‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫باورم نمی‌شه روزم جهنم شده. ‫مگه میشه؟
‫اصلا تو کتم نمیره!
‫تعمیرکار احمق ‫گند زده به پارکت خونه‌ام.
‫بلوط اروپاییه، عوضی!
‫«اوه. شوهرتون خونه‌ست؟»
‫نه! من خونه‌ام. برو بمیر!
‫مردیکه به‌درد نخور دوزاری!
‫خفه‌خون بگیر بابا!
‫واسه این داستان ‫از جون مایه گذاشتم.
‫تو رو خدا وضعیتو ببین.
‫خدای من، چه بو گندی پیچیده.
‫[ بررسی شماره پلاک ]
‫[ دنیل چو ]
‫[ تعمیرکار دنیل چو ]
‫الو؟
‫اصلا می‌دونی با کی در افتادی؟
‫مردیکه بی‌مصرف عوضی!
‫- پدری ازت... ‫- باشه، عفریته خانم.
‫با خدمات ساخت و ساز چو تماس گرفتید.
‫دنی نمی‌تونه جواب بده...
‫عزیزم؟
‫چی شده؟
‫هی، اون یارو رو یادت میاد ‫که وسط جاده درگیر شدیم؟
‫فهمیدم طرف زنـه.
‫بعضی‌وقت‌ها ‫ته‌خط نقطه پرتاب آدمه.
‫نمی‌فهمم.
‫[ اگه به یه تعمیرکار ناشی ‫بدون هیچ مهارتی نیاز دارید! ]
‫«پی‌نوشت: کف دستشویی ادرار کرده. ‫یک ستاره.» یعنی چی؟
‫[ من به عمرم این زن رو ندیدم. ‫یلپ این نقد رو پاک کن. ]
‫زندگی ارزشمنده، رفیق.
‫نباید هدر بدی. ‫باید بری تو دلش.
‫اگه گرسنه‌ات شده، ‫برو استیک بخور.
‫اگه می‌خوای نور خورشید ‫رو، روی پوستت حس کنی، همین‌جاست.
‫باید کنترل زندگی‌تو بدست بگیری.
‫کنترل زندگیم دستمه.
‫جدا؟
‫اونوقت برنامه‌ات چیه؟
‫میرم دستشویی، ‫از اونور میرم بازی کنم.
‫نه، برای زندگی‌ت میگم.
‫همین الان.
‫توی زندگی ارزشمندت، ‫برنامه‌ات چیه؟
‫وقتی رمز موبایلم ‫رو درست کنی،
‫از راه رمز ارز میلیونر میشم ‫و با رفیق‌هام میرم سفر.
‫خیلی‌خب، رفیق‌هات.
‫تو و رفیق‌هات می‌خواید چیکار کنید؟ ‫برنامه‌ی رفیق‌هات چیه؟
‫برنامه هلو برو تو گلو. سه تا معامله ده برابر و تموم. ‫هزار دلار رو می‌کنیم ده هزار تا.
‫ده هزار تا رو می‌کنیم صد هزار تا.
‫صد هزار تا رو می‌کنیم یه میلیون. ‫بوم.
‫الکی از خودت عدد میگی.
‫خب، برنامه زندگی تو چیه؟
‫استیکت خیلی پخته.
‫«لوله‌کشی افتضاح، بوی گند دهن!»
‫عزیزم، تو نباید دستشویی ‫یه آدم دیگه رو تمیز کنی.
‫آدم هیچ‌وقت نمی‌دونه ‫یه نفر چه مشکلاتی توی زندگیش داره.
‫شاید مشکل مثانه داره.
‫چی؟
‫وگرنه چرا باید کف زمین دستشویی کنه؟
‫از دستش عصبانی هستی؟
‫- چرا فرض می‌کنی تقصیر منه؟ ‫- نمیگم تقصیر توئه.
‫اما گاهی‌اوقات ‫با مردم بد رفتاری می‌کنی.
‫جرج، با کرکر خنده فرار کرد.
‫باشه. خب، خشم و عصبانیت ‫حالت زودگذر آگاهی انسانه.
‫بهتره رهاش کنی. ‫طرف رفته.
‫می‌دونی، در ازای هشتاد دلار، ‫می‌تونیم آدرس خونه‌شو گیر بیاریم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ ‫با اسلحه‌ات بری بالا سرش؟
‫نه... البته که نه، ‫من...
‫جرج...
‫اون اومد تو خونه‌مون ‫و به مکان مقدس‌مون بی‌احترامی کرد.
‫دلت نمی‌خواد...
‫نمی‌دونم، مثلا...
‫بری پیشش و یه چیزی بگی؟
‫می‌دونی، آدم پررویی باشی؟
‫فهمید اهل ژاپنی بدش اومد.
‫مطمئنی آدرس رو درست اومدیم؟
‫به‌نظر درست اومدیم، ‫به قیافه‌اش نمی‌خورد صاحب خونه باشه.
‫داری لذت می‌بری؟
‫جرج! جرج، بیا اینجا.
‫نگاه کن، ببین.
‫اگه به عمرم آسیایی دیده باشم ‫مطمئنم اون پس کله‌یِ آدم آسیاییه.
‫تف توش.
‫خیلی‌خب.
‫از اونجایی که طرف رو می‌شناسی ‫می‌خوای باهاش صحبت کنی؟
‫- نه... ‫- سلام، مرغ‌عشق‌ها.
‫می‌تونم بهترین سوئیت‌مون ‫رو بهتون نشون بدم؟
‫و نگران نباشید، ‫سوال دیگه‌ای نمی‌پرسم.
‫اوه ببخشید. ‫قصد نداریم اینجا بمونیم.
‫دنبال دنیل چو هستیم.
‫- چی؟ ‫- اهل کره‌ست.
‫پوست خیلی چربی داره.
‫وانت قرمز رنگ می‌رونه.
‫- اوه، اون پسر. ‫- آره.
‫حدود یک سال پیش ‫اینجا رو از خانواده چو گرفتم.
‫یه زوح مسن کره‌ای بودن، ‫یه نگاه بالا به پایین داشتن.
‫- به‌نظر خودش باشه. ‫- ایمی.
‫بعد از حمله و یورش پلیس ‫اینجا رو فروختن.
‫یه‌نفر اجناس غیر قانونی می‌فروخته.
‫وای، متاسفم.
‫ولی پسر... یه‌جورایی حال‌بهم‌زنه، آره؟
‫ماشین خوبی داری. ‫مدلش چنده؟
‫۲۰۰۴.
‫- یه سال دیگه صبر می‌کردی مدل جدیدش میومد. ‫- مدل قدیمی محکم‌تره.
‫- تازه، جای بیشتر داره، پری‌رانر، موتور وی۶ داره. ‫- اوه، ببخشید.
‫ببین، واقعا دستت درد نکنه ‫که اجازه میدی وسایلم رو اینجا بذارم.
‫قربونت رفیق. ‫خواهش می‌کنم.
‫آم...
‫ببین، اون پوله بود ‫ازت قرض گرفتم...
‫بازم، دستت درد نکنه.
‫یه‌کمی طول می‌کشه ‫تا بهت پس بدم، ایرادی نداره؟
‫برای چی؟
‫یادت میاد گفتم تصادف کردم ‫و با طرف دعوام شد؟
‫آره.
‫فهمیدم طرف زنـه.
‫- یه زنـو زیر کردی؟ ‫- نه.
‫- رفیق، کارت زشته. ‫- نه، من کسی رو زیر نگرفتم.
‫خب؟ فقط...
‫وسط دستشویی‌ـش کار خرابی کردم ‫و حالا واسم نقدهای منفی می‌نویسه
‫و مشتری‌هامو می‌پرونه.
‫زنه جذابه؟ خوشگله؟
‫یه عفریتهٔ پولدار اهل کالاباساس‌ـه.
‫احتمالا کل روز رو توی خونه می‌شینه
‫نون باگت و مربا یا یه کوفت دیگه می‌خوره.
‫هی، گور پدرش.
‫- هر وقت دستت اومد پولمو پس بده. ‫- خدایی؟
‫ما خانواده‌ایم. ‫فقط وانتت رو به منم بده.
‫بیا کمک. ‫از پات استفاده کن.
‫باشه.
‫کارتو تعطیل کن. ‫یه کار جدید شروع کن.
‫نمی‌تونم پروانه کار جدید بگیرم.
‫می‌تونی. ‫مثل آب خوردنه.
‫به اسم یکی دیگه بگیر. ‫به اسم من بگیر.
‫باشه. ‫بهش فکر می‌کنم.
‫توی این جعبه چیه؟ ‫خیلی سنگینه.
‫باتری لپ‌تاپ.
‫یه رفیق تو بوسان دارم، ‫به‌طور عمده می‌فروشه.
‫باشه.
‫مثل جنس‌هایی نیست ‫که قبلا می‌فروختم.
‫کاملا قانونیـه. ‫هزینه گمرک و همه‌چی رو میدم.
‫آره. البته. آره.
‫لعننتی.
‫فکر می‌کنی کار اون‌هاست؟
‫اون‌ها بچه‌ان.
‫عزیزم، تابه‌حال لاستیک عوض کردی؟
‫تو چی؟
‫خب، جونی مدرسه‌اش تموم میشه ‫و باید بریم دنبالش.
‫- آره، تقصیر توئه. ‫- چهل دلار می‌گیرم عوض می‌کنم!
‫پول نقد داری؟
‫بفرما، داداش.
‫خدای من.
‫می‌دونی، وقته وزنه رو می‌بری پایین
‫تا آخر بیارش،
‫اینطوری عضلاتت سفت میشه...
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی، دیروز تمرین داشتم، ‫واسه همین...
‫داشتم فکر می‌کردم، رفیق، ‫شاید احمقانه باشه، ولی...
‫داشتم فکر می‌کردم ‫باید یه شرکت پیمان‌کاری دیگه بزنیم.
‫- دو تا برادری. ‫- برای چی؟
‫روزی چهارده بار ‫به من میگی تنبل.
‫سخت‌گیری از روی عشق و محبته. ‫واضحه آماده‌ای. مشخصه.
‫جدی میگی؟
‫آره.
‫می‌دونم توی رمزارز گنده میشی،
‫و رمزتو عوض می‌کنم ‫و رمز قبلیت می‌ذارم...
‫ولی واسه پول درآوردن ‫سرمایه اولیه نیاز داری، درسته؟
‫اگه این کار رو انجام بدیم، ‫واقعا به حرفم گوش میدی؟
‫آره.
‫چون یه فکرهایی تو سرم دارم.
‫آره، یه تیم هستیم. ‫چی تو سرته؟
‫برادران چو.
‫هی. ‫عالیه، رفیق.
‫- برادران چو، عالیه. آره. ‫- برادران چو.
‫آره. میرم کارهای اداریش ‫رو انجام بدم.
‫مالکیت شرکت رو به اسم تو میزنم، باشه؟
‫حله.
‫باید کره‌ای‌های ‫اورنج کانتی رو هدف بذاریم.
‫چی؟ ‫کره‌ای اورنج کانتی نشین نداریم.
‫مگه ورنیکا نیومده اورنج کانتی؟
‫فرق داره.
‫حدود بیست سال میشه. ‫مطمئنم واسش مهم نیست.
‫من و ورونیکا یه‌بار سال ۲۰۰۸ قرار گذاشتیم ‫و دو بار سال ۲۰۱۱، خب؟
‫می‌شه تازگی‌ها.
‫فکر می‌کردم وقتی رفت ‫دانشگاه کالیفرنیا، ارواین ازت جدا شد.
‫کی بهت گفته؟
‫خودم جدا شدم.
‫مگه تو دانشگاه کالیفرنیا ‫با شوهرش آشنا نشد؟
‫رفیق، خیلی لفت میدی.
‫ادامه بده.
‫همیشه از ورونیکا خوشم میومد.
‫- خوندن رو یادم داد. ‫- خب، من آماده نبودم.
‫قبل تشکیل خانواده، مجبور بودم ‫کسب و کارم رو راه بندازم، می‌دونی؟
‫تازه باید از تو مراقبت می‌کردم، نمک‌نشناس.
‫اورنج کانتی پول توشه، رفیق.
‫بهم اعتماد کن.
‫نائومی، خیلی ممنون که اومدی.
‫جون روز خیلی بدی داشت.
‫نگران نباش، چه حرفیه.
‫جرج خیلی کفری بود.
‫سر همین عصبانیش ‫دیر رفتیم دنبال جون و بعدش...
‫معلمشو کتک زد.
‫آره. ‫بهش گفتن کنترل نشده‌ست.
‫- خدای من. ‫- می‌دونم.
‫خودتو سرزنش نکن.
‫ایزی سگ همسایه‌مون رو گاز گرفت.
‫- نه. ‫- می‌دونم.
‫معمولا برعکسه، درسته؟
‫می‌دونی، باید بیشتر رفت و آمد کنیم. ‫خونه‌هامون دو قدم فاصله داره.
‫آره، دقیقا، ‫خیلی خوشحال میشم.
‫باورم نمی‌شه که به‌خاطر جردن ‫با همدیگه آشنا شدیم.
‫خدای من. می‌دونم، نه؟ ‫خیلی عجیبه.
‫هی، به‌نظرت ناراحت میشه
‫که به‌خاطر جون ‫جلسه‌ام رو عوض کردم؟
‫نه. نه، چاره‌ای نداشتی.
‫ولی راستش، بین خودم و خودت باشه، ‫نگو مسئله خانوادگی بوده.
‫من بودم می‌گفتم مسئله کاری بوده.
‫اوه، باشه. ‫خوب شد فهمیدم.
‫وقتی کنار همسر برادرم هستی ‫باید با دقت حرف بزنی.
‫اگه توصیه خواستی، ‫هر موقع که بود بهم زنگ بزنی.
‫خیلی ممنون، نائومی.
‫فقط واقعا دلم می‌خواد ‫این معامله بسته بشه.
‫- فورا. می‌دونی؟ ‫- خدای من. آره.
‫جدیدا خیلی آشفته بودم و...
‫خدای من، حسودیم میشه.
‫باید خیلی خوب باشه ‫که صبح تا شب کنار ایزی هستی.
‫آره! نه، عالیه...
‫اما من صبح تا شب خونه نیستم.
‫- اوه. نه، البته که نه، منظورم این نبود... ‫- آره، موسسه‌های غیر انتفاعی دارم و نویسندگی می‌کنم.
‫و جردن...
‫- هر از گاهی میاد توصیه کاری بگیره. ‫- متوجه‌ام.‌ آره، من...
‫- خیلی زحمت داره. ‫- آره.
‫بعد وقتی جردن روی دور میفته، ‫یه‌سره پیام میده.
‫و درباره جنس‌های استوک، ‫خرده‌فروشی همه‌جانبه حرف میزنیم...
‫اوه، جدیدا این فیلم رو واسش فرستادم.
‫دعوای وسط جاده ‫توی محل رو دیدی؟
‫- فیلمش توی برنامه‌ست؟ ‫- خدای من، نگاه کن.
‫باورت می‌شه؟
‫نمی‌فهمم اون آدم‌ها ‫از چه موضوعی انقدر عصبانی بودن.
‫می‌دونی، اکثر آدم‌ها نمی‌دونن که...
‫خشم و عصبانیت ‫حالت زودگذر آگاهی انسانه.
‫خوشم اومد.
‫تو خیلی باهوشی، ایمی.
‫نه، جدا میگم. ‫تعجب نداره جردن دوستت داره.
‫حرفم اینه، ورونیکا،
‫با همدیگه بزرگ شدیم، ما رو می‌شناسی، ‫ما تو رو می‌شناسیم، بهمون اعتماد داری، می‌دونی؟
‫ما کارهای تعمیرات، بازسازی، نقاشی، ‫تمیزی حیاط و خونه و هر کاری انجام میدیم.
‫هر چی که بگی.
‫همه‌شو انجام میدیم.
‫درسته، دنی؟
‫آره، من پادشاه دوغابـم.
‫دوغاب هم درست می‌کنیم.
‫خیلی خوب و عالیه.
‫- آره، شنیدم دوغاب قلق داره. اوهوم. ‫- اوهوم.
‫کاری دارید ‫که بسپرید به ما؟
‫آره.
‫فکر می‌کنم خونه‌مون ‫فعلا کاری نداشته باشه،
‫ولی اگه چیزی بود، ‫حتما به شما زنگ میزنیم.
‫و اگه اینجا باشید، ‫باید کلیسا هم بیاید.
‫ادوین مسئول گروه نیایشه.
‫اوه، خوبه.
‫ما دیگه کلیسا نمیریم، ولی...
‫هنوز... بعضی‌وقت‌ها میریم.
‫آره. سر میزنیم.
‫هر چی بیشتر بهتر.
‫اینو بگیر.
‫اون پروژکتور سقفی اعصاب خرد کن ‫کلیسای قدیمی‌مون رو یادت میاد؟
‫خدای من، ‫اون زمان خیلی فرق داشتی.
‫- همه‌چی رو یادمه. ‫- منم.
‫[ آیزاک: فورا زنگ بزن. ]
‫ببخشید. ‫باید تماس بگیرم.
‫اوه دوستمون، استر، ‫از لوله‌کشی خونه‌اش راضی نبود.
‫- اوه. ‫- هی، چی شده؟
‫چیزی نشده، رفیق. ‫تازه از دستشویی اومدم بیرون.
‫کورتیزون به کمرم می‌مالم.
‫پیام دادی فورا زنگ بزن.
‫اوه، راست میگی‌ها. ‫پیام دادم.
‫اون یارو، چد، رو یادت میاد ‫که توی مسافرخونه زندگی می‌کرد؟
‫آره.
‫خب، رفیق، هنوز اونجا زندگی می‌کنه ‫و زندگیش داغونه، رفیق.
‫فکر کنم نقرس داره.
‫باشه...
‫خب؟
‫رفیق، گوش کن. ‫ازش پول گرفتم برم داروهاشو بگیرم،
‫اما فکر نمی‌کنم مصرف کنه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- رفیق، وایسا بگم خب.
‫خدای من، یعنی نمی‌شه هر از گاهی ‫لش کنیم و با هم گپ بزنیم؟
‫ما همیشه داریم گپ میزنیم، ‫همیشه‌ی خدا.
‫خیلی‌خب بابا، باشه، گوش کن، ‫گفت یه زوج آسیایی دنبالت بودن.
‫گفت می‌خورده پولدار باشن.
‫رفیق، این زنیکه ‫از جون من چی می‌خواد؟
‫خونه و بچه داره. ‫اونوقت من چی دارم؟
‫رفیق! تو هم دست‌کمی از اون نداری، رفیق.
‫منو داری، وانت داری.
‫روی کاغذ به اسم منه...
‫خیلی‌خب، باشه. ‫خیلی‌خب، دمت گرم.
‫- ممنون که خبر داری. ‫- نه بابا، فدات بشم.
‫- باید برم. ‫- خواستی زنگ بزن.
‫گوش کن چی میگم. ‫من آدم خطرناکی‌ام.
‫تو یه زن خونه‌دار حومه‌شهری هستی ‫که حوصله‌اش سر رفته
‫که هیچ هدفی توی زندگیش نداره، خب؟
‫شرط می‌بندم از دست خودت عصبانی هستی ‫که اجازه دادی زندگیت به این روال بگذره.
‫شرط می‌بندم آرزوهای بزرگی داشتی. ‫هر چیزی ممکن بود.
‫بعدش پلک زدی.
‫و حالا وسط زندگی گیر افتادی ‫که هیچ‌وقت دلت نمی‌خواست.
‫زندگی کامل و عالی داری، ‫اما از درون پوچ و خالی هستی.
‫احساس ضعف می‌کنی، ‫می‌خوای کنترل زندگی‌تو پس بگیری.
‫خب، حدس بزن چی. ‫از من نمی‌تونی، خب؟
‫من خودم حیوونـم! ‫با من در نیفت!
‫هر کی با من در افتاد، ور افتاد!
‫پس کاری به کار من نداشته ‫و دست از سرم بردار وگرنه خودت می‌دونی...
‫شنیدی؟
‫این آخرین هشداره.
‫دلت نمی‌خواد هیولا رو آزاد کنی. ‫نمی‌خوای!
‫[ مدیریت یه شرکت ساخت و ساز ‫بزرگ و پر مشغله چطوریه؟ ]
‫این چه خریه؟
‫- خیلی خوشحالم ورونیکا شما رو فرستادن. ‫- نگران نباش، استر.
‫خب اهل اورنج کانتی هستید؟
‫نه، ما بیرونِ سن برناردینو بزرگ شدیم.
‫خانواده‌ام نزدیک پارک آبی رجینگ واترز ‫مسافرخونه دارن.
‫خیلی خوبه. ‫حتما سود خوبی داره.
‫ظاهرا، قبل اینه که من دنیا بیام.
‫و بعد پارک آبی هوریکین هاربر باز شد، ‫برای همین...
‫من هیچ‌کدومشو نرفتم.
‫باید یه روزی بریم. ‫پارک آبی هاربر چطوره؟
‫اوه، خیلی خفنه. ‫یه چیزی داره به اسم برج‌های ممنوع.
‫یه راه به بالا داره و سه مسیر به پایین. ‫نمی‌شه پیش‌بینی کرد.
‫یه‌جورایی مثل زندگی من.
‫بگذریم، شغل من سرمایه‌گذاریه. ‫این شرکت شغل جانبی‌مه.
‫برای همین ‫اگه دنبال توصیه سرمایه‌گذاری بودی...
‫- الان میام. ‫- باشه.
‫- هی. هنوز تموم نکردی؟ ‫- اگه کمکم می‌کردی تموم می‌شد
‫جای این‌که بری ‫با مشتری پسرخاله بشی.
‫رفیق، به این کار میگن خدمات مشتری.
‫سر کار پیام‌بازی نکن.
‫- کیه؟ ‫- اسمش کایلاست.
‫هی، خوشگله، نه؟
‫رباته.
‫خودت رباتی.
‫[ تو رباتی؟ ]
‫[ نه، تو رباتی؟ ]
‫- اوه، فوق العاده‌ست. ‫- شگفت انگیزه.
‫فومی، خیلی خوشحالیم ‫که صندلی تاماگو رو قرض گرفتیم.
‫دوست دارم نظرت ‫رو درباره آثار دیگه بدونم.
‫این صندلی چه داستانی داشت، ها؟
‫جردن، خیلی ممنون که اومدی.
‫ممنون که دعوتم کردین. ‫این خانم کوچولو کیه؟
‫اوه، این جونیـه. ‫جون، سلام کن.
‫خیلی‌خب، امیدوارم بزرگ‌تر می‌شه ‫مودب‌تر بشه.
‫خب بگید ببینم، ‫حقیقت بود یا ساختگی بود؟
‫ببخشید، چی؟
‫خوب می‌دونیم ‫که داستان خوب قیمت رو بالا می‌بره.
‫عکس‌های مامانم رو دارم ‫که روی قالبِ صندلی نشسته.
‫واقعا؟
‫قیمتش چنده؟
‫فروشی نیست.
‫جرج؟
‫مطمئنم یه قیمتی هست.
‫ببخشید. ‫باید پافشاری کنم.
‫جوجی، جوجی، جوجی. ‫بهتره بازی رو کنار بذاریم.
‫صد هزار دلار.
‫چطوره؟
‫نه. ابدا، جوردانا.
‫گالری خیلی خوبیه.
‫خیلی ممنون دعوتم کردین. ‫خدانگهدار.
‫جردن، می‌دونی، ‫فکر کردم بتونیم کنار هم باشیم
‫و درباره معامله صحبت کنیم؟
‫باید برم جشن خرید خونهٔ دوستم.
‫توی نپال‌ـه، پس...
‫بای‌بای.
‫انگار اصلا متوجه نیستی ‫چقدر مشکل رو سرم ریخته.
‫واسه سر پا ‫نگه داشتن زندگی‌مون پدرم در اومده.
‫پدر منم در اومده.
‫- اون گلدون‌ها خودشون ساخته نمی‌شن. ‫- پولی هم ازشون در نمیاد.
‫همه فکر و ذکرت پوله.
‫همیشه درباره پول حرف میزنی.
‫جرج، من مثل تو بزرگ نشدم، خب؟
‫تابه‌حال دقت کردی ‫که همیشه آدم‌های پولدار و مایه‌دار
‫فکر می‌کنن که پول مهم نیست؟
‫بودا بودا شد، ‫چون اولین شاهزاده بود، درسته؟
‫مجبور بود ‫از مال و اموال دنیا بگذره.
‫اگه پول ما رو از هم جدا کنه، ‫منم از مال و اموالم می‌گذرم.
‫نمی‌تونیم بگذریم
‫چون بابات ‫یه مشت میز و صندلی واسمون گذاشته.
‫این جشن صندلی‌هاست.
‫سلام، مامان!
‫جرج، کنجکاو شدم بدونم،
‫چرا عکس‌های اینستاگرام ‫کارمند منو لایک می‌کنی؟
‫از شغلت حمایت می‌کنم.
‫اونوقت لایک کردن عکس میا ‫لب ساحل چطوری به کار من...
‫- کمک می‌کنه؟ ‫- عکس‌هاشو نگاه نمی‌کنم.
‫- فقط متن زیرشو می‌خونم. ‫- فکر می‌کنم من احمقم؟
‫کی می‌خوای روراست باشی؟
‫اوه، وقت روراستیـه؟
‫- الان می‌خوایم صحبت کنیم؟ ‫- چیه؟
‫- خدای من. ‫- همم؟
‫هنوز بی‌خیال اسلحه نشدی؟ ‫کی فراموشش می‌کنی؟
‫وقتی بگی که چرا همیشه ‫از گاوصندوق میاریش بیرون.
‫من اسلحه نمی‌خواستم، یادت میاد؟
‫فکر مامانت بود.
‫می‌خواستی به کسی شلیک کنی؟
‫- نه! جرج... ‫- باید نگران امنیت خودم باشم؟
‫یا امنیت جون؟
‫داشتم ادا در میوردم.
‫جلوی آینه با تفنگ ‫ادای فیلم‌های اکشن رو در میوردم، آم...
‫چون...
‫چون چی؟ بگو؟ چون چی؟
‫جوگیر شده بودم.
‫فیلم دیده بودم جوگیر شدم، جرج.
‫سر جریان ادرار بود؟
‫ادرار؟
‫اگه به‌خاطر ادارار بوده، بگو.
‫شاید به نوعی ‫به‌خاطر دستشویی باشه.
‫جرج، طرف اومد وسط خونه‌ای ‫که با پول خودم خریدم دستشویی کرده و رفته.
‫اونم خونه‌ای که نمی‌تونم ‫با دل خوش ازش لذت ببرم
‫چون انقدر سرم شلوغه ‫وقت سر خاروندن ندارم.
‫کِی می‌تونم از چیزی لذت ببرم، ها؟
‫کی برای ایمی چیزی می‌خره؟
‫خودِ ایمی.
‫ایمی برای ایمی چیزی می‌خره.
‫اونوقت حضرت عالی نمی‌تونن ‫از صندلی آشغال بگذره؟
‫دلم می‌خواد یکی ازم مراقبت کنه.
‫آره. خب...
‫من از اسلحه خوشم نمیاد.
‫به‌گمونم، وقتی به‌طور عمیق نگاه کنی، ‫زمین صندلی اصلی ماست.
‫[ اگه قراره امشب رو نادیده‌ام بگیری، ‫میرم مغازه. ]
‫حالا تو گوش کن من چی میگم، دنیل.
‫دوست دارم بی‌خیال این قضیه بشم.
‫زندگی خیلی خوبی دارم ‫که دوست دارم ادامه‌اش بدم.
‫اوه، خیلی خوبه.
‫تو بودی نمی‌دونستی ‫با این بی‌عیب بودنش چیکار کنی.
‫ولی مسئله اینجاست.
‫رفتار آدم ‫عواقبی در پی داره.
‫پس می‌گردم پیدات می‌کنم ‫و همین زندگی ناچیزتو ازت می‌گیرم.
‫دنی، توی وانت جا میشیم، درسته؟
‫هی.
‫یا خدا.
‫[ من رانندگی بلد نیستم. ]
‫ای‌وای.
‫بریم بازم نوشیدنی بخوریم، ‫چیزی نیست.
‫- ولم کن. ‫- گند نزن.
با چند نفر اومدم ‫- ولم کن.
‫رفیق، می‌خوام بهت کمک کنم.
‫کمکم نمی‌کنی. ‫جدا میگم، ولم کن!
‫برو بمیر.
‫از برادران چو اخراجی!
‫من اخراجم؟ تو اخراجی. ‫اسم شرکتو من دادم.
‫نمی‌تونی منو اخراج کنی، احمق مفت‌خور.
‫شرکت به اسم منه،
‫هر کی دلم بخواد رو می‌تونم اخراج کنم، ‫از جمله تو، عوضی.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫هنوز ثبت نشده!
‫به تو گفتم ‫چون نمی‌تونم به اسم خودم شرکت بزنم!
‫می‌خوای از اسم کی استفاده کنی؟ ‫مامان، بابا؟ کسی دیگه‌ای رو نداری.
‫آیزاک گفت به اسم اون بگیرم. ‫حالا گمشو ببینم، ریختتو نبینم.
‫آیزاک؟
‫واقعا؟
‫سلام، عزیزم.
‫شب خوبی داشتی؟
‫جون رو خوابوندم.
‫دستت درد نکنه، عزیزم.
‫ایمی...
‫باید صحبت کنیم.
‫باشه.
‫فکر می‌کنم باید بریم مشاوره ازدواج ‫و میدونم چه احساسی نسبت به مشاوره داری...
‫برمی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫[ من فقیرم ]
‫[ من عوضی‌ام ]
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »