‫♪ رویای اصلی توی باد و بارون ♪
‫♪ مدفون می‌مونه ♪
‫♪ منتظر می‌مونه تا آفتاب بتابه ♪
‫♪ تا کم‌کم زنده بشه ♪
‫♪ می‌خوام بین آسمان‌خراش‌ها سفر کنم ♪
‫♪ حتی اگه مسیر پرفراز و نشیب باشه ♪
‫♪ و بدون تردید به رویام می‌رسم ♪
‫♪ در بین جمعیت، سخت می‌شه دید ♪
‫♪ مثل انبوه ستارگان در کنار هم ♪
‫♪ یادمون میره که خودمون هم یه روز می‌درخشیدیم ♪
‫♪ میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ بدون هیچ تردیدی ♪
‫♪ آینده رو می‌گیرم، بدون شک و تردید ♪
‫♪ چون نترسم ♪
‫♪ پس میرم به سمت سرزمین رویاها ♪
‫♪ بدون اینکه تسلیم بشم ♪
‫♪ همیشه به معجزه‌ها باور دارم ♪
‫♪ حتی اگه مجبور باشم بی‌وقفه دنبالشون بگردم ♪
‫[به زیبایی تو]
‫[قسمت ۱2]
‫من که برام مهم نیست چی میگن.
‫ولی اینا به تو ضربه می‌زنه.
‫اگه نمی‌تونی عواقبش رو بپذیری،
‫پس از راه میانبر نرو.
‫اگه از راه میانبر بری،
‫باید بهاش رو هم بدی.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫اگه برات مهم نیست،
‫ادامه بده.
‫برام مهم‌ـه.
‫آروم برو، مواظب خودت باش.
‫[همیشه مراقب باش] ‫چشم، خانم هان.
‫دفعه بعد می‌بینمتون.
‫خداحافظ.
‫رسیدی خونه، یه پیام بده.
‫باشه.
‫- خداحافظ! ‫ مراقب باش!
‫عجب دختر نازنینی‌ـه.
‫سلام، خانم هان؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدی استقبالم؟
‫زَهره تَرکم کردی!
‫استقبالت؟ اعتماد به نفست منو کشته!
‫باز کجا آواره بودی؟
‫خانم هان،
‫کدوم مادری ‫با پسرش اینجوری حرف می‌زنه؟
‫یه کم بهم محبت کن.
‫اینم محبت! خوبت شد؟
‫روزها تا لنگ ظهر می‌خوابه، ‫شب‌ها میره ولگردی.
‫نمیدونم پسر زاییدم
‫یا یه خفاش!
‫خبرت بیا تو.
‫سوپت سرد می‌شه.
‫من خفاشم. پس بهم بگو بتمن!
‫[ونتون و نوشیدنی]
‫براتون گرمش کنم؟
‫نه، لازم نیست.
‫بیخیال.
‫سه بار گرمش کردم.
‫نمی‌خواستی، پس چرا سفارش دادی؟
‫یه مدتی میشه از آلمان برگشتی.
‫هنوز ساعت خوابت تنظیم نشده؟
‫بذار خیالت رو راحت کنم،
‫دیگه هیچ‌وقت این ساعت
‫با کسی قرار نمی‌ذارم.
‫امشب،
‫وقتی دخترم دید این موقع دارم می‌رم بیرون،
‫کلی گریه کرد.
‫خیلی طول کشید تا آرومش کنم.
‫بگو چی شده؟
‫چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫بگو شاید بتونم حلش کنم.
‫من که برام مهم نیست چی میگن.
‫ولی اینا به تو ضربه می‌زنه.
‫اگه نمی‌تونی عواقبش رو بپذیری،
‫پس از راه میانبر نرو.
‫اگه از راه میانبر بری،
‫باید بهاش رو هم بدی.
‫آقای لین، ‫از آشنایی با شما خیلی خوشحال شدم.
‫یه سوءتفاهم پیش اومده
‫که باید براتون توضیح بدم.
‫آقای هان سرمایه‌گذار شینگچن‌ـه.
‫من و ایشون
‫فقط رابطه‌ی کاری داریم.
‫متأسفم، اما نمی‌تونم
‫کمکی به همکاری شما ‫با دونگ‌یانگ مدیکال بکنم.
‫ما بابت تخفیفی که دادین
‫واقعا ازتون ممنونیم.
‫ولی چیزی که ‫حقمون نیست رو قبول نمی‌کنیم.
‫ممنون از پیشنهادتون.
‫ببخشید که مزاحم شدیم.
‫[جی شینگ]
‫همین؟
‫[رستوران ونتون لائوس] ‫اون بهشون گفته
‫باهات صمیمی‌ـه،
‫مگه خودت همین رو نمی‌خواستی؟
‫اون داره ازم سوءاستفاده می‌کنه.
‫کی دل خوشی الکی می‌خواد؟
‫دل خوشی الکی
‫و صداقت
‫می‌تونه جاشون عوض بشه.
‫خیلی‌ها آخرش واقعا وابسته می‌شن.
‫آدم‌ها تغییر می‌کنن.
‫دنیا هم همینطور.
‫من عوض نشدم.
‫و عوض هم نمی‌شم.
‫نگران جی شینگی.
‫واسه همین عصبانی شدی، نه؟
‫اصلا نمی‌دونه تو این حرفه
‫شایعه چقدر زود پخش می‌شه.
‫وقتی شروع بشه،
‫همین شایعات
‫همه زحمت‌هاش رو
‫به باد میده.
‫درست حدس زدم، نه؟
‫تو فقط نگرانشی.
‫یه مرد،
‫وقتی یکی یا چیزی رو
‫دوست داشته باشه،
‫دیگه نمی‌تونه خونسرد بمونه.
‫خب آقای هان،
‫موضوع حل شد دیگه.
‫با اجازه من دیگه میرم.
‫غذات هم خودت حساب کن.
‫[رستوران ونتون لائوس]
‫[آقای لین از شرکت بِیدی]
‫سلام آقای لین.
‫ببخشید مزاحم شدم، خانم جی.
‫موضوع اینه که
‫موقع ناهار آقای هان هم تو رستوران بودن.
‫دستیار ایشون
‫با من تماس گرفت.
‫طبق گفته دستیار تانگ،
‫آقای هان بعد از کلی بالا و پایین،
‫روی شما سرمایه‌گذاری کردن،
‫نه چون همکلاسیش بودین.
‫ما اشتباه برداشت کردیم.
‫معذرت می‌خوام، خانم جی.
‫این مسئله تاثیری
‫روی همکاری‌مون نداره.
‫امروز خیلی رو راست بودین.
‫فکر می‌کنم
‫همکاری آینده‌مون
‫خیلی خوب پیش میره.
‫ما یه تخفیف براتون در نظر گرفتیم
‫لطفا ردش نکنید.
‫اون رو به عنوان حسن نیت ما
‫و برای یه همکاری ‫طولانی‌مدت در نظر بگیرید.
‫نظرتون چیه، خانم جی؟
‫ممنون، آقای لین.
‫بابت امروز معذرت می‌خوام.
‫باشه، باهامون در تماس باشید.
‫خداحافظ، خانم جی.
‫مزاحمتون نمی‌شم. خداحافظ.
‫دیروز
‫یه کم بی‌ملاحظه رفتار کردم.
‫ممنونم که
‫باعث شدین دستیار تانگ به آقای لین زنگ بزنه.
‫سلام بچه‌ها.
‫لی؟
‫- تو... ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم اینجا کار کنم.
‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫با خودم گفتم ‫شینگچن حمایت دونگ‌یانگ رو داره.
‫یه کم تجربه کار تو اینجا
‫فقط به نفعم می‌شه.
‫خانم جی، از امروز رئیس من هستی.
‫این حرف‌ها چیه؟
‫وقتی صد هزار یوان بهت قرض دادم،
‫می‌دونستم یجور سرمایه‌گذاری‌ـه.
‫لی‌لی، شریک تجاری ما.
‫درسته، شریک.
‫سلام.
‫شینگ، بهتره برگردی سر کارت؟
‫من اطراف رو نشونش میدم.
‫باشه، فعلا این دختر باحال رو
‫امانت میدم به تو.
‫باشه. بیا اینجا، لی.
‫این میشه میز کارت.
‫جای خیلی خوبیه.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫بهترین میز و صندلیِ شینگچن‌ـه.
‫برای تو نگهش داشتم.
‫جدی میگی، آقای سو؟
‫مگه کل این قسمت مال تو نبود؟
‫من معمولا کارم زیادـه.
‫حالا که لی اومده،
‫می‌تونه یه کم از کارهای من رو انجام بده.
‫پس حرف بیخود نزن.
‫دیروز یه کم بی‌فکری کردم.
‫ولی قسم می‌خورم که
‫اصلا قصد نداشتم
‫کسی برداشت اشتباهی بکنه.
‫هر چقدر هم توضیح بدی،
‫آدم‌ها خودشون می‌فهمن واقعیت چیه.
‫این کارت عمدی بود.
‫چرا امروز انقدر غر می‌زنی؟
‫مگه کلی کار سرت نریخته بود؟
‫صندلی کوش؟
‫زود باش، یکم سریع‌تر عمل کن.
‫ممنون.
‫واقعا بابت اتفاق دیروز معذرت می‌خوام.
‫قسم می‌خورم که نسبت به شما
‫قصد و قرضی نداشتم.
‫توضیح دادن فایده‌ای نداره.
‫همه می‌دونن
‫هدفت چی بود.
‫شانگ.
‫می‌دونم، موس و کیبورد.
‫لی.
‫شما مراقب لی لی باشید.
‫باشه.
‫تو برو به کارت برس، شینگ.
‫اینا همه‌ش جدیده.
‫بده به من.
‫خانم لی.
‫به کی پیام میدادی؟
‫خیلی لفتش دادی.
‫هان تینگ.
‫بابت کاری که دیروز کردم،
‫نمی‌دونم چجوری باید باهاش روبه‌رو بشم.
‫هان تینگ هم آدم جالبی‌ـه.
‫درسته که روی تو سرمایه‌گذاری کرده.
‫ولی دیگه زیادی احساسی شده.
‫لی،
‫کدوم گیاه رو دوست داری؟
‫می‌خوام بذارمش جلوی کامپیوترت.
‫باشه.
‫هر چی خواستی براش بنویس، عزیزم.
‫من برمی‌گردم سرکارم.
‫ببخشید.
‫نباید با اسم شما
‫بقیه رو گول می‌زدم.
‫برام درس عبرت شد و
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫[جی شینگ]
‫[اوهوم.]
‫بابابزرگ.
‫براتون چای آوردم.
‫وقتی تو هاینان
‫استراحت می‌کردم،
‫همه‌ی خبرها
‫به گوشم می‌رسید.
‫می‌گفتن تو و دخترعموت
‫همیشه در حال دعوا بودین.
‫تو تازه کارت رو شروع کردی،
‫زیادی تند نرو.
‫اگه به بقیه فرصت بدی،
‫بقیه هم بهت فرصت میدن.
‫جنگیدن تو خون منه.
‫مثل خودتون، بابابزرگ.
‫بعد اینکه از آلمان برگشتی، ‫زبونت تیزتر شده.
‫دیگه چیزی درمورد
‫تو و دخترعموت نمیگم.
‫ولی یه چیز رو یادت باشه.
‫بنیان دونگ‌یانگ رو خراب نکن.
‫نگران نباش، بابابزرگ.
‫می‌دونم چیکار کنم.
‫شنیدم
‫روی یه دختر سرمایه‌گذاری کردی
‫به اسم جی شینگ.
‫همکلاسیت تو دانشگاه بوده؟
‫بابابزرگ،
‫روی اون سرمایه‌گذاری کردم
‫چون بهش اعتقاد داشتم.
‫با این حرف‌ها نمی‌تونی گولم بزنی.
‫ازش خوشت اومده، نه؟
‫بله.
‫تا کجا پیش رفتی؟
‫اون نمی‌دونه که دوستش دارم،
‫هنوز احساسم رو بهش نگفتم.
‫قبل از اینکه به دستش بیاری،
‫بیست میلیون روش سرمایه‌گذاری کردی؟
‫پس حتما این دختر
‫خیلی باید خاص باشه.
‫یادت باشه.
‫یه سرمایه‌گذار
‫هیچ وقت وارد یه معامله‌ی ضررده نمیشه.
‫بابابزرگ، بهش اعتماد دارم.
‫عروس من
‫باید مسئولیت‌هایی رو بپذیره که
‫هر دختری
‫نمی‌تونه قبول کنه.
‫عشق و عاشقی
‫واسه آدم‌های معمولی آسونه.
‫ولی اونی که تو دوستش داری،
‫باید به اندازه‌ی کافی توانمند باشه.
‫راه انداختن یه کسب‌وکار
‫مثل رد شدن هزار تا سرباز از یه پل چوبی‌ـه.
‫اینکه تا کجا می‌تونه پیش بره رو
‫هیچ‌کس نمی‌دونه.
‫درموردش فکر کن.
‫اگه حمایت یه مدیرعامل
‫مثل تو رو نداشته باشه،
‫چقدر دوام میاره؟
‫چقدر مطمئنی که
‫تا آخرش کنارت می‌مونه؟
‫بابابزرگ،
‫جی شینگ آدم معمولی نیست.
‫فقط
‫نمی‌دونم حاضر هست
‫به خاطر من ‫این همه سختی رو تحمل کنه یا نه.
‫به هر حال،
‫من برای کسی که ‫برام مهم نیست هزینه نمی‌کنم.
‫به جی شینگ
‫فقط دو سال وقت میدم.
‫اگه موفق نشه،
‫باید با دختری که
‫من انتخاب می‌کنم
‫ازدواج کنی.
‫اون موفق می‌شه.
‫بیخیال.
‫فکر نکن سرمایه‌گذاری دونگ‌یانگ مدیکال
‫حتما باعث موفقیتش می‌شه.
‫موفقیت
‫هیچ‌وقت انقدر آسون نیست.
‫الو. شما آقای لین هستید؟
‫از شرکت شینگچن تکنولوژی تماس می‌گیرم.
‫می‌خواستم بگم شما مرحله اول مصاحبه رو
‫قبول شدید.
‫پس‌فردا چه ساعتی
‫می‌تونید برای مرحله دوم بیاید؟
‫دفتر شما
‫خیلی درب و داغون‌ـه.
‫اصلا شبیه یه شرکت درست و حسابی نیست.
‫نکنه شرکت صوری هستید؟
‫نه، ما صوری نیستیم.
‫الو؟
‫چی شده، شانگ؟
‫اون مهندس مواد ‫که دیروز باهاش مصاحبه کردیم،
‫ردمون کرد،
‫میگه انقدر دفترمون داغونه که
‫اصلا شبیه یه شرکت قانونی نیست.
‫اشکالی نداره.
‫استخدام نیرو ‫مثل پیدا کردن شوهرـه.
‫با افراد بیشتری مصاحبه کنید،
‫بالاخره یه آدم به درد بخور پیدا میشه.
‫درسته، نیروی ایده‌آل کم پیدا می‌شه.
‫اشکالی نداره. ساعت 10،
‫با یکی دیگه باید مصاحبه کنیم، درسته؟
‫آره، ساعت 10ـه.
‫ببین کجاست.
‫الو، خانم لی؟
‫از شرکت شینگچن تکنولوژس تماس می‌گیرم.
‫برای ساعت 10 وقت مصاحبه داشتین.
‫الان کجایید؟
‫الو؟
‫آقای سو،
‫اون فکر می‌کرده
‫تو یه ساختمون اداری هستیم.
‫ولی وقتی رسیده،
‫دیده یه خونه روی پشت‌بوم‌ـه.
‫برای همین پشیمون شده.
‫به نظر میاد جذب کارمند جدید
‫واقعا سخت‌ـه.
‫یه چیز سخت‌تر هم هست.
‫ما یه پرینتر رزرو کردیم.
‫ولی هنوز به یه آزمایشگاه احتیاج داریم.
‫درضمن باید چندتا
‫تکنسین هم برای کار با پرینتر استخدام کنیم.
‫وگرنه اصلا
‫به مرحله آزمایشی هم نمی‌رسیم.
‫وضعیت فعلی دفترمون
‫واقعا روی استخدام تاثیر گذاشته.
‫نظرت چیه
‫این خونه رو اجاره بدم؟
‫با یه کم پول اضافه،
‫می‌تونیم یه دفتر دیگه اجاره کنیم،
‫بزرگ‌تر و بهتر.
‫نه. قبلا حساب کتاب کردم.
‫پیش‌پرداخت و
‫هزینه نهایی پرینتر هست.
‫بعد از جشنواره هم آزمایشگاه لازم داریم.
‫باید یه مقدار پول هم
‫برای کارهای روزمره کنار بذاریم.
‫ما از پس یه دفتر جدید برنمیایم.
‫باید یه کاری کنیم که پول بیشتری دربیاریم.
‫میتونیم چندتا کار کوچیک بگیریم.
‫مثلا یه اَپ کوچیک
‫برای بیمارستان طراحی کنیم.
‫بالاخره پوله دیگه.
‫هرکی جداگانه فکر کنه
‫ببینه دیگه چه کارایی میشه کرد.
‫من بعدازظهر میرم بیرون.
‫ببینم فعلا چه پروژه‌هایی
‫میشه انجام داد.
‫منم با بقیه‌ی ‫مصاحبه‌شونده‌ها تماس می‌گیرم.
‫[خواهر]
‫بگو.
‫داداش،
‫لینجیا وقتی
‫از دِیت ناشناس برگشت، گفت
‫تا حالا ندیده بود تینگ
‫با یه همچین نگاهی
‫به یه دختر خیره بشه.
‫اونوقت به جای اینکه کمکش کنی،
‫بهش گفتی
‫بهشون دو سال وقت میدی.
‫نمیدونستم میاد پیشت
‫چغولی من رو می‌کنه.
‫هر دختری
‫نمیتونه زن نوه‌ی من بشه.
‫چی داری میگی؟
‫واقعا نمیدونم چجوری توصیفت کنم!
‫تو مثل
‫مثل یه سرباز سفالی هستی که
‫تازه از زیر خاک در اومدی!
‫قدیمی و لجباز.
‫الان قرن بیست و یکمه!
‫چرا هنوز دنبال ‫اصل و نسب خانوادگی هستی؟
‫خجالت بکش، داداش!
‫ببین هان تینگ داره
‫با چه سرعتی کارش رو گسترش میده.
‫اگه جلوش رو نمی‌گرفتم،
‫خیلی مغرور می‌شد.
‫درضمن،
‫ما که نمی‌دونیم
‫این دختره
‫آخرش چی از آب درمیاد.
‫زن نوه‌ی من
‫می‌تونه شهرت
‫چندانی نداشته باشه.
‫ولی برام مهمه که
‫بتونه مسئولیت قبول کنه.
‫قبلا فکر می‌کردم
‫زِنگ دی براش مناسب‌ـه.
‫ولی حالا، یکی دیگه رو پیدا کرده.
‫به هر حال، حرفم رو
‫پس نمی‌گیرم.
‫داداش، هرچی ‫سن و سالت بالاتر میره، لجبازتر میشی.
‫در هر صورت، فقط خواستم یه یادآوری کنم.
‫کاری نکن که نتیجه برعکس بشه.
‫وگرنه،
‫آخر سر نوه‌ت بی‌زن می‌مونه.
‫بسه دیگه.
‫هنوز که چیزی قطعی نشده.
‫باشه، قطع می‌کنم.
‫داداش
‫هروقت کم میاری، قطع می‌کنی، نه؟
‫لجباز.
‫[مراقب هیچ چیز نباش]
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫[شرکت پزشکی دونگ‌یانگ]
‫[گزارش کاری شرکت فناوری شینگچن]
‫رئیس، باید این رو امضا کنید.
‫خیلی سرسری برنامه‌هام رو
‫چیده بودی.
‫دقیقا کدوم
‫برنامه رو می‌گید؟
‫شینگچن تازه شروع کرده
‫و کلی کار ریخته سرشون.
‫تو فقط نیم ساعت براش وقت گذاشتی.
‫به نظرت تو این زمان ‫می‌تونه کارش رو تموم کنه؟
‫متوجه شدم.
‫واقعا زمان کمی
‫برای خانم جی گذاشتم.
‫الان تنظیمش می‌کنم.
‫یک ساعت چطوره؟
‫مگه نمی‌دونی خانم جی چقدر پرحرف‌ـه؟
‫دو ساعت خوبه؟
‫باشه، انجامش میدم.
‫ساعت سه و نیم،
‫بیا دفترم
‫و یه گزارش بروزرسانی شده برام بیار.
‫[هان تینگ]
‫[ساعت سه و نیم بیا دفترم.]
‫[لی لی]
‫سلام، لی لی.
‫شینگ،
‫یکی از ارشدهای من گفت
‫مدیر لی چوان‌آن که
‫مسئولِ خریدهای ‫بیمارستان شینگ‌گانگِ رو می‌شناسه.
‫امروز تو بیمارستان‌ـه.
‫ولی من وسط یه کار مهمم.
‫نمی‌تونم برم اونجا.
‫می‌تونی بری باهاش درمورد
‫همکاری آینده‌مون حرف بزنی؟
‫باشه، تو به کارت برس،
‫منم با مدیر لی حرف می‌زنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫سو ژیژو.
‫- بله، شینگ؟ ‫- یه ماموریت مهم برات دارم.
‫چه ماموریت مهمی؟
‫به عنوان شریک شینگچن
‫و یکی از اعضای بنیان‌گذار،
‫بعدازظهر تو به نمایندگی از شرکت
‫یه گزارش به آقای هان ارائه میدی.
‫شوخی نکن دیگه! من؟
‫شینگ، توروخدا منو معاف کن.
‫هر بار که آقای هان رو می‌بینم، وحشت می‌کنم.
‫تازه،
‫همیشه خودت بهش گزارش می‌دادی.
‫اگه سراغت رو بگیره،
‫چی بهش بگم؟
‫بگو رفتم بیمارستان شینگ‌گانگ
‫که با مدیر لی ملاقات کنم.
‫نه، نه.
‫اگه اینو بگی،
‫میگه مدیریت زمانم افتضاح‌ـه.
‫بگو مریضم.
‫مریضی؟ چه مشکلی داری؟
‫هرچی، یه چیزی سر هم کن.
‫هرچی دوست داری بگو.
‫خداحافظ، یادت نره بریا.
‫حالا بگم مریضیش چیه؟
‫چی میل داری؟
‫کل بعدازظهر بیرون بودم
‫و خیلی قهوه خوردم.
‫مستقیم بریم سر اصل مطلب.
‫به خاطر شینگ اومدی، درسته؟
‫این روزها حالش چطوره؟
‫از چه نظر؟
‫شرکتش
‫توی دوره‌ی حساس رشدشه.
‫کلی درگیره،
‫ولی حالش خیلی بهتره.
‫لطفا این رو بهش بده.
‫پول از کجا آوردی؟
‫پدرت
‫مشکلش حل شد.
‫این پاداش پایان ساله که تازه گرفتم.
‫شینگ خیلی سخت کار کرده.
‫شرکتش تازه داره میفته رو روال.
‫امیدوارم بتونم یه کمکی بکنم.
‫فکر می‌کنی قبول کنه؟
‫لازم نیست بهش بگی
‫این پول از طرف منه.
‫شائو ییچن،
‫نکنه می‌خوای قهرمان گمنام باشی؟
‫خودت که می‌شناسیش.
‫اگه نفهمه پول از طرف کیه،
‫اصلا قبولش نمی‌کنه.
‫شائو ییچن،
‫یه چیزی همیشه برام سوال بوده.
‫شما دو تا که عاشق هم بودین.
‫چرا جدا شدین؟
‫یکی دیگه رو دوست داری؟
‫حتی تا همین الان هم
‫هنوز عاشقشم.
‫ولی ما به درد هم نمی‌خوریم.
‫می‌خواستی خونه بخری که باهاش ازدواج کنی.
‫اونوقت تازه فهمیدی به درد هم نمی‌خورید؟
‫قبلا فکر می‌کردم،
‫اگه فقط بیشتر دوستش داشته باشم،
‫کوتاه بیام،
‫و خودم رو تغییر بدم،
‫یه زوج عالی می‌شیم.
‫ولی فهمیدم اشتباه می‌کردم.
‫شینگ دنبال یه آینده موفق‌ـه.
‫ولی من فقط می‌تونم بهش
‫یه زندگی ساده بدم.
‫نمی‌خوام بار اضافی براش باشم.
‫نمی‌خوام تو زندگیش نقش مکمل باشم.
‫من آدم بزرگی نیستم.
‫به خاطر صلاح خودش ترکش کردم،
‫همینطور به خاطر صلاح خودم.
‫من دیگه باید برم.
‫شائو ییچن.
‫اگه چیزی لازم داشت،
‫لطفا بهم خبر بده. ممنون.
‫[گروه دونگ‌یانگ]
‫رئیس، از شرکت شینگچن اومدن.
‫بفرستش تو.
‫بیا تو.
‫سلام آقای هان.
‫من سو ژیژو از شرکت شینگچن هستم.
‫سلام.
‫این گزارش اخیر
‫شرکت شینگچن‌ـه.
‫لطفا بررسی کنید.
‫[گزارش کسب‌وکار اخیر]
‫[محتوا]
‫[خلاصه‌ی کارهای اخیر]
‫[برنامه استخدام]
‫[تولید سریع نمونه اولیه]
‫[پیش‌پردازش گرافیکی، اس‌ال‌اس]
‫هر چه زودتر آزمایش محصول رو انجام بدید.
‫تا سه ماه دیگه،
‫می‌خوام یه پیشرفت ازتون ببینم.
‫آقای هان،
‫سه ماه
‫ولی ما نیروی کافی نداریم.
‫چی؟
‫می‌خوای براتون نیرو بفرستم؟
‫نه، نه.
‫به خاطر شرایط بد دفترمون،
‫به سختی می‌تونیم کسی رو استخدام کنیم.
‫راه‌حلش چیه؟
‫پس خانم جی
‫درگیر همین موضوع‌ـه.
‫بعد تو رو فرستاده که گزارش بدی، درسته؟
‫شینگ امروز مریض‌ـه.
‫چش شده؟
‫تب کرده.
‫انقدر حالش بده که نتونست بیاد گزارش بده؟
‫تبش باعث شده
‫لوزه‌هاش ورم کنه.
‫به خاطر ورم و التهاب،
‫حرف زدن براش سخته.
‫برای همین
‫من اومدم که گزارش بدم.
‫الان کجاست؟
‫خونه‌ست، استراحت می‌کنه.
‫شاید هم رفته دکتر.
‫اون
‫آقای هان،
‫ایشون رفته بیمارستان شینگ‌گانگ
‫پیش دکتر لی چوان‌آن برای خرید.
‫خوبه.
‫راستگو هستی.
‫می‌تونی بری.
‫ممنون، آقای هان.
‫خداحافظ، آقای هان.
‫لی چوان‌آن.
‫دستیار تانگ، من دیگه میرم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫[دونگ‌یانگ مدیکال] ‫تو پنج دقیقه کارت رو تموم کردی؟
‫رئیس.
‫واقعا برنامه‌ریزی کردنت
‫افتضاح‌ـه.
‫ساعت جلسات رو بیارم جلوتر؟
‫دنبالم بیا.
‫[بخش مهندسی پزشکی]
‫سلام.
‫شینگ،
‫دفعه بعد اگه واقعا مریض نباشی،
‫عمرا برای گزارش برم پیش آقای هان!
‫چی شده؟ دعوات کرد؟
‫لازم نبود چیزی بگه.
‫با همون سکوتش،
‫یه سکته ناقص زدم.
‫تمرین می‌کنه که انقدر ترسناکه؟
‫عوضش برات تجربه شد.
‫بعدا غذا مهمونت می‌کنم.
‫باید قطع کنم.
‫سلام، مدیر لی.
‫من جی شینگ از شینگچن تکنولوژی هستم.
‫ببخشید. سرم شلوغه.
‫[بیمارستان شینگ‌گانگ]
‫[هان تینگ]
‫بله؟
‫شنیدم مریض شدی.
‫چی شده؟
‫آمم، من
‫یه جورایی
‫فکر کنم سرما خوردی.
‫آقای هان، چه تصادفی!
‫آمم
‫سو ژیژو بهتون گزارش داد؟
‫پس قرارمون رو یادته؟
‫معلومه که یادمه.
‫ولی خب، مریض شدم دیگه.
‫نمی‌خوام شما رو هم مریض کنم.
‫گلومم یه کم
‫اومدی پیش لی چوان‌آن؟
‫اسم شما رو نیاوردم.
‫آقای هان؟
‫چه سعادتی!
‫اتفاقا می‌خواستم باهاتون حرف بزنم.
‫چند بار از دستیارتون وقت گرفتم،
‫ولی وقت‌تون پر بود.
‫الان وقت دارید؟
‫بریم دفتر من حرف بزنیم؟
‫باشه.
‫بفرمائید.
‫همینجا منتظرم بمون.
‫لی، برگشتی.
‫سرتون شلوغه؟
‫لی.
‫خیلی خسته شدی، نه؟
‫تو راه برگشت این رو گرفتم.
‫بچش ببین چطوره.
‫ممنون.
‫قندت رو می‌بره بالا،
‫بهت انرژی میده.
‫بده من.
‫شیرین‌ـه، نه؟
‫آره.
‫خیلی هم شیرین‌ـه!
‫اینم بخور.
‫آب توت سیاه‌ـه.
‫واسه چشم‌هات خیلی خوبه.
‫کیکش خوشمزه بود.
‫همیشه برات می‌خرم.
‫راستی، لی.
‫بعد از کار وقت داری؟
‫میشه شام دعوتت کنم؟
‫نه، ممنون. برنامه دارم.
‫باشه، پس یه وقت دیگه.
‫باشه.
‫خیلی شیرین‌ـه.
‫[بخش مهندسی پزشکی] ‫ببخشید، آقای هان.
‫خیلی کار دارم،
‫نمی‌تونم بدرقه‌تون کنم.
‫شب می‌بینم‌تون.
‫باشه.
‫- پس تا شب. ‫- فعلا.
‫مدیر لی!
‫مدیر لی
‫کجا بودی؟
‫رفتم دستشویی.
‫می‌تونی راه بری؟
‫آره.
‫یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫شب میام دنبالت، بریم شام.
‫خانم هان، میشه یه آکاپلا بخونید، ‫[آکاپلا: آواز بدون ساز]
‫صداتون رو بشنوم؟
‫آکاپلا؟
‫چی... چی بخونم؟
‫هر چی بلدین.
‫من همیشه آهنگ ‫رود لیویانگ رو می‌خونم.
‫همون رو بخونم؟
‫باشه.
‫♪ رود لیویانگ ♪
‫♪ چقد پیچ‌وتاب داره ♪
‫♪ اون... ♪
‫عه، خانم هان.
‫خانم شیائومنگ، ‫همین که داشتم می‌خوندم،
‫نفسم گرفت و سرم گیج رفت.
‫خانم هان، ببینید،
‫با توجه به آهنگی که خوندین،
‫می‌تونم بگم صدای خوبی دارید.
‫فقط باید
‫یه کم روی تنفس‌تون کار کنید.
‫خب این یعنی چی؟
‫باید از دیافراگم بخونید.
‫دیافراگم؟
‫بله، یعنی از شکم بخونید.
‫شکم؟
‫آره، اینجوری.
‫آروم باش.
‫حالا بالاتر.
‫بازم بالاتر.
‫خوبه، دوباره تکرار کنید.
‫مامان!
‫- خیلی بالا بود. ‫- مامان!
‫حالت خوبه؟
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خانم شیائومنگ.
‫یه کم آب بخور.
‫ممنون، خانم هان.
‫شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫نه بابا، همین الان آشنا شدیم.
‫اینجا چیکار داره؟
‫مودب باش.
‫بذار توضیح بدم.
‫بهت نگفته بودم.
‫ماه بعد می‌خوام تو مسابقه
‫آوازخوانی منطقه‌مون شرکت کنم.
‫ایشون معلم موسیقی جدیده منه،
‫قراره آواز خوندن یادم بده.
‫خانم شیائومنگ، بذار معرفیش کنم.
‫این پسرمه، لو لینجیا.
‫خوش‌تیپ‌ـه ولی
‫یه کم بداخلاق‌ـه!
‫اشکالی نداره، خانم هان.
‫درک می‌کنم.
‫فکر کنم
‫چون آقای لو خیلی وقته من رو ندیده،
‫الان خیلی خوشحال‌ـه.
‫واسه همین از خوشحالی ‫رفتارش عجیب شده، نه؟
‫سلام آقای لو.
‫چیکار می‌کنی؟ داره بهت سلام می‌کنه!
‫- بی‌ادب نباش! ‫- چرا باید سلام کنم؟
‫می‌خوای یه لایک هم براش بفرستم؟
‫چی میگی؟ این که لایو نیست!
‫سلام کن.
‫سلام.
‫برو یه کم میوه برامون بیار.
‫بعد از تمرین گشنه‌مون شده.
‫خانم لیو که اینجاست، به اون بگو بیاره.
‫شیطونه میگه
‫خانم هان،
‫آشپزخونه‌تون کجاست؟
‫من میرم میوه میارم.
‫نه بابا، زحمت نکش.
‫مگه می‌شه مهمون کار کنه؟
‫لازم نیست.
‫پاشو برو.
‫آخه این چه زندگیِ که من دارم؟!
‫چرا انقدر من رو حرص میده؟!
‫پسرم اصلا به درد نمی‌خوره!
‫هنوز زن نگرفته،
‫داره به مادرش بی‌محلی می‌کنه.
‫اصلا حرف گوش نمیده.
‫اشکالی نداره، خانم هان.
‫الان میرم،
‫ملکه‌خانم.
‫الان میرم میارم.
‫وایسا.
‫دو تا لیوان شربت تخم شربتی هم بیار.
‫چشم.
‫آفرین، برو.
‫خانم شیائومنگ.
‫راستش پسرم
‫خیلی دلسوز منه.
‫البته یه کم.
‫خانم هان، شما خیلی شوخید.
‫یه کم آب بخور.
‫تا برامون میوه بیاره.
‫بعدش میریم
‫چیزهای بیشتری بهم یاد میدی.
‫الان خیلی حس خوبی دارم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫جدی؟
‫مامان!
‫سوپ درست کردی؟
‫بوی سوختگی میاد.
‫سوپ درست کردم؟
‫- ای وای یادم رفت. ‫- برید به غذا سر بزنید.
‫الان میام.
‫خاموشش کن، پسر.
‫چرا دروغ گفتی؟
‫نفهمیدی
‫می‌خوام تنها باهات حرف بزنم؟
‫اگه نمی‌فهمیدم که نمی‌اومدم اینجا.
‫چی شده؟
‫بعدا،
‫یه لطفی کن.
‫از تو شیائومنگ بخواه که من رو
‫تو وی‌چت اَد کنه.
‫فقط همین؟
‫نه، نه، نه.
‫اشتباه برداشت نکن. ‫من ازش خوشم نمیاد.
‫فقط می‌خوام درمورد ‫یه موضوعی باهاش حرف بزنم.
‫پسرم، منم یه زمانی جوون بودم.
‫کاملا می‌فهمم.
‫گفتم اشتباه برداشت نکن.
‫هر چی بخوای، برات میارم.
‫واقعا ازش خوشم نمیاد.
‫دیگه اینو نگو.
‫ای وای،
‫از دست این حافظه.
‫خانم شیائومنگ، خداحافظ.
‫خداحافظ، خانم هان.
‫راستی، خانم شیائومنگ.
‫وی‌چت پسرم رو نداری، نه؟
‫چطوره همدیگه رو اَد کنید؟
‫اگه چیزی احتیاج داشتی،
‫میتونی ازش کمک بگیری.
‫نه، خانم هان. لازم نیست.
‫زودباش دیگه، اَدش کن.
‫لینجیا!
‫باشه.
‫بده ببینم.
‫- خب... ‫- لطفا اسکن کن.
‫باشه.
‫تموم شد.
‫ممنون، خانم هان.
‫خواهش می‌کنم. درخواستت رو قبول کردم.
‫خانم شیائومنگ.
‫دفعه بعد که لایو گذاشتی،
‫لطفا بهم خبر بده.
‫میام تماشا می‌کنم و
‫ازت حمایت می‌کنم.
‫- باشه. ‫- کمکت می‌کنم حال سیب سمی رو بگیری
‫و اون یارو... من
‫خانم شیائومنگ، دارم
‫درست انجامش میدم؟
‫آره، آره.
‫بسه دیگه، مامان.
‫می‌خواد بره.
‫آهان، ببخشید.
‫- ببخشید که معطلت کردم. ‫- اشکالی نداره.
‫درضمن خانم هان.
‫اسم اون یارو آقای لوـه.
‫آقای لو؟
‫تو راه مراقب باش!
‫چشم!
‫تا الان هر قولی بهت دادم،
‫تاحالا توش شکست خوردم؟
‫نه. ممنون، ملکه‌خانم.
‫«ترجمه از آرام متین»
‫♪ باز دوباره روبه‌روی من وایسادی ♪
‫♪ از دنیاهایی می‌گی که برام غریبه‌ست ♪
‫♪ انگار دورن، ولی بینمون فاصله می‌ندازن ♪
‫♪ اگه بتونم یه قدم بهت نزدیک‌تر بشم ♪
‫♪ می‌تونیم خاطراتمون رو به هم گره بزنیم؟ ♪
‫♪ زمان یه دیوار می‌سازه تا تنهاییم رو حفظ کنه ♪
‫♪ امیدوارم این فهمیدن، بینمون فاصله نندازه ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه طرف این دیوار وایسادیم ♪
‫♪ مهره‌ها چیده شدن، توی یه دوراهی موندیم ♪
‫♪ همش منتظریم ببینیم کی زودتر کوتاه میاد ♪
‫♪ قبل از اینکه خیال‌مون راحت بشه ♪
‫♪ وانمود می‌کنیم که عشق یه رقابت نیست ♪
‫♪ هر کدوم‌مون یه نیمه رو نگه داشتیم ♪
‫♪ قبل از آشکار شدنش، باید کامل بشیم ♪
‫♪ به جای انتظار ♪
‫♪ دنبال جوابی از هم می‌گردیم تا تکلیف روشن شه ♪
‫♪ وقتی عشق تبدیل به یه معامله بشه ♪
‫♪ دیگه چیزی ازش باقی نمی‌مونه ♪