‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫»ترجمه از وحید فرحناکی«
‫ها؟
‫چطور آدم‌کش‌ها رو قاچاقی آوردی اینجا؟
‫به هر کسی که رسیدی می‌گفتی...
‫که یه اتفاقایی
‫توی انفرادی قراره بیفته.
‫- برکمن کجا داره میره؟ ‫- نمی‌دونم... اه
‫یالا!
‫حرف بزن، حروم لقمه. حرف بزن.
‫خیلی‌خب، مواد غذایی توی یخچال هست.
‫یه چندتایی هم هیزم داریم.
‫آنتن هم نمیده.
‫عالیه. حرف نداره.
‫محاله اینجا بری با مطبوعات صحبت کنی.
‫مسخره بازیه.
‫همه توافق کردیم که تا شروع دادگاه ‫این‌جوری به صلاحته.
‫می‌دونی که نمی‌تونم اینجا یه شبم ‫تنهایی دووم بیارم.
‫خب، باید یه کاریش کنی دیگه.
‫باشه خب، حالا یه اشتباهی کردم
‫ولی نمیشه روی همه کارایی که واسه ‫محافظت ازت کردم تمرکز کنیم؟
‫فکر کنم صرفاً ازت ناامید شدم.
‫میشه پیشم بمونی؟
‫نه.
‫می‌تونم اینجا از کافه کورال تری سفارش بدم؟
‫خدایا. چه مرگتونه؟
‫همه برن سر پست‌هاشون و آروم‌ بگیرین. خب؟
‫- آرامش‌مون رو حفظ کنیم. ‫- کوسینو اینجا نیست.
‫جیم، بسپرش به خودم.
‫برکمن کو؟
‫نمی‌تونه خیلی دور شده باشه.
‫پس اصلاً نمی‌دونی؟
‫حدس‌مون اینه که قبل از این‌که ‫دستگیرش کنیم، دنبال یه خرده انتقامه.
‫واحدها رو اینجا مستقر کردم، ‫شاید یه وقت بیاد سراغ کوسینو.
‫کوسینو رفته بیگ بیر.
‫خودم فرستادمش.
‫خب، لطف کردی.
‫یه واحد هم می‌فرستم اونجا مراقبش باشن.
‫برکمن یه خرده حسابی با نوهو هنک هم داشت البته.
‫یه خبرچین بهمون گفته که ‫مقر هنک کجاست
‫واسه همین نیروهای ویژه دارن میرن اونجا.
‫یه واحد هم فرستادیم دنبال سالی رید پس...
‫می‌گیریمش، جیم.
‫فقط می‌خوام که ‫اگه قبل از ما برکمن رو پیدا کردی
‫لطفاً نکشش.
‫نمی‌تونم همچین قولی بدم.
‫نگهبانای بیرون رو زیاد کردی؟
‫- بله، هنک. ‫- خیلی‌خب، بیشتر کن
‫- خبر جدیدی نشده؟ ‫- نه
‫پلیس هنوز دنبالشه.
‫خیلی‌خب حالا. کاریه که شده.
‫بی‌خیالش بشیم دیگه.
‫سخته روی کسی تمرکز نکنم که...
‫می‌دونه دستور قتلش رو دادم.
‫همین میشه وقتی دو نفر که ‫پادکست دارن رو می‌فرستی واسه قتل.
‫یالا.
‫بی‌خیال. اینا لازم نمیشه. ‫همینجان دیگه.
‫خب اینم از این.
‫بالاخره روز موعود.
‫دو ساله که من و هنک ‫رؤیای چنین روزی رو داشتیم.
‫و خیلی خوش‌شانسیم که
‫شرکایی مثل شما داریم.
‫خب، امروز می‌خواستم براتون ‫یه تور داخلی معمولی بذارم،
‫- ولی خب هنک برنامه‌های دیگه‌ای داره. ‫- رفقا...
‫می‌دونیم که چقدر سخت کار کردین.
‫دیگه الان وقت «راک اند رول» شده، نه؟
‫حالش رو ببرین.
‫وای خدا... ببین! بدو بریم!
‫کارائوکه!
‫سلام، سالی هستم. ‫احیاناً نمی‌خوای تمرین کنی؟
‫نه، بلدم به‌نظرم.
‫به‌نظرم حداقل باید یه بار دیگه تمرین کنیم.
‫اصلاً نمی‌خوام نگرانش باشم.
‫کلی تمرینش کردیم.
‫انگاری می‌ترسی که خراب کنی.
‫باور کن، بهتره پیش من گند بزنی
‫تا این‌که روی صحنه.
‫سلام.
‫- سلام، شما شان هیدری؟ ‫- سلام
‫من مربی بازیگری کریستین هستم.
‫عالی، عالی.
‫خوشحالم اینجایی.
‫فیلم «کودا» یه شاهکاره.
‫- ممنون. ‫- حرف نداره
‫یعنی، فکر کردن بهش هم منو به گریه میندازه.
‫آره... مشخصاً تو این یکی دارم ‫سبک کارم رو عوض می‌کنم.
‫توی کودا با بازیگرای متعهد کار می‌کردم
‫که ماجرای خیلی خصوصی‌ای رو بگن، و الان..
‫دارم با مدل‌هایی که لباس هالووین پوشیدن کار می‌کنم
‫که سر یه چیزای آبی درخشان با هم می‌جنگن.
‫- گوی ابدیت. ‫- آره، گوی ابدیت
‫خب... هیجان‌انگیزه.
‫آره. فکر کنم فیلم خوبی بشه.
‫به‌نظرم وقتی مردم «دختران مگا» رو ببینن
‫قراره فکر کنن که، هر کی اینو ساخته ‫قطعاً «کودا» رو هم ساخته.
‫آره.
‫آره
‫میگم شان، یه مشکلی داریم.
‫میشه بیای لطفاً؟
‫سلام، مارک استافوردشیر هستم ‫مدیر برنامه‌های کریستین.
‫- تو مربی بازیگریش هستی؟ ‫- آره
‫عه، سلام. سلام.
‫تو همون خانوم حق به‌جانب خودخواهی.
‫- خودمم. ‫- فیلمش همه‌جا هست
‫همه داشتنش.
‫خب، خوشحالم که دوباره سر پا شدی.
‫حرکت
‫به قلعه نفوذ کردن.
‫اگه دراگولیث رو شکست ندیم،
‫همه‌چی از دست میره.
‫باید برم، هر چند شاید برنگردم.
‫نه، خواهر.
‫منم که باید این بار رو به دوش بکشم.
‫من زن شجاعی هستم...
‫و مرگ برام مهم نیست.
‫بی‌درنگ خودم رو در آتش جهنم میندازم..
‫که نسل‌های بعدی...
‫چیزه...
‫گندش بزنن.
‫ببخشید، میشه کات کنیم؟
‫لطفاً کات نکنید. ‫کسی کات نده.
‫خب؟ منم که باید بگم کات.
‫شرمنده. دیالوگم یادم رفته.
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم... شرمنده.
‫[لیندزی]
‫- بله؟ ‫- جین، گوش کن
‫تا پایین‌ دستِ کوه رفتم، ‫گوشیم یهویی جون گرفت.
‫نمیشه مثل آدم بگی «آنتن دارم»؟
‫بری برکمن از زندان فرار کرده.
‫انگاری اواخر دیروز بوده.
‫وای، وای.
‫اینجا رو بلده!
‫بعید می‌دونم که بیاد «بیگ‌ بیر»
‫می‌دونی، عملاً بالای کوهی.
‫خب، باید برگردی دنبالم.
‫بیارمت لس آنجلس؟
‫نه، نه. گوش کن.
‫همین الان با دادستان صحبت کردم، ‫و گفت خیلی شانس آوردی
‫که اون بالا تنهایی.
‫تام! من الان براش یه لقمهٔ آماده‌ام
‫- نمی‌دونم! ‫- حروم لقمه! لعنتی
‫لامصب. بازم می‌زننش.
‫برکمن رو لو نمیده
‫حتی بعد از این‌که اون عوضی فروختش.
‫تو رو خدا! بس کنید!
‫عجب!
‫اشکال داره.
‫بچه‌ها، چی شد؟
‫وای خدا، خیلی شرمنده‌ام. ‫من..
‫اولین بارمه...
‫باید تمومش کنیم و بریم صحنهٔ ۱۴
‫- روز طولانی‌ای در پیشه. ‫- منو ببین، خب؟
‫از پسش بر میای.
‫بیا تمرین حافظه حسی کنیم، خب؟
‫چیزه...
‫خیلی‌خب، شخصیتت داره خودش رو فدا می‌کنه، درسته؟
‫پس، به یکی از زمان‌هایی که...
‫اخیراً از خودگذشتی داشتی فکر کن.
‫چیزه...
‫نامزد قبلی‌ام قدش ۱ متر و ۶۰ بود.
‫- لامصب. ‫- خیلی کوتاهه
‫می‌دونی چیه؟ منو ببین و این‌کار رو کن.
‫خواهر، نه!
‫منم که این بار رو به دوش می‌کشم.
‫من دختر احمقی نیستم.
‫من.. زن شجاعی‌ام.
‫و مرگ برام مهم نیست.
‫با کمال میل خودم رو میندازم تو آتیش جهنم...
‫اگه به معنای اینه که ‫نسل آینده زنده بمونه و رشد کنن.
‫چون وظیفهٔ منه...
‫به عنوان دختر این قبیلهٔ بزرگ.
‫باور نکردنی بود.
‫ممنون.
‫حالا اگه میشه همینو... این اجرا کنه.
‫پول پارو می‌کنیم.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫میشه نشونم بدی الان چی‌کار کردی؟
‫هنک! حرف نداره، نه؟
‫هنک...
‫چیزیمون نمیشه، هنک.
‫باید یه لحظه آروم بشی ببینی ‫چه کار بزرگی کردی.
‫انرژی‌ات رو صرف این کن.
‫نه بری.
‫هی!
‫کی می‌خواد ماسه رو ببینه؟
‫بریم ماسه رو ببینیم!
‫دارم وارد منطقهٔ دشمن می‌شیم
‫و این عوضیا سلاح‌های خفنی دارن.
‫مراقب باشید و ناکارشون کنید، حاضرید؟
‫آره!
‫پلیس لس آنجلس! پلیس!
‫پلیس لس آنجلس!
‫این احمقا هیچی ندارن.
‫فقط ورقِ بازی داشتن.
‫هیچ نشونی از هنک یا خلافکارای دیگه هم نبود.
‫یه چندتا طرفدار «چارجر» بودن فقط.
‫یکی هم که کلاه هیوستون اویلرز داشت
‫که عجیبه خب...
‫خیلی‌خب، بیاید همگی
‫بیاید! بریم واسه رژهٔ شنی.
‫مثل ساحل رفتن نیست، خب؟
‫وقتی این همه ماسه ببینید،
‫برگاتون می‌ریزه.
‫بیاید بچه‌ها، بیاید
‫همینه.
‫همه‌چی حاضر و آماده اینجاست.
‫میشه یه عکس ازش بگیرم؟
‫رفیق، می‌تونی بری توش بازی کنی واسه خودت.
‫- سر به سرم نذار. ‫- جدی میگم.
‫- خیلی قشنگه. ‫- بیاید
‫بریم!
‫کفشاتون رو در بیارید.
‫خب؟ یا بذارید.
‫هی! ببین این عوضی چطوری ‫داره ماسه بازی می‌کنه. خیلی‌خب.
‫وای.
‫عجب چیزیه.
‫آره!
‫کسی دیگه هم حس اسکروج مک‌داج داره؟ ‫(اشاره به اتاق پر از طلای اسکروج)
‫- وای. ‫- نظرتون چیه بچه‌ها؟
‫- سلفی بگیریم؟ ‫- آره، سلفی
‫- سلفی. ‫- آره، بیاید بگیریم.
‫- یالا، بیاید. ‫- یالا
‫- جمع شید، بیاید. ‫- خیلی‌خب
‫حاضرید؟
‫همه بگید، «دزدان شنی»
‫دزدان شنی!
‫خیلی‌خب، یه چندتایی گرفتم ‫نمی‌دونم چی شد
‫- ببینید کدوم خوبه. ‫- بذار ببینم.
‫- وای، این خوبه. خوبه. ‫- هی، کریستوبال!
‫تو یه کاری باید کمکم کنی، خب؟ ‫یه سورپرایز بزرگ دیگه.
‫- ولی.. بیا. ‫- باشه
‫- باشه، یالا. ‫- باشه. وایسا
‫هی، کریستوبال! صبر کن ‫بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫- بیا یه لحظه دیگه. ‫- چیزه...
‫باشه، زود فقط.
‫- زود، زود. ‫- یه لحظه‌ست.
‫وااای!
‫عجب چیزیه. ‫وای ببین.
‫میشه حتی...
‫هنک؟
‫هنک! هنک! یه مشکلی پیش اومد، هنک
‫چی...
‫هنک!
‫هنک! کمکم کن!
‫هنک!
‫هنک، لطفاً کمکم کن!
‫هنک!
‫کریستوبال
‫کریستوبال؟ وای خدا.
‫وای خدا، کریستوبال کریستوبال!
‫کریستوبال! دارم میام
‫کریستوبال، دارم میام!
‫کریستوبال دووم بیار.
‫دووم بیار، دارم میام.
‫کریستوبال!
‫چیزی نیست! چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫چیزی نیست. بیا. چیزی نیست.
‫چیزی نیست. ببخشید.
‫واقعاً شرمنده. فکر کردم پشت سرمی.
‫نه، خواهش می‌کنم، نه!
‫گل کاشتی، هنک
‫آره. آره. خیلی خوب بود.
‫باتیر، کارش خوب بود، نه؟
‫بهت گفتم که راضی میشه، هنک
‫کریستوبال... بله.
‫بالاخره از نزدیک همدیگه رو دیدیم.
‫آخ...
‫عوضی!
‫کریستن مثل یه گل حساس می‌مونه.
‫بد جور خجالتیه،
‫اگه به خودش بود که تو یوتا می‌موند کلا
‫و واسه مامان باباش کار می‌کرد.
‫ولی کنار تو..
‫واقعاً می‌تونه خوب باشه.
‫نه، ممنون
‫واسه هر فیلم ۷۰۰۰۰ دلار می‌تونم بدم.
‫می‌تونی بزرگ‌ترین کارگردان‌ها
‫و تهیه‌کننده‌های سینما رو ببینی.
‫می‌تونی به حرفه‌ات یه جون درست حسابی بدی.
‫دیدم چی‌کار داشتی میکردی
‫سعی داشتی نقش رو ازش بدزدی.
‫اشکال نداره. ستودنیه.
‫البته نمیشه تو همهٔ فیلما این کار رو کنی
‫ولی می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌تونم به خودتم کمک کنم ‫که نقش‌ها رو بگیری.
‫بهترین نقش‌هایی که تو براشون... مناسبی.
‫- حالا در موردش فکر کن. ‫- ممنون، مارک.
‫سلام.. حالت خوبه؟
‫آره
‫وای خدا، نمی‌دونی پس.
‫چی رو؟
‫نامزد سابقت از زندان فرار کرده.
‫خیلی متأسفم.
‫امشب بهتره پیش من باشی.
‫سالی، نباید بری خونه.
‫چیزیم نمیشه.
‫نه، باید پیش من بمونی.
‫- دیوونگی نکن. ‫- نه بابا، چیزی نمیشه
‫نگران نباش.
‫ببین...
‫امروز عالی بودی.
‫فقط داشتم ادای تو رو در میاوردم.
‫می‌دونم.
‫ولی خب...
‫عالی بود.
‫فردا می‌بینمت.
‫نشون دادی دل و جرئت خوبی داری، هنک
‫واسه همین اختیار لس آنجلس رو بهت می‌دیم.
‫افرادمون و هر چیز دیگه‌ای
‫که لازم داری در اختیارته
‫می‌شیم... شرکای زیر میزی.
‫سودمون رو بر می‌داریم، ولی...
‫در حد پولی که نصیب تو میشه نیست.
‫ممنون.
‫این دوستت با ما غذا نمی‌خوره.
‫می‌دونید، شاید یه‌کم طول بکشه که...
‫با این وضعیت خودش رو وفق بده.
‫آها.
‫سر عقل میاد.
‫بالأخره می‌بینه که حمایت ما خیلی بیشتر از
‫این خانواده ‌ای که
‫درگیرش بود مؤثرتر بوده.
‫دقیقاً.
‫بله.
‫کریستوبال! دوستامون دارن میرن.
‫کریستوبال
‫تو دیگه از خودمونی.
‫هنک، رفیقته. ‫تو هم رفیق هنک.
‫تا وقتی که ... بخشی از خونوادهٔ هنک باشی
‫بخشی از خونوادهٔ ما هم هستی.
‫چیزه...
‫فقط این‌جوری منطقی به‌نظر میومد.
‫اگه بهت گفته بودم
‫سعی می‌کردی منصرفم کنی.
‫ازمون محافظت می‌کنن.
‫حالا کنترل لس آنجلس دست ماست.
‫همون‌طور که همیشه می‌خواستیم.
‫خیلی‌خب، ناراحتی. ‫درک می‌کنم.
‫چیزه...
‫بریم بخوابیم، خب؟
‫من اینجا می‌خوابم.
‫می‌تونیم... یه‌کم آروم بشیم.
‫- فردا صحبت کنیم. ‫- اون همه آدم رو کشتی
‫الان این اذیتت می‌کنه؟
‫شرکامون بودن.
‫آره، ولی الان چچن‌ها رو داریم ‫که جون‌شون رو برامون میدن.
‫به‌نظرت اون آدما همچین کاری می‌کردن؟
‫بهمون اعتماد کردن.
‫درسته
‫و فکر نمی‌کنی که تو اولین فرصت ممکن
‫ما رو دور می‌زدن؟
‫به‌نظرم جفتمون توسط
‫تصور دنیای بی‌نقص چشممون کور شده بود،
‫ولی واقعی نیست.
‫می‌خوای سرکردهٔ خلافکارها باشی؟
‫حالا هستیم.
‫می‌خواستم کار قانونی کنیم.
‫وقتی اون کلمه رو میگی...
‫ساده‌لوح به‌نظر میای.
‫اگه نمی‌خواستی، پس چرا...
‫- این همه کار کردی؟ ‫- سعی‌ام رو کردم. به‌خاطر تو سعی کردم
‫بازم میگم...
‫آندری و باتیر از رو زمین محومون می‌کردن.
‫راه دیگه‌ای نبود.
‫کی هستی؟
‫هنکم دیگه
‫نه.
‫نیستی.
‫الان بیشتر از همیشه...
‫حس می‌کنم خودمم.
‫مردی که من می‌شناختم ‫همچین کاری رو این‌قدر خونسردانه نمی‌کرد.
‫نمی‌فهمم... نمی‌فهمم...
‫چرا الان این‌قدر شوکه شدی، خب؟
‫داشتم امنیت‌مون رو تأمین می‌کردم.
‫من اگه می‌دونستم هیچ‌وقت ‫تو یه خونه با یه جانیِ روانی زندگی نمی‌کردم...
‫همین جانی روانی بود که تو رو
‫از دست زن وامونده‌ات نجاتت داد، خب؟
‫حالا واسه رهبری چنین تشکیلاتی...
‫باید تصمیمات سختی بگیری.
‫باید کنترل رو به دست بگیری، ‫چون اگه نگیری...
‫از روت رد می‌شن میرن.
‫ازت سوء استفاده میشه، خب؟
‫ببخشیدا، ولی این قضیه
‫با آرامش و این احساسات گوگولی هم‌خونی نداره.
‫شرمنده که نمیشه.
‫دارم حقیقت رو میگم. ‫کدوم گوری میری؟
‫- کریستوبال، کجا میری؟ ‫- دارم از اینجا میرم، هنک
‫نمی‌تونی بری.
‫چرا میرم
‫دیگه نمی‌تونم بهت اعتماد کنم، هنک!
‫و با نحوهٔ ادارهٔ کسب و کارت هم مشکل دارم.
‫اگه می‌خوای، نگهش دار. مال خودته!
‫کریستوبال!
‫گوش کن.
‫نمی‌تونی... از اینجا بری.
‫زیادی می‌دونی.
‫خدایا.
‫بیا بریم یه چیزی بخوریم. خب؟
‫- گمشو بابا. ‫- ببخشید. یه لحظه عصبی شدم
‫یه‌کم عصبی شدم. بیا...
‫هنک، خفه شو. ‫می‌ذاری برم تو ماشینم.
‫و می‌ذاری از اینجا برم
‫و دیگه هیچ‌وقت با هم دیگه صحبت نمی‌کنیم.
‫کریستوبال، نه. لطفاً. متوجه نیستی.
‫نمی‌فهمی. نمی‌تونی بری.
‫هنک، کاری که کردی اصلاً قابل بخشش نیست.
‫- ولی زیادی می‌دونی! ‫- کاری که کردی
‫- اصلاً قابل بخشش نیست. ‫- زیادی می‌دونی!
‫زیادی می‌دونی، خب؟ ‫نمی‌تونی بری.
‫خداحافظ!
‫نه، کریستوبال. ‫صبر کن،کریستوبال
‫- صبر کن، نه. نمی‌تونی بری. ‫- هنک، دست ور دار
‫لطفاً، نه. لطفاً. لطفاً.
‫- وای خدا. لطفاً، هنک! ‫- شرمنده، شرمنده
‫هنک، دست نزن بهم لامصب.
‫دست از سرم ور دار.
‫کریستوبال، نمی‌دونستم تهش این‌جوری میشه، خب؟
‫فکر کردی چطوری میشه؟
‫- چه بدونم! ‫- ولم کن،هنک!
‫لامصب.
‫عجبا!
‫بری؟
‫سالی
‫می‌دونم احمقانه‌ست، ولی اگه بذاری اینجا بمونم..
‫بیا بریم.
‫واقعا؟
‫هی، هی. ولم کن.
‫- ولم کن! ‫- هی، تمومش کنید، پسرا
‫- چه خبره؟ ‫- منو زد، بابا
‫- مسخره‌ام کردی. ‫- عه؟
‫خب، تا حالا اسم «کال آو دیوتی» رو نشنیده. ‫خره.
‫برو خونه، جان! ‫برو خونه.
‫تراویس، تو باهام بیا.
‫حسابی رفتی رو مخش.
‫میرم باهاش صحبت می‌کنم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫»ترجمه از وحید فرحناکی«