‫- این چیه؟ ‫- کلید کلبه‌ست.
‫می‌خوام بین خانواده بمونه.
‫کلبه‌ای که نامزدت توش به قتل رسیده رو نمی‌خوام.
‫حالم بهم خورد بابا.
‫دیگه نمی‌تونم برات کار کنم. ‫باید یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫خب، قاتل دیگه‌ای می‌شناسی؟
‫اگه شماها رو آموزش بدم چی؟
‫افراد من به درد لای جرز می‌خورن، ‫خودت که می‌دونی!
‫اگه من به درد لای جرز می‌خورم، ‫تو خود جرزی!
‫اوه، خفه بمیر بابا.
‫تصمیم گرفتم یه سکانس درباره سم بنویسم.
‫تو رو کتک میزنه،
‫تصمیم گرفتیم باید از اونجا بری بیرون.
‫سلام، سالی.
‫سلام، سم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫ببخشید، چی؟
‫گفتم اینجا بزرگ شدی، بابی؟
‫اسم من...
‫اوه، شرمنده، بری.
‫من تو کلیولند بزرگ شدم.
‫حتماً خیلی با هم تفاهم دارین.
‫خب، سالی، تو اون برنامه درباره فضا دیدیمت.
‫اوه... آره.
‫ام، راستش خیلی مشغولم.
‫خیلی نقش می‌گیرم. ‫اون یکی از نقش‌های کوچیکم بود.
‫ولی ام، یه مدیر برنامه جدید دارم،
‫- خیلی کارش درسته. ‫- کارش عالیه.
‫عالیه. بهت افتخار می‌کنم.
‫هی، من حساب می‌کنم.
‫- مهمون من. ‫- اوه، ممنون.
‫خب، مارک کمبپل،
‫مربی تیم فوتبال پسرمه.
‫- چه دنیای کوچیکیه. ‫- آره.
‫- لعنتی، پسرت چند سالشه؟ ‫- پنج.
‫- واو. باورم نمیشه. ‫- آره.
‫چند روز پیش گفت داشتی
‫با کیت درباره یه نمایش صحبت می‌کردی؟
‫- آره، می‌خوام نقش تو رو توش بازی کنم. ‫- آره، نه...
‫یه جورهایی...
‫آره، فکر نمی‌کردم کیت به مارک بگه.
‫- نمایش که نیست. ‫- نه، هست.
‫یعنی یه سکانس توی یه نمایشه ‫که خودش نوشته،
‫و عالیه.
‫واسه همین اومدی؟
‫نه.
‫گفتم که، واسه کار داشتم میرفتم ‫سن دیگو.
‫- اوه، سن دیگو. صحیح. ‫- آره.
‫ولی الان که اینجام،
‫می‌تونم تماشا کنم؟
‫- نه. ‫- نه، نمیشه.
‫خب، چون هنوز یه نمایش کامل نیست.
‫نمایش که نیست. ‫بیشتر یه سکانسه،
‫- و حالت تمرینی داره. ‫- تمرین نیست.
‫- خب، چرا هست. الان تمرینه دیگه... ‫- یه نمایشه که می‌خوایم...
‫- با هم توی یه کلاسیم... ‫- ولی یه نمایشه
‫...که قراره جلوی مردم اجرا کنیم.
‫- و، می‌خوایم تمرین کنیم. ‫- یه نمایشه...
‫درباره تو نیست. ‫بیشتر درباره من و زندگیمه،
‫واسه همین چیز خاصی نیست...
‫- فکر کنم حوصله‌ت سر بره. ‫- اتفاقاً عالی میشه.
‫خیلی خب.
‫خب، بگذریم، من یکشنبه میرم.
‫قراره تو متل ولی و استودیو سیتی بمونم.
‫این همه شهر چرا؟ چرا نمیشه برم ‫لس آنجلس؟
‫- خوشحال شدم، سالی. ‫- آره.
‫هی، خوشحال شدم، رفیق.
‫خوبه!
‫باریکلا، کاظم!
‫فرمت عالیه.
‫از مرکز بدنت هم کمک بگیر، خب؟
‫باریکلا.
‫خب...
‫زندگی تو انبار قاچاق خیلی سخت بوده، رفیق.
‫می‌دونی که، طعم مورد علاقه من...
‫بین همه بستنی‌ها راکی روده.
‫و دیروز،
‫رفتم پیش یه دستگاه خودکار،
‫...و کریستوبال به جای طعم مورد علاقه‌م ‫طعم شیرینی گرفته بود.
‫حدس بزن طعم مورد علاقه کیه.
‫دیدی مردم
‫کم کم شبیه سگشون میشن؟
‫خب، موهای استر هم خیلی شبیه کریستوباله.
‫- این چه وضعیه؟ ‫- و من... بری؟
‫اه!
‫فکر کردی اومدی مسخره بازی؟
‫فکر کردی اومدی بازیگوشی؟
‫تمرکزت از دست بره، بقیه فرصت ‫می‌کنن شلیک کنن،
‫و مردی!
‫بکش!
‫می‌خوام تنها کلمه‌ای باشه که تو ذهنته.
‫بکش.
‫- انگلیسی صحبت می‌کنیم ما! ‫- خودمون حالیمونه چی میگه!
‫برو! گمشو...
‫داستانت میگه پدرت توسط
‫آدم فضایی‌ها دزدیده و تعویض شده؟
‫بله.
‫یه مقدار باهاش مشکل دارم.
‫مشکل داری؟
‫خب، به نظرم... ‫منم کل زندگیم همین مشکل تو رو داشتم،
‫- خب؟ ‫- جدی؟
‫نه، بخش بالا آوردن رو بازی می‌کنم. ‫بازی می‌کنم.
‫ام، احتمالاً نمی‌بینمش چون سرم روی توالته.
‫فقط می‌تونین صداش رو...
‫- ...می‌دونی، صداش رو بشنوین. ‫- من می‌تونم درستش کنم، می‌تونم.
‫- قبلاً هم انجامش دادم. ‫- به نظرم اگه ببینیش
‫قدرتمندتر هم میشه.
‫راستش به نظرم اگه واقعاً
‫- بالا بیاری صحنه قوی‌تر میشه. ‫- آره.
‫دفعه آخرت باشه به من دست میزنی، سم.
‫خسته شدم دیگه.
‫از الان به بعد هم همینه.
‫شنیدی؟
‫می‌خوام من رو خفه کنی؟
‫خب، یه چیزی میگم خودت خفه شی: ‫دیگه هیچی بین ما نیست.
‫حالیت شد؟
‫من.. اوه، دیالوگ توئه.
‫- باید بگی، «اوه، عزیزم، تو رو خدا...» ‫- می‌دونم، می‌دونم...
‫هی، گوش بده، من نمی‌خوام
‫- عوضی بازی دربیارم، ام... ‫- خب؟
‫وقتی رفتیم با سم شام بخوریم،
‫ازش پرسیدی... پسرش چطوره،
‫و بابت پرداخت هزینه غذا ازش تشکر هم کردی.
‫آره، خب که چی؟ ‫نمی‌دونم، خواستم ادب رو رعایت کنم دیگه.
‫نه، می‌فهمم. فقط...
‫خیلی خب، اینجا باید بگی،
‫«دیگه نمی‌خوام ببینمت،»
‫- خب؟ ‫- اوهوم.
‫ولی بعدش ما رو به شام دعوت کرد،
‫و انگار پایه بودی.
‫و منم... غافلگیر شدم.
‫اوه، نمی‌خوام ناراحتت کنم.
‫گوش کن، من...
‫می‌فهمی چی میگم؟ ‫فقط می‌خوام...
‫می‌خوام درک کنم چرا این کارها رو می‌کنی.
‫وای، هی. سالی؟
‫- می‌تونم یه سر مصنوعی درست کنم. ‫- آره!
‫منم تو ذهنم دقیقاً همین رو تصور کردم.
‫اوه، یه لوله ازش رد می‌کنیم، ‫که استفراغ ازش دربیاد.
‫- وای خدا، نت! ‫- استفراغ واقعی.
‫هی. هی، چی شده؟
‫من هیچوقت تو روش واینستادم.
‫یعنی اون...
‫من رو مثل سگ میزد.
‫یه بار داشت خفه‌م می‌کرد، ‫ولی من...
‫هیچوقت...
‫فکر کنم بعدش میرفتم بغلش.
‫و فکر کنم بغلش می‌کردم.
‫حتی ممکنه گفته باشم، «دوستت دارم،» ‫خدا من رو بکشه.
‫نیومدم بگم بابا من رو خفه نکن حیوون.
‫آخرش هم، آره، ولش کردم، ولی...
‫ولی، خب اون خواب بود.
‫هی، ولی ترکش کردی.
‫سالی، ترکش کردی، همینه که مهمه.
‫وای خدا، اولش خوب بود،
‫مثلاً یه سال اولش.
‫ولی من نوزده سالم بود خیر سرم. ‫آخه چی حالیم بود؟
‫ولی بعدش چندین و چند سال
‫هی کتک می‌خوردم و معذرت خواهی ‫می‌کردم و...
‫و این چرخه باطل
‫هی تکرار میشد، ولی...
‫من پیشش موندم.
‫هی...
‫می‌دونی، این رو نوشتم چون
‫اگه اجراش نکنم، چطوری باید به بقیه توضیح بدم
‫که...
‫فرار کردم؟
‫نیازی نیست توضیح بدی.
‫یعنی میگی دروغ بگم؟
‫دروغ که نیست. ‫خودت گفتی،
‫گفتی یه آدم قوی هستی.
‫آره، ولی...
‫یعنی این؟ همچین اتفاقی نیفتاده.
‫خب، آره، ولی...
‫می‌دونی، جنگ ستارگان هم واقعی نبوده ولی ‫یه فیلم خفن بود.
‫می‌دونی، فقط چون توی این کلاسی...
‫معنیش این نیست قرار نیست ‫رازی داشته باشی.
‫می‌دونی، باید...
‫باید بتونی آدمی باشی که می‌خوای.
‫مثلاً من بری بلاک هستم.
‫یه بازیگرم.
‫به نظرت این جاسوس بازی‌ها ضد حال نیست؟
‫نه. گند زدی.
‫- چاره‌ای نداریم. ‫- اوه. اوهوم.
‫حداقل اینطوری می‌تونم وضعیت رو ‫کنترل کنم.
‫- آره. ‫- بیارش اینجا، به حرف بیارش،
‫- بقیه‌ش با من. ‫- یادته اون حرفه‌ایه دیگه؟
‫من آموزشش دادم.
‫فکر کردی با پای خودش میاد اینجا،
‫توی این وضعیت
‫و همه چی رو میریزه تو دایره؟
‫- جواب بده. ‫- باشه.
‫سلام، بری.
‫هی، ببین، سعی کردم سخنرانی ‫شجاع دل رو تمرین کنم،
‫ولی ام، ظاهراً فیلم خیلی معروفیه، ام...
‫یه فیلمی که کمتر معروف باشه رو می‎شناسی
‫که سخنرانیش رو انجام بدم؟
‫اه، نه، بری، بترکی. ‫نه، الان تو ذهنم چیزی نیست.
‫آره، فقط کافیه یه سخنرانی خوب داشته باشن.
‫اریک فیلم دریای عمیق آبی ساموئل ال جکسون ‫رو پیشنهاد داد،
‫ولی وسط فیلم یه کوسه می‌خورتش،
‫نمی‌خوام اون رو انجام بدم.
‫- روز استقلال هم هست... ‫- چی؟
‫- بیارش اینجا. ‫- این رو نوشتی؟
‫اونو...بیار...اینجا.
‫نمی‌خوام لحظه‌ی درخششون رو بدزدم.
‫آره. نه، نه، می‌فهمم چی میگی.
‫نمی‌دونم، رفیق. ‫فقط... یه کم گیج شدم.
‫می‌دونی چیه، رفیق؟ ‫نظرت چیه بیای اینجا
‫و می‌دونی، درباره‌ش با هم صحبت کنیم؟
‫- خب؟ ‫- جدی؟ اوه، عالی میشه.
‫عالی میشه. کجایی؟
‫اه، آدرس؟ ‫آره، وایسا آدرس رو پیدا کنم.
‫اه... تو متل هالیوود پام ویو هستم.
‫نزدیک استودیو یونیورساله، ‫و آدرسش،
‫آدرسش...
‫خیابون ۱۰۷۲۹ واینلنده.
‫واینلند. باشه.
‫خیلی خب، می‌بینمت. ‫هی، فیوکس.
‫- بله؟ ‫- اه، ممنون.
‫ممنون. من...
‫ممنونتم.
‫خواهش می‌کنم، رفیق، کاری نکردم.
‫لئو؟
‫بابا، سلام.
‫افتخار دیدنت رو مدیون چی هستم؟
‫اه، یه مقدار توت فرنگی مونده بود رو ‫دستمون،
‫و یادمه دوستشون داشتی، واسه همین...
‫بهرحال می‌خواستیم بندازیمشون آشغالی، پس...
‫خب، خیلی خوشحال شدم، ‫چون مهم نیست چه حسی داری،
‫من برات از آشغالی باارزش‌ترم.
‫ببین، روانشناسم و زنم فکر می‌کنن ‫ایده بدیه،
‫ولی می‌خوای گاهی بریم یه ‫غذایی بخوریم؟
‫غذا؟
‫من و لئو غذا بخوریم؟
‫خیلی خب، اطلاعاتم رو با ایردراپ برات می‌فرستم.
‫بزن، بزن، بعد ارسال کن.
‫- داره میاد. ‫- عالیه.
‫هی، گوش کن، می‌خوای بیای داخل چای بخوری؟
‫- نوشیدنی می‌خوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫می‌دونم اول صبحه، ولی به مامانت رفتی دیگه.
‫- بهت زنگ میزنم. باشه، بابا؟ ‫- آره. باشه.
‫هی، لئو.
‫چرا نظرت رو عوض کردی؟
‫تلاش کردی.
‫- اه. ‫- بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫اوه، چشم انتظارم.
‫اه، بابا...
‫واسه‌م یه عکس ناجور از خودت فرستادی،
‫جلوی یه آیینه.
‫آخه می‌خواستن اندازه‌م رو واسه ‫دوختن یه لباس بگیرن،
‫و خواستن ببینن، چیزه...
‫می‌دونی چیکار می‌کنم؟
‫شماره‌م رو میدم بهت. حاضری؟
‫خیلی بزدلی، سم.
‫یه مرد کوچولوی بزدلی،
‫توی این دنیای گنده.
‫و...
‫تو زندگی من.
‫پس من دیگه باقی زندگیم رو تلف نمی‌کنم.
‫خودشه.
‫زندگی، رو زندگی تاکید کن.
‫پس دیگه باقی زندگیم رو تلف نمی‌کنم
‫که بی‌خودی بگذره.
‫می‌خوای من رو خفه کنی، سم؟ هوم؟ ‫ها؟
‫لعنتی.
‫- هی! ‫- سلام، رفیق.
‫هی، سالی گفت نمی‌خواد نمایش رو ببینی.
‫نه، تو این رو گفتی.
‫- داستان منه. حق دارم ببینم. ‫- از اینجا برو، مرد.
‫می‌دونی که چطوریه. بزدله.
‫- بیخود بزرگش می‌کنه. ‫- خیلی خب، برو دیگه.
‫من یه خانواده دارم.
‫این کارش می‌تونه زندگی من رو به گند بکشه.
‫شانس آورده وکیلم رو خبر نکردم.
‫این مشکل توئه، نه من. بفرما.
‫برو.
‫می‌دونی، خیلی آشغالی، پسر.
‫خیلی خب.
‫و یادت نره، اول عاشق من بوده.
‫جوونیش واسه من بود.
‫آخرین باری بود که من رو زدی، سم. تو...
‫یه نگاه به کبودی‌هام بنداز، چون...
‫آخرین بارت باشه من رو میزنی، سم.
‫یه نگاه به کبودی‌هام بنداز،
‫چون الان میرم، و...
‫نه، یه نگاه به صورتم بنداز.
‫واسه بار آخر، سم،
‫چون...
‫- الو؟ ‫- سلام، منم سم.
‫ببین، می‌دونم نمی‌خوای من رو ببینی،
‫ولی می‌خوام یه چیزی...
‫می‌تونی یه سر بیای هتلم؟
‫اه...
‫نه، فکر نکنم، سم.
‫خب، آخه ساعت پروازم جلو افتاده،
‫و امشب قراره برم.
‫و می‌خوام قبل رفتنم یه چیزی بهت بدم.
‫مشعل رو بردار، رفیق.
‫نمی‌تونم! ای خدا.
‫- چرا نمی‌تونم برش دارم؟ ‫- چون بازی بلد نیستی.
‫اوه، تف توش.
‫- عجب بازی مزخرفی! ‫- مزخرف تویی، پسر.
‫- وای خدا، چه خبره؟ ‫- آره، یالا، بزن ببینم!
‫نمی‌دونم، من...
‫فکر خوبی نیست.
‫ببین، اگه خیلی برات سخته،
‫تو کافی شاپ لابی بیا دیدنم.
‫سلام، اه، کافه بسته‌ست، واسه همین...
‫آره، دیدم.
‫یه سر بیا اتاقم.
‫سالی، پروازم ساعت دهه. ‫باید وسایلم رو جمع کنم.
‫دو ثانیه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ام، چی می‌خواستی بهم بدی؟ ‫چون زودی باید برم.
‫آره، می‌دونم. می‌خواستم قبلاً ‫بدم، ولی...
‫وای خدا.
‫سال دوم.
‫به تموم شش اجرات اومدم. ‫عالی بودی.
‫واسه خودت.
‫باشه. خب، ممنون.
‫گوش کن، خواستم بابت اومدن به لس آنجلس ‫معذرت خواهی کنم.
‫دیوونگی بود.
‫من یه خانواده دارم. ‫نمی‌خوام زندگیم رو بالا پایین کنم.
‫آره، کسی هم نمی‌خواد...
‫من نمی‌خوام کاری به کار زندگیت داشته باشم.
‫- اون... ‫- می‌دونم. من...
‫بهت بی‌اعتمادی کردم، ‫که بیشعوریه.
‫حواسم سر جاش نبودم، و قاطی کردم.
‫اوضاع خونه هم سخته.
‫زیاد شرایط روحی خوبی ندارم.
‫خب، خونه چه خبره مگه؟
‫بابام مریضه.
‫اوه، نه. جک مریضه؟
‫ببین، امیدوارم به زودی بهتر بشه، ‫و می‌دونی،
‫من رو در جریان حالش بذار،
‫و بابت...
‫باشه. ممنون، سالی.
‫- خوشحال شدم. ‫- آره.
‫و می‌دونی...
‫می‌فهمم چرا نگران بودی
‫تو نمایشم اسمی ازت بیارم،
‫و قول میدم به خواسته‌ت احترام بذارم.
‫- خب؟ ‫- ممنون.
‫مراقب خودت باش.
‫پس نمایش رو اجرا نمی‌کنی؟
‫چرا... اجرا می‌کنم، سم.
‫مگه نمی‌فهمی میگم من خانواده دارم؟
‫- چرا، این داستان منم هست. ‫- نه اونجاییش که از خودت درآوردی!
‫- چی؟ ‫- آره، تمرینت رو دیدم.
‫اون سکانس مزخرفه، سالی.
‫هیچوقت همچین اتفاقی نیفتاد، و خودت هم می‌دونی.
‫ببین، اسمت رو عوض می‌کنم، خب؟
‫داری شورش رو درمیاری!
‫این کارهات فقط واسه جلب توجهه!
‫نظرت چیه انجامش ندی، ها؟
‫نظرت چیه آدم شی و انجامش ندی؟
‫آره، طبق معمول فرار کن!
‫به بقیه بگو حال من رو گرفتی!
‫همه قهرمان داستان خودشون هستن، نه؟
‫دروغگوی آشغال!
‫یعنی چی؟ کجاست پس؟
‫نمی‌دونم. من که مادرش نیستم.
‫- شاید نیاد. ‫- تو که گفتی ذهنیتش رو خودت ساختی.
‫اه! تف!
‫آره، خب... شاید ترسوندیش!
‫به این فکر کردی؟ ها؟
‫باریکلا، بی عرضه!
‫- بری؟ ‫- هی. سلام، فیوکس.
‫هی، گوش بده، رفیق. باید باهات صحبت کنم.
‫فقط گوش کن، خب؟
‫نیا اینجا. فهمیدی؟ ‫و دیگه هم به من زنگ نزن.
‫نمی‌تونم باهات صحبت کنم، حالیته؟
‫نه، ولی فیوکس...
‫ببین، نزدیک بود یه حماقت کنم، رفیق...
‫شماره‌ت رو بلاک می‌کنم. ‫دیگه بهم زنگ نزن.
‫چی؟
‫سلام.
‫سلام، بری برکمن هستم.
‫ببین، امروز... ‫یکی یه چیزی بهم گفت،
‫و عصبانیم کرد.
‫چیکار کردی؟ ‫زدیش؟
‫پوستش رو کندی؟
‫باهاش حرف زدی؟
‫هی، بری، جفت ما آلفا هستیم.
‫من می‌فهمم.
‫نه، نه، این کار رو نکردم. ‫ببین، وقتی...
‫وقتی عصبانی میشم، ‫تبدیل به یه آدمی میشم که ازش خوشم نمیاد.
‫میشه... میشه باهات روراست باشم؟
‫بری، دیگه اعصابم داره خرد میشه.
‫بالاخره باهام درد و دل می‌کنی، ‫یه داستان عالی درباره
‫شلیک کردن به یه آشغال برام میگی،
‫بعدش یه دفعه‌ای، پشیمون میشی.
‫بعد شروع می‌کنی به حرف زدن درباره ‫دوستمون، آلبرت.
‫بعد بیخیال اون حرفت میشی، ‫و یه دفعه،
‫شروع می‌کنی به انجام سخنرانی شجاع دل.
‫تو رو خدا، بری،
‫میشه بچسبی به یه داستان؟
‫آلبرت چش شد حالا؟
‫گوش کن، پسرم. ‫تصادفی وجود نداره.
‫نوشتن این داستان رو به یه دلیلی شروع کردی.
‫همون دلیلی که امشب به خاطرش اومدی اینجا.
‫می‌خوای این داستان رو تعریف کنی.
‫باید تعریفش کنی.
‫نظرت راجع بهم عوض میشه.
‫قول میدم نشه.
‫چی شده؟
‫وای خدا. آلبرت، آلبرت. ‫داری وارد شوک میشی، رفیق.
‫نمی‌تونم ببینمشون! ‫نمی‌تونم ببینمشون!
‫برکمن! چیکار می‌کنی؟
‫تف توی ذاتت آشغال!
‫آشغال!
‫- حقته، لجن! ‫- بری، نه!
‫بری، چه غلطی داری می‌کنی؟
‫چیه؟ زد آلبرت رو کشت!
‫بری، بس کن! ‫کار این نبود!
‫چه مرگته تو؟ ‫زده به سرت؟
‫اونور خیابون رو پشت بوم بودن، ‫روانی مریض!
‫بعدش من رو فرستادن به یه بیمارستان ‫تو آلمان.
‫و...
‫یه دوست خانوادگی یه کم پارتی بازی کرد ‫و مرخصم کرد.
‫بعدش...
‫حس می‌کردم لیاقت زندگی کردن رو ندارم.
‫یا خدا.
‫لعنتی!
‫لعـ...
‫دیگه این داستان رو برای کی گفتی؟
‫- تو کلاس؟ برای هیچکس. ‫- خوبه.
‫یه توصیه برات دارم:
‫تا وقتی زنده هستی، این داستان رو ‫برای هیچکس دیگه نگو،
‫چون رسماً زدی یکی رو کشتی،
‫و قسر در رفتی.
‫می‌بینی، واسه همین نمی‌خواستم ‫برات تعریف کنم.
‫چون نظرت راجع بهم عوض میشه.
‫به چشم یه قاتل نگاهم می‌کنی،
‫- انگار یه آدم خشن دیوونه‌م. ‫- بری.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫من یه پسر دارم.
‫خیلی پدر بدی براش بودم.
‫ظالم بودم، خودخواه بودم،
‫و هیچ جوره نمی‌تونم عوضش کنم.
‫ولی نمی‌خوام دیگه اون آدم سابق باشم.
‫و دعا می‌کنم آدم‌ها بتونن ذاتشون ‫رو عوض کنن.
‫چون اگه نتونیم،
‫جفتمون حسابی تو دردسر میفتیم.
‫خب، چطوری ذاتمون رو عوض کنیم؟
‫فکر کنم همین الانش هم داریم عوض میشیم.
‫یارو رو کتک نزدی، درسته؟
‫اومدی اینجا.
‫به جای اینکه طبق احساست عمل کنی
‫داریم درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫و پسر من هم،
‫اولین باری که بعد سال‌ها
‫خواستم باهاش صحبت کنم،
‫بهم گفت، «گور بابات، بابا!»
‫ولی امروز...
‫برام توت فرنگی آورد.
‫به نظر شما من آدم بدی هستم، آقای کوسینو؟
‫به نظرم یه انسان کاملی.
‫یه کار بد کردی،
‫ولی به نظرم در این کارت خلاصه میشی؟
‫نه.
‫واسه همین به نظرم نباید
‫این داستان رو برای کلاس تعریف کنی.
‫اگه بگی خودشون رو خراب می‌کنن.
‫بچه‌ن دیگه.
‫پس مشکلی بین ما نیست؟
‫قول میدم، ما...
‫روش کار می‌کنیم، خب؟
‫بهم اعتماد داری؟
‫اوهوم.
‫آره.
‫ببین، کلاس خصوصی‌های من هزینه‌شون ‫فرق داره.
‫پس برم اون دفتر کلم رو بیارم.
‫خیلی خب.
‫اوه، لعنتی. لعنت بهش.
‫اه. لعنتی.
‫چیزه...
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫فیوکس!
‫بری؟
‫هی، اون بالا چیکار می‌کنی؟
‫اه، من...
‫نمی‌تونم چیزی پیدا کنم.
‫هی، می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫- الان؟ ‫- آره، آره.
‫- الان میام بالا. الان میام. ‫- نه، وایسا، وایسا!
‫نه...
‫- فیوکس. ‫- اه!
‫- هی، یه چیز میگم شاید باورت نشه. ‫- چی؟
‫یه اتفاق عالی افتاد. ‫بی نظیره!
‫بری، نه، بری، نه، نه. ‫لعنتی، لعنتی، نه.
‫نه!
‫لعنتی!
‫- خیلی خب. می‌دونم گفتی زنگ نزنم. ‫- بری...
‫- واسه همین اومدم اینجا. ولی گوش بده. ‫- بری، فقط...
‫قضیه کورنگال رو به آقای کوسینو گفتم.
‫من رو پذیرفت. ‫گفت... چی گفت؟
‫گفت می‌تونم ذاتم رو تغییر بدم. ‫می‌دونی یعنی چی؟
‫- آره. ‫- یعنی می‌تونم مسئولیت کارهایی
‫- که صحبتش رو کردیم قبول کنم. ‫- بری...
‫تموم چیزهایی که درباره خودم دوست ندارم،
‫می‌تونم بپذیرمشون و اونا ‫من رو تعریف نمی‌کنن.
‫مثلاً می‌دونی، اتفاقی که توی جنگ افتاد،
‫هر کاری با هم کردیم، ‫حتی خصوصیاتی که درباره خودم دوست ندارم
‫- یا اینکه ماس رو کشتم. ‫- نه.
‫دیگه نیازی نیست با پشیمونی زندگی کنم.
‫می‌تونم فراموششون کنم.
‫می‌خوام بگم من یه آشغال وحشی نیستم.
‫چیه؟
‫سلام، بری.
‫هی، فیوکس، میشه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫بری...
‫برو بیرون.
‫متاسفم... ببخشید.
‫فیوکس...
‫بگیر بشین، برکمن.
‫بشین!
‫گیرت آوردم.
‫گیرت انداختم، برکمن.
‫دیگه بیچاره شدی.
‫می‌دونم تو دوربین رژ لبی هم خودت بودی.
‫آره.
‫و ماس دنبالت بود،
‫واسه همین کشتیش.
‫خواهش می‌کنم بذار باهاش صحبت کنم!
‫خفه شو!
‫نوار خاموش شده، دیگه خودمون تنهاییم.
‫آره.
‫خیلی خب، این کار رو می‌کنم.
‫فکر همه چی رو کردی،
‫پس دیگه کاری نمونده.
‫اینجوریاست. همه چی حل شد،
‫همه چی حل شد، پس...
‫چند بار دوره کردی، ‫الان دیگه وقتشه.
‫هی، لوچ، حماقت نکن.
‫- لوچ! ‫- خفه!
‫می‌دونی چه حسی داره
‫عاشق یکی باشی و
‫یه آشغال بیاد ازت بگیرتش؟ ‫ها؟
‫بابت مردن جنیس متاسفم.
‫ماس نه؟
‫اون رونی پروکسینه.
‫با زن من رفت و آمد داره.
‫شرش رو بکن، ‫همه چی حل میشه.
‫چی؟!
‫شما رونی پروکسین هستی، درسته؟
‫- آها. ‫- نترس.
‫من رو فرستادن بکشمت.
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫برنامه عوض شده.
‫اوه، خیلی خب، می‌خوام بری شیکاگو،
‫و اونجا بمونی... ‫حدود یک سال.
‫- هوم. ‫- چمدون داری؟