‫[فراتر از وکالت.]
‫سلام.
‫اومدم دنبال هش.
‫یون سوک‌هون.
‫باید حرف بزنیم.
‫بو یونا چی گفتی؟
‫بعد این که آخرین بار دیدت...
‫چند روزی ناراحت به نظر می‌رسید.
‫گفت از درون احساس تهی بودن داره.
‫مجبورم جواب بده؟
‫فقط کافیه که چند کلمه باهاش حرف بزنی.
‫- از چند کلمه بیشتر بود. ‫- منظورم این نبود.
‫موندی که همین رو بهم بگی؟
‫فرض کنیم آره.
‫حرفت رو بزن. پنج دقیقه وقت داری.
‫وقتی معجزه به دنیا بیاد...
‫معجزه؟
‫لقب بچه‌مونه.
‫وقتی معجزه به دنیا بیاد به ‫سنگاپور نقل مکان می‌کنیم.
‫یه ماموریت مهاجرتی در سنگاپور دارم.
‫وقتی که انجام بشه...
‫می‌خوام به یه شرکت محلی نقل مکان ‫کنم و اونجا زندگی کنیم.
‫اونجا واسه بچه‌ها جای بهتریه.
‫- هش چی؟ ‫- اون هم باهامون میاد.
‫و کی گفته می‌تونین ببرینش؟
‫الان اعلان جنگ دادی؟
‫نه، موضوع این نیست...
‫فکرش هم نکن.
‫هی.
‫روزهای هفته پیش ماست، ‫و آخرهفته پیش توئه...
‫یعنی سرپرست اصلیش ماییم.
‫کی تو رو سرپرستش کرده؟
‫تو صرفا شوهر کسی هستی ‫ که توی سرپرستی هش شریکه.
‫تو کی باشی که ما رو جدا کنی؟
‫سعی نمی‌کنم جداتون کنم...
‫خفه شو.
‫ازت شکایفت می‌کنم، ‫پس فکری به سرت نزنه.
‫نباید حرفی می‌زدم.
‫بیا بریم.
‫چرا بهم می‌گی گربه بگیرم؟
‫دردسره دیگه.
‫من که برم ته‌گو تنها می‌شی.
‫تنها؟
‫هفت سال گذشته جدا بودیم...
‫اکثرا توی دادگاه‌های دوردست محلی کار کردی.
‫چرا یهویی شلوغش می‌کنی؟
‫بیا بریم حالا یه نگاهی بندازیم.
‫می‌گن نگهداری از گربه آسون‌تره تا سگ.
‫همه‌ی بچه‌ گربه‌ها تا سه ماه ‫ پیش مادرشون می‌مونن.
‫خیلی آروم و سالمن.
‫معروف‌ترین نژادهاشون...
‫بریتیش مو کوتاه هست، ‫رگدال و مانچکین.
‫اون دختر یه قهرمانه.
‫قهرمان؟
‫آره، باباش تریستانه، ‫یه بریتیش مو کوتاه طلایی...
‫که برنده یکی از نمایش‌های ‫ سازمان بین‌المللی گربه‌ها شد.
‫نژاد و خانواده خیلی خوبی داره.
‫مثل توله سگه. خیلی وابسته است.
‫می‌خوای بغلش کنی؟
‫بیا. یه امتحانی بکن.
‫چرا باید آزمایش آژیر خطر انقدر بلند باشه؟
‫ببخشید. بهشون می‌گم صدا رو کم کنن...
‫چون بچه‌ گربه‌ها رو می‌ترسونه.
‫[کانگ هیومین.]
‫[بیست و هشت سال پیش.]
‫چیزی نیست. الان میام.
‫ببخشید عزیزم. ترسیدی؟
‫ببخشید. گریه نکن.
‫[کانگ هیوجو.]
‫صبر کن عزیزم.
‫عزیزم؟
‫عزیزم.
‫اشکالی نداره. مامانی مواظبته.
‫اون یکی مشکلش چیه؟
‫اون موجود نیست.
‫یه گربه با نیازهای ویژه‌ است ‫که قبلا خیابونی بوده.
‫ناشنواست و حتی بلد نیست میو بگه.
‫وای. همه قایم شدن.
‫الان میان.
‫می‌شه واسشون خوراکی بیاری؟
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫عزیزم.
‫[فصل یازدهم: هیولای دوپا.]
‫سلام.
‫شما آقای یون سوک‌هون هستید؟
‫بله، خودم هستم.
‫چه جالب.
‫تا حالا یه وکیل واقعی رو ندیده بودم.
‫بیا یه عکس بگیریم.
‫واسه ثبت این لحظه.
‫یک، دو.
‫ایشون خانم کانگ هیومین هستن، ‫یکی از وکلای تیم من.
‫- سلام، کانگ هیومین هستم. ‫- فهمیدم. سلام.
‫به یه شکایت بخاطر نقض ‫حریم خصوصی از تی‌کی تلکام اشاره کرده بودین.
‫می‌شه بگید که چه اطلاعات خصوصی‌ای ‫به خطر افتاد؟
‫وقتی گوشی جدیدم رو خریدم...
‫به فروشگاه تی‌کی سپردم که اطلاعات ‫ رو از گوشی قدیمیم انتقال بدن.
‫ولی فراموش کردم که از ‫فضای ابریم خارج بشم...
‫و یه کارمند اونجا کلیپی رو دید ‫ و بعد به پلیس گزارش داد.
‫چه جور کلیپی؟
‫بهتره نشونتون بدم.
‫یه لحظه.
‫[چوکو، گویون دونگ سولگی، هونگیون دونگ...]
‫[دوبو، هیوون دونگ.]
‫[در حال بارگذاری.]
‫سر حال باش.
‫قراره بریم دور بزنیم.
‫فکر کنم متوجه شدیم. می‌تونی خاموشش کنی.
‫اسمش دوبو است.
‫خیلی مهربونه.
‫متوجه شدیم.
‫کافیه.
‫می‌تونی بری.
‫بله؟
‫خودم به این پرونده رسیدگی می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫بر اساس شواهد...
‫گزارش اون کارمند درست بوده.
‫بی‌رحمی در حق حیوانات جرم کیفریه...
‫و گزارش دادن اون کارمند...
‫عمل قانونی‌ای به صلاح جامعه محسوب می‌شه.
‫چطور قانونیه؟
‫زندگی شخصیمه، و اون فیلم هم اطلاعات شخصیمه.
‫و اون به پلیس گزارش داده.
‫مگه این غیرقانونی نیست؟
‫حریم شخصی توسط قانون محافظت می‌شه.
‫اما...
‫اگه شامل مجازات کیفری باشه ‫شامل این قانون نمی‌شه.
‫که این‌طور؟
‫پس نمی‌تونین از من دفاع کنین؟
‫پرونده رو دادن به دادستانی.
‫متاسفانه نمی‌تونیم این پرونده رو قبول کنیم.
‫چرا؟
‫شما که وکیل خیلی خوبی هستین.
‫یه جلسه‌ی دیگه دارم.
‫مسخره است.
‫یه کارمند فروشگاه تی‌کی ‫ به پلیس گزارش داده...
‫و اون هم اسمش رو گذاشته نقض حریم خصوصی؟
‫کثافت.
‫حتی نوبت هم گرفته.
‫با شخصی که گزارش داده تماس بگیر ‫ و بهشون پیشنهاد وکالت بده.
‫بعد اعلامیه نمایندگیمون رو ‫به دست دادستان‌ها برسون.
‫با این که وکالتش رو نپذیرفتیم...
‫باز هم چون اطلاعات رو از طریق ‫ جلسه‌ی آشنایی با موکل به دست آوردیم...
‫تضاد منافع پیش میاد.
‫اخلاقیات یه وکیل خیلی مهمه.
‫ولی وقتی بحث حقوق حیوانات باشه، ‫قانون دستش کوتاهه.
‫واسه همین حق ندارم که سر ‫ ریز جزئیات اخلاقی بحث کنم.
‫پس یه اطلاعیه نمایندگی می‌دیم...
‫و یادداشت نظر هم به ‫ دادستان ارائه می‌کنیم...
‫این‌طوری باعث حکم شدیدی می‌شه.
‫با یه گروه حمایت از حیوانات همکاری کنین ‫که یه طرح شکایت برای منافع عمومی بنویسیم...
‫و آماده‌ی شکایت مدنی هم بشین.
‫باید از طریق ادعای خسارت ‫ روشون فشار مالی بیاریم.
‫به رسانه‌ها هم خبر بدیم؟
‫به نظرم تبدیل کردنش به یه موضوع عمومی...
‫باعث می‌شه حکم سنگین‌تر بشه.
‫توی چند پرونده‌ی گذشته‌ی مشابه ‫اعتراض عمومی خیلی شدن گرفته...
‫در صورتی که از لحاظ قانونی ‫ چنین چیزی نداشتیم.
‫جلوگیری از تکرار جرم مهم‌تر از مجازاته.
‫ولی همچنان...
‫بعیده که وقتی بازداشته محاکمه بشه.
‫و اگه درخواست تجدیدنظر بده، ‫یه دو سالی طول می‌کشه.
‫و تا اون موقع چند سگ ‫دیگه آزار می‌بینن؟
‫این حتی ممکنه منجر به حکم زندان نشه.
‫کم پیش میاد پرونده‌های آزار حیوانات ‫ حکم زندان به همراه داشته باشن.
‫بیایید اول مطمئن بشیم که ‫ تمام اقداماتمون قانونیه.
‫درخواست بده که از مالکیت حیوانات منع بشه...
‫و دستور منع ورودش به هر گونه ‫پناهگاه حیوانات صادر بشه.
‫بله آقا.
‫سابقه‌ی حیوان‌آزاری ممکنه نشانه‌ای ‫ از تمایلات روانی باشه.
‫احتمالش هست که به انسان ‫ هم آسیب رسونده باشه...
‫تحقیق کنین ببینین پرونده بازی ‫ در مورد جونگ وو‌سول هست یا نه.
‫قربانیان به احتمال زیاد افراد بی‌خانمان...
‫یا افراد مسن آسیب‌پذیر هستن.
‫بله، فهمیدم.
‫می‌سپرمش بهت.
‫آقای لی، می‌شه یه لحظه حرف بزنیم؟
‫با من؟ باشه.
‫مزخرفه.
‫آخه هش که صرفا یه سگ معمولی نیست.
‫حین تولد رهاش کردن، ‫ولی تو تربیتش کردی...
‫که یه آدم...
‫یعنی یه سگ خیلی خوب بشه.
‫آروم باش و بشین.
‫صبر کن، می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه دستور مقدماتی ارائه می‌دم.
‫خودم راحت نیستم که انجامش بدم، ‫واسه همین یکی رو استخدام می‌کنم.
‫وکیلی می‌شناسی که در این ‫ زمینه تجربه داشته باشه؟
‫بررسی می‌کنم.
‫صبر کن. من هم وکیلم.
‫لازم نیست جای دوری رو بگردی. ‫خودم واست انجامش می‌دم.
‫چرا این‌طوری نگاه می‌کنی؟
‫نگو که...
‫داری تواناییم رو به عنوان ‫ یه وکیل زیر سوال می‌بری.
‫نه. اصلا.
‫نمی‌برم.
‫ولی اصلا به دعوی‌ای در مورد ‫حیوانات رسیدگی کردی؟
‫متاسفانه، قبل‌تر اشاره کردی که...
‫حیوانات همچنان از لحاظ قانونی ‫ دارایی محسوب می‌شن...
‫پس عملا همون حکم مالکیت شخصیه دیگه.
‫همون کار رو می‌کنم.
‫و کی وضعیتت رو بهتر از من می‌دونه؟
‫من...
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خیلی مشتاقم باهات کار کنم.
‫می‌دونی که قیمتم کم نیست دیگه؟
‫آره.
‫ترتیب مدارکش رو می‌دم.
‫باشه.
‫وای، ترسیدم.
‫آقای لی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خواستم در مورد این بپرسم.
‫ولی قضیه چی بود؟
‫لزومی نداره بدونی.
‫- بگو. ‫- چیزی نیست.
‫چی شده؟
‫واقعا؟
‫کار اشتباهیه.
‫مگه نه؟
‫هش که واسه آقای یون مثل یه سگ معمولی نیست.
‫- پسرشه. ‫- دقیقا.
‫من هم کمک می‌کنم.
‫چرا؟
‫من خارج از کار می‌خوام بکنم.
‫اصلا روی رویکرد عملکردیت تاثیری نمی‌ذاره.
‫می‌دونم نمی‌ذاره.
‫پس چرا انجامش بدی؟
‫چرا باید فرصت این که ازت بیشتر ‫ یاد بگیرم رو از دست بدم؟
‫بی‌خیال. آخه من چی می‌خوام بهت یاد بدم؟
‫مطمئنم یه چیزی پیدا می‌کنم...
‫ولی اول از آقای یون بپرس.
‫موافقت که کرد اجازه می‌دم.
‫ممکنه نخواد زندگی شخصیش ‫ رو به همکارش توضیح بده.
‫خب پس تو چی؟
‫من دست راستشم.
‫تو دو مرحله ازش پایین‌تری.
‫خیلی‌خب. گوش کن.
‫تو اینجایی. من اینجام.
‫آقای هیو اینجاست.
‫آقای یون اینجاست.
‫خوبه.
‫غذامون رسید.
‫- چقدر زیاده. ‫- وای.
‫- مرسی. ‫- خوب به نظر میاد.
‫- مرسی. ‫- مرسی.
‫نوش جان.
‫- خیلی خوب به نظر میاد. ‫- همین‌طوره.
‫خیلی‌خب.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بلدم گوشت رو ببرم.
‫- بسه. نکن! ‫- بگیر دیگه.
‫هی تازه‌کار.
‫برو اونجا غذا بخور. خودت رو قاطی نکن.
‫سرش داد نزن. بذار از غذاش لذت ببره.
‫بخور.
‫باورم نمی‌شه.
‫- خوبه نه؟ ‫- خیلی.
‫خیلی خوبه. واقعا کارشون رو بلدن.
‫جدا.
‫خوبه.
‫وای، کی حین ناهار زنگ می‌زنه؟ ‫چه بی‌ادب؟
‫سلام آقا. نه مشکلی نیست.
‫مگه وکیل واسه ناهار استراحت می‌کنه؟
‫حتما.
‫بله، حتما.
‫[بابا.]
‫می‌دونی که دارن من رو انتقال می‌دن ‫به دادگاه ناحیه ته‌گو دیگه؟
‫آخرهفته‌ها میام سر می‌زنم...
‫ولی هر وقت تونستی یه سری به مامانت بزن.
‫دوستت دارم.
‫طوری ناامید شدی که انگار دنیا تموم شده.
‫خانم هیو.
‫اون خانمی که اون روز توی ‫ کافه دیدی دخترت بود، نه؟
‫آره.
‫ظاهرا حتی مادرها هم خوششون نمیاد که...
‫دخترشون اذیتشون کنه، نه؟
‫آره. مادرها هم آدمن.
‫ولی رابطه‌ی بین مادر و دختر...
‫تقریبا پیچیده است.
‫همزمان عاشق همن و از هم متنفرن.
‫طاقت هم رو ندارین، ‫ولی دلتون واسه هم تنگ می‌شه.
‫به نظرت بقیه‌ی مادر و دخترها هم همینن؟
‫به نظرم می‌شه گفت اکثرا همینن.
‫سخته که مادر و دختری ببینی ‫که رابطه خیلی خوبی دارن.
‫- به نظرت بخاطر چیه؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫شاید بخاطر بی‌تجربگی باشه.
‫هم مادر و هم دختر اولین تجربه‌اشونه.
‫واسه چی می‌پرسی؟ ‫کاری کردی که مامانت ناراحت شده؟
‫فکر کنم یکم ناراحتش کردم.
‫هر چی که بوده، احتمالا ناراحتش کرده. ‫هر چی باشه دخترشی.
‫ولی می‌دونی، زخمش خیلی راحت خوب می‌شه.
‫چون تو دخترشی.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫یه بار هم دختر من خیلی من رو ناراحت کرد.
‫ولی وقتی اون روز «مامان» صدام کرد...
‫مامان.
‫کارم تموم شد. قند توی دلم آب شد.
‫- جدا؟ ‫- وقتی مادر بشی می‌فهمی.
‫دائم همین رو بهم می‌گن.
‫همه‌ی علاقه‌ها خوب و پاکن...
‫ولی علاقه‌ی مادری از همه‌شون خاص‌تره.
‫نمی‌شه با شنیدن تجربه‌اش رو درک کنی.
‫برای همین بدترین چیزی که یه ‫ مادر می‌تونه به دخترش بگه اینه که...
‫«امیدوارم دخترت مثل خودت بشه.»
‫اصلا دوست ندارم بشنومش.
‫می‌دونم کلیشه‌ایه، ولی حالا که ‫ فرصتش رو داری باهاش خوب رفتار کن.
‫خوشحال باش که مادرت همچنان پیشته.
‫مراقبش باش.
‫تو رابطه خوبی با مامانت داری؟
‫فوت کرده.
‫تجربه‌ی دیدن مادرت که توی ‫سردخونه دراز کشیده...
‫خیلی وحشتناکه.
‫با خودت می‌گی ‫ «مامانم همیشه انقدر لاغر بوده؟»
‫نمی‌تونی بدون پشیمانی خداحافظی کنی.
‫ولی همچنان...
‫تا جای ممکن نباید قلبت رو زخمی کنی.
‫واسه همین می‌گم بخاطر خودت ‫ هم که شده باهاش خوب برخورد کن.
‫آروم پیش برو...
‫و یه دیوار از محبت بساز...
‫که بعدتر دردش کمتر بشه.
‫حتما خانم هیو.
‫بخور.
‫صبر کن. قمقمه‌ام.
‫شما برید. من می‌رم قمقمه‌ام رو بیارم.
‫- باشه. ‫- می‌بینمت.
‫برو، عجله کن.
‫مسخره.
‫چقدر فراموش‌کاره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای یهو به همه جار بزن.
‫می‌تونم مگه؟
‫- دارم... ‫- نکن!
‫وای.
‫باورم نمی‌شه.
‫- اجی مجی. ‫- این چیه؟
‫گفتم شاید خانم خسته باشن.
‫ازت حمایت می‌کنم.
‫دیگه آبنبات نمی‌خورم. شکر رو گذاشتم کنار.
‫توش قند نداره.
‫ولی تو شیرینی قلبمی.
‫یکی بده.
‫دهنت رو باز کن.
‫خیلی خوبه.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫دائما از این‌ها می‌خورم.
‫یکی دیگه بهم بده.
‫- دو تا می‌خوای؟ ‫- آره.
‫حداقل باید دو تا بخورم.
‫تو هم سگ داری؟
‫چه مرگته کثافت؟
‫من که کاری نکردم.
‫خانم کانگ، تو برو بیرون.
‫باشه.
‫دردم میاد.
‫چهره‌اش رو به سیستم اضافه کن ‫و ورودش رو ممنوع کن.
‫مطمئن شین دیگه پاش رو اینجا نمی‌ذاره.
‫بله آقا. بیا بریم.
‫مرتیکه‌ی روانی.
‫خدا رو شکر آقای یون بود.
‫چی می‌گی؟ من تکواندو بلدم.
‫نکن.
‫هوشمندانه‌ترین کار در چنین ‫ شرایط اینه که فرار کنی.
‫آره.
‫ولش کن حالا، مامانت جوابت رو داد؟
‫نه.
‫بهتره واسه مامانم تعریف نکنین.
‫نمی‌کنم.
‫آخرین باری که در مورد تو ‫باهاش حرف زدم عصبانی شدی.
‫- چند روزه بهش زنگ نزدم. ‫- با تو تماس نگرفته؟
‫نه، ازش خبری ندارم.
‫خانم چوی بیچاره. حتما خیلی ناراحته.
‫پیام‌هام رو نادیده گرفته و ‫ به جی‌یون هم زنگ نمی‌زنه.
‫اگه پیام‌هات رو جواب نمی‌ده، ‫ خب بهش زنگ بزن.
‫زدم. جواب نداد.
‫حتما خانم چویه.
‫الو؟
‫خانم کانگ. الان کجایی؟
‫خونه‌ام.
‫چیزی شده؟
‫خب...
‫ماشین زد بهم و الان توی بیمارستانم.
‫چی؟
‫خیلی حالت بده؟
‫نه، خوبم.
‫راستش پاره‌وقت به عنوان پیک کار می‌کردم.
‫چرا؟
‫واسه بدهی مامانت؟
‫نه، در اون مورد باهاش تعیین تکلیف کردم.
‫می‌خواستم باشگاه ثبت نام کنم، ‫ولی گفتم این‌طوری راحت‌تره که...
‫هم ورزش کنم و هم واسه خونه‌ی جدید ‫ پول کنار بذارم.
‫فقط گاهی‌اوقات که مجبور نیستم ‫ تا دیروقت کار کنم میام.
‫متوجه‌ام.
‫یکشنبه مرخص می‌شم.
‫پس دوقلوها چی؟
‫خونه‌ی خاله‌ام هستن. ‫امروز اون مواظبشونه.
‫ولی قضیه فرداست.
‫از اونجایی که آخرهفته‌ است ‫بهشون قول دادم که بریم بیرون.
‫می‌خوای من پرستاری کنم؟
‫واقعا؟ آخه آخرهفته است. ‫برنامه‌ای نداری؟
‫نه، ندارم.
‫جدی می‌گی؟
‫تازه دوست شدیم و به همین زودی مدیونت شدم.
‫بی‌خیال، نگو.
‫نگران نباش. مواظبشون هستم.
‫خیلی ممنون.
‫نگران نباش و مواظب خودت باش.
‫- کی بود؟ ‫- هویون.
‫- چیزیش شده؟ ‫- آره.
‫تصادف کرده ولی خیلی جدی نیست.
‫خیلی نابغه‌ام جدا.
‫هش، باید این رو هم جمع کنم.
‫[کانگ هیومین.]
‫الو؟
‫سلام آقای یون! چیزی شده؟
‫نه، چیزی نشده.
‫ببخشید.
‫اشتباهی بهت زنگ زدم.
‫اشکالی نداره.
‫من...
‫بله؟
‫می‌خواستم ببینم واسه فردا برنامه‌ای داری؟
‫یکم سرم شلوغه.
‫آهان.
‫درسته. مشخصه.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫[کانگ هیوجو.]
‫چیزی نیست.
‫مامانی مواظبته.
‫خانم، چی شده که این ساعت اومدین اینجا؟
‫باز هم بچه‌ گربه‌های سالمی داریم ‫که پدر و مادر خوبی داشتن.
‫و ممکنه واسه کسی که تجربه‌اش ‫رو نداشته یکم سخت باشه که...
‫نه، من می‌برمش.
‫حین بزرگ‌ کردنش یاد می‌گیرم.
‫خیلی‌خب.
‫پس چیزهای لازم واسه امشب رو بهتون می‌دم.
‫جعبه‌ی خاکشون خیلی واسشون مهمه.
‫- الان میام باز هم توضیح می‌دم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫بریم امروز تفریح کنیم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. چطورید؟
‫- خوبیم. ‫- بریم.
‫بیا، بیا بریم.
‫♪ - می‌تونی... ♪ ‫♪ - می‌تونی... ♪
‫♪ - بهمون بگی... ♪ ‫♪ - بهمون بگی... ♪
‫♪ - اون وقت هر کاری می‌تونیم بکنیم... ♪ ‫♪ - اون وقت هر کاری می‌تونیم بکنیم... ♪
‫♪ - فرقی نمی‌کنه چی باشه... ♪ ‫♪ - فرقی نمی‌کنه چی باشه... ♪
‫مواظب باشین.
‫سویون، می‌یون، صبر کنین.
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫تا حالا اومده بودی اینجا؟
‫آره، با هش زیاد میام اینجا.
‫آهان.
‫دوقلوها هم انگار خوششون اومده.
‫این کلبه واسه حیوانات و بچه‌ها خطر نداره. ‫مطمئنم خوششون میاد.
‫ببخشید که وقتی که قرار بود با ‫ هش سپری کنی رو ازت گرفتیم.
‫قصدم این نبود.
‫نه، اشکالی نداره. اصلا بهتر شد.
‫خوبه. ظاهرا هش هم خوشش اومده.
‫تونستم یه اتاق دیگه هم رزرو کنم. ‫می‌تونی پیش دوقلوها بمونی.
‫مرسی آقای یون.
‫هش، نکن!
‫هی!
‫خیلی‌خب هش.
‫چیکار می‌کنی؟
‫استراحت می‌کنم. دوقلوها کجان؟
‫بیهوش شدن.
‫حتما خیلی خسته‌ان.
‫هش هم انگار خسته بود.
‫معلومه.
‫پرستاری سخته.
‫به لطف اون به ما سخت نگذشت.
‫آره.
‫هش مثل یه فرشته است.
‫خیلی باهوشه. با بچه‌ها جوره ‫و باهاشون بازی می‌کنه.
‫شنیدم که...
‫هش ممکنه بره خارج از کشور.
‫مکالمه‌تون رو شنیدم.
‫جدا؟
‫من هم می‌خوام کمک کنم.
‫مسئله شخصیه.
‫و اصلا پیچیدگی‌‌ای نداره.
‫شاید پیچیده نباشه، ولی مهمه.
‫چه فایده‌ای داره که وکلای خوبی باشیم...
‫اگه نتونیم توی مسائل حقوقی به هم کمک کنیم؟
‫پاداش اصلیمون کمک کردن ‫به هم و حمایت از هم‌دیگه است.
‫این که امروز پیش هش دیدمت...
‫باعث شد بخوام بیشتر کمک کنم.
‫می‌دونی که چقدر توانایی دارم. ‫مطمئنم به کار میام.
‫هر چی باشه من بزرگ‌ترین شاهکارتم.
‫خیلی‌خب، قبول می‌کنم.
‫ممنون که من رو استخدام کردی.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫ولی...
‫می‌ترسم که جلوشون رو بگیرم.
‫همسر سابقم نقاشه و ‫ اکثرا از خونه کار می‌کنه.
‫اگه چیزی بشه همسرش می‌تونه بهش کمک کنه.
‫ولی از طرفی من تنهام.
‫واسه همین تو بیشتر به هش نیاز داری.
‫خودم هم چنین نظری دارم.
‫ولی این که جلوشون رو بگیرم ممکنه ‫ باعث بشه که هش تنهاتر بشه.
‫واقعا دوستش داری.
‫هش که توله بود چطوری بود؟
‫حتما خیلی بامزه بوده. ‫عکسش رو داری؟
‫انقدری بود فکر کنم؟
‫خیلی کوچولو بود.
‫خیلی بامزه و ناز بود.
‫صبر کن.
‫- سلام. ‫- بله. سلام.
‫- نامه آوردم. ‫- آهان.
‫- لطفا اینجا رو امضا کنین. ‫- حتما.
‫بفرمایین. مرسی.
‫[دستور منع انتقال مالکیت.]
‫دستور منع انتقال مالکیت.
‫انگار نمی‌دونستیم وکیلی.
‫ببین چه تقلایی می‌کنی یون سوک‌هون.
‫کیه؟
‫از سرکار نامه آوردن.
‫خداروشکر که امروز خونه موندم.
‫می‌خوای این‌طوری پیش بری؟ ‫باشه.
‫- غذای چینی چطوره؟ ‫- چی می‌خوری؟
‫- می‌خواستم یه ساندویچ بخورم. ‫- ساندویچ؟
‫- خورشت سوسیس تند چطوره؟ ‫- خورشت؟
‫با یکم نودل رامن.
‫[ضبط‌ها، ایمیل‌ها، جلسات هاینیک‌کر.]
‫[در حال کپی گرفتن.]
‫چرا انقدر جا خوردی؟
‫ترسیدم.
‫ناهار نمی‌خوری؟
‫تو برو. من باید این رو تموم کنم.
‫بعد غذا تمومش کن. ‫اول غذات رو بخور بعد پول در بیار.
‫دلم برات می‌سوزه یون‌گون.
‫انگار داری با امید واهی شکنجه می‌شی.
‫فکر کردی اگه اینجا سخت تلاش کنی...
‫می‌ذارن که وکیل بشی؟
‫خانم کوون.
‫لباس بپوش.
‫بله؟
‫کار کی بود؟
‫کی متقاعدت کرد؟
‫یعنی چی؟
‫در رو باز کن.
‫من از شرایط خبر داشتم خانم کوون.
‫و می‌دونم کارم اشتباه بوده...
‫- ولی نتونستم جلوی خودم رو بگیرم. ‫- بسه.
‫قصد ندارم که...
‫بخاطر این اشتباهت آینده‌ات رو خراب کنم.
‫اگه همکاری کنی...
‫می‌بخشمت.
‫یه لحظه تنهامون می‌ذاری؟
‫من رو می‌شناسی دیگه؟
‫آره.
‫روی پرونده‌ی فروش اشتباه ‫ ویز سکوریتیز باهات کار کردم.
‫یادمه اون زمان خیلی توانا بودی.
‫آره.
‫به لطف حمایت شما...
‫ماموریت‌های واقعی بهم دادن.
‫شما تنها کسی بودی که...
‫بهم دید منصفانه‌‌ای داشتی.
‫ازت اخاذی کردن یا بهت قول جایگاهی دادن؟
‫توی چنین شرایطی...
‫من تنها آدمی هستم که می‌تونه کمکت کنه.
‫هر دوش بود.
‫واسه پرداخت هزینه دانشکده حقوقم...
‫مجبور شدم کارهای خلاف بکنم.
‫با همون ازم اخاذی کردن.
‫- ها دوسیک ازت اخاذی کرد؟ ‫- آره.
‫بهم قول داد که از یه دستیار حقوقی ‫ به وکیل ترفیع پیدا میکنم.
‫سابقه کاریت رو بررسی کردم...
‫و دیدم که هم حین سرمایه‌گذاری بلوستون...
‫و هم فروش هاینیک‌کر به اپتالین حضور داشتی.
‫ماموریتت توی اون پرونده‌ها چی بود؟
‫همون کارهای کوچیکی که همیشه می‌کنم.
‫یادداشت‌های جلسه رو تنظیم کردم، ‫کپی گرفتم...
‫و مدارک سری رو همراه ‫ چیزهای دیگه نابود کردم.
‫ما نمی‌تونیم به یه وکیل...
‫پیشنهاد ترفیع بدیم.
‫اما می‌تونیم قول بدیم سیستمی ‫ خلق کنیم که در اون...
‫صرفا به درستی توسط توانایی‌هایی که در ‫یول‌لیم از خودت نشون می‌دی ارزیابی بشی.
‫و تا الان هم، سابقه دانشکده حقوقت ‫ و یا آزمون وکالتت...
‫تا الان مانعت نشدن.
‫آقای ها دوسیک...
‫توسط آقای کو سونگ‌چول حمایت می‌شه.
‫- می‌دونیم. ‫- همین‌طوری بیکار نمی‌شینه که تماشا کنه.
‫مطمئن می‌شن که من دیگه اصلا نتونم ‫در زمینه حقوق کار کنم.
‫و خیال کردی خانم کوون ‫ چنین توانایی‌ای نداره؟
‫در هر صورت، باید انتخاب کنی.
‫و فرقی نمی‌کنه کدوم سمت رو انتخاب کنی... ‫باید آمادگیش رو داشته باشی...
‫که اگه اوضاع بد پیش رفت، ‫از حرفه حقوق کنار گذاشته بشی.
‫هر چند، ما در یه زمینه ‫ یه قدم از اون‌ها جلوتریم.
‫چه زمینه‌ای؟
‫ما به قول‌هامون عمل می‌کنیم.
‫اگه بهمون کمک کنی، جات امنه.
‫و قول می‌دم که منصفانه ارزیابی بشی.
‫باید...
‫چیکار کنم؟
‫شنیدم که همه‌چیز رو ضبط کردی.
‫هنوز مدارک بلوستون و اپتالین رو داری؟
‫آره.
‫همه رو دارم.
‫مدارک محرمانه رو هم دارم.
‫چرا؟
‫به خدا نگه داشتم که مطالعه کنم...
‫می‌دونی ما دنبال چی هستیم؟
‫آره.
‫بیا داخل.
‫آقای بان جی‌سونگ اومدن.
‫آقا!
‫می‌تونی بری.
‫چی شده؟ گفتم که نیای دفترم.
‫معذرت می‌خوام، ولی مورد اورژانسیه.
‫یه نگاهی بندازید لطفا.
‫این چیه؟
‫اپتالین بر علیه...
‫صندوق بلوستون شکایت کرده.
‫شکایت؟ چرا؟
‫برای نقض ضمانت و نمایندگی فروشندگی.
‫چی داری می‌گی؟
‫اپتالین، هاینیک‌کر رو بخاطر تکنولوژی ‫ شتاب‌دهنده هوش مصنوعیش خرید.
‫واسه نگهداری و توسعه دادنش...
‫به داده‌های اصلی و منطق عملیاتیش نیاز دارن.
‫ولی کدهای نرم‌افزار رمزنگاری شده هستن.
‫و منطق عملیاتیش هم ثبت نشده.
‫اجراش عملا غیرممکنه.
‫چی؟
‫به زبان دیگه...
‫اپتالین عملا پوسته‌ی شرکت رو خریده.
‫صبر کن. ما تا الان از این خبر نداشتیم؟
‫ما واقعا در زمینه ‫ نیمه‌رساناها پیشرو نیستیم.
‫همه مسائل مربوط رو به تکنولوژی ‫ هاینیک‌کر رو تحویل دادیم.
‫دقیقا نقض قرارداد چی بوده؟
‫بندهای پنج و سیزده.
‫[نمایندگی و ضمانت‌های فروشنده.]
‫اپتالین دنبال فسخ فرارداد...
‫بازگشت قیمت خرید و حتی جبران خسارته.
‫چقدر می‌شه؟
‫حدود دویست میلیارد وون تخمین زده می‌شه.
‫آقا.
‫چه جواب باید بدیم؟
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫بلوستون شرکتیه که توسط یه شرکت ‫ مدیریت دارایی اداره می‌شه.
‫شرکت مدیریت دارایی باید به این رسیدگی کنه.
‫صبر کنین.
‫چطور الان چنین حرفی می‌زنین؟
‫باید بری. اینجا خیلی‌ها ‫ چشم و گوششون می‌جنبه.
‫باهات در تماسم.
‫آقا.
‫بله آقا.
‫فهمیدم.
‫[بابا.]
‫سلام بابا.
‫نمی‌تونم به مامان زنگ بزنم.
‫احیانا پیش تو نیست؟
‫نه، من هم می‌خواستم به تو زنگ بزنم ‫ که ببینم خونه‌ است یا نه...
‫چون من هم بهش زنگ می‌زنم جواب نمی‌ده.
‫واقعا؟
‫فکر کردم تماس‌های من رو جواب نمی‌ده ‫ چون از دستم ناراحته.
‫الان بررسی می‌کنم که خونه است یا نه.
‫قطعا خونه است.
‫مامان.
‫خوابه؟
‫مامان.
‫مامان؟
‫مامان.
‫مشکل چیه؟ چی شده؟
‫هیومین.
‫خیلی ترسیده بودم.
‫و ندیده بودم این‌طوری گریه کنه.
‫وایستا. مشکل پیشی چی بود؟
‫از عوارض واکسن بود.
‫پس ببرینش دامپزشک.
‫خیال کردی نبرده؟
‫فکر کنم اونجا یه سری آنتی‌بیوتیک ‫بهش دادن و داره بهتر می‌شه.
‫ولی از کنارش تکون نمی‌خوره، ‫و خیلی شدید گریه می‌کنه.
‫خیلی‌خب، الان میام اونجا.
‫باشه. عجله کن.
‫مامان، جی‌یون داره میاد اینجا.
‫چرا؟ الان که دیروقته.
‫خانواده‌اش شیش‌تا گربه دارن.
‫از گربه‌ها خیلی می‌فهمه.
‫جدا؟
‫غذا خوردی؟
‫خوبم. اشتها ندارم.
‫گمونم اصلا نخوابیدی.
‫خیلی خسته به نظر میای.
‫یه چیزی می‌پزم.
‫نه.
‫یکم دیگه باید بهش غذا بدم.
‫واکسن باعث شده اشتهاش رو از دست بده. ‫اصلا غذا نمی‌خوره.
‫هر دو ساعت به زور بهش غذا می‌دم.
‫باید بهش دارو هم بدم.
‫من می‌دم.
‫ولی اول یه چیزی درست می‌کنم که تو بخوری.
‫مامان، بیا غذا بخور.
‫مامان.
‫ای بابا.
‫برو روی تخت بخواب.
‫- مامانت کجاست؟ ‫- آشپزی که می‌کردم خوابش برد.
‫حتما چند روز بیدار بوده و مراقب ‫ اون پیشی کوچولو بوده.
‫و پیشی کو؟
‫توی پناهگاهش روی تخته.
‫باید غذا و داروهاش رو بخوره.
‫- بذار اول دست‌هام رو بشورم. ‫- باشه.
‫مرسی.
‫[خلاصه‌ی انتقال تکنولوژی.]
‫[برای کو سونگ‌چول.]
‫[یادداشت‌های جلسه.]
‫[روش اکتساب سهام.]
‫ظاهرا الان چهارچوب اصلیش رو فهمیدیم.
‫احتمالا اصلا خبر ندارن که ‫ ما این رو ضبط کردیم.
‫ولی این کفایت نمی‌کنه.
‫آقای کو واقعا آدم عاقلیه.
‫فکر نمی‌کنم که کلمات ها دوسیک...
‫به عنوان شواهد قاطع عمل کنه.
‫شواهدی که ثابت کنه آقای کو ‫ پشت این نقشه‌هاست...
‫باید دست بلوستون باشه.
‫فکر می‌کنم همین‌طور باشه.
‫ولی چرا باید بدنش به ما؟ ‫اون‌ها که طرف همن.
‫کثافت‌های عوضی.
‫در واقع...
‫اپتالین برعلیه بلوستون شکایت کرده.
‫چرا؟
‫اپتالین هاینیک‌کر رو بخاطر...
‫تکنولوژی شتاب‌دهنده‌ی هوش‌مصنوعیش خریده.
‫ولی بعد خرید متوجه شدن که ‫کدهای نرم‌افزار رمزنگاری شده بودن.
‫و هسته منطق عملیاتی هم اصلا لحاظ نشده.
‫پس عملا نمی‌تونن الان ‫ از فناوری استفاده کنن.
‫این یعنی چی؟
‫مدارک فنی‌ای بوده که هاینیک‌کر بهشون نداده؟
‫نه، نبوده.
‫بلوستون چنین کاری نمی‌کنه. ‫کامل همه‌چیز رو گرفتن.
‫ولی در حالی که ما مشغول ‫ توسعه فناوری بودیم...
‫همه‌چیز رو ضبط نمی‌کردیم.
‫پس فناوری چطوری استفاده می‌شد؟
‫خب، صرفا ازش استفاده می‌کنی.
‫همه‌اش اینجاست.
‫واسه همین به اختلاس هم شک داشتم.
‫تمام سوابق مالی هم اینجا ثبت کردم.
‫هیئت توسعه‌ی مدار مجتمع دیجیتال ‫ برنامه‌پذیر ۸.۸ میلیون وون...
‫در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۳ خرید کرده. ‫ همراه با مالیات.
‫مدل حافظه اچ‌بی‌ام‌سه ۱۳.۲ میلیون وون...
‫در تاریخ ۱۲ آوریل خرج کرده، ‫ همراه با مالیات.
‫- می‌تونیم شرکتت رو پس بگیریم. ‫- چی؟
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫اول باید با شرکت مدیریت دارایی صحبت کنیم.
‫این ممکنه یه شکاف بینشون ایجاد کنه.
‫چری؟
‫عزیزم؟
‫جی‌یون مراقبشه.
‫جدا؟
‫یکم استراحت کن. ‫ بهت که گفتم جی‌یون حرفه‌ایه.
‫بهش غذا و دارو داد.
‫یکم بخواب.
‫بیا.
‫فکر کنم حالش بهتر شده. ‫داره با جی‌یون بازی می‌کنه.
‫نگران نباش. یکم بخواب.
‫چرا یهویی تصمیم گرفتی گربه بگیری؟
‫بابات...
‫پیشنهاد داد که انقدر تنها نباشم.
‫وای.
‫نمی‌ذاشتی من گربه بگیرم.
‫خودم هم نمی‌خواستم، ‫چون شک داشتم که بتونم گربه بزرگ کنم.
‫ولی توی فروشگاه حیوانات خانگی...
‫چری رو دیدم.
‫من رو یاد هیوجو انداخت.
‫هیوجو؟
‫چری ناشنواست.
‫حتی بلد نیست میو کنه.
‫جدا؟
‫وقتی که آوردمش اینجا حالش خوب بود.
‫می‌دونستم که از پسش برنمیام.
‫لیاقت مادر بودن هم ندارم.
‫نمی‌تونم مواظب کسی باشم.
‫نگو.
‫واکسن‌ها گاهی‌اوقات عوارض جانبی دارن.
‫نمی‌شه خودت رو مقصر بدونی که.
‫هیوجو وقتی که بچه بود خیلی زخمی می‌شد.
‫فکر کنم چون نمی‌شنید زخمی می‌شد.
‫ولی خیلی گریه نمی‌کرد.
‫تارهای صوتیش مشکلی نداشتن. ‫می‌تونست از خودش صدا ایجاد کنه.
‫یه جایی دیگه وسواس شده بود.
‫اگه هیوجو جلوی روم نبود استرس می‌گرفتم.
‫واسه همین...
‫دائما نگاهش می‌کردم...
‫و همیشه حواسم بهش بود.
‫می‌دونستم که دارم بیش از حد ‫ حساسیت به خرج می‌دم.
‫شاید واسه همینه که...
‫رشدش یکم طول کشید.
‫جدا؟
‫بعدش اون حادثه رخ داد.
‫کدوم حادثه؟
‫بلایی سر هیوجو اومد؟
‫نه.
‫سر هیوجو نه. سر تو.
‫چون همش درگیر هیوجو بودم...
‫عملا تو رو نادیده می‌گرفتم.
‫نمی‌تونستم همزمان دو جا باشم.
‫یادته؟
‫یه بار...
‫از پله‌ها افتادی.
‫یه چیزهایی یادمه.
‫فکر کنم دست راستم...
‫و پای چپم شکست.
‫خیلی بد بود.
‫هیوجو دیر رشد کرد چون خیلی حساس بودم...
‫و تو زخمی شدی چون...
‫بهت توجه نمی‌کردم.
‫واقعا...
‫توی همه‌چیز خیلی بدم.
‫نگو.
‫پس...
‫واسه همین...
‫هیوجو رو به خاله سپردی؟
‫یهویی رخ نداد.
‫من...
‫خاله‌ات رو خیلی اذیت کردم.
‫چطوری؟
‫قبل ازدواجشون من رو به ‫ شوهرخاله‌ات معرفی کرد...
‫و فهمیدم که اون هم مادرزادی ناشنواست.
‫نمی‌دونم چرا اون زمان انقدر عصبانی شدم.
‫خیلی حرف‌های زشتی به خاله‌ات زدم.
‫خیلی دوست داشت بچه‌دار بشه...
‫ولی من گفتم که نشه.
‫گفتم چه فایده‌ای داره که ‫بچه‌ی ناشنوا به دنیا بیارن؟
‫خیلی بده.
‫آره.
‫شاید...
‫حرف‌های من باعث شد این‌طور بشه.
‫مشخص شد که خاله‌ات نمی‌تونه بچه‌دار بشه.
‫با دیدن هیوجو...
‫واسم سوال شد که نکنه دختر من...
‫داره بخاطر حرف‌های زشتی که ‫ به خواهرم زدم مجازات می‌شه؟
‫یهویی احساس کردم که باید ازش عذرخواهی کنم.
‫بهش زنگ زدم و اون هم اومد.
‫بدون این که خودش مادر باشه...
‫فورا فهمید که هیوجو چی ‫لازم داره و چی می‌خواد.
‫باعث شد هیوجو که همیشه بی‌احساس بود...
‫لبخند بزنه.
‫حتی بلند بلند می‌خندید.
‫پیش خودم فکر کردم...
‫که من اصلا صدای هیوجو رو نشنیده بودم.
‫هیوجو یه دلیلش بود...
‫بخاطر نادیده گرفتن تو هم احساس ‫ پشیمانی داشتم.
‫تو هم بچه بودی و به مهر مادری نیاز داشتی.
‫اون زمان اصلا نمی‌دونستم که استعدادی داری.
‫اصلا ندیده بودم که کتاب بخونی.
‫بدون این که حتی یه کتاب واست بخونم...
‫خودت الفبای کره‌ای رو یاد گرفتی.
‫دختر محشری بودم.
‫هنوز هم هستی.
‫آره.
‫گرسنه نیستی؟
‫یکم هستم.
‫بریم رامن نودل بخوریم؟
‫چرت نگو.
‫بریم؟
‫چهار وعده چطوره؟
‫بذارید دوستانه پیش بریم.
‫موکل من مایله که از دعوی دوری کنه.
‫هیچکس عملا دنبال دعوی نیست.
‫صرفا به عنوان چاره آخر می‌ریم سراغش.
‫باید به سلامت هش فکر کنیم.
‫سلامت هش؟
‫ما این کار رو بخاطر سلامتش می‌کنیم.
‫موکل ما مثل پدر هش می‌مونه.
‫چطور ممکنه که هش بدون پدرش...
‫توی یه سرزمین دور و خارجی، ‫ احساس خوشحالی بکنه؟
‫- صبر کن. ‫- پدرش...
‫بیایید احساسات رو بذاریم کنار ‫ و فقط در بستر قانون پیش بریم.
‫از لحاظ قانونی، هش...
‫دارایی‌ای محسوب می‌شه که مالکیتش ‫ مشترکا در دست موکل ما و طرف مقابله.
‫حق حضانت حین روزهای هفته و ‫ آخر هفته هم به وضوح مشخص شده.
‫اقدام طرف مقابل مبنی بر این که ‫بخواد ببرش خارج...
‫مشخصا نقض قوانین قرارداده...
‫و تخلف جدی نسبت به حق حضانت موکل من ‫ در روزهای آخرهفته محسوب می‌شه.
‫اگه توافقی ایجاد نشه...
‫به دادگاه شکایت دستور ‫مقدماتی‌ای ارسال می‌کنم...
‫که هش رو از حق سفر محروم کنه.
‫یون یوک‌هون، می‌شه بیرون ببینمت؟
‫- نمی‌تونی. ‫- نه!
‫سون یونا پاسخ‌دهنده‌ی این برنامه حکمه.
‫همچنین طرف مقابل قرارداد توافق طلاق هم هست.
‫ولی شما...
‫آقای جونگ وون‌جون.
‫- آقای جانگ وون‌جون. ‫- جونگ وون‌جون.
‫درسته، آقای جونگ وون‌جون.
‫شما شخص سومی هستید که ‫ هیچ ارتباطی به این پرونده ندارید.
‫شخص سوم چه حقی داره که...
‫درخواست بده مستقیما با موکل من حرف بزنه؟
‫اگه چیزی هست که باید بگی...
‫ممنون می‌شیم جلوی وکلا بگی.
‫آقای یون.
‫- می‌ری دنبال هش؟ ‫- آره.
‫بیا، یه سری وسایل واسش آوردم.
‫به عنوان تشکر بابت کمکی که هفته‌ی ‫پیش توی نگهداری بچه‌ها کردی.
‫لازم نبود.
‫راستش مامانم یه بچه گربه ‫ به سرپرستی پذیرفته...
‫واسه همین وقتی رفته بودم ‫ فروشگاه لوازم حیوانات، این‌ها رو خریدم.
‫آهان. پس مامانت حالا گربه داره.
‫آره.
‫- خیلی زیاده. ‫- یه سری خوراکی با یه قلاده است.
‫انگار قلاده نداشت.
‫هش قلاده دوست نداره.
‫هر قلاده‌ای نیست.
‫قابلیت مکان‌یابی داره که بتونی پیداش کنی.
‫قابلیت‌های هوشمند دیگه هم داره.
‫کوچیکه، واسه همین اذیتش نمی‌کنه.
‫که این‌طور؟
‫خوبه.
‫اگه اشکالی نداره، می‌شه شخصا بدم بهش؟
‫دلم واسش تنگ شده.
‫بعدش می‌رم.
‫حتما. راحت باش.
‫من قلاده‌اش رو به برنامه گوشی متصل می‌کنم.
‫می‌شه گوشیت رو ببینم.
‫خودم می‌کنم.
‫به من یاد داد، بذار خودم بکنم.
‫گوشیت رو بده من.
‫خب باشه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من پسرعموی یون سوک‌هون هستم. ‫اومدم دنبال هش.
‫یکم زود اومدی.
‫آره.
‫اول باید سرپرستش هماهنگ کنیم.
‫الان بهش زنگ می‌زنم.
‫صبر کنین.
‫گفته بود امروز دادگاه داره.
‫نه، اشکالی نداره.
‫یه لحظه.
‫یعنی چی که یکی دیگه بردش؟
‫خب...
‫گفت که پسرعموتونه.
‫امکان نداره.
‫آقای یون، حدس بزن کجاییم؟
‫[زنگ نزن پلیس.]
‫«بابایی، تو رو خدا وکیلش شو.»
‫«چرا انقدر اذیت می‌کنی؟»
‫اگه می‌خوای از این موکل دفاع کنی...
‫بیا اینجا.
‫آدرس...
‫یه رازه!
‫سابقه‌ی حیوان‌آزاری ممکنه نشانه‌ای ‫ از تمایلات روانی باشه.
‫[اطلاعات خصوصی.]
‫احتمالش هست که به انسان ‫ هم آسیب رسونده باشه...
‫تحقیق کنین ببینین پرونده بازی ‫ در مورد جونگ وو‌سول هست یا نه.
‫[ناپدید شدن زنجیره‌ای حیوانات خانگی ‫در هیوون دونگ، ساپیونگ گو...]
‫آقای یون.
‫آقای یون، خودت رو جمع و جور کن.
‫باید بریم هش رو پیدا کنیم.
‫آقا، می‌شه یکم سریع‌تر بری؟
‫آقای یون، نباید احساساتی بشی.
‫الان هدفمون اینه...
‫که هش رو سالم برگردونیم. ‫فهمیدی؟
‫آقای یون، همین‌جاست.
‫- شبیه اونجاست، نه؟ ‫- آره.
‫هش.
‫برگردین.
‫هش.
‫لعنتی.
‫هی!
‫خوب اینجا رو پیدا کردین.
‫فکر کردم گوش می‌کنی و تنها میای...
‫واسه همین اومدم استقبالت.
‫ولی می‌بینم که همکار جوانت رو آوردی.
‫آره. اسم من کانگ هیومینه.
‫امروز اومدم چون که...
‫ناراحت بودم که توی ‫ ملاقات قبلیمون حین مشاوره...
‫ناراحتت کرده بودم.
‫الان که این‌طوری دیدمت...
‫راستش فکر می‌کنم بهتر درکت می‌کنم.
‫چطور؟
‫ما وکیلت می‌شیم.
‫مطمئن می‌شیم که نری زندان.
‫ممکنه؟
‫مگه واسه شهرت آقای یون نیومدی سراغ ما؟
‫چرا. اون خیلی معروفه.
‫ولی مردم نظرات متفاوتی دارن، ‫واسه همین یه چیزی آماده کردم.
‫آسون نبود.
‫ولی خوشبختانه، من چهره معصومی دارم.
‫مردم و حیوانات زود بهم جذب می‌شن.
‫فقط خودم این‌طور فکر می‌کنم؟
‫چهره‌ام معصوم نیست؟
‫چرا.
‫آقای جونگ.
‫حواست رو جمع کن.
‫من با قطعیت بهت می‌گم که یون سوک‌هون...
‫تنها آدم کره است که می‌تونه ‫ جلوی زندان رفتنت رو بگیره.
‫پس اگه هش رو سالم بهمون پس بدی...
‫ما وکیلت می‌شیم، مگه نه آقای یون؟
‫ممنون که پیشنهاد دادی ‫ پرونده‌ام رو قبول کنی.
‫ولی من مشکل اعتماد کردن به ملت دارم.
‫پس تا وقتی که پرونده بسته بشه ‫ هش پیش من می‌مونه.
‫وکالت فقط یه هنر فنی نیست. ‫یه فرم هنری جامعه.
‫اگه یه وکیل بتونه صادقانه استدلالش ‫ رو به قاضی ارائه بده...
‫ممکنه حاصل بهتری داشته باشه.
‫اگه با اشتیاق ازت دفاع کنه، ‫ممکنه بتونه یه راهی پیدا کنه.
‫ولی با اقدام فنی ممکنه حاصلش بدتر بشه.
‫اگه هش رو همین‌طوری گروگان بگیری...
‫امکان وکالت صادقانه وجود نداره.
‫اگه هش رو امن و امان بهمون پس بدی...
‫صادقانه نهایت تلاشمون رو می‌کنیم...
‫که برای قدردانی ازت دفاع کنیم.
‫نه؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫آره، همین کار رو کنیم. ‫بهتون تکیه می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫واقعا ازم دفاع می‌کنی؟
‫آره.
‫می‌دونی اگه سعی کنی بازی ‫ در بیاری چی می‌شه دیگه؟
‫می‌دونی چه بلایی سر هش میاد؟
‫تا الان...
‫۱۴ سگ و ۱۳ گربه رو کتک زدم.
‫نذار سگ‌ها ۱۵ تا بشن.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫حالا شد.
‫بریم.
‫از دستم که عصبانی نیستی؟
‫الان دیگه با هم توی یه تیممی.
‫نباید بینمون کدورتی باشه.
‫روت حساب می‌کنم.
‫با شما هم مشتاقم کار کنم خانم کانگ.
‫خداحافظ هش.
‫دوباره میام که با هم بازی کنیم. خداحافظ!
‫هش.
‫ببخشید.
‫خیلی ببخشید هش.
‫هش.
‫خوشبختانه جراحت جدی‌ای نداره...
‫ولی دنده‌اش مو برداشته...
‫و دستگاه گوارشش هم بخاطر ‫ استرس زیاد خوب کار نمی‌کنه.
‫شکستگیش خیلی جدی نیست...
‫و با استراحت و درمان خوب می‌شه...
‫ولی در حال حاضر اولویت ‫ باید آرامش روانیش باشه.
‫- عزیزم. ‫- تو چه مرگته؟
‫صدات رو بیار پایین.
‫نشنیدی که گفت به آرامش نیاز داره؟
‫من امشب هش رو می‌برم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫یون سوک‌هون، باید حرف بزنیم.
‫می‌دونم من در جایگاهی نیستم که نظر بدم، ‫ولی بهتره باشه واسه بعد.
‫آقای یون امروز خیلی بهش فشار اومده.
‫آقای یون!
‫[مکان و فاصله تا هدف.]
‫- آقا، می‌شه بپیچین سمت راست؟ ‫- حتما.
‫روت حساب می‌کنم.
‫بیایین پیشی‌ها. من اومدم.
‫بیایین بیرون. وقت غذاست.
‫اینجا نقطه‌ی کور دوربینه.
‫درسته. همینه.
‫کثافت.
‫- اونجا چه خبره؟ ‫- شاید از فامیل‌های قربانی باشه.
‫قربانی یه فرد مسنه که فامیلی نداشته.
‫شاید صاحب یکی از حیواناته.
‫فکر نمی‌کنم.
‫اکثرا سگ و گربه‌های خیابونی رو کتک می‌زد.
‫می‌دونست که اگه خانواده ‫و صاحبی در کار نباشه...
‫صرفا با یه سیلی ساده می‌فرستنش که بره.
‫همینش بیشتر عصبانیم می‌کنه.
‫کثافت.
‫باید بزنن لهش کنن.
‫وای
‫بهتر نیست بریم جلوش رو بگیریم؟
‫صبر کن. بذار تمومش کنم.
‫کثافت عوضی.
‫بابا!
‫بابا هش رو می‌زنه.
‫خیلی درد میاد بابا.
‫با بد کسی در افتادی.
‫بخور.
‫زورت به سگ‌ها رسیده؟
‫روانی بی‌شرف.
‫ببینیم خودت چقدر زور داری؟
‫هی!
‫جونگ ووسول، حق داری که سکوت اختیار کنی.
‫حق داری که درخواست قرار احضار زندانی بدی...
‫و از خودت دفاع کنی.
‫- برین گم‌شین. ‫- تکون نخور!
‫ولم کنین!
‫هی آقا.
‫اون سمتی دوربین امنیتی هست.
‫از اون سمتبرو.
‫اون یارو.
‫واسه چی دستگیرش می‌کنین؟
‫یه پیرمرد بی‌کس‌وکار رو کتک زده.
‫طرف داره می‌میره.
‫حال هش چطوره؟
‫تازه خوابش برده.
‫گفتم که بیای داخل.
‫چیزی نیست.
‫فردا میام دنبالش.
‫باشه.
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫خداحافظ.
‫وون‌جون بهم گفت.
‫حکم مقدماتی رو ارسال کردی؟
‫حتما باید تا اونجا پیش بری؟
‫یعنی بذارم که هش رو ببری خارج؟
‫می‌خواستم که در موردش حرف بزنیم.
‫هنوز خیلی وقت مونده.
‫وون‌جون از سر نادانی عجولانه رفتار کرد.
‫حتی اگه الان نشه، بعدا می‌شه.
‫خب چیکار کنم؟
‫توی کره ترکش کنم؟
‫ترکش کنی؟
‫این که پیش من بذاریش یعنی ترکش کردی؟
‫نه.
‫منظورم این نبود.
‫از کجا بدونم که رفتی اونجا ولش نمی‌کنی؟
‫یعنی چی؟
‫چرا نکنی؟
‫با شوهر خودت این کار رو کردی.
‫چطور می‌تونم هش رو به ‫ آدم به این بی‌رحمی بسپرم؟
‫الان حرف اون رو پیش کشیدی؟
‫خوبه.
‫آره، من بی‌احساسم.
‫گفتم که نمی‌خوام این‌طوری بشه.
‫از وقتی که ازدواج کردیم فهمیدم.
‫باورم نمی‌شه.
‫اصلا واست مهم نیست.
‫واسه من هم راحت نیست.
‫بهش فکر کردم، ولی وقتی وقتش رسید...
‫شک داشتم.
‫واقعا شک داشتم.
‫هر آدمی باشه شک می‌کنه.
‫مطمئن نبودم. ‫ولی نشونه‌های خوبی در کار نبود.
‫احتمال داشت که بعدا این‌طوری بشه.
‫گذشته‌مون به کنار...
‫آینده‌مون هم خراب بشه؟
‫چرا نباید حق زندگی خوشبختانه داشته باشیم؟
‫باید زودتر بهم می‌گفتی.
‫باید بهم می‌گفتی یونا.
‫اگه می‌گفتم به حرفم گوش نمی‌کردی.
‫واست فرقی نمی‌کرد که آینده چطور می‌شد...
‫در نتیجه یه عمر ناراحت می‌موندی.
‫باز هم باید بهم می‌گفتی.
‫باید کاری می‌کردی که درکت کنم.
‫اصلا فرصتش رو بهم دادی؟
‫همون کاری رو می‌کردی که الان نمی‌کنی.
‫بهم می‌گفتی بی‌رحم...
‫عصبانی می‌شدی و سوال‌پیچم می‌کردی.
‫اون موقع حداقل می‌تونستم سعی کنم توضیح بدم.
‫سرگرم طفره رفتن از مشکل بودی.
‫وقتی به اختلاف می‌خوردیم ‫ بحث رو عوض می‌کردی.
‫از موضوعات بحثمون دوری می‌کردی.
‫از من هم دوری می‌کردی.
‫این‌ها...
‫بخاطر خودت بود. به فکرت بودم.
‫می‌خواستم بذارم دورت خلوت باشه ‫ که حالت بهتر بشه.
‫نه.
‫نه، این خیلی...
‫خفه کننده بود. حس می‌کردم زندانیم.
‫بدون توجه به نیتت...
‫رابطه‌مون نادیده گرفته می‌شد.
‫و آخرش هم خراب شد.
‫نه، واسه من این‌طوری نبود.
‫و این که الان داریم راجع بهش حرف می‌زنیم.
‫نباید اصلا حرف می‌زدیم.
‫تو...
‫تو خیلی...
‫[یون سوک‌هون.]
‫مگه مودبانه نیست که بعد ‫ تماس بی‌پاسخ زنگ بزنن؟
‫همین‌طوری فرار کرد.
‫خیلی نگرانشم.
‫شاید خوابیده؟
‫الو؟ آقای یون؟
‫خواب نبودی؟
‫چی؟
‫آقای یون.
‫چی شده؟
‫حتما خیلی درد می‌کنه.
‫اینجا داروخانه هست؟
‫وای، آخه چه بلایی سرت اومده؟
‫خدایا.
‫[فراتر از وکالت.]
‫دوست ندارم توی یه خانواده‌ی ‫ بی‌مهر و محبت زندگی کنم.
‫- این نقض قرارداد. ‫- چه نوع نقض قراردادی؟
‫توافق کرده بودیم که همین کار رو کنیم.
‫این‌طوری انگار کامل نیست.
‫خالیه.
‫- بیا یه لحظه حرف بزنیم. ‫- راجع به چی؟
‫چی؟ الان؟
‫- دارین چیکار می‌کنین؟ ‫- اصلا قابل قبول نیست.
‫پیشنهاد می‌دی من استعفا بدم؟
‫به رای من نیاز داری.
‫آقای یون اومده بود اینجا؟
‫چرا از من خوشت نمیاد؟
‫- سوک‌هون. ‫- سوک‌هون؟
‫خب امشب تو باهام بیا.