‫- من... ‫- تیراندازی شد.
‫بهیار!
‫بهیار... بهیار!
‫آلبرت، آلبرت، تو الان تو شوکی. ‫طاقت بیار.
‫مأمور ویژه آلبرت نگوئن هستم.
‫اومدم کمک‌تون کنم تا قاتل کارآگاه جنیس ماس ‫رو دستگیر کنین.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫من کارآگاه می دان هستم ‫و ایشون رئیس پلیس کراوس هستن.
‫می‌تونی منو بیگ کت صدا کنی. ‫[به معنی گربه بزرگ]
‫ببین، می‌دونم که این یه پرونده بین‌المللیه،
‫و باید یه مأمور فدرال بفرستن،
‫ولی ما همین الانشم می‌دونیم ‫که کی کارآگاه ماس رو کشته.
‫یه قاتل چچنی به اسم ریون‌ـه.
‫آره، هرکی به این نتیجه رسیده ‫دلقکی بیش نیست.
‫عجب.
‫خیلی‌خب، ‫وقتی منو نسبت به پرونده توجیه کردن،
‫کاشف به عمل اومد ‫یکی که از هم‌خدمتی‎‌هام...
‫وقتی جسد رو پیدا کردید ‫پیش آقای کوسینو بوده.
‫- بری برکمن؟ ‫- آره.
‫آره، تبرئه‌اش کردیم.
‫اون تو زمانی اشتباه، پیش آدم اشتباهی بوده.
‫برکمن فقط داشت به دوستش کمک می‎کرد.
‫- آره، اون همچین آدمیه. ‫- ریون برای جفت‌شون...
‫پاپوش دوخته بود.
‫من می‌‎برمت سر میز کارت ‫و اطلاعات توجیهی رو بهت میدم.
‫به جمع‌مون خوش اومدی، تاف تورف! ‫[فیلم سال 1985]
‫سالی.
‫هی سالی، بیدار شو.
‫کل صفحه اصلیه.
‫صورتت رو ببین! ‫چه گنده‌ست!
‫امروز صبح این صورت همه‌جا نمایش داده شده.
‫و هنوزم تو "راتی تی" رو 98 درصدی.
‫این سرسام‌آوره!
‫داره اتفاق میفته!
‫چرا هیچکس متوجه تو نمیشه؟
‫ببین، تازه همین دیشب تو "بنشی" گذاشتنش.
‫درسته.
‫اتفاقا برعکس، باید تا جایی که می‌تونم ‫از ناشناسیم لذت ببرم.
‫چون تا چند روز دیگه،
‫حتی تنها قهوه خوردن هم برام ممکن نیست...
‫"جاپلین" دیگه روی صفحه اصلی نیست.
‫چی؟
‫من...
‫کمتر از نیم ساعت پیش ‫رو صفحه اصلی بود.
‫- خیلی‌خب. این عجیبه. ‫- آره.
‫- "جاپلین"... ‫- "جاپلین". درسته.
‫ما کجاییم؟
‫ممنون که خیلی یهویی این کارو می‌کنی.
‫اوه حرفشم نزن، مَرد.
‫ما اتاقت رو یکم تغییر دادیم،
‫ولی تقریباً مثل قبله.
‫- فکر کنم خوشت میاد. ‫- اوه، آره؟
‫- شاید. خدا می‌دونه. ‫- خوب رفتار کن.
‫اینجا رو یه اتاق تست بازیگر کردیم!
‫پرده سبز واسه تست‌های بازیگریه ‫و جایگاه ضبط...
‫برای کارهای صداگذاریه.
‫من دارم یه صفحه‌ کمدی خیلی خفن ‫ضبط می‌کنم، مَرد.
‫من کجا بخوابم؟
‫- خب، اونجا نخواب. ‫- نه.
‫نه و اونجا هم نخواب...
‫- چون همه... ‫- و اونجا هم نخواب.
‫- چون اونجا فضای کاری منه. ‫- می‌دونی چیه؟ راستش،
‫شاید اینجا روی زمین یه فضای کوچیک ‫برات علامت‌گذاری کنیم.
‫هی، هی! اینجاست!
‫مَرد محبوب ما.
‫- مقاله "ورایتی" قشنگی بود. ‫- ممنون.
‫صفحه‌ها رو بهت دادن، ‫صحنه‌ی همسر درحال مرگت؟
‫همینجان.
‫می‌‎دونین چیه، خیلی زیبا نوشته شده.
‫امیدوارم که خوب بازیش کنم.
‫هر روز امیدواری که تو این شغل غافلگیر بشی،
‫- و تقریباً هرگز غافلگیر نمیشی. ‫- بابت این فرصت ممنونم.
‫خیلی خوشحالم که اینجا باشم.
‫خب هی، ما تماشا می‌کنیم.
‫هی. هی. گوش کن.
‫خیلی معذرت می‌خوام که چای تو صورتت ریختم، ‫می‌دونی،
‫سر "او نوشت: قتل" من...
‫اون کار اشتباهی بود ‫و من عذر می‎‌خوام.
‫عجب. ممنون که اینو گفتی.
‫خوشحالم که این فرصت کوچیک رو پیدا کردیم ‫تا آشتی کنیم.
‫منم.
‫سلام!
‫خانوم؟ سلام!
‫تو باید تریسی باشی، درسته؟
‫معلومه که خودتی.
‫هی، این یارو برادرته؟
‫آره. اون مُرده.
‫اوه آره، معلومه که مرده.
‫ولی من یه کارآگاه خصوصی‌ام.
‫کن گولت و من...
‫می‌دونم که پلیس لس آنجلس...
‫برادرت رو بی‌آبرو کردن،
‫و اینکه اون یه حلقه جنایتکار رو اداره می‎کرده.
‫هر دوی ما می‌دونیم که این حقیقت نداره، درسته؟
‫احتمالا حقیقت داره.
‫آه...
‫اوه!
‫یا خدا. خب...
‫خیلی‌خب، آره. ‫ببین، ببین، ببین، ببین.
‫اونا براش پاپوش دوختن.
‫- و من می‎‌تونم مقصرش رو بهت بدم. ‫- همینطوری راحتیم.
‫اوه، همینطوری راحتی ها؟ ‫که اینطور. عدالت نمی‌خوای.
‫نمی‌خوام برادرت به یکم انتقام برسه، ها؟
‫هی، صبر کن!
‫یه یارو به اسم بری،
‫واسه یه جکوزی بهش 1700 دلار بدهکاره!
‫آره.
‫آها.
‫خب، من لپ تاپم رو برداشتم ‫و کل عنوان رو تایپ کردم،
‫ج‌و‌پ‌ل‌ی‌ن و بازم چیزی نیاورد.
‫تا اینکه س‌ر‌ی‌ا‌ل...
‫ج‌د‌ی‌د س‌ا‌ل‌ی ر‌ی‌د ج‌و‌پ‌ل ‫رو جستجو کردم...
‫و بصورت خودکار اصلاح و بقیه‎اش رو کامل کرد ‫و بعد سریال رو پیدا کردم، پس...
‫باید چیکار کنیم تا برگرده به صفحه اول؟
‫داریم سریال رو کنسل می‌‎کنیم.
‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫خب، الگوریتم احساس کرد که...
‫دسته‌های سلیقه درست ‫رو هدف قرار نمیده.
‫دسته‌های سلیقه؟
‫همش 12 ساعت شده.
‫مگه نیاز به زمان نیست ‫تا بین مردم دهن به دهن بشه؟
‫اوه، الگوریتم دهن به دهن شدن بین مردم ‫رو هم می‌سنجه.
‫ولی چیزهای دیگه رو هم مد نظر قرار میده.
‫به عنوان مثال، اگه بیننده‌ها ‫طی دقیقه اول یا دوم سریال...
‫یکی رو ببینن که دسر می‎خوره،
‫تقریباً همیشه کل فصل رو تماشا می‎کنن.
‫- همیشه. ‫- اوه و فقط دسر هم نیست.
‫واسه "سنترال پارک"،
‫پیشی‌ها، دِو پتل هم صدق می‌کنه... ‫[بازیگر بریتانیایی]
‫دِو پتل.
‫ما تو وبسایت نقد راتن تومیتوز 98 گرفتیم.
‫- درسته. ‫- 98. و مردم...
‫سر نمایش اشک‌شون در اومده بود.
‫می‌دونم و خودمم یکی از اونا بودم.
‫ولی به گمونم اشتباه می‎کردم.
‫من...
‫چرا اصلا به خودت زحمت دادی ‫که بُرش‌ها رو تماشا کنی،
‫- بهمون نکته بگی... ‫- مراقب باش.
‫اگه قراره بذاری یه دستگاه...
‫همه تصمیماتت رو به جات بگیره؟
‫ببین، متوجهم که تو ناراحتی،
‫و اگه کسی بود که می‌تونستم ‫بهش زنگ بزنم...
‫تا تصمیم لغو بشه، این کارو می‌کردم.
‫ولی خودم اون شخص‌ام.
‫می‎دونی، متوجه میشی؟
‫می‌دونی، شاید اگه سریال "پم!" ‫ازت جلو نزده بود...
‫"پم!" 27 گرفته!
‫ولی سلیقه‌های صعودی دارن تماشاش می‌کنن.
‫دسته‌های سلیقه‌ایش سر به فلک کشیدن.
‫آره می‌دونی، من 30 ساله ‫که کارم همینه،
‫و اگه چیزی یاد گرفته باشم،
‫اینه که هیچکس به جزء الگوریتم...
‫چیزی نمی‌دونه.
‫لعنت به الگوریتم!
‫و می‌دونی، وقتی که داشتی اینو می‌گفتی، ‫فکر کردم...
‫خب، نظرت چیه؟
‫- این چیه؟ ‫- واسه اجاره‌ست،
‫و این ممکنه خونه جدید تو و گوردن باشه.
‫اگه خوشت بیاد.
‫داری بهمون خونه میدی؟
‫- این دیوونگیه. ‫- دیوونگی نیست.
‫من می‌دونم که چه آدمی بودم.
‫و باید بهت نزدیک‌تر باشم.
‫- پولش از کجا اومده؟ ‫- اوه، اینش مهم نیست.
‫باور کن، مهم نیست.
‫می‎خوای داخلش رو ببینی؟
‫حتما.
‫بریم.
‫سالی؟
‫آره...
‫این احتمالا کمکی نمی‌‎کنه،
‫ولی اگه برات ارزشی داره،
‫باید بگم که من خیلی چیزها ‫از دیدن کار کردنت یاد گرفتم.
‫برام الهام‌بخش بود...
‫که دیدم خودت رو بروز دادی...
‫و از صفر چنین چیزِ فوق‌العاده‌ای ساختی.
‫حس می‎کنم که به عنوان یه هنرمند ‫و یه شخص رشد کردم،
‫و هیچوقتم فراموشش نمی‌کنم.
‫تازشم، می‌دونم سریال بعدی‎ای که بسازی ‫بهترم میشه،
‫پس لعنت به بنشی.
‫خیلی‎خب.
‫ببین، من اخیراً تحت فشار زیادی بودم،
‫و دارم سعی می‎کنم ‫اوضاع رو درست کنم،
‫ولی انجام این کار خیلی استرس‌زاست.
‫و فکر کنم که اینو سر سالی خالی کردم.
‫ببینین، می‌دونم خیلی بده ‫که یکی سرت داد بزنه،
‫ولی فکر نکنم چیزی باشه که ‫طرف به خاطرش ولت کنه.
‫اولا خیلی از دیدنت خوشحالم،
‫و با اینکه خیلی دوست داریم ‫وقتی میایم خونه،
‫ببینیم تو اینجا نشستی...
‫همیشه می‎تونی جلوتر زنگ بزنی.
‫تو همه رفیق‌هام رو کشتی.
‫- لعنت، به خاطرش معذرت می‎خوام. ‫- نه، نه، نه.
‫به نظرم همه اینا بخشی از یه مشکله، درسته؟
‫همون وضعیت همیشگی که ‫همه‌چی رو توی خودت ریختی.
‫شخصیت واقعیت رو مخفی نگه می‌داری...
‫چون نمی‎تونی کسی باشی ‫که واقعا هستی.
‫بنابراین داری سعی می‎کنی هم‌زمان ‫دو نفر باشی،
‫و این اصلا دووم نداره.
‫پس طبیعاً، تنفر...
‫خشم و بی‌اعتمادی وجود داره.
‫با عقل جور در میاد که تو ‫عین یه زودپز انسانی شدی...
‫و همه دوست‌هامون رو تیربارون کردی...
‫و در نهایت سر عشقت هم داد زدی.
‫من سر عشقم داد نزدم.
‫با صدای بلند حرف زدم...
‫می‎دونی، عیناً اینطوری بود. ‫گفتم،
‫"سالی. تو باید به دوستم کمک کنی".
‫در این حد بلند گفتم.
‫حتما.
‫بری، تو مشکلات خشم خیلی بزرگی داری.
‫و به نظرم شاید وقتی که احساس کم‌اهمیتی می‌کنی ‫خشمت بوجود میاد؟
‫و شاید اگه جلوتر صادق باشی ‫همچین اتفاقی نیفته.
‫ولی سالی نباید بدونه که من کی‌ام.
‫اوه مشخصه، ولی منظور من ‫کارهای کوچیکه.
‫می‎دونی، یه کار خلاقانه.
‫شخصیت واقعیت.
‫چرا اونجا نبودید تا از پدرم محافظت کنید؟
‫بیرون داشتیم می‌رقصیدیم.
‫باید شوهرم رو ببینم.
‫ولی قبلش اون گل و گیاه فروشیِ چچنی ‫رو نابود می‎کنیم.
‫من از این طرح گرافیکی خوشم میاد،
‫ولی فکر کنم از این فونت خوشم میاد.
‫شاید بتونیم به بچه‌های کارگاه نقاشی بگیم...
‫تا چندتا مدل دیگه طراحی کنن؟
‫خب این یارو نوهو هنک ‫داره عین سگ دروغ میگه.
‫بقیه افرادش چی گفتن؟
‫هی، بیگ کت. ‫آم...
‫تو به گلخانه یورش بردی و اونا رو دستگیر کردی ‫آوردی اداره، درسته؟
‫یا اونقدر درگیر درست کردن ‫یه لوگو واسه چیزی بودی...
‫که حتی وجود هم نداره؟
‫اول منتظر بودیم که اونا رو نظارت کنیم ‫تا مدرک به دست بیاریم.
‫خیلی‎خب، بذار ببینم درست متوجه شدم. ‫آم...
‫هنوز اونجا شنود کار نذاشتین؟
‫نه، نذاشتیم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫اصلا اهمیت نداره.
‫این آشغال‌ها یه سازمان جنایی شناخته شده‌ان.
‫پس چندتا واحد می‌فرستیم اونجا،
‫عوضی‌ها رو دستگیر می‎کنیم،
‫و میاریم‌شون اینجا، ‫پا می‌ذاریم رو خرخره‌شون،
‫و می‌بینیم داستان اونا با داستان هنک یکیه یا نه. ‫خب؟
‫همین الان. همین الان!
‫ ♪ ‌من یه خانومم، یه عشق ‌ورزنده‌ام ♪
‫ ♪ ‌یه بچه‌ام، یه مادرم ♪
‫ ♪ ‌یه گناهکارم، یه قدیس‌ام ♪
‫ ♪ احساس شرمندگی نمی‌کنم ♪
‫ ♪ جهنم توئم ♪
‫ببخشید.
‫لعنتی. میشه کمکم کنی؟
‫مرسی.
‫- خودش بود؟ ‫- آره، خودش بود.
‫نمی‌دونم. ‫فکر نمی‎کردم خونه باشه.
‫همینطوری بهش برخورد کردم...
‫و خشکم زد، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب، پس اسلحه رو برمی‌دارم،
‫و برمی‎گردم به آپارتمانش،
‫و در واحدش رو میزنم ‫و بعد فقط...
‫- فقط انجامش میدم. ‫- نه، نه، من...
‫فکر کنم بهتره صبر کنیم ‫تا بیاد بیرون.
‫به نظرم بهتره تعقیبش کنیم ‫و بریم یه جای امن.
‫- و من انجامش میدم. ‫- نه، از پسش برمیام مامان...
‫خودم انجامش میدم. ‫شنیدی چی گفتم؟
‫من انجامش میدم.
‫خیلی‎خب، من می‌بینمتون. ‫شما منو می‌بینین؟
‫آره؟ خوبه، خوبه.
‫یاندار! اخمال! ‫به بزرگان اهل شهر گروزنی سلام کنین.
‫- سلام! ‫- مواد رو بلند کن، ها؟
‫سلام.
‫خوبه. بالاتر بگیر. ‫یکم بالاتر. ها؟
‫بقیه کجان؟
‫کل تشکیلات همینه؟ ‫همین؟
‫خب، بستگی داره چطور بهش نگاه کنی.
‫یعنی، شما اینطوری متوجه اندازه‌ی اینجا نمی‌شید،
‫ولی وقتی ببینیدش، ‫خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که به نظر میاد، خب؟
‫برای تشکیلات مواد خیلی پوشش پیچیده‌ایه، درسته؟
‫نه؟ دیوونه شدم؟
‫خیلی‎خب، یه فکری دارم.
‫خب، از این بالا می‌‎تونید کل تشکیلات رو ببینید، ها؟
‫حالا یادتون باشه، وقتی ما اومدیم اینجا ‫هیچی نبود، ها؟
‫یه پارکینگ ماشین خالی بود. ‫می‎تونین تصور کنین؟
‫اونا کی‌ان؟
‫- باتیر؟ ‫- شلیک نکنین!
‫آه! لعنت بهت!
‫یعنی چی؟
‫باتیر؟
‫اونا پلیسن؟
‫باتیر؟
‫لعنتی!
‫عقب نشینی کنید! ‫عقب نشینی کنید!
‫اوه!
‫باتیر، این اوضاع خر تو خریه.
‫من و تو باید درمورد آینده‌ات حرف بزنیم.
‫جین! تو اومدی!
‫آره! بله که اومدم.
‫- خب، خوشحالم که اومدی. ‫- ممنون.
‫می‎خوام با چند نفر آشنا بشی.
‫اینا خانواده کلمن از تئاتر پاسادینا هستن.
‫البته، شما رو می‌شناسم.
‫شنیدم اثرهاتون فوق‌العاده‌ان.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫و این انی آیزنر هستش.
‫اون تو مدرسه‌ای که بچه‌هام درس می‌خوندن ‫هنر تدریس می‌کنه.
‫سلام.
‫سلام، جین.
‫شما همدیگه رو می‌شناسین؟
‫آره.
‫مدت زیادی می‌گذره.
‫خب، لعنت.
‫آم...
‫- هی. خب، بابت نوشیدنی ممنون. ‫- آره.
‫و چطوره اینو به گبی بدی...
‫و حالا که تا اونجا میری ‫بهش بگو یه لیوان هم واسه خودت بریزه.
‫حتما.
‫اخمال، بهت گفته بودم که امروز ‫رو مرخصی شخصی‎ام.
‫هنک. تازه بولیوی‌ها بهمون حمله کردن.
‫منو گروگان گرفتن. ‫دارم از جعبه عقب یه ماشین زنگ می‌زنم.
‫منظورت چیه که بولیوی‌ها بهمون حمله کردن؟
‫یه زن به اسم النا داره میاد سراغت.
‫- النا؟ النا کیه؟ ‫- باید فرار کنی.
‫هنک... متاسفم.
‫نه! نه! نه!
‫واسه شخصیت "تونی چاقال" ‫به فکر یه صدا بودم،
‫و با خودم گفتم، بهتره مثل عمو ویلی حرف بزنم.
‫واسه همینم تونی چاقال اینطوری حرف میزنه.
‫گوش کنین، خیلی معذرت می‌خوام، ‫نمی‌خوام وسط حرفت بپرم،
‫ولی باید قبل از تموم کردن...
‫این غذای بی‌نظیر یه چیزی بگم.
‫جو، ما باهم پیشرفت کردیم.
‫با یه جور آدما آموزش دیدیم،
‫باهم نقش ایفاء می‎کردیم.
‫و بعد تو باید می‌رفتی و موفق می‌شدی.
‫و من موفقیتت رو خیلی به دل گرفتم.
‫دیگه درموردت دروغ می‌گفتم.
‫شایعه‎هایی رو پخش کردم.
‫و بعد از همه اونا،
‫هنوزم منو به خونه‌ات دعوت می‎کنی.
‫و این بهم نشون میده که ‫تو چه جور آدمی هستی.
‫ببین، اگه فکر نمی‎کردم که تغییرات بزرگی ‫تو زندگیت ایجاد کردی...
‫حکم حفظ فاصله‌ام رو باطل نمی‎‌کردم.
‫خب، بعضی وقت‏ها باید یه اسلحه ‫به کله‌ات نشونه بره...
‫تا متوجه بشی که در دنیا چه چیزی مهمه.
‫- دقیقا متوجه منظورت میشم. ‫- اوهوم.
‫پس لطفا، فقط بذار بگم که من خیلی متاسفم.
‫خب، ممنونم جین. ‫پس به افتخار...
‫حرف‌هام تموم نشدن.
‫اومدم اینجا تا باهات آشتی کنم، جو.
‫و دیدی حالا، یکی دیگه رو می‌بینم...
‫که سال‌ها بیش بدجور بهش بدی کردم.
‫من و انی عاشق هم شده بودیم. ‫اون یه کارگردان تئاتره.
‫تو بعضی از آثار منو هم کارگردانی کرد.
‫اون یه نابغه‌ست،
‫و منم یه آدم عوضی بودم.
‫انی، به خاطر طرز رفتارم باهات ‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫ولی خیلی خوشحالم...
‫چون به نظر میاد که زندگی ‫باهات خوب بوده.
‫اون تیکه رو فراموش کردی که ‫تو حرفه شغلی منو نابود کردی.
‫ها، لعنتی.
‫- چی؟ ‫- تو تحریمم کردی.
‫عصبانی بودی که ترکت کردم ‫و به در و دیوار زدی...
‫تا من دیگه هرگز تو نیویورک یا لس آنجلس کار نکنم.
‫و همینطورم شد.
‫- اینو یادم نمیاد. ‫- چرا، خوبم یادته.
‫و فکر هم نمی‎کنم که داری ‫به خاطر ما عذرخواهی می‎کنی.
‫فقط داری اینا رو میگی ‫تا دیگه عذاب وجدان نداشته باشی.
‫این اصلا حقیقت نداره.
‫خب، معذرت‌خواهی تو ‫حرفه شغلی منو برنمی‌گردونه.
‫جو، خیلی ببخشید. ‫من باید برم.
‫سالی عزیز،
‫اینم از کلیدها.
‫متاسفم که اوضاع جواب نداد.
‫محض اطلاعات، من از این چیزا خوشم میاد.
‫سالی.
‫هی، اومدم کلیدها رو بذارم برم،
‫ولی یه چیزی برات درست کردم که...
‫حالت خوبه؟
‫الان واقعا باید تنها باشم، لطفا.
‫- داری گریه می‎کنی؟ ‫- نه.
‫هی...
‫هی، اشکال نداره که دلداریت بدم؟
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫سریالم کنسل شد.
‫چی؟
‫- چرا؟ ‫- هیچکس تماشاش نکرده.
‫- همین دیشب تازه پخش شد. ‫- می‌دونم!
‫بنشی و دایان ویلا کوفتی.
‫یعنی، اونا یه مشت ترسوئن.
‫یعنی، شغل‌شون هیچ فایده‌ای نداره.
‫یه کامپیوتر تصمیمات‌شون رو به جاشون می‎گیره.
‫وای، خدای من.
‫خیلی متاسفم.
‫تو خیلی روش تلاش کردی.
‫آره، نه بابا.
‫واسه اونا یه سریال دیگه‌ست،
‫ولی واسه من، می‎دونی ‫همه‎چی بود.
‫می‌دونی، با خودم فکر کردم ‫اگه بتونم این داستان رو تعریف کنم،
‫اونوقت شاید زندگیم اهمیت داشته باشه.
‫می‎‌دونم.
‫می‌دونی خونه‌اش کجاست؟
‫نمی‌‎دونم.
‫اوه، راه‌های زیادی هست. ‫می‌دونی... نه اینکه کار بدی کنم.
‫نه، به عنوان مثال...
‫می‎تونم یه عکس از خودش موقعی که خوابیده ‫براش بفرستم.
‫می‎‌دونی، فقط واسه اینکه بگم، ‫هی...
‫کاری که با سالی کردی خوب نبود، می‌دونی؟
‫پس یه سری کارهای کوچیک می‌کنم...
‫مثلا سگش رو با یه سگی که ‫یکم شبیهشه عوض می‌کنم،
‫یا می‌دونی، اثاثیه خونه‌اش رو عوض می‎‌کنم...
‫تا شک به دلش راه بیاد.
‫می‎دونی، کارهای جزئی‌ای که بیشترشون ‫رو تو ارتش یاد گرفتم.
‫بعضی‌هاشونم رو تو سایت "ساب‌ردیت" یاد گرفتم.
‫می‌دونی. ‫اصولاً، تو یه بذر می‌کاری،
‫و بعد اونا یه جورایی خودشون رو دار می‌زنن،
‫پس اصلا خشونتی درکار نیست.
‫ولی تموم که میشه،
‫مغزش اساساً خودش رو خورده، می‌دونه؟
‫ولی اگه بخوای میشه این کارو کرد.
‫باشه؟
‫من فقط خیلی متاسفم ‫که این اتفاق برات افتاده.
‫می‌تونم برات چای‌‎ای چیزی درست کنم...
‫- بری؟ ‫- هوم؟
‫ازت می‌خوام که ازم فاصله بگیری.
‫چرا؟
‫برو بیرون.
‫من چیزی گفتم یا...
‫گورت رو گم کن.
‫- گورت رو گم کن! ‫- باشه. یا خدا...
‫خیلی‌خب، اونجاست.
‫خیلی‎خب، یادت باشه.
‫میری سمتش و ازش آدرس می‌پرسی،
‫و بعد برمی‌گردی و میری.
‫باشه، میرم پیشش ‫آدرس می‌پرسم،
‫- و بعد از اونجا میرم. ‫- آره، مهمه که تو...
‫چی...؟
‫- وای، خدای من... ‫- چی...
‫وای، خدای... ‫مامان...
‫کایل... نه...
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»