‫♪ رویای اصلی توی باد و بارون ♪
‫♪ مدفون می‌مونه ♪
‫♪ منتظر می‌مونه تا آفتاب بتابه ♪
‫♪ تا کم‌کم زنده بشه ♪
‫♪ می‌خوام بین آسمان‌خراش‌ها سفر کنم ♪
‫♪ حتی اگه مسیر پرفراز و نشیب باشه ♪
‫♪ و بدون تردید به رویام می‌رسم ♪
‫♪ در بین جمعیت، سخت می‌شه دید ♪
‫♪ مثل انبوه ستارگان در کنار هم ♪
‫♪ یادمون میره که خودمون ‫هم یه روز می‌درخشیدیم ♪
‫♪ میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ بدون هیچ تردیدی ♪
‫♪ آینده رو می‌گیرم، بدون شک و تردید ♪
‫♪ چون نترسم ♪
‫♪ پس میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫[به زیبایی تو]
‫[قسمت سیزدهم]
‫اوه، خانم هان.
‫اسم اون مرد
‫آقای لو هست.
‫آقای لو؟
‫مراقب خودت باش!
‫حتماً.
‫تا حالا شده بهت قولی بدم
‫و ناامیدت کنم؟
‫نه. ممنون، علیا‌حضرت.
‫چرا وقتی اون نیست می‌تونم درست انجامش بدم؟
‫دوباره منو حذف می‌کنی؟
‫کی بود گفت که
‫دوباره منو اضافه نمی‌کنه؟
‫حسابی حالش گرفته شد.
‫اوه،
‫توی پخش زنده‌ت
‫منو از روی حالت سکوت در بیار.
‫چرا؟
‫نگو چرا.
‫دلیلش رو باید بدونی.
‫مادرم
‫بهت پول می‌ده.
‫این درسته که پسرش رو روی حالت سکوت بذاری؟
‫سه دقیقه وقت داری.
‫خیلی بچه‌ای.
‫[لیموی باهوش]
‫اون پست‌هاش رو از من مخفی کرده.
‫بذار واضح بهت بگم.
‫برای کلاس‌های آینده،
‫اگه یه دقیقه دیر کنی،
‫پنج نمره کم می‌شه.
‫ده نمره!
‫اون دیوونه‌ست.
‫باز اومدیم به این کلوب.
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫غذای اینجا خوشمزه‌ست.
‫بیا.
‫آقای ما، کاسبی اخیرا چطور بوده؟
‫معمولی.
‫اومدی، آقای هان.
‫آقای هان.
‫ببخشید.
‫معذرت که منتظرتون گذاشتم.
‫ما هم تازه رسیدیم.
‫- بشینید، لطفاً. ‫- باشه.
‫حالا که همه اینجا هستن،
‫بیایم به افتخار آقای هان یه نوشیدنی بخوریم.
‫ببخشید.
‫امروز الکل نمی‌خورم.
‫به جاش چای می‌خورم.
‫نوش جان.
‫شنیدم که دونگ‌یانگ مدیکال داره
‫خط تولید محصولاتش رو کاملاً ارتقا می‌ده.
‫کارتون شجاعانه بود، آقای هان.
‫این روزها، فناوری
‫به سرعت در حال پیشرفته.
‫ما به نوآور‌ی رو میاریم
‫که در زمینه‌ی توسعه جلوتر باشیم.
‫وقتی پزشک ابری
‫دونگ‌یانگ مدیکال ارتقا پیدا کنه،
‫هر چقدر می‌تونید نظر بدید.
‫- حتماً. ‫- مشکلی نیست.
‫بیاید غذا بخوریم و حرف بزنیم.
‫- بفرمایید. ‫- بیاید غذا بخوریم.
‫آقای هان.
‫یه مقدار گیج شدم.
‫بعد از اینکه پزشک ابری ارتقا پیدا کنه،
‫انتظار دارین که
‫به چه هدفی برسه؟
‫۸۰ درصد بیماری‌های شایع
‫می‌تونن از طریق هوش مصنوعی تشخیص داده بشن.
‫۲۰ درصد دیگه بیماری‌های پیچیده هستن
‫که می‌تونن با کمک پزشکا ‫تشخیص داده بشن.
‫پزشکا سریع‌تر طرح درمان پیشنهاد می‌دن.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫واقعاً عالیه.
‫آقای هان، به افتخار شما.
‫چقدر جدی هستی.
‫اولین باره که میای اینجا.
‫سدر؟
‫این بو رو می‌شناسی؟
‫هر وقت تو رو می‌بینم،
‫می‌تونم این بو رو از موهات حس کنم.
‫بیا غذا بخوریم.
‫چه غذای مفصلی.
‫ممنون.
‫ولی،
‫اینو از غذاخوری گرفتی، درسته؟
‫بس کن.
‫می‌دونی که نمی‌تونم آشپزی کنم.
‫من برات آشپزی می‌کنم.
‫باشه.
‫بیا غذا بخوریم.
‫اولین تکه مال توئه.
‫نوش جان.
‫آقای هان،
‫پزشک ابری
‫توی بیمارستان شینگ‌گانگ ‫به خوبی کار می‌کنه.
‫رئیس دانشکده‌مون انتظار داره
‫همکاری بیشتری با ‫دونگ‌یانگ مدیکال داشته باشیم.
‫ممنون از معرفیتون، مدیر لی.
‫وظیفه‌م بود.
‫برامون یه همکاری خوب آرزو کنین.
‫اوه، بذارید معرفیشون کنم.
‫ایشون جی شینگه.
‫امروز بعدازظهر، ‫تو بیمارستان باهاش ملاقات کردین.
‫برام سوال شده بود
‫چرا این‌قدر برام آشنا به نظر می‌اومد.
‫اون مسئول شینگ‌چن تکنولوژیه.
‫الان روی چاپ سه‌بعدی پزشکی کار می‌کنه.
‫فوق لیسانس علوم کامپیوتر ‫دانشگاه شینگ‌گانگ رو داره.
‫علوم کامپیوتر دانشگاه شینگ‌گانگ؟
‫خیلی چشم‌گیره.
‫- چه با استعداد. ‫- چاره‌ای نداشتم.
‫اون خیلی توانمند بود
‫و نمی‌خواست برام کار کنه.
‫به جاش، یه شرکت راه انداخت.
‫برای نگه داشتن استعدادش، ‫مجبور شدم توش سرمایه‌گذاری کنم.
‫جوون‌ها،
‫مخصوصاً خانم‌های جوون،
‫دارن بیشتر به چشم میان.
‫ایده دارن و شجاعن.
‫- آره. ‫- آره.
‫دختری که آقای هان روش سرمایه‌گذاری کرده
‫حتماً به اندازه کافی شایسته‌ست.
‫خانم جی، راستی،
‫من از دانشگاه کنار دانشگاه ‫شما فارغ‌التحصیل شدم.
‫وقتی دانشجو بودم،
‫زیاد تو محوطه شما بسکتبال بازی می‌کردم.
‫واقعاً؟
‫پس ما یه جورایی هم‌مدرسه‌ای هستیم.
‫- آره. ‫- شینگ‌چن تازه کارشو شروع کرده.
‫به‌زودی آزمایش محصولشون شروع می‌شه.
‫امیدوارم همه
‫تا جایی که می‌تونین کمکش کنین.
‫این چه حرفیه.
‫ما بیشتر با هم ارتباط برقرار می‌کنیم.
‫اگه به مشکل خوردین،
‫با من تماس بگیرین.
‫ممنون، مدیر لی.
‫برای تماس راحت‌تر
‫ تو وی‌چت اضافه‌ش کن
‫خانم جی، بیا ما هم همدیگه رو اضافه کنیم.
‫آقای هان خیلی ازتون تعریف می‌کنه.
‫شما یه خانم جوون آینده‌دارین.
‫هر وقت فرصتی شد،
‫می‌تونین همکاری با ما، ‫یعنی کبو متریال، رو در نظر بگیرین.
‫بیاین همدیگه رو اضافه کنیم.
‫چه‌طوره همه‌مون اضافه‌ش کنیم؟
‫خب،
‫من کدهای شما رو اسکن می‌کنم.
‫بذار اونا کد تو رو اسکن کنن.
‫زحمتت میشه.
‫درسته.
‫باشه.
‫خیلی خب.
‫- باشه. ‫- بیا.
‫ممنون.
‫از حالا به بعد،
‫تا جایی که می‌تونی ازشون یاد بگیر.
‫به افتخار همه‌تون.
‫نوش جان.
‫این غذا رو
‫به‌عنوان تشکر من برای برخوردتون با آقای وو،
‫در نظر بگیرین، آقای شیائو،
‫می‌دونستی؟
‫تو دقیقاً چی هستی؟
‫چطور می‌تونی این‌قدر نفوذ داشته باشی؟
‫می‌تونی منو
‫یه ابرقهرمان ببینی.
‫من به این چیزا اهمیت نمی‌دم.
‫نیازی نبود این کارو بکنی.
‫تو اهمیت نمی‌دی
‫چون از نظر ذهنی قوی هستی.
‫ولی من نمی‌تونم ببینم مردم بهت تهمت می‌زنن
‫و کاری نکنم.
‫من فقط
‫کاری که باید می‌کردم رو کردم.
‫من حالا فهمیدم
‫که آقای شیائو چقدر می‌تونه بافکر باشه.
‫تعجبی نداره که این‌همه دختر
‫نمی‌تونن فراموشت کنن.
‫اگه اسمی اذیتت می‌کنه،
‫حذفش کن.
‫شوخی کردم.
‫چرا این‌قدر جدی می‌گیری؟
‫من همیشه باهات جدی‌ هستم.
‫من چنین کار حوصله‌سربری نمی‌کنم.
‫یه رقیب عشقی
‫هیچ‌وقت نفر سوم نیست.
‫دیر وقته.
‫باید برم.
‫زود بخواب.
‫به همین زودی می‌ری؟
‫زندگی طولانیه.
‫عجله نمی‌کنیم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خدا نگهدار.
‫آقای هان،
‫منم باید برم.
‫ما، هویلین مدیکال،
‫امیدواریم هر وقت ممکن شد
‫با شما همکاری کنیم.
‫دونگ‌یانگ مدیکال ‫در حال اصلاح شدنه.
‫ما واقعاً به کسی مثل شما نیاز داریم
‫که محصولات
‫و هم‌چنین بازاریابی رو
‫برای رهبری تیم بشناسه.
‫دونگ‌یانگ مدیکال همیشه
‫از شما استقبال می‌کنه.
‫آقای هان، ممنون از قدردانیتون.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینمتون.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هیچی.
‫چقدر زمان زود می‌گذره!
‫آخرین بار که اینجا بودم،
‫هنوز برای گوانگ‌هوا کار می‌کردم.
‫اون موقع، قبل از این‌که شام بخورم،
‫تو منو بیرون کرده بودی.
‫می‌دونی
‫چرا زنگ دی تو رو برای شام اینجا آورد؟
‫تا من بی رو به آقای ژائو معرفی کنم.
‫توی تکنیک مهارت داری.
‫ولی هیچی
‫درباره قوانین کسب‌وکار نمی‌دونی.
‫اگه زنگ دی فقط می‌خواست بی رو معرفی کنه،
‫چرا چن سونگ‌لین رو نیاورد؟
‫چرا همیشه دخترای خوشگل
‫تو شام‌ها هستن؟
‫هیچ‌وقت به این فکر نکردی؟
‫اگه این درست باشه،
‫اون خیلی گستاخ بوده.
‫آره.
‫متأسفانه، یکی از لطف من سوءبرداشت کرد.
‫من همیشه می‌دونستم تو آدم خوبی هستی.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫تو دوران دانشگاه،
‫ما با هم تو مسابقه شرکت کردیم
‫و تو اون‌قدر بی‌رحم نبودی.
‫سعی نکن جبران کنی.
‫سوار ماشین شو.
‫غذاهای امروز رو دوست داشتی؟
‫آره. خوشمزه بودن.
‫مخصوصاً اردک کبابی.
‫ممنون بابت امروز.
‫بابت چی؟
‫برای این‌که منو به این آدما معرفی کردی.
‫این چه کمکی می‌کنه؟
‫اگه قدرت واقعی نداشتی،
‫فکر می‌کنی چند نفرشون
‫برای شام می‌موندن؟
‫و چند نفرشون واقعاً اهمیت می‌دادن؟
‫فقط یه آدم قوی
‫می‌تونه ارتباط واقعی داشته باشه.
‫یه آدم بی‌ارزش،
‫هر چقدر شام بره،
‫کسی بهش توجه نمی‌کنه.
‫پس چرا منو اینجا آوردی؟
‫امروز، تو وقتت رو تو بیمارستان تلف کردی
‫و حتی پاهات بی‌حس شد
‫فقط برای این‌که لی ‫چوان‌آن رو بشناسی، درسته؟
‫بعدش، من تو رو اینجا آوردم.
‫دیگه دنبال این‌جور چیزا نباش.
‫اگه تو مسیر اشتباه باشی،
‫حتی اگه پاهات بشکنه، بهت کمکی نمی‌کنه.
‫چاره‌ای ندارم.
‫من تو نیستم.
‫کسی خودش به سراغم نمیاد.
‫این رفتارت بهت کمکی کرده؟
‫همه زمان و انرژی
‫محدودی دارن.
‫اون باید صرف
‫چیزای مهم‌تر و حیاتی بشه.
‫این دیدارها رو
‫هر فروشنده با تجربه‌ای می‌تونه انجام بده.
‫وقتی خودت انجامش می‌دی،
‫صادق به نظر میای.
‫ولی ارزش تو
‫به‌عنوان یه رهبر چیه؟
‫می‌فهمم.
‫یه رهبر
‫باید بیشتر به مدیریت شرکت،
‫استراتژی، و فناوری اصلی اهمیت بده.
‫زیادم احمق نیستی.
‫رسیدم. ممنون، آقای هان.
‫خواهش می‌کنم.
‫آموزش دادن به تو
‫مثل درس دادن به یه شاگرده.
‫ممنون، معلم.
‫چون معلمتم،
‫نباید شهریه‌ت رو بدی؟
‫یه قیمت بگو.
‫۵ درصد از سهام.
‫می‌دونستم.
‫دیر وقته، آقای هان.
‫برگردین و استراحت کنین.
‫شب بخیر.
‫همه‌چیز آماده‌ست؟
‫بله.
‫خانم جی عاشقش می‌شه.
‫خانم هان!
‫پسرتون خوابیده.
‫به نظرتون الان وقت آواز تمرین کردنه؟
‫پسر من کل شب بازی کرده.
‫فکر می‌کنه کار خوبی کرده؟
‫شما که می‌دونستی چرا منو بیدار کردی؟
‫به گفته خانم شیائومنگ،
‫صبح بهترین زمان
‫برای تمرین کردنه.
‫شما دو تا فقط دارین اذیت می‌کنین!
‫می‌رم تو اتاقم!
‫برو.
‫خانم هان.
‫امروز خیلی سرحالین.
‫فوق‌العاده پرانرژی هستین.
‫منو تحت تأثیر قرار دادی.
‫فوق‌العاده پرانرژیم.
‫اوه، شیائومنگ.
‫هر چی بیشتر نگاهت می‌کنم، ‫بیشتر می‌فهمم چقدر دوست‌داشتنی هستی.
‫سخت‌کوش و خوشگلی.
‫برخلاف پسرم.
‫هنوز اون بالا خوابه.
‫می‌رم بیارمش پایین.
‫خانم هان،
‫باید برم.
‫نرو.
‫یه سوپ درست کردم.
‫برای گلومون خوبه.
‫قبل از رفتن بیا یه کم بخور.
‫دیروز پخش زنده نداشتم.
‫قول دادم امروز انجام بدم.
‫یه فکری دارم.
‫تو خونه من انجامش بده.
‫می‌تونی...
‫سوپی که برات درست کردم رو نشون بده.
‫بعداً سوپ‌های بیشتری درست می‌کنم.
‫هر کدومشون
‫یه فایده متفاوتی دارن.
‫امروز می‌تونی سوپ رو معرفی کنی.
‫نظرت چیه؟
‫فکر خوبیه.
‫- خیلی خب. ‫- واقعاً؟ بریم.
‫بیا.
‫برات یه چند تا
‫لباس خوشگل هم میارم.
‫زحمت نکشین، خانم هان.
‫اصلا زحمتی نیست.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫[لیموی باهوش] سلام عزیزای من.
‫من لیموی باهوش هستم.
‫همین‌جا، ‫[پخش زنده شروع شد.]
‫من و شما می‌مونیم.
‫امروز، تو پخش زنده‌م،
‫می‌خوام یه سوپ بچشم.
‫در واقع، سوپ...
‫[این مرد کیه؟ اینجا چه خبره؟]
‫[اون دوست‌ لیموی باهوشه؟] ‫مامان، سوپ شوره.
‫چرا پخش زنده انجام می‌دی؟
‫به دلیل محتوای نامناسب،
‫پخش زنده‌ی این کاربر ممنوع شد!
‫تو ژاکت مادرمو پوشیدی
‫و مدل موهات مثل اونه.
‫من مقصر نیستم، درسته؟
‫چه‌کار کنم؟
‫چه‌طوره...
‫یه حساب جدید باز کنی.
‫من کلی گیفت بهت می‌دم.
‫یه کم سوپ بخور و آروم شو.
‫نمی‌خوام.
‫بیاین.
‫برای همه بسته هدیه سال نو آوردم.
‫ممنون، سو.
‫ممنون، آقای سو.
‫خواهش می‌کنم.
‫شنگ، این مال توئه.
‫شینگ نیست.
‫اینجا می‌ذارمش.
‫سو، این جعبه خیلی صورتیه.
‫برای یه دختره، نه؟
‫به من اشتباهی دادی؟
‫هدیه‌ها مثل همن.
‫لی.
‫سال نو چینی مبارک!
‫ممنون. سال نو چینی مبارک!
‫سو،
‫خیلی صورتیه.
‫مطمئنی مال منه؟
‫می‌خوایش؟ اگه نمی‌خوای، پسش بده.
‫طرح بالشم چیه؟
‫نمی‌دونم خوشت میاد یا نه.
‫میاد.
‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫سو،
‫این خیلی ناعادلانه‌ست.
‫حتماً با دقت
‫هدیه رو برای لی انتخاب کردی.
‫و این بالش یه اشانتیون
‫روی لوازم آرایششه، نه؟
‫چقدر زود حسودی‌تو نشون دادی.
‫حتماً به شینگ هدیه بهتری داده.
‫- همونه. ‫- هدیه خانم جی رو می‌بینم.
‫همونه، شنگ!
‫- فقط یه نگاه می‌ندازم. ‫- بی‌ادبی نکن. هدیه همونه.
‫یه بالش کمریه.
‫حالا حالم خیلی بهتر شد.
‫واقعاً،
‫در دل آقای سو،
‫خانم لی از همه مهم‌تره.
‫هر وقت خانم لی رو می‌بینم،
‫به آقای سو فکر می‌کنم.
‫و هر وقت اونو می‌بینم،
‫به خانم لی فکر می‌کنم.
‫- تو... ‫- شنگ گائوفنگ،
‫فقط خفه شو،
‫می‌شه؟
‫می‌رم برات آب بخرم.
‫حیف الان توی دوران ‫سال نو هستیم، وگرنه من...
‫من...
‫وگرنه من...
‫به شهرت برگشتی؟
‫نه. هنوز تو شینگ‌گانگم.
‫دستوری دارین، آقای هان؟
‫کجایی؟
‫بیرونم.
‫دارم برای اضافه‌کاری برمی‌گردم به دفترم.
‫چی شده؟
‫میام ببینمت.
‫بعد از کلی درخواست،
‫بالاخره ممنوعیت پخش زنده‌م رفع شد.
‫صبر کن.
‫تو پخش زنده،
‫من به‌طور متوسط ساعتی ۷۰ تا درمیارم.
‫هر روز،
‫۸ ساعت کار می‌کنم.
‫هر هفته،
‫۷ روز کار می‌کنم.
‫خیلی زیاده...
‫لو لینجیا، ازت متنفرم.
‫تو باعث شدی کلی پول از دست بدم.
‫باورم نمیشه.
‫این‌طور به نظر می‌رسه
‫که من دارم ازش غرامت می‌خوام.
‫[حذف]
‫[لیموی باهوش یک پیام رو حذف کرد]
‫حذف کرد؟
‫چی رو حذف کرد؟
‫و تو روز پنجم
‫برنامه‌ی ثبت‌نام آنلاین ‫قراره راه‌اندازی بشه.
‫قبل از سال نو چینی،
‫باید اضافه‌کاری کنین.
‫ببخشید، بچه‌ها.
‫اصلاً مهم نیست.
‫می‌تونم پول دربیارم. عاشق اضافه‌کاری‌ام.
‫رفقا،
‫هر چی الان بیشتر کد بزنیم،
‫بیشتر برای آینده شرکت‌مون
‫آجر می‌ذاریم.
‫درسته.
‫♪بیاین سخت‌تر کار کنیم♪
‫سال نو چینی داره میاد.
‫یه پاکت قرمز برای شما آوردم.
‫سال نو چینی مبارک!
‫- ممنون. ‫- سال نو مبارک!
‫ممنون، شینگ.
‫- ممنون، شینگ. ‫- خواهش می‌کنم.
‫شینگ، امیدوارم تو سال نو
‫پول پارو کنی.
‫بیایم با هم پول پارو کنیم.
‫فردا شب سال نوئه.
‫وسایلتونو جمع کنین
‫و برین خونه.
‫اگه همه‌مون بریم،
‫تو تنهایی اضافه‌کاری می‌کنی
‫و این خوب نیست.
‫شنگ، تو و ژیژو الان برگردین.
‫من باهاش می‌مونم.
‫لی، تو و شنگ برگردین.
‫من با شینگ می‌مونم.
‫هیچ‌کدومتون لازم نیست بمونین.
‫منم می‌خوام برم خونه.
‫ولی پدر و مادرم خیلی ‫دور از اینجا زندگی می‌کنن.
‫خانواده‌هاتون خیلی نزدیکن.
‫نرفتن به خونه منطقی نیست.
‫ولی تنهات گذاشتن تو این موقع
‫خیلی منطقی نیست.
‫منطقیه.
‫کار زیادی باقی نمونده.
‫وقتی بمونین، منو کُند می‌کنین.
‫اگه چیزی لازم داشتم،
‫بهتون زنگ می‌زنم، باشه؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫پس دیگه تعارف نمی‌کنم.
‫می‌رم خونه.
‫مشکلی نیست. برو.
‫- سال نو مبارک! ‫- همچنین.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ، شینگ.
‫من فقط برای شام می‌مونم.
‫روز اول برمی‌گردم که جمعش کنم.
‫نه. تا وقتی بهت نگم برنگرد.
‫وقت بیشتری رو با خانواده‌ت بگذرون.
‫باشه.
‫چشم، رئیس.
‫بعد از اینکه امروز بعد از ظهر چند تا مشتری ‫رو ملاقات کنم،
‫می‌رم خونه.
‫باشه.
‫تو امروز زود برو خونه.
‫به شهرت بر نمی‌گردی،
‫ولی فردا شب سال نوئه.
‫یه روز مرخصی بگیر.
‫می‌گیرم.
‫بغلم کن.
‫- خداحافظ، عزیزم. ‫- برو.
‫- خداحافظ. ‫- باید برم.
‫سلام منو به مادرت برسون.
‫زود برگرد.
‫برمی‌گردم.
‫[شیائو ییشیائو] ‫داری برمی‌گردی خونه؟
‫آقای شیائو،
‫بذار حدس بزنم.
‫این نزدیکی‌ها نیستی، نه؟
‫واقعاً اومدی.
‫فردا شب سال نوئه.
‫شام رو با خانوادم می‌خورم.
‫پس نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم.
‫باید می‌اومدم و بهت
‫هدیه‌های سال نو رو می‌دادم.
‫میذارمشون تو صندوق عقب ماشینت.
‫این‌همه هدیه؟
‫طی عید سال نو چینی،
‫به دیدن اقوامت می‌ری.
‫هدیه‌ها رو آماده کردم
‫چون فکر کردم شاید بهشون نیاز داشته باشی.
‫می‌تونی هدیه‌ها رو پخش کنی.
‫این روزا،
‫خوب از خودت مراقبت کن.
‫دیگه وقتش رسید.
‫باید برگردم.
‫بعد از تعطیلات همدیگه رو می‌بینیم.
‫دلم برات تنگ می‌شه.
‫باشه. برو دیگه.
‫حواست به رانندگیت باشه.
‫باشه.
‫ببخشید، مامان.
‫برای سال نو چینی برنمی‌گردم.
‫شینگ، تو همچین تعطیلاتی،
‫باید این‌قدر مشغول باشی؟
‫مشتری‌مون یهو درخواست کرد
‫کار رو زودتر تحویل بدیم.
‫باید شبانه‌روز کار کنم.
‫شینگ،
‫مشتریت بهت نیاز داره.
‫پدر و مادرت بیشتر بهت نیاز دارن، درسته؟
‫وقتی پول دربیارم، می‌تونم
‫خوب از پدر و مادرم مراقبت کنم.
‫براتون هدیه‌های سال نو خریدم.
‫فردا می‌رسن.
‫حالا که حرف کارت شد،
‫تو می‌تونی هر جایی اون کارو انجام بدی.
‫چرا تو خونه انجامش نمی‌دی؟
‫برگرد.
‫نه. لپ‌تاپ برای این کار کافی نیست.
‫به شبکه
‫و کامپیوتر رومیزی توی دفترم نیاز دارم.
‫وقتی این کار رو تموم کنم، میام خونه.
‫مراقب خودتون باشین.
‫نگران من نباشین.
‫سلامتی و اقبال در هر چیزی رو
‫در سال نو براتون آرزو می‌کنم.
‫پس باید خوب از خودت مراقبت کنی.
‫بالاخره سال نوی چینیه.
‫حرفمو گوش کن.
‫با هر چیزی سر نکن.
‫یه شام حسابی بخور
‫و تا می‌تونی استراحت کن.
‫بیشتر بخواب به‌جای این‌که ‫تا دیروقت بیدار بمونی.
‫باشه. فهمیدم.
‫خوبه. می‌ذاریم کارتو بکنی.
‫خداحافظ.
‫کسی هست؟
‫- کسی هست؟ ‫- دارم میام.
‫آخرین بار که اینجا اومدم،
‫حس کردم از نظر هنری یه چیزی کم داره.
‫یه نقاشی داشتم،
‫برای همین برات آوردمش.
‫ممنون، آقای هان.
‫این چیه؟ آسمون پرستاره یا اقیانوس؟
‫بستگی داره.
‫به خطوط پیچیده نگاه کن.
‫به نظر میاد
‫مثل ایده‌های درهمت باشن، نه؟
‫ممنون، آقای هان.
‫بعداً می‌ذارمش بالا
‫تا همیشه به خودم یادآوری کنم
‫که سریع فکر کنم.
‫کی می‌ری شهرت؟
‫هنوز یه کم کار دارم.
‫تا فردا تمومش نمی‌کنم.
‫چیز دیگه‌ای هست، آقای هان؟
‫نه.
‫باید برم.
‫می‌بینمتون، آقای هان.
‫ممنون بابت نقاشی. ‫مواظب پله‌ها باشین.
‫درهم ولی منظم.
‫می‌فهمی؟
‫موفقیت بزرگ ‫[برکت سال نو]
‫از صفر شروع می‌شه.
‫اقبال خوب از هر جهتی میاد.
‫طومار افقی‌ اینه...
‫سرزنده بمون.
‫درسته.
‫بابابزرگ.
‫دخترعمو.
‫اومدی، تینگ.
‫بشین.
‫- یه کم آجیل بخور. ‫- تینگ.
‫بیا اینجا.
‫بیا ببین
‫خطاطی بابابزرگ بهتر شده یا نه.
‫بابا، خطاطیت عالیه.
‫از هر نظر فوق‌العاده‌ست.
‫منتظر چی هستی؟ بذارش بالا.
‫- صبر کن. ‫- من می‌ذارمش.
‫مامان،
‫چرا عجله کردی؟
‫خطاطی بابابزرگ رو خراب کردم.
‫دختر شیطون.
‫بابابزرگ.
‫منو سرزنش نمی‌کنی، درسته؟
‫دست بردار.
‫وقتی کوچیک بودی، هیچ‌وقت
‫خطاطی رو جدی نمی‌گرفتی.
‫هر بار، صورتت رو لک می‌کردی.
‫خیلی شتاب‌زده انجامش می‌دادی.
‫بابابزرگ، می‌دونی چیه؟
‫اگه تو بچگیم یادش گرفته بودم،
‫الان نوشتن دوبیتی‌ها کار تو نبود.
‫- زبونش تنده. ‫- شوخی نکن.
‫بیا.
‫- اینو بنداز دور. ‫- چه حیف!
‫- اینو بندازیم دور؟ ‫- یه دونه دیگه می‌نویسم.
‫وقتی همه جمع شدن،
‫چای یوان رو بیار بیرون
‫و درستش کن.
‫من می‌رم.
‫نیازی نیست.
‫نمی‌دونی کجاست.
‫خیلی کم میای خونه.
‫با بابابزرگ حرف بزن.
‫آره. ما یه خانواد‌ه‌ایم.
‫این‌جا خونه‌ی خودته.
‫بیا، تینگ. جوهر رو برام بساب.
‫بیا.
‫آقای هان، خانم زنگ اومده.
‫بابابزرگ هان،
‫اومدم برای سال نو بهتون سر بزنم.
‫سلام، خانم ژو.
‫براتون برکت و عمر طولانی آرزو می‌کنم.
‫ممنون.
‫خانم ژو، برات آشیانه‌ی پرنده آوردم.
‫براتون جوانی و اقبال در ‫همه‌چیز رو آرزو می‌کنم.
‫من همیشه دی رو دوست داشتم.
‫اون باهوشه، خوشگله،
‫و شیرین زبونه.
‫داری خطاطی می‌کنی، بابابزرگ؟
‫عالیه. مثل قبل پر از انرژیه.
‫خبر نداشتی.
‫وقتی تو هاینان بودی،
‫بابابزرگم تو خونه خیلی حوصله‌ش سر رفته بود.
‫هی می‌گفت
‫کسی نیست باهاش شطرنج بازی کنه.
‫منم دلم برای رفیق قدیمیم تنگ شده.
‫شنیدم پدر و مادرت
‫می‌خوان برای یه مدت ببرنش خارج.
‫آره. من تنها موندم.
‫برای همین اومدم اینجا برای شام.
‫خوش اومدی.
‫اینجایی، دی.
‫یوان.
‫بخاطر هان تینگ اومدی، نه؟
‫این درست نیست.
‫بخاطر تو اومدم.
‫قراره یه شام حسابی
‫برای سال نو چینی بخوریم.
‫تقریباً همه اینجا هستن.
‫عمه‌بزرگت هم
‫با لو لینجیا میاد.
‫بیا بشینیم و حرف بزنیم.
‫یوان، برو چای درست کن.
‫می‌رم.
‫بسه. بیا.
‫[لی لی]
‫مامان.
‫چرا هنوز برنگشتی؟
‫ما خیلی نزدیک زندگی می‌کنیم.
‫تو کل سال،
‫یه بارم برنگشتی.
‫تو راهم.
‫می‌دونی چیه؟
‫وقتی برگشتی،
‫لباس پوشیده بپوش.
‫خانم ژانگ
‫برای سال نو بهمون سر زد.
‫گفت تو
‫کلی عکس شیک
‫تو برنامه‌ی مومنتس گذاشتی.
‫اگه اون نبود،
‫نمی‌دونستم
‫منو بلاک کردی که نتونم پست‌هاتو ببینم.
‫مامان، این کارو کردم
‫که تو خیال‌بافی یا شایعه‌پراکنی نکنی.
‫این‌جوری بیشتر خیال‌بافی می‌کنم.
‫دورو بر خودتو ببین.
‫کدوم دختر خوبی
‫این‌جور عکس‌ها رو به اشتراک میذاره
‫وقتی مجبور به این کار نباشه؟
‫وقتی اون مردایی که قصد ازدواج دارن
‫پست‌هاتو ببینن،
‫می‌ترسن و فرار می‌کنن.
‫مامان، سال نو شده.
‫این حرفا رو نزن.
‫تو این دنیا مردای زیادی هستن.
‫چرا یه مرد خوب گیر من نمیاد؟
‫بس کن.
‫فقط چون یه چند تا مرد
‫یه کم پول خرجت کردن
‫عاشقشون نشو.
‫اون پسرا
‫حیله‌گرن.
‫هیچ‌کدومشون خوب نیستن.
‫به چرب‌زبونی‌هاشون اعتماد نکن.
‫مخصوصاً اون پولدارا.
‫وقتی توی عشق گیر بیفتی،
‫کسی رو نداری که پیشش گریه کنی.
‫اینو برای خودت می‌گم.
‫بس کن، مامان.
‫اگه فکر می‌کنی من گیجم،
‫خونه نمیام که ناراحتت کنم.
‫کی رو می‌خوای بترسونی؟
‫فکر می‌کنی دارم غر می‌زنم؟
‫دارم نصیحتت می‌کنم.
‫اشتباهی که من کردم رو نکن.
‫وقتی بابات دنبالم بود،
‫خیلی دست و دلباز بود.
‫بهم چی می‌گفت؟
‫هی بهم می‌گفت عزیزم
‫و حتی می‌خواست برام بمیره!
‫بعدش چی شد؟
‫حتی زندگی منو هم نخواست.
‫مامان، می‌شه لطفاً
‫این حرفا رو تکرار نکنی؟
‫اون‌قدر اینا رو گفتی
‫که دیگه حرفاتو حفظ شدم.
‫فایده‌ش چیه؟
‫نمی‌تونی ول کنی
‫و بگذری؟
‫دارم با خوشحالی برمی‌گردم خونه.
‫ولی تو راضی نمی‌شی
‫تا وقتی که هر دومونو ناراحت کنی؟
‫هی، دختر.
‫چرا نمی‌تونی بفهمی
‫چی به نفعته؟
‫اینو برای خودت می‌گم!
‫اگه خوشت نمیاد،
‫برنگرد خونه!
‫وقتی نصیحتمو گوش نکنی،
‫باید زجر بکشی!
‫♪ تو اون زمانای قدیم ♪
‫♪ ما الماسای تو آسمونو می‌شمردیم ♪
‫♪ بعد تو لبخند زدی ♪
‫♪ و دنیای تاریکم رو روشن کردی ♪
‫سلام.
‫سال نوی چینی مبارک!
‫سال نوی چینی مبارک، دخترا.
‫[میکروفون روشن، اسپیکر روشن، دوربین روشن]
‫موندن تو خونه کسل‌کننده‌ست.
‫حال و هوای سال نو نداره.
‫لی، چرا هنوز تو ماشینی؟
‫با مامانم دعوام شد.
‫دیگه خونه نمی‌رم.
‫شینگ، چرا هنوز داری کار می‌کنی؟
‫سال نو رو جشن نمی‌گیری؟
‫برام فرقی نداره تنهایی کجا بمونم.
‫کارم تقریباً تموم شده
‫و می‌رم برای شام.
‫♪ برو و زندگیتو بکن ♪
‫چیوزی، بیرون شام می‌خوری؟
‫آره.
‫از موندن تو خونه خسته شدم.
‫برای همین یه همکارمو دعوت کردم ‫که با هم شام بخوریم.
‫اومد.
‫دیگه با شما حرف نمی‌زنم. خداحافظ.
‫سال نوی چینی مبارک!
‫می‌رم پخش زنده‌مو شروع کنم.
‫- قطع می‌کنم. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ، شینگ. خداحافظ، لی.
‫یه غذای شیک بخورین.
‫شینگ، یه شام حسابی بخور. ‫با هر چیزی سر نکن.
‫باشه. می‌خورم.
‫خداحافظ.
‫دوستتون دارم. خداحافظ.
‫چیوزی، خیلی منتظر موندی؟
‫نه. تازه رسیدم.
‫خوبه. بیا.
‫این هدیه‌‌ایه
‫که پدر و مادرم گفتن بهت بدم.
‫اگه تو
‫برای اون موقعیت اضطراری ‫بهم پول قرض نداده بودی،
‫خانواده‌م
‫به سختی می‌تونستن زندگی رو ‫ادامه بدن.
‫این چه حرفیه.
‫فقط یه کمک کوچیک بود.
‫لطفاً تشکر منو
‫برای هدیه به پدر و مادرت برسون.
‫ما باید از تو تشکر کنیم.
‫هنوز سفارش ندادی، نه؟
‫گارسون، منو لطفاً.
‫من حساب می‌کنم.
‫پس کلی غذا می‌خورم.
‫سلام. این منو هست.
‫چی دوست داری بخوری؟
‫هر چی تو سفارش بدی.
‫باشه.
‫ببخشید، ولی تو شب سال نو،
‫ما فقط سفارش میز کامل می‌گیریم.
‫غذاهای تکی فروخته نمی‌شن.
‫سفارششو بگیر.
‫آقای شیائو؟
‫سال نوی چینیه.
‫نمی‌تونیم بذاریم خانم جی گرسنه بمونه.
‫باشه، رئیس.
‫آخرین بار که دیدمت،
‫توی گوانگهوا مهندس بودی.
‫ولی حالا، رئیس
‫شرکت شینگ‌چن تکنولوژی هستی.
‫شنیدم آقای هان روت ‫سرمایه‌گذاری کرده، درسته؟
‫آره.
‫چرا برای جشن سال نو خونه نیستی؟
‫دارم کارای آخر
‫یه پروژه رو تموم می‌کنم.
‫تحسین برانگیزه.
‫از سرآشپزامون بخواه
‫غذاهایی که خانم جی سفارش می‌ده
‫و غذاهای خاصمون رو
‫درست کنن و بفرستن اینجا.
‫- به صورت رایگان. ‫- نه، ممنون.
‫نیازی نیست.
‫تنهایی نمی‌تونم همشو تموم کنم.
‫جشن سال نوئه دیگه.
‫جدا از این، آقای هان
‫برای غذا خوردن زیاد به کلوب من میاد.
‫به‌خاطر اون،
‫جرات نمی‌کنم ازت پول بگیرم.
‫امیدوارم زیاد بیای اینجا.
‫ممنون، آقای شیائو.
‫می‌خوام از آقای هان هم تشکر کنم.
‫خودت شخصاً بهش بگو.
‫باشه.
‫می‌تونی سفارش بدی. برای شام برمی‌گردم خونه.
‫باشه. سال نوی چینی مبارک، آقای شیائو.
‫همچنین. می‌بینمت.
‫- می‌بینمت. ‫- خانم جی،
‫منو رو چک کنین، لطفاً.
‫داری
‫یه رئیس استثمارگر می‌شی.
‫همین الان، جی شینگ تنهایی
‫اومد تو کلوب شینگ‌یوئه که غذا بخره.
‫به‌خاطر بی‌رحمیت،
‫حسابش پای توئه.
‫می‌دونستم اینجایی.
‫مثل بچگیات،
‫هنوزم از تنها بودن لذت می‌بری.
‫سال نوی چینیه.
‫نمی‌خوای چیزی به من بگی؟
‫[خانم جی]
‫هان،
‫می‌دونی شینگ کجاست؟
‫می‌خوایم سال نو رو باهاش جشن بگیریم.
‫ولی یا تو خونه‌ست یا تو اداره‌ش.
‫منم نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم.
‫نگران نباشین، خانم هان.
‫می‌دونم کجاست.
‫پشت در خونه‌ش منتظر بمونین.
‫الان می‌رم بیارمش.
‫باشه. ممنون.
‫داری می‌ری بیرون؟
‫فکر می‌کنی بابابزرگ هان راضی باشه
‫که تو همچین شبی بری بیرون؟
‫اگه عجله داری، برو.
‫من هواتو جلوی بابابزرگ هان دارم.
‫می‌تونم آرومش کنم.
‫ممنون.
‫هان تینگ.
‫سال نوی چینی مبارک.
‫همچنین.
‫♪ باز دوباره روبه‌روی من وایسادی ♪
‫♪ از دنیاهایی می‌گی که برام غریبه‌ست ♪
‫♪ انگار دورن، ولی بینمون فاصله می‌ندازن ♪
‫♪ اگه بتونم یه قدم بهت نزدیک‌تر بشم ♪
‫♪ می‌تونیم خاطراتمون رو به هم گره بزنیم؟ ♪
‫♪ زمان یه دیوار می‌سازه ‫تا تنهاییم رو حفظ کنه ♪
‫♪ امیدوارم این فهمیدن، ‫بینمون فاصله نندازه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه طرف این دیوار وایسادیم ♪
‫♪ مهره‌ها چیده شدن، توی یه دوراهی موندیم ♪
‫♪ همش منتظریم ببینیم کی زودتر کوتاه میاد ♪
‫♪ قبل از اینکه خیال‌مون راحت بشه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه نیمه رو نگه داشتیم ♪
‫♪ قبل از آشکار شدنش، باید کامل بشیم ♪
‫♪ به جای انتظار ♪
‫♪ دنبال جوابی از هم ‫می‌گردیم تا تکلیف روشن شه ♪
‫♪ وقتی عشق تبدیل به یه معامله بشه ♪
‫♪ دیگه چیزی ازش باقی نمی‌مونه ♪