‫آنچه گذشت...
‫مقامات تصمیم گرفتن شهر پر شده،
‫و باید نقل مکان کنیم.
‫شغل های زیادی توی غرب هست.
‫سرزمین فرصت.
‫اشتباهه... تا از همه چیز دست بکشیم.
‫به نظر من از همه چیز دست نمی کشیم.
‫داریم میریم سفر.
‫نهایت بتونیم نفری 50 دلار بدیم. ‫همه دار و ندارمه.
‫باشه. دو تا ارابه، ‫نفری 50 دلار.
‫سفر به غرب خطرناکه، بیلی.
‫بیلی!
‫زندگی همیشه وفق مراد ما...
‫پیش نمیره، بیلی.
‫می دونی که همه چی...
‫درست میشه، بیلی، مگه نه؟ ‫قول میدم.
‫- رسیدیم، دوستان. کافی ویل! ‫- مثل خوکدونی می مونه.
‫باید یه شغل پیدا کنم.
‫ما تازه رسیدیم و شوهرم مریضه.
‫در مورد شما، متاسفانه زخمتون جسمی نیست...
‫بلکه ذهنیه.
‫وقتی بزرگتر شدی...
‫خوب به ستاره ها نگاه کن. ‫اونا بازتاب نور درونت هستن.
‫مراقب مادرت باش، بیلی.
‫- اون زن خیلی خاصیه. ‫- خداحافظ، بابا.
‫این اسباب بازی نیست.
‫هیچ وقت سمت آدم نگیر...
‫مگه اینکه بخوای ازش استفاده کنی، باشه؟
‫واقعا دوست ندارم بکشمت.
‫«مسیر سانتافه، سال 1871»
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫اون چیه؟
‫نمی دونم. ‫به نظر یه طوفان گرد و خاک داره میاد.
‫طوفان گرد و خاک؟ ‫چطوری میشه؟
‫خب، بذار فقط بگم،
‫اگه بیاد، آرزو می کنی که کاش ‫هیچوقت نیومده بود.
‫حالا بیلی، مزاحم آقای هورلی نشو.
‫اون کارهایی بهتری داره که انجام بده. ‫بیا پشت.
‫- کنار جو بشین. یالا. ‫- باشه، مامان.
‫آه...
‫خیلی بخاطر فقدان تون ناراحتم، خانوم مک کارتی.
‫ممنون.
‫و با دوتا بچه کوچیک.
‫خیلی سخت میشه.
‫اینجا دنیای دشواریه.
‫- زنده می مونیم. ‫- نه.
‫نیاز به مَردی داره تا ازت مراقبت کنه.
‫من به تازگی شوهرم رو از دست دادم، آقای هورلی.
‫باید خانواده ام رو ببرم جایی...
‫که شرایطش بهتر باشه،
‫پس درحال حاضر هیچی...
‫جز یه شغل خوب و یه خونه جدید ‫واسه خودم و بچه هام نیازی ندارم.
‫خب، به نظر طوفان داره میاد ‫سمت ما.
‫بهتر پیاده بشیم ‫و براش آماده بشیم.
‫نوشیدنی می خوای، خانوم کتلین؟ ‫- نه، ممنون. ‫- اوه.
‫خب، فکر می کردم شما ایرلندی ها ‫همه تون نوشیدنی دوست دارین.
‫شبتون خوش، آقای هورلی.
‫نه، بمون.
‫- لطفا.
‫- ولش کن!
‫اون اسلحه رو بده من!
‫نه.
‫گفتم اسلحه رو بده من.
‫نه.
‫بهتره اسلحه رو بدی من، پسرک.
‫نیازی نیست به کسی صدمه بزنی!
‫اگه نزدیک تر بشی... ‫بهت شلیک می کنم.
‫- نه، بیلی. ‫- طوری نیست، مامان.
‫حالا، یالا پسرک.
‫من بلایی سر مادرت نمیاوردم.
‫حالا، نیازی نیست سر...
‫یه چیزی که مهم نیست ‫زندگیت رو خراب کنی.
‫واسه من مهمه.
‫اوه. اوه.
‫بیلی.
‫ممنون، آقای هورلی.
‫بذارین شون زمین.
‫ببخشید. ‫من دنبال صاحب اینجا می گردم.
‫خب، خودمم.
‫من امیلی تاونشند ام. ‫چه کاری برات از دستم برمیاد؟
‫می خواستم بدونم آشپز...
‫یا پیشخدمت می خواین؟
‫اسمت چیه؟
‫کتلین مک کارتی.
‫اینا بچه های توئن؟
‫آره. اسم من بیلی ـه، ‫و این برادرم جوئه.
‫خانوم.
‫شوهر داری؟
‫نه. اون...
‫توی مسیر مُرد.
‫متاسفم که اینو می شنوم. ‫حلقه ات رو در نیار.
‫همون حلقه توی این شهر ‫کمی ازت محافظت می کنه.
‫خیلی خب.
‫یه مدت بهت کار میدم، ‫ببینیم به کجا میرسه.
‫فعلا یه اتاق مهمون بهت میدم، ‫روزی سه دلار.
‫12 ساعت کاری در روز. ‫غذا مجانیه.
‫به کارت میاد؟
‫به نظر...
‫واسه این همه ساعت کاری ‫پول خیلی کمیه.
‫فکر می کردم گفتی که شغل می خوای.
‫شرایط همینه. ‫می خوای بخواه، نمی خوای نخواه.
‫باشه. قبول می کنم.
‫خیلی خب. برید طبقه بالا. ‫یه دقیقه دیگه میام.
‫بیاین بریم.
‫هی.
‫هی، کجا با این عجله؟
‫ببینین بچه ها، دست هاش پرن. ‫شاید بهتر باشه کمکش کنیم.
‫بذار رد بشم.
‫چیزی جلوت رو نگرفته.
‫می تونم برسونمت؟
‫لطف دارین.
‫هر آقای نجیبی همین کارو می کنه، خانوم.
‫اجازه بدید خودم رو معرفی کنم.
‫اسم من هنری انتریم ـه. ‫من در طول جنگ داخلی اخیرمون...
‫در ارتش اتحادیه با افتخار خدمت کردم.
‫انتریم یه اسم ایرلندیه.
‫اسم من خانوم کتلین مک کارتیه.
‫منم اهل ایرلندم. ‫شهرستان داون، تو شمال.
‫ها. هیچوقت اونجا نبودم.
‫ولی خانواده ام اهل اونجان. ‫منظورم شماله.
‫یه روز دوست دارم ببینمش. ‫شنیدم خیلی سرسبزه.
‫بخاطر اینه که همیشه بارون می باره.
‫میگن اگه نتونی کوه ها رو ببینی ‫یعنی داره بارون می باره.
‫و اگه کوه ها رو ببینی، ‫یعنی می خواد بارون بباره.
‫صندلی فنریه. ‫بهتر محکم خودت رو نگه داری.
‫شغل تون چیه، آقای انتریم؟
‫بیشتر ساخت و ساز.
‫ولی کارهای دیگه هم می کنم.
‫اینجا کلی فرصت وجود داره، کتلین.
‫اگه از نظرت اشکال نداره ‫که اینطوری صدات کنم؟
‫دیر کردی.
‫ببخشید، مامان. ‫داشتم جو رو می خوابوندم.
‫سلام، کارلوس.
‫کجا بودی، خارجی؟
‫چی؟ چی؟
‫تو باید اسپانیایی حرف زدن رو یاد بگیری، ‫دوست من.
‫تو باید آمریکایی حرف زدن رو یاد بگیری، ‫دوست من.
‫چی؟ چی؟
‫حالا کار کن و دست هات رو کثیف کن.
‫بله، قربان!
‫خانوم.
‫خانوم. عذر می خوام.
‫چیزه دیگه ای می خواید؟ ‫داریم تعطیل می کنیم.
‫کارت رو تموم کردی؟
‫بله.
‫پس بشین.
‫یکم نوشیدنی بخور.
‫من نمی خورم...
‫هیس! نه نگو.
‫ممنون.
‫تو خیلی سخت کار می کنی.
‫نشستم و نگاه کردم.
‫چقدر در میاری؟
‫تازه دستمزدم رو گرفتم. ‫سه دلار.
‫سه دلار؟ ‫یا خدا.
‫می خوای بدونی درآمد من چقدره؟
‫چطوری؟
‫به نظرت چطوری؟
‫- اسم من هتی ـه. اسم تو چیه؟ ‫- کتلین.
‫خب، می خوای...
‫با باقیِ زندگیت چیکار کنی، کتلین؟
‫می خوام یه رستوران یا شاید ‫یه مهمون خونه رو بچرخونم.
‫واسه این کار بیشتر از سه دلار نیاز داری.
‫به نظرت باید این کارو کنم؟
‫دیگه اینجا واسه یه زن جوون ‫چه کاری وجود داره؟
‫یا خودش رو کوچیک می کنه...
‫یا ازدواج.
‫مکزیکی های دزد رو گرفتن!
‫چی شده؟
‫نگران نباش، جو. ‫میرم پایین ببینم چه خبره.
‫از سر راه برو کنار!
‫یالا! دارشون بزنید!
‫دارشون بزنید!
‫مکزیکی های کثافت!
‫طناب انداختیم پایین!
‫برید کلانتر رو بگید بیاد!
‫من کاری باهات نمی کنم!
‫دارشون بزنید!
‫- کثافت! بیا اینجا! ‫- من که میگم بدون محاکمه دارشون بزنیم!
‫کثافت مکزیکی!
‫یالا!
‫این طناب تو رو می فرسته به جهنم، ‫کثافت دزد.
‫بگیرش! یالا.
‫ببرش بالا!
‫اینم از کلانتر. ‫داره میاد.
‫دارشون بزنید!
‫چیکار می کنی، کلانتر؟
‫مکزیکی های کثافت!
‫الان کار زیادی ازم برنمیاد،
‫جز اینکه بذارم عدالت مسیرش رو طی کنه.
‫یالا، پسرا.
‫دوست جدیدم هیجان داره ‫که جفت تون رو ببینه.
‫- عصر بخیر، خانوم. ‫- روز بخیر.
‫بیلی. بیا.
‫خب، رسیدیم.
‫امیدوارم ازش خوشتون بیاد.
‫سلام.
‫صبح بخیر، خانوم.
‫خوش اومدید. ‫به کلبه ی درویشی من خوش اومدید.
‫برو.
‫کتلین عزیز.
‫پس اینا پسرهاتن.
‫این بیلی ـه، و اینم جوئه.
‫بیلی و جو.
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫یه چیزی براتون دارم.
‫ممنون، آقا.
‫بیلی؟
‫چیه؟
‫از آقای انتریم تشکر نمی کنی؟
‫باید بهت بگم، کتلین،
‫خیلی از دیدن پسرهات خوشحال شدم.
‫تو خیلی درموردشون حرف زدی.
‫بهشون افتخار می کنی، حقم داری.
‫ممنون، هنری.
‫اعتراف می کنم که اوضاع واسه پسرا ‫راحت نبوده،
‫ولی طی این دوران، ‫اونا کمکم کردن و ازم حمایت کردن.
‫چی شده، بیلی؟
‫ناراحتی؟
‫تو توی کشتن اون سه تا مکزیکی کمک کردی.
‫من دیدمت.
‫حالا، بیلی...
‫نه، نه، نه. ‫اشکال نداره، کتلین.
‫بیلی کاملا حق داره که ‫در این مورد حرف بزنه،
‫اگه واقعا شاهد بوده.
‫ببین، بیلی...
‫چیزی که فکر می کنی دیدی...
‫درواقع اتفاقی که افتاد نیست.
‫باید به چیزهای عمیق تر فکر کنی.
‫تو این جامعه،
‫تعادل خوبی بین خیر و شّر وجود داره.
‫خوشبختانه، اینجا در غرب ‫نیروهای فوق العاده ای درحال کارن،
‫کاملا مصمم هستن تا حاکمیت قانون...
‫و عدالتی خداپسندانه رو واسه همه آدمایی که ‫اینجا زندگی می کنن، اعمال کنند.
‫ولی مکزیکی های زیادی هستن،
‫که اینو اینطوری نمی بینن.
‫فکر می کنن دزدی کردن ‫و شلیک کردن به آدما...
‫روال طبیعیه.
‫ولی ما آمریکایی ها، ‫داریم سعی می کنیم اینا رو تغییر بدیم.
‫و یکی از روش هایی که ‫باهاش تغییرش میدیم...
‫اینه که کسایی که...
‫قوانین جدید آمریکایی و قوانین خدا ‫رو زیر پا می ذارن رو مجازات کنیم.
‫هوم.
‫و کی تو رو قاضی کرده؟
‫بیلی.
‫تو چت شده؟
‫تو اینطوری نیستی. ‫چی شده؟
‫به نظر من که آقای انتریم ‫مَرد نجیب...
‫صادق و مذهبی ایه.
‫داره راجع به همه چی...
‫بهت دروغ میگه.
‫بیلی، می خوام بدونی، ‫هر اتفاقی که بیوفته،
‫آقای انتریم هیچوقت جای پدرت رو نمی گیره.
‫چطور می تونه؟
‫این ربطی به بابا نداره.
‫به اون مَرد مربوط میشه.
‫من باید واقع بین باشم، بیلی.
‫آقای انتریم خیلی ثروتمنده،
‫و می تونه از ما پشتیبانی کنه ‫و تامین مون کنه.
‫بدون اون، راستش رو بگم، ‫نمی دونم چطور می خوایم سر کنیم.
‫اینو ببین، ها؟
‫همیشه فکر می کردم که ‫دوست دارم مزرعه ای بخرم...
‫گله گاوها رو بگردونم.
‫یه مَرد تو اینجا همینو باید بخواد.
‫دیگه نمی خوایش؟
‫یه رویایی بود که مُرد...
‫همراه با بقیه چیزها.
‫درک می کنم.
‫شوهرم مُرد.
‫نمی دونم...
‫چنین حسی داشت که انگار ‫اون از ناامیدی مُرد.
‫تا الان بهت نگفتم، ولی...
‫من همسرم رو از دست دادم.
‫خیلی از ازدواج مون نگذشته بود.
‫بر اثر بیماری تیفوس.
‫خیلی متاسفم.
‫ولی حداقل می دونم که اون ‫توی بهشت...
‫پیش خداوند ما مسیحه.
‫خیلی بهم تسلی خاطر میده.
‫هنوزم خواب می بینی؟
‫به گمونم.
‫زیادی پیر نیستم.
‫باید بهت بگم، کتلین،
‫همه این هفته هایی که ‫داشتیم همدیگه رو می دیدیم...
‫خیلی برام ارزش داشته.
‫فکر می کردم یه مَرد ‫می تونه به تنها بودن عادت کنه،
‫ولی حقیقت نداره.
‫همه مون انسانیم.
‫به آدمای دیگه احتیاج داریم.
‫باید آدم درستش باشه.
‫بعضی وقت ها، حسی به آدم دست میده.
‫یهو پیداش میشه.
‫ولی می دونی...
‫همیشه کار خداست.
‫حقیقت داره.
‫باهام ازدواج می کنی، کتلین؟
‫منو خوشبخت ترین مَرد در سانتافه می کنی؟
‫بیلی؟
‫بیلی؟ چیه؟ چی شده؟
‫مادرم تصمیم گرفته با یه آدم عوضی ‫و دروغگو ازدواج کنه.
‫می فهمی؟
‫انگار بابای منو توصیف کردی.
‫یالا. بیا از اینجا بریم.
‫هنوز سر شبه. ‫چیکار کنیم، دوست من؟
‫زندگی کوتاهه. ‫هرچی که بخوای، دوست من.
‫«پنج سال بعد»
‫پس بریم ورق بازی کنیم. ‫پول به جیب بزنیم.
‫شرط هاتون رو ببندید.
‫شرط ها گذاشته شدند؟
‫یالا!
‫بُرد. باخت.
‫- عصر بخیر، خانوم. ‫- عصر بخیر، مَرد جوون.
‫یالا، ورق پخش کن!
‫اون دیوونه ست. ‫نادیده اش بگیر.
‫شرط هاتون رو ببندید.
‫شرط ها گذاشته شدند؟
‫شما بردید.
‫بُرد. بُرد.
‫شما باختید، آقا.
‫نه، نه، من نمی بازم.
‫من نمی بازم. ‫هیچوقت نمی بازم.
‫نه به این مکزیکی کثیف!
‫حتی فکرش رو هم نکن.
‫کارلوس، نه!
‫لعنتی!
‫تقاص کارت رو پس میدی!
‫یه نصیحتی از من به تو...
‫زندگیت رو بخاطر آدمایی که ‫ارزشی ندارن، خراب نکن.
‫اون واسه من ارزش داره.
‫نه.
‫میشه یکی بره بگه کلانتر بیاد!
‫کلانتر کجاست؟
‫منتظر چی هستی؟ ‫ورق ها رو پخش کن.
‫بله، قربان.
‫اون این طرفه.
‫بیلی؟
‫بیلی، لطفا. ‫می خوام تو رو...
‫به یکی از مهمون هامون معرفی کنم.
‫این آقای اَش آپسون هستش.
‫فکر کردم ممکنه بخوای باهاشون حرف بزنی.
‫ایشون یه روزنامه نگاره.
‫اطلاعاتی از اتفاقی که دیشب رخ داد، داره.
‫میشه بشینم؟
‫تنهاتون میذارم.
‫خانوم.
‫سلام، بیلی.
‫مادرت درمورد کسی که از دست دادی ‫بهم گفت.
‫خیلی متاسفم.
‫این طرفا زیاد از این اتفاق ها میوفته.
‫آره.
‫- می خوای راجع بهش حرف بزنی؟ ‫- واقعیتش نه.
‫شنیدم کسی که دوستت رو کشت...
‫به جرم قتل متهم نمیشه.
‫چی؟
‫میگن شرایط تشدید کننده ای پیش اومده،
‫و دفاع از خود بوده.
‫مزخرفه!
‫با خونسردی اونو کشت. ‫خودم اونجا بودم.
‫- دیدم که چه اتفاقی افتاد. ‫- خیلی خب.
‫این کارو نکن.
‫لطفا. بشین.
‫- خودشه. ‫- می دونم.
‫ولی این کارو نکن. ‫مگه اینکه می خوای بمیری.
‫وگرنه این کارو نکن.
‫منظورت چیه؟
‫- بشین. ‫- نه!
‫تو نمی دونی با چی سر و کار داری.
‫بشین تا بهت میگم.
‫یالا.
‫من تیرانداز رو نمی شناسم،
‫ولی کسی که پیشش نشسته...
‫مَردی به اسم هنسی هستش.
‫یه داور حوزه قضایی معروفه.
‫اون همچنین یکی از اعضای برجسته حلقه سانتافه ست. ‫[ گروهی از وکلای قدرتمند و دلالان زمین در ایالات متحده در اواخر قرن 19 ]
‫این دیگه چیه؟
‫خب، اینجا در غرب ‫حلقه ها بیشتر چیزها رو اداره می کنن، بیلی.
‫اونا انجمن های مخفی ای ‫از افراد ثروتمندن.
‫حلقه سانتافه...
‫قدیمی ترین و قدرتمندترین ‫حلقه ست.
‫که واسه همینم من اینجام.
‫دارم درمورد کل نظام تحقیق می کنم.
‫فساد عمده فروشی، پارتی بازی، ‫بی قانونی.
‫این آدما، اونا سناتورها رو می خرن،
‫کلانترها رو می خرن، ‫قاضی ها رو می خرن،
‫هر کسی که دلشون بخواد ‫رو می خرن.
‫و از شر هر کسی که سد راهشون قرار بگیرن ‫خلاص میشن.
‫پس فکر می کنی که اون یارو ‫عضوی از حلقه ست؟
‫یا عضوه یا بنا به دلیلی ‫ازش محافظت می کنن.
‫خب، اگه مردم درمورد این حلقه ها می دونن،
‫چرا مداخله نمی کنن ‫و حلقه ها رو از هم نمی پاشونن؟
‫چون این حلقه ها تا رأس قدرت ادامه دارن.
‫دلیلش اینه.
‫من فقط می خوام عدالت ‫در حق دوستم اجرا بشه.
‫درک می کنم.
‫ولی عدالت...
‫عدالت واقعی، بیلی،
‫معمولا از تو لوله اسلحه بیرون نمیاد.
‫باید از پلیدها پرده برداریم ‫و نظام رو پاک کنیم.
‫و این چقدر طول می کشه، آقای آپسون؟
‫نمی دونم.
‫سال ها. ‫احتمالا بیشتر.
‫ولی می دونم که این تنها راهشه.
‫فکر نکنم بتونم اینقدر صبر کنم.
‫کتلین؟
‫اونجایی؟
‫هتی؟
‫چی شده؟
‫وای، خدای من.
‫چه اتفاقی برات افتاده؟
‫نمی خوام بگم.
‫باشه.
‫می خوای رو زخم هات چیزی بمالم؟
‫کی این کارو باهات کرده، هتی؟
‫منو قضاوت نکن، کتلین.
‫چرا؟
‫چرا این حرف رو میزنی؟ ‫چرا باید قضاوتت کنم؟
‫هتیِ بیچاره. ‫فقط می خوام بدونم کی این کارو باهات کرده.
‫متاسفم.
‫بخاطر چی متاسفی؟
‫این تقصیر منه.
‫این تقصیر تو نیست.
‫فقط بهم بگو.
‫می دونم که اومدی تا بهم بگی.
‫انتریم.
‫شوهرم؟
‫اون... این کارو کرده؟
‫اون عصبانی بود.
‫گفت که یه مشکلی پیش اومده.
‫هتی...
‫تو و...
‫بله.
‫اون یکی از آشناهامه.
‫حتی قبل از اینکه تو بیای.
‫و هیچوقت هم دست برنداشت.
‫خیلی متاسفم، کتلین.
‫خیلی متاسفم.
‫مامان؟
‫مامان.
‫عصر بخیر، مَرد جوون. ‫می تونم کمکت کنم؟
‫هنری انتریم کجاست؟ ‫بهم بگو.
‫اینجا کسی به اسم آقای انتریم نیست.
‫عذر می خوام.
‫مامانت تو رو نفرستاده اینجا، مگه نه؟
‫معلومه که اون نفرستاده.
‫اون کاملا حق داره که سپاسگزار من باشه.
‫پس مثل یه پسربچه خوب ‫بدو برو خونه،
‫وگرنه به خدا قسم،
‫بدجور توی ایرلندی رو کتک میزنـ...
‫آره، چرا بهم شلیک نمی کنی؟
‫هوم؟ ‫به نظرت چه حسی به کتلین دست میده...
‫که ببینه از طناب دار آویزون شدی؟
‫- مامان، تو هم می خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫- ممنون، سوفیا. ‫- خواهش می کنم.
‫باید حرف بزنیم.
‫معامله بزرگ ملکی ای که امیدش رو داشتم ‫به نتیجه نرسید.
‫تو دردسر افتادیم.
‫به نظر میاد بیشتر از اون چیزی که فکر می کردم ‫بدهکارم.
‫ولی مگه بانک...؟
‫بانک اعتبار بیشتری بهم نمیده.
‫چندتا وام گرفتم.
‫می خوان وام ها رو تسویه کنم.
‫باید چیکار کنیم؟
‫باید از اینجا دور بشیم.
‫- اونوقت کجا بریم؟ ‫- نمی دونم!
‫یه جایی که بتونم شغلی پیدا کنم.
‫و تو دقیقا چه جور کاری ‫می تونی انجام بدی، انتریم؟
‫مجبور نیستی باهاش بری.
‫- بله، مجبورم. ‫- نه، مجبور نیستی.
‫مجبور نیستی پیش اون بمونی.
‫بله، مجبورم.
‫اون شوهرمه.
‫و من تحت سوگند خدا باهاش ازدواج کردم.
‫- و باید پیشش بمونم. ‫- مجبور نیستی.
‫من به آداب کلیسای کاتولیک اعتقاد دارم، بیلی.
‫هیچی اینو عوض نمی کنه.
‫ولی...
‫تو مجبور نیستی باهامون بیای.
‫آره.
‫مجبورم.
‫سلام، بیلی.
‫سلام.
‫ما باید از اینجا بریم.
‫انتریم ورشکست شده.
‫هوم.
‫متاسفم که اینو می شنوم.
‫کجا میرید؟
‫انتریم میگه که شغل لازم داره.
‫آها.
‫خب. ‫حقیقت اینه که، منم دارم از اینجا میرم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫جونم رو تهدید کردن.
‫بعضی وقت ها، بیلی ‫تهدید ها تو خالی هستن.
‫این یکی از اونا نیست.
‫پس، بیخیال تحقیقاتت میشی؟
‫چنین تهدیدهایی ‫فقط منو مصمم تر می کنن...
‫که شخصیت واقعی ‫این سگ های بو گندو رو افشا کنم.
‫تو کجا میری؟
‫خب، تو سیلور سیتی بهم شغلی پیشنهاد شده.
‫یه شهر معدنه، ‫ولی کم کم خوب داره رونق پیدا می کنه.
‫همه جور کسب و کارهای جدید ‫دارن شکل می گیرن.
‫شاید حتی انتریم هم بتونه ‫شغلی واسه خودش پیدا کنه.
‫طبیعتا، چون اوضاع داره رونق می گیره،
‫آدمای گرداننده حلقه ها ‫هم وارد کار میشن.
‫تو می خوای چی بشی، بیلی؟
‫نمی تونی که تا ابد پیشخدمتی کنی ‫و پوکر بازی کنی.
‫یا می تونی؟
‫نه.
‫نه، تا ابد این کارو نمی کنم.
‫خب، ممکنه که بتونی تو سیلور سیتی...
‫واسه خودت آینده ای پیدا کنی.
‫راه آهن به اونجا میره.
‫به جز معدن ها، گله های گاو بزرگ...
‫و زمین های باز سرتاسر اون منطقه وجود دارن.
‫مثل آخرین مرز آمریکا می مونه.
‫اونجا، می تونی هرچی که می خوای باشی،
‫اگه جرئت امتحان کردنش رو داشته باشی.
‫به گمونم تو خیلی جرئت داری، آقای آپسون.
‫هوم.
‫خب نمی دونم، بیلی. ‫بعضی وقت ها فکر می کنم...
‫جرئت فقط صداقتی واسه اینه که...
‫که ضعف خودت رو تشخیص بدی.
‫و بعد یه کاری در خصوصش انجام بدی.
‫مامان.
‫طوری نیست، بیلی.
‫خداوند می دهد و خداوند می گیرد.
‫سیلور سیتی، داریم میایم!
‫بیا.
‫شب بخیر، بیلی بوی.
‫کثافت فسقلی.
‫مسئله اینه، بیلی،
‫به نظر میاد تو نمی فهمی،
‫که من صاحب مادرتم،
‫بنابراین صاحب تو و برادر کوچولوت هم هستم.
‫یه بار دیگه پا رو دمم بذاری، ‫همه تون زجر می کشید،
‫و منظورم زجر واقعیه.
‫فهمیدی؟ ‫فهمیدی؟
‫یه ماره! یه ماره!
‫قسم می خورم! ‫خدایا، کجاست؟
‫کجاست؟ هنوزم اینجاست. ‫نه، نه، اینجاست. نه، هنوزم اینجاست.
‫کدوم گوریه؟ ‫یا خدا!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»