‫ابیش!
‫زنم رو بُردن.
‫زنده بذارینش
‫تا یادش بمونه حمله به زمین‌های ما ‫چه تقاصی داره.
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین.
‫خواهش می‌کنم، به کمک نیاز دارم. ‫زنم رو بردن. تو رو خدا
‫تو رو خدا، کمکم کنین.
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم کمکم کنید. تو رو خدا
‫الان چیکار کنیم؟
‫بدون اینکه دیده بشیم برمی‌گردیم بریجر.
‫به راهنماتون بگو ببردتون شرق، من ‫نمی‌برمتون.
‫نه، ما برنمی‌گردیم. ‫میریم کروکز اسپرینگز.
‫اون پسربچه رو به کشتن میدی.
‫می‌خوام ببرمش جایی که بهش تعلق داره، ‫یعنی پیش باباش.
‫باباش اگه خیلی بچه‌ش رو می‌خواست، ‫خودش میومد دنبالش، نه؟
‫بیا اینجا. بیا بریم.
‫ولم کن!
‫آقای رید. آقای رید!
‫- بس کن! ‫- نه، آقای رید!
‫بسه، بس کن! پسرم رو بده من.
‫اگه پسرت رو پس می‌خوای، بردار ‫ببرش بریجر.
‫صدات دربیاد همینجا ولت می‌کنم بمیری،
‫- حالیت شد؟ ‫- آها.
‫آقای رید! آقای رید، پسرم رو بده من.
‫پسرم رو بده، ما راهمون رو می‌کشیم میریم.
‫خودم می‌برمش پیش پدرش.
‫وقتی برسیم کروکز، من
‫میگم شوهرم بابت شجاعتتون بهتون ‫پاداش خوبی بده.
‫آقای رید. آقای رید!
‫وایسا!
‫برو خونه!
‫اینجا جز مرگ چیزی در انتظارت نیست.
‫گمشو.
‫همین الان.
‫با ما که کاری نداره.
‫خفه شو.
‫ارتفاع آب خیلی بالاست.
‫باید یه جای بهتر رو واسه رد شدن از ‫آب پیدا کنیم.
‫یا دور بزنیم و راهمون رو از غرب ادامه بدیم.
‫همینجا بمونید.
‫همینجا بمونیم؟ داری ولمون می‌کنی؟
‫تا کِی؟
‫آقای رید!
‫نمی‌دونم.
‫فکر نکنم بشه زیاد اینجا موند.
‫کجا بریم؟
‫- به نظرم باید راه بیفتیم. ‫- با چی؟
‫- دوین، بذار فکرهام رو بکنم. ‫- مامان، چی داری میگی؟
‫- مامان! من می‌شناسمش. ‫- نیا نزدیک!
‫چی؟
‫من می‌شناسمش.
‫چطوری؟
‫قایمکی وارد گاری ما شد.
‫چی چی؟
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کنم چاقوش رو پس می‌خواد.
‫واسه خودشه. انداختتش زمین.
‫سلام!
‫خانم هالووی.
‫خانم هالووی، می‌خوام باهاتون صحبت کنم.
‫اسم واقعیمون رو بلده.
‫فرار نکنید.
‫آماده‌ای فرار کنیم؟
‫خانم هالووی!
‫بدویید!
‫هی، هی، هی!
‫بدویید!
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. برو. مراقب باش.
‫از اونجا رفتن بالا!
‫بیارینشون، پسرها!
‫رو اون صخره هستن.
‫برید.
‫خانم هالووی؟
‫همون داخلی؟
‫از اون پشت می‌بینیشون؟
‫هیچی نمی‌بینم.
‫میلز! خوبی؟
‫میلز!
‫میلز، جواب بده. خوبی؟
‫اونجایی، خانم هالووی؟
‫هر کی واسه سرت جایزه گذاشته زنده می‌خوادت.
‫خانم هالووی؟
‫از اینور. یالا، بریم.
‫نمی‌خوام مجبور بشم بلایی سر پسرت بیارم.
‫یالا. بریم.
‫یه کاری کن.
‫آره!
‫♪ کفشدوزک، کفشدوزک ♪
‫♪ پرواز کن و برو خونه! ♪
‫♪ خونه‌ت آتیش گرفته ♪
‫بریم؟
‫[بریگم یانگ - رئیس کلیسای مسیح قدیسان آخرالزمان] ‫[فرماندار یوتا]
‫هیجانی جاهلانه‌ست
‫که باعث میشه یک سری از مردم آمریکا
‫همچین احساساتی داشته باشن یا این رفتارها ‫رو از خودشون نشون بدن.
‫اما بهم اعتماد کنید، برادران، حتی یک مرد ‫صادق هم بینشون پیدا نمیشه،
‫که اگه بدون اینکه بدونه ما مورمون هستیم ‫افکار و عقاید ما رو بشنوه،
‫خیلی سریع این عقاید رو می‌پذیره، مثل ‫گاو نری که تشنه‌ی آبه.
‫اما تعصبی جاهلانه باعث میشه عقاید ‫ما رو رد کنن،
‫جفا کنن و ما رو به جنگ تهدید کنن!
‫اما نباید ضعیف بشیم.
‫می‌شنویم که برادران میگن می‌خوان ‫بیان به یوتا.
‫که از نعمت و برکت این زمین بهره ببرن.
‫اگه ما به همدیگه
‫وفادار بمونیم،
‫به عقاید و کلیسامون وفادار بمونیم،
‫موفق میشیم.
‫پس... در این دوران اصلاحات ما،
‫وقتی اهریمن می‌خواد ما رو از دلیلی که ‫اومدیم اینجا دور کنه،
‫باید از روح صهیون استفاده کنیم
‫و اهریمن رو از خودمون دور کنیم!
‫اهریمن رو دور کنیم!
‫چون برادران، امروز و فردا نه،
‫اما روزی در آینده،
‫قلمرو ما و تمام قاره آمریکا از پیروان صهیون خواهند شد.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫برادر کوک.
‫برادر یانگ.
‫از برادر وولزی.
‫بین یه سری از مهاجران درگیری پیش اومده.
‫بیش از هفتاد نفر مُردن.
‫ما هم خون کسی رو ریختیم؟
‫نه، قربان.
‫خوبه.
‫برادر هیکمن، باید سرعت برنامه‌هامون ‫رو ببریم بالا.
‫زودتر برو فورت بریجر
‫که شایعات بی‌اساس به شرق کشیده نشن. خب؟
‫- بله، قربان. ‫- خوبه.
‫آقای بریجر، نگرانی ما
‫شراکت جدید شما با ارتش ایالات متحده‌ست.
‫شراکتی در کار نیست، بیل. ‫یه معامله کاریه، همین.
‫من زمین دارم،
‫اونا هم پول خوبی دادن که یه تیکه زمین رو ‫واسه بیست و پنج نفر از افرادشون اجاره کنن.
‫به همین سادگی.
‫ممکنه الان فقط بیست و پنج نفر از ‫افراد ارتش اینجا باشن.
‫ولی جفتمون می‌دونیم که تعدادشون ‫بیشتر میشه.
‫تنها هدفشون
‫تنها هدفشون اینه افرادشون رو بیارن تو این قلمرو
‫و جلوی رهبری قدیسان آخرالزمان رو بگیرن.
‫اشغال زوریِ زمین‌های قدیسان آخرالزمان ‫شهروندان قانون‌مدارِ
‫کلیسا رو درگیر خشونت می‌کنه.
‫آخرالزمان؟ یا اول‌الزمان؟
‫هیچوقت این بخشش رو نفهمیدم. ‫من مورمون‌ها رو ترجیح میدم.
‫قدیسان آخرالزمان.
‫صحیح. و چون شما رهبر لشگر نووو هستین،
‫که همون ارتش شخصی باشکوه برادر یانگه،
‫بدتون میاد کسی برای رسیدن به خواسته‌هاش ‫دست به خشونت بزنه.
‫لشگر نووو فقط برای دفاع از برادران و خواهران ‫آزار دیده‌مون وارد عمل میشه.
‫آها.
‫بهرحال، من به عنوان نماینده‌ی فرماندار یانگ اومدم.
‫آره، گمونم اومدی
‫که بعدش بری به برادر یانگ بگی
‫اجاره دادن زمینم به ارتش هم من رو تبدیل ‫به یکی از اون افراد ظالم می‌کنه.
‫امیدوارم اینطور نباشه.
‫اما دولت ایالات متحده می‌خواد با ما ‫جنگ راه بندازه.
‫پس هر کسی که بهشون کمک کنه، ‫دشمن ما به حساب میاد.
‫الان فهمیدم چرا ملت صدات می‌کنن وایلد بیل.
‫جیم.
‫باید یه چیزی رو ببینی.
‫دیدی کی بهت حمله کرد؟
‫خیلی‌ها.
‫دیدی چه شکلی بودن؟
‫می‌تونی بگی چی تنشون بود؟
‫گونی.
‫چی؟
‫گونی روی سرشون بود.
‫سرخپوست‌های گونی‌پوش.
‫سرخپوست؟ ممکنه گروه پرِ سرخ باشن.
‫تو رو که ندیدن؟
‫- می‌تونست همه‌شون رو بکشه. ‫- کار هر قبیله‌ی وحشی بوده باشه،
‫این حمله مشخص می‌کنه، که فرمانده دلینجر،
‫باید تمرکزتون رو بذارید روی مردم بومی،
‫جای اینکه بخواید با کلیسای قدیسان آخرالزمان ‫در بیفتید.
‫اگه این افراد گونی‌پوش رو بیارم پیشت، ‫می‌تونی تشخیصشون بدی؟
‫می‌تونی بگی کدومشون این بلا رو سرت آوردن؟
‫شاید.
‫شاید؟
‫آره.
‫موقع سپیده‌دم.
‫الان.
‫الان!
‫- آفتاب طلوع کرد میریم. ‫- همین الان!
‫آروم باش.
‫ابیش من اون بیرونه!
‫الان سفیدپوست‌ها شدن نوکر قبیله‌ی پایوت؟
‫به چهارپایان و زن‌ها کمک می‌کنن.
‫و می‌تونن روی زمینی که از ما دزدیدن بخوابن.
‫ما سفیدپوست‌های زیادی رو کشتیم.
‫تا مردهایی که بهت اسب‌ها رو دادن ‫بتونن پشت سرت قایم بشن.
‫بتونن قوی‌تر بشن.
‫ما هر کاری میشد
‫هیس.
‫چشمت رو ببند، اوکلین.
‫نمی‌ذارم سفیدپوست‌ها رو ببرید!
‫اوکلین. چشمت رو ببند. ‫فکر کن یه جای دیگه‌ای.
‫تعدادشون زیاده!
‫ما واسه زنده موندن
‫خواهش می‌کنم، من فقط می‌خوام ‫خانواده‌م و بچه‌هام رو ببینم.
‫میشه کمکم کنی؟ ‫میشه کمکم کنی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫- نه! ‫- نه!
‫نه! نه، خواهش می‌کنم! نه!
‫ابیش! جلوشون رو بگیر! دارن من رو می‌کشن!
‫تو هم یه روز می‌میری.
‫درست مثل من.
‫اما درد بدتری می‌کشی.
‫قلبت رو از جا درمیارن، وحشی.
‫چون من زندگی شرافتمندانه‌ای داشتم.
‫حالا قراره ببینم زندگی بعد از مرگ چه شکلیه.
‫نزدیک بوده چاقو به مغزت برسه.
‫«خدای بزرگ گفت، دیگر از آن‌ها ‫انتقام نمی‌گیرید،
‫و کسی شاهد جرایم آن‌ها نخواهد بود.
‫آمین.»
‫- به نیروهای مسلح نیاز داریم. ‫- نیروی مسلح؟
‫برای داشتن نیروی مسلح باید قانون ‫بهت اجازه‌ش رو بده، آقای پرت.
‫ما نه قانون داریم، نه نیرو.
‫پس خودم یه گروه تشکیل میدم.
‫چجوری قراره بقیه رو راضی کنی ‫بهت ملحق بشن؟
‫هر چی داشتی رو ازت گرفتن.
‫به لطف خدا، از معرفتشون استفاده می‌کنم.
‫پسرم، خود مسیح هم نتونست یه ‫گروه آدم جمع کنه
‫و مادر عزیزش رو پیدا کنه.
‫خودت رو گول نزن.
‫آقای بریجر مثل ما به خوبی انسان‌ها ‫ایمان نداره، برادر پرت.
‫یا نمی‌دونه ایمان داشتن به مذهب ما ‫به چه معناست.
‫تو یکی از ماهایی.
‫خیلی‌ها هستن که حاضرن باهات بیان ‫تا بتونی خانمت رو برگردونی.
‫پس خدا خیرتون بده.
‫موفق باشید.
‫اون زنه و پسری که همراهتون اومدن.
‫روول؟
‫اونا هم به سرنوشت بقیه دچار شدن.
‫دارم یخ میزنم.
‫می‌دونم. همه‌مون سردمونه. این آتیش ‫کمکمون می‌کنه.
‫- میشه یه آتیش بزرگتر درست کنی؟ ‫- نه، کسی نباید ببینه.
‫- نمی‌تونم گرماش رو حس کنم. ‫- وایسا.
‫من سارام.
‫اینم پسرم دوینه.
‫اسم تو چیه؟
‫دو
‫دو... آسمون.
‫دو ماه.
‫اسم قشنگیه.
‫هی.
‫ممنونم.
‫ولم کن!
‫نه! نه! نه!
‫بشین سر جات!
‫گوش بده!
‫خب، قابل درکه، پسر مورمون چیز ‫خاصی یادش نیست،
‫ولی ما رو می‌بره تو محل حمله و
‫خب، پس خودمون تنها میریم.
‫فکر نکنم پیدا کردن یه مشت جنازه ‫کار سختی باشه.
‫[لشگر نووو - گروه شبه‌نظامی مورمون‌ها]
‫آقایون، ایشون برادر جیکوب پرت هستن.
‫ایشون و بقیه اعضای خداترسِ جامعه ما
‫به تازگی از حمله وحشیانه‌ی یه سری ‫وحشی رنج بردن.
‫برادر پرت مطمئنه همسرش هنوز زنده‌ست.
‫بهش گفتم هر جور شده کمکش می‌کنیم ‫تا همسرش رو پیدا کنه.
‫جیمز وولزی.
‫من و اعضای لشگر نووو
‫در خدمت شماییم، برادر پرت.
‫ممنونم.
‫ما دنبال بازمانده‌ها گشتیم.
‫تاریک بود.
‫اگه من و افرادم بیشتر می‌موندیم، ‫ممکن بود دیده بشیم.
‫کار رو نیمه تموم گذاشتی، وولزی.
‫پرت اونجا بوده، زنش و احتمالاً خیلی‌های ‫دیگه هم اونجا بودن.
‫می‌خواست این قضیه رو واسه سربازهای بریجر ‫تعریف کنه.
‫اگه واشینگتن می‌شنید، هزارتا سرباز ‫می‌فرستاد سراغمون.
‫کاری رو نیمه تموم نمی‌ذارم.
‫امشب اعدامش می‌کنم.
‫کسی نباید به چیزی شک کنه.
‫تا اونموقع پرت از بچه‌های خودمونه.
‫تو این جنگ همه ما بنده‌های خداییم.
‫فهمیدی؟
‫بله، قربان.
‫صبح برمی‌گردم پیش فرماندار یانگ.
‫بهش میگم همه چی رو حل کردیم.
‫احتمال داره کس دیگه‌ای فرار کرده باشه؟
‫نه.
‫ابیش!
‫تکون نخور.
‫شانس آوردین من دود آتیشتون رو دیدم.
‫وقتی تو رفتی این دختره کمکمون کرد.
‫- اسلحه‌ت رو بده من. ‫- نه.
‫ترجیح میدی دست کی باشه؟
‫بدش من.
‫از اینجا برو.
‫برو خونه پیش مردمت.
‫نمی‌فهمه چی میگی. ‫حرف نمیزنه.
‫زبونش رو بُریدن.
‫گوش که داره.
‫- هی! خواهش می‌کنم! ‫- بس کن! چیکار می‌کنی؟
‫دارم شر سر و صدایی که جونمون رو ‫تو خطر می‌اندازه رو کم می‌کنم.
‫- بهش دست نزن! ‫- وایسا سر جات!
‫باید آتلت رو دربیاری.
‫- آتلت رو نبند! ‫- باشه!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- دوباره می‌تونیم وصلش کنیم. ‫- نمی‌خوام.
‫- دوین، باید... ‫- من چلاق نیستم.
‫ابیش همینجا بود.
‫از کجا مطمئنی؟
‫آلیوان.
‫اوکلین.
‫ابیش.
‫با یه طناب بریده شده به چه نتایج عجیبی رسیدی.
‫برادر وولزی! یکیشون رو زنده پیدا کردم!
‫این یکی از همون وحشی‌هایی بود که ‫به گروه شما حمله کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫آب.
‫کی بهت حمله کرده؟
‫یه زن رو با خودشون بردن؟
‫قبیله گرگ، زن‌ها رو بردن.
‫کی رو بردن؟
‫کمکم کنید.
‫منم کمکتون می‌کنم.
‫- کی رو بردن؟ ‫- منم کمکتون می‌کنم.
‫کمک
‫- کی رو بردن؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫- شوشونی‌ها بردنشون... ‫- خواهش می‌کنم
‫حرفش تموم نشده بود! ‫حرفش تموم نشده بود!
‫- می‌دونست کجا... ‫- آروم باش، برادر.
‫کافیه!
‫داشت عذاب می‌کشید، ما هم به اندازه ‫کافی شنیدیم.
‫ببینش. این وحشی بود که گروه شما رو کشت.
‫و زنت رو هم داده دست قبیله گرگ.
‫حالیت میشه؟
‫قبیله گرگ چیه؟
‫شوشونی‌های شورشی.
‫نباید باهاشون در افتاد.
‫اگه ابیش دستشون باشه، پیداشون می‌کنم.
‫پیداشون می‌کنیم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بگرد ببین شاهدی نباشه که قضیه ‫رو بندازه گردن ما.
‫و اگه زنش هنوز زنده باشه، ‫باید نگران بشیم.
‫بخور.
‫تقریباً همه اسب‌ها نعل دارن.
‫قبیله‌ای رو نمی‌شناسم که واسه اسبشون ‫نعل ببنده.
‫از کی تا حالا کسی جز سرخپوست‌ها ‫پوست سر آدم‌ها رو جدا می‌کنه؟
‫هر چیزی اولین باری داره.
‫مورمون‌ها؟
‫اوهوم.
‫چرا باید هم‌نوع‌های خودشون رو بکشن؟
‫مطمئنم هر کاری لازمه واسه محافظت ‫از صهیونشون انجام میدن.
‫ما پینکرتون نیستیم، ادموند.
‫اندازه اعضای پینکرتون هم حقوق نمی‌گیریم.
‫باید بفهمیم این وحشی بازی‌ها کار کیه.
‫من می‌دونم کار کیه.
‫فکر می‌کنی می‌دونی، ولی مدرکی دستمون نیست.
‫این کار وحشی‌هاست.
‫فرمانده.
‫پس میگی کار وحشی‌هاست؟ ‫یعنی میگی سرخپوست‌ها این کار رو کردن؟
‫آره.
‫خب، کدوم سرخپوستی همچین چیزی می‌ذاره ‫روی سرش؟
‫اینجا کجاست؟
‫یه کم پول بده.
‫چرا؟
‫اسب مجانی نیست.
‫چقدر؟
‫چقدر داری؟
‫اسب چنده؟
‫چقدر داری؟
‫صدتا دارم.
‫همه‌ش رو بدم؟
‫بده.
‫من
‫همینجا بمونید.
‫رئیستون کیه؟
‫چه کت قشنگی.
‫سرخپوست‌ها افتادن به جونت؟
‫می‌خوام اسب بخرم.
‫می‌خواد اسب بخره.
‫واسه سواری، بارکشی یا سفر؟
‫رام شده می‌خوام.
‫اینجاها نمیشه اسب رام‌شده پیدا کرد.
‫هزینه‌برداره.
‫چند؟
‫نباید پول رو می‌دادم بهش.
‫- می‌خواست اسب بخره. ‫- بهش اعتماد ندارم.
‫همینجا بمونید.
‫- گفت همینجا منتظرش بمونیم. ‫- تکون نخورید.
‫صدتا واسه سه اسب.
‫گمونم شدنیه.
‫این چیه؟
‫به توافق رسیدین، آقای رید؟
‫می‌خواستم مطمئن بشم سر قیمت اسب‌ها ‫به توافق رسیدیم،
‫آخه پول منه دیگه.
‫- حرف گوش کن نیستی. ‫- هستم. ولی به تو اعتماد ندارم.
‫گفتی اسب‌ها واسه کی هستن؟
‫راهنمای یه گروهم و می‌خوام برشون ‫گردونم به بریجر.
‫راست میگه؟
‫- از اعضای گروهشی؟ ‫- بله.
‫دیگه با کی سفر می‌کنین؟ ‫جسارت نشه‌ها
‫مهم نیست.
‫یه پسربچه که همراهتون نیست؟
‫یه چند نفر از اینجا رد شدن.
‫گفتن یه مادر و پسر از شرق فراری هستن.
‫گفتن جایزه‌ی خوبی واسه خانمی که اتفاقاً
‫شبیه همین زنه بود گذاشتن.
‫من چیزی نمی‌دونم.
‫اینجا رو باش!
‫یه پسربچه ولگرد افتاده دنبالتون؟
‫- هی! مایا! ‫- چیه؟
‫اونی که روی تپه‌ست شبیه پسربچه‌ها نیست؟
‫چرا، شبیهه.
‫اگه اهل معامله نیستید، ما میریم.
‫نقشه‌ت چیه، رفیق؟
‫می‌بریش شرق که جایزه رو بگیری؟
‫چون به نظرم، اگه قراره کمکت کنم ‫همچین چیز باارزشی رو
‫جابجا کنی حقم بیشتر از صد دلاره.
‫تیر خوردی.
‫- هی! ‫- بیا اینجا.
‫- دروغ گفت! دروغ گفت! ‫- بلند شو!
‫پاشو! پاشو!
‫- اینطور... ‫- چی داشت می‌گفت؟
‫- جایزه چیه؟ تو کی هستی؟ ‫- چاره‌ای نداشتم!
‫- داشتم از خودم دفاع می‌کردم! ‫- تو کی هستی؟
‫داشتم از خودم مراقبت می‌کردم. ‫عین کاری که تو کردی.
‫- اگه می‌خوای ما رو در ازای پول تحویل بدی... ‫- جایزه‌ای که میگن چیه؟
‫- داری من رو کجا می‌بری؟ ‫- بریجر. میریم بریجر.
‫حق نداری ما رو برگردونی بریجر! ‫مسیر ما اون سمتی نیست!
‫- دست از سر مامانم بردار! ‫- نیا جلو، دوین!
‫کت رو بیار. بدو، بیارش.
‫- کت رو بیار. ‫- نمی‌تونی ما رو برگردونی بریجر.
‫یکی اونجا پیدامون می‌کنه. ‫بذار دوین رو برسونم پیش باباش،
‫بعدش من رو ببر و جایزه رو تحویل بگیر.
‫برام مهم نیست.
‫من رو ببین. گوش کن. ‫این هزار و پونصد دلاره.
‫اگه ما رو ببری کروکز اسپرینگز مال تو میشه.
‫اگه فکر می‌کنی با برگردوندنش داری کار خوبی ‫می‌کنی، در اشتباهی.
‫اون می‌میره.
‫تنها امید برای زنده موندنش اینه که ‫بره پیش پدرش. خواهش می‌کنم.
‫من می‌خوام از پسرم محافظت کنم.
‫اگه دوباره بهم دروغ بگی، می‌کشمت.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫- فهمیدی؟ خوبه. ‫- آره، فهمیدم.
‫از کجا معلوم پول رو نگیری و فرار نکنی؟
‫معلوم نیست.
‫ممنون، آقای رید.
‫میشه دو ماه هم بیاد؟
‫براش مهم نیست. یه اسب بردار.
‫خونریزی داری.
‫بشین رو اسب.
‫[اردوگاه یوت]
‫یه حمله شده بود!
‫رئیس، یه حمله شده بود.
‫خیلی‌ها مُردن.
‫کار مردم من نبود.
‫من دنبال
‫پرِ سرخ می‌گردم.
‫دیدینش؟
‫اردوگاه پرِ سرخ نزدیک سدار فالزه.
‫میگه پرِ سرخ نزدیک سدار فالزه،
‫و چیزی درباره حمله نمی‌دونن.
‫هی!
‫پرت! پرت!
‫از کجا آوردیش؟ هی! هی!
‫از کجا آوردیش؟ ‫هی! از کجا آوردیش؟
‫واسه زنم بود! زنم کجاست؟
‫کمکش کنین.
‫ابیش!
‫- هی! برید عقب. ‫- ابیش!
‫کافیه!
‫نمی‌خوایم باهاتون جنگ راه بندازیم.
‫زن ایشون رو ربودن.
‫این لباس زنش بوده.
‫اون سمت مرز. زنش اینجا نیست.
‫زنت اینجا نیست، برادر پرت. ‫بشین سر اسبت.
‫این واسه زنم بود.
‫- واسه خودش بود. ‫- روستا رو ببین، پرت.
‫اینا یه مشت لاشخورن.
‫بلندش کنید.
‫زنه اینجا نیست.
‫به سلامت!
‫فقط مردم رو به کشتن میدید!
‫برید تا ما شما رو به کشتن ندادیم.
‫برید!
‫می‌کشیمتون!
‫برید!
‫چی گفت؟
‫میگه بشین رو اسبت، برادر پرت.
‫ممنون بابت مهمون‌نوازیت، رئیس.
‫آقای رید.
‫آقای رید، خوبی؟
‫آقا؟
‫آقای رید.
‫پیش اسب‌ها بمونید.
‫می‌میره؟
‫نمی‌دونم. ‫گلوله هنوز تو بدنشه.
‫خیلی خونریزی داره.
‫کل دار و ندارمون همینه.
‫همینجا بمونید.
‫مامان!
‫چیزی نیست.
‫ما می‌خوایم بریم به غرب.
‫اون پسرمه.
‫آیزاک
‫متاسفم. نمی‌فهمم چی میگین.
‫چیزی نیست. مراقب باشین.
‫به دنیای زنده‌ها خوش برگشتی، ‫کینی داداوون.
‫ناسووگاینده چندین جون به آدمیزاد میده.
‫زیادی بهم جون داده.
‫آهوی خوابیده از بهترین داروهاش استفاده کرد.
‫از آخرین باری که دیدمت
‫انگار بهتر شدی.
‫چند وقته اینجاییم؟
‫دو روز میشه.
‫پس... وقتی داشتم می‌مُردم، دست کردی توی
‫نه.
‫وقتی فکر کردم تو مسیر مُردی ‫سریع برش داشتم.
‫این مردم... بهت اهمیت میدن.
‫خیلی در حقمون لطف کردن.
‫اینجا دورانی خونه‌ی تو بوده؟ آره؟
‫آره.
‫پسرم، خوشحالم که می‌بینم
‫سالم و سر حالی.
‫وقتی رسیدی،
‫ترسیدم رفته باشی اون دنیا.
‫خودمم حس کردم مُردم.
‫همسردار و پسردار شدی.
‫زن و بچه‌ی من نیستن.
‫زنه از کنارت تکون نخورده.
‫پسره من رو یاد تو می‌اندازه.
‫ما هم هم‌درد توییم.
‫و یادت باشه که درد تو رو نمی‌کشه.
‫چه خبره؟
‫سوارکارهان. نمی‌دونم.
‫با خودت ببرشون.
‫- نمی‌دونم اینجا چیکار دارن... ‫- همراهش برید.
‫به مهاجرین سفیدپوست حمله شده بود.
‫خیلی‌ها کشته شدن.
‫من فکر نمی‌کنم کار شما بوده باشه،
‫اما بقیه بهتون اتهام زدن.
‫کار سفیدپوست‌ها بود.
‫مورمون‌ها.
‫احتمالش زیاده.
‫از کجا می‌دونی؟
‫منم اونجا بودم.
‫جلوشون رو نگرفتی؟
‫به من ربطی نداشت.
‫زن و بچه‌ها به قتل رسیدن
‫اینجا زیاد پیش میاد.
‫جنگجوی شوشونی، پرِ سرخ هم ‫عضو این قبیله‌ست؟
‫نه.
‫پسرم با خانواده خودش زندگی می‌کنه.
‫مبارزاتش به خودش مربوطن.
‫نه مردم شوشونی.
‫می‌دونی پسرت الان کجاست، رئیس؟
‫خب، در این حد بگم.
‫باید مردمتون رو ببرین شرق،
‫سمت زمین‌هایی که دولت آمریکا بهتون داده.
‫مردم شوشونی روی زمینی زندگی می‌کنن ‫که ناسووگاینده بهشون داده.
‫کسایی که دنبال جنگ و خونریزی هستن، ‫براشون مهم نیست خدا چی به شماها داده.
‫اگه اطلاعاتی به دستتون رسید، به فرمانده دلینجر ‫تو فورت بریجر خبر بدید.
‫مایه ننگ مردمتی.
‫ولی می‌شینم و مُردن تو و بقیه رو تماشا می‌کنم.
‫همینجا بمون.
‫رفتن به غرب یه اشتباهه.
‫چاره‌ای ندارم.