‫این رونی پروکسینه.
‫با زن من حرف می‌زنه.
‫اگه از شرش خلاص بشی،
‫حسابت صاف می‌شه.
‫چی؟
‫[ آنچه گذشت ]
‫من رو کاراگاه
‫جان لوچ فرستاده که تو رو بکشم.
‫- این‌کار رو نمی‌کنم. ‫- آها
‫بابا؟
‫کار دختر رونی بود.
‫فکر کنم اونو تمرین داده
‫چون مثل خدنگ‌های وحشی بود.
‫ رونی.
‫ لوچ!
‫تیراندازی شد! تیراندازی!
‫مُرده.
‫بری. رفیق، باید بریم!
‫کاراگاه جان لوچ نقشی کلیدی
‫در حل تعدادی از پرونده‌های مربوط به ‫گروه‌های مافیای خطرناک داشت.
‫هر چند، طی تحقیقات‌مون به این نتیجه رسیدیم
‫که این مسئله‌ای شخصی
‫بین کاراگاه لوچ و یکی دیگه بوده
‫و ربطی به مسائل پلیسی نداشته.
‫هویت فرد دیگه مشخص شده؟
‫بله، فکر کنم عکسی داریم.
‫ای وای.
‫اون رونی پروکسینه؟
‫بله، آقای پروکسین برندهٔ دو ‫مدال المپیک در تکواندو بود.
‫ظاهراً، دایانا، همسر کاراگاه لوچ
‫اخیراً اونو ترک کرده و ‫با رونی صمیمی شده بود.
‫پس، خودتون درک می‌کنید دیگه.
‫آره، درک می‌کنم.
‫ها.
‫لپ‌تاپش؟ پرونده‌هاش؟
‫هیچی اینجا نیست. ‫کجا اونا رو گذاشته پس؟
‫نمی‌دونم.
‫دوران سختی رو پشت سر میذاری
‫ولی پشت سرش میذاری. ‫می‌دونم.
‫و مطمئنم یه سایتی هست
‫واسه آدمایی که نامزدهای سابق‌شون ‫همدیگه رو کشتن.
‫و اگه نباشه، باید بسازن.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» مترجم: وحید فرحناکی «
‫اه...
‫خوب شدم، نه؟
‫با ۳۰ دلار. هه.
‫خیلی گرسنمه، پسر.
‫چطوره بریم به... دوپار؟
‫پنکیک به حساب من، خب؟
‫گوش کن، حالا که این قضیهٔ لوچ تموم شده
‫دیگه نمی‌تونم باهات کار کنم، مرد.
‫خدایا. بازم شروع نکن. چرا؟
‫چرا؟ چی‌کار کردم؟ ‫یه کار اشتباهم رو بگو.
‫میکروفون وصل کرده بودی.
‫چی وصل کرده بودم؟
‫بی‌خیال، پسر. ‫می‌دونی چی‌کار کردی دیگه.
‫ببین، می‌دونی، الان حالت خوش نیست.
‫یه ‌کم پیش یه ۱۲ ساله بیچارمون کرده.
‫ولی من بدجوری گرسنمه.
‫می‌شه بریم دوپار؟ می‌شه یه چیزی بخوریم؟ ‫در موردش صحبت می‌کنیم.
‫منو فروختی، به خاطر خودت.
‫من کاری که به صلاح خودمون بود رو کردم، ‫ نه خودم، خودمون.
‫- چرته، مرد. ‫- چرت... عقلت رو کار بنداز
‫محاله که بتونی یه گرم از
‫هروئین هنک رو بدون من بفروشی.
‫هروئین هنک؟ اون اصلاً برام مهم نیست!
‫ببین، همینو دارم می‌گم!
‫تو منو نمی‌شناسی.
‫اصلاً منو نمی‌شناسی.
‫آقای کوسینو، اون منو درک می‌کنه، خب؟
‫منو قبول می‌کنه.
‫آقای کوسینو؟ می‌دونی اون تو رو درک می‌کنه
‫چون در مورد کورنگال باهاش صحبت کردی.
‫آره.
‫بهش گفتی که نامزدش رو کشتی؟
‫اصلاً لازم نیست بحثش پیش بیاد.
‫آره، بری، تو توی مرحلهٔ انکاری.
‫چون قضیه کورنگال یه اشتباه جنگی بود.
‫تو ماس رو صرفاً به‌خاطر منافع خودت کشتی.
‫تصمیم گرفتی که اونو بکشی
‫چون تو آدم خشنی هستی، بری.
‫ولی من، من...
‫من دنیایی ساختم که این ویژگی چیز خوبیه.
‫نمی‌خوام دیگه باهات صحبت کنم.
‫اون عوضی رو به من ترجیح می‌دی؟
‫خب، فکر کنم پس همه قهرمان ‫داستان خودشون هستن، نه؟
‫باشه، من پس بدون تو با هنک کار می‌کنم.
‫- بدون من با هنک کار می‌کنی؟ ‫- آره.
‫بدون من؟ بدون چی داری اصلاً ارائه بدی؟
‫چی؟
‫هیچی بدون من نداری.
‫من کسب و کارتم، احمق!
‫دیگه دستت رو شده.
‫راهتو نکش برو، بری ‫ما...
‫گوساله، هر چی داریم به این کار وصله.
‫بی‌خیال، پسر.
‫برو بمیر، بری.
‫برو بمیر، پسرهٔ دلقک.
‫هنک.
‫اخمال، الان لباسای تو رو هم میارم، باشه؟
‫ممنون، ولی گوش کن.
‫وقتی شستن لباسای راهب‌ها تموم شد
‫کریستوبال می‌خواد اونا رو تا بزنی ‫و ببری‌شون داخل ماشین.
‫خیلی‌خب. چرا؟
‫استر و افرادش دارن برمی‌گردن به صومعه.
‫می‌خوان وقتی که محمولهٔ ‫هروئین می‌رسه اونجا باشن.
‫از اینجا می‌رن؟
‫ای وای!
‫بله، بری.
‫دارم از شر میانماری‌ها خلاص می‌شم.
‫خوبه. خوبه. پیشرفت خیلی خوبیه. خوبه.
‫خب، محمولهٔ هروئین دو روز دیگه میاد
‫که یعنی یه فرصت کوتاه داریم
‫تا قبل از این‌که صومعه تا ‫دندون مسلح بشه بگیریمش
‫همون‌طور که انباری رو گرفتیم.
‫منظورت چیه، «گرفتیم»؟
‫خب، ما... تو، من.
‫تیم خفن‌ها. یالا. ‫میترکونیم، مشهور شدیم.
‫نه، قرارمون این بود ‫که تمرین‌شون بدم، همین.
‫یادته؟
‫درسته، درسته.
‫می‌دونی، برنامه اون بود ‫و من سر حرفم هستم.
‫خب؟ سرم بره قولم نمی‌ره.
‫نظرت چیه ولی؟
‫حاضرن؟
‫دیگه بیشتر از این نمی‌تونن حاضر بشن.
‫لعنتی.
‫بدجوری حال‌شون گرفته می‌شه.
‫یعنی، باید خداحافظی کنن و تشکر کنن و...
‫وای.
‫وای، بری. وای پسر، اصلاً نمی‌دونی.
‫الانه که شروع بشه
‫هی، هی، هی...
‫خیلی‌خب.
‫یعنی «حساب صاف شده»
‫دیگه چیزی بهم بدهکار نیستی.
‫دیگه حساب بی‌حساب، درسته؟
‫و... فقط صرفاً چون دیگه با هم کار نمی‌کنیم...
‫شوخیت گرفته؟
‫مسخره‌مون کردی الان؟
‫گند زدی به این لحظه
‫این لحظهٔ قشنگ رو با آکاردئونت خراب کردی.
‫آکاردئونت رو در آوردی و گند زدی توش.
‫خدایا!
‫خیلی بابتش شرمنده.
‫- اشکال نداره. ‫- داشتم چی‌ می‌گفتم؟
‫دیگه یادم رفت. رفت.
‫آره، یادم رفت.
‫کجا پارک کردی؟
‫بری، تو هنوز...
‫گلولهٔ خاصل چچنی‌ای که بهت دادم رو داری؟
‫چون فکر کنم خیلی خفن می‌شه
‫که ازش واسه کشتن استر استفاده کنم.
‫- نیاوردمش. ‫- عه
‫خیلی‌خب، پس...
‫گلولهٔ معمولی هم خوبه.
‫می‌خواستم تشکر کنم که بهم روحیه دادین.
‫قبل از شما من کسی نبودم.
‫هیچی نداشتم.
‫می‌دونی، وقتی نگاهم می‌کردن، اونا...
‫هیچ‌کس رو نمی‌دیدن.
‫ولی الان
‫یه هدف دارم.
‫شما اینو بهم دادین.
‫مراقب خودت باش، بری.
‫از بزرگراه ۴۰۵ نرو.
‫خب این یه داستان کاملاً واقعیه ‫که برام اتفاق افتاده.
‫وقتی ۶-۷ سالم بود
‫توی آپارتمان مامانم در لندن بودم
‫و از پنجره بیرون رو نگاه کردم و...
‫یه اسب دیدم،
‫درست جلوی ساختمون‌مون.
‫و؟
‫داستانم همین بود.
‫و فکر می‌کنی که اون لحظه
‫لحظه‌ایه که تو رو تعریف می‌کنه؟
‫جین، من که بچگی‌ام مثل شماها
‫ خیلی دور و برم حیوون نبوده.
‫خب؟ من تو دهات و اینا بزرگ نشدم.
‫این اتفاق وسط شهر افتاده.
‫خیلی‌خب، ممنون. ‫ممنون، ساشا.
‫نه، نزنید... نه، نه، کف نزنید.
‫شماها... باید آخرش کف می‌زدین.
‫اگه الان تشویق می‌کنید حس حقارت می‌ده.
‫- نمی‌دونستیم تموم شده. ‫- خیلی‌خب، ساشا
‫ملت منتظرن.
‫می‌دونی، شاید نمی‌دونستین تموم شده، ولی...
‫نمی‌شد حدس زد که اون اسب برای من مهم بود؟
‫چون بود.
‫یعنی، اینجا اومدم اون داستان رو بگم.
‫هی. بعدی ماییم. ‫چی شده؟
‫بخش خودم رو از اول نوشتم.
‫عه؟
‫بری، ببین ‫واقعاً شرمنده
‫که قبلاً اینو بهت نگفتم
‫ولی بعد از این‌که با سم شام خوردیم
‫بهم زنگ زد و...
‫رفتم به هتلش.
‫چی؟
‫وای خدایا. خبر خاصی نبود. قول می‌دم.
‫نه، اصلاً این‌جوری نبود ‫در واقع...
‫خیلی بد بود.
‫فقط... نمی‌تونستم جلو روش وایسم.
‫نمی‌دونم، حس می‌کردم فلج شدم
‫انگار دوباره ۱۹ سالمه.
‫مثل یه گاو همونجا وایساده بودم و فقط...
‫نمی‌دونم چی فکر کردم. فکر کردم...
‫فکر کردم این‌بار فرق داره
‫یا فکر کردم من فرق دارم، یا..
‫ولی اون... شماره‌ام رو ازم گرفت.
‫پس، اینو نوشتم.
‫- حقیقته. ‫- آره، نه، مشخصه.
‫نمی‌دونم. فکر نکنم بتونم اینو بگم.
‫یعنی، به‌زور می‌تونم با تو
‫در مورد این چیزا صحبت کنم.
‫چطور قراره برم اونجا و...
‫این چیزا رو جلو روی اونا بگم؟
‫یعنی، اگه قضاوتم کنن چی؟
‫اگه درک نکنن چی؟
‫نه، نه، گوش کن سالی.
‫به‌نظرم...
‫اگه بتونی حقیقت رو بگی، نباید درنگ کنی.
‫گفتن حقیقت چیز خوبیه.
‫همه بهت زل زده بودن. ‫خوشم نمیاد.
‫خجالت‌آور بود، شبیه بی‌خانمان‌ها بودی.
‫سم، کن فقط یه دوسته. ‫احمق نباش.
‫به من نگو احمق.
‫سم گلوی سالی را می‌گیرید،
‫او را به دیوار می‌چسباند
‫سالی با چشمانی حیرت زده به او زل می‌زند،
‫برای نفس کشیدن تقلا می‌کند.
‫می‌خواهد او را بکشد.
‫سم بالأخره او را رها می‌کند.
‫سالی به زمین می‌خورد و
‫سعی دارد نفس بکشد.
‫سم قدم می‌زند، سپس...
‫شرمنده... شرمنده که ‫این‌کار رو باهات کردم.
‫خیلی شرمنده. ولی خب ‫با دیدنت با کسی دیگه...
‫خیلی حسودی‌ام شد، و حق با توئه. ‫من یه احمقم.
‫خیلی احمقم.
‫نه، نیستی. تقصیر منه.
‫ببین، شرمنده که این‌جوری بهت گفتم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫هیچ وقت دیگه این کار رو نمی‌کنم. ‫قول می‌دم.
‫می‌دونم، نه، می‌دونم.
‫دست هم را می‌گیرند، سالی رو به حضار می‌کند
‫نور به سمت او برمی‌گردد.
‫آره، حالا قسمت بعدی ‫یه‌جورایی خطاب مستقیمه.
‫دوباره عذر خواهی کرد، مثل قبل.
‫و اون لحظه بیشتر از همیشه حس ‫دوست داشته شدن می‌کنم.
‫خشم رو تحمل می‌کنم، ‫چون‌که می‌دونم بعدش چی میاد.
‫چرخه‌ایه که نمی‌تونم بشکنمش
‫چون می‌خوام و نمی‌خوام.
‫برای عذر خواهی پیشش می‌مونم.
‫واقعا، اون‌قدرم بد نبود.
‫- اون‌قدرام بد نبود؟ ‫- نه
‫دیوونه‌ای؟ ‫اصلاً اونجا بودی؟
‫ندیدی چقدر گند زدم؟
‫ببین، انتظار شنیدن نسخهٔ قبلی رو داشتن
‫و این نسخهٔ جدید یه‌کم شوکه‌شون کرده.
‫- همه‌ش همین بود. ‫- آره، خب...
‫مسلماً نمی‌تونم این نسخه رو اجرا کنم
‫و حالا که می‌دونن اون یکی دروغ بوده
‫الان دیگه داستانی ندارم، پس ممنون.
‫گوش کن، همین‌که تمرینش کنیم و اجراش کنی...
‫می‌بینن که نسخهٔ‌ باصداقت واقعاً قدرتمنده.
‫- همین‌که تمرینش کنیم؟ ‫- آره
‫تو؟ تو و من؟
‫یعنی می‌گی من و تو اجراش می‌کنیم ‫و قوی می‌شه؟
‫آره!
‫به یه مشت گوساله درس می‌دم.
‫سلام، آقای کوسینو.
‫سلام! سالی چطوره؟
‫خیلی خجالت زده‌ست.
‫آره، قابل درکه.
‫ولی بهش افتخار می‌کنم.
‫یعنی، همه‌مون شوکه شدیم که جرئت داشت
‫به اون نقطهٔ احساسی‌ قدم گذاشت.
‫آره، می‌دونم...
‫ببین، دیگه نمی‌خواد نمایش رو اجرا کنه
‫و فکر کنم باید... حقیقت رو بگه.
‫پس، می‌خوام انرژی‌ام رو ‫روی بازی کردن نقش سم بذارم
‫و نمایش‌نامه خودم اجرا نکنم.
‫- اشکال نداره؟ ‫- اشکال؟
‫اصلاً اشکال نداره. چون من...
‫نمی‌دونم یادت باشه یا نه، ‫ولی تو یکی رو...
‫کشتی و ازش قسر در رفتی.
‫آره، همه‌ش اونو یادم می‌ندازی.
‫ببین، می‌خوام توی نمایشش خوب باشم.
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫البته که می‌کنم. همیشه هوات رو دارم.
‫تا وقتی که ۷ دقیقه دیگه از اینجا رفته باشم.
‫بینگو.
‫خیلی‌خب.
‫احساس اساسی این صحنه چیه؟
‫خیلی‌خب، سم خشمگینه
‫چون سالی ازش چیزی مخفی کرده.
‫خشن می‌شه، یه کاری می‌کنه،
‫و بعد احساس پشیمونی داره.
‫آشنا نیست برات؟
‫- کورنگال. ‫- دقیقاً.
‫رسماً لازم نیست داستانت رو بگی
‫که ازش استفاده کنی.
‫آره، ولی... اون‌موقع کنترلم رو از دست دادم
‫و نمی‌‌خوام با سالی روی صحنه ‫این کار رو کنم.
‫بری، تو بازیگری.
‫به کسی صدمه نمی‌زنی. ‫به کسی حمله نمی‌کنی.
‫فقط داری تجربهٔ احساسی‌ات رو
‫به شخصیت سم قرض می‌دی.
‫- خیلی‌خب. ‫- ببین...
‫سم ذاتاً یه آدم خشنه. ‫تو نیستی.
‫اون آدم خیلی وحشتناکیه. تو نیستی.
‫پس، واسه بازی کردن اون نقش
‫باید از بدترین کاری که تو ‫عمرت انجام دادی کمک بگیری.
‫آره، نه اون...
‫بدترین کاری که تو عمرم کرده بودم بود.
‫خدا رو شکر.
‫چون، می‌دونی، یکی رو ‫کشتی و ازش قسر در رفتی.
‫خیلی‌خب، می‌خوام به عمقش بری.
‫می‌خوام تو نقشش فرو بری.
‫می‌خوام بری تو بحرش، سرباز.
‫و بری...
‫ممنون.
‫واسه چی؟
‫که داستانت رو بهم می‌گی.
‫خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم که ‫تونستم اعتمادت رو به دست بیارم.
‫خیلی واسه اتاق فرارم دیر شده.
‫الو؟
‫سلام، سالی. ‫تام هستم از گرش.
‫- لیندزی باهات کار داره. ‫- ممنون
‫وای، لامصب.
‫سلام، بچه‌های مدلین گفتن ‫که واسه ساعت دو
‫نگفتی میای. تو راهی؟
‫سلام. سلام، لیندزی. سلام... ‫نه، خیلی شرمنده.
‫فقط... دارم روی یه نمایشنامه‌ کار می‌کنم
‫و یه‌جورایی درگیرش شدم و دیگه...
‫یادم رفت.
‫خیلی شرمنده‌ام ولی می‌شه لغوش کنیم؟
‫نمایشنامه؟
‫سالی، ببین ‫می‌دونم که یه سکانسه، و یه زن دیگه‌ست
‫ولی این زن بنیسیو دل توروئه.
‫پس حدس می‌زنم که معتاده.
‫خب، تا کی می‌تونی خودت رو برسونی؟
‫خب...
‫آره، امروز نمی‌تونم، لیندزی.
‫خیلی شرمنده، باید روش تمرکز کنم.
‫- خیلی‌خب؟ ممنون. خداحافظ. ‫- سال...
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب. حالا شد.
‫عه...
‫چی... وایسا، وایسا...
لعنت بهش
‫اه!
‫نمی‌دونم چطور بهتون بگم، ولی...
‫یکی از دوقلوها، اون یکی ‫رو تو شکم مادرش خفه کرده.
‫چرا خدا اجازهٔ همچین کاری رو باید بده؟
‫من... نمی‌دونم.
‫باید بریم. ‫می‌تونیم دعوای روی صحنه رو انجام بدیم.
‫- چطور این‌کار رو کنم؟ ‫- اول دست، حاضری؟ یک، دو، سه.
‫چی شده؟
‫نمی‌خوام این کار رو کنم.
‫ببین، آخرین باری که این‌کار رو کردم ‫همه‌شون بهم زل زده بودن.
‫خوب می‌شه، خب؟ ‫خیلی سخت با جین تمرین کردم
‫و عالی می‌شه.
‫- یه بار دیگه. ‫- باشه، برو
‫یک، دو، سه.
‫واقعی رفتار کن.
‫باریکلا! عالی بود! آخ!
‫خیلی‌خب. بعدی کیه؟
‫خب... صبر کن.
‫اینجا یه کافه‌ست.
‫خب...
‫میز، و...
‫دارم شام میارم
‫آره، خیلی‌خب.
‫وای، لعنتی.
‫چرا امشب دور و بر اون یارو می‌پلکیدی؟
‫کن؟ اون فقط دوستمه، سم.
‫همه بهت زل زده بودن، ‫خوشم نمیاد.
‫خجالت آور بود، شبیه عوضیا بودی.
‫سم، کن فقط یه دوسته.
‫احمق نباش.
‫می‌تونم از اول اجرا کنم؟
‫اشکال نداره؟ می‌تونیم از...
‫آره. از هر کجا خواستی.
‫چون من یه پلیسم، و تو یه قاتل عوضی.
‫دیگه تمومه.
‫چرا امشب همه‌ش دور ‫و بر اون یارو می‌پلکیدی؟
‫کن؟ اون فقط...
‫- اون فقط یه دوسته. ‫- همه بهت نگاه می‌کردن.
‫خجالت آور بود، خوشم نیومد. ‫شبیه بی عوضیا شده بودی.
‫سم، نگران نباش. خب؟ ‫کن فقط یه دوسته.
‫دوست؟ از کی تا حالا؟
‫- از کی؟ کن کیه اصلا؟ ‫- خودت که دیدیش
‫کی کن رو دیدم؟
‫نمی‌دونم، اون فقط یه دوسته. ‫تو مخت تاب داره.
‫- چی هستم؟ ‫- مخت تاب داره.
‫اگه کن همچین دوست خوبیه ‫بگو ببینم کی دیدمش.
‫روز و تاریخی که کن رو دیدم بگو.
‫- سم، احمق نباش. ‫- ای...
‫به من نگو احمق!
‫چی صدام کردی؟
‫منو احمق صدا کردی؟
‫ها؟
‫به من گفتی احمقی؟
‫همینو می‌خوای؟
‫عوضی
‫شرمنده.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫دیدم که پیشش بودی، حسودیم اومد.
‫درست می‌گی، من یه احمقم.
‫- نه. ‫- لیاقت تو رو ندارم.
‫- نباید اون‌طوری صدات می‌کردم. ‫- نه، من شرمنده‌ام.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫دیگه هیچ‌وقت این‌کار رو نمی‌کنم. ‫قول می‌دم.
‫می‌دونم.
‫و کات.
‫بری، می‌شه یه دقیقه بیای اینجا؟
‫بله.
‫چندتا ایدهٔ جدید دارم.
‫آره. مشکلی نداشت؟
‫گل کاشتی.
‫حالا که کوتاه‌تره، خیلی بهتره.
‫حس می‌کنم هر چی سکانس کوتاه‌تر باشه ‫بهتر در میاد.
‫- درسته؟ ‫- درسته
‫- حذفیاتش خوبه؟ ‫- آره دیگه چیزی ننویس.
‫حذفیات تا همینجا کافیه. ‫زیاده‌روی نکن، فقط...
‫- ممنون. ‫- با خود واقعیت اجراش کن.
‫سلام.
‫خب، واسه اینه که مصاحبه‌ها رو نمیای؟
‫آره. خدایا، خیلی شرمنده‌ام بابتش.
‫نه، نه، نه. نباش. ‫این خوبه.
‫واقعاً؟ مرسی.
‫این داستان واقعی خودته؟
‫- آره. ‫- آره.
‫فردا بی‌کاری؟
‫وقت داری که بیای پیش من و مایک؟
‫- آره، کاملاً. ‫- ببخشید، شما؟
‫این تمرین خصوصیه. ‫نمی‌تونید توی کلاس شرکت کنید.
‫خیلی شرمنده. من... لیندزی مندل هستم.
‫مدیر برنامه‌های سالی هستم. ‫گرش.
‫مفتخر کردین.
‫ها.
‫آره!
‫پیدات کردم!
‫پیدات کردم، ای توله سگ!
‫هنک، وقت رفتنه.
‫- ماشین‌ها رو بار زدن؟ ‫- آره.
‫و به بچه‌ها گفتی که بند ‫پوتین‌هاشون رو محکم ببندن؟
‫چون نمی‌خوام پاشون گیر کنه بیفتن.
‫خطرناکه، ولی خب، آبرو بر هم هست.
‫- بهشون گفتم. ‫- عالی
‫خیلی‌خب، فقط یه فرصت داریم.
‫باید صومعه رو قبل از رسیدن بار تسخیر کنیم
‫و گرنه... به فنا رفتیم.
‫استر؟
‫کریستوبال؟
‫کاظم؟
‫یارو آکاردئون نوازه ما رو فروخته؟
‫خیلی ازت ناامید شدیم، هنک.
‫خیلی‌خب، در دفاع از خودم...
‫خوارک مرغتون رسید.
‫ممنون.
‫جفری؟
‫بله.
‫اونو ببر.
‫حتماً، جین. ‫باشه.
‫واسه شام تصمیم گرفتین، جناب؟
‫آره، فکر کنم.
‫منم سفارش اون رو می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» مترجم: وحید فرحناکی «
‫آنچه خواهید دید.
‫یالا، دوستان
‫کریستوبال؟ شاید یه شروع مجدد داشته باشیم؟
‫از اول شروع کنیم؟ مثل ضربهٔ اضافی گلف؟
‫از زندان آزاد بشیم؟
‫می‌خوایم یه جلسه با ‫آرون رایان برات بذاریم.
‫کارگردان تلویزیون؟
‫سه زن هستن. وقتی اونا رو می‌بینیم
‫همه‌شون توی رابطهٔ اهانت آمیز هستن.
‫- گم شدن. ‫- عالیه، خیلی خوشم اومد.
‫پس یه گروه تشکیل می‌دن که شوهراشون رو بکشن.
‫خدایا.
‫- تست بازیگری؟ ‫- اوهوم.
‫- تو؟ ‫- آره
‫- یه تست بازیگری داری؟ ‫- آره.
‫الان دیگه از سیاهی لشکرها هم بازی می‌گیرن؟
‫پسر، خیلی عجیبه. ‫سالی هم همینو گفت.