‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫من بالاخره پیدات کردم!
‫ماری؟
‫جایی نمی‌تونی بری.
‫می دونم اون بالایی، ماری.
‫راه فراری نداری.
‫من ضعیف و کندم، اما خیلی انگیزه دارم.
‫من دارم میام سراغت ماری.
‫فکر کنم اون بالا خودتو حبس کردی.
‫دختر باهوشی هستی.
‫اما حالا، همه چیز باید تموم بشه.
‫من یه تفنگ دارم، ماری.
‫و یه نارنجک دستی دارم.
‫نیازی نیست که بیشتر
‫توانمون رو مصرف کنیم یا
‫از مواد منفجره استفاده کنیم
‫اگه سوال ساده‌ی منو جواب بدی.
‫آمریکایی‌ها به دروازه‌ی شهر رسیدن.
‫وقت بازی نیست.
‫فقط من باید بدونم کجا ‫دریای شعله‌ها رو پیدا کنم!
‫اتین، من ترسیدم.
‫من می‌خوام بیای خونه.
‫خواهش می‌کنم بیا خونه.
‫پروفسور
‫حالت خوبه؟
‫نه
‫نه، پروفسور حالش خوب نیست.
‫جای خوبی برای اینه.
‫برای چی؟
‫برای آخرین درسی که از پروفسور ‫یاد بگیری.
‫وقتی روحت زمین رو ترک می‌کنه
‫تو اینو می‌دونی.
‫تو کل عمرت رو توی چند لحظه می‌بینی.
‫[چهار ماه قبل]
‫این پیام از لندن خطاب به مردم فرانسه هست.
‫با یک پیام خیلی شخصی.
‫ویولون‌های پاییز می‌گریند.
‫تکرار می‌کنم
‫ویولون‌های پاییز می‌گریند.
‫ممنون.
‫خانم مانک، قبل غذا خوردنمون تو باید ‫قرص‌هات رو بخوری.
‫من قرص‌هام رو خوردم، عزیزم. ‫تو صدامو شنیدی.
‫نه شنیدم که بطری قرص‌ها رو برداشتی ‫و اونا رو تکون دادی،
‫اما قرص رو نخوردی.
‫می‌دونم، من خیلی رو مخم.
‫نه، تو خیلی فوق‌العاده‌ای.
‫اما، باور کن این قرص‌ها رو ‫برای اسب‌ها ساختن.
‫اگه اونا رو نخوری دکتر گفت قلبت ‫از کار میفته
‫و کی برای من این سوپ ‫فوق‌العاده رو درست کنه؟
‫اینم از این. حالا می‌تونی غذا بخوری.
‫خانم مانک، فکر می‌کنی توی بهشت
‫ما واقعا خدا رو می‌بینیم؟
‫ممکنه.
‫اگه کور باشی چی؟
‫من انتظار دارم
‫اگه خدا بخواد ما چیزی رو ببینیم،
‫ما اونو می‌بینیم.
‫اتین؟ چی شد؟
‫بی‌بی‌سی از لندن
‫اونا "آهنگ پاییز" رو خوندن.
‫سه خط اول آهنگ پاییز.
‫آهنگ پاییز چیه؟
‫ "آهنگ پاییز" از پل ورلن علامت تاییده.
‫که آمریکایی‌ها دارن میان.
‫انگلیسی‌ها دارن میان.
‫این یعنی ما کلی کار داریم.
‫مشکلی نیست، اتین. ‫من هر کاری لازم باشه انجام میدم.
‫ما باید حواسمون به بندر، ‫تعمیرگاه کشتی، جاده‌ها
‫من انجامش میدم.
‫نه، سوفی، دکتر گفت باید استراحت کنی، ‫استرس ممکنه
‫ممکنه خطرناک باشه.
‫حالا که اونا شعر رو خوندن، چطور می‌تونی ‫کارای لازم رو انجام بدی؟
‫من حرف دکتر رو نادیده می‌گیرم.
‫نه، اگه کاری باشه من انجام میدم.
‫ماری، تو نمی‌تونی
‫چطور می‌تونی رفت و آمد کشتی‌ها رو ببینی؟
‫ماری می‌تونه پیام‌ها رو جمع کنه.
‫و تو چی؟
‫تو چکار می‌کنی؟
‫اتین.
‫نمی‌خوای قبل مردن زندگی کنی؟
‫- ماری... بله.
‫وقتی سوپت رو تموم کردی، ‫باید پیش مدلی که بابات ساخته بری
‫و خودتو با همه‌ی خیابون‌هایی
‫که به کلیسا و نونوایی منتهی میشن ‫آشنا کنی.
‫توی روزهای آینده خیلی سرت شلوغه.
‫دوباره از من بپرس.
‫چی؟
‫من به تو گفتم که اگه تو می‌پرسیدی
‫شاید یه روزی باهات میومدم.
‫پس لطفا دوباره ازم بپرس.
‫عمو اتین.
‫ما من به دنیا میای؟
‫بله.
‫بله، میام.
‫خانم مانک؟
‫خانم مانک، ما میریم بیرون.
‫منظورت از ما چیه؟
‫منظورش ما هستیم.
‫ما میریم قدم بزنیم.
‫این کجاش عجیبه؟
‫خیلی خب.
‫کلاهت، اتین.
‫تو هیچ وقت خونه رو بدون ‫کلاهت ترک نمی‌کردی.
‫هنوز این‌جاست.
‫اون چطور شده؟
‫شبیه برادر کوچیک منه.
‫بابا گفت که زمانی یه ببر بودی.
‫یه ببر.
‫بله، زمانی یه ببر بودم.
‫و دوباره ببر خواهی شد.
‫دوباره خواهی شد.
‫ممنون.
‫خدای من.
‫بله. اتین اومده.
‫چیزی که ازش باقی مونده.
‫از حالا به بعد من نون‌ها رو می‌برم.
‫حالا می‌دونم که ما پیروز می‌شیم.
‫این نون سوخته‌ست، ‫این برای خوردن نیست.
‫خوش برگشتی، آقا.
‫سوفی؟ ما برگشتیم.
‫این نون سوخته‌ست.
‫حالت خوبه؟
‫حالا وقت خوب بودن یا نبودن نیست.
‫۱۶ گروه.
‫هی.
‫گرسنه‌ای؟
‫بله، ممنون.
‫- عصامو بیار، این‌طوری سریع‌تر میرم. ‫- کجا میرید؟
‫- ما کلی کار داریم. ‫ کلی کار!
‫یه کشتی داره از ‫روتردارم با پرچم هلند میاد.
‫کشتی تجاری باتیستا می.
‫فکر کنم بتن و نیروهای کمکی داخلش هستن.
‫شماره‌ی ثبتش چنده؟
‫آردی۱۱۲۳.
‫صدای چکمه میاد. نوک فلزی داره.
‫چیزی گرفتین؟
‫فعلا نه.
‫این چیه؟
‫این دفتر مشقمه.
‫من کورم برای همین به زبون بریل نوشته شده.
‫و روی این تیکه کاغذ چی نوشته شده؟
‫برام بخونش.
‫"کاپیتان نیمو با فصاحت ‫مسحورکننده‌ای صحبت می‌کرد.
‫آتش توی چشماش، و شوق توی ‫حرکاتش اونو تغییر داده بودند.
‫اون جوری کشتی رو دوست داشت ‫که یه پدر بچه‌اش رو دوست داره."
‫از یه کتابه. ۲۰ هزار فرسنگ زیر دریا.
‫ما الان توی مدرسه اینو می‌خونیم ‫و اون رو هم یه فرانسوی نوشته.
‫توی ماهیگیری موفق باشین.
‫ممنون.
‫ماری، بعضی وقتا مهارت تو ‫توی این کار منو می‌ترسونه.
‫اما اگه این کارو بکنیم، باید ‫به خواهرم جواب پس بدیم.
‫دود؟
‫لعنتی.
‫سوفی؟
‫سوفی! کجایی؟
‫سوفی!
‫نه، نه. سوفی.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- اتین؟ این‌جام!
‫چی شده؟
‫بخاطر قلبشه.
‫اون
‫اون صبر کرد تا وقتی دونست ‫من می‌تونم جاش رو بگیرم.
‫اون هیچ وقت بیخیال من نشد، ‫حتی بعد این‌که من بیخیال خودم شده بودم.
‫ما کاری رو که شروع کردی تموم می‌کنیم.
‫ما کارت رو تموم می‌کنیم. قول میدم.
‫ما تمومش می‌کنیم.
‫سوفی
‫اتین، من سعی می‌کنم کاری رو که عمه من ‫شروع کرد تموم کنم
‫اما بدون تو نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫من نیاز دارم این‌جا با ‫من باشی. خواهش می‌کنم.
‫دیگه کافیه، ماری!
‫بالاخره
‫من پیدات کردم.
‫امروز.
‫این لحظه.
‫الان همه چیز تموم میشه.
‫آلمان‌ها دارن به هر دری میزنن.
‫ماری در امان نیست.
‫برو پیشش و ازش محافظت کن ‫تا آمریکایی‌ها بیان.
‫باشه.
‫وقتی ماری رو دیدی
‫بهش بگو یه ببر ترجیح میده بمیره ‫تا این‌که توی قفس باشه.
‫اون منو آزاد کرد.
‫ازش تشکر کن.
‫عیب نداره.
‫تو پسر خوبی هستی، ورنر فنینگ.
‫تو پسر خوبی هستی.
‫نذار این جنگ تو رو بشکنه.
‫ازش محافظت کن.
‫من قول میدم.
‫بابا، اگه گوش می‌کنی
‫من به قدرتت نیاز دارم.
‫چرا با پدرت حرف میزنی؟
‫می‌خوای بدونی چه اتفاقی براش افتاد؟
‫بهت میگم.
‫بعد از این‌که اون تو رو ‫این‌جا ول کرد
‫اون به پاریس رفت که گشتاپو ردش رو گم کنه. ‫[پاریس،‌ جولای ۱۹۴۳]
‫از شانس بد پدرت، گشتاپو ‫برنامه‌های دیگه‌ای داشت.
‫همیشه در حال حرکتی.
‫هیچ وقت تردید نمی‌کنی.
‫تو توی این کار خیلی حرفه‌ای نیستی، ‫آقای لبلانک.
‫و حالا بدون این‌که دردسر ایجاد کنی
‫تو با من میای.
‫بله، تو لبخند میزنی ‫چون اونا دوستای قدیمیت هستن.
‫یه زمانی تو نگهدارنده‌ی هر کلیدی ‫برای هر قفلی بودی.
‫اما حالا فقط یه کلید هست که بهش نیاز داری.
‫می‌تونی اونو داشته باشی.
‫مال خودته، برش دار.
‫برش دار. درو باز کن و برو.
‫هر جایی دوست داری برو.
‫برو به یه رستوران گرون،
‫برای خودت یه بطری نوشیدنی بخر.
‫یکم زندگی کن.
‫من یه نوشیدنی ارزون رو سر میز آشپزخونه ‫ترجیح میدم، و هر جایی هم میشه زندگی کرد.
‫شجاعت تو برای من مهم نیست.
‫توی جنگ،‌ شجاعت مثل
‫برگ روی درخته. فراوان و بدردنخوره.
‫باد اونو می‌بره.
‫تو برام اهمیتی نداری.
‫من برام مهم نیست که ‫زنده می‌مونی یا میمیری.
‫تو یه افسر ارشدی، از من چی می‌خوای؟
‫من
‫ارشدترین افسر یه واحد تک نفره هستم.
‫ماموریتم جمع کردن تمام سنگ‌های ارزشمند اروپا
‫و تحویل دادن‌شون به رایشه.
‫توی کارم خیلی ماهرم.
‫همیشه موفق بودم
‫به جز یه مورد.
‫دنبال یه الماس خاص می‌گردم.
‫واسه کلکسیون خصوصی هیتلر می‌خوای؟
‫یا... شاید واسه خودت.
‫تو مریضی.
‫بوی مریضی میدی.
‫روند امروز بعد از ظهر از این قراره.
‫از همین حالا تا غروب خورشید
‫می‌خوای از دستورات سرپیچی کنی
‫و بعد می‌خوای این سنگ باارزش رو واسه خودت برداری.
‫اگه بهم نگی کجاست
‫بهت شلیک می‌کنم.
‫یه گلوله‌ی توی سرت، ‫همینجا توی همین اتاق، قبل از غروب آفتاب.
‫ولی خب من از قبل مُردم.
‫و نمی‌تونی یه مُرده رو تهدید کنی.
‫فکر می‌کنی هیچی بهم نگفتی، ‫ولی توی همین مدت کوتاه
‫خیلی چیزها بهم گفتی.
‫طی تحقیقاتی که راجع بهت داشتم، ‫بهم گفتن تو مرد خیلی منطقی‌ای هستی.
‫مثلا به چیزهای احمقانه باور نداری،
‫مثل الماس‌های نفرین‌شده.
‫با اینکه داشتن اون سنگ خاص
‫منجر شد دخترت در تاریکی زندگی کنه.
‫پس به عنوان یه مرد منطقی
‫باور نمی‌کنم واسه یه تیکه سنگ معمولی ‫زندگیت رو بدی.
‫ولی واسه اون زندگیت رو میدی.
‫این یعنی الماس پیش دخترته.
‫اگه دخترت رو پیدا کنم، سنگ‌ رو پیدا می‌کنم.
‫توی چنین اتاق‌هایی زنگ‌های خاموشی هست ‫که فقط امثال من قادر به شنیدنش هستن.
‫من الان صدای زنگ شنیدم.
‫بله، هر چیزی یه صدایی داره.
‫فقط باید گوش کنی.
‫معتقدی دریای شعله‌ها بهت زندگی ابدی میده؟
‫متاسفم.
‫مرگ میاد سراغت.
‫ولی اگه کسی رو دوست داشته باشی
‫عشق چیزیه که بیشتر از اون دووم میاره.
‫واسه همین دخترم در نور زندگی می‌کنه، ‫نه در تاریکی.
‫اینا ابزار من واسه بررسی سنگ‌های قیمتی بودن.
‫ولی متوجه شدم
‫واسه چنین مناسبت‌هایی خیلی مفیدن.
‫حدودا ۳ ساعت زمان داریم
‫که تو آدرس رو بهم بدی.
‫توی موقعیت‌های زیادی نظیر این یاد گرفتم
‫که درد از وفاداری یا وطن‌پرستی قوی‌تره.
‫ولی سوال امروز بعد از ظهر اینه:
‫آیا درد از عشق هم قوی‌تره؟
‫سوال این بود.
‫آیا درد از عشق هم قوی‌تره؟
‫می‌خوای جواب سوال رو بدونی؟
‫جوابش نه‌ست.
‫اون هیچی بهم نگفت.
‫سه ساعت شکنجه‌اش کردم ‫ولی اون هیچی بهم نگفت.
‫آدرس رو بهم نمی‌داد.
‫تو رو لو نمی‌داد.
‫و خب
‫نه. نه
‫چرا، ماری، پدرت مُرده.
‫به دست من کشته شد.
‫بابا، تا وقتی من نمیرم
‫تو نمردی.
‫ماری، متوجه وضعیتت هستی؟
‫هر آن می‌تونم
‫- تا وقتی اون نمیره... ‫- این در رو منفجر کنم.
‫من نمی‌میرم.
‫بگو بابات الماس رو کجا مخفی کرد ‫تا دست از سرت بردارم.
‫من تنها نیستم.
‫تو شاید یه نارنجک دستی داشته باشی.
‫ولی من یه تفنگ دارم.
‫کی اونقدر احمق و بی‌ملاحظه‌ست ‫که به یه دختر نابینا تفنگ بده؟
‫عمو اتینم تفنگ رو بهم داد ‫و روش استفاده‌اش رو یادم داد.
‫اگه از اون در بیای تو،
‫همونطور که عمو اتینم یادم داد بهت شلیک می‌کنم.
‫اینکه تفنگ عموت رو داری ‫قضیه رو پیچیده می‌کنه.
‫ولی فقط یه خرده.
‫- چی گفتی؟ ‫ گفتم
‫تو شاید یه تفنگ داشته باشی، ماری.
‫ولی چیزی که نداری چشمه.
‫و به زودی
‫گوش هم نخواهی داشت.
‫من ده شماره می‌شمرم.
‫و بعد سیمی که به ضامن نارنجک وصله رو می‌کشم.
‫نارنجک مملو از ترکشه،
‫پس پیشنهاد می‌کنم کنار وایستی!
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫بعد اینکه در رو منفجر می‌کنم زنده بمونی.
‫ولی انفجار کرت می‌کنه.
‫به مدت ۳۰ ثانیه هیچی نمی‌شنوی.
‫و اون موقع‌ست که من وارد اتاق میشم
‫و شانسم رو با دختر نیمه هوشیاری که
‫هیچ حسی جز بویایی نداره امتحان می‌کنم.
‫این آخرین فرصتته. باهام حرف بزن!
‫ورنر!
‫ما امروز نمی‌میریم.
‫دارم میام، ماری.
‫ده.
‫حتی اگه کر هم بشم، بازم صدات رو می‌شنوم.
‫نه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫چهار!
‫سه!
‫دو.
‫یک.
‫ماری؟! خوبی؟
‫ماری! کجایی؟
‫عمو اتینت منو فرستاد.
‫- ماری! ‫ من اینجام!
‫تو کی هستی؟
‫اسم من ورنره.
‫سرباز آلمانی هستم ولی دوستتم.
‫عمو اتینت پروفسور منم بود!
‫داستانت ربطی به ماجرا نداره، خائن!
‫و خاطرت جمع، به زودی با خودت می‌میره.
‫ماری، تفنگت ۶ تا گلوله می‌خوره.
‫تا الان ۵ تاش رو شمردم.
‫پس یه گلوله دیگه داری.
‫پس اول دخل این خائن رو میارم ‫و بعد میام سراغ تو.
‫اون داره از پله‌ها میاد پایین.
‫نصف راه رو اومده. ‫من صدای تک تک پله‌ها رو می‌دونم.
‫تقریبا رسیده پایین.
‫پنج تا پله‌ی دیگه مونده.
‫تقریبا رسیده پله‌ی آخر.
‫اومد پایین، درست پشت دره.
‫هر چیزی صدایی داره.
‫فقط باید گوش کنی.
‫تو یه سرباز آلمانی هستی.
‫من دیگه هیچی نیستم.
‫فقط زنده‌ام.
‫به لطف تو.
‫این چیه؟
‫چی؟
‫حتما داخل ماکت بوده.
‫- شبیه یه الماسه‌. ‫- بهش دست نزن.
‫واسه چی؟
‫ولش کن.
‫گفتی
‫عموم پروفسور تو هم بوده؟
‫آره.
‫اون موقع گفتی
‫پروفسور تو رو فرستاده؟
‫اون
‫ازم خواست بهت بگم
‫چی بگی؟
‫ببر بمیره خوشحال‌تره تا اینکه توی قفس باشه.
‫ولی اون
‫ولی اون کشته شد.
‫اون گفت تو آزادش کردی.
‫بمیره خوشحال‌تره
‫این چیزی بود که اون گفت.
‫من... من
‫اون اینجا می‌نشست؟
‫تو به اون گوش می‌دادی؟
‫اون پدرم بود.
‫انگار که بود.
‫من یتیم بودم.
‫قبلا وقتی چشم‌هام رو می‌بستم اینجا رو می‌دیدم.
‫منم می‌دیدمش.
‫لازم نبود چشم‌هام رو ببندم.
‫مهم‌ترین نور
‫نوریه که نمی‌تونی ببینی.
‫به نظر گشنه‌اته.
‫گشنه نیستم.
‫من هستم.
‫هلو دوست داری؟
‫معلومه که هلو دوست دارم.
‫دستت رو باز کن.
‫ممنون.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام رادیو رو تعمیر کنم.
‫موسیقی‌ای که پروفسور همیشه میذاشت.
‫هنوز داریش؟
‫خواهر عزیزم، یوتا
‫نمی‌دونم داری گوش میدی یا نه
‫ولی اگه داری گوش میدی،
‫پس بدون که زنده‌ام،
‫و هنوزم توی ذهنم روی همون فرکانس هستم.
‫من فرانسه‌ام.
‫سعی می‌کنم بیام خونه.
‫و وقتی برگردم، همه چی رو برات تعریف می‌کنم.
‫خیلی چیزها هست.
‫ولی مهم‌ترین چیز اینه که
‫من پروفسور رو دیدم. جدی میگم.
‫اون جونم رو نجات داد.
‫و روی صندلیش نشستم.
‫کنار دختری که قشنگ‌ترین چشم‌ها رو داره.
‫باید برم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫می‌خوام مطمئن بشم کل این منطقه ‫کاملا جستجو و ایمن بشه.
‫من گوش میدم.
‫- گروهبان! این مرد رو دستگیر کن! ‫- یالا.
‫موفق شدیم، ماری! موفق شدیم!
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»