‫آره.
‫کنفرانس هم خیلی حوصله سر بر بود.
‫چیز تعریف داری نبود.
‫- اوه، بازی کایل چطور بود؟ ‫- اوه، عالی بود.
‫شش هیچ. کایل شش‌تا توپ پرت کرد.
‫مربیش گفت سریع‌ترین سرعت پرتابش بوده.
‫ولم کن. شوخی می‌کنی؟
‫اه، متاسفم که نتونستم بیام واسه تماشای بازی.
‫اوه، هی، ببین می‌دونم نمی‌خوای جشن بگیری،
‫ولی ساعت هفت فردا شب تو رستوران ‫بریو رزرو کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫عالیه!
‫بگذریم، منتظر پرواز زودتر می‌مونم.
‫به امید خدا طرف‌های نهار میام خونه.
‫اوه، امیدوارم.
‫خیلی خب، عزیزم. ‫رسیدی می‌بینمت.
‫دوستت دارم.
‫منم همینطور. خوب بخوابی.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫صبح بخیر، خانم. کنت گولت.
‫یه لحظه وقت دارین؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫فقط دارم میگم گاهی اوقات پلیس ‫کم کاری می‌کنه.
‫ولی عدالت... میشه به دستش آورد.
‫- ایشون کیه؟ ‫- سلام. تو باید کایل باشی.
‫- من کنت گولت هستم... ‫- لطفاً برید.
‫هوم.
‫باشه.
‫می‌دونم واسه بازی تو میشیگان بورسیه ‫کامل داری.
‫تصمیم گرفتی بمونی خونه. چرا؟
‫ببین رفیق، هر چی می‌خوای به خورد ما بدی، ‫نمی‌خوایمش.
‫می‌دونم کی پدرت رو کشته.
‫بابا؟ وایسا ببینم، کل شب بیدار بودی؟
‫گند زدم، پسرم.
‫اینا چین؟
‫- چه خبره؟ ‫- آدم اشتباهی رو عصبانی کردم.
‫بابا، این که کار هر روزته.
‫باید بریم. از داج میریم.
‫از لس آنجلس بریم؟ من...
‫- نه، نمی‌تونم از لس آنجلس برم. ‫- باشه.
‫حاضر شو.
‫من اینا رو می‌ذارم تو ماشین.
‫چمدون جدید می‌گیرم،
‫- تو وسایل گوردن رو جمع کن. ‫- بابا، من از لس آنجلس نمیرم.
‫دیروز تو «قوانین بشریت» چی شد؟
‫تام، الان وقتش نیست.
‫فقط بهشون بگو من کاری رو کردم
‫- که به نظرم به صلاح خانواده‌م بود. ‫- اونا دوستت داشتن.
‫می‌خوان برت گردونن.
‫تهیه کننده گفت نمی‌دونسته اینقدر ‫کارت درسته.
‫گفت واقعاً دلش برای...
‫اون شخصیت پیرمرد غمگین سوخته.
‫الان می‌خوان نقشت رو بیشتر کنن،
‫بهت صحنه‌های بیشتر بدن.
‫تو قوانین بشریت کوفتی!
‫می‌دونی این برنامه چقدر خفنه؟ ‫خیلی!
‫یک میلیون و ششصد هزارتا بیننده داره.
‫تام، من می‌خوام از شهر برم.
‫چی؟ چرا؟
‫چون یکی که نباید رو عصبانی کردم.
‫خب، باید بگم این کارها راست کار ‫خودته، جین.
‫می‌دونی، من سی ساله وکیلتم،
‫و بذار یه چیزی بهت بگم.
‫کارم آسون نبوده.
‫مردم بهم می‌گفتن تو خودخواهی،
‫عاشق خودتی، بی‌ملاحظه‌ای، ‫دیوونه‌ای.
‫اونا می‌گفتن، نه من.
‫بی‌ثباتی، سمی هستی، بددهنی، ‫خطرناکی.
‫گمنامی، معتادی، احمقی،
‫بازنده‌ای، ابلهی،
‫آشغالی، یه کثافت سنگدلی...
‫بمب؟ خب چرا نمیشه بهش شلیک کنم؟
‫خب، می‌خواستیم بگیم بهشون شلیک کنی،
‫- ولی... ‫- بهشون؟
‫وایسید ببینم، فکر کردم این فرناندو فقط یه نفره.
‫آره بود.
‫می‌دونی، بعدش تام و دلوییس گفتن
‫اگه فقط فرناندو رو بکشی، ‫یه گروه اعزامی
‫خیلی جذاب از سربازهای بولیویایی
‫میان و ما رو می‌کشن.
‫پس تصمیم گرفتیم
‫حین جلسه نیمروزشون منفجرشون کنی،
‫که میشه حدود ساعت پنج عصر.
‫ببین، کریستوبال اون ساعت میره ‫کلاس پیلاتس،
‫واسه همین تو خونه نیست.
‫- صحیح، پس قراره تو یه خونه بمب گذاری کنم؟ ‫- اوه، و چطوری. این رو باش.
‫گوشیت رو بده من.
‫برنامه انفجار لازمت میشه. ‫اوه، وایسا، تف. به صورتت نیازه.
‫بینگو.
‫می‌خوای خدمات ویژه‌ی تبلیغاتی ‫انفجار رو دریافت کنی؟
‫صد در صد. می‌تونه به عکس‌هات دسترسی ‫داشته باشه؟ بله.
‫سرویس موقعیت یاب؟ همیشه.
‫می‌تونم اطلاعات خصوصیت رو با ‫جستجوی مارکت به اشتراک بذارم؟
‫بله. چرا که نه؟
‫حل شد.
‫«برکمن‌گوزبوم»
‫رمزت «سادنلی‌سیمور۱۹۸۵» عه،
‫- ولی جای س‌ها علامت دلاره. ‫- ممنون.
‫خب، بمب کجا هست؟
‫اونجاست.
‫برش دار!
‫نمی‌خوام سخنرانی امشبم آبکی باشه، می‌دونی؟
‫می‌خوام واقعی و صادقانه باشه، ‫مثل سریال.
‫- صحیح. ‫- نه یه مزخرف سرسری
‫- که براش مهم باشه مردم چه فکری می‌کنن. ‫- صحیح.
‫- این رو ببر پایین. ‫- آره.
‫ام، «من برای افتخارش برای جاپلین نویسندگی،
‫- کارگردانی، تهیه کنندگی و بازیگری نکردم.» ‫- اوهوم.
‫«این اجرا برای یه دختر کوچولوییه
‫که اهل جاپلین، میزوریه.»
‫آره، و شاید اسم اون دختر بچه ‫ابیگیل باشه،
‫ولی همه بهش میگن عسیسم چون مادربزرگش ‫زبونش می‌گرفت،
‫و می‌گفت، «عسیسم، وقتشه شیر گاو رو بدوشی!»
‫آره. و ام، شاید ابیگیل تو یه مزرعه ‫کار می‌کرد،
‫واسه همین خیلی سنتی بود و
‫تا چهارده سالگی تلویزیون تماشا نکرده بود.
‫و هر شب می‌گفت، «مامان،
‫قول بده اون آدم کوچولوها
‫از تلویزیون نمیان بیرون...»
‫- ناتالی! اون دختربچه منم. ‫- آره، آره.
‫عسیسم تویی؟
‫...بی‌خود، سوسول،
‫بی مصرف، بی عرضه،
‫نکبت، بی‌ریخت، بی‌مغز،
‫روانی، خل و چل، گوساله...
‫وایسا ببینم، یکی بهم گفته گوساله؟
‫آره. راب راینر، سال ۱۹۹۴.
‫سر آزمون «ارواح میسیسیپی.»
‫حالا خوب شد گفتم بازخورد نمی‌خوام.
‫ولی گوش کن، الان فرصت داری
‫به عنوان جین کوسینو، بازیگر بزرگ شناخته بشی.
‫آدرس جدیدم رو برات می‌فرستم.
‫احتمالاً اسمم رو هم عوض می‌کنم.
‫برو پول اینا رو بده، خب؟
‫جین؟
‫جو مانتگنا.
‫جین، اه...
‫- جو مانتگناست. ‫- خفه شو.
‫جو، گوش کن، روز خیلی استرس زایی داشتم،
‫اگه شلوغ بازی درنیاری،
‫- ممنونت میشم. ‫- هی. منم که دارم
‫حکم محدودیتی که علیهت دارم ‫رو زیر پا می‌ذارم، آقای معروف.
‫فقط واسه این اومدم که بگم...
‫نصیحتت به اون کهنه سرباز عالی بود.
‫چی؟
‫- مقاله ورایتی رو میگم. ‫- با ورایتی مصاحبه کردی؟
‫«جین کوسینو، بازیگر سابق،
‫کار خود را به قهرمانان آمریکایی ‫حواله می‌کند.»
‫اینو که تو مزرعه نات بری از خودت درنیاوردی
‫سر به سر من بذاری، ها؟
‫منم زیاد با کهنه سربازها کار می‌کنم.
‫این سکه چالشی منه.
‫«مدیر بازیگران قوانین بشریت به ورایتی گفت
‫تعداد اساتید بازیگری که
‫به چنین شاهکار بزرگی دست پیدا کنند...
‫یعنی زندگی یک سرباز را از طریق
‫- بازیگری نجات دهند، بسیار کم است.» ‫- چی چی؟
‫«بری برکمن زمانی یک سرباز خشن بود.
‫به لطف جین کوسینو،
‫- تبدیل به یک پسر واقعی شده‌ست.» ‫- چی؟
‫ببین، قراره با یه سری دوستام شام بخورم.
‫تو هم باید بیای. ‫همین جمعه، خونه من...
‫و کدورت‌ها رو می‌ذاریم کنار.
‫اوه، به وکیلم هم میگم
‫حکم محدودیت رو برداره.
‫همیشه وفادار بمون، برادر.
‫جو مانتگنا دعوتت کرد خونه‌ش،
‫نه واسه دعوا، ‫بلکه واسه شام.
‫باید برم.
‫می‌فهمی یعنی چی؟
‫این همون آلزایمریه که امیدوار بودیم
‫- آدم‌های صنعت دچارش بشن! ‫- تام. باید برم.
‫چرا؟ چرا می‌خوای از لس آنجلس بری؟
‫اگه بگم، کشته میشی.
‫باز شروع شد.
‫گفته بودم که. کارت نژادپرستانه‌ست.
‫فقط چون تونی دانزا ایتالیاییه،
‫- قرار نیست ما رو با بمب منفجر کنه. ‫- قضیه از تونی دانزا بدتره.
‫زندگیم تو خطره.
‫بهترین کار اینه به من نزدیک نشی.
‫من خیلی دلم می‌خواد قانون مدار باشم.
‫واقعاً میگم.
‫ولی وقتی یه چی بوی گند میده، ‫کاریش نمیشه کرد. بد میگم؟
‫همیشه گیج کننده بوده.
‫پلیس گفت رایان رو خلافکارهای
‫چچنی کشتن.
‫به نظر شما عاقلانه اومد؟
‫نه.
‫تحقیقات من نشون میده کار یکی از ‫همکلاسی‌هاشه، برکمن.
‫بری برکمن...
‫اون کار رو انداخته تقصیرشون.
‫شاید... یه دورانی باهاشون کار می‌کرده.
‫بهشون نارو زده. نمی‌دونم.
‫ولی این رو می‌دونم...
‫اعتبار پسر شما رو لکه دار کرده.
‫پسر شما می‌خواسته بازیگر ‫بشه، درسته؟
‫خب، این آقا پسر الان تو لس آنجلس بازیگره.
‫زندگی پسر شما رو گرفت.
‫و الان داره رویای پسرت رو زندگی می‌کنه.
‫کنت گولت
‫این آدرسشه.
‫اینجا زندگی می‌کنه.
‫من جاپلین رو برای افتخارش
‫ننوشتم، یا کارگردانی و تهیه کنندگی و ‫بازیگری نکردم.
‫این سریال رو برای
‫دختر بچه‌ای اهل جاپلین از میزوری ساختم.
‫اوه، دختربچه کیه؟
‫- من! بابا منم دیگه. ‫- برید تو.
‫پس اونجا ما رو می‌بینی؟
‫آره. خب، دیگه داریم راه میفتیم، پس باید...
‫- باشه. خب... ‫- خب؟
‫به پخشش که میرسی، نه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫خیلی خب، دوستت دارم، عزیزدلم. ‫برام آرزوی موفقیت کن!
‫لیموزین اومد! بری کو؟
‫- اوه، فیلمبرداریش تاخیر داشته. ‫- آخی.
‫- چطور شدم؟ ‫- زیبا.
‫- قیافه‌م که استرسی نیست؟ ‫- نه، نه، نه. خوشگل شدی.
‫تو کلاس کوسینو که بودی
‫موقع تمرین جلوی آیینه تصورش رو می‌کردی
‫یه روز سوار لیموزین بشیم
‫بریم واسه افتتاحیه سریالت؟
‫- اوه، اونجا می‌بینمت، خب؟ ‫- چی؟
‫- ممنون! ‫- اوهوم.
‫چی شد...؟
‫انفجار
‫برای انفجار کلیک کنید
‫لعنتی.
‫خانم رید! خانم رید!
‫سلام.
‫- ممنون. ‫- خب، شایعه شده
‫شما اصالتاً اهل جاپلین نیستین.
‫- خب، درسته یا دروغ؟ ‫- نه، اهل جاپلینم!
‫روی پوستر نوشته!
‫- واو، از ایندی‌وایر هم اومدن! ‫- خیلی خب، سالی، خوشگل شدی!
‫- عالیه. اوه، خیلی ممنون. ‫- امشب چطوری؟
‫ام، می‌دونین، میگن قبل این مراسم‌ها ‫نباید چیزی بخوریم،
‫الان میگم کاش یه چیزی خورده بودم ‫چون خیلی گشنمه،
‫ولی بعداً می‌تونم غذا بخورم. ‫خوبم. هیجان زده‌م.
‫خوشگل شدی. چی پوشیدی؟
‫- ام، فکر کنم... وای خدا. ‫- شوشانا!
‫چی پوشیدم؟ ‫اوه، برند شوشاناست. شوشانا.
‫سنتون اینقدری نمی‌خوره که کسی دخترتون ‫رو اذیت کرده باشه.
‫اوه، لطف دارید!
‫راز جوونیتون چیه؟
‫ام، خب، صورتم رو می‌شورم و ‫سعی می‌کنم نه ساعت بخوابم.
‫بیاید بریم داخل.
‫سلام. فی هستم. ‫امروز چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫ام، بله. برنامه‌م با بلوتوث
‫دستگاهی که می‌خوام منفجر کنم ‫مطابقت پیدا نمی‌کنه.
‫باشه. خیلی خب. می‌تونم کمکتون کنم.
‫نام کاربریتون چیه؟
‫برکمن‌گوزبوم.
‫با ب، ج و ب بزرگ.
‫خیلی خب، ممنون. یه لحظه وایسین
‫حسابتون رو پیدا کنم.
‫خیلی خب. پیدا کردم.
‫اول، باید مطمئن بشید
‫که آخرین نسخه انفجار رو نصب کردید.
‫بله.
‫خیلی خب. بلوتوث روشنه؟
‫- بله. ‫- هاه. خیلی خب.
‫یه لحظه گوشی.
‫هی، هی، هی. اومد.
‫- پیلاتس چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫فردا قراره بریم؟
‫خب، یه سری مشکل پیش اومد
‫که باید درباره‌شون باهات صحبت کنم.
‫باشه.
‫باید اعتراف کنم، من نیومدم لس آنجلس
‫صرفاً واسه مدیریت ماموریت چچن.
‫اومدم چون حس کردم
‫به دخترم وفادار نیستی.
‫النا زندگی منه.
‫آها.
‫گفتم تا خونه دوستت دنبالت کنن.
‫منظورت چیه؟ ‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫«تموم شد. خوشحالم دراومدی.
‫افرادت مشکوک شدن؟
‫نه. راستش فکر کنم دارن خوش می‌گذرونن.
‫باید ببینمت.
‫تا یک ساعت دیگه بیا خونه دیدنم. ‫نه، دو ساعت دیگه.
‫بچه‌ها می‌خوان برن بال سوخاری بخورن و...
‫تموم سس‌ها رو امتحان کنن.»
‫تا حالا دلتون خواسته چیزی رو منفجر کنید؟
‫به ما در اتاق مجازی انفجار ملحق شید.
‫سلام. ممنون که منتظر موندید. ‫من برگشتم.
‫فکر کنم فهمیدم مشکل از کجاست.
‫همیشه دلت می‌خواست یه روز ‫رئیس خانواده بشی.
‫النا فکر می‌کرد پتانسیل داشتی.
‫من مطمئن نبودم.
‫واسه همین یه تکلیف ساده بهت دادم، ‫اداره کردن لس آنجلس،
‫که به آسونی اداره‌ی دیزنی‌لنده.
‫با اینحال گند زدی.
‫چرا؟ چون آدم سرسختی نیستی.
‫پس بیا یه آزمون بگیریم.
‫دوتا انتخاب بهت میدم.
‫ببینم چیکار می‌کنی.
‫- وای‌فایتون روشنه؟ ‫- وای‌فایم...
‫بله.
‫خیلی خب، سعی کنید خاموش کنید ببینید ‫جواب میده یا نه.
‫وای‌فای رو خاموش کنم؟
‫یک.
‫می‌کشمت و دخترم بیوه میشه.
‫یا دو.
‫تو من رو میبری پیش دوستت، نوهو هنک،
‫و یه گلوله تو سرش خالی می‌کنی.
‫پدرزن...
‫باید من رو بکشید.
‫خب...
‫حتماً خیلی دوستش داری.
‫بکشیدش. هی!
‫خاموش کردن وای‌فای...
‫خیلی خب. انگار موفق شدیم.
‫امروز کمک دیگه‌ای از دستم برمیاد؟
‫لعنتی...
‫- بدش ببینم. ‫- نمی‌خوام بشنوم.
‫- نقدها مهم نیستن. ‫- سالی...
‫نقد «نیویورک تایمزه.»
‫«سریالی ساخته‌ی یک خانم برای خانم‌ها.
‫«جاپلین به شکل فرح بخشی از تله
‫کمدی درام زنانه
‫که می‌خواهد عشق به خود را بی کم و کاست نشان دهد،
‫- می‌گریزد.» ‫- سالی...
‫اگه نقدها کار من رو بلد بودن انجامش می‌دادن.
‫خیلی خب، ولی سالی سریال
‫تو سایت راتن تومیتوز امتیاز نود و هشت گرفته.
‫و سریال «پم!» همه‌ش بیست و هفت گرفته!
‫همیشه نسبت به اصول کاریش،
‫احساس همدلیش، و صداقت بی‌رحمانه‌‌ای
‫که مخصوصاً نسبت به خودش داره، ‫در عجبم.
‫ام، من تازه وارد این صنعت شدم،
‫ولی حس می‌کنم خیلی خوش شانسم که ‫نه تنها چنین نقش بی نظیری نصیبم شده،
‫بلکه استاد خیلی خوبی هم داشتم.
‫پس به افتخار خالق و بازیگر «جاپلین،»
‫سالی رید.
‫کار کردن در کنارت یکی از بهترین تجربیات
‫کاریم بوده.
‫باعث میشی بخوام بازیگر بهتری بشم.
‫واو.
‫خیلی خب. شبتون بخیر.
‫من جاپلین رو برای افتخارش
‫ننوشتم، تهیه کنندگی و کارگردانی و ‫بازیگری نکردم.
‫این سریال برای دختر کوچولوی
‫اهل جاپلین... ام...
‫از میزوریه، و،
‫خیلی دلش می‌خواست این داستان رو بشنوه،
‫می‌خواست بدونه که تنها نبوده.
‫ام، و...
‫اگه امروز دختربچه‌ی دیگه‌ای هم
‫اون بیرون هست که می‌خواد این داستان رو ‫بشنوه، پس من کارم رو...
‫ام...
‫عذر می‌خوام. ام...
‫یکی بهم گفت امتیاز سریالمون توی سایت ‫راتن تومیتوز شده نود و هشت،
‫الان تازه حواسم شد چی گفته.
‫من، ام...
‫می‌دونین، اگه بهترین نقد سریالتون رو ‫باور می‌کنید،
‫باید بدترینش رو هم باور کنید.
‫واسه همین بعد اینکه تو روزنامه‌ی
‫پاسادنا استار بهم گفتن «نابخشودنی»،
‫قسم خوردم دیگه هیچ نقدی رو نخونم، ‫ولی نود و هشت؟
‫واو!
‫نود و هشت لعنتی!
‫ام، من...
‫فقط می‌خوام...
‫از تموم آدم‌های فوق العاده زندگیم
‫که من رو به اینجا رسوندن تشکر کنم.
‫ام، از، از، از، از... معلمم!
‫ام، و استادم، آقای جین ام کوسینو،
‫و مدیر برنامه بی نظیرم، لیندزی!
‫ام، اون یه...
‫به معنای واقعی کلمه طرفدار کار من بودی.
‫و از نامزدم، بری.
‫ممنون که نامزد فوق العاده‌ای هستی.
‫ازم حمایت کردی و تحملم کردی،
‫و بدون تو از پس این کار برنمی‌اومدم،
‫و خیلی دوستت دارم. ‫خیلی زیاد.
‫ام، دیگه کی؟
‫خدا! ای وای، داشت یادم میرفت ‫از خدا تشکر کنم.
‫خیلی ممنونم.
‫و ام... وای خدا، دارن آهنگ پخش می‌کنن ‫که برم!
‫فکر نمی‌کردم تو افتتاحیه هم این ‫کار رو بکنن!
‫وقتی بمب منفجر شد تو خونه‌ی ‫فرناندو بود.
‫- ولی حالش خوبه. ‫- وای خدا. وای خدا!
‫دوست خوبم. وای خدا.
‫وای خدا... هیس...
‫چیزی نیست. بیا تو. بیا.
‫بری، ممنون. خیلی ممنونم.
‫بیا اینجا. بیا. چیزی نیست.
‫من پیشتم.
‫وای خدا. نوشیدنی لازمم. ‫رستوران اینجا کجاست؟
‫اوه، عالی بود! خدای من!
‫باورم نمیشه، یه خانمه داشت گریه می‌کرد.
‫مجبور شد دستمال برداره،
‫- و شوهرش... ‫- اون، ام...
‫یعنی اصلاً انتظارش رو نداشتم! ‫می‌دونستم مردم خوششون میاد،
‫- ولی آخه... ‫- سالی، نامزدت یه آدم خشنه.
‫- چی؟ ‫- ام...
‫متاسفم. ام...
‫ام، بری یه آدم خشنه، و...
‫و... اون روز باهات وحشتناک صحبت کرد.
‫واقعاً ترسناک بود.
‫- حالش خوب نبود. ‫- من، ام...
‫خیلی بد بود. ‫واقعاً بد بود. و...
‫نمی‌دونم. فقط...
‫تو آدم خیلی خوبی هستی، و...
‫نمی‌خوام ناراحتیت رو ببینم، واسه همین...
‫وای خدا، ببین، ببین.
‫ببخشید، نمی‌خوام مزاحمتون بشم.
‫- عالی بودید. ‫- سلام... کارتون عالی بود.
‫لئو!
‫ماشین رو بار زدم. باید بریم.
‫باشه، بابا، یه لحظه وایسا.
‫باید کفش گوردن رو پاش کنم.
‫خواهش می‌کنم...
‫کاری به کارشون نداشته باش.
‫ببخشید گروگان گرفتمت.
‫واسه جبرانش...
‫یه کاری رو قبول کردم. ‫این پول واسه لئوئه.
‫- از کجا آوردیش؟ ‫- بهش فکر نکن.
‫واسه توئه. برش دار.
‫و بعد امروز،
‫دیگه مجبور نیستی من رو ببینی.
‫پس جای خانواده‌م امنه؟
‫- بابت همه چی ممنون، آقای کوسینو. ‫- بابا!
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫لئو...
‫ما، اه...
‫قراره تو لس آنجلس بمونیم.
‫- دیوونه کننده بود. ‫- همین رو بگو. من نمی‌دونستم...
‫خیلی خب. ام، بری...
‫- اوه. باشه. ‫- آره.
‫- بعداً بهت زنگ میزنم. بهت زنگ میزنم. ‫- کارت عالی بود. عالی بودی.
‫- ممنون. ‫- قربونت.
‫سلام.
‫جا موندم.
‫- آره. ‫- تف. ببخشید.
‫- خوشگل شدی. ‫- ممنون.
‫- چطور بود؟ ‫- راستش...
‫بهترین... شب زندگیم بود.
‫- عالیه. ‫- هوم.
‫هی، شرمنده‌م.
‫بری، دیگه چیزی بین ما نیست.
‫چون نرسیدم به افتتاحیه؟
‫اون روز تو دفتر
‫یه جوری سرم داد کشیدی،
‫من...
‫من رو یاد چیزهایی انداخت که دیگه ‫نمی‌خوام یادشون بیفتم.
‫رابطه ما برای من خوب نیست.
‫وایسا ببینم، جدی هستی؟ ‫خب روز بدی داشتم.
‫چیه، حق ندارم روز بدی داشته باشم؟
‫من خونه ناتالی می‌مونم،
‫- پس برو آپارتمان... ‫- نه، نه.
‫- ... و وسایلت رو جمع کن و برو. ‫- نه، نه، نه، نه. نه. هی.
‫سالی! سالی!
‫باورم نمیشه داریم این کار رو می‌کنیم.
‫می‌دونم.
‫ولی می‌دونی، یارو درست گفت.
‫پلیس‌ها هیچ کاری نمی‌کنن، مامان.
‫فقط...
‫به نظرم راه دیگه‌ای نیست.
‫هیچوقت فکرش رو نمی‌کردم همچین ‫آدمی باشم.
‫این کار برامون تسلی خاطر میشه.
‫قول میدی؟
‫آره، مامان.
‫و...
‫تنها هم می‌تونم انجامش بدم، خب؟
‫با هم انجامش میدیم.
‫بله، اسلحه گلاک رو میبریم.
‫چشم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»