‫بریم داخل؟
‫مکس، داریم چه‌کار می‌کنیم؟
‫[همراهی کن.]
‫[دارن بهمون گوش می‌دن.]
‫ما فقط برای این دنبال هم ‫می‌گردیم که به هم توهین کنیم.
‫فکر می‌کنم چون یه جاذبه ‫غیرقابل‌مقاومتی وجود داره.
‫[با مینروا صحبت کردم.]
‫یه بیمارستان حدود ۵ کیلومتری اینجا هست.
‫اینجاست.
‫باید یه گروه اکتشافی رو رهبری کنی ‫تا یه دستگاه دیالیز پیدا کنی.
‫ببین، مکس، ببین چی میگم، ‫هیچ‌کس نمی‌ره.
‫[هیچ‌کس نمی‌ره.]
‫[ما نزدیک یه بیمارستانیم. من می‌رم بیرون.]
‫این دیوونگیه، مکس. نه...
‫خب که چی؟ این پایین همه چی دیوونگیه.
‫تنها چیز واقعی ما هستیم.
‫تو هم حس منو داری؟
‫آسیا، تو هم حسش می‌کنی؟
‫[همراهی کن.]
‫آره، حس می‌کنم، مکس.
‫از وقتی اومدیم پناهگاه این حسو دارم.
‫شاید حتی قبل از اون.
‫[با بابات صحبت کردم.]
‫نمی‌تونم ببینم که یه زن ‫دیگه توی زندگیم بمیره.
‫دیگه هیچ زنی توی زندگیش نباید بمیره.
‫می‌رم کمکش کنم.
‫به خاطر اون. بهش بدهکارم.
‫و بخاطر خودم. چون باید این کارو بکنم.
‫[به کمکت نیاز دارم.]
‫انجامش می‌دم، مکس.
‫هر چی می‌خوای بگو.
‫فکر می‌کردم اونو تحت کنترل داری.
‫معلومه که ندارم.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بخوام؟
‫می‌تونم بهت محبت کنم؟
‫بله.
‫راحت باش.
‫یه نقشه دارم. ‫داریم سیستم‌های امنیتی رو غیرفعال می‌کنیم.
‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم، مکس.
‫نه، نمی‌تونیم. این درست نیست.
‫بابام، پدر و مادرت… نمی‌دونم، ما…
‫سرم گیج می‌ره.
‫روکسان دوربین داره.
‫می‌دونی چیه؟ برام مهم نیست.
‫باید کمکم کنی ‫هوش مصنوعی پناهگاه رو خاموش کنم.
‫خیلی چیزا هست که باید توضیح بدم.
‫خب،
‫قراره مخفیانه با هم باشیم؟
‫آره.
‫باید در مورد نقشه‌م بهت بگم.
‫لباس نارنجی‌ها باید ‫باور کنن ما با هم دوستیم
‫و داریم اینو از بابات مخفی می‌کنیم.
‫منو خیلی دوست داری؟
‫آره، می‌خواستم همینو ازت بپرسم.
‫یه ساعت دیگه بیا اتاقم.
‫نوار جراحی و بلندگو رو بیار.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫این یه مسئله جدیه.
‫اون با خواهر دوست مرده‌ش دوست شده.
‫پس این زندانی پولدار تا ‫حالا دو بار شکستت داده، آره؟
‫اونا نبردهای کوچیک بودن، نانو پارکر.
‫نبردهای کوچیک بودن. ‫می‌بینیم آخرش کی سرپا می‌مونه.
‫باید برم درمانگاه.
‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- بهترم.
‫این آنتی‌بیوتیکا دارن اثر می‌کنن.
‫آسیا.
‫می‌خوایم میمی رو با خودمون ببریم خونه.
‫برمی‌گردیم به اتاقم.
‫فکر نمی‌کنی اونجا حالش بهتر باشه؟
‫با حمایت ما، در کنار خانواده.
‫- ولی... ‫- آنتونیو یه پرستار باتجربه‌ست.
‫۱۱ سال توی بخش مراقبت‌های ویژه کار کرده.
‫میمی، می‌خوای ببریمت خونه؟
‫خواهش می‌کنم.
‫- چیزایی که ارسال کردم رو گرفتی؟ ‫- آره. همین‌جاست.
‫نکسوستای تونسته سودشو ‫تو سال گذشته ۳۴ برابر کنه.
‫داده‌های مالی‌ش
‫و اظهاریه‌های مالی که ‫اعلام کرده رو چک کردم.
‫تراز حسابرسی مثبت بوده.
‫داده‌های اتحادیه و اطلاعات ‫تأمین اجتماعی چی؟
‫۳۵۶ نفر کارمند فعال داره.
‫پس روی کاغذ این یه ‫تشکیلات سالم به نظر می‌رسه.
‫«به نظر می‌رسه»؟ منظورت چیه؟
‫فکر می‌کنم داریم زیادی ‫تند پیش می‌ریم، ویلی.
‫ظاهراً منطقی به نظر می‌رسه.
‫ولی بازم فقط یه استارت‌آپه.
‫یکی از هزارتاست، با یه جریان تجاری ‫که ممکنه موقتی باشه
‫و چهار ماه دیگه سقوط کنه.
‫فکر می‌کنی دارم اشتباه می‌کنم؟
‫اگه این فکرته، نمی‌خریم.
‫حرفم اینه که بهت نمی‌خوره این کارو بکنی.
‫- بهم نمی‌خوره؟ ‫- تو اینجوری نیستی.
‫نمی‌دونم. انقدر مشتاق خرید نیستی.
‫قبلاً از این، محتاط‌تر بودی.
‫دیگه آدم محتاطی نیستم.
‫و لازم هم نیست باشم.
‫خب... حرفت حسابه.
‫رفیق، طی ۴۸ ساعت،
‫نکسوستای مال ما می‌شه.
‫نوش جان.
‫چطور می‌تونیم یکی رو وادار کنیم ‫یه شرکت غیرواقعی بخره؟
‫با درست کردن ترازنامه‌ها ‫و پارامترهای مالی
‫که یه کارشناس مالی لازم داره ‫تا خوشگل و سودآور به نظر بیاد.
‫و... کاملاً واقعی به نظر بیاد.
‫خب، ما مالیات شرکتی رو ‫برای سه سال ثبت می‌کنیم.
‫از نظر فنی، از هر جهت شرکت ما بی‌نقص می‌شه.
‫با یه اما.
‫ما اون میلیون‌ها پول رو از...
‫نئوسیرس توی باهاما تزریق کردیم.
‫از نانی‌کای تنکوکال توی آنتیل هلند.
‫از کاتروس داینامیک توی لوکزامبورگ. ‫از بلو نان تای توی پاناما.
‫از سیل درایو اینک توی جزایر ویرجین.
‫از کُرینتیا وارت ام‌ام توی ایرلند.
‫یه شبکه از ۹۳ شرکت
‫که پول رو از اون سر دنیا جریان می‌دن.
‫تا آخرین چیزی که به ذهنت برسه ‫اینه که همه‌ش یه توهم اسپانیاییه.
‫چقدر می‌دن؟
‫از ۷۲۰ میلیون شروع کن، ‫ببین قبول می‌کنن یا نه.
‫تا ۸۵۰ برو بالا، ولی یه قرون ‫بیشتر قبول نکن. بهشون زیاد وقت نده.
‫بهشون بگو اگه امضا کنیم، ‫طی ۲۴ ساعت پول بهشون می‌رسه.
‫باشه. فهمیدم.
‫می‌رم سراغش.
‫- داری می‌ری؟ ‫- به باشگاه.
‫که سموم رو با تعریق خارج کنم.
‫بابا، قبل از اینکه بری ‫یه چیزی ازت می‌خوام.
‫چی شده؟
‫آسیا داره میاد. ما توی اتاقم هستیم.
‫- آسیا فالکون؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونم جزئیات رو بهت بگم. ‫از من چیزی نپرس.
‫ولی نمی‌تونی اینو به گیرمو بگی.
‫قول بده که نمی‌گی.
‫نمی‌دونم...
‫انتظار داشتی چی بگم، ولی...
‫ممنون که بهم اعتماد کردی.
‫بیا اینجا.
‫بشین.
‫از اونجایی که انگار یه راز خانوادگیه، ‫یه راز دیگه هم بهت می‌گم.
‫بیشتر برای این میگم که ‫دیگه اینقدر باباتو قضاوت نکنی.
‫و همچنین چون هیچ‌وقت کل ماجرا رو نشنیدی.
‫چرا یه دقیقه بعد از تصادف اونجا بودی؟
‫دنبالشون بودی؟
‫چرا؟
‫یه چیز دیگه هم هست که می‌خوام بدونم.
‫باید بدونم.
‫رافا، نگام کن.
‫چی شد؟
‫بارون می‌بارید.
‫دیدمشون که از گاراژ اومدن بیرون.
‫رفتم جلوشونو بگیرم که ماشینو نبرن.
‫دیدم مکس حالت طبیعی نداره.
‫زد منو و کلیدا رو گرفت.
‫نشد جلوشو بگیرم.
‫دنبالشون رفتم، ولی وقتی رسیدم،
‫آنه مرده بود.
‫مکس چی؟
‫بهش گفتم بره که پلیس ‫در اون حال پیداش نکنه.
‫باید اینو توی دادگاه بگی.
‫من یه دخترو برای همیشه از دست دادم.
‫تو هم باید پسرتو برای هر مدت ‫که قانون می‌گه از دست بدی.
‫چه برای عدالت،
‫چه برای اخلاق،
‫یا برای دوستی.
‫از مرگ آنه بیشتر از هر چیزی پشیمونم.
‫ولی نمی‌تونم برم توی جایگاه ‫و علیه مکس شهادت بدم.
‫اگه قراره دیگه به عدالت،
‫به اخلاق،
‫و به دوستی اعتقاد نداشته باشی،
‫و پسرت آزاد باشه،
‫مشکلی نیست.
‫ولی منم دیگه به این چیزا اعتقاد ندارم.
‫و یه روز، پسرت توی یه دعوا ‫بیرون یه کلوپ گیر می‌افته.
‫یا با یه دزد معتاد روبه‌رو می‌شه.
‫من...
‫فقط کافیه یه زنگ بزنم ‫که یه آدمکش گیر بیارم.
‫انجامش می‌دم.
‫تهدید کرد که منو بکشه؟
‫چطور می‌تونی بعد از ‫همچین خیانتی دوستش باشی؟
‫خیانت؟
‫این کلمه‌ایه که توسط فیلمایی
‫مثل پدرخوانده گنده شده.
‫برام خیانت مهم نیست.
‫عزت، وفاداری، خیانت...
‫ما بخاطر غرور و تکبر از ‫این کلمات استفاده می‌کنیم.
‫الان قرن دوازدهم نیست، ‫و ما شوالیه‌های سرگردان نیستیم.
‫ما زندگی‌های ساده و معمولی داریم.
‫و چیزی که این دنیا رو از معمولی ‫بودن نجات می‌ده، خانواده‌
‫و دوستانه.
‫و وقتی یه دوست
‫یه چیز غیرمعقول می‌گه وقتی ‫خاکستر دختر مُرده‌شو تو دستش داره،
‫قبولش می‌کنی.
‫می‌فهمی اینو؟
‫چون من فهمیدم.
‫و اون منو فهمید. همین.
‫اگه نتونی کسی رو توی چنین موقعیتی درک کنی،
‫هیچ‌وقت یه دوست واقعی نداشتی.
‫نمی‌دونم چرا رفتم توی جایگاه.
‫بخاطر دوستی با اون بود، ‫برای محافظت از تو بود،
‫یا برای اجرای عدالت.
‫نمی‌دونم.
‫از اون روزی تو دادگاه ‫دیگه بهت اعتماد نکردم.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم چرا این کارو کردی.
‫حالا فهمیدم.
‫دوستت دارم.
‫سلام. اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫چه تصادفی.
‫احتمال اینکه توی یکی از سه تا خیابون اینجا ‫همدیگه رو ببینیم چقدره؟
‫درست میگی.
‫دارم می‌رم... به باشگاه.
‫اوه، باهات میام.
‫باشه.
‫همه‌ش به دیشب فکر می‌کنم.
‫به حرفایی که زدیم.
‫و چیزی که بعدش اتفاق افتاد.
‫رستوران باز شده.
‫سی-۰۵.
‫افتضاحه.
‫از وقتی اومدیم اینجا همه‌چیز بدتر شده.
‫تو همه‌چیزو با دید منفی می‌بینی.
‫نمی‌تونم جور دیگه‌ای ببینم.
‫توی این سوراخ گیر کردیم. ‫اون بیرون دنیا داره تموم می‌شه.
‫مریض و دل‌شکسته هستم.
‫گوش کن، میمی.
‫داری خودخوری می‌کنی ‫و این داره کم‌کم رقت‌انگیز می‌شه.
‫این نگرشت توئه که ضعیفت می‌کنه.
‫روی اون کاناپه دراز کشیدی و ‫به حس قربانی بودنت دامن می‌زنی،
‫کاری می‌کنی مریضیت بیشتر بشه.
‫خودت باید استقامت نشون بدی.
‫چی درباره استقامت می‌گی، مامان؟
‫قدرتت رو خودت می‌سازی.
‫نگرش، عزیزم. نگرش.
‫تنها درمان میل به بقاست.
‫حق با اونه.
‫به مامانم شش ماه وقت دادن. ‫حالا ۱۱ ماه گذشته.
‫نگاهش کن.
‫البته فکر کنم مورفین هم کمک می‌کنه.
‫حتی منم یکمی مورفین دلم می‌خواد.
‫بگذریم،
‫من می‌رم باشگاه، خانوما.
‫چطور می‌تونی اینقدر قوی بمونی، ویکتوریا؟
‫در اصل...
‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫[مورفین]
‫و نه فقط از وقتی سرطانم تشخیص داده شد.
‫همیشه آدما سعی کردن بهم بگن چه‌کار کنم.
‫هم دکترا و هم غیر دکترا.
‫مواظب خودت باش، ‫طولانی و سالم زندگی کن...
‫من به زندگی علاقه‌ای ندارم
‫اگه نتونم یه لابستر خوب ‫رو با اسید اوریکش بخورم
‫یا سیگار بکشم.
‫یا ساعت هفت الکل بخورم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون زندگی کسل‌کننده و نامطلوبه، ‫پس باید راه‌هایی پیدا کنی که جذابش کنی.
‫زندگی مهم نیست. چاشنی زندگی مهمه.
‫می‌خوای یه پک بزنی؟
‫وای خدا، خیلی وقته سیگار نکشیدم.
‫فراموش کرده بودم چقدر دوستش دارم.
‫بیا اینجا.
‫بلند شو.
‫[مورفین]
‫گردنتو بیار جلو.
‫نه، ویکتوریا.
‫موها رو از جلوی صورتت بردار.
‫می‌خوای بازی کنیم؟ مثل مدرسه آلمانی؟
‫می‌دونم اوضاع خوب پیش نمی‌ره، ‫ولی غمگین بودنت رو باور نمی‌کنم.
‫تو هیچ‌وقت مدت زیادی احساس گناه نکردی.
‫به چیزی که گفتم فکر کردی؟
‫در مورد یه چیزی درست گفتی.
‫تو زنی هستی که بیشتر از ‫همه تو زندگیم بهش فکر کردم،
‫کسی که بیشتر از همه عاشقش بودم،
‫و کسی که الان بیشتر از همه دوستش دارم.
‫ولی اینا فقط لحظه‌های مخفیانه بودن.
‫ما هیچ‌وقت با هم شام درست نکردیم ‫یا روی یه مبل ننشستیم...
‫و... آره.
‫دوست دارم زندگیمون دیگه ‫مخفی نباشه و علنیش کنیم.
‫می‌خوای در موردش چه‌کار کنی؟
‫من قبلاً این قدم رو برداشتم. شوهرمو ول کردم.
‫و حاضرم
‫به کل دنیا بگم که عاشقتم.
‫تو چی؟
‫می‌خوای چه‌کار کنی؟
‫هیچی.
‫منظورت از هیچی چیه؟
‫همه ما اولویت‌های متفاوتی داریم.
‫و اولویت‌های تو چی هستن؟
‫اول دخترم.
‫دوستی در مقام دوم قرار داره.
‫و سوم عشقه.
‫می‌دونی مشکل چیه؟
‫اگه من علنی بگم به تو علاقه دارم، ‫این رافا رو نابود می‌کنه.
‫من باور دارم دوستی عمریه، ‫ولی عشق، متأسفانه...
‫تموم می‌شه.
‫حتی اگه ۳۰ سال طول بکشه.
‫بابات خونه‌ست؟
‫رفت به باشگاه.
‫بریم به اتاقم؟
‫آره، باشه.
‫بیا از فرصت استفاده کنیم.
‫یکم معذب کننده‌ست، نه؟
‫یه جورایی.
‫- روکسان، هستی؟ ‫- بله، مکس.
‫من می‌خوام چشماتو بپوشونم.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫مینروا، مکس وارلا داره روکسان رو می‌پوشونه.
‫این دو تا دارن چه‌کار می‌کنن؟
‫ظاهراً هر چیزی که به همدیگه گفتن
‫یه جاذبه غیرقابل‌مقاومت رو مخفی کرده.
‫مگه نباید تو اونجا با اون باشی؟
‫سعی کردم، ولی به زمان نیاز دارم.
‫رویکرد من تدریجی‌تره.
‫انگار می‌دونه روکسان دوربین داره.
‫بهش مشکوکه.
‫این خاصیت حبس کشیدنه.
‫واقعاً حس توطئه رو می‌فهمی.
‫برقصیم؟
‫باشه.
‫حالا به اندازه هر وقت دیگه‌ای ‫مناسبه که توی پناهگاه برقصیم.
‫حالا می‌تونی آزادانه حرف بزنی.
‫- میمی چطوره؟ ‫- وضعیتش پایداره.
‫پیش مادربزرگته، ولی ممکنه یهویی حالش بد شه.
‫می‌دونم.
‫اگه بتونم با لباس ضدتشعشع ‫از اینجا برم بیرون،
‫راه به بیمارستان و برگشت ۴ ساعت طول می‌کشه.
‫مکس، ما هیچی در مورد دما ‫یا سطح تشعشع نمی‌دونیم. هیچی.
‫شاید حتی تا پل هم نرسی.
‫برای همین به کمکت نیاز دارم.
‫کمک می‌کنی؟
‫یه سوگند بقراط هست ‫که هنوز اداش نکردم،
‫هرچند قصدشو داشتم.
‫پس آره. حتماً کمکت می‌کنم.
‫ممنون.
‫- نقشه‌مو بهت می‌گم. ‫- صبر کن.
‫یه چیزی می‌خوام بگم، مکس.
‫اگه قراره این ماموریت رو با هم انجام بدیم،
‫می‌خوام اول یه چیزی بگم.
‫همه این قضایا درباره بیرون ‫رفتن با وجود تشعشعات...
‫اینکه فکرشو کردی که انجامش بدی...
‫من...
‫اون چیزی که تو باغ ذن گفتم که ازت بدم میاد،
‫خب، این اونو خنثی می‌کنه.
‫یه جورایی.
‫و چیزی که تو بهم گفتی در مورد...
‫اینکه نمی‌دونم چطور از زندگی لذت ببرم،
‫درسته.
‫حالا می‌خوام حسابی ازش استفاده کنم.
‫حتی اگه عجیب باشه که ‫اینو توی یه پناهگاه بگم.
‫خب، در مورد نقشه‌ت بگو. من هستم.
‫کل بدنم آدرنالینه.
‫چند روزه توی اینجا دارم راه ‫می‌رم و به یه چیز فکر می‌کنم.
‫منطقیه که یه جایی ‫که ۲۷۰ متر زیر زمینه
‫یه خروجی اضطراری داشته باشه.
‫ولی هیچ تابلویی نیست.
‫تابلوهایی هست که راه گنبد رو نشون می‌دن.
‫برای همه‌چیز تابلو هست.
‫باشگاه، اسپا...
‫با این حال، یه سری پله ‫اضطراری هست که مخفیه.
‫نمی‌دونم برای کنترل جمعیته ‫یا برای یه چیز دیگه‌.
‫تو یکی از راهروهای بن‌بست، ‫یه تابلوی مخفی پیدا کردم.
‫و بینگو.
‫تنها پله اضطراری رو پیدا کردم،
‫که توی سقف مخفی شده.
‫پشت یه درپوش.
‫به یه حواس‌پرتی نیاز دارم.
‫یه حرکت نمایشی.
‫مثل چی؟
‫یه چیزی که حواس کارکنان رو پرت کنه.
‫تا بتونم فرار کنم.
‫می‌دونم چطور بمب درست کنم.
‫این به کار میاد؟
‫اینجا بودن فوق‌العاده‌ست، ‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫منظره رو نگاه کن.
‫هیچ‌وقت اسکاتلند رو اینقدر زیبا ندیده بودم.
‫زمان انگار ایستاده.
‫می‌دونستی هیچ‌وقت وقت ‫نکردم اینجوری بایستم؟
‫همه‌اش بین بیمارستان ‫و اتاق هیئت‌مدیره می‌دویدم.
‫ولی حالا، لازم نیست ‫دیگه نگران هیچ‌کدومشون باشم.
‫شاید همه‌شون مرده باشن.
‫این مه اسکاتلندی خیلی زیباست.
‫خیلی قشنگه.
‫از کی تا حالا از طبیعت خوشت میومده؟
‫همیشه دوستش داشتم.
‫از وقتی فهمیدم لذت بردن ازش خیلی راحت نیست.
‫دیدن زیبایی در جاهای دیگه آسونه.
‫همیشه این‌طور نیست.
‫فکر کنم فریدا نتیجه یه دوره بود.
‫یه دوره گیج‌کننده توی زندگیم.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫اون چیه؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه.
‫فقط یه درد کوچیکه.
‫حتماً سرمت تموم شده.
‫آنتونیو!
‫سرمش.
‫یه کم اضافه‌تر هم بهش بده.
‫[مورفین]
‫سلام.
‫چرا ناراحتی؟
‫- بخاطر میمیه؟ ‫- نه.
‫اون پیش ویکتوریاست. منو نمی‌بینه.
‫یه چیزی می‌خوام بپرسم.
‫باشه. بپرس.
‫سه روز بعد از تصادف،
‫پلیس وسایل مارتا رو بهم داد.
‫کیفش، گوشیش...
‫حتماً برات سخت بوده.
‫انقدر سخت که نتونستم خودمو راضی ‫کنم کیفی که پلیس آورده بود رو باز کنم.
‫ولی یه ماه پیش...
‫گوشیشو درآوردم، شارژش کردم،
‫و دیدم ده دقیقه قبل از تصادف به تو زنگ زده.
‫تماس هفت دقیقه طول کشیده.
‫سه دقیقه بعد، اون مُرده بود.
‫در مورد چی حرف زدین؟
‫زنگ زد که بهم بگه
‫هنوز به مرگ آنه فکر می‌کنه.
‫دلش شکسته بود، گیرمو.
‫چرا به تو زنگ زد که اینو بگه؟
‫که بگه از من یا مکس کینه‌ای نداره.
‫یه تماس آرامش‌بخش بود.
‫و خیلی سخاوتمندانه.
‫این نشون می‌ده چه جور آدمی بود.
‫که با بخشش و آرامش تماس بگیره ‫تا هیچ‌کس احساس گناه نکنه.
‫همه کارای ناتمومو تموم کرد، و...
‫خودشو از پرتگاه انداخت.
‫قدم بعدی اینه که روکسان رو قطع کنیم.
‫روکسان؟
‫اگه چیزی رو دستکاری کنیم که نباید ‫باهاش ور بریم چی؟
‫شاید روی فیلترهای هوا ‫یا چنین چیزی تاثیر بذاره.
‫ما هنوز باید نفس بکشیم، درسته؟
‫نگران نباش. اکسیژن کم نمیاریم.
‫چرا باید انقدر نزدیکم بشه؟
‫نیازی نیست. موسیقی داره پخش می‌شه.
‫از جایی که روکسان نمی‌تونه ببینه.
‫شاید اون چیزی که بهم گفت هم جدی نبود.
‫همه اون تحقیر و...
‫نه، جدی بود. مطمئنم که بود، ولی...
‫چرا حس می‌کنم منو دوست داره؟
‫همه دوربین‌ها...
‫نمی‌تونم جلوی احساساتمو بگیرم...
‫به نقشه گوش نمی‌دم.
‫دوباره در مورد روکسان بگو.
‫باشه. همون‌طور که گفتم.
‫یه سوراخ توی دیوار درست می‌کنیم ‫از جایی که روکسان نمی‌تونه مارو ببینه.
‫کل سیمی که می‌تونیم ‫پیدا کنیم رو می‌کشیم بیرون
‫تا اتصالی ایجاد کنیم.
‫سیستم برای محافظت از خودش خاموش می‌شه.
‫باید یه قطع‌کننده مدار تفاضلی، ‫فیوز یا همچین چیزی داشته باشه.
‫تو چطور این چیزا رو می‌دونی؟
‫تو زندان یه دوره فنی گذروندم.
‫چه بامزه. تو سلولش درس می‌خوند.
‫بس کن. به نقشه توجه کن.
‫به محض اینکه روکسان غیرفعال شه،
‫نمایشگرها و سیستم‌های نظارتی ‫و امنیتی خاموش می‌شن.
‫یعنی همه دوربین‌های مناطق عمومی پناهگاه.
‫چطور می‌خوای توی دیوار سوراخ ایجاد کنی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫سعی می‌کنم یه ابزار بدزدم ‫تا دیوار خشک رو بشکنم.
‫ولی ممکنه یه کم طول بکشه.
‫می‌تونی اینجا یا خونه خودت منتظرم بمونی.
‫باشه.
‫ببخشید.
‫تو یاکو هستی، درسته؟
‫بله، خانم.
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫با پسرم درگیری داشتی، درسته؟
‫بله.
‫می‌تونیم یه جای خصوصی صحبت کنیم؟
‫مثلا اتاق امنیت؟
‫البته.
‫لطفاً دنبالم بیاین.
‫این‌طرف.
‫شنیدم تو شروعش کردی. درسته؟
‫قصد بی‌احترامی ندارم ولی من ‫فقط داشتم کارمو انجام می‌دادم.
‫و کارت دقیقاً چیه؟
‫اینکه مهمونایی که استخدامت کردن رو بزنی؟
‫تو سر پسرمو کوبوندی.
‫صورتش داغون شده.
‫و حتی نمی‌تونی از کسی که ‫حقوقتو بهت می‌ده عذرخواهی کنی.
‫اون منم.
‫قوانین بازی رو فراموش کردی. ‫این یه بی‌احترامی بزرگه.
‫متأسفم، خانم.
‫اون عذرخواهی واقعی نبود.
‫تو حسش نکردی.
‫منم حسش نکردم.
‫این نه تو رو نجات می‌ده ‫و نه به من رضایت می‌ده.
‫می‌خوام عذرخواهی کنی ‫و واقعاً جدی باشه.
‫زانو بزن.
‫ببخشید.
‫آسیا.
‫سلام.
‫به خواب نیاز داشتم.
‫یهویی بیهوش شدم.
‫یه کمی احساس سرما می‌کردم.
‫[بانکوک]
‫[نکسوستای]
‫یه شرکت فوق‌العاده درست می‌کنیم.
‫و البته اون شرکت شدیدا مردنه.
‫یه حال و هوای جوانی و ‫هرج‌ومرج ایجاد می‌کنیم،
‫که همه چیز واقعی به نظر بیاد.
‫چون استارتاپ‌های فناوری اینجورین.
‫نابغه، شلخته، شوریده.
‫- صبح بخیر، خانم. ‫- صبح بخیر، آقا.
‫اسمم آسوالدو فرناندز هست.
‫مدیر اجرایی شرکت صنایع فالکوم.
‫و من یه قرار ملاقات دارم با آقای...
‫پاک پائو؟
‫بعد فاز نهایی بازی رو شروع می‌کنیم،
‫نفسگیرترین ۴۸ ساعتی که یه ‫مرد می‌تونه توی بانکوک داشته باشه.
‫خب، یه خبر خوب و یه خبر بد دارم. ‫اول کدومو می‌خوای؟
‫هر کدوم دوست داری.
‫خبر بد اینه که نکسوستای ‫فقط یه استارتاپ کوفتی دیگه‌ست.
‫همون مسخره‌بازی‌های سیلیکون ولی رو دارن.
‫وای خدا. اون گاراژ اپل مقصر خیلی چیزاست.
‫بذار یه مثال بزنم.
‫این یارو، چه باور کنی ‫یا نکنی مدیر مالی شرکته.
‫سلام! به زبان اسپانیایی سلام کن.
‫داره یه چیزی که نمی‌دونم چیه رو می‌خوره
‫با گراز ویتنامیش.
‫و اینو ببین.
‫یه بچه که با اسکوتر توی دفتر می‌گرده.
‫و این دو تا.
‫یه آدم عجیب غریب، ‫که با رفیقش پین‌بال بازی می‌کنه.
‫یه مشت آدم عجیب غریبن.
‫آدمای عجیب‌غریبی که فکر می‌کنن ‫هر روز، روز تولدشونه.
‫مکس، آب گرمه. نمی‌خوای بری حمام؟
‫من آب داغ رو دوست دارم. تو چی.
‫آب خیلی داغ.
‫عالیه.
‫پس من میرم حمام.
‫یکم موسیقی بذار.
‫خبر خوب اینه که ما نمی‌خریمش.
‫میدونم انگار خبر بدی به ‫نظر می‌رسه، ولی نیست.
‫زندگی همه‌ش به دیدگاه بستگی داره.
‫چرا نمی‌خریمش؟
‫یکی زودتر از ما گرفتش.
‫با مدیرعامل حرف زدم، ‫که پنج دقیقه اومد بهم خوشامد بگه.
‫ظاهراً یه پیشنهاد بهتر گرفتن.
‫از یه شرکت اروپایی.
‫فکر کنم ایتالیایی بوده.
‫راستی، یارو ایتالیاییه اونجاست. ‫صبر کن، بهت نشون می‌دم.
‫بعدا می‌بینمت. ‫[به زبان ایتالیایی]
‫با شماره سه.
‫یک، دو...
‫سه.
‫بیا بیخیال نشیم...
‫سیستم اتصالی کرد.
‫پردازنده مرکزی رو قطع کنین.
‫ویلی؟ چی شده؟
‫بیخیال...
‫«روکسان»؟
‫روکسان چه کوفتیه؟
‫«ترجمه از میثم موسویان»