‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫تکون نخور. من انجام میدم.
‫تا وقتی 100 درصد خوب ‫بشی پیش‌مون می‌مونی.
‫ما کاری می‌کنیم حالت بهتر بشه، ‫مامان‌بزرگ، مگه نه، مامان؟
‫البته. آره.
‫فومی، ما در کنارت هستیم.
‫ممنون، ایمی.
‫کاش دوربین‌ها روشن بودن.
‫هیچ‌ چیز دیگه‌ای رو یادت نمیاد؟
‫- من به پلیس همه‌چی رو گفتم. ‫- سعی کن بیشتر یادت بیاد، مامان.
‫یه سر رفتی خونه و ‫سیستم امنیتی رو خاموش کردی؟
‫- ببخشید، ساعت چند بود؟ ‫- همه‌چی مبهمه.
‫داشتی دنبال یه عکس از بابا ‫می‌گشتی، و بعدش چی شد؟
‫یه مرد خیلی سفید و ‫یه لاتینی کوچیک دیدی؟
‫بس کن، لطفا.
‫دیگه نمی‌خوام درباره‌اش فکر کنم.
‫می‌دونی، من یه نوشابه پرتقالی ‫از دستگاه فروش خودکار می‌خوام.
‫حله. همین الان می‌گیرم.
‫میشه من دکمه‌ها رو فشار بدم؟
‫البته که میشه. ‫بجنب. بریم.
‫خیلی خوشحالم حالت خوبه، فومی.
‫ببخشید حسابی ‫توی زحمت انداخمت.
‫نه.
‫می‌دونم که تو خیلی سرت شلوغه.
‫اصلا و ابدا.
‫مامان؟
‫میشه یه آب‌نبات بگیرم؟
‫ببخشید، عزیزم. خیلی دیره.
‫جونی، به بابا بگو برای ‫من یه آب‌نبات بگیره
‫و منم به تو میدم.
‫مامان؟
‫چه لذتی داری که امروز ‫در پیشگاه پروردگار باشی.
‫بیاید به افتخار پروردگار و ‫ناجی‌مون صدامونو بالا ببریم.
‫♪ فریاد می‌زنم خدایا شکرت ♪
‫♪ در حضور دشمنانم ♪
‫♪ فریاد می‌زنم خدایا شکرت ♪
‫♪ بلندتر از بی‌ایمان‌ها ♪
‫♪ فریاد می‌زنم خدایا شکرت ♪
‫خیلی‌خب، برو بریم. ‫«سلاح من آوازمه»
‫♪ سلاح من آوازمه ♪
‫♪ فریاد می‌زنم خدایا شکرت ♪
‫خدایا شکرت!
‫ایول!
‫برو بریم، خدا!
‫آره، عیسی!
‫فکر کردم حصر خانگیه.
‫یه معافیت مذهبی داشت.
‫خدا رو شکر. ‫اخیراً خیلی عوضی بوده.
‫هی، به شما گفتم ‫این‌کارو انجام ندید.
‫کنسلش کردم.
‫- آره، ما قطعا گند زدیم. ‫- تو خیلی خوب توضیح دادی.
‫- می‌خواستی چیکار کنیم؟ ‫- این لعنتی رو می‌بینید؟
‫این لعنتی پول واقعیه. با این لعنتی ‫می‌تونی لعنتی‌های واقعی بخری.
‫اینو می‌بینید؟ ‫با این نمیشه. پول گلدونه.
‫خیلی‌خب، من گذاشتم اون ‫خانم گیاهی روم تأثیر بذاره.
‫باشه؟ از لحاظ روانی، ‫ولی دیگه همه‌ش تموم شده.
‫خب، همه‌چی به‌فنا رفته.
‫دارم از رابط‌هام استفاده می‌کنم ‫تا براتون جنس مجانی گیر بیارم.
‫این کلیسا رو من ردیف کردم
‫‌اون‌وقت شما احمق‌ها اون بیرون ‫داشتید «11 یار اوشن» بازی درمی‌آوردید.
‫- هی، شوخی کردم. متوجه شدم.
‫- وقتی چیز خنده‌دار می‌شنوی بخند. ‫- باشه.
‫من همه‌ی این پول لعنتی رو ‫مال خودم نگه می‌دارم، باشه؟
‫بعدی رو تقسیم می‌کنیم. حله؟
‫- ملک والدینم، مرد. ‫- خیلی‌خب. ردیفه؟
‫آره.
‫باید بیام اینجا زندگی کنم.
‫اون دیوار رو بردار. ‫اینجا رو دلباز کن.
‫منحنی‌های بیشتر ‫تا فضا انسانی‌تر بشه.
‫فضا رو انسانی کن، مامان.
‫این حرف رو نزن، جونی. باشه؟
‫از صبح اینطوریه. فکر کنم دکتر
‫مُسکن خیلی قوی‌ای ‫بهش تجویز کرده.
‫من که چیزی حس نمی‌کنم.
‫حسم مثل حس و حال این خونه ست.
‫خیلی‌خب، فومی، چطوره که ‫ایده‌های محشر نوسازیت رو
‫برای خونه‌ی بعدیت نگه داریم؟
‫اوه، خواهش می‌کنم، ‫انگار من برای این‌کار پول دارم.
‫ولی متوجه‌ام.
‫اگه معلوم نیست پیش همدیگه ‫بمونید یا نه، چرا تغییرات ایجاد کنید؟
‫- چی؟ ‫ خب، اگه قراره جدا بشید،
‫- ارزشِ دردسرشو نداره. ‫- فومی، خواهش می‌کنم؟
‫مامان، این حرف از کجا میاد؟
‫حتما بخاطر قرص‌هاست.
‫زبونم هرز رفته.
‫جرج، من به مامانت ‫کمک می‌کنم مستقر بشه.
‫تو می‌خوای بری فروشگاه و ‫براش چندتا خوردنی بگیری؟
‫آره. ایده‌ی خوبیه.
‫سر راه از کویوهاوس رد میشم. ‫می‌خوای چیزی رو بیارم خونه؟
‫اگه خیلی توی زحمت نمی‌افتی،
‫میا اونجاست، پس اون می‌تونه ‫مدارکی که لازم دارم رو بهت بده.
‫- باشه. ردیفه. ممنون، عزیزم.
‫اوه، آره، آره.
‫آره. نه، جدی میگم. ‫ولی هیچ دوستی نداشتم.
‫پس بیرون با حشرات بازی می‌کردم،
‫با حشرات موذی بازی می‌کردم،
‫و چندتا جیرجیرک داخل آورده ‫بودم که با جی.آی.جوهام بازی کنم،
‫و همه‌شون توی یه قلعه از ‫یه سریال به اسم «بریواستار» می‌موندن،
‫که شما چیزی ‫درباره‌اش نمی‌دونید ولی
‫نمی‌دونستم جیرجیرک‌ها چی می‌خورن. ‫بهشون کلوچه دادم و همه‌شون مُردن.
‫- اوه، خدای من. آره.
‫چرا از پدر مادرت ‫نمی‌خواستی برات یه سگ بخرن؟
‫اون قدیما بچه‌های کره‌ای ‫نمی‌تونستن همچین چیزهایی بخوان.
‫بعد از سال 1990 اینطوری شد.
‫این یارو می‌دونه. ‫نگاهش کنید.
‫خیلی‌خب، من یه ‫سگ شیواوا به اسم بلا داشتم.
‫خیلی خوشگل بود. ‫خیلی خوشگل.
‫هی، ولی می‌دونید دنی چیکار کرد؟
‫یه روز، یه کلاغ مجروح پیدا کرد
‫و جیرجیرک‌های مُرده‌ی منو ‫بهش خوروند و درمانش کرد.
‫- آره، اون این‌کارو کرد. ‫- چی؟ تاحالا نشنیده بودم.
‫آره، خیلی بچه بودم.
‫یه سال بعدش اون کلاغ رو ‫دوباره دیدم. خیلی عجیب بود.
‫چقدر مهربون.
‫دنی بچگی‌هاش همیشه ‫با حیوانات خیلی مهربون بود.
‫کم‌کم تمیزکاری رو شروع کنیم؟
‫من باید برای تمرین آماده بشم.
‫تمرین چی؟
‫اوه، مسابقات بسکتبال ‫کلیسامون قراره برگزار بشه.
‫آره. تیم ادوین ‫هرسال برنده میشه.
‫هی، توپ زندگی‌مونه، مرد. ‫بذار ما هم بازی کنیم.
‫- دنی بازیش خیلی خوبه. ‫- اشکال نداره.
‫- مهلتش تموم شده. مهلت؟
‫آره. خیلی متأسفم، ثبت‌نام‌ها ‫چند هفته پیش تموم شد.
‫منو بیار تو، مربی. من عین ‫نقاشی‌های پیکاسو بسکتبال بازی می‌کنم.
‫- آره، ادوین. بجنب. ‫- آره، بجنب، ادوین.
‫می‌دونید چیه؟ ‫از بقیه‌ی تیم‌ها می‌پرسم.
‫- متأسفانه دست من نیست. ‫- دست اون نیست.
‫هی، هوات رو دارم، داداش. ‫خودم از بقیه‌ی تیم‌ها می‌پرسم.
‫اوه.
‫هی، دیدی کارم چطوره؟ ‫دیدی کار لعنتیم چطوره؟
‫دیدی استر جلوی همه داشت ‫با عشق نگاهم می‌کرد.
‫دیدی ادوین رو ضایع کردم؟
‫هی، مرد، هنوزم توی ‫زمین کلیسا هستیم، رفیق.
‫ببخشید، عیسی.
‫هی، صبر کن.
‫اینو بگیر.
‫این پولت بابت ‫ردیف‌کردن این کلیساست.
‫هی، به بابی و مایکل نگو.
‫ممنون، رفیق.
‫می‌دونم برای پدر مادرت کافی نیست، ‫ولی باید به منم یه چیزی برسه.
‫آره، البته، درسته.
‫ببین، می‌دونم دلت می‌خواد ‫روی صندلی راننده بشینی،
‫ولی باید بهم اعتماد کنی و ‫بذاری من یه خرده برونم، باشه؟
‫باشه.
‫و به‌محض اینکه من و استر ‫شروع کنیم قرار گذاشتن،
‫یکی از دوست‌هاشم ‫برای تو جور می‌کنم. باشه؟
‫هوات رو دارم، رفیق.
‫- من همیشه به فکرت هستم. ‫- ایول، مرد. هی
‫ممنون، آیزاک.
‫شکلات هرشیز کسیز؟
‫هی، فومی. ‫رختخوابت آماده ست.
‫سلام، عزیزم. ‫فروشگاه چطوره؟
‫خوبه. الان به نائومی برخوردم.
‫اوه. حالش چطوره؟
‫گمونم یه نگهبانی محله راه انداخته؟
‫عجب، چقدر باملاحظه ست.
‫آره، می‌خواست درباره‌ی ‫سرقت با مامان حرف بزنه.
‫قراره بهش یه سر بزنه.
‫همین الان؟
‫- آره، الان از کویوهاوس اومد بیرون. ‫- اوه.
‫در رابطه با معامله همه‌چی روبراهه؟
‫آره فکر کنم. چطور؟
‫- اون نگران به‌نظر می‌اومد. ‫- اوه.
‫کمکی هست از دستم بربیاد؟ ‫تاماگو رو بفروشم؟
‫چون می‌فروشمش. ‫هرکاری نیاز داشته باشی می‌کنم.
‫اوه، خدای من. ‫نه، عزیزم.
‫نگرانش نباش. خودم حلش می‌کنم.
‫خیلی‌خب. من زود میام خونه. ‫دوستت دارم.
‫- جریان معامله چیه؟ ‫- هیچی.
‫فومی، فکر کنم وقتِ ‫یه پركودان دیگه ست.
‫به همین زودی؟ ‫مطمئنی؟
‫آره.
‫باید بری؟
‫آره.
‫دیگه قرار نیست باهمدیگه ‫حرف بزنیم، مگه نه؟
‫فکر کنم مامانم به ‫یه چیزی مشکوک شده.
‫خب، چیزه
‫این چند هفته خیلی خوش گذشت.
‫آره. خوش گذشت.
‫خیلی‌خب. از خودت مراقبت کن.
‫اوه، و اگه گالری‌ای رو ‫می‌شناختی که استخدام داشت
‫اوه.
‫نه، بی‌خیال.
‫میره توی سطل.
‫اوه، خدایا
‫لعنتی.
‫میره توی سطل.
‫هی.
‫هی!
‫- رد شو، دربیل کن، بپر... ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫- ...حرکت انگشت. ‫- لعنتی!
‫بگیرش.
‫به این میگن سنجاب مجلل.
‫- اول سُر می‌خوری... ‫- چی؟
‫...می‌چرخی، ‫میدی دست چپ، گل.
‫- لعنت بهت. ‫- ایول!
‫چرا بهش میگن سنجاب مجلل؟
‫- لعنتی! ‫- آره! بزن بریم!
‫به این میگن ورود یهویی.
‫هی، هی، از اینجا برو بیرون!
‫هی، از اینجا برو بیرون.
‫من کی هستم؟ پاولم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫جفت‌مون «اچ-او-آر-اس» داریم. ‫حالا می‌خوایم چیکار کنی؟
‫به این میگن یقه‌ی آبی.
‫- دوتا بیل؟ آره. فقط دوتا.
‫خیلی‌خب. یک، دو
‫- اوه، لعنتی! ‫- خطا زدی! خطا زدی!
‫- مثل آب خوردن بود. ‫- از اینجا برو بیرون!
‫لعنتی!
‫من بی‌پولم، رفیق.
‫بی‌پول در این حد که ‫هیچ‌کاری از دستم برنمیاد.
‫چقدر نیاز داری؟
‫من نمی‌خوام پول قرض بگیرم، مرد. ‫یه حقوق معمولی می‌خوام.
‫تو کار ساخت‌وساز سراغ داری ‫که من بتونم انجام بدم؟
‫آره، منظورم اینه، کار هست، ‫ولی، می‌دونی
‫حقیقتش، شرکت ‫دیگه به اسم آیزاکه.
‫یعنی باید میونه‌ات رو ‫باهاش خوب کنی.
‫اون دختر منو به‌فنا داد، پسر.
‫باعث شد فکر کنم خیلی راحته.
‫آره، مرد. آخه دختر ‫سفیدپوسته دیگه، نه؟
‫می‌دونی، یه چیزی من که ‫درباره‌ی زندگی متوجه شدم
‫اینه که باید سازش بکنی، می‌دونی؟
‫مثلا، فکر می‌کردم من وب‏باز هستم، ‫ولی ممکنه استوجکوویچ باشم، درسته؟
‫مثلا، آیزاک آشنا و رابط داره، ‫می‌دونه داره چیکار می‌کنه.
‫ممکنه یه‌کم طول بکشه ‫مامان و بابا برگردن،
‫ولی می‌دونی، ‫اون داره واقعا پول درمیاره.
‫می‌دونی من چی متوجه شدم؟
‫دارم متوجه میشم ‫که پول خیلی مهمه.
‫می‌دونی چیه، چطوره که بیای ‫کلیسا و با آیزاک حرف بزنی، رفیق؟
‫می‌خوای درباره‌ی ‫چیزی حرف بزنی؟
‫نه، ردیفم.
‫لازم نیست درباره‌ی ‫کیلا حرف بزنیم.
‫ولی وقتی در بسته میشه، باید ‫اون لعنتی رو قفل کنی، می‌دونی؟
‫بعدش اون بیرونه.
‫میری بالا، یه پنجره باز می‌کنی، اونو ‫سرگردون توی خیابون نگاه می‌کنی.
‫کاری نداره.
‫منظورم اینه، آره، اشکال نداره، ‫چون که باهاش بهم زدم. پس
‫من آشغال جمع‌کنم.
‫درسته. کارمون همینه.
‫برادران چو.
‫هومم. برادران چو.
‫- نائومی. سلام! چه لباس خوشگلی، دختر. ‫- سلام!
‫آخی، لطف داری. ‫من هنوزم تو کف موهاتم.
‫اوه، باحاله، مگه نه؟
‫خیلی باحاله. هی، ‫فومی کجاست؟
‫اوه، فکر کنم توی حیاطه.
‫اوه، نه.
‫حتما بعد از تمام چیزهایی که ‫پشت‌سر گذاشته خیلی خسته ست.
‫آره، خیلی چیزها رو پشت‌سر گذاشته.
‫نائومی، احتمالا بهتره بذاریم ‫یه وقت دیگه. درسته؟ منظورم اینه
‫جریان چیه، ایمی؟
‫حالت خوبه؟
‫آم، منظورت چیه؟
‫بجنب، دختر، ‫می‌تونی بهم بگی.
‫من دوستت هستم.
‫می‌دونی، ما دوتا خواهر آسیایی ‫هستیم که از همدیگه حمایت می‌کنیم.
‫نائومی، من عاشق ‫این خصوصیت‌مون هستم.
‫خب؟
‫خب... چی؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، ایمی.
‫خیلی‌خب.
‫خب، توی خیابون‌مون دوتا ماشین سر ‫رانندگی بدجوری باهمدیگه درگیر میشن،
‫یکی‌شون یه شاسی‌بلند سفید بود.
‫- تو هم شاسی‌بلند سفید داری. ‫- خیلی‌ها شاسی‌بلند سفید دارن.
‫آره، می‌دونم، ولی اون یارو توی وگاس ‫چیزهای خیلی خیلی بخصوصی گفت
‫اون یه توریست سرخوش غریبه بود. ‫یادته؟ حتی جردن هم قبول کرد که
‫- بیا فرض بگیریم من موافقم. ‫- خوبه. جفت‌مون موافقیم.
‫یکی از همسایه‌ها اینو توی ‫دوربین امنیتی‌ش گرفته.
‫ایمی، برگزیدگان مال آیزاک چوئه.
‫اونم پسرعموی دنیل چوئه،
‫مردی که موقع رانندگی ‫باهاش درگیر شدی،
‫مردی که باهاش
‫در ارتباطی.
‫من با میا حرف زدم و اون گفت ‫تو و جرج به یه سری مشکلات خوردید.
‫می‌دونم یه تعمیرکار توی ‫دستشویی‌تون ادرار کرده.
‫دنیل چو تعمیرکاریه ‫که تو باهاش بهم زدی،
‫نامزد سابقت که ترکت کرده
‫این خنده‌دار نیست.
‫اوه، خدای من، نائومی.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون. آم
‫واقعا بهش نیاز داشتم. آم
‫عجب داستانی بود.
‫همه‌ی اینا حقیقت هستن.
‫آره، نائومی، همه‌ی اینا یه سری ‫اتفاقات جداگانه هستن که اتفاق افتادن.
‫فقط تاحالا اونا رو اینطوری ‫کنار همدیگه نچیده بودم
‫چون که... ‫از خدامه وقت‌شو داشته باشم
‫که مثل تو خلاقیت داشته باشم،
‫ولی گندش بزنن، نائومی
‫من همیشه سرم با کار شلوغه.
‫من اون یکی راننده رو پیدا می‌کنم،
‫و تأیید می‌کنم که ‫تو پشت فرمون بودی
‫چون که من هرچقدر ‫دلم بخواد وقت دارم،
‫وقتِ اینکه با جردن ملاقات کنم، ‫وقت اینکه همه‌چی رو براش تعریف کنم،
‫و بعید می‌دونم که دلش بخواد ‫با همچین آدم پردردسری کاروکاسبی راه بندازه.
‫ممنون که هشدار دادی.
‫برو خودت رو سرگرم کن.
‫لعنتی.
‫پاول.
‫آیزاک، فکر ‌کنم پاول ‫یه سری حرفا داره که بهت بگه.
‫گمونم، چیزی که ‫سعی دارم بگم اینه که
‫هر اتفاقی که افتاده، ‫آماده‌ام پا پیش بذارم.
‫داره درباره‌ی وگاس ‫صحبت می‌کنه. درسته، پاول؟
‫و یه سری حرفای دیگه هم ‫داره که بگه. درسته، پاول؟
‫آره به گمونم.
‫یعنی‌ چی؟
‫پاول، داری چیکار می‌کنی؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خیلی‌خب، باشه. ‫معذرت می‌خوام.
‫باشه؟
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫گند زدم.
‫خیلی‌خب. دیدی؟ فقط همین رو باید می‌گفتی. ‫بجنب، بیا بغلم. بیا بغلم.
‫اوه، خانواده‌ی چو ‫چه گل سرسبدی داره.
‫- خون مغولی داریم. ‫- خیلی‌خب، ردیف شدیم.
‫کسب‌وکار خانوادگی ‫برمی‌گرده. خیلی‌خب.
‫پاول، برو خودت رو به بابی و ‫مایکل که بیرون هستن معرفی کن.
‫- خیلی‌خب، مرد. ‫- هی، بذار یه چیزی رو نشونت بدم.
‫خیلی‌خب، اینایی که این طرف هستن ‫پلوپزهای عادی ملودی‌دار هستن.
‫آهنگ «نغمه شادی» رو می‌زنن. ‫دقت می‌کنی؟
‫- آره. ‫- مهمه.
‫این طرف، آهنگ «بخاطر اینکه تو رفتی» ‫از کلی کلارکسون رو می‌زنن.
‫- کلی کلارکسون رو می‌شناسی؟ ‫- اوهوم.
‫همه‌ی پول‌هام توی ایناست.
‫می‌خوام اینجا رو ‫جدا کنم تا کسی نبینش.
‫چقدر پول اونجا هست؟
‫اوه، زیاده. یه وکیل دارم که فکر ‫می‌کنه می‌تونه کاری کنه زندان نرم.
‫اوه، واقعا؟
‫آره. از اونجایی که ماشین رو پاول دزدیده، ‫باعث میشه شرایط راحت‌تر بشه.
‫دوربین کازینو نشون میده ‫که حراست اول تو رو می‌زنه،
‫بعدش رفیقم توی ‫کارگاه ساختمانی،
‫قراره ضمانتم رو کنه و بگه ‫کل این ماجرا سوءتفاهم بوده.
‫مثل هودینی لعنتی، مرد.
‫آره. ایتالیایی‌ها. ‫طرز فکر شبه جزیره‌ای.
‫اون ایتالیاییه؟ ‫فکر نکنم ایتالیایی باشه.
‫از نظر من هست.
‫خیلی‌خب، آیزاک، چرا اینو ‫داری به من نشون میدی؟
‫چرا؟ تو خانواده‌ی لعنتیم هستی، رفیق.
‫- به بابی و مایکل نگو. بهت اعتماد دارم. ‫- خیلی‌خب.
‫- بهت اعتماد دارم. ‫- هوات رو دارم.
‫- بگو «کلی کلارکسون.» ‫- کلی کلارکسون.
‫- اینجا رو داشته باش. صاف رفت تو. ‫- آره به گمونم.
‫ببین، بعد از اینکه وکیله کارشو ‫انجام داد، بیا با تمام قدرت وارد بشیم.
‫گسترش. ساخت‌وساز. ‫واردات و صادرات.
‫بابی سمت غربی رو می‌گیره. ‫موحنایی شرق رو می‌گیره.
‫- اورنج کانتی می‌رسه به تو. ‫- ایول.
‫و شاید آکسنارد برسه به برادرت.
‫- اردوی بسکتبال. ‫- خیلی‌خب.
‫- اوه، لعنتی. خیلی‌خب. حله. ‫- ممنونم.
‫ممنون که اومدی دیدنم.
‫حالا که چی؟ ‫داری پرچم سفید تکون میدی، هان؟
‫ببین، مردتیکه‌ی احمق،
‫شیرین‌کاری سرقتت جفت‌مون رو ‫بدجوری توی دردسر انداخته، باشه؟
‫چی...؟ نمی‌دونم ‫درباره‌ی چی حرف می‌زنی.
‫به دوستت یا کارمندت ‫یا هرخری که هست بگو،
‫شاید بهتر باشه وقتی داره یه جرم ‫مرتکب میشه تی‌شرت شرکتی نپوشه.
‫«برگزیدگان»؟ ‫این احمقانه‌ترین اسمیه که تاحالا شنیدم!
‫احمـ... کویوهاوس چه کوفتیه؟ ‫«کویوهاوس!»
‫کسی که چمن‌هاشو ‫داغون کردیم دنبال انتقامه.
‫از ماشین جفت‌مون فیلم داره ‫و می‌خواد شکایت کنه.
‫تو متوجه نمیشی.
‫این‌ آدم‌ها سرشون درد ‫می‌کنه برای دردسر.
‫پس من شماره‌ی خط اطلاعات محله رو ‫برات می‌فرستم، و تو بهش زنگ می‌زنی.
‫ازت می‌خوام تقصیرات رو به گردن بگیری و ‫بگی یه نفر دیگه پشت فرمون شاسی‌بلند بود.
‫چرا باید همچین غلطی بکنم؟
‫چون‌که می‌خوام بهت ‫یه عالمه پول بدم، عوضی.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، انجامش میدم. ‫100،000 دلار.
‫اوه، خدای من. می‌خواستم ‫بهت 10 تا پیشنهاد بدم.
‫ده دلار؟
‫چقدر احمقی! منظورم 10 هزارتاست!
‫با 50،000 تا انجام میدم.
‫25 هزارتا. ‫آخرین پیشنهاد.
‫خیلی‌خب، ولی فقط به‌شرطی‌ که بخاطر بوق زدن ‫بهم معذرت‌خواهی کنی. خودت شروع کردی.
‫- من؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، تو بودی که ‫مثل روانی‌ها بهم زدی.
‫تو بودی که جوّگیر شده ‫بودی و بهم فحش دادی.
‫می‌دونی، من جات بودم ‫ادامه نمی‌دادم، دنیل، باشه؟
‫علی‌الخصوص با وجود اون ‫کار ساخت‌وساز کوچولوت.
‫جفت‌مون می‌دونیم که ‫چقدر به این پول نیاز داری.
‫هنوزم زاغ سیاهمو ‫چوب می‌زنی، هان؟
‫دست از سرم بردار.
‫اوه، خدای من.
‫وایسا ببینم یه دقیقه، ‫تو عاشقم شدی؟
‫نه! نگرانتم! باشه؟
‫من به کسب‌وکارهای ‫کوچیک اهمیت میدم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫کسب‌وکار خودم یه کسب‌وکار کوچیکه.
‫کسب‌وکار تو بیشتر مثل ‫یه کسب‌وکار میکروسکوپیه.
‫کسب‌وکار میکروسکوپی نیست. ‫یه کسب‌وکار شاهکاره.
‫آره، شاید باشه. با کمک کن.
‫ببین ما الان ‌هم‌نظر هستیم.
‫و اگه هم‌نظر نبودیم، مجبور ‫می‌شدم شرایطی رو طوری عوض کنم
‫که اصلا آمادگی‌شو نداری.
‫- آمادگی‌شو نداری. ‫- تو الان داری تهدیدم می‌کنی؟
‫چون که می‌تونم ‫برگردم توی شرایط قبلی.
‫و بعدش می‌تونم بیام توی شرایط جدید، ‫اون‌وقت آمادگی‌شو جفت‌شو دارم.
‫خیلی‌خب، کافیه. ‫من تهدیدت نمی‌کنم. باشه؟
‫اگه تهدید می‌کردم ‫اینطوری می‌گفتم:
‫«هرکاری میگم بکن، ‫وگرنه زنده‌ به گورت می‌کنم.»
‫هی! شما می‌خوای برید، ‫یا فقط می‌خواید اونجا بشینید؟
‫هی، من هروقت دلم ‫بخواد میرم، عوضی.
‫و می‌خوایم اینجا بشینیم، ‫مرتیکه‌ی پیزوری.
‫- لعنت بهتون. ‫- چه زری زدی؟
‫- چه زری زدی؟ ‫- جرأت داری یه بار دیگه بگو!
‫بیا اینجا!
‫- بازم زر بزن، آشغال. ‫- روانی‌ها.
‫خودت روانی هستی!
‫خیلی‌خب.
‫25،000 دلار.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. چی داری، ‫نائومی؟ من آماده‌ام.
‫سلام، ایمی. ‫فقط زنگ زدم معذرت‌خواهی کنم.
‫اوه.
‫مشخصاً نمی‌دونستم داری ‫برای فومی لاپوشونی می‌کنی.
‫درسته.
‫حالا می‌دونی.
‫خب، چون‌ حرف‌هامون رو ‫اتفاقی شنیده بود بهم زنگ زد.
‫خیلی احساس بدی می‌کرد ‫و همه‌چی رو توضیح داد.
‫منظورم اینه، ‫هم اون ماشین ترسوندش،
‫و بعدشم سرقت، ‫حتما به همدیگه ربط دارن.
‫آره، می‌دونی، نائومی، ‫می‌خواستم بهت بگم،
‫ولی فقط نمی‌خواستم اینطوری ‫مادرشوهرم رو خجالت‌زده کنم.
‫منظورم اینه، تو متوجه میشی. ‫باید هوای سالمندها رو داشته باشیم.
‫قطعا. کار درست رو انجام دادی. و منم ‫می‌خوام کمک کنم اون‌یکی راننده رو پبدا کنی.
‫هنوزم فکر می‌کنم ‫یکی از پسرعموهای چو هستن.
‫- باشه، اگه کمکی از دستم برمی‌اومد بهم خبر بده. ‫- اوه، خیلی لطف داری.
‫اوه! و درباره‌ی مسئله‌ی تاماگو ‫جرج و جردن رو بهم دیگه وصل کردم.
‫خیلی خوشحاله.
‫تاماگو؟
‫واقعا مجبور نبودید بفروشیدش، ‫ولی اون بخاطرش از خوشحالی بال درآورده.
‫عجب، آره.
‫خیلی خوشحالم جرج پا پیش گذاشت.
‫مایه‌ی افتخارمونه.
‫اوه، ایمی. خیلی خوبه که ‫سوءتفاهم‌ها رو اینطوری برطرف کنیم.
‫بیا زودی همدیگه رو ببینیم، باشه؟
‫اوه، حتما. به‌زودی.
‫- خیلی‌خب. خداحافظ. ‫- خداحافظ، دختر.
‫هی.
‫چی شده؟
‫اوه، یه نفر شکلات بالا آورد.
‫ظاهرا، یه پسره که سر خیابون ‫زندگی می‌کنه، به اسم سباستین.
‫اوه، واقعا؟
‫آره.
‫عزیزم. ما توی خونه ‫یه عالمه چوب داریم.
‫وقتی بابا حس می‌کنه می‌خواد ‫بالا بیاره روی چوب بالا میاره. باشه؟
‫نه روی فرش.
‫سباستین می‌تونه ‫روی چوب بالا بیاره.
‫باشه. بهش میگم.
‫هی، جونی، من توی اتاق مهمون ‫یه عالمه پوست شکلات پیدا کردم.
‫احتمالش هست زیادی ‫هرشیز کسیز خورده باشی؟
‫احتمالا کارِ سباستینه.
‫خیلی‌خب، پس
‫جرج.
‫خیلی‌خب.
‫پس شاید بهتر باشه بریم ‫دم خونه‌ی سباستین
‫و ازش بپرسیم واقعا اون ‫شکلات‌ها رو خورده یا نه.
‫جونی.
‫هی، اشتباه‌ کردن اشکال نداره، ‫ولی دروغ گفتن اشکال داره.
‫چندتا خوردم، ‫ولی عصبانی نشو.
‫لطفا پیش همدیگه بمونید.
‫هی! بخاطر چیزی که ‫فومی گفت نگرانی؟
‫من می‌خوام همه ‫همیشه خوشحال باشن.
‫اوه، عزیزم.
‫آدم که نمیشه همیشه خوشحال باشه، ‫و این اشکال نداره.
‫آره. عزیزم، ‫حتی اگه خوشحال هم نباشیم،
‫بازم همدیگه رو دوست داریم، ‫چون‌که ما یه خانواده هستیم.
‫و خانواده تا همیشه هست.
‫واقعا؟
‫آره، و من همیشه مامان رو ‫دوست خواهم داشت.
‫- اسم مامان ایمی‌ـه. ‫- اوهوم.
‫و ایمی درست همونطور که از تو ‫مراقبت می‌کنه، از منم مراقبت کرده،
‫تمام این سال‌ها، و ‫رابطه‌مون سال‌به‌سال ساخته شده،
‫و این باعث میشه ‫ما خیلی قوی باشیم.
‫آره.
‫و بابا هرچی بتونه بهمون میده.
‫اون همیشه ما رو ‫در اولویت قرار میده.
‫خیلی چیزهاشو فدا می‌کنه.
‫جرج.
‫منو می‌بینی؟
‫چی؟
‫اومدی خونه‌ام؟
‫خودت اومدی خونه‌ام؟
‫اوه، خدایا از حرف‌زدن باهات متنفرم.
‫ببین، زنگ زدم تا بهت بگم ‫دیگه به کمکت نیاز ندارم، باشه؟
‫معامله‌مون کنسله.
‫چی؟ نه، معامله‌ سرجاشه.
‫ببین، یه نفر تقصیراتم رو به‌عهده گرفت
‫و ممنونم که تو هم ‫حاضر بودی که
‫- نه. ‫- راستش، تو بخاطر پول می‌خواستی انجام بدی.
‫- نه. ‫- پس نمی‌تونی عصبانی باشه.
‫من هر کوفتی دلم ‫بخواد می‌تونم باشم.
‫خیلی‌خب، به‌عنوان نیت خیر،
‫بهت میگم که همسایه‌هام ‫یه بند دارن دنبالت می‌گردن،
‫و تا وقتی آدم بده رو ‫نگیرن بی‌خیال نمیشن.
‫یعنی چی؟ ‫تو خودت آدم بده هستی!
‫شاید مثلا بتونی ‫ماشینت رو رنگ کنی؟
‫از قبل کردم!
‫بخاطر تو!
‫خیلی‌خب، دنی، من باید برم.
‫ایمی!
‫لعنتی!
‫[شماره خط اطلاعات اینه، احمق]
‫[خط اطلاعات. آیا شما می‌دانید ‫راننده‌های درگیری خیابانی کی هستند؟]
‫شما با خط اطلاعات ‫ناشناس محله تماس گرفتید.
‫لطفا پیغام بذارید.
‫خیلی‌خب.
‫راستی خیلی بهتر به‌نظر میای.
‫مطمئنی برای امروز کارت تموم شده؟ ‫چون که بازم می‌تونیم خرید کنیم.
‫چیزی هست که بخوای؟ به‌حساب من.
‫تو همیشه خیلی دست‌ودل‌باز بودی، ‫و مطمئنم همینطوری هم می‌مونی.
‫فومی، می‌خوام درباره‌ی ‫فیل توی اتاق حرف بزنم.
‫- فیل؟ ‫- آره.
‫من که فیلی نمی‌بینم.
‫شکل و مارپیچ و الگو می‌بینم.
‫من و هارو خیلی ‫همدیگه رو دوست داشتیم.
‫جفت‌مون از زندگی ‫یه چیز می‌خواستم.
‫با همدیگه به خیلی ‫چیزها دست پیدا کردیم.
‫ولی ثبات مالی ‫یکی از اون چیزها نبود.
‫یه زمانی بود که ‫سر پول نگران بودیم،
‫ولی اون یه چیز ‫خیلی مهمی یادم داد.
‫لحظه‌ای که شروع می‌کنی به نگرانی،
‫لحظه‌ای که نگرانیّت رو می‌بینی،
‫کاری می‌کنی به‌وجود بیاد،
‫که بخاطر همین ما تصمیم ‫گرفتیم نادیده‌اش بگیریم.
‫و طوری نادیده‌اش گرفتیم ‫که اون سرش ناپیدا.
‫مطمئن نیستم متوجه شده باشم.
‫خب، الان منو نگاه کن.
‫هرچی می‌خوام می‌خرم.
‫ایمی، تمام چیزهایی که داری افکاره.
‫هیچ حقیقت بی‌طرفانه‌ای وجود نداره.
‫تو حقیقت رو به‌وجود میاری، ‫تو می‌خوای ساخته بشه.
‫پس، برای خانواده‌ات چی می‌خوای؟
‫برای خودت چی می‌خوای؟
‫آیزاک کدوم گوریه؟
‫مارموز لعنتی.
‫چیه؟
‫چه خبره؟
‫افتادم زندان!
‫انتظار پنج تا ده سال حبس دارم.
‫متوجه نمیشم. چی شد؟
‫چی شد؟ ‫تو منو فروختی.
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی، رفیق.
‫تازه باهام تماس گرفتن ‫و مستقیم اومدم اینجا.
‫از هیچی خبر ندارم.
‫آفرین، دنی!
‫خودشه.
‫وکیلم تبرئه‌ام کرده بود. ‫همه‌چی رو برنامه‌ریزی کرده بود.
‫وکیلت گند زد؟ ‫می‌خوای برات یه وکیل جدید بگیرم؟
‫تقصیر دعوای رانندگی لعنتی توئه! ‫پلیس‌های لعنتی فکر می‌کنن کارِ منه.
‫عفو مشروطم به‌فنا رفت!
‫به‌فنا!
‫جز تو کی امکان داره ‫منو فروخته باشه؟ کی؟
‫هی، اولاً، بی‌خیال، من حتی به مغزم ‫هم خطور نمی‌کنه همچین کاری بکنم.
‫این یه نقشه‌ی متفکرانه‌ی شیطانیه. ‫من اصلا ذهنم به این‌ چیزا قد نمیده.
‫اوه، صبر کن، رفیق.
‫برای خدا.
‫توپ رو بیار!
‫شرط می‌بندم ایمی پلاک ماشین رو دیده.
‫و اونم به نام توئه.
‫لعنتی.
‫بهشون که نگفتی کارِ منه، درسته؟
‫البته که گفتم. فوراً گفتم. ‫ولی پلیس‌ها حرفم رو باور نکردن.
‫اوه، مرد. بخاطر سابقه‌ات؟
‫مرد، فقط برو اعتراف کن تو پشت فرمون بودی. ‫فقط برو اعتراف کن تو پشت فرمون بودی.
‫فیلیپی‌های لعنتی ازم کینه دارن. ‫من باید از اینجا بیرون بیام!
‫درسته.
‫گندش بزنن!
‫هوات رو دارم، مرد.
‫هرچی بخوای حله.
‫منم فقط کنارت ‫دارم سواری می‌گیرم.
‫اون خالیه! اون خالیه!
‫چه وضعشه؟!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»