‫[منطقه یوتا - 1857]
‫[وحشی و بی‌قانون.]
‫[ارتش ایالات متحده، شبه نظامیان مورمون، ‫بومیان آمریکا، و پیشگامان...]
‫[همه گرفتار جنگ وحشیانه‌ای برای بقا شده‌اند.]
‫[هر مرد و زن و بچه‌ای که در این جنگ خونین ‫گیر افتاده، جرئت ورود به این منطقه را به خود داده‌...]
‫[آمریکای نخستین]
‫خیلی وقته اینجاییم.
‫خودم می‌دونم.
‫مطمئنی مرده میاد؟
‫مادر؟
‫مرده کی می‌رسه؟
‫نمی‌دونم. قراره... به زودی میاد.
‫شاید نمی‌دونه کجاییم.
‫می‌دونی کجاییم؟
‫یه جا تو میزوری.
‫شبیه فیلادلفیا که نیست.
‫خب، پس خوبه.
‫و به زودی، ‫می‌رسیم یوتا پیش پدرت.
‫تو یه شهر واقعی.
‫باید تا خود کالیفرنیا ادامه بدیم.
‫- یادته همیشه حرفش رو می‌زدیم. ‫- چرا کتابت رو نمی‌خونی؟
‫- خوندمش رفت. ‫- دوباره بخونش.
‫اولیور توئیست در تولد نه سالگی‌اش، ‫پسری بود رنگ پریده و لاغر مردنی،
‫با قامتی ریزه میزه و چهره‌ای کوچک.
‫اما به صورت طبیعی یا موروثی...
‫روحیه قوی و سرسختی به اولیور داده بود...
‫خانم روول؟
‫جان فرای از سنت لوئیس.
‫خود خودشم.
‫سفرتون با قطار چطور بود؟
‫سفر با قطار رو سخت خاطرمه ‫چون چندین ساعت پیش رسیدیم.
‫ساعت رسیدن قطارهای اینجا می‌تونن... ‫غیرقابل پیش‌بینی باشن.
‫خب ظاهرا راهنماها هم همینطورن.
‫مزنه‌ای که موقع ارتباط توافق کردیم رو آوردید؟
‫بله. برای بردن‌مون به فورت بریجر کافیه؟
‫هم واسه اون ‫و هم واسه چیزایی که تو مسیر می‌کشیم.
‫نگفته بودید بچه دارید.
‫این بچه... پسرم دوینه.
‫فکر نمی‌کردم مهم باشه.
‫توافق‌مون سر یه همراهی ساده تا فورت بریجر بود.
‫قراره با یه جیم بک‌ورث نامی و گروهش ملاقات کنیم...
‫تا بقیه مسیر همراهمون باشن.
‫مطمئن باشید خانم روول،
‫این سفر هیچ جاش ساده نیست.
‫پس توصیه می‌کنم شروع کنیم، ‫چون به لطف شما همینطوریش هم دیرمون شده.
‫دنبالم بیاید.
‫به‌نظرت چی پیش رومونه؟
‫پدرت.
‫[فورت بریجر - جنوب غربی وایومینگ]
‫تکون نخور رابرت.
‫باتس، تو بیشتر شبیه آهنگرا کار می‌کنی تا دکترها.
‫خیر سرم آهنگرم دیگه.
‫دزد چاقو!
‫هوی! برگرد اینجا ببینم!
‫بدو دختر، بدو!
‫همینه!
‫اون‌طوری هست که فکر می‌کردی؟
‫خب، چندان بهش فکر نکرده بودم.
‫خیلی اینجا نمی‌مونیم.
‫به‌نظرت سرخپوست‌های کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫کافیه!
‫بس کنید ببینم!
‫برو رد کارت ببینم، سرتون به کار خودتون باشه!
‫نمی‌خوایم!
‫مجبورم نکنید ها!
‫نیازی به این کارها نیست آقای فرای.
‫شما جلوتر برید ‫و به آقای بک‌ورث خبر بدید که رسیدیم.
‫نزدیکم بمون.
‫- یه مشکلی داریم. ‫- آقای بک‌ورث کجاست؟
‫رفته. مشکل‌تون همینه.
‫- والتر... ‫- رفته؟
‫لعنتی، بهت گفتم ‫این قاطرهای مردنیت رو جابه‌جا کنی.
‫دوباره نشستن جلوی ورودی من.
‫ایشون جیم بریجره ‫اینجا هم تشکیلات ایشونه.
‫- حتما مطمئن شو... ‫- آقای بریجر، قرار بود اینجا آقای بک‌ورث رو ببینم.
‫قرار بود ما رو ببره کروکز اسپرینگز.
‫داشتم به راهنمات می‌گفتم، ‫از سنت لوئیس دیر رسیدید.
‫مشکل آب و هوا داشتیم.
‫آب و هوا همیشه مشکله.
‫اگه بیشتر این اینجا می‌موند ‫واسه بک‌ورث هم مشکل می‌شد.
‫این چیه؟
‫- این گاری‌ مورمون‌ها‌ اینجا چی‌کار می‌کنن؟ ‫- ببخشید.
‫احیانا امکانش هست خودمون رو برسونیم بهشون؟
‫بهشون بگو اگه می‌خوان...
‫- اون دروازه. نه اونجا. ‫- من راه اونجا رو بلدم.
‫آقای فرای، عرض کردم ممنونم...
‫کسی رو می‌خوایم ‫که با این منطقه آشنا باشه. ببخشید.
‫آقای بریجر. متأسفانه به کمکتون نیاز داریم.
‫برو عقب دوست من.
‫- احیانا راهنمای دیگه‌ای ندارید؟ ‫- یه سریا هستن که راه رو بلدن.
‫- دوست. ‫- اینکه قبول کنن...
‫لعنتی.
‫چی؟
‫خوبی؟
‫فرانسویه رو دار بزنید.
‫دکتر خبر کنیم؟
‫واسه چی؟
‫وسط راه مشخص شد،
‫همه حرف‌هایی که بهمون زده بود الکی بوده.
‫بهمون اطمینان داده بود اینجا یه اردوگاه ‫تجاری آروم و بی‌خطره.
‫و دیگه لازم نیست نگران باشیم.
‫اگه بخواید اقوامش رو خبر کنید پستخونه هست.
‫اقوام آقای فرای رو نمی‌شناسم.
‫بعد ترک بوستون استخدامش کردم.
‫چندان از گذشته خانوادگی هم حرف نزدیم.
‫یه قبرستون پشت دیوار شمالیه.
‫اگه به نظرتون محل قابل قبولیه ‫می‌دم چند تا از بچه‌ها حل و فصلش کنن.
‫به گمونم.
‫پسرتون.
‫دوین. دوین؟
‫دوین!
‫انگاری این قزمیت دیگه شانس نیاورد.
‫درست نیست تماشا کنیم.
‫به من نگاه کن. همین جا بمون.
‫عجب تشکیلاتی دارید.
‫انتظار داشتم وقتی با افراد ‫بیشتری مواجه شیم شرایط بهتر شه.
‫تمدن و آدم متمدن کاملا با هم متفاوتن خانم روول.
‫توصیه می‌کنم برگردید بوستون ‫که جفتشون اونجا بیشتره.
‫شوهرم در کروکز اسپرینگز منتظر ماست.
‫توصیه می‌کنم بهتره بیشتر صبر کنه، ‫تا اوایل بهار.
‫آب هوا تا اون موقع بهتر می‌شه و اگه شانس بیارید...
‫قبایل و مورمون‌ها وحشی‌گری‌هاشون تموم شده.
‫متأسفانه امکان منتظر موندن رو نداریم آقای بریجر.
‫نمی‌تونم بفهمم خواسته‌تون چیه خانم روول.
‫خواسته‌م یه راهنما برای ‫کروکز اسپرینگزه، عرض کرده بودم.
‫ما اینجاییم.
‫کروکز اسپرینگز.
‫بین اون رشته کوه واساچ قرار داره.
‫رشته کوه سخت و مرتفع‌تر از این نداریم.
‫که در این وقت سال غیرقابل عبور می‌شه.
‫اما احتمالا اصلا به اونجا هم نمی‌رسید،
‫چون اطرافش پر از خطرات مختلفه.
‫اگه خلافکارها نکشن‌تون،
‫قبیله یوت، پایوت‌ها، شوشونی‌ها،
‫خرس‌های گریزلی، گرگ‌ها... ‫و مورمون‌های افسار گسیخته هم هستن.
‫اگر قلمروی پروردگار مستحکم بماند،
‫دنیا را از پلیدی پاک و مبرا می‌کند.
‫پنجه خرس.
‫تو این منطقه داره جنگ می‌شه.
‫بریگم یانگ می‌خواد قلمروی خودش رو وضع کنه.
‫رئیس جمهور بیوکنن نیروهاش رو ‫فرستاده له‌شون کنن.
‫و تک تک‌شون حاضرن یه مادر مهاجر و بچه‌ش رو بکشن...
‫تا چیزی که متعلق ‫به خودشون می‌دونن رو از دست ندن.
‫آقای بریجر ممنون می‌شم ‫برای من و پسرم راهنما پیدا کنید.
‫خواهش می‌کنم.
‫معلومه که ممنون می‌شید، خانم روول.
‫ما رو کجا دارید می‌برید؟
‫یه آشنا که اردوگاهش یه کم بالاتره.
‫آدم عجیبیه، ‫اما دزد و قاتل نیست.
‫زمین‌شون رو بهتر از هرکی که می‌شناسم بلده.
‫بریجرم. دارم میام تو.
‫باید یه راه ساده‌تری واسه اینکه از اینجا...
‫گفتم بریجرم لعنتی!
‫شلیک نکن!
‫خوبی؟
‫بیاید.
‫پشت سرم وایسا.
‫این دیگه چیه؟
‫جادوی باستانی اینجون‌هاست.
‫گرگ و این‌ها رو دور نگه می‌داره.
‫- دشمن و ارواح پلید رو هم همینطور... ‫- پشت سرم وایسا.
‫البته اگه بهشون اعتقاد داشته باشید.
‫مگه نشنیدی اسممو گفتم؟
‫یه چیزایی شنیدم.
‫این چیزی که شنیدی ‫من بودم که خیر سرت گفتم شلیک نکن.
‫ایشون خانم سارا رووله.
‫دنبال یه راهنما واسه کروکز اسپرینگزه.
‫من تو کروکز کاری ندارم.
‫خب بله... ما بهتون کار می‌دیم.
‫پونصد دلار می‌دم تا کمکمون کنید ‫برسم به شوهرم که اونجاست.
‫- جیم بک‌ورث گفته می‌ارزه. ‫- اون به خودش و بک‌ورث مربوطه.
‫درسته. و حالا حس می‌کنم ‫موظفم کمک کنم یکی رو پیدا کنه،
‫چون هنری اون فرانسوی ‫دیوونه همراهش رو کشت.
‫به جیم بک‌ورث هم شلیک کردن؟
‫نه، بک‌ورث بدون ‫اون رفت چون سه هفته دیر کرده.
‫- نباید دیر می‌کرد. ‫- توضیح دادم...
‫مطلعم که دیر رسیدن ما موجب این وضعیت شده.
‫مهم اینه که حاضر هستید...
‫قبول کنید راهنمای ما باشید یا نه.
‫من تو کروکز کاری ندارم.
‫- مخصوصا با یه زن و یه افلیج. ‫- هفتصد و پنجاه دلار.
‫صد تا پیش، بقیه‌ش هم ‫وقتی رسیدیم کروکز پیش شوهرم.
‫تو کروکز کار نداره مامان.
‫- منم افلیج نیستم آقا. ‫- راهنمامون می‌شی یا نه؟
‫نه.
‫گفتم یه آدم توانا می‌خوام.
‫تو هم تا باهات حرف نزدن صحبت نکن.
‫پیشنهادش خیلی بالاتر از نرخ این مسافته آیزاک.
‫در کمال احترام جیم...
‫من ازت کمک نخواستم.
‫مطمئنی؟
‫باشه، خیلی خب، ‫پس بعدا می‌بینمت.
‫سعی کن تیر نخوری.
‫دوازده تا بدی بی حساب می‌شیم.
‫اگه اسلحه گرم ندارید ‫یه سری تفنگ کم کارکرد داریم.
‫به قدر کافی اسلحه داریم.
‫تو این اوضاع هرچی بخری بازم کمه.
‫تو این منطقه بهتون حمله شده؟
‫این فصل مدام حمله کردن.
‫عاقلانه‌ش اینه که گروهی سفر کنید.
‫هرچی گروه‌تون بزرگتر باشه، ‫احتمالا کشته شدن‌تون کمتره.
‫خب، شما مورمون‌ها چطور ‫زن‌‌هاتون رو تقسیم می‌کنید؟
‫نفری دو تا؟
‫مثل کفش.
‫هر پا یه دونه.
‫شنیدم هر کدوم دوازده دلاره.
‫ببخشید؟
‫راسته؟
‫من و همسرم ابیش تازه ازدواج کردیم.
‫اوکلن و ازری همسران برادر ویلیامن،
‫و خواهر الوین با کسی ازدواج نکردن.
‫اون چقدر قیمتشه؟
‫که اگه دلت خواست بری بخریش؟
‫اضافه‌ش کنی به گله‌ت؟
‫خدا خیرتون بده.
‫بیرون منتظرت می‌مونم جیکوب.
‫نفری دوازده تا.
‫از لحن حرف زدنت خوشم نیومد.
‫مرده ما رو نمی‌خواست. بابا هم همینطوره.
‫مسئله خواستن یا نخواستنش نیست.
‫ما برای خدماتش بهش پول می‌دادیم. ‫و البته که پدرت ما رو می‌خواد.
‫نه خیرم نمی‌خواد.
‫هیچوقت نخواسته.
‫حقیقت نداره.
‫دیگه با کی صحبت کنیم آقای بریجر؟
‫شانسیه.
‫اصلا این جماعت رو نمی‌شناسم.
‫خانم روول حقیقت تلخ اینه که...
‫اکثرشون به بهونه بردن‌تون به کروکز اسپرینگز ‫جیباتون رو خالی می‌کنن و ولتون می‌کنن بمیرید.
‫خب به ارتش که می‌شه اعتماد کرد.
‫یه زن تنها با این همه مرد. توصیه‌ش نمی‌کنم.
‫در این مواقع بلدم از پس خودم بربیام.
‫با این وجود. انقدر به غرب پیش‌روی نمی‌کنن.
‫فقط اومدن از طرف دولت حساب مورمون‌ها ‫و سرخپوست‌ها رو برسن.
‫اونا چی؟ اونجا.
‫مورمون‌ها؟
‫کلا یه مشکل دیگه‌ای دارن که قبلا اشاره کرده بودم.
‫از اینجا که دیگه بدتر نیست.
‫اینجا رو دوست دارم.
‫اینجا واقعا قرارگاه شماست؟
‫چطور همچین قرارگاهی رو به دست میارید؟
‫باید بسازیش.
‫دوین!
‫کنارم بمون.
‫با اینکه شرایط‌تون رو درک می‌کنم خانم روول،
‫متأسفانه نمی‌تونم همراه بیشتری داشته باشم.
‫ما نیازی به محافظت شما نداریم آقای پرت.
‫فقط برای مسیر پیش‌رو دنبال چند همراه شریفیم.
‫و پسرم کاملا از پس خودش برمیاد.
‫هیچ شکی ندارم اما دیگه تعداد گروه‌مون رو...
‫به گروه الکساندر فنچر که فردا عصر ‫بهشون می‌رسیم اعلام کردم.
‫فکر نکنم یه زن و بچه اضافی ‫براشون توهین‌آمیز باشه.
‫مگه خدا به افراد ‫دست و دل باز پاداش نمی‌داد جیکوب؟
‫بله.
‫همسرم می‌تونه به صدای دلش گوش بده.
‫- اما من چنین امکانی رو ندارم. ‫- ما همیشه می‌تونیم به بقیه کمک کنیم.
‫مذاکرات زیادی لازم بود ‫تا آقای فنچر بهمون اجازه ورود بده.
‫اگه با نفر اضافه بریم اونجا، ‫ممکنه راهمون نده.
‫ما سه تا اسب قوی داریم. ‫و منابع زیادی همراهمونه.
‫اونقدری که تا کروکز اسپرینگز برسونتمون.
‫کروکز از مقصد ما جلوتره.
‫بله بقیه سفرمون رو یه کاری می‌کنم.
‫نیازی به نگرانی نیست. ‫همونطور که گفتم زحمتی بهتون نمی‌دیم.
‫تو این دنیای جدید من فقط رهنمود ‫نقشه برادرهام و یاری خدا رو دارم.
‫حاضرم به جفتش باور داشته ‫باشم آقای پرت، خواهش می‌کنم.
‫کمرت زور بار بلند کردن رو داره؟
‫بله جناب.
‫صبح زود حرکت می‌کنیم.
‫ممنون، ممنونم آقای پرت.
‫و ممنون که اصرار کردید.
‫متأسفانه چنین برشی ندارم.
‫خب بله ولی بازم ممنونم.
‫متأسفانه این دنیایی نیست ‫که با زن تنها خوب تا کنه.
‫- برای همینه که ازدواج می‌کنیم، مگه نه؟ ‫- بله.
‫خواهش می‌کنم، بسه.
‫چی‌کار کردی؟
‫بدبخت شدیم!
‫من از اولش هم بدبخت بودم!
‫بیا ببینم!
‫نسنجیده‌ست.
‫نباید با یه پسر بچه رفت تا اونجا.
‫منم همین نظر رو داشتم.
‫تصمیمش رو گرفته.
‫معامله‌م با والتر هگینز بهتر می‌شه.
‫متأسفانه احتمالا حق با توئه.
‫اما یه لطفی کن.
‫بهم چیزی نگو، آخه...
‫من دیگه طاقت این حرف‌ها رو ندارم.
‫هوا سرد شده. ‫یه پتو بیار.
‫- پیداش کردی؟ ‫- تو کی هستی؟
‫زخمی شدی؟
‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫آروم.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫- هوی فنچر؟ ‫- بله؟
‫یکی داره میاد.
‫مورمونن.
‫مورمون؟ از خودمونن؟
‫گاری‌ای هشت دلار. ‫جتما ازشون پول بگیرید.
‫بهت قول داده بودم، یه قدم به زندگی نزدیک‌تر شدیم.
‫مدام حرف این زندگی جدید رو می‌زنی و من...
‫حس می‌کنم نمی‌دونم هدفم دقیقا چیه.
‫هدفت خانواده‌ته.
‫شوهرت.
‫هدف منم تویی.
‫راه رسیدن‌مون به هم ‫صاف نبود اما دیگه یکی شدیم.
‫و من بدون تو در کنارم زندگی ندارم.
‫حرکت کنید.
‫آقای بریجر. یکی کارتون داره.
‫جیم بریجر؟
‫مگر اینکه بخوای بهم تیر بزنی.
‫دنبال یه زنم.
‫سارا هالووی.
‫ظاهرا اومده اینجا.
‫[سارا هالووی - تحت تعقیب به جرم قتل و دزدی]
‫گفتی اسمش چیه؟
‫هالووی. اهل فیلادلفیا.
‫احتمالا با یه پسر جوون همسفره.
‫ورجیل.
‫حتما آدم با ارزشیه، که شکارچی‌ای ‫به کمالات تو اینجا اومدی دنبالش.
‫تو شرق به مرد رو کشته.
‫خانواده مرده با نفوذن، به هرکی ‫که گیرش بندازه جایزه کلانی می‌دن.
‫خیلی با فیلادلفیا فاصله داریم.
‫می‌دونم کجام جناب.
‫تو حومه سنت لوئیس متوجه جایزه‌ش شدم.
‫اونجا دیدنش و دنبال ‫یه راهنما برای غرب می‌گشته.
‫خبر دادن با یه مردی به اسم فرای رفته.
‫فکر نکنم دیده باشمش، ‫اما دنبالش می‌کردم.
‫دلیل داشته یارو رو کشته؟
‫فکر کنم همیشه واسه ‫آدم کشتن یه دلیل پیدا می‌شه.
‫روز خوش.
‫فنچر.
‫چند تا سوارکار اینجان.
‫تفنگم رو بیار.
‫اینا دیگه کی‌ان؟ سواره نظامن؟
‫شبه نظامی مورمونن.
‫مورمون.
‫از لشگر نووو اومدن.
‫سلام دوستان.
‫سلام به خودت.
‫- کی مسئول این گروهه؟ ‫- چه کمکی ازم برمیاد؟
‫- تو مسئولی؟ ‫- بله.
‫خیلی خب.
‫مجوز بودن در این زمین رو دارید؟
‫مجوز؟
‫طبق اعلان رسمی فرماندار بریگم یانگ،
‫هیچکس حق عبور از این منطقه رو نداره...
‫مگر با مجوز صادره از یک افسر رسمی.
‫اگه مجوز ندارید،
‫باید تا قبل شب خودت و گروهت برگردید شرق.
‫نمی‌تونید این مسیر...
‫دوست من به فرماندار یانگ اطمینان خاطر بده ‫که ما صبح اول وقت از اینجا رفتیم.
‫اصلا نمی‌فهمه اینجا بودیم.
‫متأسفانه اینطوری نمی‌شه.
‫فرماندار یانگ برای محافظت از مردم ‫حکومت نظامی اعلام کرده...
‫چون جماعت شماها ما رو بی خانمان کردید، ‫عزیزان‌مون رو کشتید،
‫و بهمون گفتید واسه خودمون زمین پیدا کنیم.
‫ما هم اونجا رو پیدا کردیم.
‫و جناب، شما الان رو زمینش ایستادید.
‫و اینطور که من می‌دونم، ‫من رو زمین دولت ایالات متحده ایستادم.
‫نیازی به مجوز واسه...
‫طبق قانون فرماندار بریگم یانگ. ‫هیچکس حق...
‫همه‌ش واسه من قانون قانون می‌کنی. ‫شنیدم. کر که نیستم.
‫تنها مشکل اینجاست ‫که ما قانون خودمون رو داریم،
‫و اون قانون گفته ما از هیچ کسی دستور نگیریم،
‫مخصوصا یه مورمون عوضی، ‫یا اون جونوری که اونجاست.
‫پس برو بگو...
‫دوست من اگه بخوای تیراندازی کنی، ‫من 60 تا تیرانداز دست به ماشه پشتمه.
‫و بین‌شون تیراندازهای قابلی هم هستن.
‫این داداش‌مون واقعا بی حوصله شده. ‫این مدت فقط...
‫فقط چی با تفنگت کشتی کول؟
‫- موش خاکی. ‫- موش خاکی کشته.
‫پس به فرماندارت بگو گفتیم، «مجوزت رو نخواستیم.»
‫ولی ممنون می‌شم واسه دام‌هام چراگاه بزنه.
‫و اگه فرماندارت آدم دست و دل بازیه،
‫بگو اگه می‌تونه واسه ما هم چند تا زن بگیره.
‫هرچی جوون‌تر بهتر.
‫جوون‌تر بهتر.
‫حالا توصیه می‌کنم ‫تا آبکش‌تون نکردیم برید رد کارتون.
‫برید. یالا.
‫نیازی به خشونت نیست دوست من.
‫و ما اومدیم بهتون هشدار بدیم.
‫روش خوش.
‫بریم پسرها.
‫بریم.
‫نظرت چیه؟
‫هربار که این سوال رو کردی، ‫خودت نظرم رو می‌دونستی.
‫باید همین الان می‌کشتیمشون.
‫باشه. امشب نگهبان‌ها رو بیشتر کنید.
‫چشم قربان.
‫گروه مورمون‌ها چی؟
‫مورمون‌ها؟
‫گروه مورمون‌ها رو بذار تو حاشیه بیرونی.
‫برای همین آوردمشون.
‫می‌خوام خودشون رو هم می‌کشن یا نه.
‫خیلی خب.
‫نزدیک پنچ هفته‌ست در حال سفریم.
‫امیدواریم به یه زندگی بهتر از میزوری برسیم.
‫و همه رفتید برسید به موسی زمانه‌تون؟
‫بریگم یانگ تو یوتا. ‫بله. تولدی دوباره برای همه‌مون.
‫البته به جز خانم روول و پسرشون.
‫اون‌ها از بوستون دارن میرن کروکز اسپرینگز.
‫کروکز اسپرینگز. بله تا برم پیش شوهرم.
‫تو ایلینوی روول می‌شناختم.
‫واسه تعمیرات خونه‌ش این رو جای دستمزد بهم داد.
‫جوزپ روول؟
‫اسپرینگفیلد؟
‫امکانش هست. ‫خانواده شوهرم همه جا پخش شدن.
‫ببخشید.
‫آقای پرت شما و همسرتون هم اهل اسپرینگفیلد هستید؟
‫نه، خانواده ابیش اهل شلبی هستن.
‫بین خواهر ابیش و خودم قرار ازدواج گذاشته شده بود.
‫خواهرش. پس چی شد؟
‫ببخشید.
‫خدا... ایدن رو از ما گرفتن...
‫و ابیش عزیزم رو برای این سفر به من داد.
‫ظاهرت از حال منم بدتره، ابیش.
‫چیزی می‌خوای بگی؟
‫ببخشید.
‫حس می‌کنم به اینجا تعلق ندارم.
‫ایدن باید اینجا می‌بود نه من.
‫- این خواست خدا نبود. ‫- شاید خدا اشتباه کرده.
‫باید به مسیری که خدا پیش پامون گذاشته ‫اعتماد کنیم. چه درک کنیم چه نه.
‫مثل یه آدم کور که دست غریبه رهنماش شده.
‫تا اینکه می‌رسه به پرتگاه.
‫و موقع سقوط می‌فهمه کور که نبوده.
‫فقط هیچوقت نکرده چشماش رو باز کنه.
‫مرد جوان.
‫اگه گرسنه‌ت بود.
‫می‌خوایم کلی بچه داشته باشیم.
‫من با شش برادر و خواهر بزرگ شدم.
‫ خودمون سه تا بچه داریم.
‫و به‌نظرم برای من کافیه.
‫البته واسه این حرف‌ها زوده. ‫فکر کنم حداقل شش تا بچه داشته باشیم.
‫شش؟
‫سه تا که همینطوریش هم زیاده. ‫من که با یکی هم سختمه.
‫و شما می‌خواید چیکار کنید؟
‫خب می‌خوام اول تو سالت لیک ولی جاگیر بشم.
‫ولی بعدش...
‫- خدای من! ‫- هی!
‫دو...
‫پشت هم رو داشته باشید!
‫از تپه فراری‌شون بدید!
‫تفنگ بردارید!
‫ابیش!
‫ابیش! ابیش!
‫ولش کن!
‫ولم کن... جیکوب! جیکوب!
‫ابیش!
‫نه!
‫بابا!
‫خدای من.
‫- بریم. ‫- برو! بجنب! یالا!
‫مامان! مامان!
‫پاشو!
‫بخواب رو زمین!
‫برو!
‫فرار کن!
‫هوی!
‫برو بکششون!
‫بلند شو!
‫برید دنبالشون!
‫سوارکار می‌خوام! سوارکار می‌خوام!
‫بازم سوارکار بفرستید! بگیریدشون!
‫بریم دنبالشون پسرها!
‫شاهدی نمونه!
‫همه‌شون رو بکشید!
‫فرانک!
‫برو جسدش رو بیار!
‫چشم قربان.
‫مولن! مولن!
‫- نه! ‫- یالا!
‫صدات درنیاد!
‫هیس.
‫ساکت باشید.
‫حتما همه‌شون مرده باشن.
‫همه‌شون رو بکشید.
‫پیداشون نکردم.
‫نه ردی هست. نه چیزی.
‫دود که نشدن برن تو هوا.
‫به پایوت‌ها بگو اگه پیداشون کنن بهشون پول می‌دیم.
‫برو. بجنب.
‫گاو نر به درد رئیس نمی‌خوره.
‫دام‌ها و اسب‌ها رو می‌خواد.
‫زن‌ها رو هم می‌خواد.
‫نه. همین الانش هم دو تا شاهد از دستم در رفتن.
‫حاضر نیستم کس دیگه‌ای ‫که می‌تونه به ما ربطش بده رو آزاد کنم.
‫با این پایوت‌ها دووم نمیارن.
‫بگو کارشون که تموم شد حتما بکشدشون.
‫متوجه شدی؟
‫فکر نکنم توقف کار درستی باشه.
‫هنوز دنبال‌مونن.
‫اونا کی بودن؟
‫اونایی که ماسک زدن؟
‫اونا سرخپوست نبودن.
‫- سردمه. ‫- می‌دونم.
‫می‌شه آتیش درست کینم.
‫اگه بخوای شب رو زنده بمونی نه.
‫می‌شه بهمون غذا بدی؟
‫پشت سرم بمون.
‫بیا.
‫خیلی خب.
‫این رو بخور. خیلی خب؟
‫امری داشتید؟
‫خب اگه شرایط خوب باشه، ‫می‌تونیم به هم کمک کنیم.
‫نرخ فعلی تحویل کسی که شوهرش رو کشته چقدره؟
‫شنیدیم احتمالا دنبال یه زنی هستید.
‫که با یه پسر سفر می‌کنه.
‫خب اگه بهت بگم دقیقا از جاشون خبر دارم چی؟
‫چقدر بهمون می‌دی؟
‫پسره یه جور... آتل به پاش وصله.
‫جایزه واسه زنده یا مرده‌شونه؟
‫اگه مرده باشه نصفه. ‫اما در هر صورت پولت رو میدن.
‫خب ارزشش چقدره؟
‫1500 تا.
‫که سهم تو می‌شه 200 تا.
‫با این پول نمی‌شه زندگی کرد.
‫- کی می‌تونی ببریم پیشش؟ ‫- همین الان.
‫پس سهمت می‌شه 500 تا.
‫با این می‌شه زندگی رو گذروند.
‫بریم.
‫اسمت چیه؟
‫اهل کجایی؟
‫می‌گم دوست من. اهل کجایی؟
‫ورجیل!
‫من با 500 تا زندگیم می‌گذره، اما تو نه.
‫لازم نبود بکشیمش.
‫خب حالا که مرده.
‫پس مجبور بودیم.
‫ورجیل.
‫بس کن.
‫یالا. یه روز کامل جلو افتاده.
‫بریم!
‫شرمنده آقا. شرمنده.
‫ابیش!