‫...تسلیم نشو...
‫ویلی؟ چی شد؟
‫روکسان دیگه چه کوفتیه؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫بعد از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید.
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- تماس پر ریسکیه. ‫- اتصال کوتاهه.
‫- باید تماس بگیریم. ‫- روکسان باید اسکن کنه.
‫هر وقت یه اتصال رو ایجاد می‌کنیم، ‫باید سیم‌ها رو دوباره وصل کنیم.
‫الان میان.
‫نهایت استفاده رو از کلاسی که تو زندان ‫برات گذاشتن بردی‌ها.
‫ویلی، تماس تصویری باز قطع شد.
‫الان برمی‌گردم اسپانیا.
‫تحمل گرمای این کشور رو ندارم.
‫آروم باش.
‫نمی‌تونم. یکی حاضره شرکت رو به قیمت ‫بیشتر از هشتصد میلیون دلار بخره.
‫به نظرت آروم میام؟ چون آروم نیستم!
‫بریم فرودگاهی که تو ترمینال خصوصیه.
‫مینروا، برای گوشی گیرمو یه پیام اومد.
‫آسوالدوئه. داره برمی‌گرده اسپانیا.
‫دو دقیقه و چهل و پنج ثانیه. ‫بازنشانی روکسان اینقدر طول می‌کشه.
‫آنلاین شدیم. بزن بریم.
‫روکسان، اتصال رو واسه قطعی برق ‫چک کن.
‫اتصال خرابی یافت نشد.
‫اتصال کوتاه رو پیدا کن، ‫حتی اگه لازم باشه سیم‌ها رو دربیاری.
‫زیرو، بیا بریم! باید به آسوالدو زنگ بزنیم. ‫نمی‌تونیم اجازه بدیم از بانکوک بره.
‫پیغامت تازه به دستم رسید. داری ‫برمی‌گردی اسپانیا؟
‫نگران نباش. شرکت‌های تک شاخ بهتری ‫پیدا می‌کنیم.
‫داری تسلیم میشی؟
‫یه کم استراحت کن.
‫تو ساما سافیر برات اتاق گرفتم.
‫با مدیرعامل صحبت می‌کنم.
‫فردا صبح برگرد اونجا و هر چی میگم ‫رو امضا کن.
‫میشه قبول کنی؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫سلام. چی می‌فروشی؟ واو! ‫برای تو.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫- به چی زل زدی؟ عکس می‌خوای؟ ‫- هیچی.
‫مکس! ولش کن. مهم نیست.
‫ولی واسه من مهمه.
‫شنیدم آسیا رو دعوت کردی سر قرار. ‫قرار شد برین پیکنیک؟
‫با یه بطری نوشیدنی و سوسیس؟
‫مکس، تو رو خدا بیخیال شو. ‫دعوتم کرد که ازم تشکر کنه.
‫تازه هنوز تحت تاثیر داروها بود.
‫گوش کن، یاکو. اون دیگه با من قرار می‌ذاره.
‫اگه می‌خوای با کسی بری پیکنیک،
‫یکی از اون دخترهای نارنجی‌پوش ‫رو انتخاب کن.
‫که یه وقت سوءتفاهم نشه.
‫می‌دونی یه بار با کی رفتم پیکنیک؟
‫با مامانت.
‫این میشه دومین پیکنیک ما.
‫اوهوم.
‫اولیش تو اتاق نگهبانی بود.
‫غذا آماده کرده بود.
‫منم براش گل بردم.
‫فرزند بد بودن تو رو براش جبران کردم.
‫مکس، بس کن! مکس! نکن! مکس!
‫تو رو خدا نکن!
‫باز می‌خوای تا سر حد مرگ کتکش بزنی؟
‫واقعاً همین رو می‌خوای؟
‫مکس.
‫مکس! آروم باش، مکس!
‫هی. هی.
‫می‌خواست از عمد اعصابت رو خرد کنه.
‫برو درمانگاه. می‌خوام برم دیدن مامانم.
‫هی، مامان.
‫- ها؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫یه نوشیدنی گرفتم. می‌خوری؟
‫واسه منم یکی بریزین.
‫مامان، زندگی چطوره؟
‫از وقتی افتادم زندان زیاد با هم ‫صحبت نکردیم.
‫آره، راست میگی.
‫بیا صحبت کنیم.
‫می‌دونی چرا وقتی زندان بودی زیاد ‫نیومدم ملاقاتت؟
‫چون بیست و هشت سال پیش، ‫گیرمو رو دوست داشتم.
‫اولین عشق زندگیم بود. هوم.
‫و تو دخترش رو کشتی.
‫واسه همین همون
‫چندتا دیدارمون تو زندان خیلی دردناک بود.
‫چون همه‌ش داشتم فکر می‌کردم اون ‫داره به خاطر تو عذاب می‌کشه.
‫واقعاً متاسفم.
‫ولی تو زندگی، یه اتفاقات غیرقابل پیشبینی میفتن.
‫من کل زندگیم قایم شده بودم.
‫ولی... از وقتی اومدیم پناهگاه، ‫نمی‌دونم چرا، ولی...
‫قفل دهنم باز شد.
‫و الان دیگه فقط می‌خوام حقیقت رو بگم.
‫فکر می‌کردم نمیومدی دیدنم چون
‫نمی‌خواستی گریه کردنت رو ببینم.
‫مکس.
‫خیلی دوستت دارم.
‫هیچوقت به این شک نکن.
‫ولی...
‫فکر کنم... بیشتر آدم رمانتیکی هستم تا ‫بخوام مادر خوبی باشم.
‫من برای عشق هر کاری می‌کنم.
‫فقط یک بار تو زندگیم عاشق شدم.
‫خب، در این صورت،
‫اون نگهبانی که اسمت رو آورد...
‫- به حساب نمیاد؟ ‫- مکس، بی‌ادبی نکن.
‫- اون پسره اصلاً مهم نیست. ‫- نه، حق داری، مامان.
‫مهم اینه که هیچوقت نفهمیدم عشق ‫اولت گیرمو بوده.
‫اونم وقتی خیلی تابلو بود.
‫از همون بچگیم،
‫صدای خندیدنتون رو از اتاقم می‌شنیدم.
‫مکس. اینقدر بزرگش نکن.
‫خانواده‌ای وجود نداره که رازی نداشته باشه.
‫تا حالا شده فکر کنی که تو هم فرقی ‫با مامانت نداری؟
‫کل زندگیت می‌خواستی ازش فرار کنی.
‫مشخص شد جفتتون شبیه همید.
‫جفتتون خودخواهید.
‫تو حتی اندازه اونم خوشگل نیستی.
‫و از اون دروغگوتری.
‫تو زندگیم چند بار مشت خوردم.
‫ولی چند کلمه صحبت با مامانم... ‫موقع نوشیدن
‫باعث شد کل وجودم زیر سوال بره.
‫ولی اون همون انگیزه‌ی تغییر همه چیز بود.
‫آسیا، لطفاً بغلم کن.
‫- چیزی نیست. ‫- بغلم کن.
‫چی شده، مکس؟
‫گریه نکن. من پیشتم.
‫من اینجام.
‫هر چی می‌خوای به من بگو. ‫مکس، فهمیدی؟
‫من پیشتم.
‫ولت نمی‌کنم.
‫♪ می‌خوام ببینم ♪
‫♪ که درخشش قرمز صبحگاهی چطور بهم ♪ ‫♪ سلام میده ♪
‫♪ روز جدیدی می‌درخشه ♪
‫♪ تنهایی رو از ما می‌گیره ♪
‫♪ می‌خوام خودم تبدیل به اون درخشش قرمز ♪ ‫♪ صبحگاهی بشم ♪
‫♪ یه بار دیگه خورشید می‌تابه ♪
‫♪ و تنهایی رو از ما می‌گیره ♪
‫میشه یه بطری دیگه برامون بیاری؟
‫فکر نکنم یه بطری دیگه برای شرایط ‫ایشون مناسب باشه.
‫چی براش مناسبه؟
‫می‌خوای براش یه نفرولوژیست با دستگاه ‫دیالیز پیدا کنی؟ یا یه جراح؟
‫یا یه بیمارستان با بخش مراقبت‌های ویژه و ‫یه تیم پرستار؟
‫ببینش. موهاش رو درست کردیم. ‫آرایشش کردیم.
‫دیگه رنگ پریده نیست. ‫خوشگل‌تر و خوشحال‌تره.
‫حالا که دنیا داره خودش رو نابود می‌کنه ما ‫خوش می‌گذرونیم، آنتونیو.
‫فرصت خوبی گیرمون اومده و ازش ‫استفاده می‌کنیم.
‫- بله، خانم. البته. ‫- اوهوم.
‫یه بطری نوشیدنی فرانسوی بیار. هوم؟
‫میشه یه هدیه دیگه بدی؟
‫کی فکرش رو می‌کرد که اینقدر سریع ‫بهش معتاد بشی.
‫- خسته شده. ‫- آره طفلک.
‫- پرواززده شده. ‫- نذار بخوابه. بهش پیام بده.
‫[تو رستوران هتل برات میز رزرو کردم.]
‫تو رستوران هتل برات میز رزرو کردم.
‫غذاشون عالیه، و منظره‌ش هم رو به ‫رودخونه‌ست.
‫نیم ساعت دیگه برو پایین.
‫مهمه که نخوابه.
‫می‌خوام مطمئن بشم که به خاطر پرواززدگی ‫حواسش سر جاش نیست.
‫اونم تو شب ویژه‌ای که براش تدارک دیدیم.
‫چرا باید همه چی رو اینقدر پیچیده کنیم؟
‫چرا بلافاصله شرکت رو نمی‌فروشیم؟
‫وقتی رسید بانکوک بهش میگیم پول رو منتقل ‫کنه. چرا داریم نمایش اجرا می‌کنیم؟
‫چون آسوالدو یه سگ شکاریه.
‫اگه وقت کنه فکر کنه، بو می‌بره،
‫سوابق و ارقام مالی رو دوباره چک می‌کنه،
‫ممکنه بفهمه یه کلاهبرداری در کاره.
‫داریم نمایش اجرا می‌کنیم که ‫حواسش پرت بشه.
‫اینقدر سرگرمش می‌کنیم،
‫که وقت نکنه پرونده‌ها رو دوباره چک کنه.
‫کافیه امضا بزنه، آسپیرین بخوره ‫و با پرواز برگرده خونه.
‫سلام!
‫ما یه چند دقیقه... میریم تو اتاقش.
‫میشه بیام تو؟
‫بیا.
‫خوشحال میشم.
‫می‌خوای بگی چی شده؟
‫اگه بخوای می‌تونی درباره یه چیز دیگه ‫صحبت کنی.
‫هر چی که بخوای.
‫زندگیم پر دروغه.
‫از مادرم شروع میشه.
‫اگه بگم بدجنس‌ترین آدم دنیاست،
‫دروغ نگفتم.
‫تازه وقتی اومدیم پناهگاه فهمیدم.
‫به این میگم تئوری بازگشت به زمان.
‫وقتی زندگیت رو به عقب برمی‌گردونی
‫و می‌فهمی که هیچی اونجوری که ‫فکر می‌کردی نبوده.
‫این چیزها همیشه همونجا بودن...
‫ولی...
‫به نظرم... زندگی این شکلیه چون...
‫ما نمی‌خوایم با واقعیت روبرو بشیم.
‫این تئوری خودته؟
‫در این حد بگم که...
‫منم اتفاقات مشابهی رو تجربه کردم.
‫ولی دیر یا زود،
‫باید واقعیت رو همونطوری که هست بپذیری.
‫چرا؟
‫چون باید تصمیم بگیری
‫می‌خوای تو یه دروغ زندگی کنی... ‫یا دنیای واقعی.
‫تو چه تصمیمی گرفتی، آسیا؟
‫دنیای واقعی.
‫وقتی برمی‌گردی به عقب، می‌تونی ‫منبع اصلی مشکل رو پیدا کنی.
‫من یه مزاحم بودم.
‫انگار اتفاقات خوب همیشه در نبود من میفتادن.
‫مادر آدم باید ما رو دوست داشته باشه، ‫چون مادرمونه.
‫ولی همه‌ش دروغه.
‫چون بیست و هشت سال پیش، ‫گیرمو رو دوست داشتم.
‫و تو دخترش رو کشتی. ‫چندتا دیدارمون خیلی دردناک بود.
‫من بچه‌ای بودم که کسی من رو نمی‌خواست.
‫بهونه‌ای که مادرم بتونه با استفاده ازش ‫از زندگیش فرار کنه.
‫وقتی در زندگی بدون عشقی به دنیا میای، ‫بارش رو همه جا با خودت حمل می‌کنی.
‫می‌تونیم وانمود کنیم یه تصادف ساده بوده.
‫فرار کن!
‫نمی‌دونم حقیقتی که به قاضی گفتم ‫از روی ارادتم به گیرمو بود...
‫یا برای محافظت از تو یا برای ‫برقراری عدالت.
‫ما به محبت نیاز داریم،
‫واسه همین متوجه سنگدل بودن ‫خانواده‌مون نمیشیم.
‫نمی‌بینیم که کل زندگیشون بر اساس ‫خودخواهی و طمعه.
‫مجبور شدم برگردم به گذشته تا بفهمم ‫همه چی یه دروغ بوده.
‫و الان که بهشون فکر می‌کنم، ‫چیزی جز نفرت حس نمی‌کنم.
‫می‌خوام تو دنیای واقعی زندگی کنم.
‫باید یه چیزی رو بدونی.
‫درباره مربی یوگای مامان.
‫اون یارو گیرموئه.
‫بیست و هشت سال پیش با هم ‫قرار می‌ذاشتن.
‫خب...
‫قرار ساده که نه. ‫عشق زندگیش بوده.
‫آسیا، می‌خوای پیشم بمونی؟
‫- آره. ‫- نمی‌خوام کسی بشنوه.
‫باید از شر این دستبندها خلاص بشیم.
‫چطوری؟
‫با چاقویی که از بوفه برداشتم.
‫نگران نباش، مینروا.
‫پسش میدم.
‫بیا نزدیک‌تر. روکسان هنوز می‌تونه صدامون ‫رو بشنوه.
‫من سر صبح میرم.
‫وقتی همه بیدار شدن و خورشید داشت ‫طلوع می‌کرد.
‫اینجوری کل شب برای آماده شدن ‫وقت داریم.
‫نقشه چیه؟
‫مینروا!
‫مکس وارلا و آسیا فالکون دستبندهاشون ‫رو درآوردن.
‫چیکار دارن می‌کنن؟
‫می‌خوان ما صداشون رو نشنویم.
‫بچه پولدار سرکش واسه ما مشکل‌ساز شده؟
‫فکرت درگیره؟ ناراحتی، یاکو؟
‫نه. خواستم در جریان باشی.
‫یادم می‌مونه.
‫«این دو نفر پیش همن.» ‫حالا برگرد سر میزت.
‫رافا، باز کن! منم گیرمو!
‫مادرزنت، زنم رو راضی کرد که ‫ترکم کنه.
‫پیرزن عوضی.
‫چطوری آدم می‌تونه...
‫اینقدر عوضی باشه!
‫داره از آسیب‌پذیری میمی سوءاستفاده می‌کنه.
‫حال بهم زنه!
‫اونم وقتی اینقدر ضعیف و مریضه. اه!
‫خب، در این حد بگم که... ‫از ترک کردنت پشیمون میشه.
‫هرچند، ازدواج من با فریدا می‌تونست ‫بیست سال دیگه ادامه داشته باشه.
‫ولی فکر می‌کردم با النا قرار می‌ذاری.
‫عاشقش نیستم.
‫ولی هر دفعه که می‌بینمش، به فریدا ‫نزدیک‌تر میشم.
‫تمام صحبت‌هامون
‫من رو یاد صحبت‌هام با فریدا می‌اندازه.
‫تمام سکوتی که با هم تقسیم کردیم. ‫اون شریک زندگیمه.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫خب، تو دوست صمیمیشی، نه؟ هوم؟
‫بیست و هشت سال میشه؟
‫رفاقت فوق‌العاده‌ای... داشتید.
‫صمیمی هستید.
‫می‌خوام یه فرصت دیگه بهم بده.
‫تو ازش بخواه.
‫البته.
‫همین الان؟
‫دیدم داره میره رستوران.
‫میرم دیدنش.
‫می‌خوام یه چیز مهم بهت بگم.
‫بلند نشو، گیرمو.
‫چند روز پیش، ازم پرسیدی من و مارتا
‫چند دقیقه قبل تصادفش درباره چی صحبت کردیم.
‫دروغ گفتم.
‫مارتا زنگ زد چون فهمیده بود... ‫اینهمه سال قایمکی
‫می‌رفتی دیدن میمی.
‫و فهمیده بود میمی برات جدی‌تر از اون ‫طراح یا مهمانداره.
‫و ازم پرسید، «رافا، یعنی عاشقشه؟»
‫می‌دونی چی بهش گفتم؟
‫گیرمو فالکون هیچوقت عاشق زنش نبوده.
‫چون وقتی مطمئن بشه که صاحبت شده...
‫دیگه ازت خوشش نمیاد.
‫پس زنم به خاطر تو خودکشی کرد.
‫متوجه نمیشی، گیرمو.
‫من آزادش کردم. ‫روزی چهارتا قرص ضدافسردگی مصرف می‌کرد.
‫از بس گریه می‌کرد حالیم نمیشد داره ‫چی میگه.
‫زندگیش... سرشار از عذاب بود.
‫پس دلیل مرگ زنت...
‫خودتی.
‫و غرورت.
‫بینگو.
‫دیدش.
‫ببین، یه دختر خوشگل داره تو رستوران ‫گریه می‌کنه.
‫یعنی چی شده؟
‫جالبه.
‫اینگرید، دوربین رو بذار روی میز.
‫چیکار می‌کنه؟
‫داره با برنامه ترجمه می‌فهمه چی میگن.
‫ای پیرمرد باهوش!
‫[بیا نظر یه نفر دیگه رو هم بپرسیم]
‫[نظر چهار نفر رو پرسیدیم.]
‫[دیگه نمی‌خوام وقتم رو با دکترها تلف کنم.]
‫بیاید ببینیم توجهش جلب شده یا نه.
‫چی میگه، نانو؟
‫میگه... باید هر چی زندگی در اختیارت ‫قرار میده رو قبول کنی...
‫و با یه لبخند بپذیریش.
‫چه تاثیرگذار.
‫وای، مامانی.
‫خوبی، عزیزم؟
‫می‌خوام یه کم تنها بمونم، بابا.
‫وای پسر! چه پیچیده شد.
‫یه کم وقت می‌خوام تا این خبر رو ‫هضم کنم، بابا.
‫دختر تایلندی اسپانیایی هم حرف میزنه. اوه.
‫و مهم‌تر اینه که الان تنها شده.
‫یه آهوی زیبا، تنها و درمونده.
‫اینگرید، بهت زل زده.
‫وقتشه که به چالش بکشیش.
‫برو سمت بالکن.
‫ببخشید مزاحم میشم، خانم. ‫همه چی مرتبه؟
‫نه.
‫خبر بدی بهم رسیده.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫ممنون.
‫می‌خوام بنوشم. و... شاید یه همراه ‫و هم‌صحبت هم بخوام؟
‫می‌خواستم بشینم شام بخورم، ولی...
‫حاضرم برای هم‌صحبتی با شما ‫برنامه‌م رو جابجا کنم.
‫باشه.
‫و چطوری یه شب به یاد ماندنی برای یه ‫مرد قدرتمند و پولدار می‌سازی؟
‫داستان ما با یه... عکس شروع میشه.
‫تو آسانسور.
‫یکی از اون رستوران‌هایی که می‌بینی و میگی،
‫«لعنتی! خیلی خفن به نظر میاد!»
‫با اسمی که والدو نمی‌تونه نادیده بگیره.
‫اسم تنها آدمی که تو دنیا دوست داره، لولا.
‫مادرش.
‫و باز هم اسم رستوران لولا رو می‌بینه.
‫باید مطمئن بشیم این اسم تو ‫ذهنش ثبت میشه.
‫و برای ساخت یه شب به یاد ماندنی، ‫نباید... تنها باشی!
‫آسوالدو.
‫من مای هستم.
‫خوشبختم، مای.
‫واسه همین فیلم‌های بزرگ روایت خوبی دارن.
‫دختر با پسر... آشنا میشه.
‫به خدا، جدی میگم. دقیقاً همینجوری شروع شد.
‫ببخشید! میشه صورت‌حساب رو بیارید؟
‫ممنون.
‫میای بریم بیرون؟
‫شنیدم یه رستوران جدید باز شده.
‫اسمش رستوران لولاست. ‫بهترین رستوران تایلنده.
‫- اسمش رو شنیدم. ‫- جدی؟
‫باید برگردم اتاقم. ‫باید چندتا قرارداد امضا کنم.
‫مطمئنم بیشتر شب‌ها رو با امضای ‫قرارداد می‌گذرونی.
‫ولی تا حالا شبی رو تو بهترین رستوران ‫تایلند نگذروندی.
‫با من.
‫زدی تو خال.
‫یه سوال دارم. ‫مامان و بابات چطوری با هم آشنا شدن؟
‫یعنی... بابات اسپانیاییه و مامانت تایلندی؟
‫تو رستوران.
‫و بازی به همین سادگی شروع میشه.
‫یه شهر زیبا و فوق‌العاده.
‫با یه رستوران جدید و زیبا.
‫اوه! و آهنگ‌های قشنگ و جذاب پخش می‌کنن.
‫و اون زن جوون زیبا امشب خوشحال میشه.
‫همه‌ش به لطف توئه.
‫و خب، اون خیلی زیباست.
‫ممنون که امشب رو باهام گذروندی.
‫تو رو نمی‌شناسه. ‫نمی‌دونه چقدر قدرتمندی.
‫ولی کنارته.
‫و برای اولین بار تو عمرت
‫حس می‌کنی آدم خاصی هستی.
‫چون همه ته دلشون دوست دارن باور ‫کنن که فوق‌العاده‌ن.
‫ولی بیشتر اوقات، فرصت نمی‌کنیم ‫خودی نشون بدیم.
‫مخصوصاً وقتی زیر سایه گیرمو فالکون زندگی کنی.
‫در کنارش، همیشه پشت صحنه‌ای.
‫ولی امشب، گیرمویی در کار نیست.
‫امشب تو مرکز توجهاتی.
‫امشب تو شماره یکی.
‫و این وسط، جهان برات یه نشونه می‌فرسته.
‫دی‌جی آهنگی رو پخش می‌کنه که کل ‫عمرت عاشقش بودی.
‫نه هر آهنگی، آهنگی که عاشقشی!
‫این آهنگ طلسم شانست بوده.
‫و الان هر دفعه که می‌خوای یه ‫قرارداد مهم ببندی،
‫این آهنگ تو دفتر پخش میشه.
‫یه پیوندی رو
‫با بقیه هفتاد نفری که دارن کنارت می‌رقصن ‫حس می‌کنی.
‫شدی مهم‌ترین بخش مهمونی.
‫روکسان، زنگ بزن تعمیرات.
‫این سینک گرفته.
‫در حال تماس با بخش تعمیرات.
‫سلام، تیرسو.
‫سلام، آسیا.
‫نمی‌خوای بپرسی تو اتاق مکس چیکار می‌کنم؟
‫تو اتاق مکس چیکار می‌کنی؟
‫ما با هم قرار می‌ذاریم.
‫این بیست و چهار ساعت، بهترین ‫ساعات زندگیم بوده.
‫برات خوشحالم.
‫حتماً برات سواله که چطوری می‌تونم با ‫نامزد خواهرم قرار بذارم.
‫نه. مردم زیادی به چیزهای بی‌اهمیت، ‫اهمیت میدن.
‫وقتی دو نفر عاشق میشن،
‫عاشق فامیلی‌هاشون
‫یا اینکه از کجا اومدن و به کجا میرن نمیشن.
‫مردم عاشق میشن... چون یه لحظه جادویی رو
‫تجربه کردن.
‫یه لحظه‌ی غیرمنتظره رو.
‫خواهرت اینجا نیست.
‫ولی تو هستی، آسیا.
‫ولی نمی‌فهمم چرا همچین آدم وحشی‌ای ‫رو انتخاب کردی.
‫عین دیوونه‌ها میفته به جون مردم و ‫کتکشون میزنه.
‫آسیا، نزدیک بود یاکو رو بکشه.
‫و امروز، باز تهدیدش کرد.
‫مطمئنی می‌خوای با همچین آدمی بمونی؟
‫متاسفم، تیرسو. واقعاً متاسفم.
‫آسیا! آسیا!
‫الان حس می‌کنی از اونی که فکر می‌کردی ‫هم وحشی‌تره.
‫ولی یه توضیحی برای این کارمون دارم.
‫بیدار شدی توضیح میدم، خب؟ ‫حالا آروم باش.
‫هیس. بخواب.
‫برای اینکه مطمئن بشیم سطح ‫هیجانش بالا می‌مونه،
‫باز بهش مواد میدیم.
‫شب زیباتر از همیشه ادامه پیدا می‌کنه.
‫بهترین لحظه... برای نزدیک شدنه.
‫مای، مای... چیکاره‌ای؟
‫ستاره‌شناس.
‫ستاره‌شناس؟!
‫واو! فوق‌العاده‌ست.
‫وقتی به آسمون نگاه می‌کنی،
‫وقتی به اون بالا زل میزنی، ‫می‌تونی اسم کل ستاره‌ها رو بگی؟
‫می‌دونی چندتا ستاره تو این جهانه؟
‫نه، نه. نمی‌دونم. تا حالا بهش فکر نکردم. ‫چندتا؟
‫میشه یه قلم و کاغذ بدین؟
‫ستاره‌شناس...بهترین ترکیب بین باهوشی ‫و مرموزی.
‫جدی میگی؟
‫ده کادریلیون.
‫بگو ببینم، به نظرت ما در جهان تنهاییم؟
‫داری می‌پرسی آدم فضایی وجود داره ‫یا نه؟
‫هوم.
‫مطمئنم وجود دارن.
‫- هوم. ‫- تو چی؟
‫اوه...
‫خب، امشب داره باورم میشه.
‫الو، بابا. خوبی؟
‫آره، همه چی مرتبه.
‫مامانت از سر شب بیداره.
‫میگه نمی‌خواد بیشتر از این وقت تلف کنه،
‫یک ساعت دیگه راه میفتیم سمت مالاگا.
‫- منظورت چیه؟ ‫- الان داره وسایلش رو جمع می‌کنه.
‫منم میام. ‫تو خونه منتظرم بمونید.
‫باید برم.
‫دوباره می‌بینمت؟
‫گوشیت رو بده. یه سرنخ برات می‌ذارم.
‫باشه.
‫♪ و هر روز ♪
‫♪ بیشتر مطمئن میشم ♪
‫♪ که تو به دنیا اومدی ♪
‫♪ که ما همدیگه رو ببینیم ♪
‫و در اون لحظه شاد،
‫می‌فهمه سیندرلاش از اونی که فکر می‌کرده ‫هم بهتره.
‫سالم، شیطون، باهوش، بامزه...
‫عاشق طبیعته. عاشق حیوانات و موسیقیه.
‫و بعدش می‌ذاریم پنج دقیقه بخوابه.
‫که مطمئن بشیم مواد و الکل تاثیر ‫خودشون رو می‌ذارن.
‫کجایی؟ صد بار بهت زنگ زدم.
‫شرمنده، رفیق. ‫خوابم برد. پرواززدگی...
‫مگه هنوز نرسیدی دفتر؟
‫پاشو دیگه! مدیرعامل منتظرته.
‫به زور راضیش کردم این پیشنهاد رو ‫قبول کنه.
‫اون یارو ایتالیاییه سعی کرد بهش ‫رشوه بده.
‫نگران نباش. یه دوش می‌گیرم و راه میفتم.
‫هشتصد و هشتاد میلیون رو قبول کردیم.
‫قرارداد ببند و تا نظرش رو عوض نکرده ‫پول رو منتقل کن.
‫شنیدی، والدو؟
‫آره، شنیدم، تو رو خدا داد نزن.
‫سرم داره می‌ترکه.
‫آسوالدو، ولش کن.
‫به حرفش گوش نکن. برو ساحل.
‫عزیزم، بانکوک ساحل نداره.
‫خب، یه شهر دیگه داره که.
‫خوبی، میمی؟
‫عالیم. به این تعطیلات و وقت گذروندن ‫با همدیگه نیاز داشتیم، نه؟
‫- اوهوم. ‫- و می‌دونی چیه؟
‫دیگه نمی‌ذارم برگرده سر کارش.
‫خداحافظ، والدو.
‫برات خبرهای خوبی دارم.
‫اگه قرارداد ببندی، واسه کریسمس ‫پاداش خوبی می‌گیری.
‫حله.
‫راحت داریم پولش رو بذل و بخشش می‌کنیم.
‫[کد دسترسی و خروج]
‫مکس!
‫آره، خراب شده.
‫خیلی بدشانسی، والدو. ‫کولر خراب شده.
‫هوا خیلی گرمه و رطوبت هم هفتاد و پنج ‫درصده.
‫الان فقط داره به ایبوپروفن و یخ‌در‌بهشت ‫فکر می‌کنه.
‫میگه پیشنهاد بهتری داره. فالکوم و ‫صنایع فالکوم.
‫دوباره صبحتون بخیر، آقای پائو.
‫گفتن به توافق رسیدید.
‫درسته. بفرمایید.
‫نوبت توئه، لوکا.
‫یه پیشنهاد جدید بده، بگو... ‫نهصد میلیون.
‫با مدیرعامل شرکتم صحبت کردم.
‫قبول کرد ده میلیون دیگه به پیشنهادمون ‫اضافه کنیم.
‫هشتصد و نود میلیون.
‫شرمنده. نتونستم جلوش رو بگیرم.
‫می‌تونم به نهصد میلیون برسونمش.
‫هی، به نظرت می‌تونی راضیش کنی نهصد میلیون ‫بده؟ فکر نکنم. برو بیرون.
‫دیگه کاریت ندارم. برو خونه پیش ‫مامانت، فهمیدی؟
‫آشغال.
‫سه...
‫از یه حساب بانکی تو سنگاپوره، ‫ممکنه چند دقیقه طول بکشه.
‫دو...
‫یک.
‫- لعنتی! ‫- روکسان باز قطع شد؟
‫نقشه چیه؟
‫قدم اول خاموش کردن روکسانه.
‫اینجوری هوش مصنوعی قطع میشه ‫و دوربین‌های پناهگاه هم همینطور.
‫بریم!
‫نمی‌تونم منبعش رو پیدا کنم، مینروا. ‫یه مشکل الکتریکی جدی پیش اومده.
‫باید همه چی رو چک کنیم.
‫همه چی رو چک کردم. همه چی رو!
‫انگار اتصال کوتاه کاملاً تصادفیه. ‫نمی‌فهمم چرا.
‫انگار مشکله حل نمیشه.
‫نوبتیه. هی عوض میشه. ‫نمیشه منبع مشکل رو پیدا کرد!
‫هیس! اولویت فعلی ما گیر آوردن پوله.
‫واسه بقیه‌ش وقت ندارم.
‫و از اون لحظه به بعد،
‫دو دقیقه و چهل و پنج ثانیه برای ‫اجرای نقشه‌مون وقت داریم.
‫اول میریم انباری، و بمب رو کار می‌ذاریم.
‫وقتی تحمل آب‌گرم‌کن نسبت به گرما ‫تموم شد، منفجر میشه و تابلوی برق آب میشه.
‫قبلش، راهروها رو با کپسول آتش‌نشانی ‫پر دود می‌کنیم.
‫حله. ممنون.
‫باعث افتخار بود.
‫انفجار کل برق‌ها رو قطع می‌کنه.
‫با دود، تاریکی، گیجی...
‫کسی نمی‌بینه که داریم میریم ‫سمت راهروی فرعی
‫و به پله‌های خروجی اضطراری دسترسی ‫پیدا می‌کنیم.
‫هیچکس متوجه رفتنم نمیشه.
‫آره، و اگه برنگردی کسی نمیاد دنبالت.
‫کپسول آتش‌نشانی رو بردارید. ‫ببینید چه خبر شده.
‫باید خیال مهمون‌ها رو راحت کنیم! ‫راه بیفتید!
‫مطمئنم همه‌ش کار مکسه، مینروا.
‫وقتشه که این مشکل رو حل کنی.
‫مکس، اینا رو با خودت ببر.
‫قرص‌های پتاسیم یدید در برابر تشعشعات ‫ازت محافظت می‌کنن.
‫- آسیا، چیزیم نمیشه. ‫- بگیر، مکس. خواهش می‌کنم! مکس!
‫هنذفری رو بذار. اینجوری با هم ‫ارتباط برقرار می‌کنیم.
‫چراغ قوه.
‫گوش کن، مکس.
‫چیه؟
‫خب...
‫اون بیرون مراقب خودت باش.
‫[۲۷۵ متر]
‫تابلوهای برق دچار اتصال کوتاه شدن،
‫داریم نهایت تلاشمون رو برای تعمیر کردنشون ‫انجام میدیم.
‫دوستان، لطفاً تو اتاق خودتون بمونید.
‫همه چی تحت کنترله.
‫زیر درهاتون حوله خیس بذارید.
‫آسیا، کجایی؟
‫دارم می‌رسم به خوابگاه.
‫سی و شش ثانیه مونده.
‫آسیا!
‫سی و دو ثانیه.
‫کجایی؟
‫رسیدم به ارتفاع صد و پنج متری. تو چی؟
‫دارم می‌رسم. دوازده ثانیه.
‫اتصال کوتاه رو تعمیر کردی؟
‫الان درستش می‌کنم.
‫روکسان هفت ثانیه دیگه دوباره ‫آنلاین میشه.
‫روکسان وصل شد.
‫روکسان، در رو باز کن.
‫هی.
‫- هوم؟ ‫- مکس کجاست؟
‫وقتی صدای انفجار رو شنید رفت.
‫چی شده؟
‫تیرسو.
‫خوابه.
‫اگه اذیتش نمی‌کردی،
‫شاید دعوتت می‌کردیم به مهمونی کوچیکمون.
‫لباست رو بپوش. باید باهام بیای.
‫پرواز آسوالدو پرید.
‫خوبه. دیگه وقتشه.
‫همه چی رو پیاده کنید. ردی از خودتون نذارید.
‫مینروا، یه نگاه به علائم حیاتی ‫میمی فالکون بنداز.
‫ایست قلبی کرده.
‫میای بریم بیرون؟
‫شنیدم یه رستوران جدید باز شده.
‫اسمش رستوران لولاست. ‫بهترین رستوران تایلنده.
‫[نتیجه‌ای پیدا نشد]
‫فردا صبح برگرد اونجا و هر چی میگم ‫رو امضا کن.
‫نه، میگه پیشنهاد بهتری داره.
‫کیمرا...
‫[نتیجه‌ای پیدا نشد]
‫حله.
‫برو استراحت کن. تسلیم نشو...
‫ستاره‌شناس.
‫لعنتی. خورخه!
‫خورخه! به خلبان بگو دور بزنه.
‫باید برگردیم بانکوک.
‫کدوم رو ترجیح میدی؟
‫مسکن؟
‫یا اینکه حین کارم هوشیار باشی؟
‫می‌دونم کار شما دوتا بود.
‫ولی انفجار چی بود؟
‫آسیا، به کمکت نیاز داریم. ‫میمی دچار ایست قلبی شده.
‫نمی‌تونیم مکس رو پیدا کنیم. ‫مطمئنم مسئول اتفاقیه که افتاده.
‫- نفهمیدم چرا. ‫- می‌خواد فرار کنه.
‫غیرممکنه. بعد چیزی که بهشون گفتیم، ‫هیچکس دلش نمی‌خواد از اینجا بره.
‫مگر اینکه داستان ما رو باور نکرده باشه.
‫[سیستم امنیتی]
‫دوربین‌های طبقات بالاتر رو نشونم بده.
‫لعنتی! توجه کنید! مکس می‌خواد ‫فرار کنه.
‫یاکو، جلوش رو بگیر!
‫[کد دسترسی و خروج]
‫من از خروجی اضطراری میرم.
‫زود باش! ‫پپه، می‌دونی باید چیکار کنی.
‫آتروپین. یک میلی‌گرم.
‫- باشه! ‫- میمی! میمی!
‫آسیا.
‫این دیگه چیه؟
‫بهش چسب مورفین دادی؟
‫واسه همین درد نداشته.
‫اجازه دادی این اتفاق بیفته، آنتونیو؟
‫و آرایشش کردی؟
‫و بهش الکل دادی؟!
‫کافی بود بهش آنتی‌بیوتیک بدی.
‫گم شید بیرون.
‫برید بیرون!
‫گفتم برید بیرون!
‫گم شید بیرون!
‫برو بیرون!
‫برید بیرون، قربان. لطفاً.
‫یک. دو. سه!
‫مینروا!
‫آسوالدو داره زنگ میزنه.
‫- بگو، آسوالدو. ‫- نکسوستای اصلاً وجود نداره.
‫منظورت چیه؟
‫برگشتم دفتر. اینجا خالیه. ‫هیچکس اینجا نیست.
‫همه چی رو جمع کردن.
‫یه چیزی بگو، ویلی. کیمرا چیه؟
‫[حواسش را پرت کن]
‫نمی‌دونم. یه توهم؟ خواب؟ فیلم چاپلین؟
‫مزخرف نگو!
‫پارک زیرزمینی کیمرا. ‫تو گاوصندوقت دیدمش، ویلی.
‫نمی‌دونم. حتماً مربوط به میمیه.
‫میمی؟
‫اذیت نکن! اون که رمز گاوصندوق رو نداره!
‫- تو دوران دانشگاه چه اسمی برام انتخاب کرده بودی؟ ‫- چی؟
‫لقبم، ویلی.
‫انتظار داری این مزخرفات رو یادم باشه؟
‫خودت انتخابش کردی.
‫حتی الان که الکل می‌نوشیم با همون ‫اسم صدام می‌کنی. چیه؟
‫آسوالدو، چه مرگت شده؟
‫تو قلابی هستی.
‫نمی‌دونم کدوم خری هستی، ‫ولی داری ازم کلاهبرداری می‌کنی،
‫و گزارشت رو به پلیس میدم، عوضی!
‫هایکو، به لوکا زنگ بزن.
‫یالا، میمی.
‫[گند‌زدایی]
‫یاکو، کجایی؟
‫تو ارتفاع صد و پنجاه و پنج متری!
‫جلوش رو بگیرید. نباید از پناهگاه خارج بشه!
‫میمی.
‫میمی!
‫مکس!
‫مکس، صدام رو می‌شنوی؟
‫آسیا.
‫مکس.
‫میمی مُرده.
‫سعی کردم احیاش کنم.
‫ولی نتونستم. ‫خیلی وقته مُرده.
‫سعی کردم نجاتش بدم، مکس.
‫دیگه نیاز نیست بری.
‫مکس...
‫می‌خوام برم بیرون.
‫- چی گفتی؟ ‫- این کارها رو به خاطر اون دستگاه انجام ندادم.
‫یا به خاطر میمی.
‫به خاطر خودمه.
‫این دورهمی کوچیک خانوادگی نابودم کرده.
‫خودت هم می‌دونی.
‫احتمال موفقیتم رو سطح زمین بیشتر از ‫این پناهگاهه،
‫حتی با وجود تشعشعات.
‫ولی زندگی من این پایین معنا پیدا کرده.
‫و می‌دونم... ممکنه لوس بازی باشه، ولی
‫فکر کنم از بچگیم عاشقت بودم.
‫و از اونموقع، خودم رو به در و دیوار زدم
‫که هر جور شده احساساتم رو سرکوب کنم.
‫و خودم رو به این گودال ته زمین رسوندم،
‫و بالاخره فهمیدم... نیاز نیست فرار کنم.
‫کافیه به سمت تو بدوئم، مکس.
‫ولی حس می‌کنم سردرگمم. ترسیدم.
‫و داغون شدم،
‫ولی سرشار از امید و عشقم.
‫همه‌ش همزمان.
‫حتماً دیوونه شدم، نه؟
‫خب، گمونم دیوونه‌م.
‫چون روزی که دنیا به آخر می‌رسه
‫یا باید دیوونه باشی یا عاشق.
‫هر حرفی که درباره‌ت زدم اشتباه بود.
‫همه‌ش.
‫این پایین شناختمت.
‫تو باارزش‌ترین چیزی هستی که تو این دنیا ‫باقی مونده، آسیا.
‫وقت رفتنه. ولی خوب گوش کن.
‫اگه اون بیرون حیاتی باقی مونده باشه، ‫قول میدم... برمی‌گردم دنبالت.
‫رو قولت حساب باز می‌کنم.
‫چون در غیر این صورت خودم میام دنبالت.
‫موفق باشی، مکس.
‫در اتاق گند‌زدایی رو باز کن! همین حالا!
‫پلیس؟ من رو به واحد جرایم اقتصادی وصل کنید.
‫گوشی.
‫با واحد جرایم اقتصادی
‫پلیس فدرال اسپانیایی تماس گرفتید.
‫پشت خط منتظر بمونید.
‫تا وصلتون می‌کنیم منتظر بمونید.
‫کمک. خواهش می‌کنم کمکم کنید! ‫این آقا به دکتر نیاز داره.
‫خواهش می‌کنم. به کمک نیاز دارم.
‫واحد جرایم اقتصادی. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫[آسانسور سطح زمین]
‫[درها را قفل کن]
‫درهای آسانسور قفل شدند.
‫[باز کن]