‫می‌خواستم تشکر کنم که ‫منو ترغیب کردی.
‫حالا یه هدف دارم.
‫دینت ادا شد.
‫چوب خطت دیگه پاکه. ‫هیچی بهم بدهکار نیستی.
‫دیگه نمی‌تونم باهات کار کنم، مرد.
‫اوه، خدایا، باز دوباره ‫شروع نکن. چرا آخه؟!
‫به خودت شنود وصل کرده بودی. ‫منو فروختی.
‫گرفتمت، بری!
‫بگو من کِی با کن آشنا شدم.
‫سم، احمق‌بازی درنیار.
‫به من میگی احمق؟!
‫هنک. وقت رفتنه.
‫باید قبل از رسیدن کاروان ‫صومعه رو تصرف کنیم،
‫وگرنه
‫لعنت.
‫کریستوبال؟
‫خیلی ازت ناامید شدیم، هنک.
‫خب، لیندزی جریان نمایشنامه‌ای ‫که داری می‌نویسی رو برامون تعریف کرد.
‫اوه، آره. خب، هنوز ‫یه جورایی دارم روش کار می‌کنم.
‫شکسته‌نفسی می‌کنی. عاشقشم.
‫خب، خیلی عالی به‌نظر می‌اومد، ‫خیلی عالی، خیلی مهم.
‫ولی بیشتر، خیلی عالی.
‫ممنون.
‫مسئله اینه که، توی این وضیعت،
‫هم هشتگ «منم همینطور» داری، ‫هم هشتگ «دست‌ها کوتاه.»
‫درسته، خب... من بهشون گفتم
‫که داری نمایشنامه‌ات رو هم می‌نویسی ‫هم کارگردانی می‌کنی،
‫و اینکه چقدر تکان‌دهنده و مرتبط با زمانه ست،
‫و این بچه‌ها یه ایده‌ی عالی داشتن.
‫خیلی‌خب.
‫ما می‌خوایم تو رو با ‫آرون رایان تو یه اتاق بشونیم.
‫- همون تهیه‌کننده‌ی تلویزیونی؟ ‫- یکی از مشتری‌هامونه.
‫اوه، خدای من! اوه، خدای من!
‫ببخشید، اوه، خدای من، من عاشق سریال ‫«زن طلاق‌گرفته» هستم. خیلی خوب بود.
‫و اون‌یکی چی بود
‫اون‌یکی چی بود که درباره‌ی ‫نوجوان‌ها توی زندان بود؟
‫- «نوجوانان زندانی.» ‫- «نوجوانان زندانی.» آره،
‫توی اون سریال خیلی نقش داشتیم.
‫ده فصل پخش شد.
‫خرج مپل‌تورپ توی ‫اتاق نامه رو درآورد.
‫لعنتی، گندش بزنن.
‫ببخشید، فیلم داره ازهم می‌پاشه. ‫شما به صحبت ادامه بدید.
‫بگذریم، آرون یه پروژه داره. ‫برات عالی به‌نظر میاد.
‫وایسا، برای من؟
‫برای یکی از نقش‌های اصلی، سالی.
‫اوه، خدای من.
‫آرون رایان؟
‫- استرس گرفتم. ‫- استرس نداشته باش.
‫- ظاهرت استرسی نباشه. ‫
‫شما مشتری اینجا هستید؟
‫اوه، نه. نه، نامزدم مشتری‌تونه.
‫سالی رید؟ من اینجا رسوندمش.
‫اوه، شما بری بلاک هستید؟
‫آره.
‫گفت: «خیلی پرسروصدایی.»
‫لازم نبود اینطوری بگه.
‫قدت چقدره؟
‫- پس ساعت 11:00 می‌بینمت. ‫
‫- تبریک میگم. لیاقتش رو داری. ‫- ممنون.
‫- خیلی برات‌ هیجان‌زده‌ام. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫‫- خیلی‌خب، فردا می‌بینمت.
‫- آره، فردا می‌بینمت. ‫- باشه، باشه.
‫یه‌کم بخواب.
‫فردا قراره منو با آرون رایان
‫توی یه اتاق بشونن.
‫- اوه، عجب! ‫- تا برای نقش‌ اصلی
‫یکی از سریال‌های جدیدش حرف بزنیم.
‫یا خب، آره، ‫یکی از نقش‌های اصلی.
‫آره، آرون رایان، این اسم رو ‫روی بیلبوردها دیدم.
‫- خیلی بزرگه. ‫- آره. یعنی آدم غولیه.
‫اوه، خدای من. باورم نمی‌شه.
‫این‌قدر دیوانه‌واره که انگار
‫هنرم رو به منصه‌ی ظهور ‫جهان گذاشتم، می‌دونی،
‫و حالا هیچی نشده دارم ‫سودش رو می‌بینم.
‫کارِ خودت بود. ‫همه‌ش کارِ خودت بود.
‫داشتی با مایکل حرف می‌زدی؟
‫اسمش این بود؟
‫اون مرده که توپ داشت؟ ‫مایکل؟ آره، نه.
‫آدم خیلی مهربونی بود. آره، ‫بهم یه تست بازیگری داد.
‫چی؟
‫آره، نمی‌دونستم ‫اینطوری جواب میده.
‫یه جورایی ردیفه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫پس
‫پس یه فیلم بلنده؟
‫نه، یه فیلم سینماییه. خب، ‫مصاحبه‌ی تو چطور پیش رفت؟
‫و، تو
‫قراره از همون اول مستقیم ‫کارگردان رو ببینی؟
‫آره. یه یارو به اسم جی روچ.
‫چون قدم بلنده ازم خوششون میاد،
‫و اون یکی بازیگر که انتخاب ‫کردن قدش کوتاهه.
‫ظاهرا، روی پوستر تأثیر می‌ذاره.
‫پوستر؟
‫پس، پس، پس، بذار ‫ببینم درست متوجه شدم.
‫پس، پس، فقط بخاطر ‫اینکه قد بلندی،
‫دست‌کم حدود پنج دور از ‫تماس‌های مجدد جلو افتادی؟
‫منظورم اینه، مایکل رئیس لیندزیه.
‫مایکل؟
‫مایکل.
‫- همون مرده که توی لابی دیدیش. ‫- اوه، درسته.
‫آره، کارتش رو بهم داد. مایکل.
‫یه تست بازیگری؟
‫اوهوم.
‫- تو؟ ‫- آره.
‫- یه تست بازیگری داری؟ ‫- آره.
‫حالا دیگه از سیاهی ‌لشکرها ‫هم تست می‌گیرن؟
‫نه. خیلی عجیبه. ‫سالی هم یه همچین چیزی گفت.
‫- نقشش چیه؟ ‫- نقش یه یارو به اسم
‫جی‌.تی توی یه فیلم ‫به اسم «مربی‌های شنا»ست.
‫چند نسخه ازش پرینت کردی؟
‫فقط یه نسخه ست. ‫چهارتا صحنه داره.
‫یا خدا. جی.تو توی ‫همه‌ی صفحه‌ها هست.
‫یه عالمه دیالوگ داره، بری.
‫آره، فکر کنم یکی از ‫نقش‌های اصلیه.
‫نه!
‫قراره بگی: «اوه، ما فقط ‫یه مشت مربی شنا هستیم.»
‫این اسم فیلمه. چنین صحنه‌ای رو ‫نمی‌تونن حذف کنن!
‫همه‌تون پاشید وایسید!
‫همین حالا!
‫لطفا منو بگیر... آره، ‫اگه منو بگیری و فقط
‫اینم از این.
‫کریستوبال؟
‫خیلی‌خب. ‫بی‌خیال، دوست من.
‫شاید بشه یه شروع جدید بکنیم؟
‫می‌دونی، یه شروع مجدد؟
یه ‫فرصت دوباره؟ ‫آزاد شدن از زندان؟
‫سوار شید.
‫اوه، محض رضای خدا. ‫از دست این مرتیکه.
‫می‌شه یه نفر خفه‌ش کنه؟
‫سوار شید.
‫توی این مقطع، برای من،
‫بدترین دلیل برای اینکه ‫یه سریال دیگه بسازم
‫اینه که یه سریال بسازم.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫آهان.
‫مثلا، یه صفر دیگه میاد روی حقوقم
‫که قرار نیست زندگیم رو عوض کنه.
‫یعنی، توی این مقطع، ‫بیشتر به‌سمت
‫چیزهای کوچک‌تر، جالب‌تر
‫متناسب‌تر به زمانه تمایل دارم.
‫مثلا، به اتفاقاتِ حال حاضر ‫تمایل دارم.
‫بله. کاملا. منم همینطور.
‫یعنی، منم به‌سمت ‫چیزهای صادقانه‌تر
‫که چیزی نیست که ‫ساخته شده باشه.
‫یعنی، حداقل نه تو این شهر.
‫خب، ببین، به‌نظر میاد ‫ما ممکنه خوب باهم جور دربیایم.
‫کاملا.
‫آره، تیم گرش سابقه‌ت رو ‫برام تعریف کرد،
‫همینطور چیزهایی که الان ‫داری روشون کار می‌کنی.
‫خیلی مرتبط به زمانه به‌نظر میاد، ‫خیلی معاصر.
‫ممنون. واقعا ممنونم که بخاطر
‫خب، ایده‌ی مختصر سریال ‫اساسا اینطوریه:
‫سه تا زن هستن.
‫وقتی باهاشون آشنا می‌شیم، ‫همه‌شون توی رابطه‌های آزارگرانه‌ای هستن.
‫سردرگم هستن. ولی بعدش ‫در طی روند قسمت اول،
‫باهمدیگه آشنا می‌شن، متوجه می‌شن ‫چقدر باهمدیگه وجه اشتراک دارن،
‫و کم‌کم شروع می‌کنن ‫تکیه کردن روی همدیگه.
‫- اوه، چقدر خوب. ‫- و بخاطر اینکه حالا
‫یه حس تعلق اجتماعی دارن،
‫- قوی‌تر می‌شن. ‫
‫پس، یه گروه تشکیل میدن ‫که شوهرهاشون رو بکُشن.
‫- خدایا. ‫- ولی این تازه قسمت اوله.
‫سریال اینطوریه که اونا
‫زن‌هایی در موقعیت‌های مشابه سخت رو ‫پیدا می‌کنن و کمک‌شون می‌کنن انتقام بگیرن،
‫حالا چه با سم ریختن توی ‫نوشیدنی شوهره باشه
‫یا منفجر کردن‌شون
‫با دوست‌هاشون روی ‫یه قایق. به آدم حس قدرت میده.
‫واقعا قرار نیست ‫اینو نشونت بدم.
‫- خانم‌های انتقامجو؟ ‫- آره.
‫- خانم‌های انتقامجو. ‫- خانم‌های انتقامجو.
‫شایدم این یکی.
‫منظورت چیه رد کردی؟
‫همینطوری یه سریال ‫آرون رایان رو رد کردی؟ چرا؟
‫درباره‌ی سه تا زن آزاردیده بود،
‫که قاتل می‌شن، باشه؟
‫یعنی روی پوسترش یه جمله‌ی ‫مزخرف نوشته بود. توهین‌آمیز بود.
‫توی سریال سه تا ‫نقش اصلی هست،
‫و تو قرار بود یکی از اونا باشی.
‫دلت نمی‌خواد نقش اصلی ‫یه سریال تلویزیونی باشی؟
‫نه اون سریال تلویزیونی، نه.
‫الان این خبر رو درست شنیدم؟ ‫تو الان دست رد به آرون رایان زدی؟
‫بچه‌ها، ببینید، واقعا ازتون ممنونم ‫که این جلسه رو برام ترتیب دادید.
‫واقعا میگم، ممنونم. ولی
‫آخه لیندزی، تو که نمایش منو دیدی.
‫به نظرت کاری که اون می‌کنه
‫و کاری که من می‌کنم یکیه؟
‫می‌شه رُک و راست باشم؟
‫تو واقعا اعتبار اینو نداری ‫که این نقش رو رد کنی.
‫آره، ما همه‌مون ‫منتخب آثارت رو دیدیم.
‫شما خودتون منتخب آثارم رو ‫انتخاب کردید.
‫امکان نداره واقعا فکر کنی ‫اون نمایش کوچولوی تئاتری
‫حرکت شغلی بهتری از اینه.
‫ببینید، من می‌خوام کار کنم، باشه؟ ‫واقعا دلم می‌خواد کار کنم.
‫مشخصه که می‌خوام نقش اصلی ‫یه سریال تلویزیونی باشم.
‫ولی سعی دارم ‫یه کار واقعی بکنم،
‫و اون سریال واقعی نبود.
‫خب، بهمون خبر بده ‫حقوق نمایشت چقدره.
‫می‌دونید، شاید ‫زیاد باهم جور درنمیایم.
‫هی، سالی. خیلی‌خب، سالی.
‫خیلی‌خب، بری.
الان تو ‫یه جوری یه تست بازیگری ‫برای یه فیلم بلند بزرگ به‌دست آوردی.
‫فیلم سینمایی.
‫روندش یکیه.
‫حالا اونا کل فیلمنامه رو ‫برات نفرستادن.
‫فقط صحنه‌های تو رو ‫برات فرستادن.
‫باید یه‌کم کارهای ‫کاراگاهی بکنیم،
‫و از چیزهایی که می‌تونم گردآوری کنم، ‫ماجرا از این قراره.
‫جی.تی
‫جی.تی یکی از مربی‌های شنائه.
‫آره، خودم یه حدسی زدم.
‫اون اول فیلم خیلی ناراحته.
‫آره، چون که یه مربی شنای دیگه
‫آیک، نامزدش رو دزدیده.
‫آخی، عزیزم.
‫پس، آیک تو رو ‫به وضعیت بدی انداخته،
‫پس نقش تو دنبال انتقامه
‫با خرابکاری کردن توی کیکش ‫و اینکه مجبورش کنه اونو بخوره.
‫آره، منم اینطوری خوندمش.
‫و بعدش با یه پیچش ‫طعنه‌آمیز بی‌رحمانه
‫خودت کیک کثیف رو می‌خوری.
‫آره، ولی این تا قبل از ‫صحنه‌ی سوم نیست، درسته؟
‫من سعی دارم کلافه‌ت نکنم، بری.
‫سعی دارم بهت یه نمای کلی ‫از 10،000 پایی بدم
‫قبل از اینکه شیرجه بزنیم ‫و صحنه‌به‌صحنه موشکافی کنیم.
‫خب، صحنه‌ی اول: ‫«از دست دادن.»
‫اوهوم.
‫صحنه‌ی دوم: «خرابکاری کردن ‫توی یه کیک.»
‫پس می‌شه خلاص شدن؟
‫نه، فکر می‌کنم یه چیز ‫متفاوت‌تر از اونه.
‫فکر می‌کنم درباره‌ی انتقامه.
‫- خیلی‌خب. ‫- و بعد، صحنه‌ی سوم،
‫ای داد بی‌داد، ‫خودت کیک کثیف رو می‌خوری.
‫مزد عمل بد.
‫کسی که به‌دنبال انتقامه ‫قبر خودشو می‌کّنه.
‫یه داستان به کهنگی خودِ زمانه.
‫لعنتی.
‫و بعد صحنه‌ی چهار.
‫درباره‌ی دختربچه‌ایه که ‫داره غرق می‌شه،
‫ولی مجبور نیستی نجاتش بدی.
‫آره، چون خودم شنا کردن رو ‫بهش یاد دادم.
‫آره. و فکر می‌کنم فقط ‫یه دیالوگ داری که
‫- «امکان نداره.» ‫- «امکان نداره.»
‫پس، می‌دونی چیه؟ ‫بیا اینو برای بعداً نگه داریم.
‫اوه، باشه.
‫راستی، تست بازیگریت کِیه؟
‫همینجا نوشتمش.
‫فردا 10:00 صبح. با سرپرست ‫انتخاب بازیگران، آلیسون جونز.
‫نه. خانم جونز وقتی میاد
‫که کارگردان هم اونجا باشه.
‫نه، یه جلسه‌ی کارگردانیه. ‫اونم اونجا هست.
‫اسمش جی روچه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب. فراموشش کن.
‫من ساعت 9:45 میام اونجا ‫تا گرمت کنم.
‫وایسا. تو هم باهام میای؟
‫قطعا.
‫هر بازیگری که تست بازیگری ‫اولشه، یه شریک صحنه میاره.
‫- واقعا؟ ‫- از زمان شکسپیر تاحالا.
‫بی‌خیال. بیا دل به‌کار بدیم.
‫صحنه‌ی اول. فقط ‫می‌خوام کلمات رو بشنوم.
‫دارم می‌میرم.
‫هی، آیک، مردک نخاله!
‫یه کیک کوچولو می‌خوای؟
‫آقای کوسینو گفت باید
‫کلمه‌ی «کیک» رو یه‌کم ‫با آب و تاب بگم
‫ببخشید. می‌شه دست نگه داریم؟
‫- البته. ‫- فقط یه لحظه.
‫فقط حس می‌کنم ‫باید یه چیزی بگم، بری.
‫- خیلی‌خب. ‫- این نمایش که دارم برای کلاس انجام میدم.
‫دقیقا همون چیزیه که ‫باید انجام بدم.
‫آره، نه، و عالیه. ‫کاری که داری می‌کنی
‫وحشت کردم، باشه؟ ‫چون نمایش من واقعیه.
‫یه شخصیت نیست. خودمم.
‫خام، حقیقت دست‌نخورده خالص.
‫منظورم اینه، کاملا خالص. ‫دیگه دارم مثل یه نویسنده فکر می‌کنم.
‫منظورم اینه، این چیزی بود که نمی‌تونستم ‫بدون دروغ گفتن درباره‌ش حرف بزنم.
‫و حالا من اینجا قراره ‫جلوی چندتا غریبه برم
‫یه سریال آبکی بازی ‌کنم
‫و چیزی رو بازگو ‌کنم که ‫خیلی ازش خجالت‌زده‌ام.
‫نه به معنای واقعی. ‫واقعا به این اعتقاد ندارم
‫مگر اینکه داستان رو ‫به جلو سوق بده.
‫نگرانم که قضاوتم بکنن،
‫و نگرانم که سم خبردار بشه
‫و دست به یه کار دیوانه‌وار بزنه.
‫ولی باید این‌کارو بکنم.
‫این... این داستان منه ‫که تعریف کنم.
‫ولی منظورم اینه، خیلی زن‌های دیگه هم ‫همین داستان مشابه رو دارن.
‫چیه، نکنه من برای ‫اونا حکم سخنگو رو دارم؟
‫می‌تونم چهره‌ی یه جنبش باشم؟
‫یعنی، اگه اشتباه بکنم چی؟
‫منظورم اینه، من از این واقعیت ‫متنفرم که نیک می‌تونه بره اون بالا
‫و درباره‌ی «شرایط معده»اش حرف بزنه،
‫و لازم نیست روی پوستر ‫پرخوری عصبی باشه.
‫ولی اگه من برم اون بالا ‫و هرچی بگم، انگار،
‫«درباره‌ی زن‌ها داریم چی می‌گیم؟»
‫منظورم اینه، این فقط داستان منه!
‫«ولی اگه اشتباه بکنی چی، سالی؟»
‫«نمی‌دونم.» «ممکنه ‫اشتباه بکنی، سالی.
‫ولی باید حرفت هم بزنی، ‫سالی، چون که این هویتته.»
‫که باعث می‌شه این چیزی که ‫مدیربرنامه‌ام امروز منو براش فرستاد
‫خیلی توهین‌آمیز باشه.
‫خانم‌های انتقامجو؟
‫فقط یه ایده‌ی مزخرف مردانه ‫از اینه که زن‌های قوی چطوری‌ان.
‫اوه، اوه، اوه، یه تفنگ ‫و یه کفش پاشنه ۲۰ سانتی بردار
‫و اون‌وقت موهات رو حالت بده.
‫«و ببین حالا ‫چقدر قوی هستی، سالی!»
‫مزخرفه! که راستی، اینم مزخرفه.
‫خیلی احتمالش بالاست که ‫بدترین چیزی باشه که تاحالا خوندم.
‫ولی می‌خوای بدترین ‫بخشش رو بدونی؟
‫می‌خوای بدونی چی داره ‫واقعا دیوانه‌ام می‌کنه؟
‫خیلی حسادتم می‌شه که برای ‫این نقش تست دیالوگ‌خوانی داری.
‫من تاحالا یه جلسه‌ی کارگردانی ‫برای یه فیلم بلند نداشتم،
‫که محض اطلاعت با فیلم ‫سینمایی فرقی نداره.
‫و من مدت خیلی بیشتریه ‫دارم این‌کارو می‌کنم،
‫و فکر می‌کنم موافق باشی ‫که من خیلی بهترم.
‫من... تو رو ساختم.
‫و اتفاقا گرش نماینده‌ی منه.
‫خب، حداقل نماینده‌ام بود. اصلا ‫نمی‌دونم دیگه بعد از
‫چیزهایی که امروز اونجا گفتم نماینده‌ام هست یا نه، ‫ولی حداقل از موضعم دفاع کردم،
‫چون من یه هنرمندم، باشه،
‫یه هنرمند، و این هنر لعنتی نیست.
‫ولی بازم، راستش رو بگم، ‫البته که خیلی برات خوشحالم.
‫منظورم اینه، البته که ‫می‌خوام این نقش رو بگیری.
‫و می‌خوام من اونی باشم که کمک می‌کنه
‫دیالوگ‌هات رو یاد بگیری ‫و قوس شخصیتت رو درست کنی.
‫ولی ازت می‌خوام بدونی ‫که اگه این نقش رو بگیری،
‫باعث می‌شه حس کنم
‫مثلا صد برابر دیوانه‌ترم.
‫باشه؟
‫ادامه بده.
‫هی، آیک، مردک نخاله. ‫یه کیک کوچولو می‌خوای؟
‫بچه‌ها؟ بچه‌ها!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خیلی‌خب، لعنتی. آره، بنزینه.
‫خیلی‌خب، قراره ما رو بسوزونن. لعنتی.
‫اوه، پسر. خیلی‌خب، تمومه.
‫آره، تمومه. ‫من همه‌مون رو به کُشتن دادم.
‫خیلی‌خب، هی، بچه‌ها؟
‫از اونجایی که تا لحظاتی دیگه ‫قراره بمیریم،
‫باید درباره‌ی یه مسئله‌ای ‫صادق باشم، باشه؟
‫من داشتم شما رو ‫فریب می‌دادم.
‫و قبل از اینکه بمیریم،
‫باید اعتراف کنم.
‫می‌دونم وقتی منو می‌بینید ‫یه خلافکار تمام‌عیار می‌بینید،
‫یه قاتل بی‌رحم، بی‌مهر و مروت.
‫ولی این یه دروغه.
‫راستش، توی کل زندگیم ‫داشتم درباره‌ی هویتم دروغ می‌گفتم.
‫واقعا بگم؟ من نباید یه اتحادیه‌ی ‫خلافکاری رو مدیریت کنم.
‫من باید یه هتل رو مدیریت کنم
‫هتل زنجیره‌ای.
‫بجای اینکه یه آدم فریبکار باشم،
‫که داره نقش یه خلافکار ‫بی‌رحم رو بازی می‌کنه.
‫منظورم اینه، من واقعا ‫اینطوری نیستم، چون
‫...پس چنین باد.
‫من آدم خوبیم. مؤدبم.
‫من عینک‌ساز طبیعیم، می‌دونید؟
‫ولی بخاطر اینکه جرأت اینو ‫نداشتم بلند شم وایسم
‫و خودِ واقعیم باشم، ‫یه آدم خوب،
‫بجاش تصمیم گرفتم یه ‫موجودیت دروغین داشته باشم،
‫همه‌مون توی کباب اتوبوس هستیم.
‫پس، بچه‌ها، واقعا متأسفم
‫که متقاعدتون کردم من ‫یه رهبر بی‌رحمم.
‫تا آخر عمرم از این‌کارم پشیمونم.
‫احتمالا دو دقیقه دیگه فرصت داریم.
‫خب، برای پایان‌بندی، امیدوارم ‫زندگی پس از مرگی وجود داشته باشه،
‫و بتونم توی بهشت میزبان‌تون باشم
‫و براتون یپش‌غذاهای ‫خوشمزه درست کنم.
‫خیلی حال میده، بچه‌ها؟ ‫بچه‌ها؟
‫بچه‌ها!
‫بجنبید!
‫بچه‌ها؟ استر داره میره!
‫منم اینجا به کمک‌تون نیاز دارم.
‫خواهش می‌کنم!
‫میربک!
‫میربک
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫به‌نظر میاد از پسش براومدیم، هان؟
‫اون کمک کرد. ‫ایول به تیم!
‫اخمال، حالت چطوره، رفیق؟
‫دستت چطوره؟
‫جفت دست‌هات؟
‫خائن موزیکال.
‫می‌دونی برای بزدل‌هایی ‫مثل تو چه اتفاقی می‌افته؟
‫خودم می‌خواستم ‫به اینجا برسم، مرد.
‫خیلی‌خب، جدی میگم، خودم ‫چیزی نمونده بود این‌کارو بکنم.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، پس
‫بچه‌ها
‫وایسید. این‌ بی‌محلی‌ها بخاطر ‫حرف‌هاییه که توی اتوبوس زدم؟
‫چون داشتم خودم رو ‫بسط می‌دادم.
‫باشه؟ تا بهتون قدرت بدم.
‫یه رهبر خوب این‌کارو می‌کنه.
‫و مثل یه رهبر خوب،
‫برای خودمون ‫چندتا اوبر می‌گیرم.
‫به‌محض اینکه یه جا ‫بریم که آنتن بده.
‫بچه‌ها، همزمان راه رفتن ‫و تایپ کردن سخته.
‫واقعا خجالت‌آوره.
‫فکر می‌کنم آرون رایان ‫اصلا باهات جور درنمی‌اومد.
‫و راستش خیلی ضایع بود.
‫و می‌دونی، من یه نقش اصلی دیدم،
‫و داشتم به بدترین نحو ‫مثل یه مدیربرنامه فکر می‌کردم.
‫راستش رو بگم، لیندزی، ‫اشکالی نداره.
‫نه، اشکال داره.
‫سالی، من برای تو کار می‌کنم.
‫من باید صدای تو رو ‫حمایت بکنم.
‫من می‌خوام از هنرمندها ‫حمایت بکنم.
‫قول میدم از الان به‌بعد ‫مدیربرنامه‌ی بهتری میشم.
‫هنوزم می‌خوای ‫نماینده‌ی من باشی؟
‫بله. و برای اولین و مهم‌ترین کارم
‫می‌خوام پشتوانه‌ی ‫این نمایشنامه‌ت باشم.
‫تمام صبح، داشتم به
‫سرپرست‌های انتخاب بازیگر، ‫مدیرهای اجرایی، تهیه‌کننده‌ها زنگ می‌زدم.
‫خیلی جون کَندم تا این ‫سالن رو با تماشاچی‌های
‫حرفه‌ای این صنعت پر کنم.
‫پس... مایک و مایکل چی شدن؟
‫منظورم اینه، اونا فکر می‌کردن ‫کل این قضیه احمقانه ست.
‫آره، اونا رو هنوز ‫در جریان نذاشتم.
‫ولی نگران مایک‌ها نباش. ‫رضایت اونا رو هم می‌گیرم.
‫بقیه‌ی کلاس چی؟
‫چون که کل این ماجرا ‫قرار بود یه جورایی
‫شبی باشه که قرار بود ‫همه بیان داستان‌هاشون رو بگن،
‫و همه خیلی سخت کار کردن، و
‫می‌دونی، من... ‫من اونا رو نمایندگی نمی‌کنم.
‫به نظرم... آره!
‫اوه، خدای من!
‫- باید دست به قلم بشم! لعنتی! ‫- آره.
‫ولی باید فردا شب آماده باشه.
‫فردا؟
‫چندتا صندلی داره؟
‫چهارصدتا.
‫عجب... عجب.
‫سلام، آقای کوسینو،
‫بچه‌های دیگه برای تست ‫برای خودشون کیک آوردن.
‫می‌تونی سر راهت اومدنی ‫برای منم یکی بگیری؟
‫گوش کن، ببخشید که ‫یهویی ولت می‌کنم،
‫ولی نمی‌رسم بیام.
‫منظورت چیه نمی‌رسی بیای؟
‫پس کی باهام ‫دیالوگ‌ها رو می‌خونه؟
‫دارم میرم کلبه‌ام.
‫کلبه؟ وایسا، کلبه‌ی خودت؟
‫یه کاراگاه خصوصی باهام ‫تماس گرفته.
‫گفت می‌خواد بازم یه ‫نگاهی به اون نواحی بندازه.
‫چون فکر می‌کنه می‌تونه ‫ته‌وتوی اتفاقی که
‫برای جنیس افتاد رو دربیاره.
‫کاراگاه خصوصی؟
‫آره، اسمش کنت گولته.
‫اوه، می‌دونی چیه؟ الان اینجاست.
‫گوشی. می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫بری.
‫سلام. کنت گولت صحبت می‌کنه.
‫فیوکس؟
‫فیوکس، این‌کارو... این‌کارو نکن.
‫اوه، من از صحبت کردن ‫باهات خوشحالم، برکمن.
‫حالا، احیانا چیز دیگه‌ای از
‫شبی که خانم ماس ناپدید شد ‫یادت نمیاد، نه؟
‫فیوکس، برمی‌گردم کلیولند.
‫بازم آدم می‌کُشم. ‫هرکاری بخوای می‌کنم.
‫فقط خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫به آقای کوسینو صدمه نزن.
‫خفه شو. فکر می‌کنی ‫دیگه حرکت‌هام تَه کشیده؟
‫ارواح پدرت که ‫حرکت‌هام تَه کشیده باشه!
‫فیوکس، خواهش می‌کنم
‫بری بلاک؟ آماده‌ای؟
‫پس قبل از اینکه شروع کنیم، یه چیزی.
‫قدت چقدره؟
‫یک و هشت‌ونُه.
‫اوه، عالیه.
‫خوبه، خوبه، خیلی‌خب.
‫من دیالوگ‌ها رو ‫باهات می‌خونم، بری.
‫«جی.تی، چه خبر، رفیق؟»
‫«سلام، آیک.»
‫شنیدم تو و غریق‌نجات‌های تازه‌وارد
‫دیشب شب دیوانه‌واری داشتید.»
‫- اینو از کجا شنیدی؟ ‫- «از گوینث.
‫موقعی که دیشب ‫اومده بود خونه‌ام.»
‫چی؟
‫«آره، من با نامزدت رفیق هستم. ‫فعلا، رفقا.»
‫جی.تی. رفیق جون، ‫الان درست شنیدم؟
‫الان آیک گفت با گوینث رفیقه؟»
‫آره، همینه که شنیدی، جترو.
‫خب، اونو فراموش کن. ‫تو باید به زندگیت ادامه بدی،
‫انگار که اهمیت نمیدی.»
‫اوه، من خیلی هم اهمیت میدم، باشه.
‫به معنای واقعی.
‫عجب، واقعا
‫کم‌جون بازی کردی.
‫انگار هیچ‌کدوم از ‫شوخی‌ها رو ادا نکردی.
‫می‌خوای صحنه‌ی دوم رو بازی کنی؟
‫عجب.
‫اصلا براش مهم نبود.
‫نه.
‫گفتی اسمش چی بود؟
‫بری بلاک. قدش یک و هشت‌ونُه بود.
‫خب، همینه.
‫بفرما تو.
‫عجب.
‫بری بلاک.
‫همون یارو نیست که ‫پای تلفن باهاش حرف زدم؟
‫فکر کردم گفتی ‫اسمش برکمنه.
‫- آره، خب، اسمشو عوض کرده. ‫- اوه، عوض کرده؟
‫خب، از هر ده تغییر اسم
‫نُه بارش یعنی طرف یه جای کارش می‌لنگه.
‫نه، یه اسم صحنه ست، آقای گولت.
‫و به‌همراهش کلا ‫یه هویت جدید شکل داده.
‫منظورت چیه؟
‫ببین، ممکنه روی کارت ویزیتم ‫نوشته باشه «مربی تئاتر،»
‫ولی در واقعیت، من ‫بیشتر برای اون بچه‌ها
‫حکم یه روانشناس یا یه پدر رو دارم.
‫و وقتی با اون پسر آشنا شدم؟
‫هیچی هدفی نداشت، ‫هیچکس رو نداشت.
‫مثل یه کیسه نایلون بود که ‫توی باد این‌ور اون‌ور می‌رفت.
‫ولی باهمدیگه، ‫ورق رو برگردوندیم.
‫امروز یه تست بازیگری بزرگ داره.
‫وقتی باهاش حرف ‫زدیم سر تست بود.
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫می‌خوای اینجا رو یه بازدید کنی؟
‫- بهت نشون میدم. ‫- نه. بیا یه قدمی بزنیم.
‫مطمئنی می‌دونی داری کجا میری؟
‫اوه، آره. آهان.
‫از این طرفه.
‫دوست‌داشتنیه.
‫این بیرون شهر... ‫واقعا دوست‌داشتنیه، مگه نه؟
‫جین؟ چشم‌انداز دوست‌داشتنیه؟
‫هی، جین، می‌تونی ‫بهم بگی اون چجور درختیه
‫که اونجاست؟
‫می‌دونی، یه جورایی شبیه ‫همون درختیه که
‫وایسا.
‫امکان نداره اون ‫ماشین جنیس باشه، نه؟
‫چرا.
‫خب، باید... باید نزدیک‌تر بشیم.
‫باید... باشه؟
‫باید مطمئن بشیم، باشه،
‫که ماشین اونه، باشه؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫ماشین خودشه.
‫ماشینش رو پیدا کردیم. اوه، پسر.
‫خیلی‌خب، می‌دونی ‫می‌خوام چیکار کنم؟
‫می‌خوام گوشیت رو قرض بگیرم.
‫فقط می‌خوام یه لحظه ‫ازت دور بشم، برم اونجا.
‫می‌خوام زنگ بزنم پلیس.
‫می‌خوام جسد ‫کاراگاه جنیس ماس رو گزارش کنم.
‫اسم من جین کوسینوئه،
‫و من اونو کُشتم،
‫و نمی‌تونستم با این ‫عذاب وجدان زندگی کنم.
‫اگه مشکلی نداری،
‫می‌خوام صندوق عقب رو باز کنم.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب. برو بریم.
‫خیلی‌خب.
‫حالا حالت خوبه، جین؟
‫اوه
‫« ارائه شده توسط سایت مووی شو »
‫فیوکس
‫دارم میام سراغت.