‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از معین و الهام «
‫فرار کنین!
‫- بگیریدشون! ‫- چند نفرن؟
‫پنج؟ شش؟
‫شایدم بیشتر!
‫سریع‌تر! از این طرف!
‫تعقیب‌شون کنید!
‫بریم! بریم!
‫بجنبید!
‫دارن فرار می‌کنن!
‫زود باشین!
‫- بگیریدشون! ‫- برو! برو!
‫دیگه گیرشون آوردیم!
‫اونجا!
‫یوهو!
‫یوهوو!
‫خب... دیسک‌های یخی؟ حرکت جدیدیه!
‫خاک‌افزارها رو دیدم که همچین کاری می‌کنن.
‫گفتم نسخه‌ی آب‌افزاریش رو امتحان کنم.
‫قدرت کنترل عناصرت خیلی خوب شده.
‫حرکات جدیدی ابداع می‌کنی.
‫این نشونه‌ی یه کنترل‌کننده‌ی ماهره.
‫خیلی به خودم مطمئن نبودم،
‫ولی هر چیزی که می‌تونستم رو ‫از طومار مادربزرگ یاد گرفتم،
‫بنابراین الان فقط باید ‫خودم رو به قبیله آب شمالی برسونم.
‫اساتید آب‌افزاری اونجا ‫می‌تونن منو به سطح بعدی برسونن.
‫بیشتر از هر زمان دیگه‌ای ‫با آتش‌افزارها برخورد می‌کنیم.
‫داریم به مرز ملت آتش نزدیک‌تر می‌شیم.
‫راه گریزی ازش نیست،
‫حتی بدون تلاش‌های نافرجام ساکا ‫واسه آشنایی با بقیه.
‫هی، من باید از کجا می‌دونستم ‫که اون سرباز ملت آتشه؟
‫گوش کنین، ما باید مراقب باشیم،
‫حداقل تا وقتی که به شمال برسیم، ‫اونجا...
‫آنگ؟
‫[قسمت پنجم: دنیای ارواح]
‫ملت آتش.
‫آخه چرا باید این کار رو کنن؟
‫مگه شده کاری غیر از اینم کنن؟
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫وظیفه‌ی یه آواتار ‫محافظت از طبیعته.
‫این به اندازه‌ی کمک به مردم ‫و مبارزه با آتش‌افزارها مهمه.
‫به خاطر نبود من ‫چندتا جنگل دیگه سوخته؟
‫چون نمی‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫مادربزرگ می‌گه... زندگی یه چرخه‌ست.
‫و از مرگ زندگی جدیدی متولد می‌شه.
‫اینجا دوباره جنگل می‌شه.
‫این چیزیه که باید ببینی.
‫بذرهای آینده.
‫نه اشتباهات گذشته.
‫سلام!
‫نه، چیزی نیست. ‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم.
‫گم شدی؟
‫ام،
‫من ساکا هستم.
‫هم‌وزنِ...
‫"آکا" و "واکا واکا".
‫می‌خوره خیلی شجاع باشه. ‫اسمم داره؟
‫خب، شاید بتونیم ‫یه اسم براش انتخاب کنیم.
‫نظرت در مورد...
‫پیپین‌پدل آپسوکاپولیس چیه؟
‫سوم.
‫شی‌یانگ برام درستش کرده.
‫شی‌یانگ؟
‫شی‌یانگ دوستته یا...
‫ساکا!
‫نه، وایسا.
‫اونجا.
‫اینجایی.
‫خوب می‌دونی که نباید ‫تنهایی بری اینور و اونور.
‫هی، این از دستش افتاد.
‫نیومدیم اینجا دردسر درست کنیم. ما...
‫اون فقط ترسیده بود.
‫یه اتفاق بدی اینجا افتاده، مگه نه؟
‫منو بابت رفتارم ببخشین.
‫- ممنونم که به دخترم کمک می‌کنین. ‫- نیاز به عذرخواهی نیست.
‫زندگی کردن در نزدیکی ملت آتش ‫یعنی همیشه باید گوش به زنگ باشی.
‫آره. ما به اندازه‌ی کافی رنگ جنگ رو دیدیم.
‫جنگل همین‌جوری نابود شد؟ ‫به خاطر نبرد؟
‫نه.
‫آتش‌افزارها می‌خواستن موقع عبور از کوه ‫راه براشون باز باشه.
‫و واسه همین جنگل رو سوزوندن؟
‫ولی بعد از آتش‌سوزی، ‫اتفاقات عجیبی شروع شد.
‫محصولات‌مون شروع به پژمرده شدن کردن ‫و حیوانات‌مون دیگه چرا نمی‌کنن.
‫انگاری خود زمین بیمار شده.
‫چند روز پیش، گروهی رو واسه ‫جست‌وجوی غذا اعزام کردیم.
‫و اونا دیگه هیچ‌وقت برنگشتن.
‫پسرم، شی‌یانگ،
‫اونم همراهشون بود.
‫ما می‌دونیم با ترس زندگی کردن ‫چه حسی داره.
‫ولی این خیلی عمیق‌تره.
‫چیزی...
‫ورای این دنیاست.
‫حق با شماست. ‫مردم شما ورای این دنیا هستن.
‫ولی من می‌تونم اونا رو برگردونم.
‫خبری نشد؟
‫نه، قربان.
‫هیچی؟
‫مگه یه گاومیش پرنده‌ی غول‌پیکر ‫چندجا واسه قایم شدن داره؟
‫- و گزارش چیز غیرمعمولی رو ندادن؟ ‫- هیچی.
‫جز...
‫جز چی؟
‫یکی از تجار تدارکات گفت که...
‫بچه‌ها داشتن نزدیک گذرگاه سنلین ‫با بلوک‌های یخی بازی می‌کردن،
‫ولی احتمالاً اشتباه کرده.
‫پس یکی جایی که...
‫نباید هیچ یخی وجود داشته باشه، یخ دیده؟
‫اکثر مردم اینو غیرعادی می‌دونن، ‫مگه نه ستوان جی؟
‫مگر اینکه احمق باشن.
‫- افراد رو می‌فرستم تحقیق کنن. ‫- نه، خودم باید انجامش بدم.
‫مثل همیشه.
‫فرمانده ژائو واقعاً تحسین‌برانگیزه...
‫بدون هیچ حمایتی توی گوشه‌ی ‫کوچیک فراموش‌شده‌ای از دنیا کار می‌کنه
‫و با این حال، ‫آواتار رو پیدا کرده.
‫همیشه نحوه‌ی مدیریت ‫فرماندهان‌تون رو تحسین می‌کنم.
‫همیشه بلدین چطوری ‫از استعدادشون حداکثر بهره رو ببرین.
‫حالا،
‫من اگه جاتون بودم،
‫منابع بیشتری در اختیار ژائو می‌ذاشتم.
‫که ببینم با کمی حمایت ‫چه کاری می‌تونه انجام بده.
‫"بذری رو آبیاری کن که آینده‌ی بهتری داره."
‫شما اینو یادم دادین.
‫شاید حق با تو باشه.
‫به سرهنگ شینو بگو ‫کمانداران رو بسیج کنه.
‫و به صدراعظم اطلاع بده که مقداری از ‫بودجه‌ رو خودم از نو تعیین می‌کنم.
‫و آزولا...
‫کسی که آواتار رو پیدا کرده ژائو نبوده. ‫زوکو پیدا کرده.
‫اونه که از خودش ‫مقاومت و فداکاری نشون میده.
‫من از وارث آینده همین انتظار رو دارم.
‫نه تعریف و تمجیدهای منفعت‌طلبانه ‫و پچ‌پچ‌های پنهانی.
‫دنیایی که توش زندگی می‌کنیم ‫تنها دنیای موجود نیست.
‫قلمرو دیگه‌ای فراتر از ‫قلمروی ما وجود داره.
‫دنیای ارواح.
‫معمولاً این دو دنیا از هم جدا هستن،
‫ولی یه‌جاهایی ‫حائل بین‌شون نازک می‌شه.
‫پس به نظرت جنگل هم ‫یکی از همین جاهای نازکه؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫حسش می‌کنم.
‫و باور دارم که آتش‌سوزی‌ها ‫حتی بیشتر حائل رو ضعیف کرده.
‫آواتار پُلی بین ‫طبیعت و دنیای ارواحه،
‫و می‌تونم حسش کنم ‫که این دوتا چقدر به همدیگه نزدیکن.
‫مثل یخی می‌مونه که ‫شروع به شکسته شدن می‌کنه.
‫پس می‌خوای بپری توی دنیای ارواح، ‫افراد گمشده رو پیدا کنی و اونا رو برگردونی.
‫یه همچین چیزی. آره.
‫قبلاً خیلی اعتماد به نفست بیشتر بود.
‫چون همه‌ی اینا مسئولیت منه.
‫آره، باید خودم رو به شمال برسونم ‫تا بتونم آب‌افزارها رو نجات بدم،
‫ولی باید به این مردم هم کمک کنم
‫تا مثل من ‫خونه و کسایی که دوست‌شون دارن رو...
‫از دست ندن.
‫غیرممکنه بتونی ‫خودت همه‌ی کارها رو انجام بدی.
‫همون‌طور که بومی گفت: ‫"آواتار باید غیرممکن رو انجام بده."
‫باید ببینم انرژی‌های روحانی ‫کجا قوی‌ترن.
‫اون‌وقت کجا؟
‫وقتی پیداش کنم می‌فهمم.
‫تقریباً چیز خاصی گفتی.
‫کاتارا؟
‫آنگ؟
‫معبدی به روح جنگل.
‫همین‌جاست.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫از آنگ مراقبت می‌کنیم.
‫وقتی روحش گذر کنه، ‫بدنش آسیب‌پذیر می‌شه.
‫باید ازش محافظت کنیم.
‫اوه.
‫و از کجا بدونیم این کار جواب میده؟
‫مطمئن نیستم.
‫- داره گرسنه‌ام می‌شه. ‫- هی، می‌شه سکوت کنین؟
‫دارم سعی می‌کنم تمرکز کنم.
‫هیس.
‫ساکا، فکر کنم جواب داد.
‫کاتارا؟
‫اَههه!
‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫- نمی‌دونم! آنگ؟
‫روحم رو از بدنم جدا کردم، ‫ولی یه‌جورهایی شما رو هم با خودم آوردم.
‫آخه این چطور ممکنه؟
‫حتماً به خاطر انرژی اینجا...
‫و نازکی حائل و قدرت منه.
‫خب ما رو برگردون! ‫همین الان ما رو برگردون!
‫متأسفم.
‫ام...
‫ما توی دنیای ارواح هستیم.
‫اسم آواتار رو نیار. ‫نباید بذاریم کسی بفهمه.
‫موافقم. و بهتره محتاط عمل کنیم.
‫شاید کنترل اینجا ‫به دست ملت آتش باشه،
‫ولی اینجا هنوزم کشور خاک‌افزاره.
‫- ما که دنبال دردسر نیستیم. ‫- آخه من کِی دردسر درست کردم؟
‫واقعاً کِی؟!
‫اونا ملت آتشن. ببین‌شون.
‫لباس‌هاشون رو ببین.
‫شنیدم چند وقت پیش ‫آب‌افزارها این اطراف بودن.
‫- اونا رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- ولی یادته یه‌چیزهایی در موردشون شنیدی. ‫- یه‌جورهایی.
‫شاید این... کمک کنه.
‫حالا بگو ببینم،
‫آب‌افزارها رو دیدی؟
‫نه.
‫ولی شنیدم ممکنه اون آواتار ‫با آب‌افزارها در سفر باشه.
‫- چی گفتی؟ ‫- آواتار.
‫اون همراه چند آب‌افزاره.
‫مگه نه، موکی؟
‫چی؟ آواتار؟ ‫دزدان دریایی اینو گفتن.
‫نه، دزدان دریایی نبودن. ‫راهنمای درّه بود.
‫گفت آواتار با کمک چند آب‌افزار
‫با خزنده‌های درّه مبارزه کرده.
‫همون بهمون گفت که ‫اونا چطوری جلوی آتشفشان رو گرفتن...
‫مثل اینکه از آواتار خبر دارن.
‫درست بعد از اینکه ‫با پادشاه دیوانه‌ی اوماشو جنگیدن.
‫از دستش میدم. ‫همه‌چی رو از دست میدم!
‫اگه خبر تا این ناکجاآباد رسیده، ‫یعنی همه خبر دارن.
‫کل مردم امپراتوری خاک. ‫کل مردم ملت آتش.
‫شکارچی‌ها بیرون میان. ‫دیگه بوی خون به مشام‌شون خورده.
‫کمکم کنین! اون دیوونه‌ست!
‫نمیر، احمق.
‫اگه بمیری، فقط نصفش گیرم میاد.
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫به یه شکارچی جایزه‌بگیر حقیر.
‫حقیر؟ حرف‌های گنده‌تر از دهنت می‌زنی.
‫چون بابات یه‌جورهایی بانمکه، ‫ازت می‌گذرم.
‫باید می‌دونستم اونا به مزدوران اجازه میدن ‫اینجا هر غلطی بکنن.
‫گیاتسو بهم می‌گفت که ‫دنیای ارواح و دنیای فیزیکی...
‫به همدیگه مرتبطن.
‫اگه اتفاقی واسه یکی‌شون بیفته، روی اون یکی ‫تأثیر می‌ذاره. یه‌جورهای مثل بدن و روح می‌مونه.
‫از هم جدا ولی متصلن.
‫منطقیه.
‫گیاتسو بلد بود چطوری ‫خوب توضیح بده.
‫اون همه‌چی رو آسون می‌کرد.
‫به نظر فرد فوق‌العاده‌ای میاد.
‫واقعاً بود.
‫می‌دونی، همیشه حس می‌کردم ‫از لحاظ روحی آدم سازگاری باشم.
‫- شاید واسه همین با تو گذر کردم. ‫- اون قورباغه‌ست یا یه چیزی شبیه قورباغه؟
‫اصلاً نمی‌دونم اون چطوری اومده اینجا.
‫احتمالاً روستایی‌ها در تلاشن ‫راهی برای خروج پیدا کنن.
‫احتمالاً دنبال ‫یه چیز آشنایی می‌گردن.
‫با فرض اینکه بفهمن متعلق به اینجا نیستن.
‫هیچ‌کدوم از شما متعلق به اینجا نیستید.
‫ام، کی اینو گفت؟
‫کی چی گفت؟
‫هیچ انسانی متعلق به این قلمرو نیست.
‫عجب پرنده‌ی غول‌پیکریه.
‫"پرنده"؟
‫من پرنده نیستم.
‫من خودِ روح دانشم.
‫لطفاً ساکا رو ببخش. ‫منظوری نداشت.
‫- آنگ، داری با کی حرف می‌زنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫اونا چیزی که تو می‌شنوی رو نمی‌شنون.
‫ذهن کوچیک‌شون قادر به ‫درک سخنان من نیست.
‫ولی من صدات رو می‌شنوم.
‫تو آواتاری.
‫مقدر شده که ‫یک پات در این دنیا باشه.
‫ولی اونا مزاحم محسوب می‌شن.
‫و هر چقدر بیشتر بمونن،
‫براشون خطرناک‌تره.
‫خطرناک؟
‫این پرنده جون که نمی‌خواد ‫ما رو بخوره، می‌خواد؟
‫این باید کمترین نگرانی‌شون باشه.
‫موجوداتی در اینجا هستن ‫که کارشون فراتر از...
‫بلعیدن بدن‌تونه.
‫اونا روح‌تون رو می‌خورن.
‫آنگ؟ چی داره می‌گه؟
‫می‌گه کاری به کارمون نداره.
‫ما فقط می‌خوایم ‫دوستان گمشده‌مون رو پیدا کنیم
‫و بعدش از اینجا می‌ریم.
‫شخصی در کلبه سنگی ‫نه‌چندان دور از جنگل زندگی می‌کنه.
‫شاید اون بدونه چه بلایی ‫بر سر دوستان‌تون اومده.
‫اگه مسیر رو دنبال کنید، پیداش می‌کنید.
‫صبر کن. صبر کن. ‫منظورت از خطر چی بود؟
‫چه اتفاقی ممکنه براشون بیفته؟
‫در اینجا چیزهایی وجود داره ‫که حقایق رو برای انسان‌ها آشکار می‌کنه.
‫حقایقی که هرگز برای رویارویی با اون‌ها ‫آماده نیستند.
‫بهشون نشون میده که واقعاً کی هستند
‫و این می‌تونه درد و رنج زیادی رو ‫به ارمغان بیاره.
‫بدرود آواتار،
‫و یادت باشه، از مسیر منحرف نشو.
‫خداحافظ، پرنده جون.
‫کافیه.
‫درس تموم شده، سرورم.
‫آزولا!
‫حالت خوبه؟ ‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫ام،
‫خیلی شدید بود.
‫آره.
‫- ممکن بود بهش صدمه بزنی. ‫- تقصیر خودشه.
‫باید بهتر عمل می‌کرد.
‫فقط اینکه قضیه مربوط به مربی نبود... ‫بود؟
‫آزولا، تو بهترینی.
‫همه اینو می‌دونن.
‫تو همه‌چی‌تمومی.
‫به اندازه‌ی کافی خوب نیست.
‫اینجایی. کجا بودی؟
‫شرمنده. مشغول تماشای بازی پای‌شو شدم ‫و حواسم پرت شد.
‫بازیکن‌‌های خیابونی این منطقه خیلی خوبن.
‫بر منکرش لعنت. حالا بیا بریم.
‫روش‌های موردانتظار رو دنبال نمی‌کردن،
‫ولی همین نقطه‌ی قوّتشون بود.
‫عمو، میشه بقیه‌ی داستانش رو ‫توی قایق تعریف کنی؟
‫شاهزاده زوکو، خیلی چیزها هست که ‫می‌تونی از این بازیکن‌های پای‌شو یاد بگیری.
‫اون‌ها آموزش ندیدن، ولی این یعنی ‫ذهنشون پذیرای ایده‌های جدیده.
‫بنابراین وقتی راه‌حلی خودش رو ‫نمایان کنه، آمادگی‌اش رو دارن.
‫نه!
‫جون تو کارش بهترینه، ‫و کارش پیدا کردن آدم‌هاست.
‫اون یه مزدوره. ‫وفاداریش خرید و فروش شده.
‫چطور می‌تونی به همچین آدمی اعتماد کنی؟
‫جون یه حرفه‌ایه.
‫اگه موفق نشه، پول نمی‌گیره،
‫و غذا هم نمی‌خوره.
‫شاهزاده زوکو، می‌دونم همیشه باور داشتی...
‫که کارها روش درست و غلط دارن.
‫این نشونه‌ی یه رهبر بزرگه.
‫ولی اینجا قوانین فرق دارن.
‫فرمانده ژائو اینو می‌دونه،
‫و تا ما بیایم مُهره انتخاب کنیم، ‫اون حرکت‌هاشم انجام داده رفته.
‫خب، از این آواتار برام بگو.
‫- اونو دیدین؟ ‫- چی رو؟
‫اونو...دیدین؟
‫ساکا، آروم باش.
‫جغد گفت اگه از مسیر خارج نشیم، ‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫مگه نه، آنگ؟
‫درسته.
‫آنگ؟ جغد واقعاً چی گفت؟
‫گفت اینجا بودن ممکنه ‫برای شما خطرناک باشه.
‫گفت شاید مجبور بشین با حقیقت روبرو بشین.
‫ولی مگه حقیقت چقدر می‌تونه بد باشه؟
‫مگه نه؟
‫درسته.
‫مگه نه؟
‫حقیقت.
‫آره.
‫آره، می‌تونم با حقیقت کنار بیام.
‫چیزی که نمی‌تونم باهاش کنار بیام...
‫خورده شدن توسط یه هیولای روحی غولپیکره.
‫واقعاً که سقت سیاهه.
‫آنگ، لطفاً بگو این یه زبون روحیه ‫که فقط خودت متوجه میشی.
‫و میگه "خوش‌اومدین، دوستان". ‫"یه کم کیک میل دارین؟"
‫همچین چیزی نمیگه.
‫فقط تو مسیر بمونید.
‫جغد گفت اگه تو مسیر بمونیم، ‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫تو مسیریم. تو مسیریم.
‫از مسیر خارج شین!
‫این روح جنگله.
‫زخمی شده.
‫نمی‌تونم عناصر رو کنترل کنم. ‫نمی‌تونم عناصر رو کنترل کنم.
‫منم نمی‌تونم.
‫مراقب باش!
‫هی، بوگندو! ‫چرا با یه هم قد خودت در نمی‌افتی؟
‫منظورم خودم نبود.
‫- ساکا! ‫- بچه‌ها، فرار کنین!
‫درد.
‫درد خیلی زیاد.
‫راستش چندتا خراش معمولی‌ان.
‫تو نه. هی‌بای.
‫هی، چی؟
‫هی‌بای. اون روح.
‫خیلی درد می‌کشه.
‫حتماً شدیدتر از اونی که ‫فکر می‌کردم فرود اومدم.
‫یه کم گیجم.
‫بامزه‌ای.
‫تو هم یه روباه سخنگویی.
‫ولی بازم عجیب‌ترین چیزی ‫که امروز دیدم نیست.
‫باید خودمو به دوست‌هام برسونم ‫تا یه هیولا اون‌ها رو نخورده.
‫اون هیولا نیست. درد داره.
‫درد همچین کاری باهات می‌کنه.
‫به چیزی تبدیلت می‌کنه که نیستی.
‫نمی‌دونی درد داشتن چطوریه؟
‫خب، این خراش‌ها دارن منو ‫خیلی بی‌اعصاب می‌کنن، پس...
‫همیشه وقتی نمی‌خوای راجع‌به ‫چیزی حرف بزنی شوخی می‌کنی؟
‫چی؟ همچین کاری نمی‌کنم.
‫بهتره بری. ‫امیدوارم بتونی از "گیجی" در بیای.
‫دنیای ارواح.
‫اوه، راستی مراقب باش.
‫مِه می‌تونه...خطرناک باشه.
‫ساکا؟
‫آنگ؟
‫کاتارا.
‫- مامان؟ ‫- اونجایی.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫این امکان نداره.
‫- واقعاً خودتی؟ ‫- چی؟
‫کاتارا، حالت خوبه؟
‫دلم برات یه ذره شده بود.
‫زود باش. دیرمون شده.
‫دارم بهت میگم، چهارتا رشته قوی‌تره.
‫نگفتم قوی‌تر نیست.
‫گفتم هدر دادنه.
‫کاتارا، نمی‌بافی‌ها.
‫می‌دونی که هیچوقت بافتنم خوب نبود.
‫ساکا همیشه مسخره‌ام می‌کرد که...
‫ساکا کجاست؟
‫اون و بابات کم‌کم دیگه باید ‫از سفر ماهی‌گیری‌شون برگردن.
‫کاتارا...
‫نمی‌تونم عناصر رو کنترل کنم.
‫بالأخره می‌تونی. مطمئنم.
‫یه‌روز، به دنیا نشون میدی چقدر قدرتمندی.
‫از همه‌مون محافظت می‌کنی.
‫ملت آتش! فرار کنید!
‫قایمش کن.
‫- آب‌افزار رو پیدا کن. ‫- برو.
‫کاتارا، باید همین الان بریم داخل.
‫نه، من اون تو نمیرم.
‫قایم شو.
‫و هر کاری می‌کنی، بیرون نیا.
‫آب‌افزار کجاست؟ ‫می‌دونیم یه‌دونه تو روستا دارین.
‫همه‌ی آب‌افزارها به خاطر شما ‫یا گم و گور شدن یا مُردن.
‫دروغ میگی.
‫کنترل‌کننده رو تحویل بده.
‫وگرنه می‌میری.
‫صبر کن.
‫منم.
‫من اون آب‌افزارم.
‫یه عالمه ترس.
‫یه عالمه ناامیدی.
‫دنیای ارواح. بیشتر شبیه دنیای لجنه.
‫بوی آپا بعد از بارون شدید رو میده.
‫خب، این درست به نظر نمیاد.
‫بابا؟
‫ارواح آب، شاهد این علامت باشید.
‫بابت توانایی و رهبری‌ای که در ‫آزمون‌های یخ‌گریزی نشون داد،
‫این علامت فرزانگی رو...
‫به ساکا میدم.
‫به پسرم.
‫امروز روزِ آزمون‌های یخ‌گریزی منه.
‫امروز روزیه که آزمون‌های ‫یخ‌گریزی‌ات رو قبول شدی.
‫همونطور که جنگجویان خانواده‌مون...
‫همیشه قبول شدن.
‫ولی هیجان‌انگیزش کردی.
‫باتو!
‫سر اون توده‌های یخ شانس‌ آوردی‌، نه؟
‫آره، درسته. کنترل رو از دست دادم.
‫من...
‫نمی‌دونستم چی‌کار کنم.
‫اگه تو قایق نبودی و دخالت نمی‌کردی...
‫همه‌ صحیح و سالم برگشتیم.
‫فقط همین مهمه. مگه نه، هاکودا؟
‫آره، درسته. و انتخاب خدمه‌ی مناسب...
‫بخشی از یه رهبر فرزانه بودنه.
‫برای همینه که آزمون‌ها رو ‫با کمکم دوست‌هامون انجام می‌دیم.
‫متوجه شدی؟
‫حالا چطوره بری خواهرتو پیدا کنی ‫تا بتونیم همه باهم جشن بگیریم؟
‫هی، ساکا.
‫الان قایق یخ‌گریزی‌ات رو دیدیم. ‫یا چیزی که ازش باقی مونده.
‫اگه یه آزمون رو اینطوری قبول میشی،
‫دوست ندارم ببینم وقتی رد میشی ‫چه بلایی سر قایقت میاری.
‫چه آدم مسخره‌ای.
‫فکر نمی‌کردم اونقدر سریع تو دردسر بی‌افته.
‫اگه به خاطر تو نبود، ‫ساکا ما رو به فنا می‌داد.
‫شانس آوردیم زنده‌ایم.
‫امتحان سختی بود. ‫حتی منم موج‌شکن‌ها رو لحظه‌ی آخر دیدم.
‫لازم نیست براش عذر بتراشی.
‫امیدوار بودم...
‫وقتی که واقعاً باید خودش رو ثابت می‌کرد،
‫بهتر عمل می‌کرد.
‫حقیقت اینه که جون مردم ‫قرار نیست دست هر کسی باشه.
‫تسلیم ناامیدی‌ات شو.
‫کاتارا.
‫ساکا.
‫خونه.
‫این واقعی نیست.
‫واقعی نیست.
‫اینجا چی داریم؟
‫یکی که می‌تونه مقاومت کنه؟
‫امکان نداره.
‫مگه این که...
‫آها، البته.
‫این دوست قدیمی من آواتار ـه.
‫من می‌شناسمت؟
‫باید بشناسی.
‫یکی از تناسخ‌های قبلی‌ات سعی کرد منو بکُشه.
‫چرا باید سعی کنم بکُشمت؟
‫یه چیزی درمورد دزدیدن چهره‌ی ‫کسی که دوستش داشتی بود.
‫ولی تو خودت استاد دزدی‌ای، مگه نه؟
‫شاید برای پس دادن چیزی ‫که ازم دزدیده بودی برگشتی.
‫نمی‌دونم راجع‌به چی حرف می‌زنی. ‫من فقط می‌خوام دوست‌هامو پیدا کنم.
‫دوست‌هات؟
‫چرا باید بذارم با غذام بازی کنی؟
‫آهای؟
‫آنگ؟
‫گیاتسو؟
‫آنگ!
‫بالأخره خودتو رسوندی!
‫این واقعی نیست. امکان نداره. ‫اینم یه حُقه‌ی دیگه‌ست.
‫اینم یه توهم دیگه‌ست.
‫می‌دونم باورش سخته، ولی واقعاً خودمم.
‫اینجا توهمات زیادی وجود داره، ‫ولی تو از مِه اومدی بیرون.
‫این واقعیه.
‫اینو می‌شناسی؟
‫یکی از آخرین بازی‌هایی که کردیم.
‫هی.
‫نوبت توئه.
‫متقلب.
‫باورم نمیشه واقعاً خودتی.
‫این چطور ممکنه؟
‫تو چطوری...اینجایی؟
‫آه. خب...
‫بعد از این که معبد باد جنوبی رو ‫ترک کردی، آتش‌افزارها حمله کردن.
‫ناگهانی و سریع بود.
‫اکثر اون‌هایی که هلاک شدن ‫وارد چرخه‌ی‌ بزرگ شدن.
‫من مسیر دیگه‌ای رو انتخاب کردم.
‫تصمیم گرفتی وارد...
‫مرحله‌ی بعدی وارستگی نشی؟
‫چرا؟
‫چون...
‫می‌دونستم بهم احتیاج پیدا می‌کنی.
‫واقعاً بهت احتیاج دارم.
‫قراره آواتار باشم و همه روم حساب کردن.
‫ولی نمی‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم.
‫ولی حالا تو اینجایی.
‫آنگ، نمی‌تونم بهت بگم چطوری آواتار باشی.
‫البته که می‌تونی.
‫آواتار کیوشی بهم گفت که ‫باید خودمو به شمال برسونم...
‫تا جلوی وقوع یه فاجعه‌ی بزرگ رو بگیرم.
‫ولی نمی‌دونم چطوری.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫- خیلی بیشتر از اونی که فکر کنی می‌دونی. ‫- شک دارم.
‫آخه چطوری باید دنیا رو نجات بدم...
‫وقتی حتی نمی‌تونم...
‫دوست‌هام.
‫اون‌ها یه جایی تو مِه هستن.
‫اون مِه ارواح گمشده‌ست.
‫جایی که مردم رو تو تاریک‌ترین ‫خاطراتشون زندانی می‌کنه،
‫و شکارگاه کُه. اون چهره‌دزد.
‫اون افرادی که از پا در اومدن رو ‫با ناامیدی و شک طعمه قرار میده.
‫حتماً روستایی‌ها رو هم گرفته. ‫همونایی که برای نجاتشون اومده بودیم.
‫کُه اون‌ها رو به لونه‌اش می‌بره.
‫کُه اونجا نگهشون می‌داره ‫تا برای تغذیه کردن آماده بشه.
‫وقتی اون اتفاق بی‌افته،
‫روحشون برای همیشه از دست میره.
‫باید نجاتشون بدم.
‫کُه یه روح نخستینه.
‫یه شکارچی خطرناک و بی‌رحم.
‫راهی برای شکست دادنش وجود نداره.
‫باید تلاشم رو بکنم.
‫باید یه کاری بکنم.
‫کُه.
‫گفت منو می‌شناسه.
‫گفت یه چیزی رو ازش دزدیدم.
‫درسته. آواتارهای قبلی هم ‫با کُه درگیر شده بودن.
‫گفته شده که روکو حتی یه بار ‫تونسته به اون روح غالب بشه.
‫اما کسی نمی‌دونه دقیقاً چه اتفاقی افتاده.
‫باشه.
‫پس...باید با روکو حرف بزنم.
‫قبلاً با آواتار کیوشی...
‫تو معبدش ارتباط برقرار کردم.
‫می‌تونم با روکو هم ارتباط برقرار کنم.
‫ولی معبد روکو تو کشور آتش نیست.
‫- سفر خطرناکیه. ‫- چاره‌ای ندارم.
‫بر می‌گردم.
‫آنگ.
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.
‫اگه تو پیش ما می‌موندی، ‫هیچ کاری از دستت بر نمی‌اومد.
‫نمی‌تونستی جلوی ملت آتش رو بگیری.
‫نمی‌تونستی از جنگ جلوگیری کنی.
‫تو هم به همراه بقیه می‌مُردی.
‫تقصیر تو نیست.
‫پس فراموشش کن.
‫میشه وقتی برگشتم درموردش حرف بزنیم؟
‫حتماً.
‫باید عجله کنی.
‫زیاد طول نمی‌کشه تا کُه دوباره تغذیه کنه.
‫درسته. به محض این که دوست‌هامو ‫نجات بدم، وقت بیشتری پیدا می‌کنیم.
‫زمان.
‫زمان چیز جالبیه.
‫گذشته، آینده،
‫همه‌شون قاطی میشن.
‫فقط یه راه برای تشخیص ‫گذشته از آینده وجود داره.
‫اونم به یاد داشتن چیزیه که واقعاً مهمه.
‫امیدوارم بتونی کمکم کنی، آواتار روکو.
‫می‌دونم درد داری. روحت رو دیدم.
‫من همه‌چی رو درست می‌کنم. ‫و حتماً دوست‌هام رو نجات میدم.
‫قول میدم.
‫شرمنده، رفیق. این‌دفعه نمی‌تونی بیای.
‫تو هم همینطور، مومو.
‫خیلی خطرناکه.
‫برام مواظبشون باش، خب؟
‫حتماً، مراقبت از چیزی که مهمه ‫می‌تونه خیلی طاقت‌فرسا باشه.
‫گاهی‌اوقات به نظر می‌رسه ‫که قراره همیشه تنها باشیم.
‫و تنها همدممون درد و رنج خودمونه.
‫به خودمون می‌گیم مشکل از ماست.
‫مخصوصاً وقتی که چیزهایی که ‫نمی‌تونیم کنترل کنیم به سمتمون میان.
‫به همین دلیل باید درد و حسرتمون رو رها کنیم...
‫و به یاد داشته باشیم که ‫واقعاً برای چی می‌جنگیم.
‫عزیزانمون.
‫بذارید اون نوری باشه که ‫در خطرناک‌ترین زمان‌ها...
‫و تاریک‌ترین شب‌ها راهنمایی‌تون می‌کنه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از معین و الهام «