‫[قسمت دوم: هی‌سو]
‫الو، هی‌سو. الان میام رستوران.
‫اون‌سو، شرمنده. من هنوز خونه‌م.
‫چرا؟ چیزی شده؟
‫یه دفعه‌ای مجبور شدم با ناشرم جلسه بذارم.
‫دوباره؟
‫اذیت نکن، شش ماهی میشه همدیگه ‫رو ندیدیم.
‫آره، بعد از مهلت تحویل پروژه‌م ‫بهت زنگ میزنم.
‫همین که دیدمش کافیه.
‫ساعت هفت و ده دقیقه تو گیت دویست و ‫پنجاه و یک سوار میشید.
‫- ممنون. ‫- پرواز خوبی داشته باشید.
‫لطفاً ژاکتتون رو بذارید تو جعبه.
‫به همین سادگی بود...
‫ولی خیلی طول کشید برسم اینجا.
‫پونصد متر دیگر به راست بپیچید.
‫[روز قبل]
‫مامان، خوبی؟ ‫ببخشید، مامان. همه‌ش تقصیر منه.
‫دیگه داریم می‌رسیم به خانه سالمندان جدیدت. ‫یه کم جلوتره...
‫می‌خوای بریم یه نگاه به گل‌های خوشگل بندازیم؟
‫چقدر خوشگل شدی، مامان.
‫وقتشه که سوار هواپیما بشید.
‫[جین‌پیو]
‫مامان؟
‫[تماس تصویری جدید: جین‌پیو]
‫مامان!
‫مامان، خوبی؟ مامان! ای وای! ‫تحمل کن!
‫خانم؟
‫از الان دو ساعت وقت داری.
‫مسافر جو هی‌سو،
‫مسافر پرواز ساعت ۷:۴۰ شب به ‫مقصد مینیاپولیس.
‫مسافر جو هی‌سو،
‫لطفاً برای سوار شدن سریع به ‫گیت ۲۵۱ گزارش بدید.
‫ناری؟
‫ناری.
‫ناری. ای وای، نه!
‫نه...
‫پاشو.
‫فقط برو.
‫باید خودت رو نجات بدی.
‫[جلسه گفتگوی نویسنده کتاب کودکان]
‫دارم میام تو.
‫دیشب از بس خوب خوابیدم، ‫بیدار شدم دیدم سهام بازار آمریکا رفته بالا.
‫عجب صبح فوق‌العاده‌ای.
‫تو هم خوب خوابیدی؟
‫آره.
‫امروز بافتش زیاد ملایم نیست.
‫ببخشید.
‫فردا یه بهترش رو درست کن.
‫حتماً.
‫نیاز نیست.
‫حتماً دیشب خیلی ناراحت بودم،
‫که همچین اشتباهی کردم.
‫متاسفم.
‫دیگه تکرارش نکن.
‫هر جا بری پیدات می‌کنم.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫تو هم همینطور.
‫درها در حال باز شدن هستند.
‫چقدر سر و صدا می‌کنن.
‫دیروز فکر کردم تو مرکز هنری سئولم.
‫می‌خواستم لوله بازکن رو بکوبم به سقف،
‫ولی مامانم باز باهاش کار داشت.
‫هر دفعه با توالت مشکل داره.
‫بگذریم،
‫امروز هم هیچی نشده روز مزخرفی به نظر میاد.
‫آره.
‫می‌بینمت.
‫طبقه اول.
‫ای بابا، مگه طبق اول رو فشار ندادی؟
‫درها در حال باز شدن هستند.
‫اینجا احساس امنیت نمی‌کنم.
‫عزیزم؟
‫خیلی بدم میاد وقتی وسایلم می‌شکنن.
‫ببخشید.
‫امروز عجله نداریم.
‫اول این کار رو می‌کنیم.
‫چون ناری مُرده،
‫کل توجهم مال تو میشه.
‫کانال رو عوض نکن. با ما همراه باشید.
‫هفته پیش حالت بد شد؟
‫آره.
‫خیلی ناراحتم که بچه رو از دست دادی.
‫حیف شد.
‫ای کاش بهم می‌گفتی حامله‌ای.
‫منم خبر نداشتم.
‫فکر نکن با خریتت می‌بخشمت.
‫اون روز که محکم به شکمت ضربه ‫نزدم، ولی دکتر...
‫وقتی یاد نگاهی که بهم انداخت میفتم
‫حالم بد میشه.
‫بیا دیگه اشتباهات قبلی رو تکرار نکنیم.
‫آره.
‫دوستت دارم.
‫می‌دونم.
‫ممنون بابت غذا.
‫- اون‌سو... ‫- تماس شما وصل نمی‌شود.
‫لطفاً بعد از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید.
‫[شرمنده، الان نمی‌تونم صحبت کنم]
‫[سفر در زمان ناری]
‫همونطور که از نمودار می‌بینید،
‫نشونه‌هایی از بهبودی دیده میشه.
‫اما شاخص‌های میانگین متحرک و واگرایی و همگرایی ‫میانگین متحرک نشون میده که بازار...
‫خودم از رویه بازار با خبرم.
‫بله، البته.
‫به نظرم باید شاخص نوسانات رو زیر نظر بگیریم و ‫بعدش استراتژیمون رو اصلاح کنیم.
‫استراتژی شما چیه، آقای نو؟
‫دقیقاً برای همین آماده اومدم.
‫خانم،
‫یه لحظه.
‫الو؟
‫مکمل‌هات رو خوردی؟
‫آره. ممنون.
‫الان پیش مراجعه‌کننده هستم.
‫آره. می‌بینمت.
‫وای خدا، شرمنده.
‫خانمم پرسید مکملم رو مصرف کردم یا نه.
‫حتماً شوهر خوبی هستید.
‫پس فقط مشاور سرمایه‌گذاری خوبی نیستید.
‫عزیزم، وقتی رمان‌های معمایی می‌خونی...
‫میری به صفحه آخرش؟
‫امروز اون‌سو رو
‫تو مرکز خرید دیدم.
‫هنوز هم
‫ازش خوشم نمیاد.
‫قهوه‌ت داره آماده میشه.
‫خوشگله.
‫برگرد.
‫الو، مامان.
‫فردا قراره بریم بیرون.
‫خودت رو خوب آرایش کن.
‫دیشب من رو کوبید به دیوار
‫و خفه‌م کرد.
‫انگار یه کابوس بود.
‫باورم نمیشد دارم تجربه‌ش می‌کنم.
‫صبح با درد و کبودی بیدار شدم.
‫ولی مطمئنم که
‫اونم بابت کاری که انجام داده عذاب وجدان داره.
‫چون
‫امروز
‫برام گل فرستاد.
‫اولش،
‫باور می‌کنید که تاثیر عشقه.
‫هر چی باشه، قبلاً آدم مهربونی بود
‫و شما اولویتش بودید.
‫ولی یه لحظه میاد
‫که می‌فهمید این مدت قربانی خشونت بودید.
‫درست وقتی خشونتی رو تجربه می‌کنید ‫که تقریباً شما رو به کشتن میده.
‫تا اون لحظه،
‫اعتماد به نفستون اینقدر اومده پایین ‫که تنهایی نمی‌تونید برید بیرون.
‫باید از اطرافیانتون کمک بگیرید.
‫شاید فکر میکنید کسی کمکتون نمی‌کنه، ‫ولی اینطور نیست.
‫بیشتر از اونی که فکرش رو بکنید ‫مردم مشتاق کمک کردن به شما هستن.
‫اون یکی دستتون رو ببینم.
‫[سه ماه قبل]
‫و پاهاتون.
‫این گزارش پزشکیتون و یه سی‌دی ‫از ایکس‌ری‌هاتونه.
‫- هی، چوی گیونگو. ‫- بله، قربان.
‫مهمون داری.
‫نمی‌دونستم محل کارت اینجاست.
‫هی! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داداشم این نزدیکی زندگی می‌کنه.
‫فکر کنم تو حوزه قضایی شماست.
‫اوه، جدی؟
‫هی‌سو؟
‫جین‌یونگ.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همدیگه رو می‌شناسید؟
‫زن داداشمه.
‫که اینطور. سلام.
‫من سال پایینی خانم نو تو آکادمی پلیس بودم.
‫اگه می‌دونستم زن داداش ایشونید، ‫زودتر کارتون رو راه می‌انداختم.
‫عذر می‌خوام.
‫نه، عیبی نداره.
‫جین‌یونگ...
‫[گزارش پزشکی از آسیب فیزیکی]
‫هی‌سو!
‫بله؟
‫دوست صمیمیته؟
‫حتماً خیلی نگرانش بودی
‫که رفتی از طرفش گزارش دادی.
‫مطمئنم دوستت همچین آدمی نیست، ‫ولی اول مطمئن شو.
‫بعضی از خانم‌ها خودشون رو ناقص می‌کنن ‫بعد با گزارش پزشکی میرن شکایت می‌کنن.
‫ممکنه بابت اتهام غلط حکم سنگینی بگیری.
‫به دوستت بگو
‫اگه می‌تونه مشکلش رو به صورت خصوصی ‫حل کنه.
‫چرا؟
‫چون نود و نه درصد پرونده‌های خشونت خانگی ‫بدون مجازات می‌مونه.
‫واقعیت همینه.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم همینطور.
‫وقتی زنی رو می‌بینید که کمک می‌خواد،
‫بهش بگید، «تقصیر تو نیست.»
‫و خواهش می‌کنم،
‫محکم بغلش کنید.
‫متضاد عشق نفرت نیست.
‫بلکه بی‌تفاوتی و غفلته.
‫واقعاً تاثیرگذار بود.
‫این هزارمین کنفرانس کو جونگ‌سوک بود.
‫من بزرگترین متحد زنان کره‌ای هستم، ‫باید هم تاثیرگذار باشه.
‫نظرت چیه؟
‫عالی بود.
‫موضوعش یه مقدار سنگین بود، نه؟
‫ولی خب یه موضوع ثابت‌شده‌ست که ‫همیشه جواب میده.
‫فقط نشون میده که خشونت خانگی پشت ‫درهای بسته چقدر شایعه.
‫ای کاش مردم همدیگه رو عصبانی نمی‌کردن و ‫وظیفه خودشون رو ایفا می‌کردن.
‫واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.
‫هی‌سو،
‫باز افتادی؟
‫بله.
‫باز از پله‌های آپارتمان؟
‫پسرم، یه سر برو دیدن مدیر ساختمون
‫و بگو برای پله‌ها لبه بسازن که مردم ‫اینقدر سر نخورن.
‫اینا وظیفه یه مرده. وقتی زن‌ها حرف میزنن ‫هیچی عوض نمیشه.
‫چشم.
‫بهش میگم.
‫- سلام، مامان. ‫- اومدی.
‫- چه زود اومدی. ‫- مبارک باشه، مامان.
‫- ممنون. ‫- شرمنده که سخنرانیت رو از دست دادم.
‫ناراحت شدم. خیلی عالی پیش رفت.
‫از تو کمتر از اینم انتظار نمیره.
‫ما خیلی وقته سفارش دادیم.
‫جدی؟
‫کدوم غذای اینجا خوشمزه‌ست؟
‫از اوندفعه که دیدمت چطوری، هی‌سو؟
‫خوبم.
‫به این زودی داری میری؟
‫آره، باید برگردم کلانتری.
‫راستی، چه بلایی سر دوستت اومد؟
‫شکایت کردی؟
‫نه.
‫گفت اینقدر خسته شده که دیگه ‫جون نداره بهش فکر کنه.
‫چه تصمیم خوبی.
‫دوستت رو میگم. تصمیم درستی گرفت.
‫به نظرت جین‌یونگ می‌تونه منصب ‫دفتر ریاست‌جمهوری رو بگیره؟
‫خیلی با استعداده، مطمئنم قبول میشه.
‫مگه به استعدادش ربطی داره؟
‫بابا مُرده، ولی با پارتی بازیش تونست ‫کار پیدا کنه.
‫مگه سعی کردی با جین‌یونگ در تماس بمونی؟
‫نه.
‫آخه امشب ازت پرسید،
‫- «از اوندفعه که دیدمت چطوری، هی‌سو؟» ‫- از اوندفعه که دیدمت چطوری، هی‌سو؟
‫چطور مگه؟
‫همینجوری...
‫یه حال و احوال پرسی ساده نیست.
‫گفتم شاید یه رازی بین شماست.
‫نه...
‫تو دستشویی درباره چی صحبت کردید؟
‫درباره سخنرانی مادر.
‫یعنی چی؟
‫می‌تونست اینترنتی تماشاش کنه.
‫یه کم دیگه بنوشیم؟
‫من که دو لیوان نوشیدم.
‫وقتی خونه پیش منی می‌تونی یکی دو لیوان ‫دیگه هم بنوشی.
‫باید برم مغازه چغندر بگیرم.
‫برای آبمیوه فردا صبحت چیزی نمونده.
‫یادم رفت بهت بگم من رو جلوی ‫مغازه پیاده کنی.
‫پس زود باش.
‫باشه.
‫عزیزم.
‫باز سهام آمریکا اومده پایین.
‫[اون‌سو]
‫متاسفم، اون‌سو.
‫[بسته شما رسید]
‫هی‌سو!
‫هی‌سو. منم، اون‌سو!
‫خونه‌ای، نه؟
‫چی شده؟
‫چرا اینقدر عجیب رفتار می‌کنی؟
‫برو، اون‌سو. بعداً بهت زنگ میزنم.
‫چه خبر شده؟ ‫یه لحظه در رو باز کن.
‫فقط... برو، خواهش می‌کنم.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫اون‌سو، باید بری. ‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫نگو کار جین‌پیوئه.
‫اون‌سو. اون‌سو! تو خونه دوربینه.
‫زود باش.
‫بیا اینجا.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫چند وقته داری اینجوری زندگی می‌کنی؟
‫چیزی نیست. هیچی نیست.
‫برو. چیزی نیست.
‫گردنبندی که گردنته...
‫این.
‫به هی‌سو میاد؟
‫نگو هر دفعه که کتکت میزنه برات ‫هدیه می‌گیره.
‫نه. یه هدیه‌ست دیگه.
‫کِی شروع شد؟ چرا هیچی نگفتی؟
‫اگه دوربین رو ببینه میاد خونه. ‫باید بری.
‫باید بری دکتر. ‫اگه آسیب کتک خوردنت...
‫کتکم نزده.
‫افتادم زمین. همین.
‫- پس بیا بریم کلانتری... ‫- اونطور نیست.
‫بس کن.
‫آدم از کجا باید بیفته که به این ‫حال و روز بیفته؟
‫تازه تو رو زیر نظر هم گرفته.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫همه‌ش تقصیر خودمه، نگران نباش.
‫مگه می‌تونم نگران نباشم؟
‫مگه تا حالا نگرانم بودی؟
‫هی‌سو.
‫زودتر داره برمی‌گرده خونه. ‫باید بری.
‫قبل رفتن می‌خوام ببینمش.
‫- گفتم خوبم... ‫- این رو میگی؟
‫به این میگی «خوب؟»
‫منم فکر می‌کردم مامانم دیگه کتک نمی‌خوره،
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫بابا دیروز کتکش زد.
‫هی‌سو،
‫هنوز دیر نشده.
‫اگه کاری نکنی، هیچی عوض نمیشه.
‫چرا فکر می‌کنی کاری نکردم؟
‫سعی کردم باهاش روبرو بشم
‫و سعی کردم فرار کنم.
‫حتی سعی کردم به پلیس گزارشش رو بدم، ‫ولی نشد.
‫آخرش برمی‌گردم اینجا.
‫الان دیگه من کمکت می‌کنم.
‫می‌خوای جای من کتک بخوری؟
‫ببین، به نظر من...
‫همین که امشب کتک نخورم...
‫یا حداقل یه بار کمتر کتک بخورم
‫برام مهم‌تره.
‫پس برو.
‫من امروز...
‫امروز صبح آب چغندر نگرفتی. ‫الان یه کم برام آماده کن.
‫روزی که قرار بود تو مرکز خرید ‫نهار بخوریم،
‫اومدی بهم بگی ولی رفتی، نه؟
‫همون روز باید بهت زنگ می‌زدم.
‫متاسفم، هی‌سو.
‫چطور می‌تونستم
‫بهت بگم؟
‫یادته قبلاً رنگ مورد علاقه‌مون چی بود؟
‫[ژوئیه سال ۲۰۰۸]
‫هی‌سو، عاشق این رنگ میشی.
‫نمی‌خوام.
‫کجا باید بزنمش؟
‫- خوشگل شدم؟ ‫- آره.
‫عاشقش شدم.
‫- خوشگل شدم؟ ‫- خیلی.
‫فکر می‌کردم شماره ۳۵ از کلاس سوم یعنی جو اون‌سو ‫همیشه قراره هوای شماره ۳۶، جو هی‌سو رو داشته باشه.
‫متاسفم، هی‌سو.
‫بدون که تنها نیستی.
‫[حذف هفت پیام]
‫سلام.
‫من ساکن طبقه پایینم، واحد ۱۴۰۱.
‫درسته.
‫من...
‫دیر وقت می‌خوابم.
‫اگه خواستی یه سر بهم بزن.
‫الو؟
‫یه رژ لب پررنگ‌تر بزن. ‫هنوز رنگ پریده‌ای.
‫کجا میریم؟
‫میدون جنگ.
‫اگه من نبودم مدیر شعبه خیلی وقت ‫پیش اخراج شده بود،
‫اونوقت پررو میاد عملکرد من رو ‫ارزیابی می‌کنه.
‫امروز نشونش میدم چطوری میشه با یه ‫مراجعه‌کننده گردن‌ کلفت قرارداد بست.
‫برای همیشه دهنش رو می‌بندم.
‫و دهن جین‌یونگ رو.
‫نگفته بودی نمایشگاهه.
‫نمایشگاهه.
‫که چی؟
‫میشه یه کوچولو لبخند بزنی؟
‫- هر روز خوشگل‌تر میشید. ‫- این چه حرفیه.
‫خانم؟
‫سلام.
‫- از کجا خبر داشتی؟ ‫- تبریک میگم.
‫ترجیح میدم تو همچین روزی کار نکنیم.
‫به قصد کار نیومدم.
‫خانمم این نمایشگاه رو بهم معرفی کرد.
‫همون خانم مهربونت که بهت یادآوری ‫می‌کنه مکمل‌هات رو بخوری؟
‫بله.
‫خانمم تو دانشکده هنر درس خونده، ‫زیاد میریم نمایشگاه.
‫جدی؟
‫امیدوارم زیاد به آثار من سخت نگیری.
‫نمایشگاه فوق‌العاده‌ایه. ‫واقعاً تاثیرگذاره.
‫خیلی‌ها حواسشون به منه.
‫تمومش کن.
‫«خیلی‌ها حواسشون به منه.»
‫«تمومش کن.»
‫اومدی؟ خیلی ممنون.
‫قدرت تصور فوق‌العاده‌ای داره.
‫خانم جو، این برای شماست!
‫[جشنواره کتاب کودکان بولونیا سال ۲۰۲۲] ‫[نمایشگاه برنده]
‫خیلی ممنون!
‫سه، دو، یک!
‫بولونیا؟
‫گفتی بولونیا؟
‫هی.
‫هی‌سو.
‫تنها می‌خوای بری؟
‫هرگز.
‫حالم زیاد خوب نیست.
‫فکر نکنم به جشنواره کتاب بولونیا برسم.
‫خداحافظ.
‫خجالت می‌کشم که یه فارغ‌التحصیل هنر داره ‫آثارم رو تماشا می‌کنه.
‫این نقاشی چیه؟
‫فکر کنم می‌تونم بابت ادای احترام به ‫پیکاسو نادیده‌ش بگیرم.
‫ولی اسم این قطعه سرناد عشقه.
‫ولی عشقش دقیقاً کجاست؟
‫- اینجا؟ ‫- خیلی نوشیدی.
‫بچه که بودم،
‫بابام من رو تو آکادمی هنرهای زیبای گانگنونگ ‫ثبت نام کرد،
‫به امید اینکه وقتی بزرگ شدم مثل شین سایمدانگ
‫یه هنرمند خانم معروف بشم.
‫اگه حال و روز الانم رو می‌دید،
‫مطمئنم می‌گفت...
‫«به این میگن هنر
‫و به اینجا میگن نمایشگاه، پس چرا...»
‫بله؟
‫عزیزم.
‫یه لحظه.
‫هنوز توضیح ایشون رو نشنیدم.
‫کدوم بخش از نقاشی عشق رو به ما نشون میده؟
‫بیا بریم.
‫خانم.
‫انگار فقط یک لایه جسو روی بوم نقاشی زدید،
‫ولی حداقل می‌تونستید...
‫خانم.
‫متاسفم.
‫شرمنده‌م. واقعاً متاسفم، خانم.
‫متاسفم.
‫بذار برم ازش عذرخواهی کنم. خواهش می‌کنم؟
‫نه، وایسا، تو رو خدا.
‫کمربندت رو باز کن و تو ماشین ‫بالا نیار.
‫هی‌سو، خواهش می‌کنم نکن! نه!
‫اون‌سو.
‫می‌خوام همین الان تمومش کنم.
‫نه، هی‌سو، نمی‌تونی!
‫خواهش می‌کنم نکن!
‫نه!
‫نمی‌خوام به دست اون بمیرم.
‫نو جین‌پیوئه که باید بمیره. ‫چرا تو باید بمیری؟
‫چون این وضعیت به شرطی تموم میشه ‫که یه نفر بمیره.
‫اگه همچین بلای وحشتناکی سر تو هم بیاد...
‫بیا بکشیمش.
‫شوهرت رو می‌کشیم.