‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫اشتباه شده! ‫آتیش سوزی تقصیر من نبود!
‫جنگ هم همینطور!
‫خودت رو خسته نکن.
‫سربازهای سرزمین خاک زیاد صبور نیستن،
‫حتی تحت بهترین شرایط.
‫و این وضع صد در صد بهترین شرایط ‫به حساب نمیاد.
‫ژنرال آیرو.
‫خوشحالم می‌بینمت، آواتار جوان.
‫و زوکو؟
‫اونم گرفتن؟
‫امیدوارم اینطور نباشه. اگه شانس آورده باشه، ‫دیگه داره می‌رسه به کشتیش.
‫همه‌ش تقصیر اونه.
‫اون جنگ رو راه انداخت و شما رو ول کرد ‫و فرار کرد.
‫دیگه داره دستش برام رو میشه.
‫شک دارم.
‫به نظرت چه بلایی سرمون میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی تجربه‌م میگه
‫خاک‌افزارها زیاد با دشمنان شکست خورده‌شون ‫مهربون نیستن.
‫حقیقت داره؟
‫با دشمن کار می‌کردی؟
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست.
‫نه، نیست. یه سوال ساده‌ست. ‫به آتش‌افزارها کمک می‌کردی؟
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫بله.
‫تئو.
‫داشتم سعی می‌کردم ازت محافظت کنم.
‫آتش‌افزارها گفتن اگه باهاشون همکاری نکنم
‫ما رو می‌کشن و به شهر حمله می‌کنن.
‫چون بهشون خدمت رسانی کردم دست از سر ‫اوماشو برداشتن.
‫خدمت رسانی؟ برای مسلح کردن دشمن همچین اسمی ‫گذاشتی؟
‫سلاح؟ نه. نه، نه، نه، نه، فقط چندتا طراحی کوچیک.
‫چیزی تحویلشون ندادم که ارزش جنگی داشته باشه.
‫هر چیزی تو دست آدم اشتباه بیفته می‌تونه ‫تبدیل به سلاح بشه.
‫مخصوصاً دست مردم ملت آتش.
‫ساکا.
‫می‌دونی که گرفتن تصمیمات سخت چه ‫معنایی داره.
‫پدرت مجبور شد خانواده‌تون رو ول کنه ‫و بره جنگ،
‫و تویی که یه بچه بودی رو مسئول خانواده‌ت ‫قرار بده.
‫باید هر کاری لازمه رو
‫برای بقا انجام بدیم.
‫اینقدری کوتاه میایم
‫که زنده بمونیم.
‫پدر من هیچوقت کاری که تو انجام دادی ‫رو انجام نمی‌داد.
‫پیداش کردم.
‫آنگ افتاده زندان.
‫[قسمت چهارم: در اعماق تاریکی]
‫[صد سال قبل]
‫آنگ!
‫هی، آنگ!
‫اوه، سلام بومی. تمرینات چطور پیش میره؟
‫شکل دادن راحته، ولی ساختنشون سخته.
‫منظورت چیه؟ ‫دقیقاً شبیه گاومیش پرنده شده.
‫قرار بود گورکن کور باشه.
‫مطمئنی؟
‫هیچی مثل سازه‌های خاک‌افزاری نیست.
‫هیچ اشکالی تو کارشون نیست.
‫واسه همین شهرهاشون اینقدر فوق العاده‌ن.
‫کاخ‌های شگفت انگیز، ‫برج‌های جاذبه شِکن.
‫زندان‌های غیرقابل نفوذ.
‫اون بخش‌هایی از اوماشو که افسرده کننده ‫نیستن رو دوست دارم.
‫هوم. شهرها شبیه مردم می‌مونن.
‫همیشه یه بخش تاریک هم دارن.
‫این روزها همه جاش تاریک به نظر می‌رسه.
‫آره، اتفاقی که اینجا افتاد تو کل ‫دنیا هم افتاد.
‫یک قرن از جنگ همچین نتیجه‌ای به بار میاره.
‫جنگی که توسط کشور آتش شروع شد.
‫- و جنگی که کشور آتش می‌تونه تموم کنه. ‫- هوم.
‫ای کاش به همین سادگی بود.
‫برادرم، فرمانروای آتش، همه چیز رو با ‫یک نگاه می‌بینه،
‫پیروزی یا شکست.
‫دیگه هیچی مهم نیست.
‫حتی عزیزانی که این بین از دست میرن.
‫واسه همین زوکو گیر داده من رو بگیره؟
‫که به خاطر پدرش بتونه پیروزِ این جنگ بشه؟
‫پیروزی زوکو به برنده شدن تو جنگ نیست،
‫بلکه به پس گرفتن زندگیشه.
‫می‌تونی بهش نشون بدی که راه درستش ‫این نیست. به حرفت گوش میده.
‫در این حد بهت بدهکاره.
‫اتفاقاً برعکس،
‫من بهش بدهکارم.
‫اینقدری که نمی‌تونم براش جبران کنم.
‫غیرممکنه!
‫زندان اوماشو در اعماق کوهستانه و اطرافش ‫رو سنگ‌های بزرگ گرفتن.
‫تنها راه ورود و خروج بهش از طریق ‫کاخه.
‫متاسفم. آواتار از دست رفته.
‫ما آنگ رو ول نمی‌کنیم.
‫می‌تونی ما رو وارد کاخ کنی.
‫بعد امروز دیگه نه. متاسفم. نمی‌تونم.
‫تونل‌ها چی؟
‫تونل‌ها؟
‫تونل‌های مخفیِ زیر کوهستان.
‫گفته شده بنیان‌گذاران شهر برای اینکه بدون خبردار شدن ‫بقیه با هم ملاقات کنن از این تونل‌ها استفاده می‌کردن.
‫- افسانه‌ست بابا. ‫- خودت گفتی دیدیشون.
‫مگر اینکه بازم دروغ گفته باشی.
‫آره، تونل هست، ولی ثبات ندارن.
‫کسایی که واردشون میشن هیچوقت بیرون نمیان.
‫اگه افسانه‌ها رو باور می‌کنی، پس ارواح انتقام‌جو هم ‫از گذرگاه‌ها مراقبت می‌کنن.
‫پس فقط تونل مخفی در کار نیست.
‫تونل‌های مخفی شبح‌زده؟
‫حتی اگه بتونم یه جوری از تونل ردشون کنم،
‫نگهبان‌های کاخ رو نمی‌تونم بپیچونم.
‫حالا بعداً به اونجاش فکر می‌کنیم. ‫اول کمک کن بریم داخل.
‫کجا داری می‌بریش؟
‫به گودال.
‫گودال؟
‫یه اردوگاه کار تو سرزمین خاک واسه ‫اسرای جنگی.
‫دیگه هیچوقت خبری از کسایی که ‫اونجا میرن شنیده نمیشه.
‫تو... اونقدرا هم خوش شانس نیستی.
‫قراره بری دیدن پادشاه.
‫این نقشه‌ها با عقل جور درنمیان. ‫این یکی میگه به شرق بروید.
‫این یکی یه راه نشون میده که سمت جنوبه.
‫و این یکی... ‫میگه برید مستقیم.
‫ام... هوم...
‫چیه؟
‫از طرف پارتیم تو کشور آتشه.
‫بهش بگو می‌خوای ببینیش.
‫بعد برو پیش ژنرال‌های سرزمین خاک و بهشون بگو ‫می‌تونن واسه دستگیر کردن
‫جاسوس‌ها تله بذارن.
‫نه، نه. نه، نه، نه، آتش‌افزارها تکلیف ‫ما رو روشن کردن.
‫مقاومت کنیم بدبختمون می‌کنن.
‫بذار بیان.
‫آواتار برگشته به دنیا.
‫وقتشه دست از قایم شدن برداریم.
‫وقت مبارزه‌ست.
‫اعلی حضرت.
‫هوم؟
‫اون زندانی که درخواست دیدنش رو داشتید.
‫موقع مبارزه و نابود کردن اموال دستگیر شد.
‫داشت مردم رو می‌ترسوند.
‫و بادافزاره.
‫ها؟
‫ریشه نیلوفر آبی، پوست درخت کاج، ‫یاسمن خشک شده.
‫هوم؟
‫ریشه نیلوفر آبی، پوست درخت کاج، ‫یاسمن خشک شده،
‫آب داغ، بذار دو دقیقه بجوشه!
‫چای؟
‫باشه.
‫شما درباره ایشون اشتباه می‌کنین.
‫خودمون قدرت کنترل عناصرش رو دیدیم...
‫اشتباه می‌کنین!
‫اون یه بادافزار عادی نیست.
‫اون استاد تمام عناصره.
‫ناجی دنیا.
‫اون
‫آواتاره.
‫و خوب بلده سنگ پرت کنه توی آب.
‫اوه.
‫بومی؟
‫سلام، آنگ.
‫بومی!
‫چطوری هنوز زنده‌ای؟
‫اه، سبک زندگی پاک، رژیم غذایی درست و شانس.
‫البته نمیشه گفت خوش شانسیه یا بد شانسیه.
‫ولی مهم‌تر از اون، تو چطوری هنوز زنده‌ای؟
‫و هنوز بچه‌ای؟
‫- قضیه‌ش مفصله. ‫- هاه.
‫اوه!
‫اه.
‫اه!
‫پوست درخت کاج؟!
‫کدوم احمقی گفت توش پوست درخت کاج بریزی؟
‫خودت.
‫هوم.
‫براش...
‫یه ضیافت به پا کنید.
‫جت.
‫به ما از پشت خنجر زدی.
‫من؟
‫نذاشتم که مردم بی‌گناه رو بکشین.
‫بی‌گناه؟ می‌خوای جاسوس‌ها و خائن‌ها ‫رو نجات بدی؟
‫همه مردم که دشمن ما نیستن.
‫اگه جلوی ما رو بگیری...
‫خودت دشمنمون به حساب میای.
‫ممکنه زندگی تو قطب جنوب راحت باشه،
‫ولی اینجا باید تصمیمات سخت بگیری.
‫جنگیدن یعنی همین.
‫فکر می‌کردم طرف مایی.
‫طرف منی.
‫جت، دلیل جنگیدنت رو فراموش کردی.
‫گفتی مادرم رو به خاطر بیارم و آوردم.
‫یادم اومد که هیچوقت دلش نمی‌خواست ‫دشمنی قلبم رو پر کنه.
‫همینجوری فهمیدم داری برای طرف اشتباهی می‌جنگی،
‫و دلیل جنگیدنت عزیزانت نیستن.
‫داری از روی نفرت می‌جنگی.
‫درست مثل آتش‌افزارها.
‫من شبیه آتش‌افزارها نیستم.
‫خداحافظ، جت.
‫یه نگاه به قدرتت بنداز. ‫این قدرت رو صدقه سری من داری.
‫نه.
‫خودم براش زحمت کشیدم.
‫تو!
‫جای تو اینجا نیست.
‫قربان، به من گفتن زندانی رو منتقل کنم،
‫ولی... خب، دیر کردم.
‫و... اگه فرمانده‌م بفهمه... ‫این ماه به اندازه کافی تو دردسر افتادم.
‫آتش‌افزارت رو بردن تو گودال. ‫اون یکی هنوز اینجاست.
‫اون یکی؟
‫آره، اون کچله. ‫پادشاه می‌خواست ببیندش.
‫خب، می‌خوای همینجا وایسی؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫هوم.
‫برای شام دوتا پیشنهاد بهت میدم.
‫گوشت ته دنده از جزیره کانگورو.
‫تو دهنت آب میشن!
‫و اون یکی، خورشت جلبک.
‫شنیدم به پوستت «آبرسانی» می‌کنه.
‫خیلی بامزه‌م. خیلی باحال بود.
‫خورشت می‌خورم.
‫هوم؟
‫من گوشت نمی‌خورم.
‫درسته. نمی‌خوری.
‫انتخاب خوبیه.
‫وایسا. داشتی من رو تست می‌کردی؟
‫چی؟ تست؟
‫نه. بیشتر یه جور... بازی بود.
‫همیشه از بازی خوشت می‌اومد، نه؟
‫خب، صد سال تو یه کوه یخی منجمد شده ‫بودی، ها؟
‫حتماً... جالب بوده.
‫نه، وحشتناک بود.
‫اه، دست بردار. ‫چقدر بد می‌تونسته باشه، ها؟
‫دنیا به آتیش کشیده شده، مردم دارن می‌میرن،
‫و تو... کلاً خواب بودی.
‫کل بادافزارها نابود شدن.
‫و نبودم که کمکشون کنم.
‫اوه، اون راهب‌ها همیشه یه مقدار عجیب بودن. ‫درست میگم؟
‫ها؟
‫یه تراژدی بود.
‫و ممکنه دوباره تکرار بشه،
‫واسه همین باید هر چه زودتر برم سمت
‫قبیله آب شمالی،
‫باید آزادم کنی.
‫که بتونم آب‌افزارها رو نجات بدم.
‫هوم.
‫هاه.
‫بیاید بریم.
‫نه، نه، نه، نه.
‫بومی! کارم مهمه.
‫برات مهم نیست؟
‫مهم؟
‫جرئت می‌کنی به من بگی باید اهمیت بدم؟
‫مگه تو بودی که یه قرن هی جنگیدی؟
‫تو بودی که نابود شدن دنیای اطرافت رو دیدی؟
‫هوم؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم، آواتار.
‫ممکنه صد سالت باشه،
‫ولی صد سال زندگی نکردی،
‫مخصوصاً نه توی این صد سال.
‫نمی‌تونی کاری کنی باور کنم امیدت رو از دست دادی.
‫تو نه، بومی.
‫اوه، جدی؟
‫چالش رو می‌پذیرم.
‫فکر کنم اشتباه اومدیم.
‫تنها ورودی کوهستان همین بود.
‫مطمئنی؟
‫گوش بده.
‫صدای... موزیک می‌شنوی؟
‫♪ و هر چیزی دیدی سنگ و صخره بود... ♪
‫اوه، خوبه. میشه اون رو برداری؟
‫♪ یادت باشه که موهبت باارزشی ♪
‫♪ درون تو وجود داره... ♪
‫تکونش بده.
‫♪ یه کم بگرد تا پیداش کنی ♪
‫♪ جواهر قلبم ♪
‫♪ آره ♪
‫آره. عالی بود. ‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟ ‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫دارین می‌بینین دیگه.
‫درسته، ولی... چرا اینجا؟
‫اصوات.
‫بهترین در اوماشو.
‫شنیدین؟
‫هارمونی. کار ما همینه.
‫هارمونی، موزیک، عشق.
‫اگه اینا با اینجا راحتن، ‫تونل‌ها دیگه اونقدرا بد نیستن.
‫تونل‌ها؟ اوه، نه. اینا که تونل نیستن.
‫تونل اونجاست.
‫آره، من جاتون باشم نمیرم اون داخل.
‫چاره‌ای نداریم.
‫باید دوستمون رو پیدا کنیم.
‫در این صورت،
‫باید این رو ببینین.
‫داستان دو عاشقه.
‫اوما و شو بر فراز کوهی که روستاهاشون رو ‫از هم جدا می‌کرد همدیگه رو دیدن.
‫چون روستاهاشون با هم دشمن بودن ‫نمی‌تونستن با هم باشن،
‫ولی از بس عشقشون قوی بود، ‫یه راهی پیدا کردن.
‫از گورکن‌های کور خاک‌افزاری رو ‫یاد گرفتن،
‫و تبدیل به اولین خاک‌افزارها شدن.
‫تونل‌های دقیقی ساختن که بتونن قایمکی ‫همدیگه رو ببینن.
‫ولی یه روز، اوما نیومد.
‫توی یه حمله کشته شده بود.
‫شو که داغون شده بود، با قدرت خاک‌افزاریش
‫مردم روستا رو به زانو درآورد.
‫می‌تونست همه‌شون رو نابود کنه.
‫ولی به جاش، پایان جنگ رو اعلام کرد.
‫هر دو روستا کمکش کردن شهر جدیدی بسازه که ‫بتونن توش در صلح زندگی کنن.
‫اسم اون شهر رو گذاشتن اوماشو، به یاد عشقشون.
‫«عشق در تاریکی بیشتر از همیشه می‌درخشد.»
‫یادتون باشه،
‫مخصوصاً اگه قراره وارد فضای تاریکی بشید
‫که تا حالا هیچکس زنده ازش برنگشته.
‫♪ تونل مخفی ♪
‫♪ تونل مخفی، مخفی، مخفی، مخفی ♪
‫آره!
‫بدبخت شدن.
‫یه دسته کامل از خاک‌افزارها فقط واسه ‫یه پیرمرد.
‫باعث افتخاره.
‫- وایسید! ‫- وایسین.
‫محض احتیاط.
‫اینجا خیلیا هستن که خوشحال میشن بدونن
‫اژدهای غرب معروف در میانشونه.
‫ژنرال ملت آتش که ششصد روز تونست ‫باسینگ‌سی رو محاصره کنه.
‫ممکنه یکی وسوسه بشه ابتکار عمل ‫رو دستش بگیره.
‫نمی‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته، نه؟
‫کاری از دستم برمیاد که سفرتون راحت‌تر بشه؟
‫خوبم.
‫ممنون.
‫مطمئنی؟ ‫تعارف نکن.
‫خیلی مونده به گودال برسیم.
‫منم کلی وقت دارم.
‫بسیار خب، افراد. ادامه بدید.
‫پس می‌خوای بری شمال.
‫شمال...
‫خوب نیست.
‫سر تا پای شمال رو آتش گرفته.
‫چاره‌ای ندارم. ‫باید برم اونجا.
‫یه توصیه برات دارم. مسیر مستقیم همیشه ‫بهترین مسیر ممکن نیست.
‫یعنی باید از یه مسیر فرعی برم؟
‫یعنی باید حواست باشه پات رو کجا می‌ذاری.
‫ها!
‫بومی، چیکار می‌کنی؟
‫یاه!
‫بومی، می‌خوای چی رو ثابت کنی؟
‫ثابت کنم؟ هه.
‫شاید می‌خوام نشونت بدم هیچ سفری ‫برای آواتار ساده نیست.
‫شاید می‌خواستم مثل قدیم باهات بازی کنم.
‫و شاید فقط یه کوچولو آبنبات می‌خواستم.
‫دارم میام، عمو.
‫از این طرف.
‫نقشه میگه این سمتی بریم؟
‫هوم، تکلیف نقشه مشخص نیست، ولی ‫یه حس ششم دارم.
‫حس ششم؟
‫آره. حس ششم. یه حس، غریزه.
‫دیدی؟
‫فانوست رو خاموش کن.
‫خب، عجب.
‫«عشق در تاریکی بیشتر از همیشه می‌درخشد.» ‫فهمیدی؟ یه سرنخ بود.
‫باید بذاری تاریک بشه که بری دنبال روشنایی.
‫همینجوری میشه مسیر رو پیدا کرد.
‫نور کریستال‌ها؟
‫اینا که همه جا هستن.
‫روی دیوار. روی زمین.
‫- هیچ الگویی ندارن. ‫- یه مسیره.
‫گفت، «عشق در تاریکی می‌درخشه» نه «سنگ‌های درخشان.»
‫اختیارات شعریه.
‫همونطور که نوازنده گفت، ‫عشق جواب ماست.
‫فقط به عشق نیاز داری. ‫دنیا روی عشق می‌گرده.
‫دیگه به حرف نوازنده‌ها هم گوش میدی؟
‫- ساکا، وایسا! ‫- کاتارا، چته؟
‫مشکل من اینه که من رو جدی نمی‌گیری.
‫باز شروع شد.
‫- من دیگه بچه نیستم. ‫- ولی بچه بازی درمیاری.
‫تو هم یه جوری رفتار می‌کنی انگار خیلی حالیته
‫ولی حالیت نشد که یه خائن یه سره ‫داشت بهت دروغ می‌گفت.
‫- یه کلوم از کسی که عاشق یه تروریست شد! ‫- اینطور نیست!
‫- اصلاً نباید باهاش صحبت می‌کردی! ‫- تو کی باشی به من امر و نهی کنی!
‫- حق نداری من رو نادیده بگیری! ‫- وقتی احمق بازی درمیاری دست خودم نیست!
‫- بابا من رو مسئول گذاشته! ‫- تو بابا نیستی!
‫بابا!
‫گمونم دیگه تو خلیج گرگ نیستیم، نه؟
‫گمونم نیستیم.
‫فکر کن مادربزرگ ما رو تو این حال می‌دید.
‫هوس گوشت خشک شده گوساله ماهیش رو کردم.
‫یا نودل‌هاش.
‫با آب گوشت داغش.
‫به زودی می‌خوریم.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫یالا.
‫بهتره راه بیفتیم.
‫گوشت خشک شده‌ی گوساله ماهی. ‫نمی‌دونم چطوری از گلوت پایین می‌رفت.
‫بیارش اینجا. بیارش.
‫بهش زین ببند.
‫آتش‌افزارها به آب نیاز ندارن، درسته؟
‫می‌دونی، تو باسینگ‌سی،
‫بعد اولین سال محاصره مردم شهر مجبور شدن ‫آب تازه رو جیره بندی کنن.
‫ما چون ارتشی بودیم،
‫مزایای خاص داشتیم.
‫ولی داداشم...
‫دل مهربونی داشت.
‫از جوخه‌ش آب و غذا جمع می‌کرد
‫و می‌برد واسه بچه‌ها.
‫شبی که دیوار شرقی رو آتیش زدید ‫برادرم کشیک می‌داد.
‫وقتی آتیش خاموش شد، ‫چیزی ازش نمونده بود که بخوایم خاک کنیم.
‫نوزده سالش بود.
‫اونهمه قربانی.
‫اونهمه جنگ.
‫و باسینگ‌سی هنوز پا برجاست.
‫ارزشش رو داشت؟
‫وسط جنگ بودیم.
‫من یه سرباز بودم.
‫یه قصاب بودی!
‫می‌دونی...
‫شبا که می‌خوام هنوز بوی دود تو دماغمه.
‫هیچوقت بوش از یادم نمیره.
‫جنگ ما رو به کارهای افراطی وادار می‌کنه.
‫بعضی‌هامون از آدمی که توی جنگ بهش ‫تبدیل میشیم خوشمون نمیاد.
‫به این شکل رقت‌انگیز داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫منظورم به خودم نبود.
‫قربان.
‫برید عقب.
‫اوه، حقیقت داره، نه؟
‫که انسانیت نداری.
‫هیچی از درد فقدان حالیت نیست.
‫راسته که میگن محاصره رو ول کرده؟
‫آره، بعد کشته شدن پسرش.
‫پس پسرش به عنوان یه قهرمان مُرد، ‫و خودش تا ابد به عنوان یه بزدل شناخته میشه.
‫برادر، بدون که لو تن تا ابد به عنوان قهرمان
‫کشور آتش شناخته میشه و اینقدر ناراحت نباش.
‫ممنون، اوزای.
‫از خود گذشتگیش به عنوان یه حرکت اسطوره‌ای ‫به یادها می‌مونه.
‫عمو،
‫افتخار بزرگی برای شما و لو تنه که
‫هنگام خدمت‌گذاری به کشور آتش بمیرید.
‫وقتی آموزشم خوب پیش نمی‌رفت و پدر عصبانی بود،
‫لو تن این رو بهم داد.
‫چون رتبه اول کلاس افسریش شده بود ‫بهش داده بودنش.
‫باید مال کسی باشه که در سرنوشتش ‫کارهای بزرگی مقدر شده.
‫بهم قدرت می‌داد.
‫لو تن هیچوقت بهش نیاز نداشت
‫چون قوی‌ترین آدمی بود که می‌شناختم.
‫داری راه میفتی.
‫تمرین و آموزش خوب.
‫جدی؟ از طومار؟
‫آره.
‫و جت هم کمکم کرد.
‫اونم مثل ما خانواده‌ش رو از دست داده بود.
‫می‌دونه این خاطرات چطوری می‌تونن جلوی ‫آدم رو بگیرن.
‫کاری کرد بفهمم فقط دارم به نحوه مُردن مامان
‫فکر می‌کنم، نه نحوه زندگی کردنش.
‫جت ممکنه گمراه شده باشه، ‫ولی به اون سمت رونده شده بود.
‫درست مثل سای.
‫می‌دونی، سای بهم گفت باید مهندس بشم.
‫که رسالت شغلی اصلیم همونه.
‫- باور کردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی خوشحال شنیدم یکی گفت می‌تونم یه چی ‫رو به دنیا ارائه بدم.
‫جز توانایی مبارزه‌ی خفنم.
‫ساکا.
‫حرفی که درباره تو و بابا زدم...
‫بیخیالش.
‫وقتی کسی حاضر نبود کمکت کنه، قبیله رو ‫مدیریت کردی و ازمون محافظت کردی.
‫بابا تو زندگیش همچین باری رو تنهایی به ‫شونه نکشیده بود.
‫شرایط تو سخت‌تر از اون بود.
‫اوه، مگه میشه.
‫همونطور که فکر می‌کردم، کریستال‌ها فقط ‫کریستال عادی هستن.
‫این نباید اینجا باشه. ‫ما قبلاً اینجا بودیم، ولی این دیوار نبود.
‫مگه میشه؟
‫نمیشه.
‫مگر اینکه...
‫تونل‌ها دارن عوض میشن.
‫اه، پشت این درها چالش وحشتناکیه.
‫یه آزمایش واقعی که ثابت می‌کنه برای آواتار ‫بودن حاضری یا نه.
‫- بومی. ‫- اه.
‫تموم این چالش‌ها، بازی‌ها، تست‌ها، ‫هیچکدومشون با عقل جور درنمیان.
‫صد ساله دیگه هیچی با عقل جور درنمیاد.
‫تو همچین آدمی نیستی.
‫اون بومی که من می‌شناسم، یه بچه ‫شاد و اهل خوش گذرونی بود
‫که عاشق پرت کردن سنگ تو آب بود و همیشه ‫نگران دوستانش بود.
‫هاه...
‫مطمئنم اون بچه هنوز اینجاست.
‫خیلی باهوشی.
‫همه چی برات یه بازیه، نه، آواتار؟
‫مسئولیت چه اهمیتی داره؟
‫نجات دنیا چه اهمیتی داره؟
‫نه. خوش گذرونی بیشتر حال میده. درست میگم؟
‫خب،
‫بیا برای بار آخر بازی کنیم.
‫همونطور که قول دادم،
‫بازی آخر، آواتار.
‫ساده‌ترین بازی.
‫تو علیه من.
‫تا پای مرگ.
‫عجیبه. مگه میشه تونل‌ها عوض بشن؟
‫- می‌دونستم کریستال‌ها اشتباه می‌کنن. ‫- میشه بعداً بگی حق با تو بوده؟
‫احتمالش هست توهم زده باشم؟
‫گورکن کور.
‫اه!
‫کمکش کنید.
‫ها؟
‫بزن.
‫بزن!
‫همه‌مون به اندازه کافی مرگ دیدیم.
‫اینم نتیجه‌ی دلسوزی برای خاک‌افزارها.
‫اه!
‫چیزی نیست.
‫باید بریم.
‫- به نظرم باید استراحت... ‫- وقت نداریم.
‫الان سربازهای بیشتری می‌فرستن.
‫باید همین الان بریم.
‫اه!
‫کاتارا!
‫ممنون.
‫بن بسته.
‫کاتارا، متاسفم.
‫منم متاسفم.
‫چه خبره؟ مُردیم؟
‫«عشق در تاریکی بیشتر از همیشه می‌درخشد.»
‫منظورش به کریستال‌ها نبود.
‫کریستال‌ها اوما و شو رو توی کوهستان ‫راهنمایی نکردن.
‫کوره.
‫با دیدن مسیریابی نمی‌کنن، با احساسات مسیریابی می‌کنن.
‫احساسات رو حس می‌کنن و بهشون واکنش ‫نشون میدن.
‫خشم، وحشت، ولی بیشتر عشق.
‫«عشق در تاریکی بیشتر از همیشه می‌درخشد.»
‫پس به عشق واکنش نشون میدن؟
‫به نظرت به دستورات شفاهی چه حسی دارن؟
‫ببخشید، آقای گورکن کور.
‫اگه لطف کنی مسیر کاخ رو نشونمون بدی ‫ممنون میشیم.
‫لطفاً؟
‫اه...
‫اه!
‫خواهش می‌کنم، بومی! ‫نیاز به این کارها نیست!
‫اوه، چرا هست.
‫بعضی‌هامون حتی وقتی که نمی‌خوایم ‫هم مجبوریم بجنگیم.
‫جنگ یعنی همین!
‫نه!
‫اه!
‫اگه بودی منظورم رو می‌فهمیدی، ‫ولی خب نبودی.
‫ترکمون کردی.
‫تو آواتار بودی.
‫و ترکمون کردی.
‫تو این دنیا نمیشه به هیچکس تکیه کرد،
‫حتی به دوستانمون.
‫مخصوصاً به دوستانمون.
‫اه.
‫خب، خوش گذشت،
‫ولی وقتشه بازی رو تموم کنیم.
‫اه!
‫ها؟
‫بومی، نمی‌تونم جفتشون رو نگه دارم. ‫کمکم کن!
‫بذار بیفته.
‫بذار بیفته تا ببری.
‫- بومی، این که بازی نیست. ‫- چرا، هست.
‫یه بازی که مجبورت می‌کنه تصمیمات سخت بگیری.
‫این شهر رو نجات بدم، یا اون یکی رو؟
‫آخرین پس مونده غذا به کی می‌رسه؟ ‫یتیم‌خونه یا سربازا؟
‫باید هر روز، هر سال
‫همچین تصمیماتی بگیری.
‫اونم فقط برای نجات این شهر.
‫تو باید کل دنیا رو نجات بدی.
‫بذار بیفته، آنگ،
‫و یاد بگیر آواتار بودن به چه معناست.
‫نه!
‫پس کار دنیا تمومه.
‫ساکا، پادشاه رو نجات بده.
‫ها؟
‫اه!
‫آنگ، حالا!
‫خوبی؟
‫خب، بچه جون، خوب بلدی خونه رو روی ‫سر بقیه خراب کنی‌ها.
‫متقلب! تقلب کردی!
‫تنهایی کاری نکردی،
‫پس هیچی یاد نگرفتی.
‫اشتباه می‌کردی.
‫آدم می‌تونه به دوستاش تکیه کنه،
‫منم فقط همینجوری می‌خوام دنیا ‫رو نجات بدم.
‫با دوستام.
‫مثل بچه‌ها فکر می‌کنی.
‫مگه بده؟
‫ها؟
‫این رو یادته؟
‫برای صدا کردن دوستام ازش استفاده می‌کنم.
‫الان هم می‌خوام همین کار رو بکنم.
‫دوست قدیمیت رو صدا بزن.
‫حق با تو بود.
‫من نبودم که تو یا دنیا رو نجات بدم.
‫ولی الان دیگه اینجام.
‫اعلی حضرت،
‫نیروی تقویتی رو فرا خوندیم.
‫و... و... نگهبان‌های دیوار رو دو برابر کردین؟
‫- بله، اعلی حضرت. ‫- خوبه. بگو الان میام.
‫وایسا، چی شده؟
‫نیروهای ملت آتش دارن میان. ‫تا سپیده‌دم می‌رسن.
‫بهتون حمله شده؟
‫حمله میشه، ولی آماده‌ایم.
‫خوشبختانه، یه منبع بهمون خبر داد.
‫سای؟
‫این مکانیک به ژنرال‌ها خبر داد یه شبکه از ‫جاسوس‌ها تو شهر هستن.
‫کمک کرد دستگیرشون کنیم. ‫خب، دیگه برید.
‫آواتار باید خودش رو به جاهایی برسونه. ‫اینجا با ما.
‫وقتشه که اوماشو هم به جنگ بپیونده.
‫اوه، ولی یه چالش دیگه برات دارم.
‫کلم‌هام!
‫اه.
‫انگار یه سره داریم سوار قایق میشیم ‫یا ازشون پیاده میشیم.
‫شاید اینم تقدیر ماست، شاهزاده زوکو.
‫اه، خوبه. زیاد دیر نشده.
‫- اینجا چیکار می‌کنی، عمو؟ ‫- همون کاری که تو می‌کنی.
‫اومدم واسه یه سفر به یاد ماندنی آماده بشیم.
‫می‌خوای همراه من بیای؟
‫دست پر اومدم. ‫کلی چای آوردم.
‫من پرستار نمی‌خوام.
‫یه دوست چی؟
‫پدرم تکلیفم رو مشخص کرد
‫که تا آواتار رو پیدا نکنم نمی‌تونم برگردم...
‫یعنی
‫برگشت به خونه ممکنه خیلی طول بکشه.
‫خونه.
‫هر چی که می‌خوام توی این کشتیه.
‫گفتم که، کلی چای برداشتم، هوم؟
‫چیه، زوکو؟
‫هیچی.
‫بیا ببریمت خونه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»