‫و حالا داری میگی که مرد توی ماراتن رو می‌شناسی؟
‫من یکم بیشتر از یک سال ‫مادرخوانده‌اش بودم.
‫آخرین باری که شنیدم، ‫بخاطر فروش اکسی‌کدون دستگیر شده بود.
‫تا یک هفته قبل از آزادیش ‫یه نفر هم ملاقاتی نداشته.
‫ملاقاتیش کرولاین فینچ بوده.
‫کایل اسمیت الان یه مظنونه.
‫فکر می‌کنین که اون می‌تونه خشن باشه؟
‫فکر می‌کنم حتی آدم‌های خوب هم
‫اگه تحت فشار قرار بگیرن ‫می‌تونن کارهای بد انجام بدن.
‫تو مشکل شرط بندی داشتی.
‫من باهات وارد شراکت شدم.
‫تو هم خیلی ازم سپاسگزاری.
‫واقعا سپاسگزارم.
‫ممنون، رفیق.
‫برایان از بدو تولد معلول نبوده.
‫تصادفی رخ داد.
‫و تقصیر لیا بوده.
‫لیا با این عذاب وجدان بزرگ شده.
‫آماده‌ای؟
‫- و همین هم شخصیتش رو... ‫- عوضی!
‫شکل داده.
‫من نیاز دارم که تو کارهای احمقانه انجام بدی
‫تا من راست و ریستش کنم.
‫ولی می‌خوام بخاطر داروهای مسکن حالت تهوع بگیری
‫تا بتونم ذهنم رو درگیر فکر کردن به چیزهایی کنم ‫که ممکنه مفید باشن.
‫کری مجبوره قایم بشه چون معروفه.
‫تو نمی‌تونی دوتا آدم معروف داشته باشی، مایلو.
‫این مشکل‌ساز میشه.
‫- آره، اون خیلی شیک‌پوش بود. ‫- سلام، من ماریان هستم.
‫این خونه شماست؟
‫آره.
‫یه جسد پیدا کردیم.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫خب، اوضاع پرونده از این قراره.
‫کری فینچ و کایل اسمیت
‫یه خونه کنار دریاچه در نورث دونز اجاره کردن.
‫و به نظر میاد که مایلو پیششون بوده.
‫خونه اجاره‌ای الان خالیه.
‫هنوز داریم محوطه رو بررسی می‌کنیم.
‫و خودرویی که ازش استفاده می‌کردن ‫نزدیک صحنه رها شده.
‫توی خونه اجاره‌ای، ‫مدارکی وجود داشت که
‫خیلی خوب به مایلو رسیدگی می‌شد...
‫غذای مناسب سِنش، ‫لباسش عوض می‌شده.
‫ولی همچنین جسد یه مرد بالغ رو هم
‫در دریاچه مجاور ملک اجاره‌ای پیدا کردیم.
‫هنوز رسما شخص رو شناسایی نکردیم،
‫ولی به نظر میاد کایل اسمیتـه.
‫- یا خدا. ‫- صبر کن، پس...
‫خدای من.
‫پس الان مایلو فقط پیش کریـه؟
‫مطمئن نیستیم.
‫می‌دونین الان سوار چه ماشینی هستن؟
‫نه متاسفانه.
‫خیلی‌خب، پس هیچی نمی‌دونین؟
‫آره، درواقع الان از قبل هم
‫اطلاعات کمتری داریم.
‫حداقل قبلا می‌دونستین که دنبال ‫چه مدل ماشینی بگردین...
‫کایل اسمیت چطور مرده؟
‫به نظر بر اثر شلیک گلوله ‫به پشت سرش بوده.
‫یا خدا.
‫پس کری اسلحه داره، درسته؟
‫چون این اطلاعات جدیدیه.
‫این قطعا اطلاعات کاملا جدیدیه.
‫پس اون...
‫خب، اونو کشته؟
‫من یه چیزی توی خونه اجاره‌ای دیدم ‫و برام آشنا بود.
‫این مال مایلوئه؟
‫اون آقای چیپسه.
‫خدای من، آقای چیپس.
‫وقتی رفت مدرسه همراهش بود؟
‫عه...
‫شاید توی کیفش بوده؟
‫نه.
‫یه جوری کری گیرش آورده.
‫یا اون برش داشته ‫یا هم یکی بهش داده.
‫میشه بهم بگین که آخرین بار ‫کِی اینو دیدین؟
‫آخرهفته‌ی عید پاک.
‫ولی عید پاک قبل از موقعی بود که ‫پرستار بچه بگیرین، درسته؟
‫بله.
‫آره، درسته.
‫اصلا قبل از این بود که با آنا آشنا بشیم.
‫اگه کری توی اون عید پاک ‫آقای چیپس رو گیر آورده،
‫پس این همه‌چیز رو تغییر میده.
‫یعنی کری قبل از اینکه بره ‫برای جنی کامینسکی کار کنه
‫تو فکر دزدیدن مایلو بوده، ‫که...
‫یعنی یه جور دیگه مایلو رو دیده،
‫از طریق یکی دیگه.
‫باشه.
‫میشه اون آخرهفته رو برام توضیح بدین؟
‫آره، یه سفر یهویی بود.
‫یه مسافرت کوتاه به یه مزرعه بود ‫که دو ساعتی
‫جنوب اینجا بود.
‫شب جمعه رسیدیم اونجا.
‫آقای چیپس هم عصر شنبه گم شد.
‫یعنی، مایلو بدجور داشت گریه می‌کرد، ‫خیلی ناراحت بود.
‫ما چند ساعت دنبالش گشتیم.
‫و صد در صد مطمئنین که مایلو ‫عروسک به مزرعه آورده بود؟
‫آره.
‫من به مایلو کمک کردم ‫کیفش رو خالی کنه.
‫یادمه که شب جمعه آقای چیپس رو
‫توی رخت خواب مایلو گذاشتم.
‫میشه زمان دقیقش رو فهمید؟
‫صبح آقای چیپس بود؟
‫بیا.
‫خیلی‌خب، پس صبح شنبه بودش؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫میشه عصر رو برام شرح بدین؟
‫توی شهر رفتین؟
‫نرفتین خواربار بخرین؟
‫ممکنه مایلو توی یه فروشگاه فراموشش کرده باشه.
‫ما خواربار رو سفارش دادیم برامون بیارن.
‫شاید پیک...
‫نه نه، اینطور...
‫وقتی ما رسیدیم خواربار در خونه بود.
‫اوه، من بعدش رفتم شهر آبمیوه بگیرم.
‫سفارش رو خراب کرده بودن، ‫واسه همین...
‫به قدر کافی نبود.
‫ولی اون چند ساعت بعد از ناپدید شدن آقای چیپس بود
‫که ما دنبالش گشته بودیم، ‫پس...
‫باشه.
‫خدمتکار چی؟
‫یا کارهای تعمیراتی توی مزرعه؟
‫اینجور چیزها؟
‫نه.
‫آخه چطور ممکنه کری آقای چیپس رو ‫گیر آورده باشه؟
‫اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫لابد یکی اونو به کری داده.
‫شاید اتفاقی، شایدم عمدی.
‫اوه، این به نظر زیاده‌روی میاد.
‫خب، چه توضیح دیگه‌ای داره؟
‫چه می‌دونم.
‫ولی باید یه چیزی باشه خب.
‫من اسم همه کسانی که توی مزرعه بودن رو می‌خوام.
‫هر دوستی که اون آخرهفته اومده باشه
‫ممکنه ارتباطی با کری فینچ داشته باشه.
‫تو متوجه نیستی.
‫کس دیگه‌ی به مزرعه نیومد.
‫فقط ما پنج نفر بودیم.
‫فقط آدم‌های توی همین اتاق بودن.
‫به نظرتون کارآگاه برمی‌گرده؟
‫آره، معلومه که برمی‌گرده.
‫فکر می‌کنه که یکی از ما ‫کری رو می‌شناسیم.
‫ولی این دیوونگیه.
‫اون که مطمئن نیست همینطوره.
‫کسی اینجا کری رو نمی‌شناسه.
‫پس اون چطور آقای چیپس رو گیر آورده، ها؟
‫باید یه توضیح منطقی داشته باشه، ‫ولی آخه...
‫چیزی به ذهنم نمی‌رسه. ‫با عقل جور در نمیاد.
‫پس بیا کاری کنیم که با عقل جور در بیاد، خب؟
‫بیاین راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫اگه کسی اینجا آقای چیپس رو به کری نداده،
‫اونوقت یه جور دیگه گیرش آورده.
‫چطوری؟
‫خونه مزرعه سیستم دزدگیر داشت، درسته؟
‫داشت، یادمه.
‫آره، همون شب فعالش کردم.
‫مطمئنم.
‫و کِی غیرفعال شد؟
‫صبح اول وقت؟
‫یا بعداتر بود؟
‫نمی‌دونم.
‫شنبه اولین بار کِی در رو باز کردیم؟
‫کسی یادش میاد ساعت چند بود؟
‫چطور ممکنه کسی همچین چیز به خصوصی ‫رو یادش بیاد؟
‫هی گوش کنین، مجبوریم، خب؟
‫باشه؟
‫ببینین، باید تمام جزئیات رو به یاد بیاریم.
‫حق با ماره، می‌تونیم کاری کنیم ‫که منطق پیدا کنه.
‫یعنی ممکنه که شنبه ‫کری در طول روز اومده باشه داخل؟
‫وقتی همه‌مون بیدار بودیم و توی خونه می‌گشتیم ‫بعد متوجه نشدیم؟
‫- ممکنه. ‫- چطور؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی در طول اون آخرهفته
‫ارتباطی با کس دیگه‌ای داشته؟
‫مثلا از چه لحاظ؟
‫مثلا کسی اومد اونجا؟
‫نه، نه، مطمئنم این اتفاق نیفتاده، ‫مطمئنم...
‫چیه؟
‫فقط داریم مطمئن می‌شیم که ‫جواب سوال مار رو میدی.
‫درمورد چی؟
‫کسی نیومد پیش من.
‫باشه.
‫منظورت چیه؟
‫ولش کن دیگه.
‫آخه این چطور تقصیر من شد؟
‫باشه، هی هی، اون هیچ کاری نکرده.
‫آره، منم نگفتم که کرده...
‫پیتر، اگه می‌خوای سوالی ازش بپرسی،
‫رک بپرس بره، خب؟
‫باشه.
‫تو تازه از کمپ ترک اعتیاد مرخص شده بودی.
‫پس قضیه اینه.
‫و اگه لغزش می‌کردی هم ‫اولین بارت نمی‌شد.
‫درسته، لیا؟
‫پس شاید به یه خلافکار مشکوک گفته بودی
‫که یه مشت قرص برداره بیاد.
‫چون اینطوری اسمی گیرمون میاد
‫که بتونیم به پلیس بدیم.
‫این سرنخی برای پیدا کردن پسرمه.
‫این اتفاق هرگز رخ نداد.
‫باشه؟
‫نه، قسم می‌خورم.
‫اگه بود بهت می‌گفتم.
‫باشه.
‫هی، چرا این کارو کردی؟
‫چه کاری؟
‫طوری بهش نگاه کردی که ‫انگار کار اشتباهی کرده.
‫نکرده.
‫جریان چیه؟ ‫چیه؟
‫- هی، کالین... ‫- مشکلی هست، کالین؟
‫- بیخیالش شو. ‫- قضیه چیه؟
‫باشه؟ ‫ولش کن.
‫بگذریم، چرا یه موادفروش ‫باید یه عروسک قورباغه رو بدزده؟
‫اصلا جور در نمیاد.
‫به نظرم اگه با خواهرم
‫که ملکه لغزش کردنه شروع بشه ‫جور در میاد،
‫که اون آخرهفته مواد سفارش بده...
‫دو بار گفتی!
‫و کری هم همراه هرکسی که اومد، بوده.
‫و مایلو رو دیده ‫و از اونجایی که دختره روانیه
‫و یه جور وسواس فکری توی ذهنش شکل داده
‫اسباب‌بازی رو دزدیده.
‫به نظر من که جور در میاد.
‫و می‌دونی دیگه چی با عقل جور در میاد؟
‫که خواهرم اینو ازم مخفی می‌کنه.
‫حتی الان.
‫من این کارو نمی‌کنم!
‫کاش می‌تونستم اینو باور کنم.
‫اتفاقی که اون آخرهفته افتاد ‫یه جوابی داره.
‫و ما ته‌توش رو در میاریم.
‫ولی من نمی‌تونم دعوا کردن رو تحمل کنم، خب؟
‫الان نه.
‫باید برای امشب خودمون رو کنترل کنیم.
‫بخاطر مایلو.
‫امشب چه خبره؟
‫صبر کن، هنوزم قراره انجامش بدیم؟
‫- آره. ‫- چه کاری؟
‫ساعت 8 میان.
‫"ریئل اینسایت" داره میاد باهاشون مصاحبه کنه.
‫آره، میزبان برنامه داره از لس آنجلس میاد،
‫و می‌خوان امروز باهاشون مصاحبه کنن، ‫چون...
‫آره.
‫چطوره که همه خبر دارن ‫به جز من؟
‫چیه؟
‫پیتر، چی...
‫چیزی نیست.
‫فقط یه لحظه بهم وقت بدین.
‫آخه کی "ریئل اینسایت" می‌بینه؟
‫آمریکا با تعداد زیاد.
‫واقعا؟
‫و نیاز داریم که همه اون آدم‌ها ‫طرف ما باشن.
‫تو چقدر افاده‌ای هستی.
‫افاده‌ای نیستم.
‫فقط اهل برنامه رئالیتی نیستم.
‫برنامه رئالیتی نیست.
‫یه برنامه خبریه.
‫تو "اهل" برنامه رئالیتی نیستی؟
‫وای، خدای من.
‫تو بزرگترین آدم افاده‌ای هستی که می‌شناسم.
‫خب، این برام قابل باوره ‫چون تو اصلا کسی رو نمی‌شناسی.
‫تو هم دقیقا به نظر آدمی میای
‫- که برنامه رئالیتی می‌بینه. ‫- خب، نمی‌بینم.
‫چرا؟
‫چون دوست ندارم به داد زدن آدم‌ها گوش بدم.
‫چیه؟
‫خودت داری داد می‌زنی.
‫واقعا داری داد می‌زنی.
‫شما سه‌تا اون شنبه رفتین بیرون.
‫چی؟
‫اون آخرهفته عید پاک، ‫حول و حوش زمان شام، پیتر رفت
‫واسه مایلو آبمیوه بگیره.
‫و بعد همه ما خونه بودیم، ‫ولی شما...
‫شما سه‌تا رفته بودین.
‫کجا رفته بودین؟
‫اون موقع بهم گفتین، ولی یادم نمیاد.
‫اون گالری هنر توی شهر.
‫آره.
‫دوست لیا...
‫اون یه اثر داشت، آره.
‫من باز می‌کنم.
‫پس یه گالری هنر بود؟
‫و طرف رو می‌شناختی؟
‫من قصد داشتم یه دوست پشتیبان براش باشم.
‫آها.
‫چرا به کارآگاه نگفتی؟
‫کی بود؟
‫اوه...
‫من...
‫یادم رفته بود سفارش رو کنسل کنم.
‫[تولدت مبارک، مایلو]
‫پسر، دوباره همین کارو کردی.
‫دوباره چیکار کردم؟
‫خودت می‌دونی چیکار کردی.
‫- کالین... ‫- لطفا.
‫نمی‌دونم امروز قضیه چیه، پسر.
‫میشه همه‌تون بس کنین، لطفا؟
‫نه، قضیه اینه که هیچوقت
‫- کسی به روت نمیاره. ‫- سر چی؟
‫و من دیگه از کارهای چرتت خسته شدم!
‫من می‌خوام مبل رو تمیز کنم!
‫چی؟
‫می‌خوام مبل رو تمیز کنم.
‫و ما مایع تمیزکننده مبلمان تموم کردیم.
‫مار، واسه ریئل اینسایت مهم نیست
‫که مبل چه شکلی باشه.
‫واسه خودم مهمه!
‫میشه لطفا بری و مایع تمیزکننده مبلمان بخری؟
‫آره، حتما.
‫آره.
‫مار، کاری هست که الان بتونیم ‫برات انجام بدیم؟
‫نه، ممنون.
‫می‌تونیم تا وقتی پیتر برمی‌گرده بمونیم.
‫من باید سوالات مصاحبه رو مرور کنم.
‫همینطوری راحتم.
‫تولدت مبارک، عزیز دلم.
‫ شما با گالری لمون دراپ تماس گرفتید.
‫ لطفا بعد از شنیدن صدای بوق ‫ پیغام خود را بگذارید.
‫سلام، می‌خواستم بدونم که میشه یه نفر
‫با اطلاعاتی درمورد گالری‌تون
‫باهام تماس بگیره؟
‫می‌خواستم درمورد ساعات کاری توی تعطیلات‌تون بدونم،
‫مخوصا عید پاک.
‫نمی‌دونم دقیقا کِی میام خونه.
‫ماریسا ساعت 8 با ریئل اینسایت مصاحبه داره.
‫و ازم می‌خواست که بیام خونه‌اش ‫تا یه سری از سوالات مصاحبه رو
‫باهم مرور کنیم.
‫خب، واسه خود مصاحبه هم می‌مونی؟
‫یا تا اون موقع میای؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا اینقدر مهمه؟
‫خب...
‫فقط می‌خوام بدونم که جیکوب رو حموم می‌زنی
‫یا هنوزم اون موقع باید مراقبش باشم.
‫همین.
‫چیه؟
‫چرا همیشه اینقدر مشتاقی که آزاد بشی؟
‫همیشه می‌خوای بدونی که کِی ‫از مراقبت بچه خلاص میشی.
‫این واقعا حرف ناجوریه، جن ‫باشه؟
‫خودت می‌دونی که من پسرم رو دوست دارم.
‫هر موقع که جیکوب رو می‌سپارم دستت،
‫همیشه می‌خوای بدونی که کِی تموم میشه.
‫تا حالا متوجه شدی که ‫من اینو نمی‌پرسم؟
‫باشه. خب شرمنده، گمون کنم که ‫تو والد بهتری هستی.
‫من والد بهتر نیستم، والد ثابتم.
‫و تو والد جایگزین هستی.
‫آره، همینطوریه خب.
‫وقتی یه نفر نیاز به استراحتی از ‫مراقبت از بچه داره،
‫اون یکی باید بیاد...
‫ولی برابر نیست.
‫هیچوقت برابر نیست.
‫وقت آزاد تو اینه که کار خودت رو بکنی ‫و آدم خودت باشی
‫و بسکتبال بازی کنی ‫و بری دیدن دوست‌هات.
‫و وقت آزاد من خواربار خریدنه، ‫تمیز کردن خونه‌ست،
‫آشپزی کردن و لباس شستنه.
‫پس درواقع هیچ وقت آزادی ندارم.
‫نمی‌دونم ازم انتظار داری چی بگم ‫یا چیکار کنم.
‫حس می‌کنم که همیشه بیشتر نیاز داری.
‫هیچوقت کافی نیست.
‫آخه بیخیال، جن ‫بخش بزرگی از من
‫اینه که نیاز به فضا و یکم آزادی دارم، می‌دونی؟
‫تو قبلا همینه منو دوست داشتی.
‫من کار خودم رو می‌کنم.
‫یعنی، هنوزم باید بتونم خودم باشه،
‫حتی با اینکه یه بچه داریم.
‫من که نخواستم
‫یه آدم کاملا جدید بشم.
‫حق با توئه.
‫من قبل از اینکه از تو سوال کنم ‫به ماریسا گفتم میرم پیشش،
‫و این عادلانه نبود.
‫شنبه‌ها معمولا روز توئه که ‫آزاد خودت باشی.
‫ازدواج کاره و زحمت داره.
‫و از این به بعد بیشتر تلاش می‌کنم.
‫آره، باشه.
‫منم همینطور.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫[ساعت 6:14 عصر]
‫تنهایی؟
‫آره.
‫پیتر رفته بیرون کاری انجام بده.
‫و مجبور شده به چندتا مغازه بره.
‫و برایان هم توی استودیوشه.
‫کالین و لیا هم رفتن، ‫نمی‌دونم کجا رفتن.
‫و برام اهمیتی هم نداره.
‫چطوره یکم چای دم کنم؟
‫باشه.
‫بله.
‫مرسی.
‫باید یه چیزی درمورد کری
‫بهت بگم.
‫باشه.
‫مردی که همراه کری فینچه،
‫اونو کشته.
‫زنی که پسرم رو دزدیده ‫خشن و مسلحه.
‫این تقصیر منه.
‫نه. نه، نه، نه.
‫- من این بلا رو سر خانواده‌ات آوردم. ‫- نه جنی، این...
‫اگه استخدامش نکرده بودم...
‫تقصیر تو نیست. ‫قضیه هم همینه، تقصیر تو نیست.
‫اون مایلو رو از قبل می‌شناخته.
‫چی؟
‫آره، حتی قبل از اینکه تو استخدامش کنی ‫مایلو رو می‌شناخته.
‫تقصیر تو نیست.
‫پس نقشه‌اش همین بوده؟
‫می‌خواست واسه من کار کنه ‫تا به مایلو نزدیک بشه؟
‫نمی‌دونم.
‫چیه مایلو رو بیشتر دوست دارم؟
‫اوه، ریئل اینسایت ساعت 8 می‌رسن.
‫و این سوال رو ازم می‌پرسن،
‫پس باید به جوابم فکر کنم.
‫ولی نمی‌خوام
‫بهش فکر کنم، ‫چون منو از پا در میاره.
‫مجبور نیستی به جواب این سوال فکر کنی.
‫خودت می‌دونی جواب چیه.
‫آره.
‫باید خودم رو سرگرم نگه دارم.
‫کمک می‌کنه.
‫باشه.
‫بیا سرگرم بشیم.
‫چه کاری باید انجام بشه؟
‫یه لکه روی مبل هست.
‫می‌تونیم پاکش کنیم.
‫کمکم می‌کنی مبل‌ام رو تمیز کنم؟
‫آره.
‫میشه کلش رو تمیز کنیم؟
‫حتما.
‫میشه یکم بمونی؟
‫تا هروقت که بخوای.
‫یه لحظه.
‫الو؟
‫سلام، از گالری لمون دراپ تماس می‌گیرم.
‫اوه سلام، بله.
‫می‌خواستین درمورد ساعات کاری ما ‫در طول عید پاک بدونین؟
‫هر روز از ساعت ده تا 2 باز هستیم.
‫آها.
‫پس هرچیزی که درمورد اون آخرهفته عید پاک بهم گفتین
‫مزخرف بود؟
‫اوه، یه لحظه صبر کن، مار. ‫فقط...
‫اگه جرات داری، بهم بگو آروم باشم.
‫نمی‌خواستم اینو بگم.
‫تو، کالین و لیا ‫دارین درمورد اتفاقی که
‫اون شنبه شب افتاد ‫بهم دروغ می‌‌گین.
‫گالری هنر تعطیل بود.
‫همین الان با مدیر گالری حرف زدم،
‫اون روز ساعت 2 ظهر تعطیل شده.
‫با اینحال، شما تقریبا موقع شام
‫از خونه رفتین.
‫کجا بودین؟
‫یه آسایشگاه همون نزدیکی بود.
‫می‌خواستم یه نگاهی بهش بندازم.
‫لیا و کالین قبول کردن منو ببرن.
‫قضیه این بود.
‫می‌خوای از اینجا بری؟
‫من یه مرد بالغم ‫و زیر سقف برادرم زندگی می‌کنم.
‫فکر رفتن از اینجا به ذهنم خطور کرده.
‫چرا به خودمون نگفتی؟
‫می‌خواستم به تو بگم، ‫ولی بعدش تو به پیتر می‌گفتی.
‫و اونم...
‫می‌دونم که منو دوست داره، مار.
‫همه‌مون رو دوست داره، ‫ولی خوشش نمیاد
‫وقتی آدم‌ها، می‌دونی، ‫بهش نیاز نداشته باشن.
‫بگذریم، هیچ کدوم از اینا اهمیت ندارن ‫چون من نرفتم، پس...
‫چرا نرفتی؟
‫پس کالین و لیا، کل مدت همراهت بودن؟
‫منو یه مدت رسوندن اونجا
‫و چند ساعت بعد اومدن دنبالم.
‫کجا بودن؟
‫حقیقتش نمی‌دونم.
‫[ساعت 6:58 شب]
‫سلام.
‫ماریسا ازم خواست بیام.
‫می‌خواست که...
‫باشه، فکر می‌کردم فقط یه لکه‌ست.
‫فکر کنم با خودش گفت می‌تونیم کلش رو تمیز کنیم.
‫چرا؟
‫صرفا کاری برای انجام دادنه.
‫بیکار بودن می‌تونه برای آدم سخت باشه.
‫آره، ولی فکر کنم این کار ‫بیشتر خسته‌اش می‌کنه.
‫آخه این چند روز اخیر ‫خواب درستی نداشته.
‫آره، می‌دونم.
‫آره، آخه...
‫من فقط قصد دارم به زنم کمک کنم، می‌دونی؟
‫فقط همین برام مهمه.
‫اون واقعا خوش شانسه که اینو داره.
‫واقعا متاسفم.
‫ماریسا همه‌ چیزهایی که
‫درمورد کری فهمیدین رو بهم گفت.
‫آره.
‫ولی من استخدامش کردم.
‫و اگه این کارو نکرده بودم، ‫اونوقت...
‫صد باری از ماریسا عذرخواهی کردم،
‫ولی تا حالا از تو عذرخواهی نکردم.
‫پس واقعا شرمنده‌ام.
‫اگه مایلو برگرده،
‫دیگه مثل قبل نمیشه.
‫مطمئن نیستم که من و ماریسا ‫بتونیم این قضیه رو فراموش کنیم.
‫پس دارم سعی می‌کنم ببخشمت.
‫و می‌خوام که اینو بدونی.
‫ولی هنوز به اونجا نرسیدم.
‫درک می‌کنم.
‫میشه بهم اجازه بدی که ‫من امروز بهش رسیدگی کنم؟
‫میشه لطفا این امکان رو بهم بدی؟
‫آره.
‫مرسی.
‫جنی کجاست؟
‫بهش گفتم می‌تونه بره خونه.
‫همه لوازم نظافت رو گرفتم.
‫خودم مبل رو تمیز می‌کنم.
‫کلش رو.
‫تو می‌تونی دراز بکشی.
‫چیه؟
‫این تصمیمش با تو نبود، پیتر.
‫من کل مبل رو برات تمیز می‌کنم.
‫من می‌خواستم جنی اینجا باشه.
‫و می‌خواستم خودم مبل رو تمیز کنم.
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون می‌خواستم جنی اینجا باشه ‫و...
‫می‌خواستم خودم مبل رو تمیز کنم.
‫من خدایی فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫نمی‌دونم جریان چیه.
‫تو قبلا خیلی دوست داشتی ‫که من بهت رسیدگی می‌کردم.
‫وقتی تازه باهم آشنا شده بودیم...
‫اوه!
‫من 26 سالم بود.
‫یعنی چی؟
‫چیه مایلو رو بیشتر دوست داری؟
‫چی؟
‫یکی از سوالات مصاحبه‌ست،
‫چی رو بیشتر دوست داری؟
‫ای گندش بزنن.
‫هنوز برگه رو نگاه نکردم.
‫عه...
‫دوست دارم که وقتی کابوس می‌بینه ‫من میام توی اتاق
‫و دستش رو می‌گیرم ‫و اونقدر باهاش حرف می‌زنم
‫تا دوباره خوابش ببره.
‫اینو دوست دارم.
‫آخه مگه میشه که تو...
‫هیچ غذای درست و حسابی‌ای نداری، برایان.
‫که مشکلی هم نیست، ‫چون همونطور که گفتم
‫گرسنه نیستم.
‫ولی هنوز چیزی نخوردی، باشه؟
‫من... بذار...
‫من یه چیزی برات درست می‌کنم ‫و بعد...
‫و یه سفارش خواربار هم میدم، ‫یه سفارش واقعی.
‫چون این وضع دیگه...
‫مگه 12 سالته؟
‫خوشمزه‌ان.
‫آره، ولی غذای واقعی به حساب نمیاد.
‫تو دیگه بچه نیستی.
‫باید یاد بگیری که مثل یه آدم بالغ غذا بخوری، خب؟
‫لطفا بشین.
‫پشت در شماره سه چی داریم؟
‫سوپ، این شروع خوبیه.
‫توش سویا نداره.
‫از کجا مطمئنی؟
‫چون فقط چیزهایی رو می‌خرم ‫که تو هم بتونی بخوری.
‫هوم.
‫مُسکن‌هات رو می‌خوری؟
‫امروز نه.
‫چون ازشون متنفرم.
‫تو هم بودی بدت میومد.
‫افتضاحن.
‫یه راه‌حل پیدا می‌کنیم، خب؟
‫می‌تونم از صندلی استفاده کنم خب.
‫نه.
‫امکان نداره.
‫قرار نیست اسیر اون بشی
‫نه تا وقتی که من هستم، باشه؟
‫می‌تونیم بهتر از اینا عمل کنیم.
‫به نظرت یه بچه پنج ساله ‫چی یادش میاد؟
‫مثلا مایلو چی یادش میاد ‫وقتی...
‫گمون کنم اگه...
‫اون میاد خونه.
‫ولی نمی‌دونم.
‫پنج سالگی سن خیلی کمیه.
‫من کلا یه سری خاطرات کوچیک
‫از اون سن دارم.
‫مثلا چیزهای اتفاقی‌ای مثل پیاده شدن از ماشین
‫در خونه‌مون توی فاکستیل یادم میاد.
‫آره.
‫یه خاطره بی‌اهمیتی هستش.
‫فقط از ماشین پیاده می‌شم، ‫می‌دوئم تا در خونه.
‫حتی یادم نمیاد که چرا عجله داشتم.
‫ولی می‌دونی، حتما قبل از تصادف بوده.
‫الان که نمی‌تونم بدوئم.
‫آره.
‫حتما وقتی من صدمه دیدم ‫خیلی ترسیده بودی.
‫متاسفم.
‫نه.
‫واقعا تا حالا بهش فکر نکرده بودم.
‫تو فقط یه بچه بودی.
‫خب، اولش نترسیده بودم ‫چون...
‫نمی‌دونستم جدیه.
‫چون خیلی داشت بهت خوش می‌گذشت، می‌دونی؟
‫تو همیشه باهامون بازی می‌کردی.
‫آره، معلومه.
‫وای خدا، خیلی باهاتون خوش می‌گذشت.
‫واقعا...
‫خیلی حال می‌داد.
‫آره، یادمه لیا داشت دنبالت می‌کرد،
‫و اون خیلی هیجان داشت.
‫یادمه داشت جیغ می‌زد.
‫آره.
‫و من توی آشپزخونه بودم.
‫و داشت اون گوشه دنبالت می‌کرد.
‫من داشتم از پشتم بهش نگاه می‌کردم.
‫نمی‌تونستم جلوم رو ببینم.
‫می‌دونی چقدر ازم می‌پرسیدن که ‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫حاضرم از هرچیزی بگذرم ‫تا جواب باحال‌تر از اینکه
‫"پام به پام گیر کرد و افتادم" ‫داشته باشم.
‫آره.
‫رقت‌انگیزه.
‫حقیقته خب.
‫تو قبل از مامان رسیدی، مگه نه؟
‫آره.
‫از توی آشپزخونه اومدم.
‫و تو روی قلعه بالشی دراز کشیده بودی.
‫ولی چشم‌هات رو بسته بودی ‫و تکون نمی‌خوردی.
‫واسه همین فکر کردم که ‫الکی داری ادا در میاری.
‫لیا گریه‌کنان دوید رفت پیش مامان، ‫"از قصد نکردم.
‫عصبانی نشو".
‫واسه همین منم اومدم سمتت.
‫ولی هنوزم بلند نمی‌شدی.
‫بنابراین قلقلکت دادم.
‫ولی تکون نخوردی.
‫پس اون موقع بود که ترسیدم.
‫چون فهمیدم که یه اتفاقی افتاده.
‫می‌دونی، لابد قبل از اینکه روی بالش‌ها بیفتی
‫به چیزی برخورد کرده بودی.
‫بعدش هم پیشت نشستم.
‫خودم و خودت تنها بودیم که...
‫حس کردم مدت خیلی طولانی‌ای بود.
‫و مدام فکر می‌کردم که ممکنه دیگه بیدار نشی.
‫اگه می‌تونستم جام رو باهات عوض می‌کردم، برایان.
‫و از اینکه نمی‌تونم متنفرم.
‫لطفا، بذار برم مُسکن‌هات رو بیارم.
‫نمی‌خوام بی‌رمق بشم.
‫می‌تونی دراز بکشی.
‫خب؟
‫من همینجام.
‫باشه.
‫تازه دوباره گرفتم.
‫باید توی کابینت باشه.
‫باشه.
‫گفتی که تازه دارو رو گرفتی؟
‫آره.
‫کی نسخه‌ات رو گرفت؟
‫لیا.
‫چطور؟
‫همینطوری کنجکاو بودم.
‫[بهم زنگ بزن. باهام حرف بزن. هنوز هیچی؟] ‫[بیخیال. باید حرف بزنیم. کجایی؟ بهم زنگ بزن.]
‫[ساعت 7:22 شب]
‫هی، مار!
‫سلام، امیدوار بودم که بتونیم...
‫بتونیم حرف بزنیم.
‫آره، منم همینطور.
‫هی، اون آخرهفته عید پاک، ‫شما...
‫به گالری هنر رفتین، درسته؟
‫چرا اهمیت داره؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم که ‫همه جزئیات یادم بیاد.
‫پیتر رفت آبمیوه بگیره.
‫من داشتم مایلو رو می‌خوابوندم.
‫و تو، برایان و لیا
‫به گالری هنر رفتین؟
‫درسته.
‫شما سه‌تا؟
‫آره، ما سه‌تا.
‫به آثار هنری نگاه می‌کردین؟
‫واسه یکی از دوست‌های لیا بود.
‫گمون کنم می‌خواست بره ازش حمایت کنه.
‫آره، فکر نمی‌کردم که برای بار سوم ‫بهم دروغ بگی.
‫مشخصه که اشتباه می‌کردم.
‫هی گوش کن، می‌تونم توضیح بدم، خب؟
‫من با برایان حرف زدم.
‫تو و لیا کجا بودین؟
‫نگو تو باور داری که ما
‫ارتباطی با دزدیده شدن مایلو داشتیم؟
‫فکر می‌کنم که کری فینچ ‫یه جوری وارد زندگی‌مون شده.
‫و تو داری یه چیزی رو ازم قایم می‌کنی.
‫و نمی‌دونم چیه.
‫باشه، ببین، ببین، ‫من و لیا
‫الان چند ماهه که باهمیم.
‫و برایان یه کاری داشت.
‫ما هم یه مدت کوتاه رسوندیمش ‫و بعد رفتیم باهم شام بخوریم.
‫از این دیگه هیجان‌انگیزتر نمیشه.
‫باشه؟
‫و مطمئنم که اگه نیاز داری ببینیش
‫می‌تونم هزینه رو توی صورتحساب کارت اعتباریم پیدا کنم.
‫تو با خواهرم بیرون میری؟
‫گندش بزنن.
‫لعنتی.
‫عه...
‫آره.
‫و می‌دونم ممکنه عجیب باشه که من...
‫با خواهرت سروکار دارم.
‫نه، نه، اینش...
‫برام مهم نیست.
‫انسان نخستین که نیستم.
‫و خواهرم یه فرد بالغه.
‫می‌تونه به هرکسی که می‌خواد ‫علاقه داشته باشه.
‫ولی برام مهمه که هر دوتون معتادین.
‫خیلی‌خب، اعتیاد ما فرق داره، پیتر.
‫باشه، آره.
‫نه، تو به شرط بندی اعتیاد داری ‫و اون قرص دوست داره.
‫ولی شما نباید باهم باشین، درست میگم؟
‫نه، قانون که نیست.
‫نه، ولی توصیه هم نمیشه، مگه نه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫چون هر دوتون رو در خطر لغزش کردن قرار میده.
‫من بهت اعتماد کردم.
‫باهات شریک شدم.
‫و اسمم رو کنار اسم تو به یه دیوار زدم،
‫چون بهت اعتماد داشتم، کالین.
‫گوش کنین، زندگی شخصی من ‫هیچ ربطی
‫به کسب و کارمون نداره.
‫من هرگز اونو در خطر نمی‌ندازم.
‫خب، در گذشته که پیش اومده.
‫یعنی، دوباره داری شرط بندی می‌کنی؟
‫نه. ‫اونی که لغزش کرده اون نیست.
‫لیا کرده.
‫قرص‌های برایان کم شده.
‫چی؟
‫آره.
‫نه گوش کنین، هی.
‫لیا اون قرص‌ها برو نداشته...
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫- لیا اون قرص‌ها رو برنداشته. ‫- درسته، نه.
‫چیه؟
‫خودشون پا در آوردن و رفتن؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید یه سوءتفاهم بوده.
‫اصلا از خودش پرسیدی که برشون داشته یا نه؟
‫چرا باید بپرسم؟
‫معتادها دروغ می‌گن.
‫اوه بیخیال، تو...
‫چیه؟
‫تو یه جورایی اینو دوست داری، مگه نه؟
‫ببخشید؟
‫آره.
‫این قدرتیه که روی همه داری.
‫اگه لیا نیاز به کمک داشته باشه، ‫تو حاضری.
‫- برایان هم همینطور. ‫- آره.
‫و می‌دونی، بیا یکم پول بگیر.
‫آره.
‫یه لطفی در حقت می‌کنم.
‫اوهوم.
‫من ناجی شمام.
‫اوهوم.
‫ولی یه بهایی داره.
‫می‌دونی، من...
‫دیگه خسته شدم از بس دیدم که ‫تو اونو کوچیک کردی.
‫قبلا فکر می‌کردم که شاید نمی‌دونستی
‫چقدر روی اون تاثیر داری.
‫ولی ها!
‫وای پسر، الان می‌دونم.
‫تو عمدا این کارو می‌کنی.
‫دقیقا می‌دونی داری چیکار می‌کنی.
‫و برادر افتضاحی هم هستی.
‫آره.
‫باشه.
‫من از نُه سالگی مراقب خواهر و برادرم بودم.
‫مامان و بابامون اصلا اهل
‫فرزند پروری نبودن، ‫پس این افتاد گردن من.
‫هیچوقت نمی‌خواستم بدونن که چقدر ‫مامان و بابامون بی‌اهمیت بودن.
‫چون می‌دونستم چقدر دلشون رو می‌شکنه،
‫چون می‌دونم که چقدر دل خودم رو می‌شکست.
‫آره.
‫پس وانمود کردم که می‌خوام مراقبشون باشم.
‫و وانمود کردم که خودم می‌خواستم ‫با یه مشت بچه نوپا وقت بگذرونم.
‫و بعدش از یه جایی بعد،
‫اتفاق خیلی عجیبی افتاد که...
‫واقعا دلم می‌خواست.
‫فکر نکنم بتونی از یکی مراقبت کنی
‫و عاشقش نشی.
‫قلب آدم اینطوری کار نمی‌کنه.
‫پس شرمنده که رابطه‌ی من
‫با خواهر و برادرم باب میلت نیست.
‫ولی من دوستشون دارم.
‫و نگران خواهرم هستم.
‫و دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫الو؟
‫الو، دکتر حمانی
‫از مرکز جراحی مغز و اعصاب اوکبروک هستم.
‫و دارم در رابطه با تماسی از برایان ارواین ‫تماس می‌گیرم.
‫آره سلام، من برایان ارواین هستم.
‫ممنون که باهام تماس گرفتین.
‫می‌دونم که برادرم رو خاطرتون هست، ‫پیتر ارواین که چند هفته پیش
‫درمورد یه جراحی ستون فقرات ‫باهاش صحبت کردین؟
‫آره صحبت کردم، درسته.
‫می‌دونم که مناسب این عمل نیستم، ‫بهم گفت،
‫ولی فقط می‌خواستم ازتون بخوام که ‫من توی لیستی
‫چیزی بذارین، برای عمل‌های آینده؟
‫محض احتیاط.
‫ببخشید، متوجه نمی‌شم.
‫منظورتون چیه؟
‫گفتین که برادرتون پیتر ارواین،
‫بهتون گفته که مناسب این عمل جراحی نیستین؟
‫آقای ارواین؟
‫عالی انجام میشه، خب؟
‫مرسی.
‫کل کشور تماشا می‌کنن.
‫مایلو رو پیدا می‌کنیم.
‫یعنی چی؟
‫تو صدا رو شنیدی؟
‫هی! هی!
‫چیکار می‌کنی؟
‫- سورپرایز. ‫- برایان.
‫- هی! ‫- وای خدا، برایان!
‫لعنتی! هی!
‫- نمی‌خوام اون ویلچر... ‫- لعنتی!
‫- توی خونه‌ام باشه! ‫- لعنتی!
‫بخاطر همینه که نمی‌خوام
‫با ویلچر برقی بیای تو خونه، برایان!
‫هی!
‫نئشه‌ای؟ ‫آره!
‫- هستم؟ ‫- لعنتی.
‫معلومه خب.
‫دیگه چقدر می‌خوای تابلو باشم؟
‫باشه، برات ضرر نداره؟
‫عجبا.
‫برایان، من...
‫هوم.
‫فکر کنم دیگه کافیه.
‫اوه، چرا بیشتر این کارو نمی‌کنم؟
‫من که پشت فرمون نمی‌شینم.
‫می‌تونم همیشه خدا نئشه باشم ‫و مشکلی هم نباشه.
‫تو چت شده؟
‫من خوشحالم!
‫تو درواقع یه آدم عوضی هستی.
‫به زودی از گفتن این حرفت پشیمون میشی.
‫پشیمون میشه.
‫اونوقت منظورت چیه؟
‫هی هی، برایان، رفیق ‫چی شده؟
‫می‌دونی تو دیگه به کی میگی "رفیق"؟
‫مایلو! ‫به مایلو میگی "رفیق".
‫ولی منو هم "رفیق" صدا می‌کنی.
‫تا حالا فکر کردی چرا؟
‫من یه آدم بالغ‌ام، بچه نیستم!
‫تو خیلی از خود راضی هستی.
‫هی، شرمنده پسر.
‫نمی‌دونستم که دارم این کارو می‌کنم.
‫خب، الان که می‌دونی!
‫چون برایان دیگه صادقه!
‫برایان الان داره عین یه آدم عوضی نشئه رفتار می‌کنه.
‫پنج دقیقه دیگه از ریئل اینسایت می‌رسن.
‫من که مصاحبه رو خراب نمی‌کنم.
‫- ازت می‌خوام... ‫- همین الانش هم خراب کردی.
‫دقیقا چطور؟
‫خب، تو نئشه‌ای!
‫و ما باید تمرکز کنیم ‫و حواس‌مون پرت نباشه.
‫بچه‌ات گم شده.
‫فکر کنم بهونه خوبی داشته باشی.
‫اوه، گمشو!
‫گورت رو از این خونه گم کن!
‫دوباره میگم، فکر کنم از حرفت پشیمون بشی.
‫فکر کردی چون معلولی
‫می‌تونی از زیر این رفتارت ‫قسر در بری؟
‫- خب، اینطور نیست برایان. ‫- اوه!
‫تو خونه من از این خبرا نیست.
‫بذار بگم بفهمی، مار!
‫من به هرچی که بخوام می‌رسم.
‫حالا همگی، مراقب باشین!
‫چرخ‌های این قراره همینطوری بچرخن!
‫- هی! ‫- هی، هی، هی، هی!
‫هی، هی، هی!
‫یا خدا، برایان!
‫اوه، گندش بزنن!
‫وقتی از قبل قرص خورده باشی ‫سریع نئشه میشی.
‫می‌خوام همین الان از خونه بری بیرون.
‫من دیگه هیچوقت کاری واسه تو
‫انجام نمیدم، پیتر.
‫چون می‌دونم!
‫[ساعت 7:55 شب]
‫آزمایش اعتیاد منفی!
‫آزمایش بدون نسخه پزشک، ‫ولی کاملا دقیق هستش!
‫من پاکم!
‫تو خیلی چیزها رو از دست دادی.
‫چی...
‫اون نمی‌دونه چی داره میگه.
‫اوه، ولی خوب می‌دونم.
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫تو بهم دروغ گفتی.
‫برایان، الان این کارو نکن.
‫جریان چیه؟
‫بخاطر خودت، برایان.
‫- بخاطر خودم؟ ‫- بیا این کارو نکنیم.
‫اوه، باشه.
‫چه کاری؟
‫داروهای برایان کجان؟
‫من تازه الان یه آزمایش اعتیاد منفی نشونت دادم.
‫آره، این عالیه.
‫بازم قرص‌هاش نیستن، ‫پس...
‫پیتر، پیتر...
‫تو می‌خوای همینطوری فرض کنی ‫که کار منه؟
‫اصلا توی کابینت رو نگاه کردی؟
‫نه.
‫همه چیزهاشون رو همه‌جا ول می‌کنن.
‫من همیشه جمع‌شون می‌کنم.
‫بفرما!
‫دیدی؟
‫پیتر، ما لوازم پزشکی رو اینجا می‌ذاریم!
‫کار من نبوده.
‫کار من نبوده!
‫اوهوم.
‫هیچ می‌دونی چه حسی داره...
‫- همیشه تویی. ‫- وقتی تو مدام...
‫همیشه تویی.
‫به من تهمت می‌زنی.
‫ولی فقط تویی خب ‫فقط تویی، باشه؟
‫اینو از خودم که در نمیارم.
‫دیگه می‌خوای به کی تهمت برداشتن داروها رو بزنم،
‫آدم‌های تو این اتاق که سابقه مواد مخدر ندارن
‫یا تنها کسی که تا الان سه بار
‫بخاطر مصرف قرص ‫کمپ ترک اعتیاد رفته؟
‫پس تبریک میگم، لیا ‫حق با توئه.
‫- من اشتباه کردم. ‫- باشه.
‫البته امروز. ‫فردا حق با من میشه.
‫ولی امروز...
‫پسر، تو خیلی عوضی هستی.
‫- فقط بس کنین. ‫- من اشتباه کردم.
‫- آره، همه... ‫- می‌دونی چیه؟
‫بس کنین.
‫همه ما وانمود می‌کنیم که ‫شخصیت تو
‫غیر معمول و بانمکه، ‫ولی ته دلمون همچین حسی نداریم.
‫اوه.
‫دلمون برات می‌سوزه.
‫پیتر!
‫پیتر، الاناست که برسن.
‫بس کن!
‫باشه؟
‫چون تو باهوش و بااستعدادی،
‫و هرکاری می‌تونی...
‫- خیلی‌خب، ببین... ‫- با زندگیت بکنی.
‫منظور منم همینه.
‫- همین کارت. ‫- چی؟
‫حقیقت؟
‫نه، حقیقت نیست.
‫همین که همیشه خدا همه رو زمین می‌زنی.
‫کالین، من حق اینو دارم که درمورد
‫چیزهای توی خونه‌ام ‫دیدگاهی داشته باشم.
‫باشه، ولی تقصیر اون نیست که ‫با این بار عاطفی منفی بزرگ شده.
‫نه، نیست.
‫تقصیر اون نیست. ‫ولی تقصیر اونه
‫که برای بی‌مسئولیت بودن
‫بهونه‌اش می‌کنه، ‫که همین کارو هم می‌کنه.
‫و خودتم می‌دونی.
‫چون تو همیشه خدا...
‫اوه!
‫بهم یادآوری می‌کنی، پیتر!
‫خدای من.
‫که راه نرفتن برایان تقصیر منه.
‫خب.
‫تقصیر منه که کل زندگیش نابود شده!
‫درسته.
‫می‌دونی چیه، لیا؟
‫دوست دارم که امشب رو ‫به احساسات تو اختصاص بدم،
‫ولی فعلا درگیر کار دیگه‌ای هستم.
‫روی ویلچرت چیکار می‌کنی؟
‫محض اطلاع همه...
‫من ویلچرم رو دوست دارم.
‫خودم جمع می‌کنم. ‫خودم جمع می‌کنم.
‫بیشتر آدم‌های معلول ‫یه جورایی از ویلچرشون...
‫- لطفا بس کن. ‫- مار.
‫- خوششون میاد. ‫- خودم تمیز می‌کنم، پیتر.
‫برای همه شما، این ویلچر ‫حکم اسارت رو داره.
‫ولی برای من؟ ‫آزادیـه.
‫واقعا می‌تونم جابجا بشم.
‫می‌دونین از چی بدم میاد؟
‫عصام.
‫افتضاحه.
‫راه رفتن...
‫افتضاحه.
‫راه رفتن درد داره.
‫من کل روز درد می‌کشم.
‫نکته جالبش اینجاست.
‫چیزی که سال‌ها به خوردم دادی؟
‫تحرک بیشتر، ‫چند سانت بلندتر وایسادن؟
‫درواقع خواسته خودم نیست، عوضیِ احمق.
‫اوه، باشه.
‫خواسته‌ام اینه که بدون درد کشیدن زندگی کنم.
‫و می‌تونم روی این ویلچر این کارو کنم.
‫خودت بهشون بگو ‫وگرنه من میگم.
‫ریئل اینسایت رسید.
‫الان این بحث رو نمی‌کنیم.
‫اقرار کن، پیتر.
‫الان این بحث رو نمی‌کنیم.
‫بهشون بگو، وگرنه خودم میگم.
‫برایان یه کاندید بالقوه‌ برای جراحی ستون فقرات بود،
‫و من بهش گفتم که نیست.
‫و ظاهرا، تازه فهمیده.
‫تو چیکار کردی؟
‫دروغ گفتی؟
‫آره.
‫- آره درسته، دروغ گفتم. ‫- وای خدا.
‫چرا؟
‫من تحمل ندارم.
‫آره، پیتر.
‫چرا؟
‫جراحی قراره کمکت کنه که ‫دوباره کاراییت رو به دست بیاری، درسته؟
‫ولی بعدش چی؟
‫مراحل بعدیش چیه؟
‫یالا، برایان.
‫می‌تونی بگی.
‫چیه؟
‫کارایی بیشتر یعنی تحرک بیشتر،
‫یعنی استقلال بیشتر.
‫ممکنه تنها زندگی کنی.
‫ممکنه بری سر کار، ‫یه کار واقعی.
‫ولی تو اینو نمی‌خوای.
‫نه واقعا.
‫بخشی از وجودت اینکه من ازت مراقبت می‌کنم ‫رو دوست داره.
‫تو چه مرگته؟
‫تو هم دقیقا همینطوری‌ای.
‫تو یکی دیگه شروع نکن.
‫خودتم دقیقا همینطوری‌ای، باشه؟
‫و این، با این حال کردم.
‫تصمیم خوبی بود.
‫بهش گفتی؟
‫مجبور شدم.
‫نه، واقعا میگم.
‫نه، برات خوشحالم.
‫مطمئنم که دیگه مطالبت
‫واسه حرف زدن توی اون جلسات مشاوره ‫دارن تموم می‌شن، دو جلسه در هفته،
‫هر جلسه هم 200 دلار.
‫حداقل این دفعه که لغزش کردی، ‫می‌تونی درمورد اینکه
‫چطور با یه معتاد دیگه بودن ‫شاید...
‫- نه. ‫- فکر خوبی نبوده باشه، حرف بزنی.
‫- نه. ‫- هی، گمشو.
‫نه، آخه دوست ندارم ‫اون جلسات مشاوره‌ای
‫که من پولشون رو میدم ‫کم‌محتوا باشن.
‫گفتم که پاکم!
‫فهمیدیم، لیا.
‫فهمیدیم.
‫برایان، اون جراحی خطرات جدی‌ای داره.
‫فکر کردی که گوشۀ یه میز جلو مبلی
‫ستون فقراتت رو داغون می‌کنه؟
‫اصلا دلت نمی‌خواد بدونی که تیغ جراحی ‫ممکنه چه بلایی سرت بیاره.
‫پس بخاطر اینکه جراحی رو قبول نکردم ‫هرچقدر که خواستی
‫فکر کن من آدم عوضی‌ای هستم، ‫ولی حقیقت اینه که
‫من نگران بودم.
‫همه باید برن.
‫خودم تنها مصاحبه رو انجام میدم.
‫- برین بیرون. ‫- مار.
‫بیرون! ‫همین الان، پیتر.
‫تو نمی‌دونی من چطور زمین خوردم.
‫چرا، می‌دونم.
‫خوردی به میز جلو مبلی.
‫تو که نمی‌دونی.
‫آره، معلومه که می‌دونم.
‫تو هیچوقت زمین خوردنم رو ندیدی.
‫توی آشپزخونه بودی.
‫پس خودت بهم گفتی.
‫اصلا نگفتم، چون خودمم یادم نمیاد.
‫خیلی سال پیش بود.
‫من هیچوقت اینو نگفتم.
‫فکر کنم فقط یادت نمیاد.
‫اگه گفته بودم یادم میومد.
‫پس نتیجه‌گیری منطقی‌ایه
‫که تنها چیزی که می‌تونستی بهش برخورد کنی ‫میز جلو مبلی بود.
‫می‌تونستم به میز عسلی برخورد کنم، ‫به دسته مبل برخورد کنم.
‫وقتی قلعه بالشی رو درست کردیم ‫خیلی جابجاش کردیم.
‫می‌تونستم به خیلی چیزها برخورد کنم،
‫ولی تو الان گفتی که به گوشه میز جلو مبلی برخورد کردم.
‫درسته، پس من... پس من... ‫پس حتما
‫از توی آشپزخونه دیدم.
‫تو نمی‌تونستی از توی آشپزخونه ‫زمین خوردنم رو ببینی!
‫من خونه قدیمی‌مون رو یادمه!
‫امکان نداره!
‫دارم میگم که می‌تونستم.
‫دروغ گفتی که وقتی زمین خوردم ‫توی آشپزخونه بودی.
‫نه.
‫اون موقع دروغ گفتی ‫و الان هنوز داری دروغ میگی.
‫- چرا؟ ‫- دروغ نمیگم.
‫- وقتی زمین خوردم کجا بودی؟ ‫- من... من...
‫- دارم بهت میگم... ‫- وقتی زمین خوردم کجا بودی؟
‫برایان، دارم بهت میگم کجا بودم.
‫وای، خدای من.
‫تو توی سالن بودی، مگه نه؟
‫من...
‫اصلا نمی‌خواستم بهت صدمه بزنم.
‫من توی سالن خونه بودم.
‫توی سالن بودم و تو هم
‫منو ندیدی، چون داشتی...
‫توی راهرو دنبالش می‌‌دویدی.
‫و تو هم منو ندیدی، ‫چون...
‫سرت رو برگردونده بودی ‫که اونو نگاه کنی،
‫و من فقط می‌خواستم...
‫فقط می‌خواستم...
‫می‌خواستم باهات بازی کنم.
‫فقط می‌خواستم باهات بازی کنم.
‫متاسفم.
‫من ده سالم بود.
‫متاسفم، برایان.
‫لعنتی.
‫خیلی متاسفم.
‫تو پات به پای خودت گیر نکرد.
‫پات به پای من گیر کرد، ‫چون...
‫پام رو دراز کرده بودم، ‫چون فکر می‌کردم خنده‌دار میشه.
‫ولی کلی بالش توی سالن بود.
‫و من...
‫فکر کردم که تو...
‫لیا، تو فکر کردی تقصیر توئه ‫و رفتی مامان رو صدا کنی،
‫و تقصیر رو به گردن گرفتی.
‫قبل از اینکه بتونم جلوت رو بگیرم ‫تقصیر رو گردن گرفتی.
‫و بعد مامان زنگ زد آمبولانس.
‫و همه داشتن گریه می‌کردن.
‫و من...
‫دروغ نگفتم.
‫فقط هیچوقت حرفت رو اصلاح نکردم.
‫تو توی کل زندگیم ‫گذاشتی که باور کنم
‫این تقصیر من بود.
‫لیا، من ده سالم بود.
‫الان چند سالته؟
‫هوم؟
‫من یه هدیه بهت دادم.
‫یه بهونه رو دودستی تقدیمت کردم ‫تا کل زندگیت
‫یه آدم داغون باشی.
‫وای، خدای من.
‫من داغون نیستم، پیتر!
‫فقط بس کنین.
‫فقط بس کنین! ‫بس کنین!
‫بس کنین. بس کنین.
‫همه‌تون بس کنین.
‫بس کنین، بس کنین، بس کنین.
‫می‌دونی، الان دیگه ازت سر در میارم.
‫آره، تو مریضی. ‫مریضی.
‫- من مریضم؟ ‫- مریضی.
‫- بدجور هم مریضی! ‫- من مریضم؟
‫آره!
‫چون هر بار که توی دردسر می‌افتی ‫به کمکت میام مریضم؟
‫من مریضم؟
‫چون می‌خوام به اطرافیانم کمک کنم مریضم؟
‫این مریض بودنه؟
‫تو نمی‌خوای به اطرافیانت کمک کنی.
‫تو می‌خوای که اطرافیانت ‫به کمکت احتیاج داشته باشن.
‫- اوه. ‫- آره.
‫اوه، گندش بزنن.
‫شاید همه‌چیز تقصیر توئه.
‫اونا اومدن!
‫شاید بخاطر توئه که یکی توی عید پاک
‫- رفته توی خونه کنار دریاچه. ‫- خفه شو.
‫شاید اصلا نرفته بودی آبمیوه بگیری.
‫زر مفت نزن.
‫شاید اصلا دزدگیر خونه رو ‫فعال نکرده بودی!
‫دهنت رو ببند!
‫شاید دروغ گفتی.
‫شاید دلیل گم شدن مایلو تویی.
‫محض رضای خدا!
‫و حالا هم اون مُرده!
‫نه!
‫بس کنین!
‫بس کنین، بس کنین، ‫بس کنین، بس کنین.
‫مار، هی. ‫هی.
‫هی، هی.
‫اوه، لعنتی.
‫خیلی‌خب.
‫هی. هی.
‫باشه.
‫هی، باشه.
‫طوری نیست.
‫اینه مایلو رو بیشتر از همه دوست دارم ‫که اونو
‫واسه دور کردن تو بهونه کنم.
‫ما اون آخرهفته آبمیوه کم نداشتیم،
‫و امروز هم مایع تمیزکننده مبلمان ‫تموم نکرده بودیم.
‫هرچی بیشتر از ازدواج‌مون می‌گذره، ‫بیشتر...
‫از نبودنت خوشم میاد.
‫الو؟
‫پلیسه.
‫یه پسربچه توی پاسگاه هست.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»