای چیکار کنی، خانوم؟
‫به لاس وگاس میرم.
‫وکیل خوبی استخدام می‌کنم ‫تا رایلی رو تحت پیگرد قانونی قرار بده
‫و عدالت رو در حق شوهرم اجرا کنه.
‫اون همیشه معتقد بود که حقیقت و عدالت موفق می‌شن،
‫منم همین اعتقاد رو دارم.
‫کلانتر.
‫سرهنگ.
‫کلانتر...
‫فکر نمی‌کردم که مُردن این همه آدم رو ببینم.
‫اینجا در لینکلن همیشه همینطوری بوده.
‫بکویث بیچاره.
‫می‌دونی که کی اونو کشت، مگه نه؟
‫بیلی کشتش.
‫آره، می‎‌دونم.
‫تو هیچ احساسی نداری، جسی؟
‫ما مدت زیادی با بکویث همراه بودیم.
‫نه، نه والا.
‫اونم دلش واسه من نمی‌سوخت، غیر از اینه؟
‫معلومه که می‌سوخت.
‫نه.
‫تنها وجه مشترک ما پوله.
‫احساساتمون رو دخیل نمی‌کنیم ‫تا بتونیم پول در بیاریم.
‫کل این کارها هم بخاطر همینه.
‫پول، ها؟
‫چیه؟
‫تو از پول خوشت نمیاد، جسی؟
‫احمق نباش، آلینجر.
‫باهاش احتیاط کنین.
‫حالا که جنایتکارها رو بیرون کشیدی، کلانتر
‫وقتشه که فشار بیاری،
‫و کار رو تموم کنی.
‫در خصوص خودم، حس می‌کنم که ‫در این وضعیت
‫واسطه‌ی دستکاری بودم. ‫و همین الانش هم
‫به نیروهام دستور دادم که وسایل رو جمع کنن ‫و به پادگان برگردن.
‫از تمام کمکت ممنونم، سرهنگ.
‫و نترس، حتما...
‫باقی جنایتکاران رو پیدا و دستگیر می‌کنیم.
‫خب، اینا قابل قبولن، کلانتر.
‫ولی حقیقت هنوز پابرجاست که تو اجازه دادی ‫بیلی بچه فرار کنه.
‫و اون هرجا که باشه، ‫به دردسر درست کردنش
‫برای تو و این کشور ادامه میده.
‫کلانتر، به شدت بهت توصیه می‌کنم
‫که بی‌افتی دنبالش و برای همیشه
‫از تصورات آمریکایی حذفش کنی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫«ترجمه از تورج پاکاری»