‫یادته که من و تو همیشه در‫مورد هدفم صحبت می‌کردیم؟
‫به‌نظرت بازیگری ممکنه هدف زندگی‌ات باشه؟
‫[ آنچه در فصل قبل گذشت ]
‫این رایان مدیسونه.
‫ می‌خواید ترتیبش داده بشه؟
‫ بله.
‫واسه تعقیب کردن رایان یه کلاس بازیگری رفتم
‫و می‌گن که یه استعدادی دارم.
‫تو یه قاتلی، بری.
‫تنها کاری که می‌کنی همینه.
‫بچه‌ها، رایان مدیسون.
‫اون مُرده.
‫من کارآگاه ماس هستم.
‫امیدوارم یکی از شما مردی که ‫توی این تصویر هست رو بشناسید.
‫چشم‌تون دنبال مردی باشه
‫که هیچ ویژگی توی چشمی نداره. ‫اون دوست‌تون رو کشته.
‫من روی پروندهٔ قتل یکی ‫از هنرجوهات کار می‌کنم.
‫نمی‌شه خارج از این حیطه باشه.
‫تو زدی مخفی‌گاه منو دزدیدی ‫ الان دیگه سر جنگ داریم.
‫همین‌که بچه‌ها با هم آشنا بشن
‫دیگه محشر می‌شه.
‫هر کاری که امشب کردی تا به اونجا برسی...
‫- وایسا، وایسا، وایسا! ‫- همیشه از این کارا بکن.
‫من دیگه کنار می‌کشم، از همین الان.
‫ می‌شه لطفاً بی‌خیال بشیم؟
‫ دیگه تمومه.
‫از همین الان.
‫بله؟ هی، نگهش دار.
‫اوهوی، دست به تلویزیون بزنی کشتمت.
‫دیگه خود دانی،
‫می‌خوام ببینم چی سر این یارو میاد
‫پس دست به تلویزیون نزن،
‫یه لحظه صبر کن.
‫می‌شه نگهش داری؟ چرا؟
‫چون می‌خوام ببینمش.
‫همیشه کارت همینه، پسر!
‫چرا این‌قدر سختته، ها؟
‫اصلاً فکر نکنم ربطی به تلویزیون داشته باشه.
‫اینم باز یکی از اون مرض‌هاییه که داری
‫و باید در موردش صحبت کنیم.
‫لامصب.
‫بله؟
‫هممم. هممم. هممم.
‫لعنتی.
‫اه!
‫وای خدا.
‫وای خدا. ای وای. گندش بزنن.
‫کجاست پس؟
‫دو دقیقه دندون رو جیگر بذار.
‫بهترین تازه‌کارم
‫الاناست که با اون محموله‌ت برسه.
‫از اوناش نیستم.
‫من جنایتکار نیستم.
‫آخه یکی ممکنه صدمه دیده باشه.
‫معلومه که یکی صدمه می‌بینه.
‫خب آدمم هر کسی که توی ‫اون آپارتمانه رو می‌زنه می‌کشه.
‫می‌دونی، بخشی از نقشه بود دیگه.
‫چی؟
‫چرا این‌جوری نگاه می‌کنی؟
‫ کل قضیه همین بود دیگه.
‫ نه، نه
‫تو که هیچی در مورد صدمه دیدن کسی نگفتی.
‫عه!
‫خب، می‌دونی، اگه نگفتم پس باید می‌گفتم.
‫خدایا!
‫دیدم که رفت طبقهٔ بالا! ‫برو! برو!
‫بفرما، دیدی؟ اومدش.
‫شاید اون‌جوری که فکرش رو ‫کردی پیش نرفته باشه ولی خب...
‫حداقل چیزی که واسش پول دادی گیرت میاد ‫درسته؟
‫هی.
‫رمز اشتباهی رو بهم دادی.
‫رمز اشتباهی دادی.
‫اصلاً بسته رو نیاوردی!
‫باید از اینجا بزنم به چاک!
‫لامصب!
‫صبر کن!
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید! لامصب!
‫خدایا شکرت، اینجایید!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» مترجم: وحید فرحناکی «
‫خیلی‌خب.
‫باشه، خیلی‌خب. این خوبه.
‫روزنامه‌‌فروش. برو که رفتیم.
‫خیلی‌خب، رفقا، برید سر جای... عه!
‫ببینم، چی شده؟
‫لباس مخصوص نپوشیدین؟
‫نه، نپوشیدیم.
‫تو چرا پوشیدی؟
‫چرا لباس پوشیدم؟ چون آخرین تمرینه.
‫یالا دیگه، باید لباس بپوشین.
‫تو که جداً فکر نمی‌کنی باید ادامه بدیم، نه؟
‫بله که مجبوریم! فردا افتتاحیه داریم، بچه‌ها!
‫بَز، ضدحاله بابا.
‫چطوره کلاً نمایش رو لغو کنیم؟
‫لغو... چرا؟
‫چون جین دیروز یه حملهٔ عصبی شدید
‫ بهش دست داد و رفت؟
‫ صدای هق هق‌ش همه جا رو گرفته بود.
‫هنوز فکر کنم بخشی‌ش
‫به‌خاطر نمایش احساسی‌ام بود.
‫ آره.
‫ نه، مطمئنم که در مورد ماس بوده.
‫یادتونه؟‌ داشت داد می‌زد که ‫«جنیس، جنیس. ‫ زندگی بدون جنیس چه معنایی داره؟»
‫ نه، اون که من بودم.
‫خیلی‌خب، نمی‌تونیم بدون ‫کارگردان نمایش داشته باشیم، بری
‫و الان، کارگردان نداریم!
‫خیلی‌خب، باشه! بذار ببینم. ‫عالی می‌شه
‫- ببخشید، شرمنده. ‫- خب؟ فکر کنم
‫جین یه‌کم زمان لازم داره که آروم بگیره
‫و خودش رو جمع و جور کنه.
‫و تا اون‌موقع، من کارگردانی می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫عجیبه.
‫خیلی‌خب، حالا همگی... ‫لباس بپوشید، یالا.
‫دست بجنبونید. ‫فردا افتتاحیه داریم.
‫- یالا! «صفحهٔ اصلی». ‫- می‌شه باهاش حرف بزنی، لطفاً؟
‫همگی برید!
‫- خوش می‌گذره! ‫- تا حالا اصلاً کارگردانی کردی؟
‫تا حالا کارگردانی نکردم، ولی فکر کنم...
‫فکر کنم بترکونیم، بچه‌ها.
‫بریزید بیرون انرژی‌هاتون رو!
‫- خیلی‌خب. ‫- بری...
‫نوار تحریر.
‫- بری، من... ‫- اینو ببین
‫ این توی پردهٔ اول پخش می‌شه!
‫ نمایش رو اجرا نمی‌کنیم
‫- چرا که می‌کنیم. ‫- نه، نمی‌کنیم.
‫ببین، جین آماده نیست. ‫یارو درد می‌کشه.
‫نابود شده.
‫واسه هضم اتفاقی که افتاده زمان لازم داره.
‫من واسه هضم اتفاقی ‫که افتاد زمان لازم دارم.
‫گیر کرده.
‫و تو واسه هضم اتفاقی ‫که افتاد زمان لازم داری.
‫خب، همزمان که کار می‌کنیم ‫اونم هضم می‌شه، درسته؟
‫ببین، متوجهم که ترسیدن چه حسی داره، خب؟
‫مثل وقتیه که موهامو واسه
‫نمایش «هرگز پروانهٔ دیگری ندیدم» زدم، ‫بدون این‌که بفهمم
‫چقدر واسه تست‌های بازیگری دیگه ‫دست و پام رو می‌بنده.
‫همه‌مون گاهی از چیزهایی ‫که مهمه غافل می‌شیم.
‫تازه، می‌دونی... «صفحهٔ اصلی»ـه ‫یه دلقک بازی مسخره‌ست.
‫آره، ولی تو انتخابش کردی.
‫آره، قبل از این‌که جنیس ‫رو بکشن انتخابش کردم.
‫نمی‌دونیم که چی سرش اومده.
‫چرا، می‌‌دونیم! بری ‫انگار همه می‌دونن
‫چی سر جنیس اومده، جز تو!
‫می‌دونی، اگه نمایش رو لغو کنیم ‫دیگه چه فایده داشت؟
‫چی؟
‫عالی می‌شه.
‫خیلی‌خب، ردیفه.
‫کارگردان آماده‌ست!
‫باتیر عزیز، و همهٔ کسایی که توی چچن هستین.
‫- سلام، داداش! ‫- سلام، دادا
‫خلاصه بگم، عملیات ‫لس‌آنجلس داره عالی پیش می‌ره.
‫حالا، می‌دونم هنوز یه‌سری شک و تردید
‫در مورد همکاری با بولیویایی‌ها، ‫ دشمن‌های قدیمی وجود داره
‫ولی نگران نباش باتیر، ‫آدمای محشری هستن.
‫دزدهای بی‌نظیری هستن
‫و بار زدن‌شون حرف نداره.
‫و می‌دونی ما توی چی خوبیم؟
‫دوباره بسته‌بندی کردن اون بار.
‫مثل یین و یانگ هستیم،
‫ مثل سیبی که از وسط نصف کرده باشن.
‫راستی صحبتش شد، ‫کریستوبال، مرشد انگیزشیِ
‫درجه یکیه، مثل بچه تونی رابینز.
‫بهمون راه‌های خفنی واسه انجام کارها
‫و حکمرانی به دنیا در کمال ‫خونسردی رو یاد می‌ده.
‫یکی از بهترین آشپزهای ‫ارگانیک آمریکای جنوبی رو
‫دزدیده و آورده‌ش اینجا.
‫یه‌کم وقت‌گیر بود
‫ولی فکر کنم کاملاً شست‌وشوی مغزی داده شده.
‫تفریحی والیبال بازی ‫کردن‌مون داره می‌ترکونه.
‫پ.ن: من الان واسه سرویس‌هام ‫لقب «گلوله» گرفتم.
‫بله، فکر کنم این احتمالاً شادترین
‫دوران زندگی‌ام بوده باشه، باتیر.
‫نه تنها برنامه‌ای دارم که ممکنه به زودی
‫اعضای مافیای برمه‌ای رو واسه
‫رفتن به ردهٔ بالاتر ‫ بین خونواده‌های مافیا به‌ چالش بکشه
‫بلکه کریستوبال برام ‫یه دوست و همکار واقعی شده.
‫دل تو دلم نیست که باهاش آشنا بشید.
‫پس، در پایان بگم،
‫بی‌خیال مشکل با بولیویایی‌ها بشیم.
‫به قول کریستوبال...
‫با هم دیگه خیلی قدرتمندتریم.
‫خدایا، خیلی درسته.
‫هنک، کریستوبال می‌خواد تو رو ببینه.
‫عالی می‌شه. اون...
‫هنک، بیا.
‫با استر آشنا شدی؟
‫رئیس خونوادهٔ مافیایی میانمار؟
‫نه.
‫احتمالاً اون بزرگ‌ترین رقیب‌مونه.
‫البته، الان که جای من نشسته
‫و از ماگ روباهی من می‌نوشه.
‫اومدم که یه پیشنهاد بهت بدم.
‫- داره با من صحبت می‌کنه؟ ‫- به‌نظرم خیلی جالبه.
‫بیا. بیا، بشین.
‫بگو ببینم، اون چیزی که همیشه
‫دلمون می‌خواست امتحانش کنیم چی بود؟
‫- شکلات. ‫- هروئین.
‫- هروئین، هروئین. ‫- هنک، هروئین
‫تنها موردیه که تشکیلات‌مون توش دست نداره
‫که می‌تونه بهمون قدرت واقعی عطا کنه.
‫گوش کن به حرفش.
‫من یه صومعه رو راه انداختم ‫که هر چی بخوام
‫می‌تونم از طریقش بیارم به این کشور،
‫به‌خاطر آزادی مذهبی ‫کسی کاری به کارمون نداره.
‫اسلحه، کالا، و به‌خصوص مواد مخدر.
‫مایلم به تو و کریستوبال
‫سهم منصفانه‌ای پیشنهاد بدم.
‫ها؟
‫خیلی‌خب. چرا؟
‫داشتیم در مورد توماس فریدمن صحبت می‌کردیم.
‫نخوندیش هنوز؟
‫خیلی‌خب، کلی کتاب بهم دادی.
‫- وقتش رو نداشتم. ‫- باید وقتش رو جور کنی.
‫- فال گوشی ممنوع! ‫- توماس فریدمن...
‫- ممنون. ‫- می‌گه که هیچ دو کشوری...
‫که شعبهٔ مک‌دونالد داشته ‫تا حالا با هم وارد جنگ نشدن.
‫منظور استر اینه
‫توی لس‌آنجلس به اندازهٔ همه‌مون هست.
‫به هر گروه یه شعبه کوچیک می‌دیم
‫و به زودی، همهٔ گروه‌های ‫خلاف یه تیم واحد می‌شن.
‫پس می‌خوای مخفیگاه و انبارمون رو ‫با اون شریک شی؟
‫دقیقاً! و در ازاش...
‫تیم قاچاقچی‌ها و آدمکش‌های ‫استر گیرمون میاد.
‫خب، این ضدحال شد، چون خودم از قبل
‫یه ارتش از بهترین آدم‌کش‌ها رو
‫همه‌جای چچن دارم، پس...
‫- خب... ‫- در اون‌طرفیه
‫هنک، آدمای تو...
‫یه‌کم توی مهارت‌های بدنی می‌لنگن.
‫- ضعیفن. ‫- خیلی‌خب، این دیگه دروغه.
‫و تازه، لطفاً صدات رو بیار پایین.
‫خب؟‌همین پایین هستن.
‫آها، آره، از اینا دیدم.
‫آره، خیلی...
‫خیلی‌خب! یا عیسی مسیح!
‫خدایا!
‫این... همینو دارم می‌گم.
‫چطور نخوایم با همچین چیزی همکاری نکنیم؟
‫خیلی‌خب، خدایا.
‫الان همه دارن به چاقو زدن به دستش می‌خندن.
‫آقای کوسینو؟
‫آقای...
‫سلام، برکمن.
‫سلام. من می‌تونم...
‫- می‌تونم بعداً بیام. ‫- نه.
‫بری، دارن ناامید می‌شن.
‫ دارن جا می‌زنن.
‫ نه. حرفمون فقط اینه
‫که کلبه‌ات دیگه به عنوان ‫یه صحنهٔ جرم فعال در نظر گرفته نمی‌شه.
‫اینم کلیدات.
‫کلیدام واسه خودت.
‫هزاران هکتار جنگل اون بیرونه.
‫اونجا رو گشتین؟
‫نه. حس نکردیم که ضروری باشه.
‫وای، این دیونگیه.
‫ممکنه همین الان اونجا باشه، سردشه.
‫ممکنه صدمه دیده باشه، گرسنه باشه.
‫نمی‌دونیم که چی شده.
‫هیچ‌کس در واقع نمی‌دونه چی شده.
‫این شما و کوربین برنسن هستین؟
‫نه، اون رانی کاکسه.
‫- رانی کاکس. ‫- آقای کوسینو
‫جنیس و ما رفتیم دنبال چچن‌ها
‫و عصبانی شدن و اومدن سراغش.
‫به محض این‌که اون شب ‫سوار اون ماشینش کردن
‫و از ملک شما خارج شدن، دیگه کارش تموم بود ‫خب؟
‫هیچ سیگنال تلفنی نداریم،
‫ هیچ رد کارت اعتباری‌ای نیست. هیچی.
‫احتمالاً هر چیزی که قراره ‫بفهمیم رو الان می‌دونیم
‫و واقعیت همینه.
‫شرمنده.
‫- می. تو باغ نیستی؟ بریم. ‫- آره، بریم.
‫آقای کوسینو، ما...
‫امروز بدون شما تمرین کردیم
‫و خب... خیلی بد بود.
‫می‌دونم که زمان لازم داری که حالت بهتر بشه
‫ولی فقط می‌خواستم بدونم ‫به‌نظرت کی آماده می‌شی
‫که برگردی و نمایش رو کارگردانی کنی؟
‫- یعنی، ظاهرت که عالیه. ‫- توی اتاق خوابم
‫زیر تخت
‫یه جعبه از چوب ماهونی هست
‫و داخل اون جعبه یه اسلحه ۳۸ ویژه ‫با دستهٔ مروارید کاری شده هست
‫که توی فیلم «فلش‌پوینت» ازش استفاده شده
‫هم‌اتاقی سابقم، ریپ تورن، بهم دادش.
‫می‌دونی چند بار امروز
‫واقعاً به این فکر کردم که برم اونجا
‫و مسلحش کنم و واسه آخرین بار ببوسمش؟
‫می‌خواستی تفنگ ببوسی؟
‫- خودکشی منظورمه، بری. ‫- آها
‫با رسم خودکشی ژاپنی هاری-کاری آشنایی نداری؟
‫- گزارشگر بیس‌بال رو می‌گی؟ ‫- برو بیرون از خونه‌ام.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، نامه داریم، رفقا!
‫یه‌سری کپن اومده.
‫هی استبان، پیتزای دومینو دوست داشتی دیگه؟
‫خیلی‌خب. ‫«می‌خواید یه میلیون دلار برنده بشید»؟
‫گول این یکی رو نمی‌خورم، دوباره.
‫هی بچه‌ها! یه بسته از چچن اومده!
‫شاید نسخهٔ بلوری «ریوردنس» اومده.
‫باتیر. نوهو هنک هستم.
‫همین الان بسته‌ات به دستم رسید.
‫این یه‌جور جوک دم تولد ۴۰ سالگیه؟
‫ازت خواستیم که قاتل ‫گوران رو پیدا کنی و بکشی.
‫خونواده حس می‌کنه کار بولیویایی‌ها بوده
‫ولی به‌جای کشتن‌شون، تصمیم گرفتی ‫باهاشون کار کنی
‫پس حالا ما باید تو رو بکشیم.
‫وای، باتیر، قضیهٔ این گند دماغی‌ات چیه؟
‫بی‌خیال پسر، ماها رفیقیم. ‫با همدیگه پیش‌دبستانی رفتیم.
‫کاری از دستم بر نمیاد، هنک.
‫تو بولیویایی‌ها رو به خونواده ترجیح دادی.
‫ولی بولیویایی‌ها که گوران رو نکشتن.
‫پس، کار کی بوده؟
‫- واقعاً می‌خوای بدونی؟ ‫- بله
‫خب، باشه پس. ‫بهت می‌گم.
‫نه، ولی رنگ یاقوتی سرخش رو داریم.
‫اون دیگه چیه؟
‫خب، در اصل...
‫خب، اگه قرمز و آبی رو بگیری
‫و اونا رو ترکیب کنی.
‫پس همون بنفش؟
‫وای لامصب، بنفشه دیگه؟
‫همه کارکنان اینجا لهجهٔ بریتانیایی دارن؟
‫ببخشید، چی؟
‫پس واسه خودتون یه دست
‫شلوار باشگاه جدید خریدی، مگه نه؟
‫بله.
‫لامصب، کارت‌خوان کار نمی‌کنه.
‫کارت‌‌خوان مسخره.
‫کارت‌خوان لامصب بیشتر بهش می‌خوره.
‫چرا کار نمی‌کنه؟ مسخره‌‌ست.
‫اینا واقعاً ۸۸ دلارن؟
‫- بز؟ ‫- هوم؟
‫- می‌شه یه دقیقه باهات صحبت کنم؟ ‫- بله
‫صبح عالی متعالی!
‫خیلی‌خب، خب...
‫فقط دارم اون کاری که آقای ‫کوسینو گفت در مورد...
‫این‌که شخصیت‌مون رو ‫به دنیای واقعی بیاریم انجام می‌دم.
‫- هممم، خب، اولاً... ‫- پس من داشتم این کار رو...
‫لهجهٔ انگلیسی شخصیت نیست، خب؟
‫آره، نیست. و دوماً ‫وقتی مشتری‌ها می‌شنون
‫تو این‌جوری حرف می‌زنی ‫و بعد من این‌جوری حرف می‌زنم
‫فکر می‌کنن هر دو داریم ادا در میاریم.
‫- هر دومون احمق به‌نظر میایم. ‫- نه
‫- آره، مسخره به‌نظر میایم. ‫- نه، مثل هم نیستیم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫تمومش کن!
‫- بز! نه، ما شبیه هم حرف نمی‌زنیم. ‫- نه، شبیه همه
‫کاملاً شبیه همیم والا.
‫- نه، شبیه همیم. ‫- تمومش کن لطفاً
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫باید تمومش کنی.
‫- تو هم می‌تونی لهجه داشته باشی. ‫- می‌دونم که می‌تونم.
‫اگه نقش یه آدم استرالیایی ‫رو بازی کرده باشی.
‫نقش استرالیایی بازی نمی‌کنم.
‫هیچ‌وقت نقش یه استرالیایی رو بازی نمی‌کنم.
‫نمی‌خوام در موردش صحبت کنم، ولی ‫هیچ‌وقت نقش استرالیایی رو بازی نمی‌کنم.
‫- اوی! ‫- نه
‫- رفیق. (با لهجه) ‫- تمومش کن.
‫ببخشید، جناب؟
‫اینجا کار می‌کنید؟
‫بله، خب..
‫از اینا سایز مدیوم دارین؟
‫- اونا زنونه‌ست. ‫- تف
‫ببین، بز، یادته وقتی آوردمت سر کار دیگه؟
‫خیلی هیجان زده شدی
‫چون فکر کردی «لولولمون» آب‌نبات فروشیه؟
‫خب؟
‫خب، خیلی از اون‌موقع پیشرفت کردی
‫حیف می‌شه که پس‌رفت کنی، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، پس یه‌کم آدم باش، خب؟
‫- خیلی‌خب، باشه، باشه. ‫- آروم بگیر
‫خدایا.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫بری، منم. هنکم.
‫- می‌دونم هنکی. ‫- با کلاه‌گیس
‫- می‌دونم کلاه‌گیس داری. ‫- لباسش مال خودمه ولی.
‫برام مهم نیست! اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫یادته که گوران می‌خواست تو رو بکشه
‫و من بهت خبر دادم و ازش استفاده کردی
‫که گوران و همهٔ دوستام رو بکشی؟
‫- بله. بله. بله. ‫- یادته؟ توی پارکینگ؟
‫و به خونواده در موردش چیزی نگفتم، ‫چون اگه می‌گفتم...
‫کل لس آنجلس رو واسه پیدا کردنت ‫زیر و رو می‌کردن؟
‫بله!
‫خب، به‌جای این‌که بهشون ‫بگم تو به گوران شلیک کردی...
‫امروز صبح بهشون گفتم استر بوده
‫رئیس خاندان مافیایی میانمار.
‫چرا؟
‫خب، چون اول این‌که،
‫نمی‌خوام تو بمیری
‫و دوم این‌که، استر داره رسماً
‫رابطهٔ من و کریستوبال رو خراب می‌کنه.
‫پس اگه اونو بکشیم، از شر ‫خونوادهٔ گوران خلاص می‌شم
‫و کریستوبال هنوز فکر می‌کنه ‫ما مثل دو نیمهٔ سیبیم.
‫- معاملهٔ دو سر برد کلاسیک. ‫- معاملهٔ دو سر برد نیست
‫کاملاً مطمئنم که هست.
‫خیلی‌خب، باید از اینجا بری، پسر.
‫نه. بری، بری، بری. ‫یه لحظه گوش بده...
‫اگه این کار رو برای من نکنی
‫- خانوادم منو می‌کشن. ‫- به کتفم.
‫حالا از اینجا گمشو بیرون، گوسفند.
‫- آقای فیوکس؟ ‫- بله
‫هی! می‌دونم اون چیه.
‫نمی‌دونم چرا دی‌ان‌ای من رو می‌خواین.
‫منو اونجا به‌زور نگه داشته بودن.
‫شواهد مدارکی در صحنه هست
‫که خلافش رو نشون می‌ده، آقای فیوکس.
‫عه.
‫حکم دادگاه دارین واسه گرفتن دی‌ان‌ای من؟
‫آها! فکر کردین داوطلبانه انجامش می‌دم.
‫نه، ببینید، من... به نظم و قانون مقیدم.
‫عاشق کشورم و نظام قضایی کشورم هستم.
‫ممنون. خب تا جایی که من یادمه
‫اینه که فقط دو نفر دیگه تو اون اتاق بودن
‫و هر دوشون مرده‌ان، پس...
‫هیچی از من نداری، رفیق.
‫جین رو ندیدم، میاد؟
‫بله. بهت گفتم که باهاش حرف زدم و میاد.
‫خیلی‌خب، عزیزم، اصلاً از ‫این وضعیت خوشم نمیاد خب؟
‫خیلی عجیب رفتار می‌کنی،
‫ولی باهام حرف نمی‌زنی.
‫اینو دیدی؟
‫این یه دیواره، خب؟ ‫و باید برداشته بشه.
‫فقط واسه نمایش استرس دارم ‫همین.
‫فکر کنم قضیه بیشتر از نمایش باشه.
‫یه‌کم پیش چی بهم گفتی؟
‫اگه این‌کار رو نکنیم، ‫ پس فایده‌اش چی بوده؟
‫اصلاً یعنی چی؟ ‫داشتی در مورد خودمون صحبت می‌کردی؟
‫من... وقت واسه این چیزا ندارم.
‫یه ربع دیگه اجرا داریم، خب؟
‫بری، من...
‫خیلی‌خب، همگی. ‫یه ربع تا نمایش مونده.
‫بیاید ببینم.
‫یالا بچه‌ها، چرا ماتم گرفتین؟
‫آها، درسته.
‫جرمین، گفتی می‌خوای چیزی بگی؟
‫- گفتم؟ ‫- آره.
‫حتماً سر به سرت گذاشتم.
‫عالی. خب...
‫خیلی‌خب، اصلاً روزای آسونی نبوده.
‫خودم اولین نفر اعتراف می‌کنم.
‫ولی «صفحهٔ اصلی» یه ‫متن خیلی غنی و پیچیده‌ست
‫و کلی درس توش وجود داره.
‫و فکر کنم مهم‌ترین درس
‫میون بی‌شمار درس‌های...
‫مهم اینه که...
‫همیشه باید روزنامه به دست مردم برسه.
‫اساساً باهات مخالفم، بری.
‫- گاهی بی‌خبری خبر خوبیه. ‫- جین میاد یا نه؟
‫خیلی‌خب، می‌دونید چیه؟ ‫مهم نیست
‫که جین میاد یا نه، خب؟
‫- چون... ‫- جین اومده!
‫خدا رو شکر.
‫شب به‌خیر. اسم من جین ام. کوسینوئه
‫و یه اعلانیه دارم.
‫من نمایش رو لغو می‌‌کنم.
‫خدا رو شکر.
‫چی؟
‫اینجا نبودم که روی کار نظارت کنم
‫پس وجدانم نمی‌ذاره نمایشی رو ببینید
‫که اسم من رو یدک می‌کشه.
‫حالا، نمی‌تونم پول‌تون رو پس بدم
‫ولی می‌تونم بهتون بن خرید کتابم
‫یا هر کدوم از محصولات جین ام کوسینو که
‫توی گیشه به فروش می‌ره رو بدم.
‫- ممنون. ‫- ممنون که اومدین.
‫صبح زمستونی‌ای اواسط دههٔ ۱۹۲۰ بود
‫برتولت برشتِ نمایش‌نامه نویس بلند شد
‫ردا و کفش راحتی‌اش رو پوشید
‫و بعد رفت طبقهٔ پایین ‫واسه صبحونه‌ای رو بخوره که همسرش
‫ماریان زاف، خوانندهٔ اپرای ‫اتریشی براش درست کرده بود.
‫به همسرش نگاه کرد، ‫یه نگاهی به شنیتسل کرد
‫دوباره به همسرش نگاه کرد و گفت
‫«عزیزم، من دیگه نیستم»
‫خب، منم دیگه نیستم.
‫این کلاس رو واسه همیشه تعطیل می‌کنم.
‫آقای کوسینو، ولی آموزش کل زندگی شماست.
‫جنیس زندگی من بود...
‫جنیس زندگی منه.
‫خیلی‌خب. نه، نه. جنیس زندگی شماست متوجهم
‫ولی فقط می‌گم که...
‫می‌دونید، چیزایی که اینجا بهمون می‌گید
‫که بازیگری درمان خوبیه.
‫واقعاً چیزی از حرفام رو هم شنیدی؟
‫نه، حرفم اینه که می‌تونیم از این
‫به‌ عنوان یه تمرین و یه کلاس استفاده کنیم
‫و می‌تونیم ازش استفاده کنیم
‫که بتونید در مورد احساسات‌تون صحبت کنید.
‫می‌خوای در مورد احساساتم حرف بزنم؟
‫این کلاس واسه این بود که تو ‫ در مورد احساسات خودت صحبت کنی.
‫خیلی‌خب. نه، من... آره، درسته.
‫یه فکری دارم.
‫چرا در مورد جنگ حرف نمی‌زنی، ‫آقای یخچال انسانی؟
‫چرا در مورد اولین نفری ‫که کشتی صحبت نمی‌کنی؟
‫چون حرف زدن من در مورد جنیس
‫همین حس رو داشت.
‫فکر نمی‌کردم بگی.
‫ناتالی...
‫ماشینم رو بیار.
‫خیلی‌خب، اطراف سانجین بود.
‫اولین دوره‌ام بود.
‫من...
‫با دوستم آلبرت کشیک بودیم...
‫توی یه مقرّ دیده‌بانی، و...
‫- آلبرت؟ ‫- بله؟
‫ می‌خوای اینو ببینی؟
‫ چرا؟‌ چی دیدی؟
‫بده ببینم.
‫آره، آره. حدوداً ۶۴۰ متری اینجا، درسته؟
‫- دیدی؟ ‫- آره.
‫ما... نمی‌دونم چی بهش می‌گید...
‫یه فعالیت مشکوک دیدیم.
‫و خب...
‫آلبرت حواسش به اونجا بود...
‫ادامه بده.
‫مطمئن نبودیم که درگیر بشیم یا نه.
‫درگیر بشیم، قربان؟
‫مطمئن نیستم.
‫و پرسیدم که لازمه به ‫ستوان هابل بی‌سیم بزنیم یا نه؟
‫قربان، شاید بهتره به ‫ستوان هابل بی‌سیم بزنیم؟
‫معلومه که نه، نمی‌تونی ‫بهش بی‌سیم بزنی، پسر.
‫شلیک کن بابا.
‫ مطمئنی؟
‫ نه، مطمئن نیستم.
‫می‌گه اجازهٔ شلیک به طرف صادر شده.
‫ببین، در هر صورت که نمی‌زنیش.
‫فقط طرف می‌ترسه.
‫آخ، شونه‌ام.
‫یادم رفته بود که چقدر بد لگد می‌زنه.
‫خدایا، برکمن، زدیش!
‫به چی شلیک کردی؟
‫برکمن الان زد یه یارویی ‫رو از ۶۴۰ متری کشت.
‫- برو بابا. ‫- بازم هست.
‫- چی؟ ‫- آره، ببین.
‫آره، دو نفر دیگه رو تپه‌ هستن.
‫انگار دارن جسد رو نگاه می‌کنن.
‫محاله، نه، نه، نه.
‫هر دوشون رو کشتی، سرباز.
‫من...
‫من کشتم‌شون.
‫یکی رو کشتم.
‫وای، خدایا. خدایا!
‫یکی رو کشتم!
‫دیگه نمی‌تونم خودم رو ببخشم.
‫- این‌جوری شد؟ ‫- من آدم خیلی بدی‌ام.
‫چی شد الان؟
‫شوخیت گرفته؟
‫- زدشون! ‫- هر دو رو؟
‫هر دو تاشون رو ترکوند.
‫پسر! این بری که جیکش در نمیاد
‫یه آدم‌کش سنگ دله، رفقا.
‫از ۶۴۰ متری!
‫- خدایا، برکمن! ‫- خیلی خفن بود، پسر.
‫فکر می‌کردم دل این کارا رو نداره، بی‌خیالش!
‫بری برکمن!
‫بری...
‫بری برکمن!
‫بری؟
‫بری برکمن!
‫بری؟
‫واقعاً این‌جوری شد؟
‫آره، آره.
‫هیس، هیس، چیزی نیست.
‫خیلی‌خب، فردا توی کلاس بعدی می‌بینمت.
‫ایول!
‫من که نوشیدنی لازمم، کسی دیگه نمیاد؟
‫خدایا، آره. واقعاً.
‫باید خیلی به خودت افتخار کنی، بری.
‫یعنی، عالی بود.
‫ آره، ممنون.
‫ نه، جدی می‌گم.
‫یعنی، داغون و پیچیده بود و...
‫خدایا، اصلاً نمی‌دونستم اون ‫همه اتفاق برات افتاده بود.
‫خیلی عجیب بود.
‫واقعاً گوش کردی.
‫اتفاقای خوب میفته.
‫یعنی، الان کل کلاس رو نجات دادی.
‫می‌گم، می‌خوای از اینجا بریم؟
‫آره.
‫می‌خوام، فقط... لامصب.
‫گفتم که با مدیر برنامه‌هام می‌رم بیرون، پس...
‫می‌خوام کنارت باشم، واقعاً
‫ولی فردا.
‫خیلی زود نمیام، طرفای ظهر خوبه؟
‫بعد از یوگا، ولی قبل از مصاحبه‌ام.
‫باید آماده بشم، خب؟
‫ولی میای پیشم دیگه؟
‫آره. و می‌تونیم یه فرصت پیدا کنیم.
‫چیز خوبیه.
‫- عالیه. ‫- آره، ایول.
‫- شب به‌خیر. ‫- شب به‌خیر.
‫خدافظ!
‫اینجا چه‌ غلطی...
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، هنک؟ ‫آره می‌دونم.
‫درسته. گمشو از اینجا. ‫باید بری.
‫امروز بهم گفتی گوسفند.
‫من، کسی که وقتی گوران اومد تو رو بکشه
‫بهت گفتم که از داج بزنی بیرون.
‫لامصب جونت رو نجات دادم.
‫درسته. ببین، بیا بریم...
‫بدون تغییر قیافه اومدم.
‫دیگه قایم شدن نداریم.
‫باید درک کنی
‫ازت درخواست نمی‌کنم این کار رو کنی، ‫بهت مستقیم می‌گم.
‫ببین، هنک، آروم.
‫آرومم، خب؟
‫من آدم خیلی آرومی هستم.
‫ولی الان، رئیس منم
‫و تو خیلی بهم بی‌احترامی کردی.
‫پس این کار رو می‌کنی
‫چون اگه نکنی...
‫به خونوادهٔ گوران می‌گم که ‫واقعاً کی اونو کشته.
‫ و اینجا
‫و همه دوستات
‫دود می‌شن می‌رن رو هوا.
‫الان باورم می‌کنی؟
‫هنوز فکر می‌کنی من یه گوسفندم؟
‫نه.
‫خوبه.
‫با من در نیفت، بری.
‫مؤدبانه نیست.
‫سلام می؟ یه تطابق دی‌ان‌ای رو سیستم
‫از دندونی که توی پارکینگی که
‫گوران پزار کشته شد پیدا کردیم.
‫چی؟
‫آخر عاقبت نداره، دایانا.
‫آخه کی مغازهٔ لوازم «کینسه‌آنیرا» رو
‫توی محلهٔ غیرلاتین باز می‌کنه؟
‫به‌خاطر تو این‌کار رو کردم، ‫و حالا داری ترکم می‌کنی.
‫بیا حضوری صحبت کنیم. ‫شنبه چی‌کاره‌ای؟
‫چی، فقط خودت... یا؟
‫رانی پراکسین.
‫می‌گم، لوچ؟
‫نه، می‌دونم. ‫باید وکیل بگیرم ولی... الو؟
‫دایانا؟
‫ای بابا، زن سابقته، نه؟
‫متأسفم. حتماً خیلی بده.
‫مدام نگرانم که ازدواجم
‫از هم بپاشه و خب...
‫یه بچه دارم و واسه اون خیلی بد می‌شه.
‫ولی شماها خوش‌شانسید، دیگه... ‫وای بچه که دارین!
‫چی می‌خوای، می؟
‫خب، یادته که یه دندون رو
‫توی پارکینگ پزار پیدا کردیم
‫که با هیچ‌ کسی توی صحنهٔ جرم مطابقت نداشت؟
‫- آره. ‫- یه رد ازش تو سیستم پیدا شده.
‫مونرو فیوکس.
‫- از کلیولند. ‫- اوهایو.
‫اون توی گاراژ پزار چی‌کار می‌کرده؟
‫حله، ممنون.
‫باید بریم اونجا، باهاش مصاحبه کنیم.
‫نه، بسپرش به خودم. ‫ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫کلیولند.
‫[ بری بلاک ]
‫کلیولند لامصب.
‫خیلی‌خب.
‫خب، این چی میگه؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» مترجم: وحید فرحناکی «