‫...در اعماق زمستون، نمیشه این شب ‫پاییزی رو به پایان رسوند.
‫یه کم وقت بده آروم بگیره.
‫[روز بعد از آتیش سوزی] ‫البته خودش هم به میا وابسته شده بود، پس...
‫بس کن. خودت گند زدی.
‫می‌تونم به جرج بگم این رو مادر خودش ‫ازش قایم کرد.
‫اینم از ایمی واقعی.
‫می‌خوام دخترم رو ببینم.
‫منم از نحوه برخورد جرج خوشم نیومد.
‫می‌تونم بگم از هتل دربیاد.
‫اوه، ممنون.
‫ولی باید بگی دیگه با اون پسره دیدن نکردی.
‫اه، پسرت باور نمی‌کنه.
‫جوجی فقط پیام‌ها رو دید.
‫می‌تونم راضیش کنم.
‫فومی، چرا داری کمکم می‌کنی؟
‫من آدم کمک کننده‌ای هستم.
‫می‌دونی، اگه طلاق بگیریم،
‫نصف اموالم بهش میرسه.
‫دیگه واسه این خریدها بهم نیاز نداری.
‫شنیدم گفتی پسرم پشتوانه‌ایه که کل زندگیت ‫بهش نیاز داشتی،
‫و ممکنه حقیقت داشته باشه.
‫ولی بدون تو، اوضاعش داغون میشه،
‫راکد و غمگین.
‫اون یه هنرمند نیست.
‫برو بابا. غلط کردی.
‫چی گفتی؟ ‫دکتر مکی باور کرد؟
‫[سال ۲۰۰۱] ‫آره. ولی ایمی، نمی‌تونم واسه هر کلاس بگم دستشویی هستی.
‫- معلومه که می‌تونی. ‫- کلاً نمیای مدرسه؟
‫فقط الان مامانم از شهر رفته بیرون. ‫من قبلاً هوای تو رو داشتم.
‫می‌خوای کل روز چیکار کنی؟
‫واسه دانشگاه کالیفرنیا لباس بخرم. ‫وای خدا، منتظرم زودتر از اینجا بزنم بیرون.
‫بیا با من بریم دانشگاه چیکو، با هم زندگی کنیم.
‫ای کاش مامان و بابای منم مثل مامان و بابای تو بودن.
‫باید تا جایی که میشه از اینجا دور بشم.
‫لعنتی.
‫خونه چیکار می‌کنه؟
‫بهشون گفتم واسه نهار جلسه دارم. ‫نپرسیدن با کی.
‫احمق‌ها.
‫- از سرشون زیادم. ‫- آره.
‫رئیس‌های باهوشی نیستن.
‫خوشحالم بالاخره وقت آزاد پیدا کردی.
‫آره، منم. یکی از این روزها، می‌برمت ‫یه رستوران شیک.
‫بابا؟
‫- باشه. ‫- یه رستورانی تو مرکز شهر هست...
‫اوه.
‫- ایمی. ‫- سلام، مامان.
‫وای خدا.
‫- تا اینجا روندی. ‫- آره.
‫- بابا خونه‌ست؟ ‫- آره.
‫توی اتاقشه.
‫صداش می‌کنم.
‫بیا تو.
‫جرج و جون کجان؟
‫خونه.
‫خودم دلم خواست بیام.
‫آره.
‫همه چی مرتبه؟
‫- آره. ‫- آخرین باری که دیدیمت کی بود؟
‫- دو سال پیش؟ ‫- یه لحظه.
‫دارین جلوی لوور کاری می‌کنین؟
‫این چند سال خیلی بهمون خوش گذشت.
‫- از کی تا حالا مسافرت میرین؟ ‫- کل اروپا رو با هم گشتیم.
‫اگه باهامون در ارتباط می‌موندی می‌فهمیدی.
‫وای خدا، دست بردارین. بیا غذا بخوریم، ایمی.
‫باشه.
‫اه...
‫پس یه خونه واسه تعطیلات خریدی؟
‫آره. جای قشنگیه.
‫دفعه بعدی، یکی هم واسه من و مامانت بخر، خب؟
‫خب، من پول رهن خونه‌تون رو دادم، یادته؟
‫پسر دوستمون پدر و مادرش رو جابجا کرد به ‫یه خونه نزدیک خودش.
‫آره، بابا، تو از این چیزها متنفری.
‫یه چیزی میگه دیگه، پدر و مادرهای دیگه ‫اینا رو میگن.
‫ما حتی نمی‌تونیم نوه‌مون رو ببینیم.
‫خب، با توجه به آدمی که خودم بهش تبدیل شدم، ‫چرا باید بخوام جونی رو به شماها نزدیک کنم؟
‫یه جوری رفتار می‌کنی انگار ما شیطانیم.
‫مگه چیکار کردیم؟
‫برات یه زندگی ساختیم. فداکاری کردیم.
‫به خاطر تو اومدیم اینجا.
‫در عوض چی بهمون رسید؟
‫شما نمی‌خواستین من به دنیا بیام.
‫- باز بریزم، بروس؟ ‫- من میرم بخوابم.
‫به موفقیت‌هات افتخار می‌کنیم، خب؟
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر، بابا.
‫خیلی خوشمزه شده، مامان.
‫- باز بخور. ‫- باشه.
‫نمی‌دونم اینهمه سال چطوری باهاش ‫زندگی کردی.
‫پدرت مرد خوبیه.
‫تو روی اخلاق‌های منفیش تمرکز کردی.
‫مامان، تا اینجا اومدم یه چیزی بگم.
‫- هوم؟ ‫- ام...
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم، ولی سال سوم دبیرستان ‫که بودم یه چیزی دیدم،
‫- و باید بگم... ‫- وای خدا. بس کن. خب؟
‫هر چی می‌خوای بگی رو خودم می‌دونم. خب؟
‫منظورت چیه؟ ‫با بابا درباره‌ش صحبت کردین؟
‫نه. نیاز نیست صحبت کنیم.
‫من و تو هم مجبور نیستیم درباره‌ش صحبت کنیم.
‫ببین، مشکل خانواده ما همینه.
‫ما هیچوقت صادقانه درباره هیچی صحبت نمی‌کردیم.
‫- و الان... ‫- ایمی، بسه.
‫- بسه. بس کن تو رو خدا. ‫- باشه.
‫ای کاش وقتی داشتم بزرگ می‌شدم باهام صحبت می‌کردی.
‫چرا الان این قضیه رو کشیدی وسط؟
‫با جرج به مشکل خوردی؟
‫بحث تو و بابا هستین.
‫چی شده؟ بگو.
‫هر چی بیشتر توی آیینه نگاه می‌کنم،
‫تو و بابا رو می‌بینم...
‫و ازش متنفرم.
‫می‌دونم قدرنشناسانه به نظر میاد،
‫خب، و نمی‌دونم، شاید تو هم
‫یه زمانی همین حس رو به والدینت داشتی.
‫می‌دونی، نسل اندر نسل با تصمیمات اشتباه.
‫وقتی بزرگتر میشی این رو می‌فهمی،
‫ولی اگه نگاهت فقط به گذشته باشه، داغون میشی.
‫هر چی هست، فراموشش کن.
‫جرج برات خوبه.
‫برای جون هم همینطور. خب؟
‫چی داری میگی؟
‫- این رسید چیه؟ ‫- یادم نیست.
‫[سال ۱۹۸۸] ‫اوه، فکر کردی من احمقم؟
‫- بده ببینم. ‫- باشه. ایناها.
‫پنجاه دلار!
‫شامیه که با هم رفتیم خوردیم!
‫باشه. پس این چیه؟
‫این رو می‌بینی؟ و این؟
‫می‌دونی از کجا میان؟ ‫از پول درآوردن من!
‫پول ایمی! من که چیزی ازت نخواستم.
‫منم نخواستم!
‫ولی گفته بودم بچه دار شدن خرج داره!
‫چی میگی؟ چاره‌ای نداشتیم!
‫دیدی؟
‫ایمی، من همیشه حواسم بهته.
‫تو رو خدا به مامان و بابا نگو.
‫اوه، هیچوقت به مامان و بابات نمیگم.
‫به کسی رازهات رو نمیگم.
‫چرا؟
‫چون اگه بگم، هیچکس دیگه دوستت نداره.
‫هورا، اومدیم خونه!
‫- سلام. ‫- مامانی!
‫جونی، سلام.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫- تو هتل خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫هتل دوتا استخر داشت.
‫- داخلی و خارجی. ‫- واو، ایول.
‫هی، مامان و بابا باید صحبت کنن.
‫می‌خوای با فومی، لوکا رو ببرین پیاده روی؟
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫بریم، مامان بزرگ.
‫شما دوتا...
‫عجله نکنین.
‫- خیلی استخر دوست داره، نه؟ ‫- آره.
‫درست مثل خودته.
‫مامان گفت باید به حرفات گوش بدم.
‫گفت داشتی اینترنتی اون پسره رو سرکار می‌ذاشتی.
‫ببخشید اگه بزرگش کردم.
‫می‌خوام مشکلمون رو حل کنیم و همه چی ‫رو فراموش کنیم.
‫جرج...
‫من باهاش رفتم سر قرار.
‫نمی‌خوام دیگه چیزی رو قایم کنم.
‫پس نیاز نبود تاماگو رو بفروشم؟
‫نه. ولی پسش می‌گیرم.
‫با جردن حرف میزنم.
‫قضیه رو واسه نائومی و همسایه میگم.
‫همه چی رو درست می‌کنم.
‫پس بهم بی‌وفایی کردی.
‫به خاطر عصبانیتت توی جاده؟
‫گمونم وقتی...
‫همه رو همزمان می‌شنوی، آره.
‫می‌دونی، دیروز که چیز بیشتری نمی‌دونستم ‫خوشحال‌تر بودم.
‫عصبانی بودم، ولی فکر می‌کردم می‌تونیم ‫با صحبت حلش کنیم.
‫و جرج...
‫ما...
‫می‌تونیم با صحبت حلش کنیم.
‫اونموقع اینقدر حس بدی نداشتم.
‫گذاشتی باهاش دوست بشم.
‫گذاشتی دعوتش کنم خونه‌مون.
‫یه تعمیرکار روانی کره‌ای رو.
‫اونموقع خطرناک به نظر نمی‌رسید.
‫- نمی‌دونم چطوری توضیح بدم، ولی... ‫- مامانم بیمارستان بستری شد، ایمی.
‫با این حال ریسک کردی.
‫جون رو تو خطر انداختی.
‫من...
‫نمی‌فهمم چرا اینقدر ازش متنفری.
‫- بهش گیر دادی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فکر نکنم موضوع اون باشه. من...
‫یه عالمه فرصت داشتی قضیه رو بهم بگی.
‫می‌دونم.
‫تموم زندگیم همین شکلی بودم.
‫می‌خوام بندازمش تقصیر مامان و بابام...
‫ولی فکر کنم مشکل از خودمه.
‫حس می‌کنم با یه غریبه ازدواج کردم.
‫جرج، من آدم بدی هستم.
‫سعی کردم این رو ازت قایم کنم چون... ‫تو آدم بدی نیستی.
‫اتفاقاً آدم خوبی هستی.
‫واسه همین عاشقت شدم.
‫طلاق می‌خوام.
‫خونه برای تو.
‫همه چی برای تو.
‫ولی خواهش می‌کنم جونی رو ازم نگیر.
‫وکیل‌هامون حلش می‌کنن.
‫اوه.
‫[سال ۱۹۸۴] ‫چو، چو، چو...
‫آب دوست داره.
‫آفرین، ایمی.
‫بابایی پیشته.
‫خیلی دوستت داریم.
‫واو، پسرمون عالیه.
‫چشم‌های درشتی هم داره.
‫- این چه حرفیه. ‫- چیه مگه؟
‫اه.
‫جدی انگار سونگ هیونمون بچه خوش اقبالیه.
‫کارمون عالی بود.
‫خب، بیمه ممکنه پول خسارات رو بده، ممکنه نده.
‫[روز آتیش سوزی] ‫با شرکت بیمه صحبت کن. پیشنهاد می‌کنم روال درستش رو برین.
‫نمی‌دونم چرا این اتفاق افتاده.
‫سخت میشه گفت.
‫ولی اینطور که فهمیدیم زمان آتش سوزی ‫کسی خونه نبوده.
‫پس اگه مثلاً آتیش سوزی عمدی باشه، ‫بیمه پولش رو نمیده.
‫ولی باز این سوالات رو از شرکت بپرسین.
‫گفتین آتیش سوزی عمدی؟
‫مثال زدم.
‫بیمه خیلی‌ها رو غافلگیر می‌کنه،
‫اونوقت مردم غافلگیریشون رو سر من خالی می‌کنن.
‫اگه چیزی پیدا کردم بهتون زنگ میزنم.
‫لعنتی. من خیلی احمقم، پسر.
‫هی، آروم بگیر.
‫نه، ایمی... کار ایمی کثافت بود، داداش.
‫چرا اینطور میگی؟ ‫من که عصبانیش نکردم.
‫نه، تقصیر منه.
‫منظورت چیه؟
‫سر قضیه تصادف جاده عصبانی بودم،
‫رفتم خونه‌شون
‫و جلوی شوهرش به روش آوردم.
‫پال، چرا؟
‫خودت گفتی از بقیه حرف نخورم.
‫من هیچوقت همچین حرفی نزدم! ‫کی گفتم؟
‫گفتم همه چی رو به من بگو.
‫قضیه خونه رو از کجا می‌دونست؟
‫قبل از اینکه جدا شیم بهش گفتم.
‫وای خدا. پسر... چرا؟
‫- وای، نزدیک بود. ‫- شرمنده. ببخشید.
‫وای، ازش متنفرم.
‫پسر،
‫اگه واقعاً کار خودش باشه...
‫دیگه تمومه.
‫تموم شد. راحتش نمی‌ذارم.
‫بیچاره‌ش می‌کنم.
‫ایمی لائو هستم. پیغامتون رو بذارین.
‫[سال ۱۹۹۱]
‫هی. شنیدم هالی فکر می‌کنه بچه باحالی هستی.
‫- باحال؟ ‫- آره. چیز خوبیه.
‫سلام بده.
‫نیاز نیست تنها بشینی اینجا.
‫باشه.
‫نگران نباشید. خب؟
‫درست میشه. ‫زنگ میزنم بیمه.
‫پول همه چی رو میدن، و خونه رو ‫دوباره می‌سازیم.
‫چطوری؟ نباید فکر می‌کردیم همه چی قراره درست شه.
‫مامان، این چه حرفیه.
‫یه مشکل موقته. درستش می‌کنم.
‫باید تاریخ پروازمون رو عوض کنیم.
‫زودتر برگردیم کره. من کار دارم.
‫بابا، بمونید.
‫چیزی نیست.
‫سونگ هیون، پرواز زده شدیم.
‫بیا بریم آپارتمانت.
‫باشه.
‫هی، زن. وقت داری؟ ‫به مشورتت نیاز دارم.
‫- چی شده؟ ‫- ایمی بهم نارو زد.
‫چی؟ نه. ایمی؟
‫آره. با یکی دیگه.
‫امروز صبح اومدن خونه‌مون.
‫مجبور شدم جون رو ببرم هتل. ‫با ایمی درباره‌ش صحبت نکردم.
‫خب، باید طلاقش بدی دیگه، نه؟ ‫پولش رو بگیری؟
‫چی؟ این چیزها به ذهنم هم نرسید.
‫نمی‌تونم بدون اون زندگی کنم.
‫الو؟ زن؟
‫ورونیکا؟
‫- عوضی! تو خونه من رو آتیش زدی؟ ‫- نمی‌فهمم منظورت چیه!
‫دیدمت! ‫تو خونه پدر و مادرم رو سوزوندی؟
‫- داشتم از اونجا رد میشدم. آروم باش. ‫- اونجا چیکار می‌کردی؟
‫- ها؟ ‫- کنجکاو شده بودم، خب؟
‫داشتم رد می‌شدم، به انجیل قسم...
‫خاک تو سرت، کثافت دروغگو!
‫به اسمت اشتراک مجله گرفته بودم.
‫- محض مسخره بازی. همین. ‫- دروغ نگو، پسر!
‫خیلی خب. خیلی خب. باشه!
‫داشتم مسخره بازی درمیاوردم.
‫یه سر کاری ساده.
‫فقط حسودیم شده بود.
‫حسودی؟ الان دیگه فهمیدم دروغ میگی.
‫ورونیکا همیشه ازت تعریف می‌کنه، خب؟
‫هیچوقت فراموشت نکرد.
‫خب، زن توئه. پس تو بُردی.
‫شنیدم داره میگه...
‫همیشه عاشق تو بوده، پس...
‫آره، حسودیم شده، خب؟
‫ولی یه حسودی عادی،
‫نه در حدی که خونه‌ت رو بسوزونم.
‫به خدا.
‫چرا؟
‫چرا؟ کارت زشت بود!
‫کار بدی کردی!
‫می‌دونم. ببخشید.
‫حتی نمی‌ذاره نزدیکش بشم.
‫باشه بابا.
‫آروم باش. آروم باش.
‫سخته.
‫آسون نیست.
‫[سال ۱۹۹۳] ‫پیغام به هر شکلی میاد...
‫[سال ۱۹۹۳] ‫اگه تو مدرسه دنی باز براش قلدری کنن چی؟
‫چیزی نمیشه. ‫پال باشه خوشحال‌تر میشه.
‫من نگران مسافرخونه‌م.
‫اگه هاریکین هاربر کسب و کارمون رو کساد کنه چی؟
‫چیزی نمیشه. این چند وقت سرمون شلوغه.
‫می‌خواید به مدرسه بگید من مریضم و فردا بمونم ‫پیش پال کمکش کنم؟
‫دنی، باید بری مدرسه.
‫مامان، یه روزه دیگه. ‫من پیش پال باشم خوشحال میشه.
‫نه، دنی. برو دوش بگیر.
‫همین الان!
‫بریم، پال.
‫پال، اگه خوب درس بخونی و سه کلاس ‫رو با هم بگذرونی،
‫همزمان می‌تونیم بریم مدرسه.
‫نقشه‌م اینه.
‫به نظرم نقشه خوبیه.
‫- بله؟ ‫- چند روز طول کشید،
‫ولی مطمئنیم این دلیل آتیش سوزی بوده.
‫- گزارشات رو براتون می‌فرستیم. ‫- باشه.
‫فکر... نه، نه، فکر کردم گفتین ‫آتیش سوزی عمدی بوده.
‫باز میگم، یه مثال براتون زدم.
‫سیم کشی مشکل بود.
‫خون مدارشکن سی امپی داره، ولی سیم کشی ‫درجه‌ش چهاردهه.
‫یه احمق نصبش کرده.
‫باشه، ولی شاید باز باید تحقیق کنین،
‫چون سریع به نتیجه رسیدین.
‫بهم اعتماد کن، تحقیق کاملی انجام دادیم.
‫رفیق، خدا رو شکر کن آتیش سوزی عمدی نبوده.
‫حالا شرکت‌های ساخت و ساز می‌خوان ‫روی خونه شما کار کنن.
‫آره. نه. خوشحالم.
‫اگه باز چیز دیگه‌ای پیدا کردیم، ‫خبرت می‌کنم.
‫تا اونموقع یه زنگ به ارزیاب خسارتت بزن،
‫- و برات حلش می‌کنن. خب؟ ‫- باشه.
‫- خیلی خب، مراقب خودت باش. ‫- باشه.
‫هی، پیام مامان و بابا رو دیدی؟
‫نشستن تو هواپیما.
‫و استر خواست بهت زنگ بزنه.
‫خوبی؟
‫آتیش سوزی عمدی بوده، پسر.
‫گزارش رسمی میگه؟
‫آره، با مامور صحبت کردم.
‫گفت یه قوطی بنزین و یه دستکش ‫نزدیک خونه پیدا کرده.
‫لعنتی.
‫دستکش زنونه بوده.
‫کار ایمیه.
‫- بریم خونه‌ش رو خراب کنیم. ‫- نه، نه.
‫می‌ذاریم مسئولین کارشون رو انجام بدن، پسر.
‫مسئولین؟
‫- خونه‌ش رو می‌گردن. ‫- جدی؟
‫طرف هزارتا وکیل داره. هیچیش نمیشه.
‫باید هزینه خسارات رو بده.
‫یا شاید بیفته زندان.
‫ولی اگه تلافی کنیم تو دردسر میفتیم.
‫به صلاح خودمونه، رفیق.
‫- نباید عجله کنیم. ‫- لعنتی!
‫اوضاعمون عالی بود، داداش. ‫نزدیک بود خونه تکمیل بشه.
‫- آره، می‌دونم. ‫- گند زدم.
‫چی میگی؟ نه.
‫- باید تو خونه آتیش می‌گرفتم. ‫- چی میگی؟ هی.
‫گوش کن، تو عالی هستی.
‫خب؟ کارت عالیه.
‫- پس چرا هی گند میزنم؟ ‫- گند نمیزنی.
‫هی.
‫به هیچی گند نزدیم، خب؟
‫گند نزدیم.
‫دمت گرم.
‫دم خودت هم گرم، داداش.
‫[سال ۲۰۰۸] ‫هی، باید چندتا نامه بفرستم دانشگاه واسه پذیرشم.
‫مهر داری؟
‫فکر کنم تو دفتر هست.
‫درباره دانشگاه ارواین با ورونیکا صحبت کردم.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشی.
‫برام مهم نیست.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبه.
‫امیدوارم قبول شم. ‫میگه رشته تجارتش حرف نداره.
‫ایول.
‫هی، مدارک شرکتم جور شدن.
‫شرکت ساختمان سازی ات چو سرویس.
‫خوبه، نه؟
‫یه کم لوسه.
‫نه، قشنگه.
‫گیراست.
‫پس واقعاً می‌خوای بری؟
‫آره.
‫آره، از بورلی هیلز شروع می‌کنم. ‫زود معروف میشم.
‫بم، شرکت ساختمون سازی میلیون دلاری.
‫شاید بتونی پیش من بمونی و با ماشین ‫بری دانشگاه.
‫نه، داداش. من که نمی‌دونم کجا قراره برم...
‫- شاید بهتر باشه بری یه دانشگاه نزدیک. ‫- داداش، بس کن.
‫می‌خوام کار خودم رو بکنم.
‫هی، میشه بری پایین برام لامپ بیاری؟
‫خودت بردار.
‫در فورستر، ما با افتخار فروشنده گیاهان کویوهاوس
‫در تموم فروشگاه‌هامون هستیم.
‫نمایشگاه جدید کویوهاوس رو
‫بین راهروهای شش و هفت، در بخش ‫باغبانی خانگی چک کنید.
‫برای کمک، با فروشنده‌ها صحبت کنید.
‫و یادتون نره در دخل، برای کارت‌های ‫جایزه نام نویسی کنید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫جون، چرا لوکا رو زدی؟
‫کار بدیه. نباید همچین کاری کنیم.
‫مامانی کجا رفت؟
‫ام، مجبور شد بره، عزیزم.
‫گفتی بعد هتل می‌تونم ببینمش.
‫می‌دونم تازه برگشتیم، ولی سر مامانی شلوغه.
‫مثل وقتی که فروش داشت.
‫شاید یه مدتی بره.
‫ولی من رو داری، خب؟
‫ازت متنفرم.
‫جون.
‫عزیزم، باید بریم سوار ماشین شیم، خب؟
‫- نمی‌خوام. ‫- قراره بریم دور دور.
‫- بیا بریم، جونی. بریم. ‫- نمی‌خوام!
‫هی، جرج.
‫من اینجام داداش. هی.
‫زن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همین طرفا بودم. گفتم یه سر بزنم.
‫اون روز صحبتمون زود تموم شد.
‫عیب نداره، داداش.
‫آره. اوه. هاپو رو.
‫وای پسر، چه بلایی سر گرگ‌ها آوردیم، نه؟
‫هی، الان وقتش نیست...
‫هی، یه گیاه از کویوهاوس برات آوردم.
‫می‌دونم شبیه اینه که یه کپی از آلبوم «هایبرید تئوری» ‫رو واسه لینکین پارک ببری.
‫آره.
‫ام، عیب نداره. ‫می‌خواستیم بریم بیرون.
‫باشه. جلوی خونه می‌بینمتون.
‫جونی، سوار ماشین می‌کنمت.
‫ولی با لوکا بمون توی ماشین، خب؟
‫بمون تا برگردم. می‌تونی؟
‫- میشه به زن بگیم باز شکلات بده؟ ‫- الان نه، جونی.
‫جرج!
‫من جلوی خونه‌م!
‫پلیس. مورد ضروریتون چیه؟
‫سلام، داداش.
‫چطوری؟
‫بهترم.
‫راستش رو میگم.
‫وقت داشتم همه چی رو هضم کنم.
‫حال جون خوب نیست، دیگه باید برم.
‫هی، میشه یه لحظه از دستشوییتون استفاده کنم؟
‫خیلی از نوشیدنی گاتورید نوشیدم. ‫رنگ بنفشش خیلی خوشمزه‌ست.
‫زود کارم رو انجام میدم، بعدش میرم.
‫حتماً.
‫باشه؟ ایول.
‫ممنون، رفیق. اوه.
‫عجب دستشویی خفنی. دهنش رو باز می‌کنه و فلان...
‫بازداشتی.
‫جرج، چه خبر شده داداش؟
‫من همه چی رو می‌دونم، دنی.
‫پلیس داره میاد،
‫دستت رو بذار روی سرت و ساکت باش.
‫دارن میان واسه چی؟
‫که اسم واقعیم رو نگفتم؟
‫قصد دزدی چطوره؟ ‫یا حمله به مامانم؟
‫ربطی به من نداشت.
‫خسارت به ملک؟
‫خشونت در جاده؟
‫این چیزها واسه پلیس مهم نیست.
‫داداش، اسلحه رو بذار کنار و بیا ‫درباره‌ش فکر کنیم...
‫جرج؟
‫هی. هی. جرج!
‫جرج!
‫لعنتی.
‫کجا میریم؟
‫سلام، جونی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»