‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ماده و نر حالشون خوب نیست.
‫اون نره یه‌بار بهم غذا داد.
‫امیدوارم دوباره بهم غذا بده.
‫ماده عموی منو توی خونه‌ش ترسوند.
‫ترسوند؟ عموت مدفوع کرد؟
‫آره، مدفوع کرد. ‫زنه یه اسلحه سمتش نشونه گرفت.
‫آیا این اقدام جنگی قابل تأییده؟
‫شدیدا به شهادت نیاز پیدا می‌کنم.
‫تایید شده.
‫ناراحتم.
‫لعنتی.
‫همونجایی که هستی بمون.
‫ایمی.
‫اسلحه رو بگیر پایین.
‫تکون نخور.
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چه کوفتیه؟ ازم دور شو!
‫دنی!
‫لعنتی.
‫دنی!
‫لعنتی.
‫لعنتی، چرا مجبورم کردی اینکارو کنم؟
‫کمک!
‫لعنتی.
‫آخ.
‫[لطفا کمکم کن. دنی ماشینم رو ‫از جاده خارج کرد. گم شدم.]
‫[تحویل داده نشد.]
‫لعنتی.
‫گندت بزنن.
‫اوه، یه نفر اینجاست. خداروشکر.
‫سلام؟
‫آخ! دنی!
‫اوه، لعنت بهت!
‫دست از سرم بردار!
‫تو دست از سرم بردار!
‫زندگیم رو نابود کردی!
‫من زندگی تو رو نابود کردم؟ چی؟
‫ممکنه دیگه جون رو نبینم، روانی!
‫برادرم بخاطر تو مُرده!
‫چی؟
‫آخ.
‫پال مُرده؟
‫نمی‌دونم. گمون کنم.
‫لعنتی!
‫دنی، چه اتفاقی افتاد؟
‫پلیسا بهش شلیک کردن.
‫سعی کرد از دیوار بالا بره ‫و اونا بهش شلیک کردن.
‫خب، دیدی که سوار آمبولانس بشه؟
‫- چند دفعه بهش شلیک شد؟ ‫- نمی‌دونم، خب؟
‫نتونستم ببینم.
‫خب پس مطمئن نیستی.
‫می‌دونی، شاید فرار کرده.
‫یعنی ممکنه اینجور شده باشه، درسته؟
‫نمی‌دونم. گم شدم.
‫فقط باید ببینم حالش خوبه یا نه.
‫خب؟ فقط... ‫می‌دونی چطوری برگردیم؟
‫ببین، وقتی منو از اون تپه کوفتی ‫هل دادی پایین، قوزک پام آسیب دید
‫پس کمکم کن از اینجا برم ‫و منم جاده رو بهت نشون میدم.
‫به پلیس‌ها زنگ نمی‌زنم.
‫اسلحه‌ات کجاست؟
‫نمی‌دونم. گمش کردم.
‫از کجا بدونم قایمش نکردی؟
‫ها؟ چون تو یه دروغگوی بیماری.
‫چون اگه پیشم بود بهت شلیک می‌کردم، کودن.
‫هی! هی، برگرد اینجا.
‫نه. درست صحبت کن!
‫تو بهم گفتی دروغگو.
‫بهت کمک نمی‌کنم ‫مگر اینکه با زبون خوش بگی!
‫باشه، باشه، باشه.
‫یه بیمارستان کنار خروجی بزرگراه هست.
‫شرط می‌بندم بردنش اونجا.
‫ببین، نیاز نیست درمورد پال صحبت کنی.
‫- خب؟ ‫- فقط سعی داشتم کمک کنم.
‫اگه من تورو کول می‌کنم، ‫پس نباید حرف بزنی، تمام.
‫هرجور راحتی.
‫خدای من، هیچ‌کجا آنتن نمیده.
‫چکار کنم؟
‫- اگه فکر کرده می‌تونه دخترمو ببره... ‫- میشه لطفا خفه‌خون بگیری؟
‫باشه؟ مطمئنی راه درست رو داریم میریم؟
‫آره، می‌دونم دارم کجا میرم. ‫مستقیم برو سمت اون درخت‌ها.
‫- کدوم درخت‌ها؟ همه‌شون درختن. ‫- اونایی که دارم بهشون اشاره می‌کنم، احمق.
‫اوه خدای من.
‫- حس می‌کنم داریم دور خودمون می‌چرخیم. ‫- خب، نمی‌چرخیم، باشه؟
‫باشه.
‫چیزی واسه خوردن داری؟
‫آره. صبر کن.
‫اوه.
‫- اوه ممنون. ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- بفرما.
‫- خیلی عوضی هستی. ‫- هووم. خیلی خوبه.
‫آخ! چرا اینکارو کردی؟
‫- خودت شروع کردی. ‫- خدای من.
‫داری چکار می‌کنی؟
‫بس کن. بس کن. بس کن.
‫می‌دونی برادرت اون حرکت رو بهم یاد داد.
‫لعنت بهت.
‫دفعه بعد که یه نفر واست بوق زد، ‫شاید بهتر باشه ولش کنی.
‫یا شاید دفعه بعد قبل از بوق زدن ‫بهتره یکم فکر کنی.
‫- این چطوره؟ ‫- چرا همیشه اینقدر عصبانی هستی؟
‫- منم می‌تونستم همینو از تو بپرسم. ‫- حالا هرچی.
‫نیاز به آب داریم.
‫آدمیزاد می‌تونه چندین روز ‫بدون آب دووم بیاره، پس آروم باش.
‫این که 100 درصد درست نیست.
‫اوه جدی؟ پس چه مدت؟
‫نمی‌دونم... 19 ساعت؟
‫19؟ من 19 ساعت بدون آب خوابیدم، ابله.
‫کدوم آدمی اینقدر می‌خوابه؟
‫روز بدی داشتم!
‫- تو یه بچه‌ای. ‫- تو یه نوزادی.
‫حتی نمی‌تونی راه بری.
‫خب؟ ضمنا خودتو بدبخت کردی. ‫حالا دیگه نمی‌تونم کولت کنم.
‫مهم نیست.
‫فقط باید شب رو دووم بیارم.
‫- یه نفر صبح منو پیدا می‌کنه. ‫- صحیح.
‫واقعا فکر می‌کنی کسی دنبالت می‌گرده؟
‫شرط می‌بندم جرج حتی نمی‌دونه که گم شدی.
‫تو رو چک نمی‌کنه، ‫بعد از تمام کارایی که باهاش کردی.
‫بیخیال، بهم شلیک نمی‌کنی.
‫آروم باش! خدای من!
‫تو اثبات این هستی که درمان غربی ‫روی ذهن شرقی جوابگو نیست.
‫آره، نه بابا.
‫حالا برو یکم آلوئه‌ورا و آگاوه پیدا کن.
‫همینطور آقطی.
‫زود باش.
‫باشه.
‫و جایی باش که بتونم ببینمت ‫چون شلیک می‌کنم.
‫چیزی واسه از دست دادن ندارم.
‫آقطی دیگه چه کوفتیه؟
‫می‌تونم اینو بخورم؟
‫نه، اونا گُلن.
‫برو سمت صخره. ‫چیزای آبدار توی سایه رشد می‌کنن.
‫می‌تونم اینو بخورم؟
‫خدای من، فقط بهم گوش بده ‫و دنبال چیزی که گفتم بگرد.
‫می‌تونم چیز دیگه‌ای واست بیارم؟
‫چای؟ دسر؟
‫اگه به گستاخی ادامه بدی، هیچی گیرت نمیاد.
‫اوه واو، باشه.
‫میدونی مشکلت چیه؟
‫فقط به فکر خودتی.
‫مشکل توام اینه که ‫فقط از بقیه ایراد می‌گیری.
‫بیا صحبت نکنیم، خب؟
‫بیا، یکم آقطی بخور.
‫زود باش.
‫بیخیال.
‫عجب اوضاع قاراشمیشی.
‫می‌دونی، به دنیا میای
‫تصمیماتی می‌گیری
‫بعدش یهویی...
‫میرسی اینجا.
‫خلاصه‌ی خوبی بود.
‫هی، مطمئنی اینا آقطی هستن؟
‫اوه خدای من.
‫این چه کوفتی بود خوردیم؟
‫یه چیز سمی.
‫فکر کردم گیاه‌شناس باشی.
‫فقط توی گوگل جستجو می‌کنم ‫و وانمود می‌کنم گیاه‌شناسم.
‫اوه خدای من، الان می‌میرم. الان می‌میرم.
‫گمونم توی دردسر افتادیم. این...
‫این طبیعی نیست.
‫میرم کمک پیدا کنم.
‫نه، نمی‌تونی برگردی سراغم.
‫فقط می‌خوام تلاشم رو بکنم.
‫هی!
‫منو اینجا ول نکن.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫اصلا سم چیه؟
‫گمونم فقط مواد شیمیایی هستن.
‫مواد شیمیایی چیه؟
‫نمی‌دونم دنی.
‫چرا آسیایی‌ها همگی دچار عدم تحمل لاکتوز هستن؟
‫خب...
‫شاید چون...
‫شیر بخشی از رژیم اجداد ما نبوده.
‫نه، با عقل جور درنمیاد
‫چون تمام غذاهای کُره‌ای گوشت گاو دارن.
‫پس اگه گاو داشته باشیم، ‫چرا نباید شیرش رو بنوشیم؟
‫- هی... ‫- می‌دونی؟
‫باید دست از سوال پرسیدن از من برداری، خب؟
‫- صدات شبیه جون‌ـه. ‫- مامان، چرا اینقدر کار می‌کنی؟
‫- باشه. خوبی؟ ‫- مامان، منو رها نکن!
‫زمان الان با عقل جور درنمیاد.
‫جرج بهم گفت زمان چطوریه...
‫وقتی که بچه هستی، تمامش... کوچیکه.
‫انگار یه درصدی از...
‫لعنتی، دارم قر و قاطی میگمش.
‫یه... لعنتی!
‫لعنتی، همه‌چیزو قاطی می‌کنم.
‫باید برم خونه.
‫روزی که واسم بوق زدی
‫سعی داشتم این گریل‌های ذغالی رو که
‫واسه کشتن خودم خریده بودم، پس بدم.
‫اوه.
‫نمی‌ذاشتن پسشون بدم.
‫انگار که دنیا می‌خواست من بمیرم.
‫شاید واسه همینه که مریضیم...
‫خدای من، همه چیزو داغون کردم،
‫حتی هیچوقت درخواست دانشگاه من ‫به دستشون نرسید.
‫به پال کمک کن.
‫هرچی نباشه تو داداش بزرگه هستی.
‫اون صداهارو می‌شنوی؟
‫نه، هیچی نمی‌شنوم.
‫باحاله.
‫دنی، واقعا باید بالا بیاری.
‫به من کمک کرد حالم بهتر شه.
‫یه بار سرتاسر دستشویی یه بنده خدا ادرار کردم.
‫آره، دستشویی من.
‫اوه آره، درسته.
‫نه، داشتم فکر می‌کردم وقتی بچه بودم
‫یه اتفاق پیش میومد، ‫ولی پدرم دمار از روزگارم میاورد.
‫حالا باید اون آسیب روحی رو منتقل کنی
‫به یه راننده بیگناه شاسی‌بلند سفید.
‫می‌دونی بدن ما مواد مغذی رو جذب می‌کنه
‫و آت و آشغال‌های مضر رو ‫به شکل ادرار و مدفوع میده بیرون؟
‫آره دنی، در جریانش هستم.
‫شاید داریم اینکارو با بچه‌ها می‌کنیم.
‫ولی می‌دونی پدر و مادرها
‫اونا آسیب روحی‌شون رو منتقل می‌کنن.
‫نمی‌دونم کی اولین بار ادرار کرد. می‌دونی؟
‫- قبل از میمون‌ها ما چی بودیم؟ ‫- اسفنج.
‫قبل از میمون اسفنج نبودیم.
‫قبلا دم داشتیم.
‫گاهی وقتا هنوز می‌تونم ‫جایی که قبلا دم داشتم رو حس کنم...
‫اوه خدای من، یه نفر داره میاد.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫واسه چی؟
‫چی؟
‫اوه.
‫گمونم کمک کرد.
‫اوه ببین، خیلی شبیه اسکیتلزـه.
‫الان می‌تونستم یه برگر کینگ حسابی بخورم.
‫می‌دونی، هرکسی دهه 80 متولد شد ‫حسابی دهنش سرویس شد
‫فست‌فود، آبنبات، دود دست دوم کوفتی.
‫ببین، فقط بهش فکر کن.
‫درست وقتی که اینترنت رو اختراع کردن ‫به سن بلوغ رسیدیم.
‫و وقتی توی خونه تنها می‌شدیم، ‫اونوقت بود که اینترنت جالب میشد.
‫درسته.
‫اون همه محتوای مختلف. قلمروی کشف‌نشده.
‫آره، به معنای واقعی غرب وحشی بود.
‫حتی مجبور نبودم جستجو کنم. ‫به هرچیزی که دم دست بود چنگ میزدم.
‫می‌دونی، ما موش آزمایشگاهی بودیم، درسته؟
‫ازمون سوء استفاده شد.
‫خیلی اوضاع خرابه.
‫گمونم با این حرفت موافق باشم.
‫هی اگه...
‫اگه نسل ما شروع به تقلید از چیزایی که
‫توی زندگی واقعی می‌بینه، می‌کرد چی؟
‫و بعدش زندگی واقعی تبدیل به اون چیزا میشد.
‫مثل پل دیجیتال-آنالوگ.
‫اوه، واو.
‫آره مثل...
‫ما دلیل اینیم که خفگی الان متداوله.
‫جدی؟
‫اره، تمام بچه‌ها دارن انجامش میدن.
‫حتی نمی‌دونن که قبلا کمتر شایع بود.
‫چی؟
‫برادرم این شکلی بود؟
‫آره، حسابی زمخت ولی به بهترین شکل ممکن.
‫خب دیگه، بسه، بسه، بسه، باشه؟
‫ببخشید که سوال کردم. ‫نمی‌خوام جزئیاتش رو بدونم.
‫شرمنده.
‫حتی نمی‌دونم پال واقعا نامزد داشت یا نه.
‫باید بیشتر باهاش صحبت می‌کردم.
‫درمورد چیزای واقعی.
‫اینجوری خوشش میومد.
‫گمونم فقط می‌خواست حس دیده‌شدن بکنه.
‫خب همه‌مون اینجوری هستیم، درسته؟
‫نمی‌خوام کسی خود واقعی منو ببینه.
‫می‌دونی، یه‌بار از دست گلدون‌های جرج خسته شده بودم
‫یکیش رو از عمد شکوندم و انداختم گردن جون.
‫- از گلدون‌های جون خوشت نمیاد؟ ‫- نه، ازشون متنفرم.
‫فقط نمی‌تونستم بهش بگم.
‫می‌دونی، خیلی چیزارو نمی‌تونستم بهش بگم.
‫چرا؟
‫گمونم وقتی هیچ‌کجا حس خونه رو نداشته باشه، ‫به درون خودت پناه می‌بری.
‫ولی جرج و جون حس خونه رو میدن، درسته؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم جون جوابش باشه.
‫وقتی نوزاد بود، بهش نگاه می‌کردم و حس می‌کردم
‫مهم نیست اون روز چکار کردم یا چکار نکردم،
‫عشقش هیچوقت کم نمیشد.
‫و از اون موقع حسم بهش رو دنبال کردم.
‫ولی داره بزرگتر میشه.
‫و عشقش حسابی مشروط میشه.
‫آره، مثلا اگه اون بیسکویت رو بهم بدی، ‫پس منم بغلت می‌کنم.
‫پال اینجوریه.
‫هنوزم هست.
‫دقیقا.
‫وقتی که جون نوزاد بود متوجه شدم
‫هیچوقت عشق بی‌قید‌وشرط نسبت بهم نداشت.
‫مردم فکر می‌کنن نوزادها خیلی معصوم ‫و بانمکن، ولی اینطور نیستن.
‫نه، همه‌شون جیغ می‌کشن و گریه می‌کنن
‫چون چیزی که می‌خوان فورا گیرشون نمیاد.
‫اونا از همه‌ی ما بیرحم‌ترن.
‫فقط زبون و توانش رو ندارن ‫که در این مورد کاری انجام بدن.
‫یه نوزاد با قدرت تحرک و توان، ‫فقط یه قاتل سریالیه.
‫و با این حال فکرشو بکن...
‫من انتظار داشتم این بچه‌ی کوچیک ‫منو کامل کنه.
‫وقتی جرج نتونست و کار نتونست.
‫هووم.
‫چرا اینقدر شاد بودن واسمون سخته؟
‫اوه لعنتی، حالت خوبه؟
‫من اسکیتلز خوردم؟
‫اوه یه چیزی درست نیست. ‫داره با قدرت برمی‌گرده.
‫حس می‌کنم توی سر منی.
‫تو داری حرف میزنی یا من؟
‫مطمئن نیستم.
‫گمونم داشتم درمورد اون شب حرف می‌زدم
‫که دیروقت بیدار بودم
‫و مادرم با قول کی‌مارت حسابی سرمو شیره مالید.
‫گمونم اون موقع 12 یا 13 ساله بودم.
‫از تخت اومدم بیرون ‫و رفتم بالای تخت داداشم.
‫خدای من، حتما داشت یه خواب خوب میدید
‫چون لبخند میزد و این داستانا.
‫حسابی عصبانی شدم.
‫یه مداد نوکی برداشتم و ‫می‌خواستم فرو کنم توی چشم پال.
‫و تنها دلیلی که اینکارو نکردم ‫این بود که وقتی سرمو بلند کردم
‫یه مهمون مسافرخونه درست ‫بیرون از پنجره بهم زل زده بود.
‫فکر کردم اینکارو کردم.
‫صبر کن.
‫من کی هستم؟
‫هی، تو ایمی هستی.
‫من دنی هستم، بیخیال.
‫اوه درسته، من ایمی هستم.
‫صبر کن، تو به عکس من خندیدی؟
‫متأسفم.
‫اشکال نداره دنی.
‫منم یه کارهای شرم‌آوری انجام دادم.
‫راستی جریان خالکوبیت چیه؟
‫عدد 22ـه.
‫درسته، ولی چرا 22؟
‫می‌دونستی جوزف هلر اسم کتابش رو گذاشت کچ 18
‫ولی ویراستارش به دلخواه خودش ‫اسمشو به کچ 22 تغییر داد؟
‫آخ، آخ، آخ.
‫نه.
‫خب، تا جایی که یادم میاد، ‫زنده بودن چنین حسی داشت.
‫بدون فضا نمیشه شکل گرفت.
‫بدون تاریکی نمیشه نور رو تجربه کرد.
‫گیر افتادیم.
‫آره، و هربار که سعی می‌کنی به یه چیزی بچسبی...
‫از دستت سر می‌خوره.
‫هیچوقت نتونستم این حس درونم رو توصیف کنم
‫ولی گمونم همینه.
‫کچ 22
‫درسته؟ مثل یه فضای خالیه.
‫ولی نیست. انگار خالیه ولی پُره.
‫آره، درسته دنیل.
‫خالی ولی پر.
‫درست زیر سطح.
‫فکر می‌کنی بقیه هم چنین حسی دارن؟
‫می‌دونم جرج اینطور نیست.
‫امیدوارم جون هیچوقت اینطور نباشه.
‫نمی‌دونم.
‫شاید ما طبیعی نیستیم.
‫شاید زیادی اوضاعمون داغونه.
‫یا شاید آدمای طبیعی ‫فقط آدمای داغون متوهم باشن.
‫بهرحال، واسه همینه که به خدا اعتقاد ندارم.
‫منظورت چیه؟
‫چرا یه خدا باید اینطوریش کنه؟
‫خب اگه خدا همه چیزه
‫پس ما خداییم.
‫معنیش اینه که خدا درست مثل ماست.
‫شاید واسه همینه که همه‌چیز ‫همون‌جوریه که هست.
‫خدا فقط سعی داره حس تنهایی و پوچی نکنه.
‫تا حالا با هیچکس اینطوری صحبت نکردم.
‫منم همینطور.
‫گمونم داریم می‌میریم.
‫منم همین فکر رو می‌کنم.
‫زندگیت رو می‌بینم.
‫ای بیچاره.
‫فقط می‌خواستی که تنها نباشی.
‫نباید خجالت بکشی.
‫چیزی نیست.
‫تمامش رو می‌بینم.
‫نیاز نیست قایم بشی. چیزی نیست.
‫واو.
‫واقعا هیچی بعدش نیست.
‫باید بیشتر از اینا اینکارو می‌کردیم.
‫چقدر حیف.
‫حداقل یه‌بار انجامش دادیم.
‫آره.
‫خیلی خوبه.
‫اوه خدای من.
‫دنی، بیدار شو.
‫ها؟
‫هنوز زنده‌ایم؟
‫آره.
‫هی صدای ماشین‌هارو می‌شنوم.
‫اوه حتما داریم نزدیک میشیم.
‫مسخره‌ست که اینقدر واسه برگشت به
‫اوضاع داغونی که منتظرمونه عجله داریم.
‫آره، خب...
‫باید باهاش روبرو شیم، درسته؟ لعنتی.
‫آره ولی می‌تونیم آروم پیش بریم، درسته؟
‫آره. بسیارخب، باشه.
‫میدونی چیه؟
‫یادت رفت، ولی لس‌آنجلس خیلی خوشکله.
‫اوه آره.
‫اینقدر بهش عادت می‌کنی که ‫به راحتی اونو بدیهی می‌دونی.
‫اوه لعنتی.
‫یه سری خونه اونجاست.
‫اوه، واو.
‫ببین، اونجان.
‫از این بالا خیلی آروم به نظر میرسه.
‫[ایمیل وکیلم به دستت رسید؟] ‫[توی اخبار نشونت دادن]
‫[ایمیل وکیل جرج به دستت رسید؟] ‫[جدی؟ قرار نیست جواب بدی؟]
‫[همه چیز مرتبه؟ فومی بهم زنگ زد.] ‫[حالت خوبه؟] [دنی، باهام تماس بگیر.]
‫[گوشیت هنوز خاموشه، دارم نگران میشم.] ‫[دنی، به مامان زنگ بزن.]
‫آنتن دارم.
‫اوه. ممنونم خدا.
‫پال زنده‌ست.
‫اوه خدای من، عالیه.
‫لعنتی، آنتنم پرید.
‫لعنتی. منم همینطور.
‫اوه لعنتی.
‫گمونم نزدیکیم.
‫مطمئنم می‌تونیم همه‌چیزو توضیح بدیم.
‫یه وکیل خوب باید بتونه ‫جلوی زندان رفتنت رو بگیره.
‫و ببین دنی، اگه هر کمکی نیاز داشتی
‫- مثلا از نظر مالی یا... ‫- نه، نه، نه، مشکلی ندارم.
‫همه‌چیز همونجور که باید، درست میشه.
‫مطمئنی؟
‫خب نیستم، ولی...
‫- باید استراحت کنیم. ‫- آره، آره، آره.
‫بسیارخب.
‫- خب، خوبی؟ ‫- آره.
‫مواظب باش، مواظب باش، خب؟
‫- آره. ‫- هی!
‫- ایمی! حالت خوبه؟ ‫- جرج؟
‫دستتو ازش بکش.
‫چیه؟ چیه؟
‫فقط می‌خوام بدونم آیا باید ‫به جایی که تو هستی برسم یا نه.
‫همه‌چیز محو میشه.
‫هیچ‌چیز دووم نداره.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»