‫- بری. ‫- من آدم شروری هستم؟
‫اوه، خدای من. آخه...
‫کاملا. مگه به اندازه‌ی ‫کافی بهت نمیگم؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، رفیق؟
‫تو یه پلیس لعنتی رو کُشتی؟
‫- فیوکس، تو باید بری. ‫- هان؟ نه، نه، ممکنه زندان بیفتم.
‫نمی‌خوام دیگه ببینمت!
‫- سلام، بابا. ‫- نقشه کشیده بودی؟ نه.
‫پس کاری رو کردم که ‫هر بازیگر بزرگی بود می‌کرد.
‫بداهه عمل کردم.
‫تو ترک‌مون کردی.
‫آدم باید موقعی بره که بیننده‌ها ‫می‌خوان بیشتر ببینتت، نه کمتر.
‫اون مردک، استر داره کلک‌مون می‌زنه.
‫پس می‌ریم اون‌تو، به کله‌ی دیوانه‌وارِ
‫اندازه‌ی هندوانه‌ش شلیک می‌کنیم،
‫اون‌وقت هنک بازگشت ‫ناشیگرایانه‌ای می‌کنه.
‫اوه، بی‌خیال...!
‫و آینده چی؟ ‫چی ممکنه پیش بیاد؟
‫توماس فریدمن، ‫بیاید اول با شما شروع کنیم.
‫آینده‌ی جهان یعنی ‫اتحاد چندملیتی.
‫و برای پیشرفت کردن در این اقتصاد،
‫باید مقداری از سلطه ‌تون رو فدا کنید.
‫ولی اشتباه نکنید، ‫آسیا در آستانه ‌ی شکوفا شدنه.
‫مزخرفه.
‫این رو کی آورده اینجا؟
‫آسیا در آستانه‌ ی ‫شکوفا شدن نیست،
‫چون که هنک یه نقشه ‌ی ‫حتمی داره که جلوی آسیا رو بگیره
‫و روند طبیعی کسب‌وکار رو ‫به‌حالت اولش برگردونه.
‫خب، با احترام، مطمئن نیستم که
‫شما بتونی دست ‌تنها
‫جلوی آسیا رو به‌ عنوان یه ‫نیروی بازار جهانی بگیری.
‫خب، با احترام، چطوره که ‫خفه خون بگیری؟
‫چون که به‌ محض اینکه ‫من یه گلوله توی
‫کله‌ ی خیلی خیلی بزرگ اون ‫خالی کنم، آسیا کارش تمومه.
‫پس، می‌دونی چیه، توماس فریدمن؟
‫تو نویسنده‌ی خوبی نیستی، ‫و هیچکی ازت خوشش نمیاد.
‫هنک.
‫هنک!
‫خدایا. چی شده؟
‫کریستوبال کارت داره. ‫یه اتفاقی افتاده.
‫منظورت مثلا... مثلا یه اتفاق بده؟
‫کریستوبال، چی شده؟ اتفاقی ‫برای استر افتاده؟
‫یا خدا. گمونم اتفاقی نیفتاده،
‫چون که اون اینجاست.
‫به استر و افرادش ‫دیشب حمله شده.
‫توی صومعه؟ به گمونم؟
‫عجب، چه آدم آشغالی بوده که ‫توی یه مکان مقدس بهتون حمله کرده
‫و شکست خورده؟
‫خدا رو شکر.
‫آخه عالی به‌نظر میاید. ‫یخ در بهشت هم دستته.
‫گمونم اون مرتیکه ‫کارشو درست انجام نداده.
‫یا اون زنیکه...
‫یا شایدم یه حمله‌ی ‫پهبادی هماهنگ‌شده بوده؟
‫کارِ یه پسر سفید پوست بود، ‫با گرمکن «لولولمون.»
‫- هومم. ‫- فرار کرد.
‫یه نفر سعی داره ‫بازی‌مون بده، هنک.
‫یه نفر داره بازی درمیاره.
‫بازی‌هایی مثل همون ‫شطرنج که بهم یاد دادی.
‫حالا فقط باید بفهمم
‫طرف یه مهره‌ی کوچیکه ‫یا مهره‌ی بزرگ.
‫شاید اسب باشه.
‫هنک، فکر نمی‌کنم ‫دیگه براش امن باشه
‫که بمونه توی صومعه.
‫من استر و چندتا از افرادش رو ‫دعوت کردم اینجا بمونن،
‫پیش ما.
‫پس تو و افرادت باید یه‌کم ‫براشون جا باز کنید.
‫پس، خودمون قراره کجا بمونیم؟
‫اخمال، کلی کار داریم.
‫بریم فروشگاه لوازم خانگی آیکیا؟ ‫شاید یه قالیچه بگیریم؟
‫چندتا صندلی کیسه‌ای؟
‫باید بری رو بکُشیم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫این داستان اولین‌باریه ‫که جون یه نفر رو گرفتم.
‫با بهترین دوستم، آلبرت، ‫سر پست دیدبانی بودم.
‫یه فعالیت مشکوک دیدیم،
‫و آلبرت بهم گفت شلیک کنم.
‫کردم.
‫و برای اولین‌بار توی عمرم ‫حس کردم یه هدفی دارم،
‫حس کردم عضوی از جامعه‌ام.
‫اولین‌بار که یکی رو کُشتم، ‫بهترین روز زندگیم بود...
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫گندش بزنن.
‫تو نوشتن نمایشنامه‌ات ‫به مشکل خوردی؟
‫کاری هست من بتونم ‫کمکت کنم؟
‫آره، فقط نمی‌دونم ‫می‌خوام انجامش بدم یا نه.
‫چی؟ چرا؟
‫خیلی قدرتمند بود. یعنی
‫به معنای واقعی درباره‌ی ‫مرگ و زندگی بود.
‫نه، می‌دونم درباره‌ی ‫مرگ و زندگیه، ولی...
‫مطمئن نیستم، اونجا کارهای زیادی کردم.
‫همه‌ش... از این‌کارها نبود.
‫گوش کن، من بهتر از ‫هرکسی می‌دونم
‫روبه‌رو شدن با گذشته ‫چقدر کار ترسناکیه.
‫یعنی، می‌دونی، ‫وقتی جین منو وادار کرد
‫درباره‌ی ازدواجم حرف بزنم، ‫خودت منو دیدی.
‫کاملا زهره‌ترک شدم.
‫راستش یه جورایی ‫خاصیت شفا بخش داره.
‫مثلا، خیلی‌خب، الان ‫اون قسمتی رو نوشتم
‫که بألاخره جلوش وایسادم ‫و ترکش کردم.
‫و من... خیلی‌خب.
‫فقط اینجا رو گوش کن.
‫این آخرین‌باری بود که ‫روم دست بلند کردی، سم.
‫می‌خوای منو خفه کنی؟ ‫خب، حالا خودت خفه شو.
‫چون می‌خوام ترکت کنم.
‫اون خفه‌ت کرد؟
‫اوه، آره. آخه ‫یه آشغال تمام‌عیار بود.
‫اتفاقا قراره با دوستم، کیت، ‫همونی که اون شب که
‫ترکش کردم اونجا بود، ‫تماس تصویری بگیرم.
‫پس وای‌فای توی پذیرایی ‫بهتر آنتن میده، نه؟
‫- آره. ‫- آره، عالیه.
‫ولی ممکنه بخوای مطمئن بشی ‫نیک لباس خوب پوشیده باشه.
‫- باشه. ‫- و... خیلی‌خب.
‫لئو، اونجایی؟
‫- بی‌‌خیال. جریان چیه؟ ‫- می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫یه‌کم مارک دیوید چپمن مانند ‫به‌نظر میاد،
‫ولی دلیل واقعی که ‫اینجا هستم اینه:
‫بابت نحوه‌ی تموم‌شدن آخرین ‫مکالمه‌مون خیلی متأسفم،
‫و می‌خواستم برات جبرانش کنم.
‫پس یه چیزی برات آوردم.
‫جی جی جین!
‫بازش کن.
‫- این چیه؟ ‫- این کلیدِ
‫کلبه‌ی منه. می‌خوام پیشت باشه.
‫می‌خوام توی خانواده باشه.
‫بدون هیچ چشم‌داشتی.
‫من به کلبه‌ی تعطیلات نیازی ندارم.
‫نه، ببین، اینجا جای بحث داره. ‫من اونو به چشم کلبه‌ی تعطیلات نمی‌بینم.
‫به چشم یه فرصت کسب‌وکار می‌بینم
‫جایی که من و تو ‫باهمدیگه کار می‌کنیم،
‫و باعث می‌شه خیلی به‌همدیگه ‫نزدیک‌تر بشیم.
‫می‌تونی مواظبش باشی، می‌تونی ‫نمایشش بدی، می‌تونی اجاره‌ش بدی.
‫می‌خوای نگهبان خونه‌ات باشم؟
‫دوست دارم بیشتر به چشم ‫دستیارِ مالک بهش نگاه کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- حالا،
‫- البته که نمی‌تونم بهت دستمزد بدم. ‫- بابا.
‫- ولی می‌تونیم درآمدش رو تقسیم کنیم. ‫- بابا! بابا، من کلبه‌ای رو که
‫زنت رو توش کُشتن نمی‌خوام. ‫حالم به‌هم می‌خوره!
‫فقط خواهش می‌کنم... ‫فقط خواهش می‌کنم برو.
‫خواهش می‌کنم، بابا. ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم دست از سرم بردار.
‫پس مارک سرمربی بیسبال هیدنه،
‫و کارشو خیلی جدی گرفته.
‫یه جورایی دقّ و دلی‌شو ‫سر هیدن خالی می‌کنه
‫هرچند که خودش هم ‫بازیکن بیسبال خوبی نبود
‫- اگه دوران دبیرستان رو یادت باشه. ‫- آره، بازیکن داغونی بود.
‫اوه، و حالا دیگه تنباکو هم می‌جوئه
‫- که خیلی کار داغونیه. دارم دق می‌کنم. ‫- اَیی.
‫- ولی سلامم رو بهش برسون. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، من شروع کردم ‫نویسندگی.
‫- عجب! ‫- آره.
‫منظورم اینه، این روزا دیگه همه ‫آثار خودشونو می‌نویسن، پس...
‫و تصمیم گرفتم یه نمایش ‫درباره‌ی سم بنویسم.
‫خیلی‌خب.
‫- چرا؟ ‫- منظورم اینه، به‌طور ویژه
‫درباره‌ی شبی که ترکش کردم.
‫اون شب رو یادته؟
‫آم...
‫بله، متأسفانه اون شب رو ‫خیلی خوب یادمه.
‫آره، می‌دونم. متأسفم که ‫تاحالا زیاد درباره‌ش صحبت نکردیم.
‫ولی خیلی مهمه.
‫برای یه کلاس بازیگریه، ‫و باید...
‫باید بدونم درباره‌ی اون ‫شب آخر چی یادته.
‫یادمه نصفه‌‌شب اومدی خونه‌مون،
‫و دور گردنت کبود شده بود.
‫و خیلی به‌هم ریخته بودی.
‫گفتی قبل از دعوا
‫رفته بودی روستر، و اونجا ‫با کن سینگلتون رقصیده بودی،
‫و بعدش سم بخاطر این ‫قضیه ناراحت شده بود.
‫- آره. ‫- پس بعدش وقتی رفتی خونه،
‫تو رو کتک زد.
‫پس باهمدیگه تصمیم گرفتیم ‫باید از اونجا بیای بیرون.
‫و رفتیم سمت خونه‌ی شما،
‫و من یه چوب بیسبال برداشتم،
‫انگار مثلا به‌درد می‌خورد.
‫و وقتی رفتیم اونجا، اون
‫مثل همیشه روی زمین ولو شده بود.
‫پس فقط کلی از وسایلت رو برداشتیم،
‫انداختیمش توی ماشین، ‫و تو دیگه رفتی.
‫آره، درسته، ولی این قضیه ‫بعد از اون‌موقع بود که تو روش وایسادم.
‫اوه. اینو... اینو ‫یادم نمیاد.
‫نه، گفتم... گفتم: «می‌خوای ‫منو خفه کنی، بزدل؟
‫خب، خودت خفه شو. ‫می‌خوام ترکت کنم.»
‫- عجب! ‫- آره.
‫همون‌موقع برات تعریف کردم.
‫خب، خیلی وقت پیش بود.
‫- و... و شب دیوانه‌واری بود. ‫- آره.
‫و... نباید دیگه درباره‌ی ‫اون صحبت کنیم.
‫باید درباره‌ی چیزهای خوبی که داره
‫- برات اتفاق می‌افته صحبت کنیم. ‫- آره.
‫اون‌موقع که نقش مامان فضایی رو ‫بازی کردی، من و مارک تماشات کردیم.
‫- اوه، خدایا، چقدر اون گریم دیوانه‌وار بود؟ ‫- خیلی خوب بود.
‫اون یکی سریال که ‫بازی کردم رو دیدید؟
‫اسمش «سوختن پمپئی» بود.
‫نه، فکر نکنم اونو دیده باشم. من...
‫راستش رو بگم، با بچه‌ها ‫خیلی سرم شلوغه،
‫- زیاد وقت تلویزیون تماشا کردم ندارم. ‫- اوه، درسته.
‫البته بجز سریال‌های «آناتومی گری،» ‫«کارداشیان‌ها،»
‫«کدبانوهای وامانده،» ‫«این ما هستیم،»
‫«پس فکر می‌کنی می‌تونی برقصی؟» ‫«صدا.»
‫عاشق سریال ‫«تغییر در زمان تولد» هستم.
‫اون سریاله که درباره‌ی یه خانواده ‫با بچه‌های زیاده رو هم دوست دارم.
‫اونم سریال خوبیه.
‫این داستان اولین‌بار که ‫جون یک نفر رو گرفتم نیست،
‫بلکه داستان اولین‌باریه که ‫یکی رو نجات دادم.
‫دومین اعزام من بود.
‫توی "کورنگال والی" بودیم.
‫الاغ یه روستایی کُشته شده بود،
‫و من و آلبرت سعی داشتیم
‫جروبحث رو سر اینکه ‫کی مقصره فیصله بدیم.
‫خیلی‌خب، کسی اینجا ‫به یه الاغ شلیک کرده؟
‫درسته، اینطور فکر نمی‌کردم.
‫ببینید، درک می‌کنم که ‫بخاطر الاغ‌تون ناراحت هستید،
‫ولی هیچکس اینجا ‫بهش شلیک نکرده،
‫پس قرار نیست ‫هزینه‌ش رو ما جبران کنیم.
‫با من حرف بزن، با من حرف بزن. ‫می‌تونه با خودم حرف بزنه.
‫- گفت خدا نظاره‌گرمونه. ‫- خدا نظاره‌گر منه؟
‫خب، پس خدا می‌دونه که من...
‫بهیار!
‫بهیار. بهیار!
‫بهیار، جناح!
‫بهیار!
‫می‌بینیدشون؟
‫- نه. نه، آلبرت! ‫- موقعیت ساعت دهت رو بپا!
‫موقعیت ساعت ‫چهار تا پنجت رو ببین!
‫آهای، تو!
‫نه، نه، نه، نه، نه...
‫لعنتی.
‫چطور تیرت خطا رفت؟
‫بلد نیستم چطور با تفنگ شلیک کنم!
‫هی، خودت می‌دونی که بلد نیستی،
‫ولی وقتی ازت می‌پرسم میای ‫بری رو بکُشیم، میگی باشه؟
‫هنک، یه قدرت دینامیکی ‫اینجا هست که نمی‌ذاره...
‫بخواب زمین!
‫- چی شد؟ ‫- تیر خوردم!
‫- لعنتی. ‫- آخ دستِ لعنتیم!
‫خیلی درد می‌کنه.
‫با ویلمر والدراما یه جلسه‌ی ‫تمرین دیالوگ داشتم.
‫خودت می‌شناسیش. ‫خیلی آدم باحالیه.
‫اصلا... خودشو نمی‌گیره.
‫- فز؟ ایول! ‫- آره، فز! آره.
‫خیلی‌خب، اخمال، ‫خودت رو جمع‌وجور کن،
‫فقط بلند شو وایسا، ‫و بهش شلیک کن.
‫- باشه؟ به خودت باور داشته باش! ‫- گور بابات!
‫الان تیر خوردما!
‫خب، منم تیر خوردم، یادته؟
‫بری دقیقا به همین ‫دستم بهم شلیک کرد.
‫اوه، همین نقطه! ‫عجب، خیلی کارش خوبه!
‫خیلی‌خب، ولی من بخاطرش ‫بچه‌بازی درنیاورم،
‫مگه نه؟ بی‌خیال!
‫بلند شو، هنک. بلند شو.
‫عقلت پاره‌سنگ برداشته؟
‫بهم شلیک می‌کنی؟ ‫نامزدم توی اون خونه ست!
‫تو گند زدی به نقشه‌مون.
‫دیگه به هر حال فاتحه‌ام خونده ست، ‫پس می‌دونی چیه؟
‫بزن بره.
‫بزن.
‫لعنتی!
‫- اوه، خدای من! ‫- لعنتی!
‫اوه، خدای من، خیلی ترسناک بود!
‫واقعا ترسناک بود.
‫- هنک، گوش کن ببین چی میگم. نمی‌شه... ‫- اوه، نه.
‫بی‌خیال، رفیق. هنک.
‫اوه، خدای من.
‫اوه، خدای من!
‫بالا آوردم.
‫متأسفم. اوه، رفیق. ‫خیلی متأسفم.
‫- خیلی‌خب، گوش کن. ‫- خیلی حال‌به‌هم‌زن بود.
‫دیگه نمی‌تونم برات کار کنم، باشه؟
‫باید یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫خب، قاتل دیگه‌ای می‌شناسی؟
‫نه.
‫خب، ازم توقع داری چیکار کنم؟ ‫برم هتل قاتلی جان ویک،
‫یه تابلوی کمک دستم بگیرم؟ ‫آخه چیکار کنم؟
‫همینجا هم افراد خوبی داری، مرد.
‫اوه، خدای من، افراد من ‫خیلی داغونن! خودت می‌دونی!
‫مخصوصا این پدرسوخته که اینجاست!
‫اگه من داغون باشم تو ‫پادشاه کوهستان داغونیت هستی!
‫اوه، خفه خون بگیر!
‫- گور بابات! ‫- خفه شو.
‫ببین، اگه...
‫اگه افرادت رو تعلیم بدم چی؟
‫همین الانش هم مربی بدنسازی دارن. ‫تقریبا سه تا مربی دارن.
‫مربی باشگاه نه. دارم درباره‌ی...
‫من یه تفنگ‌دارم، باشه؟
‫می‌تونم بهشون نحوه‌ی تیراندازی ‫و مهارت‌های جنگی یاد بدم.
‫اون‌وقت دیگه مجبور نیستم ‫کسی رو بکُشم، دینم هم ادا می‌شه.
‫بهم ارتش میدی؟
‫می‌خوای یه شبه این کدوتنبل‌ها رو ‫سیندرلا بکنی، هان؟
‫پوف. می‌تونیم مافیای میانمار رو ‫شکست بدیم،
‫دوباره با کریستوبال پنجاه-پنجاه کنیم.
‫یا همه‌شو برای خودت برداری.
‫پنجاه-پنجاه با کریستوبال. ‫خوشم اومد.
‫ببین، یه سری تجهیزات ‫ازت می‌خوام، باشه؟
‫اگه می‌خوایم این‌کارو بکنیم ‫یه لیست از چیزهایی
‫که لازم دارم برات می‌فرستم، باشه؟
‫و باید بریم یه جای خیلی دور.
‫مثلا یه جور بیابون یا... ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫پنجاه-پنجاه...
‫هنک.
‫با کریستوبال.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بی‌خیال، بلند شو!
‫نمی‌تونیم پای تلفن ‫باهمدیگه حرف بزنیم.
‫♪ پنجاه-پنجاه با کریستوبال! ♪
‫- مردم دارن نگاه‌مون می‌کنن. ‫- ♪ پنجاه-پنجاه با کریستوبال! ♪
‫- ♪ و بری داره برام یه ارتش تربیت می‌کنه! ♪ ‫- هنک بس کن! بس کن!
‫اوه، خدای من!
‫- گفت‌وگوی سختی بود. ‫- اوهوم؟
‫آره، تقریبا یه ساعتی ‫پای تلفن با دوستم، کیت،
‫حرف زدیم و یاد ‫خاطراتِ تلخ گذشته کردیم.
‫صبر کن، ولی خیلی ‫کمک‌کننده بود، با آدمی
‫حرف زدم که واقعا ‫اونجا بوده، می‌دونی،
‫فقط صحت و سقم ‫واقعیت رو بررسی کردیم.
‫عالیه.
‫حس می‌کنم اگه این ‫داستان رو می‌خوام بگم، باید...
‫باید با صد در صد صداقت ‫داستان رو تعریف کنم، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب، گوش بگیرید، دلقک‌ها.
‫شوخی می‌کنم. ظاهرتون عالیه.
‫خب، امروز خیلی خوش‌شانسیم ‫که یه پروژه‌ی جدید رو شروع می‌کنیم،
‫تمام فنون جنگی رو
‫از مهمان خیلی ویژه‌مون یاد می‌گیریم.
‫اون معلم شماست، ‫ولی بهترین دوست منه: بری.
‫قبل از اینکه شروع کنیم، ‫کسی سؤالی داره؟
‫راسته که شما بااستعدادترین قاتل
‫در سراسر آمریکا هستید؟
‫نه، من بااستعدادترین قاتل ‫در سراسر آمریکا نیستم.
‫داره شکسته‌نفسی می‌کنه. ‫اون حکم «ایر جردن» قاتل‌ها رو داره.
‫همه‌مون خیلی هیجان‌زده‌ایم ‫که قراره از شما آموزش ببینیم.
‫امروز اسلحه هم شلیک می‌کنیم؟
‫آره...
‫وایسید ببینم، چند نفر ‫از شما انگلیسی بلدید؟
‫خیلی‌خب، بزن به چاک.
‫بجنب، بزن به چاک. برو.
‫برو، یه استراحتی بکن. راه برو.
‫[با حال بد از خواب بیدار شدم. ‫می‌تونی توی «لمون» جامو پر کنی؟]
‫[آره.]
‫اوه، مرد!
‫اون بچه‌ها مثل ‫تیم ویژه‌ی شش هستن، نه؟
‫شاید حتی هفت و نیم!
‫بالفطره قاتل به‌دنیا اومدن، نه؟
‫ولی جدی صحبت کنیم،
‫چقدر طول می‌کشه ‫واقعا یه ارتش بشن؟
‫می‌دونی، مثلا دو، سه ساعت؟
‫هنک، من که نمی‌تونم ‫به‌طرز جادویی یه عصا تکون بدم
‫و از این بچه‌ها یه ارتش بسازم. ‫هیچی بارشون نیست.
‫خب، می‌دونی اگه سانی ‫و شر بودن چی می‌گفتن،
‫این دستِ تو رو می‌بوسه، جیگر.
‫خب بجنب، بیا یه‌کم ‫تمرین رو سخت‌تر کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫یا خدا، میربک.
‫تو مایه‌های آنی اوکلی معمولی هستی.
‫ایول!
‫آنی اوکلی.
‫هی، رئیس! دیدی؟
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫آفرین، مرد!
‫[اون پخمه جامو پر می‌کنه. ‫ساشا امروز تعطیله عوضی!]
‫[لعنتی.]
‫[این پیام رو می‌خواستم ‫برای ناتالی بفرستم.]
‫ببخشید، دیگه بستیم.
‫پس دیگه الان از این راه ‫روزی درمیاری، هان؟
‫لباس ورزشی زنانه می‌فروشی؟ ‫آخه چی سرت اومده؟
‫فیوکس، گوش کن...
‫نه، تو بهم گوش کن، ‫مردک قدرنشناس آشغال. من...
‫واقعا خوشحالم که اینجایی.
‫واقعا؟
‫کورنگال، رفیق؟ ‫واقعا می‌خوای درباره‌ی
‫اتفاقات توی کورنگال ‫حرف بزنی؟ چرا؟
‫خب، ازم می‌خواستن درباره‌ی ‫اولین قتل تأییدشده‌ام حرف بزنم،
‫و می‌خوام درباره‌ی ‫یه چیز مثبت‌تر حرف بزنم.
‫پس می‌خواستم درباره‌ی اون‌موقع که ‫آلبرت رو نجات دادم صحبت کنم،
‫ولی اون داستان...
اون ‫داستان خیلی سریع گندش درمیاد.
‫- آره. ‫- به معنای واقعی بدترین داستانیه
‫که می‌تونی تعریف کنی.
‫آخه، اونم بعد از اون‌همه کاری ‫که کردیم تا داستانش فراموش بشه،
‫حالا می‌خوای بری درباره‌ش ‫وراجی کنی؟
‫- خب، باید صادقانه باشه. بخاطر همین... ‫- صادقانه؟
‫- آره. ‫- شوخیت گرفته؟
‫اگه شروع کنی تعریف کردن ‫داستان واقعی کورنگال
‫برای اون هم‌کلاسی‌های بازیگریت،
‫دیگه هیچ‌وقت مثل ‫قبل بهت نگاه نمی‌کنن.
‫بی‌خیال، مرد. ‫تو توی کارِ نمایش هستی.
‫اونا صداقت نمی‌خوان، ‫اونا سرگرمی می‌خوان.
‫آخه، خدایا، ‫فکر می‌کنی آدم اصلی که
‫توی فیلم «شجاع‌دل» فیلم رو از روش ‫ساختن، واقعا اون سخنرانی رو کرد؟ نه!
‫نه، طرف رفته خودشو ‫به کُشتن داده، می‌دونی؟
‫ولی این یه داستان نیست، ‫یه وضعیته.
‫پس باید می‌ذاشتن اون سخنرانی رو بکنه،
‫می‌دونی، تا همه بتونن بگن: «اوه،
‫بخاطر یه هدفی مُرده.»
‫هی.
‫تو چه‌ مرگته، مرد؟ چیه؟
‫هیچی. فقط...
‫من...
‫من از این چیزها ندارم، می‌دونی؟
‫همه توی کلاس از این چیزها دارن.
‫مثلا، سالی، یه دوست داشت که
‫داستانش رو براش تعریف کرد، و می‌دونی،
‫گفت خیلی کمک‌کننده بوده،
‫چون که اون کسی بوده که ‫خودش هم اونجا بوده.
‫آره.
‫کسی بوده که اهمیت می‌داده.
‫نمی‌دونم، فقط من نمی‌تونم درباره‌ی ‫این لعنتی‌ها با هیچ‌کس حرف بزنم...
‫فقط خفه شو، مرد.
‫فقط، می‌دونی...
‫دلم برات تنگ شده بود، مرد.
‫جدی میگم. می‌دونم این حرف‌ها... ‫می‌تونیم درباره‌ی چیزهای دیگه حرف بزنیم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫- اوه، خیلی‌خب. ‫- بیا اینجا.
‫فکر می‌کنی من دلم ‫برات تنگ نشده بود؟
‫- تو رفیقمی. هوات رو دارم. ‫- آره.
‫- دوستت دارم، مرد. ‫- ممنون، فیوکس.
‫- واقعا دلم برات تنگ شده بود، مرد. ‫- منم دلم برات تنگ شده بود، مرد.
‫خیلی‌خب، این داستان واقعیِ
‫لحظه‌ایه که زندگیم رو عوض کرد.
‫توی کورنگال والی داشتیم ‫گشت می‌زدیم.
‫به صورت آلبرت شلیک شده بود،
‫و داشتم بهش ‫کمک‌های اولیه می‌دادم.
‫و بعد یه اتفاق جالب افتاد.
‫بری، باید ولش کنیم! ‫باید بریم!
‫بریم؟
‫بریم؟!
‫به حرفم گوش کنید.
‫فرار کنید و زنده بمونید، ‫حداقل برای یه مدت.
‫و سال‌ها بعد از الان ‫توی رختخواب‌تون بمیرید،
‫آیا اون‌موقع حاضرید ‫تمام اون روزها رو
‫از امروز به همه‌ی اون روزها ‫معاوضه کنید،
‫تا یه فرصت، فقط ‫یه فرصت داشته باشید،
‫تا برگردید اینجا و ‫به دشمن‌هامون بگید...
‫...که می‌تونن زندگی‌مون رو بگیرن، ‫ولی هرگز نمی‌تونن
‫- آزادی‌مون رو بگیرن... ‫- صبر کن. وایسا، وایسا، وایسا.
‫- بله؟ ‫- این دیالوگ‌های شجاع‌دله.
‫- نه، نیست. ‫- قطعا دیالوگ‌های شجاع‌دله.
‫چون چندین ماه اون ‫فیلم رو نگاه کردم می‌دونم.
‫می‌دونستم دیالوگ‌هاش آشنان.
‫نه. نه، آشنا نیستن.
‫- من این حرفا رو توی افغانستان زدم. ‫- رفیق، مطمئنم اینا دیالوگ‌های شجاع‌دل بود.
‫- اون فیلم موردعلاقه‌مه. ‫- گفتم...
‫پس داستان‌ گوسفندها چی شد؟
‫چطور از اون داستان دور شدی؟
‫فقط می‌خوام یه کار الهام‌بخش ‫و سرگرم‌کننده بکنم.
‫پس با خودت فکر کردی ‫از مک گیبسون کپی کنی.
‫من یهودی‌ام! آخه یعنی چی، بری؟
‫خیر سرت توی جنگ بودی،
‫اون‌وقت داری اراجیف کپی ‫تحویل‌مون میدی.
‫تو باید با تاریکی درونت ‫ارتباط برقرار کنی.
‫- درونی نیست. ‫- بهم اعتماد کن، اتفاقا دقیقا همینه،
‫و تاریکه.
‫و بهتره به کارت تزریقش کنی،
‫وگرنه در اونجاست.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫یه ایده‌ای دارم.
‫- سالی... ‫- بله؟
‫تصمیم نهاییت رو گرفتی کی ‫نقش همسر سابقت رو بازی کنه؟
‫- آه، نیک بازی می‌کنه. ‫- هی.
‫تصمیم قطعیه؟
‫- بله، بله. ‫- نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، بری نقش ‫همسر سابقت رو بازی می‌کنه.
‫قطعی شد. بعدی.
‫فکر می‌کنه نمی‌تونم ‫نقش آدم خشن رو بازی کنم؟
‫22 ساله دارم نقش ‫آدم خشن رو بازی می‌کنم، باشه؟
‫خیلی‌خب...
‫مطمئنی با این راحتی؟
‫اوه، خدای من، کاملا. ‫بری، تو نوک سوزن هم مثل سم نیستی.
‫چیزی هم باشه اصلا تو نقش رو ‫بازی کنی راحت‌ترم.
‫هی، این واقعا ‫تمرین خوبیه برات.
‫سعی کن به یه‌کم خشم ‫دسترسی پیدا کنی، می‌دونی؟
‫باشه؟
‫- می‌خوای از کجا شروع کنم؟ ‫- اوه، ببخشید. اول صفحه‌ی دو.
‫چرا داشتی با اون یارو می‌رقصیدی؟
‫کن؟
‫اون فقط یه دوست ساده ست، سم.
‫برام مهم نیست، خوشم نمیاد. ‫خجالت‌آور بود.
‫شبیه ولگردها شدی.
‫می‌تونی یه بار دیگه امتحان کنی
‫و واقعا کلمه‌ی «ولگرد» رو ‫مثل پتک توی سرم بکوبی؟
‫واقعا نثارم کن، می‌دونی؟
‫خیلی‌خب.
‫برام مهم نیست، خوشم نمیاد. ‫خجالت‌آور بود.
‫- شبیه ولگردها شدی. ‫- سم...
‫- احمق‌بازی درنیار. ‫- بهم نگو احمق.
‫ببخشید، فکر نمی‌کنم ‫بتونم این‌کارو بکنم.
‫- چرا؟ ‫- نوشته باید خفه‌ش کنم.
‫- اوهوم.
‫مطمئن نیستم بتونم این‌کارو بکنم. ‫مطمئن نیستم بتونم خفه‌ت کنم.
‫اوه، واقعا مهربونی، بری،
‫ولی من سال‌ها روی ‫صحنه مبارزه کردم. اشکال نداره.
‫می‌دونی چیه؟ ‫این خیلی خوبه،
‫ولی اگه می‌خوای توی این ‫صحنه باشی باید
‫بازیگری کنی.
‫من باید بازیگریت رو ببینم.
‫آره، اگه خفه‌ام نکنی،
‫اون‌وقت منطقی به‌نظر نمیاد وقتی میگم:
‫«می‌خوای منو خفه کنی، بزدل؟ ‫خودت خفه شو.
‫من ترکت می‌کنم!» پس...
‫خیلی‌خب، حرکت!
‫خیلی‌خب. هی، از پسش برمیای.
‫- چرا داشتی با اون یارو می‌رقصیدی؟ ‫- کن؟
‫اون فقط یه دوست ساده ست، سم.
‫برام مهم نیست، خوشم نمیاد. ‫خجالت‌آور بود.
‫- شبیه ولگردها شدی. ‫- سم...
‫- احمق‌بازی درنیار. ‫- بهم نگو احمق!
‫سم...
‫احمق‌بازی درنیار!
‫بجنب. هی.
‫بجنب.
‫- سالی، نمی‌تونم خفه‌ت کنم. ‫- هی، بری، بجنب.
‫- نه، بجنب دیگه. ‫- فقط یه چیزی...
‫بجنب!
‫این‌کارو نکن. ‫خواهش می‌کنم، سالی.
‫من توانایی این‌کارو ندارم...
‫بجنب، بچه‌ ترسو.
‫هی!
‫- این‌طوری نگو. ‫- بجنب!
‫داری چیکار می‌کنی؟ این‌کارو نکن.
‫- بجنب! بجنب! ‫- ببین، سالی...
‫- ببین، من واقعا می‌دونم چجور آدمی هستی، باشه؟ ‫- بهم دست نزن!
‫- تظاهر می‌کنی آدم خوبی هستی... ‫- بس کن. بس کن!
‫- ...ولی در اعماق وجودت... داغونی.... ‫- بس کن!
‫- ...و ازش خوشت میاد. ‫- چه مرگت شده؟
‫بخاطر همین هیچ‌وقت عوض نمی‌شی
‫و بخاطر همینه من ترکت می‌کنم!
‫- چرا داری این چیزها رو میگی؟ ‫- بجنب! بجنب!
‫- این‌قدر اینطوری نگو. ‫- خفه‌ام کن!
‫انجامش بده، ترسوی بدبخت.
‫- انجامش بده! بجنب! ‫- بری، اون داره کمکت می‌کنه.
‫- بجنب! خفه‌ام کن! ‫- باهاش توی صحنه بمون. بریز بیرون.
‫گمشید!
‫گندش بزنن.
‫هی، بری، هی!
‫هی. هی! بری، وایسا! ‫ببخشید. ببین،
‫زیاده‌روی کردم، می‌دونم. ‫داشتم سعی می‌کردم توی صحنه کمکت کنم.
‫- بخشید، باشه؟ ‫- ببین، ببین، نمی‌دونم چرا همه
‫می‌خوان این‌کارو بکنم، باشه؟
‫- من نمی‌خوام به کسی صدمه بزنم! ‫- می‌دونم!
‫درک می‌کنم. لازم نیست ‫بهم صدمه بزنی، فقط بازیگریه.
‫فقط بخشی از صحنه ست، ‫باشه؟ فقط برای...
‫چیه؟
‫سلام، سالی.
‫سلام، سم.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫فکر نمی‌کنی این کارهای ‫جاسوسی زیاده‌رویه؟
‫نه، فقط بیارش اینجا، ‫به حرف بگیرش،
‫و بقیه‌ی کارها رو من می‌کنم.
‫دیگه آخرین‌بارت بود منو زدی، سم.
‫هی، سالی گفت دلش نمی‌خواد ‫اون نمایش رو ببینی.
‫نه، تو گفتی دلت نمی‌خواد ‫نمایش رو ببینم.
‫سلی، چه‌ت شده؟
‫چطوری به مردم توضیح بدم ‫هم کتک خوردم
‫- و هم معذرت‌خواهی کردم؟ ‫- مجبور نیستی.
‫داستانت اینه که پدرت ‫به‌دست فضایی‌ها
‫دزدیده شده بود ‫و جایگزین شده بود؟
‫همین اتفاق افتاد.
‫من یه‌کم باهاش مشکل دارم.