‫- راستی، من کری هستم. ‫- آنا.
‫پس با هم حرف می‌زدید؟
‫می‌خواست بدونه مایلو چه نوع غذایی دوست داره
‫و برنامه خوابش چیه.
‫می‌خواست بیشتر و بیشتر در موردش بدونه.
‫اون... اون دوست داشت باهاش وقت بگذرونه، بشناستش.
‫پلیس عکسی از یک مرد منتشر کرده
‫که او را شخص مورد نظر می‌نامند.
‫این اسم رو از کجا آوردی، جوزی؟
‫ردیاب پسرتون رو توی پارکینگ مدرسه پیدا کردیم.
‫از بین رفته.
‫پیتر ارواین، پسرت پیش منه.
‫باید یه کم پول نقد جور کنی.
‫اسمش کایل اسمیتـه.
‫اخیراً از زندان آزاد شده.
‫- مایلو! ‫- مامان!
‫پسرم پیدا نشد؟
‫برگردونده شد؟ توسط کی؟
‫واسش اسباب‌بازی داشت، باهاش بازی می‌کرد.
‫انگار داشت یه خاله‌بازی کوفتی می‌کرد.
‫آیرین مورفی، خبری در مورد ‫شوهرتون، راب مورفی داریم.
‫متاسفانه اون مرده، خانم.
‫اون یه دلال شرط‌بندی بود.
‫گمونم کالین داره از شرکت کلاهبرداری می‌کنه.
‫دوباره برگشتم سراغش. باخت بدی داشتم.
‫دلال شرط‌بندیم آخر هفته‌ی عید پاک ‫اومد مزرعه دیدنم.
‫- الو. ‫- من دروغ نمیگم.
‫آقای ارواین،
‫آیا اسم جوزفین مورفی چیزی به یادتون میاره؟
‫[شش سال قبل]
‫«ترجمه از حـامـد»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه، می‌خوام بهت نشون بدم
‫واسه بچه روی چی کار می‌کردم.
‫عاشقش میشه.
‫خب این گهواره مورد علاقه‌ی منه
‫و باید توی این اتاق جا بشه.
‫می‌بینی درش چطوری باز میشه؟ ‫می‌تونیم شب‌ها نگاهش کنیم.
‫- هووم. ‫- عالی نیست؟
‫آره، عالیه. من...
‫عاشقشم.
‫یه کارت اعتباری دارم ‫که می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫باید تمام پول رو برگردونیم.
‫من گارسونی می‌کنم. درستش می‌کنیم.
‫نمی‌دونم.
‫همه چیز به نظر خیلی قشنگ میرسه.
‫فقط مطمئن نیستم که شبیه ما باشه.
‫- چشماتو ببند. ‫- جوزی.
‫تصور کن صدای تیک‌تاک یه ساعت رو می‌شنوی.
‫اوه، یه ساعت داریم.
‫اوهوم، یه ساعت بزرگ.
‫از یه مغازه سمساری پیداش می‌کنم.
‫بین آشپزخونه و اتاق خواب‌ها قرار می‌گیره.
‫من و تو جلوی اون ساعت می‌ایستیم.
‫کناف‌کاریت تموم شده و منم باید برم گارسونی،
‫واسه همین فقط چند دقیقه با هم وقت داریم.
‫اونجا می‌ایستیم.
‫چون می‌تونیم به بچه نگاه کنیم.
‫تیک‌تاک ساعت کمکش می‌کنه بخوابه.
‫و تو دست منو می‌گیری.
‫و بعد هر دومون می‌فهمیم ‫که اون یکی به چی فکر می‌کنه.
‫این عالیه.
‫واسه ما زیادی قشنگ نیست.
‫دوستت دارم.
‫ما هر دو از جای بدی اومدیم.
‫اون دوران دیگه تموم شده.
‫همه چیز بهتر میشه.
‫این بچه یه نشونه‌ست.
‫بسیار خب. موتور...
‫از معامله باهاتون خوشحال شدم.
‫مراقب خودت باش.
‫یالا، بریم. سوار ماشین شو.
‫- بسیار خب. ‫- دارین چیکار می‌کنین؟
‫متاسفم! متاسفم!
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫- می‌خواستم کمک کنم. ‫- خانم، خانم!
‫چی شده؟
‫به جرم قاچاق یه ماده‌ی گروه دو دستگیر شده.
‫کِی برمی‌گرده خونه؟ باید خونه باشه.
‫ما سه‌ نفریم. باید سه نفر باشیم.
‫وثیقه ۱۰ هزار، شاید ۱۵ هزار دلار تعیین بشه.
‫اگه اینقدر پول نقد نداشته باشید...
‫خب معلومه که ندارم.
‫خب پس توی بازداشت می‌مونه.
‫متاسفم.
‫جوزی، من فقط می‌خواستم پول رو جور کنم.
‫هی، مشکلی واست پیش نمیاد.
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم!
‫متأسفم، جوزی! خیلی خیلی متاسفم!
‫دوستت دارم!
‫خانم، دخترتون بچه‌ش رو از دست داده ‫و خون زیادی ازش رفته.
‫اون ۱۶ سالشه.
‫فکر کردم می‌خواید ببریدش خونه، ‫کمک کنید بهتر بشه.
‫هووم، بسیار خب.
‫می‌خوام یه راز کوچیک بهت بگم.
‫هیچوقت هیچ چیز بهتر نمیشه.
‫نه واسه من و نه واسه جوزی.
‫[حذف کردن پست‌ها]
‫[پست جدید: به یاد و خاطره‌ی جوزفین مورفی]
‫[به یاد و خاطره‌ی جوزفین مورفی] ‫[5 ژانویه 2003 تا 28 اکتبر 2019]
‫[توی مدرسه می‌شناختمش. هیچوقت با کسی حرف نمی‌زد]
‫[گمونم مشکل روحی روانی داشت. خیلی غم‌انگیزه.]
‫چه غلطی می‌کنی، جوزی؟
‫به اسم من کارت اعتباری گرفتی؟
‫واسه بچه وسیله لازم داشتم.
‫نوشته بود لازم نیست تا شش ماه
‫چیزی پس بدم، واسه همین...
‫فکر کردم وقت دارم که...
‫می‌دونی چرا لازم نیست تا شش ماه
‫چیزی پس بدی؟
‫چون دوست دارن سودش جمع بشه.
‫می‌دونی "جمع شدن سود" یعنی چی؟
‫اوه، نمی‌دونی، نه؟
‫البته که نمی‌دونی، چون مخت درست کار نمی‌کنه.
‫مخ من هیچ مشکلی نداره.
‫چرا، داره! تو دیوونه‌ای!
‫- بس کن. ‫- چیو؟ که تو دیوونه‌ای؟
‫آره. بس کن.
‫تو دیوونه‌ای!
‫توی مخت چیزای چرت و پرت می‌سازی ‫و همیشه همینطور بودی!
‫همه‌ش واقعیه!
‫واسه من همه‌ش واقعیه!
‫من همه چیزم رو از دست دادم!
‫نمی‌تونی فقط مهربون باشی؟
‫این بدهی رو پرداخت می‌کنی
‫هر چقدر هم که طول بکشه، باشه؟
‫من صاحب توام.
‫باشه.
‫من الان هیچکس نیستم، پس می‌تونی منو داشته باشی.
‫من مُرده‌ام.
‫[پنج سال بعد]
‫- سلام. ‫- سلام، بابا.
‫شبمون چطور بود؟
‫بد نبود.
‫آره؟
‫خب، شب ما عالی بود.
‫بسیار خب.
‫تو دیگه برو، بچه جون. کارت تمومه.
‫چیه؟
‫می‌خوای مستقیم بدمش به مادرت یا چی؟
‫ماه پیش باهاش تسویه کردم.
‫پس هنوز اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بذار امروز باهات بیام.
‫نمی‌خوام برم خونه.
‫تمام این عوضی‌های امور مالی شبیه همدیگه‌ان.
‫و همه‌شون فکر می‌کنن خیر سرشون از من خیلی بهترن.
‫ولی ما همه‌مون با بازی کردن
‫با پول یکی دیگه پول درمیاریم، مگه نه؟
‫چرا میای سر کارش؟
‫چرا نمیری خونه‌ش؟
‫اگه برم خونه‌ش، خب؟
‫و اون تنها باشه،
‫اونوقت هیچکس راز کوچیک کثیفش رو نمی‌فهمه.
‫و شاید زن و بچه داشته باشه،
‫ولی می‌تونه همه‌ش رو ماست‌مالی کنه.
‫و اونا هم مثل همیشه باورش می‌کنن،
‫پس خسارتش کمه.
‫اگه جلوی رئیس کوفتیش سر و کله‌ام پیدا بشه،
‫جلوی همکاراش، اون موقع بازی کاملاً فرق می‌کنه.
‫چون این آدما حقوقش رو کنترل می‌کنن،
‫آبروش، شغل لعنتیش،
‫پس خسارتش حداکثره.
‫ما ته دلمون، پول رو بیشتر از آدما دوست داریم.
‫اینکه با من اومدی، بد نیست.
‫بیشتر به این خاطر که جرثقیل ماشینم رو نمی‌بره.
‫خفه شو. من همراه خوبی‌ام.
‫آره، درسته، بچه جون.
‫هستی.
‫شاید بتونم باهات زندگی کنم.
‫نه.
‫بابا، اون افتضاحه.
‫مهم نیست اون چطوریه.
‫اون دیگه مشکل من نیست.
‫طلاق اینجوریاست.
‫می‌دونی، اگه می‌خوای یه کم پول اضافی
‫واسه خونه‌ی خودت در بیاری،
‫شاید بتونیم این کار رو
‫بیشتر به یه کار ثابت تبدیل کنیم.
‫باشه؟
‫بسیار خب.
‫برو بریم.
‫یه جدیدش رو می‌خوام.
‫- این بار تمیز باشه. ‫- حتماً.
‫دیگه چیز قوی نباشه.
‫به هیچ وجه.
‫خیلی‌خب، فهمیدم. فهمیدم، باشه؟
‫آره.
‫[گواهینامه - رادنی کارلستون]
‫[گواهینامه - جکسون ترنولت]
‫بیا از اینجا بریم.
‫هی.
‫عید پاکه.
‫خب، بدهی قمار که تعطیلی سرش نمیشه.
‫مخصوصاً واسه جناب کالین دابز.
‫اون مرد خیلی بهم بدهکاره.
‫اگه من بدهیش رو بدم چی؟
‫چی؟
‫اگه یه کم بهم وقت بدی، می‌تونم این کار رو بکنم.
‫نه.
‫من اونقدر صبر نمی‌کنم.
‫تو که حتی اون عوضی رو نمی‌شناسی.
‫چه زری می‌زنی واسه خودت؟
‫من قبلاً نشونه‌ها رو می‌دیدم.
‫قبلاً چیزها رو حس می‌کردم.
‫قبلاً...
‫زنده بودم.
‫و دیگه هیچکدومشون رو حس نمی‌کنم.
‫شاید اگه واسه کسی یه کاری بکنم،
‫شاید اگه به این آدمی که حتی نمی‌شناسمش کمک کنم،
‫شاید دوباره همه چیز درست به نظر برسه.
‫دیگه نمی‌خوام حس مُرده داشته باشم.
‫خدای من.
‫مادرت راست می‌گفت.
‫تو واقعاً دیوونه‌ای.
‫هی!
‫بنگ، بنگ، بنگ.
‫بنگ.
‫سلام، عزیزم.
‫سلام.
‫مامانت می‌دونه اینجایی؟
‫نه.
‫یواشکی اومدی بیرون، ها؟
‫این یارو کیه؟
‫آقای چیپس.
‫چرا اسمش اینه؟
‫وقتی میگم قورباغه،
‫توی دهنم مزه‌ی چیپس سیب‌زمینی میده.
‫چی؟
‫بعضی کلمات توی دهنم مزه‌ی غذا میدن.
‫مامان و بابام فکر می‌کنن این عجیبه.
‫منم همینطورم.
‫واقعاً؟
‫واقعاً واقعاً.
‫من یه دلفین عروسکی داشتم،
‫و اسمش رو گذاشتم شکلات.
‫چون وقتی کلمه دلفین رو میگم، مزه شکلات میده.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چون الان خیلی وقته که...
‫کلمات دیگه واسم اون مزه رو ندارن.
‫اسمت چیه؟
‫مایلو.
‫سلام، مایلو.
‫من جوزی هستم.
‫و می‌خوام بهم گوش بدی.
‫مغز من و تو فقط یه کم متفاوت کار می‌کنه.
‫ما چیزها رو متفاوت می‌شنویم ‫و رنگ‌ها رو متفاوت می‌بینیم.
‫مثلاً واسه من، دوشنبه‌ها زرده.
‫نارنجی‌ان.
‫ولی ما دیوونه نیستیم.
‫ما خاص هستیم.
‫مایلو!
‫خداحافظ.
‫مایلو خرسی، آماده شو بریم.
‫کجایی؟
‫میام می‌گیرمت!
‫یالا، مایلو.
‫من مثل یه موشک سریعم!
‫[کالین دابز]
‫[ماریسا ارواین]
‫[11 اکتبر 2024: تولدت پنج سالگیت مبارک مایلو!!!]
‫[11 اکتبر 2021: مایلو دو ساله شد!]
‫[11 اکتبر 2020: مایلو یک ساله شد!]
‫هی مامان، صدامو می‌شنوی؟
‫بگو، مایلو.
‫مرکز، مرکز، کجایی؟
‫نمی‌بینمت.
‫صداتو می‌شنوم.
‫می‌شنوم. نمی‌تونم ببینمت.
‫کجایی؟
‫پخ.
‫اینجایی، خرس کوچولوی من.
‫می‌خوای بریم ناهار بخوریم؟
‫یالا، بریم.
‫سلام، من کری هستم.
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم.
‫اوه، ولی منو کری صدا می‌زنن.
‫تا حالا پرستار سه تا خانواده بودم.
‫با گروه‌های سنی مختلفی تجربه دارم.
‫بچه‌ها خیلی متفاوتن،
‫ولی همه‌شون خیلی عالین.
‫راستش، تمام بچه‌ها خیلی خاص بودن.
‫واقعاً بهشون نزدیک میشی، می‌دونی؟
‫بعضی وقتا حس می‌کنم خواهر بزرگشونم.
‫فقط... خیلی بهشون نزدیک میشی.
‫می‌دونی، یه خانواده میشید.
‫راستش تمام بچه‌ها خیلی خاص بودن.
‫حس می‌کنم این کاریه که مقدر شده انجام بدم.
‫جوزفین، بیا اینجا.
‫وای خدای من.
‫من از کارتت استفاده نکردم.
‫اینا همه‌ش وسایل بچه‌ست.
‫من از کارم پول درمیارم.
‫اوه نه، به اون دست نزن.
‫تو که بچه نداری.
‫برو بمیر.
‫بچه‌ات مُرد.
‫من در مقایسه با تو مادر بهتری می‌شدم!
‫فکر می‌کنی من مادر مزخرفی‌ام؟
‫حداقل من بچه‌ام رو زنده نگه داشتم.
‫از خونه‌ی من برو بیرون.
‫بخدا قسم اگه یه بار دیگه برگردی،
‫می‌کُشمت، جوزفین.
‫اسم من این نیست.
‫خونه‌ی خیلی زیبایی دارین.
‫ممنونم.
‫بیا بشینیم.
‫باید سخت باشه.
‫کار تمام‌وقت، بزرگ کردن یه بچه.
‫آره، می‌تونه سخت باشه.
‫ولی فوق‌العاده هم هست.
‫می‌دونی، من عاشق کارمم
‫و عاشق پسرمم.
‫پس روزهام پره، ولی با چیزای خوب.
‫اگه اشکالی نداره بپرسم، شغل شما چیه؟
‫من مدیر اجرایی بازاریابی توی صنعت نشر هستم.
‫واو، به نظر کار مهمی میاد.
‫هیچ چیزی توی صنعت نشر، اونقدرا کار مهمی نیست،
‫باور کن.
‫ولی شغل رویایی منه.
‫و الان دنبال جذب یه نویسنده بزرگم،
‫پس قطعاً وقتشه یه پرستار تمام‌وقت داشته باشم.
‫تو تجربه‌ی خیلی زیادی داری.
‫و به تمام معرف‌هات زنگ زدم.
‫ازت خیلی تعریف می‌کنن.
‫و رازت چیه؟
‫فقط سعی می‌کنم مثل مادرم باشم.
‫اون همیشه می‌دونست چی بگه، چیکار کنه.
‫باعث می‌شد آسون به نظر بیاد.
‫اون دیگه نیستش.
‫سرطان سینه.
‫اوه، متاسفم.
‫بعضی وقتا تصور می‌کنم هنوز باهامه.
‫خب چند وقته با این خانواده‌ات هستی؟
‫الان حدود سه ماهه.
‫خانواده ارواین خیلی خوبن. واقعاً دوستشون دارم.
‫ولی باهاشون زندگی نمی‌کنی؟
‫نه، نه، با نامزدم زندگی می‌کنم.
‫آره. دارن میان.
‫می‌خوای جیکوب رو ببینی؟
‫آره، آره، البته.
‫آنا، این جیکوبه. جیکوب، این آناست.
‫- سلام. ‫- سلام، جیکوب.
‫مایلو، این دوست منه.
‫سلام، مایلو.
‫از دیدنت خوشوقتم. من کری هستم.
‫سلام، کری.
‫- یه کم آب می‌خوای؟ ‫- آره.
‫می‌خوای واست بازش کنم؟
‫بسیار خب.
‫بفرما.
‫شیک پالت! شیک پالت!
‫- خونه‌شون خیلی بزرگه. ‫- واقعاً؟
‫و اتاق خواب مایلو به اندازه کل آپارتمان منه.
‫اگه من خونه‌ای به این بزرگی داشتم، ‫همه جا سیستم امنیتی می‌ذاشتم.
‫اوه، آره، اونا دزدگیر دارن.
‫ممنونم.
‫سلام.
‫متاسفم که نیومدم ببینمت.
‫نمی‌تونستم.
‫ولی قصدشو داشتم.
‫هر روز قصدشو داشتم.
‫اینجا...
‫دلگیره.
‫ولی درک می‌کنم.
‫به زودی آزاد میشی.
‫آره، می‌دونم.
‫هنوز خیلی واقعی به نظر نمیاد.
‫قراره چیکار کنی؟
‫اوه، غذای درست و حسابی بخورم.
‫بال مرغ.
‫آره، بال مرغ.
‫به عنوان پرستار بچه کار می‌کنم.
‫یه پسربچه به اسم جیکوب.
‫پنج سالشه.
‫ولی خب این...
‫سخت نیست؟
‫آره، یعنی اگه نوآ بود الان همسنش بود.
‫کایل، باید یه چیزی بهت بگم.
‫و می‌خوام گوش بدی.
‫یعنی واقعاً گوش بدی.
‫سلام.
‫هی، خیلی خوبه که می‌بینمتون.
‫آره.
‫فقط می‌خواستم برم واسش یه آب سیب بگیرم.
‫آره، اشکالی نداره.
‫سلام.
‫می‌شه لطفاً یه آب سیب بدید؟
‫حتماً.
‫مایلو، بیا این طرف، مایلو.
‫میشه ۳.۵۰.
‫- ممنونم. ‫- ممنونم.
‫بسیار خب، بریم.
‫[پیام به کایل: من رسیدم!]
‫هی، جشن تولد بچه هفته بعده، درسته؟
‫پنج‌شنبه‌ست؟
‫من...
‫هنوز توی گوشیم وارد نکردم.
‫می‌تونم چک کنم.
‫همینجا بمون.
‫نه.
‫اوه، نه. گوشیم اینجا نیست؟
‫مطمئنی؟
‫- من... ‫- کنار کامیون غذا دستت بود.
‫من پیش مایلو می‌مونم.
‫- تو برو برش دار. ‫- اوه، لعنتی.
‫- اوه... ‫- برو قبل از اینکه کسی گوشیت رو برداره.
‫باشه، ممنونم.
‫زود برمی‌گردم، باشه؟
‫همینجا پیش کری بمون.
‫- باشه. ‫- بسیار خب، ممنونم.
‫حواسم بهش هست.
‫اوه.
‫- عسل توی سرت. ‫- سلام.
‫سلام.
‫این کیه؟
‫این مایلوئه.
‫چه خبره، جوزی؟
‫اسمش این نیست. اسمش کری ـه.
‫صبر کن.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نه.
‫کری؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫آره، من فقط...
‫اون یارو کی بود؟
‫فقط یه دوست بود.
‫باید برم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫کایل، صبر کن، خواهش می‌کنم.
‫تو واقعاً داری این کار رو می‌کنی.
‫تو قصد داری...
‫واقعاً قراره بدزدیش.
‫نه، من فکر می‌کردم... تو فقط...
‫بعضی وقتا روی یه چیزایی قفلی می‌زنی، جوزی.
‫و یه کم از خود بیخود میشی.
‫و فکر می‌کردم این فقط یکی از اون وقتاست،
‫ولی تو واقعاً قراره...
‫اون با من خوشحال می‌شه، با ما.
‫اون همین الانم پدر و مادر داره.
‫خونه داره. زندگی داره.
‫لیاقتش اینه که با آدمایی باشه که درکش می‌کنن.
‫داری دیوونه بازی درمیاری.
‫جوزی، عزیزم، من... من خیلی متاسفم.
‫نه، برو بمیر. من این کار رو می‌کنم.
‫جوزی، تو نمی‌دونی زندان چطوریه.
‫من می‌دونم.
‫من نمی‌تونم بدون اون زندگی کنم.
‫من بدون اون زندگی نخواهم کرد.
‫جدی میگم.
‫جوزی؟ جوزی!
‫یه راهی پیدا می‌کنم تا یه قرار بازی
‫بین جیکوب و مایلو ترتیب بدم.
‫ولی بعدش فقط میرم دنبال مایلو.
‫پس جیکوب چی؟
‫مطمئن میشم سرش با یه چیز دیگه گرم بشه.
‫ماریسا ارواین رو می‌فرستم به یه آدرس الکی
‫تا بره دنبال مایلو، ولی نه تا چند ساعت دیگه.
‫این بهمون زمان میده.
‫عالیه.
‫فقط... باید لحظه‌ی مناسب رو پیدا کنم.
‫تو گفتی کمکم می‌کنی.
‫می‌کنم.
‫دارم کمک می‌کنم.
‫چاره دیگه‌ای ندارم، چون نمی‌خوام از دستت بدم.
‫ارزشش رو داره.
‫قول میدم.
‫ما سه‌تا با هم خواهیم بود.
‫یه آدرس بلدم که می‌تونیم مامانش رو بفرستیم اونجا.
‫فکر می‌کردم قراره ناجور باشه.
‫و خب اولش بود.
‫من هنوز خیلی از والدین رو نمی‌شناسم.
‫و همیشه حس می‌کنم به اندازه کافی کار نمی‌کنم.
‫یا... بگذریم، ولی بعدش یه مادر دیگه رو دیدم.
‫و اون عالی بود.
‫خیلی عجیب بود.
‫ما دقیقاً یه لباس مشابه تنمون بود.
‫- خیلی خنده‌دار بود. ‫- چه بامزه.
‫آره، حدود یک ساعت توی دستشویی قایم شده بودیم.
‫واقعاً ازش خوشم اومد.
‫در مورد یه قرار بازی واسه پسرا با هم حرف زدیم.
‫عالی بود.
‫حس می‌کنم وقتی همه حسابی گرفتارن،
‫پیدا کردن دوستای جدید خیلی سخته.
‫می‌ریم تعطیلات؟
‫معلومه.
‫عاشقش میشی.
‫یه عالمه بازی جدید خریدم تا با هم بازی کنیم.
‫- باحال نیست؟ ‫- آخ جون!
‫مایلو...
‫کجایی؟
‫توی آشپزخونه نیستی.
‫زیر تختی؟
‫نه.
‫آقای چیپس رو می‌بینم.
‫تو رو نمی‌بینم.
‫یعنی کجا می‌تونی باشی.
‫فقط یه جای دیگه مونده.
‫نه، داری نزدیک‌تر میشی.
‫می‌خوام برم خونه.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫دلم واسه مامانم تنگ شده.
‫[روز سوم]
‫کِی می‌تونم برم خونه؟
‫ولی می‌تونیم دوباره با بی‌سیم‌ها بازی کنیم
‫اگه دوست داشته باشی.
‫یا پازل.
‫وقتی با هم بازی کردیم خوش نگذشت؟
‫منم داشتم همینو می‌گفتم.
‫- بس کن. ‫- اون توسط ماریسا و پیتر بزرگ شده.
‫نمی‌خوام بشنوم.
‫من تو رو می‌شناسم، جوزی.
‫می‌دونم تو خوب و بد رو تشخیص میدی.
‫و این کار اشتباهه.
‫جای اون پیش ماست.
‫بگو دقیقاً چی شد
‫وقتی مایلو رو بردی واسش پاسپورت بگیری.
‫کاری که گفتی رو کردم.
‫پنجاه درصد پرداخت وقتی دیشب عکس رو گرفت.
‫بقیه‌ش قرار شد موقع تحویل باشه.
‫چرا؟
‫اون فقط... پیام‌هام رو جواب نمیده.
‫ما به کمک نیاز داریم.
‫عجب داستان محشری، بچه جون.
‫بسیار خب، پس نقشه دقیقاً چیه؟
‫من و کایل پاسپورت‌هامون آماده‌ست.
‫داریم واسه مایلو هم یکی می‌گیریم، ولی...
‫ولی یارو ما رو قال گذاشت.
‫اوه، کی رو استخدام کردی؟
‫آدم تو.
‫خب، این یه اشتباه بود.
‫خب، کس دیگه‌ای رو نداشتم که ازش بخوام.
‫حالا این... یعنی این خوبه.
‫این یکی رو باید بهت تبریک بگم.
‫این پخمه که اینجا ایستاده چی؟
‫- هی، برو بمیر. ‫- خودت بمیر، بچه، خب؟
‫بس کنید.
‫شما دوتا باید یه بارم که شده ‫با هم کنار بیاید، باشه؟
‫پلیس عکسش رو نداره،
‫پس هیچکس دنبالش نیست.
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫ماشین کرایه‌ای، جی‌پی‌اس غیرفعال،
‫ده دقیقه اونورتر توی جنگل پارک شده، محض احتیاط.
‫اوهوم.
‫هیچ راهی هست که بتونن ‫اون ماشین رو به تو ربط بدن؟
‫به اسم کایل بود.
‫هووم. این خونه چی، ها؟
‫اسم جعلی. پول نقد پرداخت کردم.
‫پس کمکمون می‌کنی؟
‫حوصله‌ام سر رفته.
‫شرمنده، رفیق.
‫می‌دونم. خیلی وقته توی خونه‌ایم.
‫مامانم بهم اجازه میده شنا کنم.
‫می‌بردت استخر، ها؟
‫اوه، نه، نه، نه.
‫شرط می‌بندم خودتون استخر دارید،
‫مگه نه، مایلو؟
‫بزرگ هم هست.
‫شرط می‌بندم همینطوره، آره.
‫هی، مایلو.
‫هی، هی، یه لحظه بیا اینجا، مایلو.
‫بیا اینجا.
‫فکر کنم یه چیزی می‌بینم...
‫پشت گوشِت.
‫حالا می‌تونی اینو نگه داری، بچه جون.
‫باشه.
‫یالا، رفیق. من می‌شینم پیشت.
‫چندتا تماس می‌گیرم،
‫واسه بچه یه پاسپورت می‌گیرم.
‫پس کمک می‌کنی؟
‫البته که کمک می‌کنم.
‫تو دختر منی، درسته؟
‫پیتر ارواین، پسرت پیش منه.
‫اوه نه، مزاحمت نیست.
‫اون فقط به این خاطر بهمون کمک می‌کنه ‫که بوی پول به مشامش خورده.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫ببین، من الان واسه خرید اومدم بیرون، ‫دارم غذا می‌گیرم.
‫اون داره واسمون پاسپورت می‌گیره.
‫از کجا می‌دونی الان داره واسه همین تماس می‌گیره؟
‫باید یه کم پول نقد جور کنی.
‫پدر من بی‌نقص نیست.
‫ولی عاشق منه.
‫می‌دونم.
‫[روز چهارم]
‫اوه، ما رو به فنا دادی.
‫ما رو به فنا دادی!
‫دقیقاً از کِی این قضیه تبدیل شد به "ما"؟
‫از همون لحظه‌ای که خودمو ‫واسه کمک کردن به خطر انداختم!
‫بس کنید، هردوتون.
‫من گرسنمه.
‫نه، نه، همین الان فلنگ رو می‌بندیم.
‫این تنها راه خلاص شدن از این وضعه، درسته؟
‫بسیار خب، پس تو اون بچه رو بردار، ‫سوار ماشین من شو،
‫و برو به مسافرخونه‌ی من.
‫و من و تو تمام این وسایل بچه رو جمع می‌کنیم
‫تا هیچ مدرکی از بودنمون اینجا نباشه.
‫و بعدش شاید سوار اتوبوس بشیم و بعداً ببینیمشون.
‫نقشه‌ی کوفتی همینه!
‫صندلی ماشینم کجاست؟
‫اوه، اشکال نداره. فقط یه مسیر کوتاهه، باشه؟
‫آقای چیپس کجاست؟
‫آقای چیپس چیه؟
‫اسباب‌بازیشه. عروسک مورد علاقشه.
‫چه شکلیه؟
‫یه قورباغه‌ست. و... سبزه.
‫آشپزخونه رو بگرد.
‫گمونم دیدمش.
‫نه، شاید اون پایینه.
‫نمی‌بینمش، پسر.
‫احمق نکبت.
‫امشب، بیننده "ریئل اینسایت" باشید
‫برای مصاحبه زنده با ماریسا و پیتر ارواین،
‫والدین مایلوی گمشده.
‫پنج روز از ناپدید شدن پسرشان می‌گذرد.
‫امشب خواهیم شنید که آنها چه حرفی برای گفتن دارند
‫در یک مصاحبه اختصاصی که از خانه‌شان انجام می‌شود.
‫امشب...
‫امروز تولدمه؟
‫چون من روزها رو شمردم.
‫عزیزم، تولدته.
‫پس چرا مامانم اینجا نیست؟
‫می‌دونی چرا تولدها خیلی خاصن؟
‫چرا؟
‫بخاطر اینکه
‫روزیه که مامان‌ها و بچه‌ها همدیگه رو
‫واسه اولین بار می‌بینن.
‫بعضی مامان‌ها واسه رسیدن ‫به اونجا یه کم سختی می‌کشن.
‫ولی هنوزم می‌خوان به اونجا برسن.
‫واقعاً می‌خوان، چون مامان‌ها،
‫خیلی زیاد دلشون می‌خواد بچه‌هاشون رو ببینن، مایلو.
‫این تنها چیزیه که مدت خیلی طولانی بهش فکر می‌کنن.
‫اولین باری که مامانم رو اینجا دیدم یادم نمیاد.
‫خب، مطمئنم اون دیدن تو رو یادشه.
‫تو بچه داری؟
‫آره، دارم.
‫چه اتفاقی واسش افتاد؟
‫سلام.
‫نمی‌فهمم چرا کایل هنوز نیومده اینجا.
‫آره، ببین، بچه جون، من... گمونم...
‫فقط بعد از دیدن عکسش ترسیده،
‫و واسه همین فلنگ رو بسته.
‫اون واسه اینجور کارها ساخته نشده.
‫می‌دونی، زیادی نرمه.
‫هی، چرا نمیری واسه بچه یه چیزی بگیری؟
‫واسه تولدش؟
‫زود باش.
‫حتی منم با این همه تغییر ‫تو رو اون بیرون نمی‌شناسم.
‫باشه؟
‫تو پیشش می‌مونی؟
‫البته.
‫باشه.
‫هی، مایلو.
‫نظرت چیه یه بازی بکنیم؟
‫بازی...
‫قایم‌موشک، باشه؟
‫باشه.
‫نه، نه، نه.
‫پیدات کردم.
‫آره، پیدا کردی.
‫هی، تو واقعاً توی این بازی استادی، آره؟
‫می‌دونی چیه؟ یه فکری دارم.
‫نظرت چیه بری توی دستشویی قایم بشی؟
‫ولی اینطوری می‌دونی من کجام.
‫آره، ولی من یه دوست جدید دارم
‫که قراره بیاد باهامون بازی کنه
‫و اون نمی‌دونه تو اونجایی، باشه؟
‫و قول میدم بهش نگم.
‫پس اونجا حسابی ساکت باش، باشه؟
‫و تا وقتی کسی پیدات نکرده بیرون نیا.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫بسیار خب.
‫حالا یادت باشه، حسابی ساکت باش، مایلو.
‫باشه.
‫بابا؟
‫مایلو؟
‫آره، دارم میام.
‫درسته.
‫بیا داخل، پسر.
‫[مایلو اروین شش ساله‌ی ربوده شده، ‫به آغوش والدین گریانش بازگشت]
‫[چه کسی پشت این آدم‌ربایی تکان‌دهنده است؟!]
‫[هویت جسد پیداشده از دریاچه، ‫کایل اسمیتِ مجرم است]
‫دوستت دارم، نوآ.
‫[نوزاد: نوآ گریسون مورفی] ‫[تاریخ تولد: 11 اکتبر 2019]
‫[11 اکتبر 2020: مایلو یک ساله شد!]
‫مغز من و تو فقط یه کم متفاوت کار می‌کنه.
‫ما چیزها رو متفاوت می‌شنویم ‫و رنگ‌ها رو متفاوت می‌بینیم.
‫سلام، نوآ.
‫مثلاً واسه من، دوشنبه‌ها زرده.
‫نارنجی‌ان.
‫نوآ؟
‫نه، نه، من صداش رو شنیدم.
‫- داشت گریه می‌کرد. ‫- عزیزم، متاسفم.
‫اون از تصادف جون سالم به در نبرد.
‫- نه، من... ‫- اون مُرده.
‫من صداش رو شنیدم.
‫نه، قسم می‌خورم شنیدم.
‫به نظرم گیج شدی.
‫حتماً بچه‌ی دیگه‌ای بوده.
‫من دیدمش.
‫من نوآ رو دیدم.
‫می‌دونم حرفام به نظر دیوونگی میاد، ‫ولی اون زنده‌ست.
‫جوزی، این غیرممکنه.
‫ولی همین اتفاق افتاد.
‫غیرممکن نیست چون اتفاق افتاد.
‫نمی‌دونم توی تصادف بود
‫یا توی بیمارستان یا چی،
‫ولی یه جوری بچه‌ها رو با هم قاطی کردن.
‫حرفمو باور می‌کنی؟
‫جوزی.
‫جوزی، باور می‌کنم.
‫حرفتو باور می‌کنم.
‫اون درست شبیه بابامه.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫این کارهات یه عواقبی دارن.
‫چرا به اون فکر نکردی؟
‫فکر کردم، فکر کردم! من فقط...
‫چرت و پرت. چرت و پرت.
‫تو هیچوقت به هیچ چیز فکر نکردی.
‫تو هیچوقت به من فکر نکردی
‫یا شرکتمون یا تمام چیزایی که در خطره.
‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫- تو هیچوقت به مایلو فکر نکردی.
‫می‌دونی که اینطور نیست.
‫نکردی. نه.
‫باید حرفمو باور کنی. من هیچوقت نمی‌دونستم.
‫چرت و پرته.
‫من خودمو جلوی ماشین میندازم ‫ولی به اون بچه آسیب نمی‌زنم.
‫مار، خواهش می‌کنم. ببین... خواهش می‌کنم، ببین.
‫من دروغ نمیگم.
‫- آقای ارواین. ‫- من چنین آدمی نیستم.
‫آیا اسم جوزفین مورفی
‫چیزی به یادتون میاره؟
‫خواهش می‌کنم.
‫وای خدای من.
‫من دیوونه نیستم.
‫آقای ارواین، شما...
‫اون پسر منه.
‫پسر من پیش شماست.