‫♪ رویای اصلی توی باد و بارون ♪
‫♪ مدفون می‌مونه ♪
‫♪ منتظر می‌مونه تا آفتاب بتابه ♪
‫♪ تا کم‌کم زنده بشه ♪
‫♪ می‌خوام بین آسمان‌خراش‌ها سفر کنم ♪
‫♪ حتی اگه مسیر پرفراز و نشیب باشه ♪
‫♪ دیر یا زود مه کنار میره ♪
‫♪ و بدون تردید به رویام می‌رسم ♪
‫♪ در بین جمعیت، سخت می‌شه دید ♪
‫♪ مثل انبوه ستارگان در کنار هم ♪
‫♪ یادمون میره که خودمون هم یه روز می‌درخشیدیم ♪
‫♪ میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ بدون هیچ تردیدی ♪
‫♪ آینده رو می‌گیرم، بدون شک و تردید ♪
‫♪ چون نترسم ♪
‫♪ پس میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ همیشه به معجزه‌ها باور دارم ♪
‫♪ حتی اگه مجبور باشم بی‌وقفه دنبالشون بگردم ♪
‫[به زیبایی تو]
‫[قسمت 24]
‫شما باید خانم جی باشید
‫از شرکت شینگچن تکنولوژی.
‫بله، جی شینگ هستم.
‫شما هم نوشیدنی نمی‌خورید؟
‫بیخیال.
‫بفرمائید، خانم جی.
‫من تا تهش رو می‌خورم.
‫پس با این حساب،
‫منم یه به افتخارتون یه کم می‌خورم.
‫نوش جان.
‫- نوش جان. ‫- نوش جان.
‫خانم جی، نمیشه که ‫فقط یه لیوان نوشیدنی
‫همزمان با همه‌ی ما بخورید.
‫البته ما مشکلی نداریم.
‫ولی آقای چانگ آدم مهمی‌ـه.
‫بهشون احترام بذار و ‫جداگانه با ایشون نوشیدنی بخور.
‫هی، ژو.
‫چرا یهو
‫منو قاطی ماجرا کردی؟
‫باشه، انجامش می‌دیم.
‫خانم جی،
‫یه نوشیدنی به افتخار شما.
‫هی، خانم جی.
‫آقای چانگ آدم کمی نیست.
‫اون نوشیدنی حالش رو بد می‌کنه.
‫بهش سخت نگیر.
‫حتی آقای هان هم ازت دفاع می‌کنه.
‫خانم جی، واقعا فوق‌العاده‌ای.
‫آقای چانگ،
‫فکر نکنم بتونی
‫پا به پای خانم جی بنوشی.
‫آقای هان راست می‌گه.
‫خانم جی یه خانومه.
‫نباید به زور بهش نوشیدنی بدیم.
‫پس خودمون می‌خوریم.
‫ایول.
‫دمت گرم آقای چانگ.
‫ظرفیت بالایی داری، آقای چانگ.
‫هی، آقای هان.
‫به خاطر شما بود که آقای چانگ
‫خانم جی رو ‫مجبور به نوشیدنی خوردن نکرد.
‫حالا به نظرت بهتر نیست
‫شما هم بخورید؟
‫آقای چانگ، این نوشیدنی به افتخار شما.
‫با اجازه.
‫تو...
‫یه قهرمان همیشه عاشق یه خانم زیبا می‌شه.
‫آقای هان، اگه اینجوری پیش برید،
‫خیلی از دخترها عاشقتون می‌شن.
‫ببخشید.
‫ما کلی کارایی داریم، باید بریم.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫داروم رو بده.
‫نوشیدنی خوردین؟
‫خوبی؟ می‌خوای بریم پیش دکتر؟
‫خوبم.
‫الان حالم بهتر می‌شه.
‫تانگ سونگ.
‫بله.
‫بررسی کن ببین چانگ‌هه و ژو هویو
‫پنهونی چه کارهایی کردن.
‫چشم، فهمیدم.
‫بله؟
‫جی شینگ، یه مشکلی ‫واسه ژانگ فنگمِی پیش اومده.
‫ستون فقراتش تغیرشکل داده و جابه‌جا شده.
‫دوباره بستری شده.
‫زود بیا مرکز نوآوری.
‫مگه چی شده؟
‫الان میام اونجا.
‫یه مشکل برای داوطلب پیش اومده.
‫باید فوری برم.
‫تانگ سونگ، برو سمت مرکز نوآوری.
‫نه، نه. تو باید استراحت کنی.
‫من خودم میرم.
‫منم باهات میام.
‫[بیمارستان شینگ‌گانگ]
‫بگو ببینم چی شده؟
‫یه مدت بعد از اینکه مرخص شد،
‫اتفاقی تو خونه پاش رفته رو یه چیزی و
‫از پله‌ها افتاده،
‫دچار جابجایی اسکلتی شده.
‫آسیب قدیمیش دوباره برگشته.
‫آسیب قدیمی؟
‫بله. ولی قبلا،
‫تو همه‌ی آزمایشات بالینی،
‫هیچوقت همچین اتفاقی نیفتاده بود.
‫حتی اگه اتفاقی از پله افتاده باشه،
‫آسیبش نباید انقدر جدی می‌شد.
‫تو این فکرم که
‫نکنه مشکل از محصول ما باشه...
‫فکر می‌کنی ایراد از محصول ماست؟
‫پرونده پزشکیش رو بیار،
‫دوباره بررسیش کن.
‫[گزارش سی‌تی‌اسکن]
‫جی شینگ.
‫کادوها رو خریدم.
‫سلام آقای هان.
‫ما میریم به ژانگ فنگمِی سر بزنیم.
‫بیا بریم.
‫چرا با
‫هان تینگ اومدی؟
‫داشتیم با چند نفر شام می‌خوردیم،
‫برای همین با هم اومدیم.
‫هی ژیژو،
‫نیا اینجا.
‫برگرد شرکت،
‫داده‌های دیسک بین‌مهره‌ای‌مون رو بیار بالا.
‫اونا رو دوباره با پرونده
‫ژانگ فنگمِی بررسی کن.
‫باشه باشه.
‫- کدوم اتاقه؟ ‫- اونه.
‫ببخشید، خیلی تو زحمت افتادین.
‫آسیب دیدن که تقصیر تو نیست.
‫اصلا خودت رو ناراحت نکن.
‫راستش...
‫هیچی...
‫هیچی.
‫اگه مشکلی دارید،
‫راحت باشید و بهمون بگید.
‫ما هر کاری از دستمون بر بیاد می‌کنیم.
‫راستش فقط...
‫خیلی عذاب وجدان دارم.
‫شما خیلی برای ‫کمک به من زحمت کشیدین.
‫نگران نباش.
‫وقتی دکترها راه درمانت رو پیدا کنن،
‫دوباره درمانت می‌کنیم.
‫ولی باید به حرف دکترها گوش بدی.
‫سر وقت غذا بخوری و خوب بخوابی.
‫ناراحت نباش.
‫به نظرت ژانگ فنگمِی یه‌کم مشکوک نبود؟
‫آره، به نظرم بود.
‫می‌خواست یه چیزی بگه ولی پشیمون شد.
‫حتما یه چیزی هست ‫که نمی‌دونه چجوری بگه.
‫فعلا باید درمانش کنیم،
‫بعدا باهاش حرف می‌زنم.
‫ولی واقعا چی شده؟
‫محصول ما که مشکلی نداره.
‫حتی اگه توصیه ‫دکترها رو هم رعایت نکرده باشه،
‫نباید اینقدر آسیبش جدی می‌شد.
‫ول کن، دیگه بهش فکر نکن.
‫فکرت رو درگیرش نکن.
‫آقای هان، هنوز اینجایید؟
‫لطفاً جی شینگ رو برسونید خونه.
‫من کار دارم، باید برم.
‫- من... ‫- فعلا عشقم.
‫خودم تاکسی می‌گیرم.
‫می‌رسونمت.
‫بیا بریم.
‫تا نتیجه مشخص نشده،
‫خیلی بهش فکر نکن.
‫انقدر درگیر شدم که یادم رفت.
‫باید اونجا که بودیم
‫می‌بردمت پیش دکتر.
‫من حالم خوبه، نگران نباش.
‫بابت امروز ممنون.
‫دیگه میرم خونه.
‫تا بالا همراهت میام.
‫♪ هر چیزی که می‌خواستی برات باشم ♪
‫♪ سعی کردم سرنوشتم تو باشی ♪
‫چرا ازم دوری می‌کنی؟
‫♪ بی‌قرارم ♪
‫گردنبندی که برات گرفتم رو
‫دوست نداری؟
‫♪ از دور صدام کن و راه رو نشونم بده ♪
‫نه این‌طور نیست.
‫پس چرا نمی‌ندازیش؟
‫♪ بی‌قرارم ♪
‫♪ تو همه‌چیز منی ♪
‫می‌ترسی
‫مفهوم خاصی داشته باشه؟
‫♪ سعی کردم سرنوشتم تو باشی ♪
‫♪ ستاره‌ها شب و روز دارن می‌درخشن ♪
‫♪ بی‌قرارم ♪
‫چون نمی‌دونم
‫تو چه رابطه‌ای هستیم.
‫به نظر خودت
‫تو چه رابطه‌ای هستیم؟
‫♪ بی‌قرارم ♪
‫♪ تو همه‌چیز منی ♪
‫شینگ.
‫آقای هان.
‫آقای هان، تشریف نمیارید داخل؟
‫چیز دیگه‌ای می‌خواید؟
‫می‌خوای من زباله‌ها رو ببرم پایین؟
‫ممنون میشم.
‫خواهش می‌کنم.
‫عجب آدم جنتلمنی.
‫شینگ!
‫تو و آقای هان تا کجا پیش رفتید؟
‫همین الان به جای من زباله‌ها رو برد پایین.
‫خیلی آدم جنتلمنی‌ـه.
‫عزیزم، نگران نباش.
‫زود برمی‌گردم.
‫بازم داری میری؟
‫یه مشکل خونوادگی پیش اومده.
‫همیشه برات مشکل خونوادگی پیش میاد.
‫ولی هیچوقت نمی‌ذاری بیام خونه‌تون.
‫نکنه یکی دیگه اونجاست؟
‫این چه حرفیه؟
‫خودت که می‌دونی.
‫فقط تنها عشق منی.
‫پس کی می‌تونم بیام خونه‌ت؟
‫یه کم دیگه صبر کن،
‫باشه؟
‫چقدر دیگه؟
‫ده روز؟
‫پونزده روز؟
‫یا یه سال؟
‫ما که همدیگه رو دوست داریم.
‫چرا هیچی بهم نمی‌گی؟
‫ببخشید.
‫تقصیر منه.
‫باشه، بهتره بری.
‫زود بخواب.
‫دی، شنیدم فاز دوم پروژه بِی
‫خیلی خوب پیش رفته.
‫بدک نبوده.
‫واسه اجرای پروژه،
‫بازم روی کمک تو حساب می‌کنم.
‫تبریک میگم.
‫من زیاد ندیدم
‫هان تینگ نوشیدنی بخوره.
‫به نوشیدنی حساسیت داره.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوره.
‫ولی امشب سر شام،
‫یه لیوان نوشیدنی کامل خورد.
‫واقعا خورد؟
‫به خاطر جی شینگ ‫از شرکت شینگچن تکنولوژی.
‫پس داشته ازش محافظت می‌کرده.
‫به نظر من،
‫یه مرد واسه زنی که دوستش داره،
‫هر کاری می‌کنه.
‫هان سرمایه‌گذار جی شینگ‌ـه.
‫طبیعیه که به خاطرش نوشیدنی بخوره، نه؟
‫درسته.
‫مردا ذاتا دلشون به خانم‌ها بندـه.
‫دی، اگه یه روز مجبور شدی ‫تو یه مهمونی نوشیدنی بخوری،
‫من به جات می‌خورم.
‫من به نوشیدنی حساسیت ندارم.
‫بسه دیگه.
‫نوبت توئه. بذار برات بریزم.
‫اول تو برام بریز.
‫این دیگه کیه؟
‫یه کم بیشتر بریز.
‫الو.
‫یه کار خوب برات دارم.
‫حاضری انجامش بدی یا نه؟
‫می‌شنوم.
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫اینا دیگه کی هستن؟
‫بیخیال. نگاهشون نکن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫بله، ییچن؟
‫جی شینگ،
‫ژانگ فنگمِی گم شده.
‫باهاش تماس هم گرفتم جواب نمیده.
‫تو ساختمون دونگ‌یانگ‌ـه.
‫اونجا چیکار می‌کنه؟
‫طبق برنامه‌ریزی،
‫باید برای جراحی بره اتاق عمل.
‫چرا الان
‫رفته اونجا؟
‫در ضمن شما فقط تامین‌کننده هستید.
‫انگار عمدی دارن توی شرکتت
‫دردسر درست می‌کنن.
‫به نظر منم یه جای این قضیه می‌لنگه.
‫جی شینگ،
‫برو یه جوری فنگمِی رو
‫به جراحی برسون.
‫هنوز خیلی دیر نشده.
‫باشه، فهمیدم.
‫زیاد نگران نباش.
‫اگه لازم بود،
‫می‌تونم برم بهشون توضیح بدم.
‫الان نه.
‫دیگه قطع می‌کنم.
‫خانم لی، چیکار کنیم؟
‫شینگ،
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫می‌خوای من برم پایین
‫باهاشون صحبت کنم؟
‫نه. وقتی اینجوری شلوغش می‌کنن،
‫یعنی خیلی عصبانی هستن.
‫شینگ، اول بریم با یه وکیل مشورت کنیم؟
‫ژیژو، پرونده پزشکی ژانگ فنگمِی
‫و داده‌های خودمون رو
‫بررسی کردی؟
‫آره، هیچ مشکلی نداشتن.
‫فقط می‌خوان ازمون باج بگیرن.
‫باشه، ژیژو و لی‌لی،
‫بیاید بریم پایین ببینیم چه خبره.
‫شاید بتونیم راضی‌شون کنیم
‫- که ژانگ رو برسونن بیمارستان. ‫- باشه.
‫بقیه هم برگردید سر کارتون.
‫- چشم. ‫- چشم.
‫هر اتفاقی افتاد،
‫احساسی برخورد نکنید.
‫[شینگ‌چن تکنولوژی، شرکت شیطانی!]
‫الان سلامت شما
‫از همه چی مهم‌ترـه.
‫اگه وقت رو تلف کنید،
‫ممکنه دیگه قابل درمان نباشه.
‫من...
‫چیکار می‌کنی؟
‫زن من به اندازه کافی بدبخت هست!
‫هنوزم می‌خواید گولش بزنید؟
‫شما دیروز با عمل جراحی موافقت کردید.
‫چی شد که امروز نظرتون عوض شد؟
‫اون رئیس شرکت شینگ‌چن تکنولوژی‌ـه.
‫همون که زن من رو به این روز انداخت!
‫- تاجر شیطان‌صفت! ‫- تاجر شیطان‌صفت!
‫غرامت بدین!
‫خب، بسه.
‫کافیه.
‫آروم باشید.
‫بیاید حرف بزنیم.
‫من حرفی ندارم.
‫بهمون پول بدید، بعدش حرف می‌زنیم.
‫این کار اسمش باج‌گیری‌ـه.
‫باج‌گیری؟
‫شماها دارید بی‌مسئولیتی می‌کنید.
‫مزخرف نگو.
‫هدفت چیه؟
‫حل مشکل یا شلوغ‌کاری؟
‫با داد و بیداد که زنت خوب نمی‌شه.
‫چرا باید حرف یه رئیس ‫شیطان‌صفت رو گوش بدم؟
‫خودت بودی که به زنم گفتی
‫با جراحی مشکل کمرش حل میشه.
‫خب پس چی شد؟
‫اسم این شرکت ‫نباید شینگچن تکنولوژی باشه،
‫باید بهش گفت شرکت جهنمی!
‫بیمارستان یه برنامه درمانیِ
‫کامل پیشنهاد داده.
‫الان مهم‌ترین چیز درمان اونه.
‫اگه درمان رو از دست بده،
‫بقیه عمرش نابود می‌شه.
‫باشه.
‫میره.
‫حتما میره.
‫ولی اول باید درمورد غرامت حرف بزنیم.
‫بعدش می‌فرستمش یه بیمارستان معمولی.
‫نمی‌ذارم تحت درمانِ
‫این شرکت جهنمی قرار بگیره
‫که جون مردم براش مهم نیست!
‫شرکت شیطانی! غرامت بده!
‫غرامت بده!
‫آقای هان،
‫گفت‌وگوی خوبی با آقای لو داشتم.
‫اون خیلی حرفه‌ای‌ـه.
‫قدرت اجرایی خوبی هم داره.
‫عالیه.
‫ولی آقای هان...
‫بگو ببینم.
‫نمی‌دونم چه برنامه‌ای
‫برای شینگچن دارید.
‫وقتی رابطه‌مون
‫فاش بشه،
‫آیا هیئت‌مدیره
‫قبول می‌کنه که شرکت دونگ‌یانگ مدیکال
‫دو تا شرکت رقیب مشابه داشته باشه؟
‫اشتباه برداشت نکنید.
‫می‌دونید که،
‫شینگچن داره خیلی سریع‌تر از
‫چیزی که فکر می‌کردیم رشد می‌کنه.
‫اون دیسک بین‌مهره‌ای‌شون
‫خیلی سریع آماده شد.
‫آزمایش بالینی هم داره خوب پیش میره.
‫ولی به هر حال،
‫یه مملکت که ‫نمی‌تونه دو تا ملکه داشته باشه.
‫آقای هان،
‫آیا موافقید که
‫شینگچن رو با هانهای ادغام کنیم؟
‫شینگچن واقعا داره سریع رشد می‌کنه.
‫ولی با این اوصاف،
‫هنوز هم حریف هانهای نمی‌شه.
‫فعالا برای ادغام خیلی زودـه.
‫درضمن،
‫جی شینگ هم راضی نیست.
‫رئیس.
‫شینگچن تو دردسر افتاده.
‫ببخشید، بعدا صحبت می‌کنیم.
‫خداحافظ، آقای هان.
‫دیگه شلوغ‌کاری نمی‌کنیم.
‫شماها می‌تونید دیگه برید.
‫حتما خسته‌اید.
‫برید یه کم آب بخورید.
‫لباتون از تشنگی خشک شده.
‫ما فعلا
‫اینجا هستیم.
‫تا شینگچن بهمون پول نده،
‫جایی نمی‌ریم.
‫گفتم که،
‫تا حقیقت معلوم نشه،
‫پولی در کار نیست.
‫اون نمی‌خواد پول بده.
‫آی، این منو زد!
‫من نزدمش!
‫خودش دستم رو کشید.
‫- آروم باشید. ‫- ولش کنید.
‫داره تهمت می‌زنه!
‫خودش منو زد!
‫ولم کن!
‫میگم ولم کن!
‫بلند شو.
‫- چیکار می‌کنید؟ ‫- چطور جرات کردی بزنیش؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫کافیه گوئیلان.
‫وقتی ژانگ فنگمِی داوطلب شد،
‫یه توافق‌نامه امضا کردید.
‫که اگه بعد از جراحی مشکلی پیش بیاد،
‫ربطی به شینگچن نداره.
‫خب که چی؟
‫چیزی که امضا کردم
‫حکم مرگ که نبود!
‫از اون گذشته،
‫نتونستن زنم رو درمان کنن.
‫نباید غرامت بدن؟
‫کل روند جراحی ضبط شده.
‫محصولات شینگچن
‫تست شدن.
‫اگه اعتراضی دارید،
‫یا اگه باور نمی‌کنید
‫و دنبال حقیقت هستید،
‫بذارید پلیس بیاد بررسی کنه.
‫شو، شو،
‫فراموشش کن. بیخیال شو.
‫چرا باید بیخیال شم؟
‫باشه، ما از اینجا میریم.
‫ولی باید غرامت بدید.
‫تانگ سونگ.
‫سلام آقا.
‫بیاید یه گوشه حرف بزنیم.
‫تانگ سونگ، می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای بهش پول بدی؟
‫بهش پول نده!
‫اگه بدی، دیگه به فنگمِی رسیدگی نمی‌کنه!
‫بس کن دیگه، دارن فیلم می‌گیرن.
‫بیا بریم.
‫لازم نبود دخالت کنی.
‫اگه نمی‌خوای دخالت کنم،
‫باید انقدر قوی باشی که خودت حلش کنی.
‫داشتم حلش می‌کردم.
‫واقعا؟
‫از اولش راه رو اشتباه رفتی.
‫تو این قضیه،
‫مرکز نوآوری هم مسئول‌ـه.
‫لازم نبود تنهایی روبه‌روشون وایسی.
‫میشه یه بارم که شده
‫از دید بقیه به قضیه نگاه کنی؟
‫شینگچن که دونگ‌یانگ نیست.
‫ما انقدر قوی نیستیم که
‫از مرکز نوآوری جدا بشیم.
‫وگرنه آزمایشات متوقف میشن.
‫اونوقت بیشترین ضررش برای ماست.
‫خیلی واقع‌بین هستی.
‫برای همین من مشکل رو برات حل کردم.
‫نباید ازم تشکر کنی؟
‫تو فقط حلش کردی
‫چون گفتی تانگ سونگ بهش پول بده.
‫یعنی قبول کردی اشتباه از شینگچن بوده.
‫اشتباه یعنی چی؟
‫درست یعنی چی؟
‫وقتی از طرف شینگچن
‫با اونا دعوا کردی،
‫مرتکب اشتباه شدی.
‫تازه تو ملاء عام این کار رو کردی.
‫ندیدی ملت دارن عکس می‌گیرن،
‫فیلم می‌گیرن و لایو میرن؟
‫خب که چی؟
‫ما که دعوا رو شروع نکردیم.
‫من داشتم اونجا
‫منطقی حرف می‌زدم و دلیل می‌آوردم.
‫حتی اگه اینا بره تو اینترنت،
‫مردم حق رو به اونا نمیدن.
‫بعدش چی؟
‫بعدش من فنگمِی رو درمان می‌کنم.
‫اون وقت همین به چشم مردم
‫یه راه حل خوب نمیشه؟
‫یه تبلیغ حسابی هم می‌شه.
‫ولی تو من رو کشیدی کنار و
‫مشکل رو با پول حل کردی.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی شینگچن مقصرـه؟
‫تو خودتم فهمیدی
‫اون یارو آدم درستی نیست.
‫با اون پول،
‫بیخیال درمان ژانگ فنگمِی میشه.
‫تو خودتم می‌دونی اون چه جور آدمیه.
‫واقعا فکر می‌کنی می‌تونی زنش رو نجات بدی؟
‫یه بیمار با یه همچین خانواده‌ای...
‫چطور جرات کردی ‫جراحی دوم رو براش انجام بدی؟
‫ولی من نمی‌تونم همین‌جوری
‫وایسم و ببینم فنگمِی فلج میشه.
‫سعی می‌کنم باهاش تماس بگیرم و
‫بهش بگم چی براش خوب نیست.
‫فکر می‌کنی دلیل آسیب دیدنش
‫اینه که دفعه قبل ‫درست راهنماییش نکردی؟
‫این یه اتفاق بود.
‫تقصیر تو نیست.
‫الان دردش رو حس کردی؟
‫تا چند دقیقه پیش که برات مهم نبود.
‫کمکت کردم ولی تو بی‌ادبی کردی.
‫پس ولم کن.
‫نمی‌تونم بی تفاوت باشم.
‫بذار چسب بزنم.
‫چرا باید به حرفت گوش کنم؟
‫من که رباتت نیستم.
‫گرسنه‌ای؟
‫امروز هیچی نخوردم.
‫یه کم استراحت کن.
‫برات غذا درست می‌کنم.
‫ژیژو، اوضاع اونجا چطوره؟
‫[جی شینگ]
‫[سو ژیژو] ‫اونا رفتن.
‫باشه. حالا باید فکر کنیم
‫چجوری باید این قضیه رو مدیریت کنیم
‫که کمترین ضربه رو بخوریم.
‫[جی شینگ]
‫نگران نباش.
‫دیگه دعوا راه نمی‌ندازیم.
‫امیدوارم سر قولت بمونی.
‫می‌مونم.
‫- مراقب باش. ‫- باشه.
‫مشکل حل شد؟
‫شو ژوانگ فقط پول می‌خواست.
‫خودش دنبال مذاکره بود.
‫زیاد طول نکشید.
‫شرایط رو قبول کرد؟
‫بله.
‫تعهدنامه رو امضا کرد.
‫نسخه اسکن‌شده‌ش رو
‫براتون می‌فرستم.
‫متوجه شدم.
‫چی داری می‌خونی؟
‫دو تا پست
‫که توش شینگچن رو زیر سوال بردن.
‫این رو ببین.
‫[تعهدنامه]
‫من متعهد می‌شوم
‫آسیب کمر ژانگ فنگمِی
‫هیچ ربطی به شرکت شینگچن ندارد.
‫شو ژوانگ امضاش کرده؟
‫به هر حال، مشکل حل شد.
‫دیگه لازم نیست نگران باشی، باشه؟
‫یه کم دیگه صبر کن. الان ناهار آماده میشه.
‫عه، اونجا یه آکواریوم‌ـه.
‫دفعه قبل ندیدی؟
‫چرا توش ماهی نیست؟
‫عمه‌بزرگم گفت ‫زندگیت زیادی کسل‌کننده‌ست
‫ازم خواست چند تا ماهی نگه دارم
‫تا زندگیم یه کم رنگ بگیره.
‫ولی وقت ماهی نگه داشتن ندارم.
‫ببین.
‫اون فکر می‌کنه
‫تو خیلی آدم سخت و خشکی هستی.
‫باید یاد بگیری ‫مثل ماهی‌ها نرم و بامزه باشی.
‫اونوقت فقط توش آب ریختی!
‫به نظرت تنهایی این خونه رو بیشتر نکرده؟
‫واقعا؟
‫من که فکر نمی‌کنم.
‫هنوز نگهش داشتی؟
‫این برای توئه.
‫ولی من نوشیدنی نمی‌خورم.
‫واسه همین اون رو میدمش به تو.
‫دفعه بعد که نوشیدنی می‌خورم،
‫می‌تونی با همین همراهیم کنی.
‫ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫به چی زل زدی؟
‫ناهار آماده‌ست.
‫دقیقا چی درست کردی؟
‫غذا یا اثر هنری؟
‫غذاها متفاوت هستن.
‫کدو تنبل نماد ثروت‌ـه.
‫تو بعضی جاها، به سوپ کدو تنبل
‫میگن سوپ ثروت.
‫بیا، یه کم بچش.
‫اینجوری، شینگچن
‫از هم نمی‌پاشه.
‫بقیه غذاها چی؟
‫اونا نماد چی هستن؟
‫آناناس نماد
‫خوش‌شانسی‌ـه.
‫تو جنوب فوجیان،
‫به آناناس میگن
‫شانس‌آور.
‫چون تو لهجه‌شون ‫شانس‌آور تلفظ می‌شه.
‫شانس چی چی؟
‫شانس‌آور.
‫شانس‌آور؟
‫شانس‌آور.
‫شانس...
‫- آور. ‫- آور.
‫صبر کن. تو الان گفتی یعنی خوش‌شانسی.
‫پس نباید یه "خوش" هم داشته باشه؟
‫خوش...
‫شانسی‌آور، درسته؟
‫خوش‌شانسی‌آور.
‫حق با توئه.
‫ولی یه سوال دارم.
‫چرا همه‌ی غذاها نماد یه چیزی هستن؟
‫وقتی آدم‌ها سیر میشن،
‫به ارزش عاطفی غذاها
‫پی می‌برن.
‫واسه همین، غذاهایی مثل این
‫نماد یه چیزی هستن.
‫خوشمزه‌ست؟
‫چجوری انقدر خوشمزه‌ست آخه؟
‫ممنون سرآشپز،
‫بابت این ناهار مفصل.
‫واسه تشکر،
‫فقط حرف زدن کافی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫بگم قبول می‌کنی؟
‫چرا الان می‌پرسی؟
‫حالا که غذات رو خوردم،
‫مجبورم بگم آره.
‫چی تو فکرت می‌گذره؟
‫من که نگفتم چی رو قبول کن.
‫باهام قرار بذار.
‫♪ بالاخره یه روزی میاد ♪
‫♪ از درد می‌ترسم ♪
‫♪ ولی می‌تونم باهاش کنار بیام ♪
‫♪ وقتی ازش رد شم، می‌درخشم ♪
‫باشه.
‫♪ با تمام وجود می‌گردم ♪
‫این روز رو یادت بمونه.
‫از امروز به بعد،
‫من میشم عشقت.
‫آقای هان،
‫قرارداد خرید رو گرفتم.
‫ولی یه‌سری جزئیات
‫تو قرارداد هست که...
‫به نظرم باید
‫یه کم تغییر کنه.
‫آقای ژو، فکر کردی
‫می‌تونی همینجوری
‫قراردادم رو تغییر بدی؟
‫آقای هان،
‫لطفا درکم کن.
‫کار کردن برام سخت شده.
‫این چطوره؟
‫یه کم دیگه بهم وقت بده.
‫راجع‌ به قیمت فکر می‌کنم.
‫یه سوال برام پیش اومده.
‫چرا تو خونه‌ت
‫حوله و دمپایی زنونه داری؟
‫واسه تو خریدم.
‫بالاخره امروز به کار اومدن.
‫[تعداد سهامداران]
‫دست‌خطت خیلی قشنگه.
‫دست‌خط تو چی؟
‫راستش بدک نیست.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫♪ باز دوباره روبه‌روی من وایسادی ♪
‫♪ از دنیاهایی می‌گی که برام غریبه‌ست ♪
‫♪ انگار دورن، ولی بینمون فاصله می‌ندازن ♪
‫♪ همدیگه رو امتحان می‌کنیم، ‫ببینیم کی اول پا پیش می‌ذاره ♪
‫♪ اگه بتونم یه قدم بهت نزدیک‌تر بشم ♪
‫♪ می‌تونیم خاطراتمون رو به هم گره بزنیم؟ ♪
‫♪ زمان یه دیوار می‌سازه تا تنهاییم رو حفظ کنه ♪
‫♪ امیدوارم این فهمیدن، بینمون فاصله نندازه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه طرف این دیوار وایسادیم ♪
‫♪ مهره‌ها چیده شدن، توی یه دوراهی موندیم ♪
‫♪ همش منتظریم ببینیم کی زودتر کوتاه میاد ♪
‫♪ قبل از اینکه خیال‌مون راحت بشه ♪
‫♪ وانمود می‌کنیم که عشق یه رقابت نیست ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه نیمه رو نگه داشتیم ♪
‫♪ قبل از آشکار شدنش، باید کامل بشیم ♪
‫♪ به جای انتظار ♪
‫♪ دنبال جوابی از هم می‌گردیم تا تکلیف روشن شه ♪
‫♪ وقتی عشق تبدیل به یه معامله بشه ♪
‫♪ دیگه چیزی ازش باقی نمی‌مونه ♪