‫خب، بچه داری؟
‫آره. یه پسر سی ساله دارم، ‫و یه...
‫نوه هفت ساله.
‫در حال حاضر با خودم زندگی می‌کنن.
‫چطور؟
‫پسرم بیکار شد و آهی در بساط ندارن.
‫خب، پدر مادر تا ابد باید هوای بچه‌شون رو داشته باشن.
‫هی. ‫اینجان که.
‫آقای کوسینو. ‫تهیه کننده منم، جوئل،
‫و ایشون هم گرداننده‌مون، برایان.
‫سلام.
‫من رو یادته؟
‫توی «نوشته بود قتل؟» دستیار تولید بودم.
‫بهم حمله کردی.
‫- بیشتر توضیح بده. ‫- چای داغ پاچیدی توی صورتم
‫چون توی املتت پیازچه بود.
‫نقش کشیش رو بازی می‌کردم؟
‫باعث افتخاره که توی این برنامه داریمت.
‫ام، کاری که واسه این سرباز کردی واقعاً الهام بخش بود،
‫و می‌خواستیم این زحمتت رو جبران کنیم،
‫واسه همین داریم بهت یه دیالوگ میدیم.
‫- بهم دیالوگ میدید؟ ‫- دیالوگ کوتاهیه،
‫کلاً چهار پنج کلمه‌ست، ‫ولی توی داستان نقش مهمی داره.
‫آقای کوسینو، نظرت چیه؟
‫ممنون.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫اینجا رو ببین. ‫همه جا رو گند گرفته!
‫بهمون حمله شد. ‫بهمون حمله شد!
‫خدا رو شکر سوار اتوبوس تور بودیم!
‫می‌دونی چیه مرد، ‫اگه اون گروپانه نزدیک تاریخ انقضاش نبود،
‫همه‌مون مرده بودیم.
‫- همه خوبن؟ ‫- الان چک کردم.
‫همه توی مخفیگاه در امانن.
‫بولیویایی‌های لعنتی!
‫می‌خوان هروئینشون رو پس بگیرن.
‫و اگه اینطوری بشه، ‫همه‌مون بدبخت شدیم!
‫من باشم اینقدر زود تقصیر رو نمی‌اندازم گردن بولیویایی‌ها.
‫یعنی به نظرم بچه‌های محل دارن عوضی‌بازی درمیارن.
‫نه، نه، نه، نه. ‫مشخصه که کریستوبال لات و لوت‌هاش رو فرستاده سراغ ما!
‫ما پیداش می‌کنیم و کارش رو می‌سازیم.
‫یا... یا... با چچن تماس می‌گیریم.
‫می‌خوای پتسی رو فعال کنی؟ ‫(کاسه کوزه‌ها رو بشکونن روی سر یکی دیگه)
‫صددرصد می‌خوام فعالش کنم.
‫فیوکس!
‫تلفن از آمریکاست!
‫الان میام، عزیزم!
‫یالا.
‫از اینطرف، دخترای عزیزم! ‫آره، بزنید بریم.
‫بابایی تلفن داره! ‫یالا!
‫- الو؟ ‫- فیوکس!
‫منم!
‫منم هنک. ‫نوهو هنک. سلام.
‫سلام، هنک.
‫- چه خبرا؟ ‫- یه خبر عالی.
‫همه چی امن و امانه. ‫خطر رفع شد.
‫نیازی نیست فراری باشی.
‫یعنی می‌تونم برگردم خونه؟
‫واسه پرواز امشب برات بلیت گرفتم.
‫خب...
‫راستش واقعاً خوشحالم که اینجام.
‫- چی؟ ‫- آره،
‫یه تیکه از بهشت واسه خودم ردیف کردم.
‫معلوم شد توی هرچی که به بز مربوطه ‫استعداد ذاتی دارم.
‫خیلی خب...
‫ولی من تازه بری رو واست آروم کردم.
‫منظورم اینه، ‫دیگه از دستت عصبی هم نیست.
‫تازه دیدمش.
‫- بری رو دیدی؟ ‫- آره، و راستش،
‫دیگه اصلاً بهت فکر هم نمی‌کنه.
‫دیگه هیچ کاری باهات نداره، خب؟
‫کلاً قاطی کرده و اوضاعش بدجوری به هم ریخته.
‫خب...
‫علاقه‌ای ندارم، هنک.
‫دیگه نیازی نیست باهام تماس بگیری.
‫خب، الان دیگه گزینه‌ای نداریم ‫جز اینکه ماموریت خودکشی رو انجام بدیم.
‫کریستوبال و بولیویایی‌ها امشب می‌میرن!
‫- خیلی خوشگل شدی. ‫- خوشگل.
‫ممنون. ‫بدجوری استرس دارم.
‫من دئودورانت دارم. میریم بیارمش. ‫جنس خوبشه.
‫جنس سرطانیش!
‫- سالی، خودت باش. ‫- باشه.
‫- حسابی گل می‌کاری. ‫- خیلی خب، ممنون. چیزی نیست.
‫ام، به نظرت از دوران بچگیم چیزی می‌پرسن؟
‫لعنتی، امیدوارم چیزی از سم نپرسن،
‫ولی منظورم اینه، ‫مطمئنم که تحقیقاتشون رو انجام دادن.
‫اوه، واسه دندونت وازلین می‌خوای؟
‫الکسیس کاپلان توی سریال «پم!»
‫و زندگی واقعی یه دختر داره. ‫من توی زندگی واقعی دختر ندارم.
‫خیلی بده؟ به نظرتون بهم میگن فیک؟
‫منظورم اینه، ‫باید بگم تو فکر سرپرستی گرفتنم؟
‫نه. به نظرم خودشون ببینن شور و اشتیاقت ‫واسه سریال چقدر واقعی و اصیله.
‫فقط زیادی شور و اشتیاق نداشته باش، می‌دونی؟
‫بهتره اشتباهی خود واقعیت نباشی.
‫در ضمن، عاشق این لباسم.
‫روش نوشته، «من یه زنم، ول مثل زنا باهام رفتار نکنید.»
‫اصلاً هدفمون هم همین بود.
‫وای خدای من!
‫- وای، خیلی ناز شدی! ‫- تشکر.
‫منظورم اینه خیلی هیجان انگیزه!
‫حسابی بهت خوش می‌گذره، عزیزم.
‫آره.
‫- فقط خیلی استرس دارم. ‫- نداشته باش. وای خدای من.
‫کافیه خودت باشی. ‫هیچی نمیشه. گل می‌کاری.
‫- آره. ‫- نه، دلیلی نداره استرس داشته باشی.
‫خیلی خب. ‫آماده‌اید؟
‫- آماده رفتنیم. ‫- خیلی خب، عالیه.
‫فقط برو داخل. ‫پنج دقیقه وقت داری.
‫یه چندتا سوال بپرس. ‫داری با سالی رید صحبت می‌کنی.
‫املاش ر-یـ-ده. ‫اسم سریاله «جاپلینه.»
‫با سالی رید صحبت می‌کنی. ‫آماده‌اید؟
‫خیلی خب.
‫هم!
‫سلام، سالی.
‫- سلام! ‫- مادلین هستم
‫از «ای! نیوز».
‫سالی رید! ‫چطوری دختر؟
‫- خوبم. ‫- برنامه‌ت توی جاپلین در جریانه،
‫و خودت هم اونجا بزرگ شدی.
‫- هم، درسته. ‫- جاپلین واقعاً این شکلیه؟
‫خب، سرمای صحنه خیلی کمتره.
‫خیلی خب، عالیه. ‫ممنون.
‫مایک هستم از «اکسس هالیوود.»
‫سالی رید! ‫چطوری دختر؟
‫- خوبم. ‫- این سریال درباره زنیه
‫که به دخترش کمک می‌کنه توی جاپلین، میزوری
‫از یه رابطه سمی خارج بشه.
‫- آره، درسته. ‫- سخت بود؟
‫- آره؟ ‫- خیلی خب، عالیه.
‫و به نظرت مرد عنکبوتی بعدی کی باید باشه؟
‫اه...
‫بن منلدسون؟
‫خیلی خب.
‫تیلور هستم از «اسکرین نرد.»
‫سالی رید اینجاست.
‫- دختر قوی. ‫- سلام.
‫هشتگ «ماشالا، دختر!» ‫سر کیفی‌؟
‫گذاشتن ریشم رو نگه دارم.
‫آره، گفتن دارو‌چی‌ها همچین ریشی دارن.
‫اه!
‫می‌خوای دیالوگ‌هات رو تمرین کنیم؟ ‫آره؟ خیلی خب.
‫کارم خیلی بد بود،
‫و از صمیم قلب متاسفم.
‫معذرت خواهیت رو قبول می‌کنم.
‫عالی بود.
‫وای پسر.
‫این تریلره خیلی خوبه.
‫شاید یه سر برم سر صحنه «چرخ اقبال»،
‫- یه چندتا عکس بگیرم... ‫- عذاب کشید؟
‫ولی فکر می‌کرد اونی که دنبالشه تویی.
‫و تو رو به کلبه‌ام دعوت کردم.
‫اونی که من رو برد جنگل کی بود؟
‫آدم خاصی نیست.
‫راستش می‌دونی چیه؟ ‫اینطور نیست.
‫می‌خوام باهات روراست باشم
‫چون به نظرم رابطه خوبی باهم داریم.
‫ام...
‫یه دوست خانوادگیه.
‫- راستش یه جورایی مثل یه... ‫- عموئه؟
‫اون تو رو وارد این شغل کرد؟
‫حالا اون مونولوگی که وقتی اولین بار دیدمت بهم گفتی
‫حقیقت داشت؟
‫و بعدش سر میز شام هم باز گفتمش.
‫- اونوقت اون فهمید کار تو بوده. ‫- هی، نیازی نیست این چیزا رو تکرار کنیم.
‫اگه چیزی نگفته بودم...
‫اون امروز زنده بود.
‫نه، خودت رو مقصر ندون، ‫آقای کوسینو.
‫نه، اون کارش خوب بود.
‫کل داستان یه بدبیاریه، می‌دونی؟
‫ببین، به نظر من،
‫و یه سری از این چیزا رو از آموخته‌های شما ‫یاد گرفتم...
‫به نظرم آدم می‌تونه همون نسخه از خودش باشه ‫که دلش می‌خواد.
‫من هیچوقت همچین چیزی بهت نگفتم.
‫حرفم اینه...
‫اگه شما نبودی این چیزها رو یاد نمی‌گرفتم.
‫یعنی من مسئول شخصیت الان تو هستم؟
‫نیمه مثبتش. ‫آره.
‫منظورم اینه آشنایی باهات من رو ‫به آدم بهتری تبدیل کردی، می‌دونی؟
‫ببین، ما جفتمون توی زندگی کارهای بدی کردیم،
‫ولی الان داریم به همدیگه کمک می‌کنیم...
‫و گذشته رو جبران می‌کنیم. ‫می‌‌دونی؟
‫یعنی میگم تو یه دیالوگ داری.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، کریستوبال!
‫داریم برمی‌گردیم پرورشگاه!
‫که توی ساعت کاری عادی دخل چچنی‌ها رو بیاریم.
‫هان.
‫سوگرو...
‫منم اندازه تو می‌خوام انتقام بگیرم،
‫ولی همونطور که دیدی، ‫داشتیم به چادرهای خالی شلیک می‌کردیم.
‫اون‌ها فراری‌ان.
‫من قبلاً همچین تجربه‌ای داشتم، ‫و توی این حوزه کاری...
‫کارم رو بلدم.
‫و دارم بهت میگم اینجا هیچی گیرمون نمیاد.
‫کریستوبال.
‫حق با توئه.
‫تو کارت رو بلدی.
‫ما بیخیالش میشیم و برمی‌گردیم خونه.
‫یه سر هم که رفتیم لس‌آنجلس و نتیجه نداد.
‫بازی برد و باخت داره.
‫همه چی به دیدگاه آدم برمی‌گرده.
‫پس یعنی برگردیم بولیوی؟
‫آره.
‫حالا چطوری به بچه‌ها بگم؟
‫اون‌ها آماده حرکتن.
‫شاید بهتر باشه اول ببریشون نهار.
‫می‌دونم چیکار کنم.
‫می‌برمشون جانی راکتز.
‫و بعدش توی پارکینگ،
‫میگم، «هی، ما به چچنی‌ها حمله نمی‌کنیم.
‫برمی‌گردیم بولیوی.»
‫ممنون که کمک کردی همچین نتیجه‌ای بگیرم.
‫لعنتی.
‫این چیه؟
‫توی دارک وب بمب خریدم.
‫یا مسیح! ‫واسه چی همچین غلطی کردی؟
‫واسه ترکوندن خونه کریستوبال ازش استفاده می‌کنیم.
‫نه.
‫باید کار فرناندو رو بسازی، خب؟
‫اون همه کاره عملیات بولیویایی‌هاست.
‫اون دستور حمله به ما رو داد.
‫تو از کجا می‌دونی کار... فرناندوئه؟
‫می‌دونم دیگه. ‫من...
‫کریستوبال هیچ عددی نیست، خب؟
‫در حد نفر چهارم، پنجمه.
‫فرناندو...
‫اصل تهدید اونه، خب؟
‫بهم اعتماد کن.
‫هم. ‫بزنید خونه لعنتی رو بترکونید.
‫موفق باشی، اخمال.
‫چی؟ ‫چرا من باید انجامش بدم؟
‫- نمیشه تک بیاریم؟ ‫- مگه تو کی هستی؟
‫بروس ویلیس توی «آرماگدون»؟
‫من نمی‌خوام این کارو بکنم. ‫دیوونگیه.
‫من یه دیوونه می‌شناسم.
‫سلام بری! هنوزم فکر می‌کنی هیچ هدفی نداری؟ ‫توهم می‌زنی و قاطی می‌کنی؟
‫- اگه اینطوریه، یه کار واست دارم! ‫- نه.
‫یا خود خدا...
‫هنک، گفتم نه.
‫بری؟
‫فیوکس؟
‫کجایی؟
‫بهشت، بری.
‫جدی کجایی؟
‫چطور؟ ‫می‌خوای پیدام کنی؟
‫نه.
‫هنک گفت یه مقداری آروم شدی، ‫گفت اوضاع بدی داری.
‫متاسفم اینو می‎شنوم.
‫من خوبم.
‫می‌خوام بگم...
‫بابت هر کاری که از نظرت
‫واسه آسیب زدن به رابطه تو و آقای کوسینو کردم، ‫معذرت بخوام.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، خوبه. ‫خوبه.
‫ام، حالا در راستای همین توضیح،
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫نه.
‫من دارم می‌میرم، بری. ‫توی بیمارستان بستری‌ام.
‫آره، دکترها احتیاط به خرج میدن. ‫ازم چشم می‌دزدن.
‫حالا اگه یه وقتی می‌خواستی چیزی بهم بگی،
‫الان وقتشه.
‫توی پس‌زمینه صدای بز میاد؟
‫می‌‌تونم همینطوری چندتا گزینه معذرت خواهی بهت بدم، بری.
‫«ببخشید که سرت داد زدم!
‫ببخشید که به معامله هروئینت با میانماری‌ها گند زدم!»
‫خیلی خب، واسه این چیزا وقت ندارم، خب؟
‫من و آقای کوسینو هیچ مشکلی نداریم.
‫خواهشاً دیگه بهم زنگ نزن، باشه؟
‫بله؟
‫یعنی که چی تو و کوسینو هیچ مشکلی با هم ندارید؟
‫منظورم اینه رابطه‌مون خوبه.
‫سنگ‌هامون رو با هم واکندیم.
‫راستش امروز داریم با هم همکاری می‌کنیم.
‫- که دارید همکاری می‌کنید. ‫- آره.
‫توی یه سریال به اسم «قوانین انسانیت.»
‫سریال خیلی خوبیه.
‫و می‌دونم که بهش گفتی من زدم جنیس رو کشتم،
‫ولی مثل آدم بزرگا درباره‌ش صحبت کردیم.
‫پس نیازی به معذرت خواهی نیست
‫چون نقشه مسخره‌ت جواب نداد.
‫خیلی کارت درسته‌ها، نه؟
‫عمراً فراموشش نمی‌کنی!
‫زدی زندگی اون یارو رو نابود کردی!
‫آره خب، ‫حالا دارم واسش جبران می‌کنم. با بازیگری.
‫چطور همچین غلطی می‌کنی؟!
‫- به تو چه! ‫- من به هیچی!
‫خب، معلومه که واست مهمه. ‫برداشتی بهم زنگ زدی.
‫- تو بهم زنگ زدی. ‫- تو عقلت رو از دست دادی، مرد.
‫در ضمن، می‌دونم توی مزرعه‌ای چیزی هستی
‫چون می‌تونم توی پس‌زمینه صدای بزها رو بشنوم.
‫شاید با بهترین رفیق جدیدم اومدم باغ وحش!
‫فکر کردم گفتی بیمارستانی.
‫توی عمرم این همه بار جواب یه سوال رو نداده بودم.
‫ازت پرسیدن مرد عنکبوتی جدید کی باید باشه؟
‫آره، به نظرم گفتم هری استایلز یا همچین چیزی.
‫لعنتی، خیلی خوبه.
‫درباره «رئیس کیک» ازت پرسیدن؟
‫آره، یکی از انتقام جویان جدیده؟
‫نه، ام... ‫یه مسابقه شیرینی پزیه.
‫لعنتی، آبروم رفت.
‫هی، واسه اکران فردا با کسی قراره بری؟
‫اگه پدر و مادرم رو حساب نکنی، نه.
‫خب، اگه بخوای می‌تونی با من و بری بیای.
‫یه لیموزین داریم.
‫ام...
‫آره، ام، ممنون. ‫آره.
‫هی سالی، بازم آماده‌ن که بیای.
‫- اه. ‫- می‌دونم. تو می‌تونی.
‫سلام سالی، دنبالم بیا.
‫- هی، میشه یه نصیحتی بکنمت؟ ‫- آره.
‫وقتی رئیست دعوتت می‌کنه مراسم اکران رو همراهش بری،
‫- نه نمیاری. ‫- اه...
‫آره، نه. ‫قضیه اینه که... من...
‫کنار بری معذبم.
‫چرا؟
‫خب...
‫چند روز پیش توی اتاق نویسنده‌ها،
‫جلوی همه سرش داد کشید،
‫و... خیلی صحنه بدی بود.
‫آره. ‫نه، قبلاً هم دیدم همچین کاری بکنه.
‫ولی آدم بی‌آزاریه. ‫مطمئنم روز بدی داشته.
‫من با بری توی یه کلاس بازیگری بودم،
‫و آدم خیلی خوبیه.
‫چندباری سرمون داد کشید،
‫و می‌دونی، بهمون گفت چند نفر رو توی...
‫یه جنگ کشته، ‫و همین قضیه بدجوری داغونش کرده.
‫ولی فکر نکنم تبدیل به آدم خشنی بکندش.
‫حس می‌کنم قراره یه کاری بکنه.
‫با سالی؟ ‫نه، نه، نه، نه.
‫مثل یه ستاره با سالی رفتار می‌کنه.
‫واسه همین سالی کنار خودش نگهش می‌داره.
‫بشینید!
‫ببندش!
‫و ضبط میشه...
‫حرکت!
‫همونطور که میدونی، من دیه کامل
‫مرگ اشتباهی همسر عزیزت رو واست گرفتم.
‫ولی هیچ مقدار پولی نمی‌تونه جبرانش کنه.
‫باید بیان اینجا، ‫توی چشمات نگاه کنن،
‫و معذرت بخوان.
‫بیاریدش داخل!
‫ممنون که یادم دادی چطور اشتباهاتم رو جبران کنم، ‫آقای مانیتی.
‫لطفاً هیو صدام کن.
‫قربان، شرکت من از عمد قیمت دارویی رو که
‫می‌تونست جون همسرتون رو نجات بده، ‫بالا برد.
‫کار من اشتباه بود و واقعاً متاسفم.
‫ازت می‌خوای به خانواده من نزدیک نشی!
‫گور بابات، و دیگه باهام صحبت نکن کثافت!
‫لعنتی.
‫این سریال به بدرفتاری و خشونت می‌پردازه و ‫و خیلی شخصیه.
‫بودن توی این فیلم چه حسی داره؟
‫آره. منظورم اینه واقعاً محشره.
‫و صحبت کردن‌های سالی
‫واقعاً تاثیرگذاره،
‫و با جون و دل درباره‌ش حرف می‎زنه. ‫ام...
‫آره، خیلی باحاله.
‫الان داشتم باهاش صحبت می‌کردم، ‫و خیلی خوبه که می‌شنوم
‫الان توی یه رابطه خوب و سالمه.
‫آره. ‫ام...
‫نامزدش...
‫ام...
‫عالیه. ‫اون... آره، حرف نداره.
‫- هنک هستم. ‫- من پایه‌ام.
‫جدی میگی؟
‫بری برگشته.
‫- آره! ‫- این یکی معرکه‌ست.
‫- رئیس مافیای بولیویه... ‫- فقط بگو چقدر
‫و اینکه کجا باید برم.
‫و خودم رو می‎رسونم.
‫بری، تو اصل جنسی، خب؟
‫خودت هم نمی‌دونی چه لطفی داری بهم می‌کنی.
‫خیلی خب، ام... ‫خیلی پیچیده‌ست.
‫بالا پایین زیاد داره، ‫ولی ممنون.
‫ممنون. تشکر. مرسی. ‫ممنون. ممنون.
‫خیلی خب، فردا باهات صحبت می‌کنم.
‫پس داری این ماموریت رو میدی به یه روانی...
‫که اکثر افرادمون توی صومعه‌ رو کشته؟
‫آره ولی...
‫مگه یه روانی نیاز نداریم؟
‫منظورم اینه، بری...
‫غول مرحله آخر قاتل‌هاست، خب؟
‫داستان صومعه؟
‫اون روز حالش خوب نبود.
‫اوه...
‫ولی من می‌خواستم از شر بری خلاص بشم،
‫و تو اصرار داشتی که از فیوکس استفاده کنیم،
‫که گند خورد توش.
‫و حالا می‌خوای دیگه نرم سروقت کریستوبال.
‫اصلاً دوست ندارم اینطوری ببینمت.
‫که اینطور از دست بری عصبی باشی،
‫اونم وقتی که حتی بهت فکر هم نمی‌کنه.
‫دقیقاً واسه همین می‌خوام بکشمش.
‫این کارو نمی‌کنی.
‫انتقام مثل خوردن سم می‌مونه، ‫به این امید که طرف مقابلت بمیره.
‫خب، حداقل اون می‌میره.
‫اینجا خوشحال نیستی؟
‫اگه می‌دونستی واسش چه کارها که نکردم...
‫که واسه زندگی بخشیدن به این بچه ‫چه فداکاری‌هایی کردم...
‫یه نظر دیگه داشتی.
‫داستان بولام دیلا رو شنیدی؟
‫آره.
‫نه، نشنیدی. ‫می‌دونم که نشنیدی.
‫مدت‌ها پیش، ‫توی آرگون گورج،
‫یه مرد به یه مزرعه زیبا رسید،
‫و تصمیم گرفت صاحبش بشه.
‫واسه همین مزرعه‌دارها رو کشت و زمین رو گرفت.
‫و از اون روز به بعد،
‫ارواح مرده‌شون مثل برزخ توی زمینش می‏گشتن.
‫تا اینکه یه روز، ‫یه موجود
‫به اسم بولام دیلا،
‫ظاهر شد و به ارواح یه پیشنهادی داد.
‫می‌تونید مرد رو ببخشید و برید بهشت
‫یا انتقام بگیرید.
‫تمام ارواح به جز یه پسر بچه انتقام رو انتخاب کردن.
‫واسه همین بولام دیلا آرزوی ارواح رو برآورده کرد
‫و همه‌شون رو به پلنگ تبدیل کرد.
‫پلنگ‌ها که پر از خشم و جنون بودن،
‫به صاحب زمین حمله کردن و کشتنش.
‫ولی ارواحشون؟
‫رفتن به قعر اقیانوس،
‫و اونجا تا ابدیت توی اعماق سرد و تاریک ‫سرگردون شدن.
‫و اون پسر بچه که بخشش رو انتخاب کرده بود؟
‫اون رو فرستادن بهشت.
‫یعنی میگی همچین چیزی واسه یکی از رفقات اتفاق افتاده؟
‫یه حکایت قرن شونزدهمیه.
‫- چقدر واسش زمان برد؟ ‫- چی چقدر واسش زمان برد؟
‫داستان انتقام ارتش پلنگی.
‫چقدر طول کشید انجامش بده؟
‫داستانش واقعی نیست.
‫یه داستان اخلاقیه. ‫واقعی نیست.
‫ولی می‌تونه باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»