‫ما برای رسیدن به صهیون خودمون
‫رنج و عذاب زیادی رو تحمل کردیم.
‫و با این‌حال اونا همچنان...
‫ظلم و ستم‌شون رو ادامه میدن.
‫ما به‌اندازۀ کافی ‫دشمنان‌مون رو تحمل کردیم
‫و من مطمئنم که شمشیر خدا ‫در کلام و در عمل...
‫بیرون کشیده می‌شه.
‫زیرا که ما به صهیون اومدیم، صهیون ما.
‫اینجا صهیون ماست.
‫صبر کنید. یه‌کم صبر کنید. ‫جیم داره میاد.
‫تا نیومده دیگه خوک‌ها رو ‫جابه‌جا نکنید. اون داره میاد.
‫خوک‌هام دارن کدوم گوری میرن؟
‫چاره‌ای نداشتم، جیم.
‫چاره واسه چی، وینکی؟
‫مورمون‌ها همه‌شون رو می‌خوان ‫و پنج برابر تو بهم پیشنهاد دادن.
‫من این پیشنهاد رو ندادم.
‫- این چیزی بود که توافق کردیم. ‫- مدام پرداخت رو به تأخیر می‌ندازی.
‫- مورمون‌ها کل مبلغ رو پرداخت کردن. ‫- خفه شو، وینکی.
‫- دیگه اون پشت جمع‌شون کن. ‫- اینجا حرفی واسه گفتن نیست، بریجر.
‫- با فروشنده‌ی خوک معامله‌ی منصفانه‌ای انجام دادم. ‫- فقط اسمش فروشنده‌ی خوکه.
‫تمام حیوانات چهاردیواری مال منه.
‫تو صاحب خوک‌ها نیستی. اون صاحب‌شونه. ‫من بهش پول دادم و حالا من صاحب‌شونم.
‫- بهش پول دادی، آره؟ ‫- درسته.
‫این اولین اشتباهت بود.
‫دومین اشتباهت هدر دادن این‌همه انرژی
‫واسه برگردوندن خوک‌هام ‫به جایی اولشونه.
‫متأسفانه نمی‌تونم این کار رو کنم، ‫ولی اگه خوک می‌خوای
‫برادر ویکینسون خوشحال می‌شه کمکت کنه.
‫البته مبلغ دو برابر چیزیه که ‫من پرداخت کردم.
‫لعنتی. ‫به نظر کمی گرون میاد، بیل.
‫خصوصاً واسه خوک‌های خودم.
‫امروز خوک بود، ‫فردا سراغ اجناس و آذوقه‌ات میایم.
‫تا وقتی یه قرارگاه خالی ‫برات باقی بمونه.
‫مثل اینکه فرماندارتون هنوز در حال ‫انجام مذاکراته.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫از دست مورمون‌ها و جیب‌های گشادشون
‫زندگی واسه مابقی ما سخت شده.
‫این مشکل من نیست، هست؟
‫فعلاً گمون نکنم.
‫فکر کنم الان دیگه هست.
‫بریم! بیاین بریم!
‫ای بریجر آشغال! ‫بابت این کارت می‌کُشمت!
‫شاید، وایلد بیل.
‫فقط امروز نه.
‫برو!
‫به فرماندارت بگو ته جیبش رو بگرده.
‫قیمتم همین الان بالا رفت.
‫می‌کُشمت!
‫به این باور رسیدم که این سرزمین‌ها ‫دارای نیروهایی هستن
‫که ما مردم متمدن ‫قادر به دفع‌شون نیستیم.
‫این سرزمین‌ها به ما نفوذ می‌کنن،
‫در استخوان‌های ما،
‫در خون ما... و عمیق‌ و عمیق‌تر می‌رن...
‫و روح‌مون رو تسخیر می‌کنن.
‫این سرزمین‌ها ‫در درون ما زنده می‌شن.
‫زنده با قدرت.
‫زنده با خشونت.
‫زنده با پاکی روح.
‫و بسیاری از ویژگی‌های بزرگ دیگه ‫که تاکنون از زبان ما دور موندن.
‫در مقابله با چنین نیروهایی،
‫جز فروتنی شدید ‫نمی‌تونم چیز دیگه‌ای رو احساس کنم.
‫به «پر سرخ» گفتم تو رو ‫پیش مردمت می‌بریم.
‫مردمم؟
‫مطمئنم نیستم چه مردمی برام باقی مونده.
‫یه سؤال دارم.
‫به نظرت چرا مردمت ‫انقدر مشتاق کشتن هستن؟
‫ترس.
‫فکر کنم.
‫از چیزی که نمی‌فهمن.
‫از این.
‫از دنیای شما.
‫شبیه دنیای من نیست.
‫این چیز خوبیه.
‫این درّه پر از شوشونی‌ها بود.
‫ولی گرسنگی و جنگ ‫و بیماری دنیامون رو تغییر داد.
‫و برام سؤاله که
‫با وجود این‌همه تغییرات،
‫می‌تونیم جون سالم به در ببریم؟
‫لباس قشنگیه.
‫نباید همه‌اش رو بشوری.
‫زندگیت روش نقاشی شده.
‫همه‌شون رنگ‌های روشنی نیستن.
‫زندگی همینه.
‫تو نباید بخشی از این باشی.
‫گیرت می‌ندازم!
‫چی‌کار کردی؟
‫چی؟
‫چی‌کار کردی؟
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی، پِرَت؟
‫اوهوم.
‫ممنونم، خانم.
‫در مورد جایزه‌مون اطلاعات به دست آوردم.
‫چند روز پیش مردی ‫با دو زن و یه پسر از اینجا رد شده.
‫نوشیدنی و اسلحه‌ها رو بردار. ‫باید چیزی که از دست دادیم رو جبران کنیم.
‫اونو بده من.
‫ویرجیل. چرا بهش شلیک کردی؟
‫این بخشی از کاره.
‫- چطور شلیک به اون بخشی از کاره؟ ‫- این بخشی از کاره.
‫- چطور این بخشی از کاره؟ ‫- واسه رسیدن به چیزهای خوب باید تاوان سنگینی داد، خب؟
‫یالا بیا بگیرش!
‫چند وقته که سعی داریم ‫از اینجا بریم، هان؟
‫چند وقته که داریم واسه یه تیکه طلا ‫سنگ‌ها رو حفاری می‌کنیم؟
‫سارا هالووی اینه.
‫یه تیکه طلامون.
‫این‌جوری نگاهم نکن.
‫من هرگز اشتباه هدایتت نکردم.
‫ما مرگ و زندگی خیلی‌ها رو ‫توی این دنیا دیدیم.
‫بدبخت، بی‌پول، مدفون.
‫ما هنوز اینجاییم.
‫من و تو.
‫همین‌جا می‌مونیم ‫تا به چیزی که لایقشیم برسیم.
‫یه هدیه‌ی کوچیک برات آوردم.
‫بجنب.
‫بجنب!
‫آقای رید! آقای رید!
‫اسبم.
‫تحمل وزن رو نداره. ‫امشب اینجا می‌مونیم.
‫- فکر نکنم باید توقف کنیم. ‫- مصدومه و نمی‌تونه ادامه بده.
‫برو چوب بیار.
‫- برو. ‫- باشه.
‫تا کروکز اسپرینگز چقدر مونده؟
‫بستگی داره با چی روبه‌رو بشیم.
‫هوا داره سرد می‌شه.
‫بیا شروع به حفاری کنیم.
‫آقای رید؟
‫از کشتن آدم‌ها احساس بدی داری؟
‫نه از کشتن آدم‌های بد.
‫کشتن آدم‌های بد اشکالی نداره، مگه نه؟
‫یعنی آدم به‌خاطرش نمی‌ره جهنم. مگه نه؟
‫من و مامانم یه مردی رو کشتیم.
‫لازم نیست به‌خاطرش نگران باشی.
‫هر کاری که مادرت ‫برای محافظت از جفت‌تون کرده...
‫گناه نیست.
‫چرا اون رو آوردی اینجا؟
‫قایم شده بود که پیداش کردیم.
‫روستامون رو می‌پاد.
‫ازش برای هدایت‌مون به سمتِ ‫سربازهای سفیدپوست استفاده می‌کنیم.
‫به رهبر سفیدپوستت گفتم
‫که هیچ جنگی باهاش ندارم.
‫شوشونی‌ها اون مهاجران سفیدپوست رو نکشتن.
‫فرمانده این رو باور نمی‌کنه.
‫اون می‌خواد «پر سرخ» رو پیدا کنه.
‫اونا می‌خوان بکُشنش.
‫بگو اربابت بیاد.
‫زبونش رو می‌بریم ‫و می‌دیم تو بخوری.
‫ساکت.
‫اونا می‌دونن «پر سرخ» اینجاست.
‫تو باعث جنگ شدی.
‫نه. من جنگ رو برای اونا می‌برم.
‫و تو خواهی مُرد...
‫و نفرت و مرگ بیشتری رو
‫برای مردم‌مون به ارمغان میاری.
‫برای نوه‌ام.
‫اِلک جوان ترجیح میده ‫در جنگ با دشمنش بمیره
‫تا اینکه زانو بزنه ‫و برای غذا بهش التماس کنه.
‫من دیگه نمی‌شناسمت.
‫من رو نمی‌شناسی؟
‫من رو نمی‌شناسی؟!
‫من قاتل اهریمنانم!
‫من جنگجوی خالقم که براش خون می‌ریزه!
‫خون برای شما!
‫برای شما هم خون می‌ریزم!
‫خون برای تموم شوشونی‌ها!
‫وقتی مهاجمان سفیدپوست ‫یکی از ما رو بکُشه،
‫من ده نفرشون رو می‌کُشم!
‫سفیدپوست‌ها صلح سرشون نمی‌شه.
‫پس منم چیزی که می‌دونن رو ‫بهشون میدم.
‫نه.
‫تو چیزی که اونا می‌خوان رو ‫بهشون میدی.
‫الان دیگه ‫وقت رفتن به خونه‌ست، خانم هالووی.
‫واسه همین من نمی‌خوابم.
‫برو کنار.
‫اسمی که شوشونی صدات زد...
‫«کینی داداوون.»
‫معنیش چیه؟
‫یعنی: «شاهین خال‌دار.»
‫وقتی شوشونی من رو معاوضه کرد...
‫پسربچه‌ی کَک‌ومَک‌داری بودم.
‫اونا خیلی مهربون بودن.
‫اصلاً اون‌طور که انتظارش رو داشتم نبود.
‫همیشه بهم گفتن که هندی‌ها وحشی‌ان.
‫- هستن. ‫- نه، من...
‫منظورم اینه که من...
‫هیچ‌وقت انقدر احساس امنیت نکردم.
‫هیچ‌وقت.
‫اوهوم.
‫چرا این رو ترک کردی؟
‫باید استراحت کنی.
‫این چند ساعت بیشتر ‫گرم نگهت می‌داره.
‫می‌شه لطفاً بمونی؟ خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم بمون.
‫ممنونم.
‫دعا می‌کنی بعد اینکه ‫سربازهای سفیدپوست کُشتنت،
‫نیان اینجا که پسرت رو بکُشن؟
‫مواظب حرف زدنت باش.
‫وگرنه مثل بلایی که سر دوست‌هام آوردی ‫گلوم رو می‌بُری؟
‫چند نفر باید واسه انتقام ‫چیزهایی که از دست دادی بمیرن؟
‫هر اندازه که خداش بهش بگه.
‫خدات بهت می‌گه که ‫سفیدپوست‌ها رو بکُشی؟
‫سفیدپوست‌ها باور دارن که خداشون ‫بهشون می‌گه تو رو بکُشن.
‫شاید خدایان دارن همه‌مون رو به بازی میدن
‫که ببینن کی می‌تونه ‫بیشتر از همه آدم بکشه.
‫خدای تو شکست می‌خوره.
‫اگه به‌جای صلح، جنگ رو ‫برای سربازان سفیدپوست به ارمغان ببری،
‫مثل این می‌مونه با چاقوی خودت ‫قلب اِلک جوان رو از جا بیرون بیاری.
‫چرا با این‌طور حرف زدنت با من ‫گلوت رو به خطر می‌ندازی؟
‫اِلک جوان لایقه در این دنیا ‫عمر طولانی داشته باشه.
‫تمامی شوشونی‌ها لایق این هستن.
‫حتی تو.
‫اوضاعش خوب نیست.
‫ببینیم تا کجا پیش میره. ‫وگرنه همین‌جا ولش می‌کنیم.
‫این هالووی که دنبالشیم،
‫خودم نزدیک بود گیرش بندازم.
‫اون موقع که دیدمش ‫فکر نمی‌کردم قاتل مردها باشه.
‫خوب شد فرصت نکردی ‫اون رو به جمع زنانت اضافه کنی، پِرَت.
‫ممکن بود بهشت جدیدت ‫خیلی دووم نیاره.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫یادمه همسرت رو در بریجر دیدم.
‫بانوی زیباییه.
‫قول میدم که آروم‌آروم بکُشمش.
‫می‌فهمم چرا ‫داری تا انتهای دنیا...
‫دنبالش می‌گردی.
‫♪ مورمون ریزه‌میزه ♪
‫زنت ازت شاکیه؟
‫کوچولو. مطمئنم «پر سرخ» ‫صدتای تو رو حریفه.
‫آره، مورمون کوچولو.
‫قراره از اسب پیاده بشی، ‫مورمون کوچولو؟
‫برادر پرت! کافیه!
‫اهریمن وجودت رو گرفته!
‫مورمون لعنتی!
‫تیلی، ول کن!
‫بگیر که اومد، آشغال.
‫هی! کافیه!
‫کافیه!
‫یالا!
‫باید برگردیم پیش مردم‌مون.
‫اینا دارودسته‌ی خوبی نیستن.
‫عاقبت جفت‌مون رو می‌کُشن.
‫بذار خودشون اون زن رو گیر بیارن.
‫و همسرت، برادر پرت،
‫با وجود افرادی که دنبالشن ‫ما هرگز نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫پس بهتره بریم.
‫باید همین الان از اینجا بریم.
‫قبلاً اینو تجربه کردم.
‫اونا فقط دنبال جایزه‌ان.
‫و ما هیچ ربطی به این موضوع نداریم.
‫پس بهتره همین الان بریم.
‫پرت. چرا؟
‫و می‌گی این متعلق به ‫دوست مورمونیته که مُرده؟
‫ویلیام.
‫و کوک که الان سرش زیر آب رفته ‫و به سمت مکزیک شناوره،
‫فقط در صورتی می‌تونسته ‫اون رو به دست بیاره
‫که عضوی از گروهی بوده ‫که به اردوگاه‌تون حمله کرده.
‫ولی از اونجایی که کوک ‫اینجا نیست که از خودش دفاع کنه،
‫و همچنین این واقعیت که
‫تو مثل موشی که ‫توی توالت گیر کرده دیوونه‌ای،
‫تصمیم گرفتم وقتشه که ‫راهمون از هم جدا بشه.
‫نمی‌تونم خطر کنم که موقع بیدار شدن ‫تو سنگ به جمجمه‌ام بزنی
‫و ادعا کنی که من ‫کمربند مادربزرگت رو دزدیدم.
‫می‌تونم به اعدام محکومت کنم،
‫ولی آینده‌ات رو ‫می‌سپارم به دست سرنوشت.
‫برات مقداری غذا، لباس گرم ‫و یه قاطر می‌ذارم.
‫موفق باشی.
‫شرمنده که این‌جوری شد، آقای پرت.
‫واقعاً امیدوارم همسرتون رو پیدا کنید.
‫اون همراهمون میاد.
‫من اون رو به مردمش تحویل میدم.
‫کدوم مردم؟
‫اگه سربازهای سفیدپوست رو بکُشی؟
‫اون اول باهاشون حرف می‌زنه. ‫بهشون می‌گه از شوشونی‌ها چی می‌دونه.
‫بهشون می‌گه کی به مردمش حمله کرده.
‫و بعد تو باهاشون جنگ نمی‌کنی؟
‫اگه اونا حرفش رو باور کنن.
‫بجنب!
‫برو جلو! بجنب.
‫صبر کنید!
‫بلند شو!
‫ادامه بده!
‫اسب! باید به اسب‌ها استراحت بدیم!
‫برگردون‌شون توی درخت‌ها.
‫فرمانده!
‫در جای خود!
‫تفنگم کجاست؟
‫سلاح‌ها آماده!
‫جناح رو ایمن کنید!
‫تا دستور ندادم شلیک نکنید!
‫اون کوفتی دیگه چیه؟
‫شلیک نکنید!
‫اگه برنگشتم، تا شب صبر کن.
‫بعد همه‌شون رو بکُش.
‫همون‌جا وایسید!
‫همون‌جا!
‫این «پر سرخ»ـه.
‫«پر سرخ» از قبیله‌ی شوشونی.
‫اومده با فرمانده‌تون صحبت کنه.
‫مسلح هستید؟
‫مسلح نیستیم.
‫اونا چی؟
‫اونا اونجا می‌مونن ‫تا «پر سرخ» برگرده پیش‌شون.
‫خیلی‌خب، آروم نزدیک بشید! ‫آروم!
‫خون‌وخون‌ریزی زیاده.
‫اگه مرد سفیدپوست بذاره ‫ما در آرامش زندگی کنیم،
‫باهاشون جنگ نمی‌کنم.
‫با توجه به تموم قتل‌عامی که کرده ‫این حرفش لطفش رو می‌رسونه.
‫متأسفانه فشارهایی برای مجازات ‫کسانی که...
‫مسئول قتل‌عام گروه بزرگی از مهاجران ‫هفته‌ها پیشن وجود داره.
‫«پر سرخ» و شوشونی ‫هیچ ربطی به این موضوع نداشته.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون من اونجا بودم.
‫اون‌وقت اسمت چیه؟
‫ابیش پرت.
‫مردان سفیدپوست بودن. نقاب داشتن.
‫و همچنین تعدادی از قبیله‌ی پایوت بودن.
‫راهزن‌ها من رو با اونا معامله کردن.
‫ولی به نوعی ‫سر از شوشونی درآوردی.
‫«پر سرخ» من رو از اونا گرفت.
‫گفتی یه عده از افراد نقاب داشتن.
‫از کجا انقدر مطمئنی که سفیدپوست بودن؟
‫بعد از حمله، ‫خیلی‌هاشون نقاب‌شون رو درآوردن.
‫- و تو چهره‌شون رو دیدی؟ ‫- آره.
‫خانم پرت، اگه مجبوری
‫این چیزها رو بهمون بگی ‫تا از اون مرد محافظت کنی...
‫هرچیزی که دارم بهتون می‌گم حقیقته.
‫می‌تونم از تموم جزئیات اون شب حرف بزنم.
‫راهزنان و پایوت‌ها؟
‫کاروان ما رو سلاخی کردن.
‫همه رو کُشتن.
‫نه، خانم پرت.
‫همه رو نکشتن.
‫همسرتون زنده موند.
‫جیکوب؟
‫اون زنده‌ست؟
‫اون دنبال‌تون می‌گرده. ‫از زمان حمله.
‫اون کجاست؟
‫با افراد مورمونه. ‫خیلی از اینجا فاصله نداره.
‫می‌تونیم شما رو ببریم.
‫تو بمون.
‫خانم پرت.
‫خواستم بهتون بگم تمام تلاشم رو می‌کنم ‫تا پیشنهادش رو به بالادستانم برسونم.
‫ولی بعید می‌دونم اونا با شرایطش موافقت کنن. ‫اون خون افراد زیادی رو ریخته.
‫ولی شوشونی‌ها خون کسی رو نریختن.
‫اونا بارها و بارها برای دوری از جنگ ‫نقل‌مکان کردن.
‫هرطور که هست،
‫این کشور تصمیم گرفته ‫این سرزمین‌ها متعلق به اونا نیست.
‫و این قبایل سد راهن.
‫اونا لایق بهتر از اینن.
‫آره، لیاقتش رو دارن.
‫اگه احساس کردی اون دیگه وزنش رو ‫روی اون پا نمی‌ذاره، پیاده شو و بهم بگو.
‫خیلی‌خب. بیا بریم.
‫به نظرت اونا چقدر فاصله دارن؟
‫هرکی که هستن، هنوز بدترین‌ها رو ندیدیم.
‫در مسیر راه یه کلبه‌ی شکار هست.
‫بیا برسیم اونجا. استراحت کنیم ‫و سپیده‌دم حرکت کنیم.
‫سوار اسب شو.
‫اون مرد در فیلادلفیا...
‫دست گذاشت روی گلوم ‫و خفه‌ام کرد تا اینکه بیهوش شدم،
‫و هر روز صبح زنده از خواب بیدار شدنم ‫برام عذاب بود.
‫وقتی اون کار رو با دوین کرد، کُشتمش.
‫و آیزاک، حاضرم دوباره انجامش بدم.
‫فاصله کافیه!
‫کارتون چیه؟
‫- افسر مسئول رو برام بیار. ‫- برادر هیکمن.
‫فرمانده، خارج از مرزهاتون گشت نمی‌زنید؟
‫تا اونجایی که می‌دونم، ‫اینجا هنوز ایالات متحده‌ست.
‫فعلاً.
‫ما دنبال جیکوب پرت می‌گردیم.
‫اون هنوز دنبال زنش می‌گرده.
‫همسرش پیش ماست.
‫واقعاً سپاسگزارم.
‫ممنونم که در امانید، خواهر پرت.
‫فرمانده دلینجر بهم گفت که جیکوب زخمی شده.
‫ضربه‌ای به سرش خورد. ‫به نظر می‌رسه داره بهبود پیدا می‌کنه.
‫فرمانده، هنوز در جاده ‫دنبال قاتلان هندی می‌گردی؟
‫اون همسر جیکوب پرت رو آورده.
‫خدا رو شکر.
‫برادر جیکوب از اینکه صحیح‌وسالم برگشتین ‫از خوشحالی بال درمیاره.
‫- اسم‌تون رو متوجه نشدم، خواهر پرت. ‫- ابیش.
‫مطمئنم که اشاره کردن.
‫می‌دونی کجا می‌تونیم ‫شوهرش رو پیدا کنیم؟
‫همون‌طور که صحبت کردیم، ‫اون بیرون دنبال ابیش می‌گرده.
‫انتظار داریم یکی دو روزه برگرده.
‫خوشحال می‌شیم ‫پیش ما بمونید، خواهر پرت.
‫خانم پرت در مورد «کشتار مراتع» ‫بهمون اطلاعات میدن.
‫بنابراین اون رو ‫به اردوگاه خودمون برمی‌گردونیم.
‫البته.
‫خیلی خوشحالیم که ‫شما رو برگردوندن پیش‌مون، خواهر پرت.
‫پدر آسمانی، ممنونم که روحی مبارک رو ‫به مردمش بازگردوندی.
‫«و کسی که همه‌چیز را با سپاس ‫بپذیرد، جلال می‌یابد.»
‫آره، آره، آمین.
‫اون ما رو ندید.
‫شناختی‌شون؟
‫اون مرد.
‫وولزی.
‫اون اونجا بود.
‫خانم پرت، کاملاً مطمئنید که ‫اون افراد بودن؟
‫مطمئنم.
‫به قرارگاه بریجر برید. ‫اگه نامه ارسال شده باشه...
‫مستقیم میرم پیش گیلبرت. ‫خودم به سرهنگ جانسون تحویلش میدم.
‫می‌خوام بدونی که در امانی. ‫بهت قول میدم...
‫به این امید من رو بردی اونجا ‫که بشناسم‌شون.
‫این کارمه.
‫ازم استفاده کردی.
‫به مدرک نیاز داشتم که مورمون‌ها ‫در حمله دخیل بودن.
‫اونا به دست عدالت سپرده می‌شن.
‫من مدرکتم.
‫آره.
‫اگه باعث می‌شه حس بهتری پیدا کنی، مطمئنم ‫مثل تو داره از منم سوءاستفاده می‌شه.
‫برادر هیکمن.
‫یکی اومده شما رو ببینه.
‫اون یه عده از افرادتون رو شناسایی کرده.
‫خواهر پرت جنگ رو شروع کرده.
‫اونا میان سراغتون.
‫خانم!
‫- یکی کمک بیاره! ‫- فرمانده!
‫چیه؟
‫هی!
‫چیه؟ چیه؟
‫اون سوار اسب شد و رفت.
‫بریم دنبالش؟
‫نه.
‫بذار بره.
‫از دست این مورمون‌های کوفتی.
‫مدام این اتفاق می‌افته.
‫بجنب!
‫ادامه بده! بجنب!
‫آقای رید! آقای رید!
‫پیاده شو!
‫افسار رو ول کن!
‫دوین!
‫دوین.
‫هی. هوات رو دارم.
‫هوات رو دارم.
‫مامان! مامان!
‫نفس بکش. خوب می‌شی.
‫حالا چی؟
‫نه! خواهش می‌کنم نکن، مامان!
‫اون چیه؟
‫دوا.
‫- باز کن. ‫- دوین، دهنت رو باز کن.
‫خوبه. نگهش دار.
‫چیزی نیست.
‫اون چیه، مامان؟ مامان!
‫نه، نگاه نکن. نکن...
‫مامان!
‫نکن! ولم کن! ‫دست از سرم بردار!
‫نکن! ولم کن!
‫دوین، دست نگه دار!
‫فقط درده.
‫فقط...