‫♪ رویای اصلی توی باد و بارون ♪
‫♪ مدفون می‌مونه ♪
‫♪ منتظر می‌مونه تا آفتاب بتابه ♪
‫♪ تا کم‌کم زنده بشه ♪
‫♪ می‌خوام بین آسمان‌خراش‌ها سفر کنم ♪
‫♪ حتی اگه مسیر پرفراز و نشیب باشه ♪
‫♪ در بین جمعیت، سخت می‌شه دید ♪
‫♪ مثل انبوه ستارگان در کنار هم ♪
‫♪ یادمون میره که خودمون ‫هم یه روز می‌درخشیدیم ♪
‫♪ میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ بدون هیچ تردیدی ♪
‫♪ آینده رو می‌گیرم، بدون شک و تردید ♪
‫♪ چون نترسم ♪
‫♪ پس میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫[زیبا مثل تو]
‫[قسمت ۲۷]
‫ببین. اصلاً بهم پیام نداده
‫زنگم نزده.
‫چطور تونست این کارو بکنه؟
‫نمی‌دونه من عصبانیم؟
‫وقتی دوستی داری،
‫نباید این‌جوری رفتار کنی.
‫وگرنه غمگین
‫و ناراحت میشه.
‫فهمیدی؟
‫تو شیائومنگ، دختر احمق!
‫دوباره کلیدا رو فراموش کردی؟
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟ من سرم شلوغه.
‫دارم دنبال یه چیزایی می‌گردم.
‫این‌قدر سرت شلوغه؟ پس می‌رم.
‫خوشگل شدی.
‫رفتارت بچه‌گانه‌ست.
‫نه به اندازه تو.
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫اومدم نامزد عصبانیمو لوس کنم.
‫کی عصبانیه؟
‫بیا دیگه.
‫ سوءتفاهم برامون پیش اومده.
‫تا کی قراره
‫قهر باشی؟
‫کی قهره؟
‫دیروز، کی قبل اینکه من توضیح بدم
‫فوری رفت؟
‫حتی منو تو بارون تنها گذاشتی.
‫من فقط عصبانی بودم.
‫عصبانی بودن به احساساتمون ضربه می‌زنه.
‫اگه ناراضی هستی،
‫فقط بهم بگو.
‫هر چیزی می‌تونم بگم؟
‫البته.
‫دیشب کل شب داشتم دعوات می‌کردم.
‫چطور اذیتت کردم؟
‫ما باهم رابطه داریم، نه؟
‫می‌دونی زنگ دی بهت حس داره،
‫ولی بازم باهاش شام خوردی.
‫فقط برای کار بود.
‫چه کاری؟
‫برای مرزبندی.
‫قراره همه سهامم تو گوانگهوا رو
‫بهش برگردونم.
‫شاید هر چند ساعت ‫نتونم باهات تماس بگیرم.
‫ولی هر جا یا هر وقت،
‫وقتی بخوای،
‫می‌دونی من کجام.
‫اون موقع دیگه لازم نیست حدس بزنی.
‫[جی شینگ، هان تینگ شش متر اون‌طرف‌تره.]
‫آروم شدی؟
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫برای استراحت.
‫به دریا نگاه کن
‫و به هیچی فکر نکن.
‫ذهنتو آروم کن.
‫یه ضرب‌المثل قدیمی هست.
‫وقتی به هیچی فکر نمی‌کنی،
‫مغزت بیشترین فعالیتو داره.
‫نمی‌دونی؟
‫یه ضرب‌المثل دیگه هم هست.
‫گوش دادن به اقیانوس
‫آرومت می‌کنه.
‫راستش،
‫از وقتی اینو تجربه کردم،
‫یه کم گیج شدم.
‫بین همکلاسی‌هام،
‫بعضی‌ها معلم شدن.
‫بعضی‌ها خواننده شدن.
‫ولی من...
‫من هر کاری می‌کنم،
‫ولی هیچی رو خیلی خوب بلد نیستم.
‫فکر می‌کنم این هدر دادن جوونیه.
‫می‌دونی دریا چقدر قدمت داره؟
‫۴.۶ میلیارد سال!
‫ولی ما چند سالمونه؟
‫من ۲۳ سالمه و تو ۲۲ سالته.
‫ما آدما خیلی کوچیکیم.
‫چه برسه به جوونی،
‫حتی کل زندگی هم ناچیزه
‫جلوی دریا.
‫به من نگاه کن.
‫من اینو فهمیدم.
‫برای همین هیچ‌وقت نگران
‫چیزایی که تو گفتی نیستم.
‫بیا فقط
‫کاری کنیم که پشیمون نشیم.
‫اگه هی فکر کنیم
‫به چیزی که از دست دادیم
‫و چیزی که می‌تونیم به دست بیاریم،
‫اون موقع واقعاً جوونیمونو هدر دادیم.
‫خیلی خب. حرفت حسابی بود.
‫باید بیشتر به دریا نگاه کنم.
‫هر چقدر موج‌ها قوی باشن،
‫دریا همیشه همونه که هست.
‫هر چقدر سر و صدا باشه،
‫من بازم می‌تونم پخش زنده داشته باشم!
‫بیا!
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫حدس بزن چی کشیدم.
‫پیازچه، فلفل.
‫اون سیب‌زمینیه.
‫غذای سرخ‌کرده می‌خوای، لو لینجیا؟
‫چی داری میگی؟
‫دیگه نمی‌کشم.
‫اون قلب و لیمو بود.
‫لو لینجیا!
‫بعداً وقت داری؟
‫آره. برای چی؟
‫یه سی‌دی قدیمی دارم.
‫سی‌دی داشوئه،
‫خواننده مورد علاقه‌م.
‫برای کافه‌ت بهت می‌دمش.
‫می‌خوای؟
‫البته.
‫این اولین چیزیه که بهم می‌دی.
‫الان بریم؟
‫بریم.
‫می‌دونی چیه؟
‫کلاه ایمنی بهترین دوستت
‫واقعاً بهم میاد.
‫البته.
‫این کلاه ایمنی مخصوصه
‫که برای شینگ آماده کردم.
‫تو خیلی آروم می‌ری. من می‌رونم.
‫چقدر می‌تونی تند بری؟
‫سوار شو.
‫باشه.
‫محکم بگیر.
‫رسیدیم.
‫بریم.
‫خیلی تند می‌رفتی.
‫نمی‌دونستم این‌قدر خوب می‌تونی برونی.
‫از حد سرعت تجاوز نکردم.
‫ترجیح می‌دم پیاده برم تا آروم برونم.
‫اون حوصله‌سربره.
‫بیا بریم.
‫کاملاً با پخش زنده‌ت فرق داری.
‫تو منو نمی‌شناسی.
‫بیشتر پخش زنده‌مو ببین.
‫فراموش نکن من اون کارو برات جور کردم.
‫حداقل پول یه چرخو من دادم.
‫باشه بابا.
‫[کنارگذر یوشان - پلاک ۳]
‫بالاخره رسیدیم.
‫واقعاً وحشتناک بود؟
‫آقای هان.
‫تینگ، تو...
‫کدوم لباسو بردارم؟
‫هر دو.
‫شینگ.
‫بذار معرفیش کنم.
‫این هان تینگه، نامزدم.
‫به چی می‌خندین؟
‫تینگ، کی نامزدش شدی؟
‫خب، این
‫یه معرفی رسمیه، نه؟
‫دقیقاً.
‫چرا زل زدید به ما؟
‫بین شما چه خبره؟
‫آره. رابطه‌تون چیه؟
‫ما... ما فقط دوستیم.
‫لو لینجیا رو آوردم اینجا
‫تا به سی‌دیم گوش بده.
‫آره، نباید
‫خانم رئیس و نامزد مهربونشو اذیت کنیم.
‫شیائومنگ، برو سی‌دی رو بیار
‫بعد می‌ریم خونه من.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫مامان... مامانم خونه‌ست.
‫من اومدم. بریم.
‫شینگ، باید بریم.
‫ما و پسرداییم و زنش
‫بیاین یه روز با هم شام خانوادگی بخوریم.
‫بیا بریم.
‫خداحافظ.
‫می‌رم لباس عوض کنم.
‫بیا داهوانگ رو ببریم
‫برای دورهمی خانوادگی.
‫واقعاً؟
‫پس نوه‌م
‫واقعا یه دختر خوب پیدا کرده.
‫درسته.
‫هردومون با چشمامون
‫اینو دیدیم.
‫این عالیه.
‫دیگه لازم نیست نگران باشم
‫که تینگ تنها می‌میره.
‫درسته.
‫چیز نادریه.
‫خب، خانم هان.
‫من و شیائومنگ می‌ریم بالا برای موسیقی.
‫این کارو نکن.
‫بازم بگین.
‫چطور رفتین تو؟
‫چطور تینگ
‫و اون دختره رو دیدین؟
‫واقعاً تینگ
‫شلوار پیژامه زنونه پوشیده بود؟
‫مامان، یه میلیون بار شنیدی.
‫اگه ادامه بدی،
‫مثل خاله‌زنک‌ها می‌شی.
‫دقیق‌تر فکر کنین.
‫مطمئن شو چیزی از قلم نیفتاده باشه.
‫باشه.
‫برای آخرین بار می‌گم.
‫من و شیائومنگ برای ‫برداشتن سی‌دی رفتیم بالا.
‫شیائومنگ در رو باز کرد.
‫بعد من رفتم تو.
‫دیدم تینگ اونجا وایستاده.
‫♪ چقدر طول کشیده؟ ♪
‫♪ ما اتفاقی همو دیدیم ♪
‫♪ چهره‌ای تو خاطرم حالمو عوض می‌کنه ♪
‫♪ یه چیزی می‌گه و یه چیزی می‌شنوه ♪
‫♪ این همون مردیه که منتظرش بودم ♪
‫♪ اغلب خسته‌م ♪
‫♪ تو همیشه پشتمی ♪
‫♪ هر روز بارونی ♪
‫شینگ،
‫درو برام باز کن.
‫باشه.
‫رمز چیه؟
‫۹۵۱۱۰۳.
‫تاریخ تولدم؟
‫تولد صاحب‌خونه‌ست.
‫چیش عجیبه؟
‫می‌خوای با یه ترفند
‫منو صاحب‌خونه کنی؟
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫اختیار در رو می‌خوام.
‫اگه یه روز اذیتم کنی،
‫می‌ذارم پشت در وایستی.
‫هر چی تو بگی.
‫♪ بعد از انتظار طولانی، غایب نیستم ♪
‫♪ تو چهارراه، دستتو محکم می‌گیرم ♪
‫به خونه خوش اومدی.
‫♪ لازم نیست همو خیلی سریع قبول کنیم ♪
‫♪ نیازی هم به عشق عجولانه نداریم ♪
‫♪ ما همون‌جا می‌مونیم، نمی‌ریم ♪
‫♪ یه روزی انتظار دارم ♪
‫♪ برگردی ♪
‫♪ اول حرف زدن یعنی کوتاه اومدم ♪
‫♪ باز بدون تردید عاشق می‌شم ♪
‫♪ به‌جای اینکه بگذرم ♪
‫حتی درخت گربه هم آماده‌ست.
‫قراره
‫داهوانگ رو بیاری اینجا، نه؟
‫آره.
‫ولی چیزی بیشتر از داهوانگ می‌خوام.
‫این‌قدر تنده؟
‫بچشش.
‫اصلاً تند نیست.
‫هر چی تو بگی...
‫وای نه.
‫فلفل بیشتر نریز.
‫تو نمی‌تونی غذای تند بخوری.
‫تو تند دوست داری.
‫باید به سلیقه‌ی تو عادت کنم.
‫اشکالی نداره.
‫من می‌تونم غذای غیرتند بخورم.
‫طعم چیزی که تو دوست داری رو می‌چشم.
‫جوانه‌های چشاییتو
‫خراب نکن.
‫تندی یه حس درده
‫نه طعم.
‫کسی که به تندی عادت داره
‫به‌سختی می‌تونه غذای ملایم بخوره.
‫می‌دونی چرا
‫غذای تند به آدما درد می‌ده
‫و راحت معتادشون می‌کنه؟
‫چرا؟
‫چون یه درد کوچیک
‫می‌تونه اون ناحیه مغز رو فعال کنه
‫که احساساتو کنترل می‌کنه
‫تا آدما
‫یه حس خوشایند داشته باشن.
‫درد می‌تونه حس خوشایندی بیاره؟
‫اینا با هم منافاتی ندارن.
‫غذای تند
‫معمولاً با حرارت بالا پخته می‌شه.
‫وگرنه خوب پخته نمی‌شه.
‫غذاهای تند
‫اغلب منو یاد تو می‌ندازن.
‫یاد من؟
‫منظورت اینه که من تندمزاجم؟
‫من خیلی هم خوش‌اخلاقم.
‫دارم از سرسختیت تعریف می‌کنم،
‫قدرت جمع‌شده‌‌ت،
‫و اشتیاقت به زندگی.
‫چرب‌زبون‌تر شدی.
‫این تفاوتی تو گوشت گاو ایجاد می‌کنه؟
‫رطوبت و مواد مغذی گوشت گاو
‫روی حرارت
‫می‌تونن فوراً جامد بشن.
‫طعمش لطیف‌تر می‌شه.
‫می‌گن
‫آشپزی نشون‌دهنده نگرش آدمه
‫به زندگیه.
‫من کارا رو با ظرافت تو انجام نمی‌دم.
‫این یعنی زیاد دعوامون میشه؟
‫آدما فرق دارن.
‫اختلاف‌نظر اجتناب‌ناپذیره.
‫دعوا کردن...
‫اونم دوپامینو زیاد می‌کنه.
‫اگه این فرضو بکنم،
‫شاید همیشه
‫بخوام باهات دعوا کنم.
‫اون موقع با غذا
‫ساکتت می‌کنم.
‫آقای ژو،
‫فکر می‌کنم عادت کردی شرکت منو
‫سکوی پرشت کنی.
‫چانگ،
‫من فقط بیشتر به فکر
‫هزاران کارمندمم.
‫از اینت خوشم میاد،
‫درستکار بودنت.
‫مرسی، چانگ.
‫دونگ‌یانگ مدیکال چندبار
‫تو قیمت خرید کوتاه اومد
‫انگار مصممن
‫شرکتت رو بخرن.
‫من هنوزم می‌تونم سکوی پرشت باشم
‫با یه قیمت بالاتر.
‫منظورت چیه؟
‫دفعه بعد، بدون ترس،
‫باهاشون برای قیمت بالاتر مذاکره کن.
‫بهشون بگو
‫من قیمت فعلی رو قبول کردم.
‫حتی اگه من و تو نتونیم همکاری کنیم،
‫کاری می‌کنم هان تینگ
‫حسابی پول بده.
‫چانگ، اگه اینو می‌گی،
‫- خیالم راحت می‌شه. ‫- ولی...
‫اگه هان تینگ کنار بکشه،
‫من شرکتت رو می‌خرم.
‫و قیمت
‫باید ۵٪ پایین‌تر
‫از اولین پیشنهادش باشه.
‫رئیس، ژو هویو دوباره قرارداد رو نقض کرد.
‫متوجه شدم.
‫بیا بریم.
‫فکرشم نمی‌کردم یه روز
‫آقای هان خودش منو ببره سرکار.
‫چه افتخاری!
‫حتی افتخارش بیشتر از اینه که نامزدتم؟
‫خودشیفته نباش.
‫اون موقع انگیزه‌م کم می‌شه.
‫فکر کنم نمی‌تونم خانم جی رو ببرم سرکار.
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫شینگ.
‫بیاین تو.
‫درو ببندین.
‫بشینین.
‫شینگ، چی شده؟
‫یه ایمیل ناشناس گرفتم.
‫یه گزارش داخلیه،
‫این یه کسی رو متهم کرده به سودجویی
‫و کم‌کاری.
‫پاداش‌های آخر سال قراره پخش بشن.
‫فکر کنم بعضی‌ها نتونستن جلوی خودشونو بگیرن.
‫بر اساس سیستم پاداش فعلی‌مون،
‫یه کارمند عالی حداقل چهار یا پنج برابر
‫یه کارمند معمولی می‌گیره.
‫این چطوره؟
‫بیا پاداش‌ها رو
‫شبیه هم کنیم.
‫چطور؟
‫کارمند عالی چیه؟
‫اون بیشتر کار می‌کنه
‫و بهتر کار می‌کنه.
‫کسی مثل اون لیاقت دستمزد بیشتر داره.
‫درسته. حرفتو می‌فهمم، شینگ.
‫ولی شرکت ما خیلی کوچیکه.
‫کارمندا همو می‌بینن.
‫اگه سر پاداش
‫ باهم دعواشون بشه چی؟
‫بدون یه استاندارد مشخص، ‫تعارض‌های بیشتری پیش میاد.
‫با شینگ موافقم.
‫برو به صورت تصادفی از یکی بپرس.
‫شانگ گائوفنگ.
‫اون خیلی با ژو یویو خوب کنار میاد.
‫پاداشش از اون بیشتره.
‫ازش بپرس موافقه
‫یه بخشی رو به ژو یویو بده یا نه.
‫درسته.
‫برای گرفتن پاداش بیشتر،
‫یکی باید دستاوردهای عالی
‫با ذهن و دلش داشته باشه.
‫ما قانون پاداش رو
‫فقط برای تشویق کارمندامون گذاشتیم
‫که سخت کار کنن.
‫اگه یکی هی سوءاستفاده کنه
‫و تو کار کم بذاره،
‫و بخواد پاداش خوب بگیره،
‫این مضحک نیست؟
‫فهمیدم.
‫خب، عادلانه پیش می‌ریم.
‫این روزا، بیشتر حواسم
‫به احساسات همه هست.
‫علاوه بر این،
‫یه ایده دارم. گوش کنید.
‫از فصل بعد،
‫حقوق همه رو بیشتر می‌کنم.
‫حقوق بر اساس کارشون
‫توزیع می‌شه.
‫بعداً درباره‌ش حرف می‌زنیم.
‫این‌جوری،
‫اونایی که پاداش بالا ‫می‌گیرن اعتراض نمی‌کنن.
‫اونایی که پاداش کم می‌گیرن
‫آروم می‌شن.
‫موافقم.
‫منم مشکلی ندارم.
‫خیلی خب.
‫برید سر کارتون.
‫باشه.
‫اوضاع چطوره؟
‫منتظر یه فرصتم. به‌زودی انجامش می‌دم. ‫[هوانگ وی‌وی]
‫پاداش آخر سال داده شد!
‫هی، شانگ.
‫دیگه مخفی کاری بسه.
‫حتماً پاداش خوبی گرفتی، نه؟
‫نه خیلی.
‫متواضع نباش.
‫به‌عنوان یکی از اعضای مؤسس،
‫حداقل این‌قدر می‌گیری، نه؟
‫کم و بیش.
‫بیا صداشو در نیاریم.
‫منو به صرف شام دعوت کن.
‫[تراکنش از شینگچن تکنولوژی، ۳۲,۸۷۶]
‫چاپ سه‌بعدی پزشکی
‫مزیت‌های واضحی داره،
‫ولی اون یکی...
‫چرا من فقط حدود ۳۰,۰۰۰
‫پاداش آخر سال گرفتم؟
‫این به کنار که ما این همه سال
‫همکار بودیم...
‫از وقتی اومدی اینجا،
‫من باهات اومدم.
‫چرا کمتر از شانگ گائوفنگ گرفتم؟
‫ویوی، بشین.
‫بشین.
‫پاداش‌های آخر سال ما
‫بر اساس قوانین شرکت حساب می‌شن.
‫دستورالعمل‌هایی هست.
‫نمی‌تونم فقط چون همکار قدیمی هستیم
‫پول بیشتری بهت بدم.
‫این برای بقیه همکارا
‫ناعادلانه‌ست، نه؟
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫هر چی تو می‌گی،
‫حرفت اینه که
‫اون‌قدری که من می‌خوام بهم نمی‌دی، نه؟
‫باشه.
‫من از خیر
‫پاداش می‌گذرم.
‫ولی...
‫کی بهم
‫سهاممو می‌دی؟
‫سهام؟
‫آره.
‫من یکی از اعضای مؤسس شینگچنم.
‫حق گرفتن یکم سهامو دارم.
‫کدوم‌مون قول داد
‫بهت سهام بدیم؟
‫وقتی باهام مصاحبه کردی،
‫گفتی باهم شرکت رو راه میندازیم.
‫چرا من هیچ سهامی ندارم؟
‫آقای سو،
‫تو اینو بهم قول دادی.
‫اگه بتونیم باهم کار کنیم،
‫ما ناامیدت نمی‌کنیم.
‫هر کدوم‌مون
‫باهم کارو پیش می‌بریم.
‫پاداش‌ها و سود سهام
‫تقسیم می‌شن.
‫متاسفم، ویوی.
‫شاید من
‫کلمات اشتباه به کار بردم.
‫اون موقع، شینگچن تازه شروع کرده بود.
‫ولی من داشتم درباره ‫مزایای اولیه حرف می‌زدم.
‫مثلاً،
‫پاداش آخر سال و پاداش پروژه.
‫تو حتماً اینا رو داری.
‫ویوی،
‫تو قرارداد استخدام داری.
‫تو کارمندی، نه سهامدار.
‫شاید ژيژو باعث سوءتفاهم تو شده.
‫سوءتفاهم؟
‫فکر می‌کنی با این می‌تونی سهام منو بپیچونی؟
‫من به نوعی توی صنعت فناوری
‫سرمایه‌گذاری کردم.
‫من تو فرآیند تولید
‫قفس مهره‌ای دخیل بودم.
‫ویوی، ببین.
‫ما این‌همه مدت باهم کار کردیم.
‫تو خانم جی رو می‌شناسی
‫- و منو... ‫- بسه، آقای سو.
‫من به شینگچن اهمیت می‌دم
‫و نمی‌خوام باهاتون قطع رابطه کنم.
‫ولی تو این مورد،
‫باید بهم توضیح بدید.
‫وگرنه بیخیالش نمیشم!
‫خب، وی‌وی.
‫ما روش فکر می‌کنیم
‫قبل از اینکه دوباره باهات حرف بزنیم، باشه؟
‫باشه.
‫منتظر می‌مونم.
‫یه چیز دیگه.
‫من استعفا می‌دم.
‫استعفام
‫به‌زودی طبق روال ارائه می‌شه.
‫قبل از اون،
‫امیدوارم سهامم
‫بهم داده بشه.
‫شینگ.
‫این مضحک نیست؟
‫دستیار لیو، کاری که گفتید رو کردم.
‫اونا چطور بودن؟
‫ناراضی بودن،
‫ولی کامل ردش نکردن.
‫گفتن روش بحث می‌کنن.
‫باشه. فهمیدم.
‫اگه مأموریت دیگه‌ای باشه،
‫بهت خبر می‌دم.
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫چطور این‌جوری شد؟
‫من هوانگ وی‌وی رو
‫چند سالیه می‌شناسم.
‫فکر نمی‌کنم بخواد منو تهدید کنه.
‫واقعاً فکر می‌کنه
‫لیاقت یه کم سهامو داره.
‫ولی اون سهامدار نیست.
‫تفکر شخصی رو فراموش کن.
‫واقعیت چیه؟
‫اون با شینگچن
‫قرارداد استخدام داره.
‫هیچ سهامی نداره.
‫خب، همین دیگه.
‫اینو برام چک کن.
‫باشه.
‫پیام تانگ سونگ.
‫گفت قراره ژو هویو رو
‫تو چایخونه ژوان‌هه ببینی.
‫می‌ری؟
‫باهام بیا.
‫زود تموم می‌شه.
‫بعد باهات شام می‌خورم.
‫تو اونجا یه کم استراحت کن
‫و چیزی بخور.
‫من یه چیزی رو حل می‌کنم.
‫ببخشید، آقای هان.
‫می‌دونم سرتون شلوغه.
‫ببخشید که مجبور شدید خودتون بیاید.
‫ولی واقعاً خیلی بی‌ادبیه
‫که درباره این تلفنی حرف بزنیم.
‫باید رو در رو عذرخواهی کنم.
‫این خرید یه معامله بزرگه.
‫هر چقدر احتیاط کنیم بجاست.
‫ولی دستیارم بهم گفت.
‫فقط یه امضا برای قرارداد لازم بود.
‫ولی شما یهو مشکل پیدا کردید.
‫آقای هان،
‫یه تاجر دنبال سوده.
‫شرکت من
‫بدون تلاش سخت من در دهه‌ی ‫گذشته تا اینجا پیش نمی‌اومد.
‫باید پیشنهاد بالاتر رو انتخاب کنم، درسته؟
‫حالا، یه شرکت دیگه
‫قیمت بالاتری پیشنهاد داده
‫و من واقعاً وسوسه شدم.
‫ما توی یه جمع کوچیک هستیم.
‫کاملاً می‌فهمم.
‫کی سود جلوی دستشو ول می‌کنه؟
‫اینم یه دلیل دیگه برای این بود که
‫باهاتون مشکلی نداشتم
‫وقتی روی یه قیمت توافق کردیم
‫و بعد چندبار قیمتو بردید بالا.
‫تجارت
‫یه چیز یه‌باره نیست.
‫مذاکره
‫و مکالمات زیادی صورت می‌گیره.
‫شرکت من
‫هیچ‌وقت به این پولای کم اهمیت نمی‌ده.
‫بفرما.
‫ولی هر چیزی یه حدی داره.
‫آقای ژو، شما هی پشیمون می‌شید.
‫فکر کنم مزایده هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
‫شما از ما به عنوان سکوی پرش استفاده کردید.
‫فکر کردید ما ساده‌لوحیم؟
‫دارید درباره چی حرف می‌زنید؟
‫دونگ‌یانگ مدیکال یه شرکت بزرگه.
‫جرئت ندارم باهاتون در بیفتم.
‫من فقط یه آدم معمولی‌ام.
‫و هیچ رؤیایی ندارم.
‫شما مهربون
‫با اصول و عادل هستید.
‫ولی من فرق دارم.
‫باید چیزهای مختلفی رو کاوش کنم.
‫اگه به چیزای بی‌فایده
‫مثل درستکاری اهمیت بدم،
‫خیلی کمتر درمیارم.
‫کاوش کنی؟
‫فکر کردی شرکت من
‫بقالیه؟
‫شوخی نکنید، آقای هان.
‫نظرتون چیه؟
‫یه کم بیشتر بهم بدید
‫که معامله رو ببندیم.
‫آقای ژو،
‫فکر نمی‌کنید این حرف آشنا به نظر میاد؟
‫من مثل شما نیستم.
‫فقط همینو دارم.
‫یه کم بیشتر پیشنهاد بدید.
‫نمی‌دونم می‌دونید
‫شرکتتون
‫چه سرانجامی پیدا می‌کنه
‫اگه شرکت من
‫از مزایده کنار بکشه.
‫شما...
‫بیست میلیون رو می‌تونید بدید، نه؟
‫می‌تونم.
‫ولی نمی‌خوام.
‫آقای هان،
‫ترجیح می‌دید بذارید چانگ هه اونو بگیره
‫تا اینکه بیشتر مذاکره کنیم؟
‫آخرین فرصتته.
‫اگه موافقی،
‫این قرارداد رو امضا کن.
‫اگه نیستی،
‫ما کنار می‌کشیم.
‫من این مدل چای رو دوست ندارم.
‫تو شهرهای درجه دو و سه، شرکت من
‫سهم بازار خوبی داره.
‫اگه بفروشمش به چانگ هه،
‫امیدوارم پشیمون نشید.
‫رئیس.
‫گفتید ژو هویو و چانگ هه رو چک کنم.
‫فهمیدم
‫اونا چند بار
‫ملاقات خصوصی داشتن.
‫فکر کنم بابت خرید بوده.
‫چانگ هه از ژو هویو ناراضیه
‫که برای هر دو طرف قیمتو بالا می‌بره.
‫اگه حالا کنار بکشیم،
‫اونا همکاری می‌کنن.
‫چانگ هه با قیمت پایین‌تر اونو می‌خره.
‫ما باید چه‌کار کنیم؟
‫باشه.
‫پیگیرش می‌شم.
‫بیا بریم.
‫کجا می‌ریم؟
‫باهم شام بخوریم.
‫بیا.
‫چرا منو
‫بردی ژو هویو رو ببینم؟
‫متوجه نیستی؟
‫عمداً این کارو کردی؟
‫عرصه تجارت مثل میدان جنگه.
‫محل کارم همین‌طور.
‫ولی من و هوانگ ویوی فرق داریم.
‫ما همکار بودیم.
‫احساساتی داریم.
‫یه رئیس و کارمنداش
‫در اصل یه رابطه قراردادی هستن.
‫اصلا نباید به دل آدم اعتماد کرد.
‫فقط با منافع متعادل
‫می‌تونی رابطه متعادل داشته باشی.
‫اگه با کارمندات مثل دوست کنار بیای
‫فقط طمعشون بیشتر می‌شه.
‫بی‌رحمانه به نظر میاد.
‫بس کن.
‫تو همیشه می‌خوای از بقیه محافظت کنی.
‫ولی همه ارزششو ندارن.
‫بعضی‌ها به‌جای اینکه قدردان باشن،
‫چترتو می‌قاپن
‫و تو رو زیر بارون تنها میذارن.
‫این واقعیته.
‫خارج از قوانین، احساسات انسانی وجود داره.
‫ولی یه قلب مهربون
‫باید با روش‌های سخت همراه باشه.
‫مهربونی نابجا
‫فقط اقتداری رو که
‫با قوانین ساختی، از بین می‌بره.
‫می‌دونی وقتی نامزدت ناراحته،
‫نمی‌خواد این‌جور چیزا رو بشنوه، آقای هان.
‫باشه. دیگه حرف نمی‌زنم.
‫برات گوشت کباب می‌کنم.
‫بفرما.
‫بذار اینو برات فرض کنم.
‫هر وقت درباره تو حرف می‌زنه،
‫با عصبانیت سرت داد می‌زنه.
‫این باعث می‌شه حس بهتری داشته باشی؟
‫مگه نگفتی دیگه حرف نمی‌زنی؟
‫دیگه نمی‌زنم.
‫چرا؟
‫به خاطر حال بدت،
‫اجازه دادم یه کم نوشیدنی بخوری.
‫ببین چقدر خوردی.
‫تو که اصلا نمی‌خوری.
‫همین‌قدر می‌خورم.
‫مهم نیست.
‫زیاد نخور.
‫خوردن نوشیدنی می‌تونه کاری کنه ‫همه چیز از یادت بره.
‫همه‌چیز؟
‫تو استثنا هستی.
‫بخورش.
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫[شینگچن تکنولوژی]
‫ویوی،
‫خانم جی گفت بری دفترش.
‫باشه.
‫خانم جی، این درباره سهامه؟
‫گفتی می‌خوای استعفا بدی.
‫تصمیمتو گرفتی؟
‫اگه بخوای بمونی
‫تو شینگچن،
‫قول می‌دم
‫از فصل بعدی
‫حقوقت زیاد می‌شه.
‫ولی نمی‌تونی
‫هیچ سهامی از شینگچن داشته باشی.
‫افزایش حقوق چیز مهمی نیست.
‫حقوق فقط ده یا بیست هزارتاست.
‫تو استارتاپی مثل شینگچن،
‫کی بدون سهام کار می‌کنه؟
‫فکر می‌کنی برای رویاپردازی ‫داوطلبانه وقتمو می‌ذارم؟
‫حتی اگه این کارو بکنم، برای شماها نمی‌کنم.
‫شینگچن بهت پول می‌ده.
‫این کاریه که باید انجام بدی.
‫تو نه برای ما پول سرمایه‌ گذاشتی ‫و نه ارتباطی رو فراهم کردی.
‫چیزی رو هم مدیریت نکردی.
‫و قبل از اینکه به ما ملحق شی،
‫شینگچن سرمایه‌ای
‫از دونگ‌یانگ مدیکال گرفته بود.
‫اگه تو بخوای سهام داشته باشی،
‫بقیه کارمندا
‫نباید سهام داشته باشن؟
‫من این‌همه مدت باهاتون
‫کار کردم.
‫فکرشم نمی‌کردم برای سود ‫خودتون کلاهبرداری کنید.
‫من کلاهبرداری کنم؟
‫تو قرارداد استخدامت،
‫این بند وجود نداره.
‫اگه مدرکی داری
‫که ثابت کنه سهامداری،
‫من قبول می‌کنم.
‫این یه توافق شفاهی بود
‫و من چه مدرکی می‌تونم داشته باشم؟
‫می‌دونی چیه؟
‫من یکی از اعضای مؤسس شینگچنم.
‫من توی حوزه فناوری سرمایه‌گذاری کردم.
‫برای سهام شینگچن،
‫حداقل ۳٪ می‌خوام.
‫ویوی،
‫نمی‌تونم اینو بهت بدم.
‫باشه.
‫حرفتو یادم می‌مونه.
‫چیه؟ موهات خشک نیست.
‫خسته بودم نتونستم خشکشون کنم.
‫می‌دونم امروز با هوانگ ویوی حرف زدی.
‫آفرین.
‫فکر می‌کنم این
‫واقعا خجالت‌آوره.
‫چهار پنج سال پیش باهاش آشنا شدم.
‫ولی این‌بار،
‫یه روی دیگه‌ش رو دیدم
‫که قبلاً ندیده بودم.
‫اینکه مدت زیادی یه نفر رو می‌شناسی ‫معنی‌اش این نیست که خیلی درباره‌ش می‌دونی.
‫هر آدمی یه چندوجهی پیچیده‌ست.
‫وقتی منفعتی در کار نیست،
‫بیشتر آدما
‫دوستانه به نظر میان.
‫وقتی جنبه‌های بیشتری از یکی می‌بینی
‫یا حتی جنبه تاریکشو،
‫یعنی قراره از هم جدا بشید.
‫هان تینگ، تو چندتا جنبه داری؟
‫میلیون‌ها جنبه.
‫بی‌خیالش.
‫این فقط یه اتفاق کوچیک
‫تو مسیر شغلیته.
‫حالا که حل شده، دیگه بهش فکر نکن.
‫♪ باز دوباره روبه‌روی من وایسادی ♪
‫♪ از دنیاهایی می‌گی که برام غریبه‌ست ♪
‫♪ انگار دورن، ولی بینمون فاصله می‌ندازن ♪
‫♪ همدیگه رو امتحان می‌کنیم، ‫ببینیم کی اول پا پیش می‌ذاره ♪
‫♪ اگه بتونم یه قدم بهت نزدیک‌تر بشم ♪
‫♪ می‌تونیم خاطراتمون رو به هم گره بزنیم؟ ♪
‫♪ زمان یه دیوار می‌سازه ‫تا تنهاییم رو حفظ کنه ♪
‫♪ امیدوارم این فهمیدن، ‫بینمون فاصله نندازه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه طرف این دیوار وایسادیم ♪
‫♪ مهره‌ها چیده شدن، توی یه دوراهی موندیم ♪
‫♪ همش منتظریم ببینیم کی زودتر کوتاه میاد ♪
‫♪ قبل از اینکه خیال‌مون راحت بشه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه نیمه رو نگه داشتیم ♪
‫♪ قبل از آشکار شدنش، باید کامل بشیم ♪
‫♪ به جای انتظار ♪
‫♪ دنبال جوابی از هم ‫می‌گردیم تا تکلیف روشن شه ♪
‫♪ وقتی عشق تبدیل به یه معامله بشه ♪
‫♪ دیگه چیزی ازش باقی نمی‌مونه ♪