‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫سلام، من ماریسا هستم.
‫اومدم دنبال پسرم مایلو.
‫فکر کنم خونه رو اشتباهی اومدی.
‫مایلویی اینجا نیست.
‫اوه. ببخشید.
‫بذار نگاه کنم.
‫این... ‫صبر کن.
‫"آدرس جاده کرسنت هالوو پلاک 1800 هستش.
‫اگه وقتی رسیدی خودم خونه نبودم،
‫پرستار بچه‌ام پیش پسرهاست".
‫مگه اینجا پلاک 1800 نیست؟
‫آره، ولی مایلویی درکار نیست.
‫خودم تنهای تنهام.
‫کی پیام رو برات فرستاده؟
‫یکی از مامان‌های مدرسه، جنی.
‫مایلو رفته پیش پسرش جیکوب باهم بازی کنن ‫و این...
‫قرار بود اینجا بیام دنبالش.
‫دیوونه که نشدم، درسته؟
‫آدرس همینه.
‫آره.
‫بهتر نیست بهش زنگ بزنی؟
‫آره، آره.
‫ عذرخواهی می‌کنیم. ‫ شماره مورد نظر...
‫نمی‌گیره.
‫شماره نمی‌گیره.
‫بیا تو. ‫باهم یه فکریش می‌کنیم.
‫ شماره مورد نظر قطع... - ‫- ممنون.
‫ یا دیگر در شبکه موجود نمی‌باشد.
‫چرا شماره‌اش نمی‌گیره؟
‫خب، شاید یه شماره جدید گرفته؟
‫آره شاید، ولی آخه...
‫"آدرس جاده کرسنت هالوو پلاک 1800 هستش.
‫اگه وقتی رسیدی خودم خونه نبودم،
‫پرستار بچه‌ام پیش پسرهاست.
‫جنی".
‫چطور ممکنه آدرس اشتباه برام بفرسته؟
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا خونه‌اش رفتی؟
‫نه، نه.
‫نه، این اولین قرار بازی مایلو با جیکوبه.
‫همش پنج سالشه.
‫تازه مدرسه رو شروع کرده.
‫ولی جنی رو که می‌شناسی؟
‫آره.
‫آره، توی گردهمایی مدرسه همدیگه رو دیدیم.
‫خیلی آدم خوبی بود.
‫اون... ‫اصلاح خودکار گوشی.
‫بخاطر همین هم آدرس اشتباهه.
‫منطقیه.
‫همه‌مون رو عذاب میده.
‫فقط باید آدرس درست رو بگیرم،
‫و بعد از خونه‌ات میرم.
‫بیا، بذار...
‫ما هم یه پرستار بچه داریم،
‫و اون ممکنه یه شماره دیگه از جنی داشته باشه.
‫امکانش نیست که پرستار بچه خودت
‫رفته باشه دنبال پسرت؟
‫نه، اون یه چند روزی نیست ‫پس...
‫جواب نمیده.
‫شماره والدین دیگه‌ای از همکلاسی‌های پسرت رو داری؟
‫می‌تونی به یکی از اونا زنگ بزنی ‫و...
‫بله! ‫آره، بله.
‫فکر عالی‌ایه.
‫باریکلا!
‫ماریسا، چطوری؟
‫سلام. سارا، سلام.
‫تو شماره جنی کامینسکی رو داری؟
‫مایلو واسه یه قرار بازی ‫رفته پیش پسرش جیکوب،
‫و انگار جنی آدرس اشتباه برام فرستاده،
‫و شماره‌ای که ازش دارم ‫الان نمی‌گیره،
‫پس اصلا نمی‌دونم کجا برم دنبال مایلو.
‫آره.
‫سارا؟ ‫پشت خطی، سارا؟
‫نکنه تاریخ رو اشتباه گرفتی؟
‫نه. نه، امروزه.
‫مطمئنم.
‫مایلو نمی‌تونه سر یه قرار بازی ‫با جیکوب باشه،
‫چون جیکوب الان اینجا پیش منه.
‫آه...
‫میشه...
‫سلام.
‫اسم من استره و الان پیش دوستت‌ام.
‫تو شماره درست این خانم به اسم جنی رو داری؟
‫آره، می‌تونم...
‫دوباره می‌تونم لیست شماره والدین رو بفرستم.
‫یعنی، ماریسا باید همین الانش هم ‫اینو داشته باشه، ولی...
‫اوه لطفا بفرست، ممنون. ‫باهاش تماس می‌گیریم.
‫ولی پسربچه جنی پیش توئه؟
‫مطمئنی؟
‫آره، من نماینده والدین
‫توی مدرسه‌ام، ‫بنابراین همه مامان‌ها
‫و بچه‌ها رو می‌شناسم.
‫و قطعا همین الان دارم به پسر جنی، جیکوب نگاه می‌کنم.
‫باشه، الان فرستادمش.
‫دیگه باید...
‫- آره، رسید. ‫- باشه.
‫- مرسی، سارا. ‫- باشه.
‫میشه من از طرفت با جنی تماس بگیرم؟
‫آره، مرسی.
‫آره.
‫- الو؟ ‫- الو، جنی.
‫تو منو نمی‌شناسی، ‫ولی من اینجا
‫پیش دوستت ماریسا هستم.
‫سلام، من جنی‌ام. ‫آره.
‫همه‌چی روبراهه؟
‫خب، ماریسا فکر می‌کرد که پسرش...
‫امروز توی خونه توئه، ‫ولی انگار
‫سردرگمی‌ای در این باره ایجاد شده.
‫اوه نه، من امشب سر کارم.
‫جیکوب برای یه قرار بازی ‫پیش سارا لارسن هستش.
‫پس مایلو پیش تو نیست؟
‫نه، نیست.
‫باشه، پس...
‫نه، تو بهم پیام دادی!
‫سلام، ماریسا.
‫نه خیلی ببخشید، ولی نفرستادم.
‫توی گوشیمه. ‫من دیوونه نشدم.
‫توی گوشیمه. ‫یه پیام برام فرستادی.
‫قول میدم که نفرستادم.
‫حال مایلو خوبه؟
‫مطمئنم که خوبه.
‫خودمون حلش می‌کنیم.
‫ممنون، جنی.
‫کی اون پیام رو برام فرستاده؟
‫اوه، اون یه ردیاب داره.
‫اون...
‫آفلاینه. ‫چی؟
‫آه...
‫ شما با پیتر ارواین تماس گرفتید. ‫ لطفا پیغام‌تون رو بذارید.
‫پیتر، میشه بهم زنگ بزنی؟
‫همین الان لطفا.
‫همین الان.
‫اون شوهرته؟
‫امکانش هست که اون رفته باشه دنبال پسرت،
‫و فراموش کرده بهت بگه؟
‫نه، اون این کارو نمی‌کنه.
‫یا خودم میرم یا پرستار بچه‌مون.
‫اون هیچوقت نمیره مدرسه دنبال مایلو.
‫شاید پسرت هنوزم توی مدرسه‌ست؟
‫نه. نه، از ساعت پنج گذشته.
‫مدرسه تعطیله.
‫پس امکان نداره که هنوزم اونجا باشه؟
‫نه، وگرنه بهم زنگ می‌زدن.
‫اگه کسی نرفته بود دنبالش، ‫اونا...
‫پس یکی بردتش.
‫کی پسرم رو از مدرسه برده؟
‫- پیتر. ‫- سلام.
‫اون اینقدر بخاطر شب پیتزا هیجان‌زده‌ست،
‫یا هنوزم فکر می‌کنه که سفارشش رو خراب می‌کنم؟
‫چون می‌دونم که بابای خنگی‌ام و اینا،
‫ولی فکر کنم پنیر دیگه یادم بمونه.
‫پیتر، اون پیش توئه؟
‫چی؟ نه.
‫نه، پیش توئه.
‫نیست. نیست.
‫نیست. ‫پیش من نیست.
‫باشه، منظورت چیه که پیش تو نیست؟
‫پس کجاست؟
‫ماریسا؟
‫ماریسا، هی.
‫نمی‌دونم پسرم کجاست.
‫صدامو می‌شنوی؟ ‫ماریسا!
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫[روز اول]
‫مطمئنم که اونجاست.
‫حتما یکی بردتش خونه‌تون.
‫مایلو!
‫اینجایی؟
‫لطفا بگو که قایم شدی.
‫مایلو!
‫عزیزم، قایم شدی؟
‫مایلو!
‫برایان!
‫باز کن!
‫برایان!
‫مایلو کجاست؟ اینجاست؟ ‫اینجا پیش توئه؟
‫همه‌چی روبراهه؟ ‫اون خوبه؟
‫نه، اون... خوب نیست.
‫- خوب نیست. ‫- چی شده؟
‫چه خبره؟
‫اون اصلا روبراه نیست!
‫نه، روبراه نیست!
‫- اینجاست؟ ‫- پیتر!
‫نه، اون... ‫نه!
‫- باشه. ‫- اون...
‫باشه. خیلی‌خب. ‫پیداش می‌کنیم.
‫قول میدم، باشه؟
‫پیداش می‌کنیم. ‫باشه. باشه.
‫پیداش می‌کنیم. ‫قول میدم.
‫میشه بگین آخرین بار کِی پسرتون رو دیدین؟
‫آره، امروز صبح بود.
‫قبل از کار رسوندمش مدرسه.
‫فکر کنم حدودا ساعت 7:45 رفتیم.
‫تا داخل ساختمون باهاش رفتین؟
‫نه، جلوی مدرسه جایی واسه پیاده کردن بچه‌ها هست.
‫بفرما رسیدیم، مایلو خرسه.
‫یادت نره، امشب پیتزا داریم.
‫سلام، مایلو. ‫واسه مدرسه‌ آماده‌ای؟
‫خدافظ، مامانی.
‫- باشه، دست منو بگیر. ‫- خدافظ، عزیز دلم.
‫اسم مدرسه چیه؟
‫آکادمی بیشاپ.
‫و معلم پسرتون؟
‫- آه... ‫- آقای ویلیامز.
‫شماره شخصیش رو نداریم.
‫شماره معلم رو نمیدن.
‫و مدرسه هم الان تعطیله،
‫پس نمی‌دونم چطور باهاش تماس بگیرم.
‫ما آقای ویلیامز رو پیدا می‌کنیم.
‫شما گفتین که پسرتون یه ردیاب ‫توی کیفش داشت.
‫آره.
‫ولی الان آفلاینه.
‫باشه.
‫میشه پسرتون رو توصیف کنین؟
‫مو بوره.
‫موهاش بلنده.
‫جلوی موهاش بلنده.
‫- خودش اینطوری دوست داره. ‫- آها.
‫ویژگی‌های متمایز دیگه‌ای هم داره،
‫به جز موهای بلند؟
‫نه.
‫- نه. ‫- نه.
‫و امروز صبح چی پوشیده بود؟
‫یه پیراهن نارنجی و شلوار آبی.
‫و کاپشنش که بیشترش سبزه،
‫و یه...
‫یه دایناسور کوچولو اینجاشه.
‫پسرتون دارویی مصرف می‌کنه،
‫یا حساسیت یا بیماری‌ای...
‫چیزی داره؟
‫نه، نه.
‫حساسیت...
‫اوه آره، من شدیدا به سویا حساسیت دارم،
‫پس حواس‌مون هست که ‫شاید مایلو هم داشته باشه،
‫ولی انگار مشکلی نداره.
‫و معمولا کی میره مدرسه دنبال پسرتون؟
‫پرستار بچه‌مون، آنا گارسیا.
‫بهش زنگ زدیم، ولی جواب نمیده.
‫چطور با خانم گارسیا آشنا شدین؟
‫از یه وبسایت، یه خدمات‌دهی پرستار بچه.
‫همه مامان‌ها ازش استفاده می‌کنن.
‫ارجاعاتی هم داشت؟
‫آره.
‫یعنی، خدمات پرستار بچه ‫همه این چیزها رو بررسی می‌کنه،
‫بررسی سابقه کیفری، همه‌چیز.
‫اون با مایلو عالیه.
‫من پسرم رو دست هرکسی ول نمی‌کنم.
‫از سر کاره. ‫چیز خاصی نیست.
‫شغل شما چیه، خانم؟
‫من کارم مدیریت ثروت هستش.
‫شرکت خودم رو دارم.
‫و پیتر هم توی کار کالاهای اساسیه.
‫کالاهای اساسی.
‫دیگه چی می‌تونین درمورد پرستار بچه‌تون بهمون بگین؟
‫اهل شیلیه. ‫حدودا یه ساله که اینجاست.
‫یه آپارتمان کوچیک با نامزدش ‫توی تورنتون داره.
‫این آخرهفته دارن به فورت‌وین میرن.
‫پسرعموی نامزدش داره عروسی می‌کنه.
‫معلم رو پیدا کردم.
‫جواب گوشیش رو نمیده.
‫بازم بهش زنگ می‌زنیم.
‫حالا شما فکر می‌کردین که مایلو
‫امروز قرار بود به یه قرار بازی بره،
‫درسته؟
‫آره.
‫و اون قرار بازی چطور ترتیب داده شد؟
‫مامان یکی از بچه‌ها
‫بهم پیام داد، جنی کامینسکی.
‫می‌خواست بدونه که مایلو می‌خواد
‫با پسرش جیکوب بازی کنه یا نه ‫و...
‫منم آنا رو کمک دستم نداشتم،
‫و نمی‌خواستم جلسه‌ای رو سر کار کنسل کنم.
‫بنابراین من...
‫آره، موقعیت عالی‌ای بود.
‫چقدر خانم کامینسکی رو می‌شناسین؟
‫اون یکی از مامان‌های مدرسه‌ست.
‫و می‌دونین، خیلی دیده بودمش،
‫ولی باهاش حرف نزده بودم
‫تا یک و نیم هفته پیش
‫توی گردهمایی مدرسه ‫و اون عالی بود.
‫به نظر... ‫آره، آدم خیلی خوبی بود.
‫قبلا به خونه‌اش رفتین؟
‫- نه. ‫- قبلا شما و خانم کامینسکی...
‫از طریق پیامک صحبت کرده بودین؟
‫نه.
‫یعنی شما از طریق مدرسه
‫شماره خانم کامینسکی رو داشتین؟
‫آره، یه لیست شماره والدین هست،
‫و در شروع سال واسه همه فرستاده میشه.
‫و شماره‌ای که پیامک باهاش ارسال شد ‫با شماره‎‌ای
‫که برای خانم کامینسکی لیست شده بود ‫مطابقت داشت؟
‫نگاه نکردم.
‫فکر می‌کردم که شماره مامان همه بچه‌ها ‫رو توی گوشیت داشتی.
‫هنوز همه‌شون رو ذخیره نکرده بودم ‫و من...
‫آخه هنوز فرصت نکرده بودم.
‫کنار تخت خوابه و...
‫وقتی می‌رسم خونه خیلی خسته‌ام ‫و...
‫آره آره، طوری نیست. ‫عیب نداره.
‫آخر پیامک نوشته بود "جنی" ‫منم فکر کردم خودشه.
‫فکر کردم خودشه. ‫آخه چرا نباید اون می‌بود؟
‫آره، منطقیه.
‫طوری نیست.
‫خانم، اصلا شما درمورد این قرار بازی
‫تلفنی با خانم کامینسکی صحبت کردین؟
‫نه، همش از طریق پیام بود.
‫آقا و خانم ارواین، شما
‫عکس جدیدی از پسرتون دارین؟
‫راجع‌به ماریسا بهت گفته بودم، یادته؟
‫همونی که توی گردهمایی مدرسه دیدمش.
‫- اوه، درسته. ‫- اون عالی بود.
‫واقعا ازش خوشم میاد.
‫و خدایا، خیلی به نظر ناراحت میومد.
‫خیلی بد بود.
‫گفت که درمورد یه قرار بازی ‫بهش پیام دادم، ولی ندادم.
‫احتمالا اشتباه فهمیده یا همچین چیزی.
‫فکر نکنم.
‫فقط ماریسا تنها نبود. ‫یه زن دیگه هم بود.
‫به نظر یه غریبه میومد که ‫داشت کمکی چیزی بهش می‌کرد.
‫مطمئنم که حال پسره خوبه.
‫احتمالا تا الان
‫پیش مادربزرگش یا همچین جایی پیدا شده.
‫یا خدا، حتی نگرانیش رو هم نمی‌تونم تحمل کنم.
‫همین فکر کردن بهش هم داره حالم رو بد می‌کنه.
‫می‌دونی حال منو چی بد می‌کنه؟
‫دود ویپ با طعم وانیل ‫توی سرویس بهداشتی پسرانه.
‫هنوزم مدرسه‌ای؟
‫- هنوز نرفتی؟ ‫- خب، دیرم نشده که.
‫همش دو دقیقه طول می‌کشه که برسم اونجا.
‫تو همیشه اینو میگی، ‫که یه کاری...
‫دو دقیقه طول می‌کشه.
‫ولی منظورت اینه که خیلی طول نمی‌کشه.
‫آره، دقیقا.
‫ولی دو دقیقه طول نمی‌کشه
‫که از مدرسه به خونه سارا لارسن برسی.
‫15 دقیقه ایناست.
‫چه اهمیتی داره؟
‫چون قرارهای بازی خیلی به ما کمک می‌کنن ‫اهمیت داره،
‫و خیلی مهمه که به موقع بریم دنبال بچه.
‫عزیزم، هیچکس مثل تو ‫اینقدر به جزئیات کوچیک گیر نمیده.
‫- هیچ مشکلی نیست. ‫- ولی جزئیات مهمن.
‫سر شروع سال تحصیلی ‫همه اینا رو گفتن.
‫- و همه‌مون هم قبول کردیم... ‫- باشه، باشه. حق با توئه.
‫ببخشید. ‫همین الان دارم میرم اونجا.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫ممنون.
‫آه.
‫آه!
‫سلام، جنی.
‫سلام، سارا.
‫من سر کار گیر کردم، ‫ولی ریچی توی راهه داره میاد.
‫همش چند دقیقه دیر می‌رسه.
‫اوه، پسرها دارن تلویزیون نگاه می‌کنن،
‫که من معمولا موقع قرار بازی ‫روشن نمی‌کنم،
‫ولی دیگه باید بچه کوچیکم ‫رو حموم میکردم.
‫می‌دونم. ‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫می‌دونی و هنوز سر مراسم جمع‌آوری اعانه
‫کلی کار دارم.
‫هنوزم دنبال داوطلب می‌گردم.
‫خب، اون چند دقیقه دیگه می‌رسه.
‫خب، آره. خوبه.
‫پسرها خیلی بهشون خوش گذشت.
‫سار... ‫سارا، راستی...
‫من امروز یه تماس خیلی عجیب از طرف ‫ماریسا ارواین دریافت کردم.
‫فکر می‌کرد که مایلو توی خونه منه.
‫آره، می‌دونم.
‫به منم زنگ زد.
‫شماره‌ات رو می‌خواست.
‫گفت که تو یه قرار بازی هماهنگ کردی؟
‫آره، ولی من این کارو نکردم.
‫تو خبر داری که همه‌چی روبراهه یا نه؟
‫قضیه رو حلش کردن؟
‫نمی‌دونم، ولی بعدش دوباره زنگ زد.
‫می‌خواست بدونه که موقع مرخص شدن بچه‌ها ‫مایلو رو دیدم یا نه،
‫پس حتی نمی‌دونن که همراه کی رفته خونه.
‫خدایا، لابد خیلی نگرانه.
‫واقعا امیدوارم که فقط اشتباهی شده باشه.
‫آره، منم همینطور.
‫آخه یکم بخاطر پرستار بچه‌
‫مشکوک می‌زنه، مگه نه؟
‫دقیقا همون روزی که
‫اون از شهر رفته، ‫بچه گم شده؟
‫آخه درک که می‌کنم.
‫می‌دونی، اگه می‌خوای کار کنی،
‫توی بزرگ کردن بچه‌هات نیاز به کمک داری، ‫ولی...
‫آره. خب، اگه خبری شنیدی، ‫میشه بهم اطلاع بدی؟
‫آخه نگران ماریسا و مایلو ام.
‫آره، معلومه.
‫هی و احتمالا همین الانش هم بهش فکر کردی ‫ولی...
‫چی؟
‫خب، اگه یکی مایلو ارواین رو برده باشه،
‫چرا باید خودش رو جای تو بزنه؟
‫خیلی‌خب، این برنامه سال تحصیلیه.
‫لطفا یکی بردارین و دست به دست کنین. ‫[دو ماه قبل]
‫بفرمایین.
‫اوه، خدمت شما.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی خوش اومدین.
‫خوش اومدین، مامان‌ها و باباهایی که اولین بارتونه.
‫بچه‌ کوچولوهاتون قراره سال خیلی عالی‌ای داشته باشن.
‫خیلی‌خب، بیاین یه نگاهی به تقویم بندازیم.
‫پس همه رویدادهای خاص ‫با یه ستاره علامت‌گذاری شدن.
‫بچه‌ها واسه بیشترشون نیاز به لباس مبدل ‫یا ادوات نمایشی دارن. ‫[برندن هیل: برای جلسه ساعت 4 برمی‌گردی دفتر، درسته؟]
‫ولی جلوتر بهتون خبر می‌دیم،
‫بنابراین زمان زیادی واسه آماده شدن دارین.
‫خیلی‌خب، پس یه نگاهی بندازین.
‫پنجشنبه‌ی بازگشت به گذشته؟
‫اوه، میشه خودت رو معرفی کنی؟
‫باید به خوبی باهم آشنا بشیم.
‫آره. ماریسا ارواین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آره، پس پنجشنبه‌های بازگشت به گذشته ‫امسال جدیدن...
‫خیلی بانمکن.
‫با تِم دهه 80.
‫فقط یکم نوستالژیـه.
‫برای کی؟
‫عه...
‫دقیق نمی‌فهمم منظورت چیه.
‫آخه این بچه‌ها که سال 2019 به دنیا اومدن.
‫عالیه.
‫سوال دیگه‌ای ندارین ‫یا می‌تونیم راجع‌به قرارهای بازی حرف بزنیم؟
‫حالت خوبه؟
‫انگلیسی من خیلی خوب نیست.
‫خانوده،، منو می‌شناسن...
‫واسه مدرسه‌ست.
‫باید همه اصول رو رعایت کنن.
‫با همدیگه انجامش بدیم؟
‫واقعا؟
‫آره، اگه از نظرت اشکالی نداره.
‫باشه آره، مرسی.
‫کدوم یکی مال توئه؟
‫مایلو ارواین.
‫اوه، خیلی بانمکه.
‫- آره. ‫- حباب رنگین‌کمانی.
‫اون حرف نداره.
‫شما و پرستار بچه، آنا.
‫اخیرا اختلافی باهم داشتین؟
‫نه.
‫نه، همه به خوبی باهم کنار میایم.
‫اون میونه خیلی خوبی با مایلو داره. ‫من...
‫والدین‌تون چطور؟
‫اونا نزدیک اینجا زندگی می‌کنن؟
‫ سلام، با آنا گارسیا تماس گرفتید.
‫ لطفا پیغام بذارید. - ‫- لعنتی.
‫نه.
‫بابام هیچوقت توی زندگیم نبوده ‫و مامانم...
‫والدین شما چی؟
‫والا باهم صحبت نمی‌کنیم.
‫آخرین باری که شنیدم توی پرتغال بود،
‫ولی این ممکنه تغییر کرده باشه.
‫اون مایلو رو نمی‌بره.
‫زحمتش براش زیاده.
‫- متوجه‌ام. ‫- و شما همینجا زندگی می‌کنین؟
‫- عه... ‫- اون برادرمه.
‫توی مهمان‌خونه زندگی می‌کنه.
‫گفتین که یه خواهر دارین؟ ‫ایشون هم اینجا اقامت دارن؟
‫نه، اون توی شهر زندگی می‌کنه.
‫الان داره میاد اینجا.
‫حس می‌کنم که فقط داریم صحبت می‌کنیم.
‫جریان چیه؟
‫پرونده پسرتون به کارآگاه آلکاراز سپرده شده.
‫داره به آدرس معلم میره
‫چون آقای ویلیامز جواب گوشیش رو نمیده.
‫این بهترین قدم بعدی‌ایه که می‌تونیم برداریم.
‫واقعا نیاز دارم که بهم قول بدین
‫هرکاری از دستتون بربیاد می‌کنین ‫تا بیارینش خونه.
‫خواهش می‌کنم.
‫بله، جناب.
‫ممنون.
‫اصلا یادم نمیاد که امروز صبح
‫بهش گفتم دوستش دارم یا نه.
‫کی داره بهت پیام میده؟
‫کلینیک.
‫- مار. ‫- سلام.
‫سلام. ‫اوه، مار.
‫- ممنون که اومدی. ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام، پسر.
‫اوه، ببخشید.
‫ببخشید... ‫ببخشید، از سر کاره.
‫کالین هستم.
‫رفیق صمیمی و شریک کاریمه.
‫باید بیانیه‌ای ازتون بگیریم.
‫آره، حتما.
‫میشه یه لحظه بهمون وقت بدین؟
‫هی. هی.
‫فقط یه اشتباه بزرگ رخ داده، خب؟
‫فقط یه سوءتفاهم بی‌تقصیر پیش اومده.
‫کالین، مدرسه چند ساعته که تعطیل شده.
‫خودت بگو چه سوءتفاهم بی‌تقصیری
‫حل شدنش چند ساعت طول می‌کشه؟
‫اوه، لعنتی.
‫از...
‫از سر کاره.
‫حساب فیلیپسه،
‫و من
‫الان حوصله سروکله زدن باهاش رو ندارم.
‫می‌دونی، من...
‫خودم به حساب فیلیپس رسیدگی می‌کنم.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫مرسی. ‫یه لحظه.
‫به آنا زنگ می‌زنم.
‫جواب نمیده؟
‫نه، کل عصر جواب نداده.
‫هی.
‫این گوشی آناست.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫گوشی آناست.
‫تو عاشق جنی میشی. ‫اون عالیه.
‫- خیلی... ‫- سلام.
‫- اوه، اومد. ‫- خیلی ببخشید.
‫هوف!
‫شوهرم امروز مسئول پسرمونه،
‫پس از این مشکلات کوچیک پیش میاد.
‫- باشه. ‫- ولی الان دیگه اینجام!
‫پس الکس، همونطور که مطمئنم ‫می‌تونی حدس بزنی،
‫خیلی دوست دارم درمورد کارفرمات ‫آقای لوگان باهات حرف بزنم.
‫اوه، اون بدش میاد کسی آقای لوگان صداش کنه.
‫- لی صداش کن. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫باشه.
‫پس دوست دارم درمورد لی باهات حرف بزنم.
‫می‌دونم که اون
‫الان چند ساله با یه نشریه کار می‌کنه،
‫ولی خیلی دوست دارم که نشریه ما رو در نظر بگیره،
‫چون فکر می‌کنم که استراتژی بازاریابیش
‫نیاز به بازسازی کامل داره.
‫- اوهوم. ‫- درحال حاضر تا قرون آخر...
‫بودجه تبلیغاتش ‫داره خرج فیسبوک میشه،
‫که کاملا طرز فکر رو درک می‌کنم...
‫مخاطب‌های اصلی اون زن‌های پخته‌تر هستن.
‫ولی این پیشنهاد منه که...
‫- ممنون. ‫- برندن خیلی باهاش کمک کرد،
‫می‌خوام داستان‌های لی ‫به گوش مخاطب‌های جوون‌تر برسه.
‫اونا با هرکسی می‌تونن ارتباط برقرار کنن.
‫[ریچی: بطری آب جیکوب کجاست؟]
‫[توی جلسه‌ام، از خودش پرسیدی؟]
‫ببخشید.
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫امروز سرسام‌آور بود.
‫واسه من نه، بلکه واسه یه مامان دیگه.
‫یه بچه گم شده.
‫وای خدا، چه اتفاقی افتاده؟
‫یکی از در مدرسه بردتش،
‫و از اون موقع دیگه کسی ندیدتش.
‫ولی مقررات مدرسه خیلی سفت و سختن
‫که بچه‌ها فقط باید همراه والدین
‫یا پرستار بچه برن، پس...
‫آره، واسه ما همینطوریه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫یعنی، همسرم که همینو گفت.
‫آره.
‫[ریچی: آره، اون زیادی خسته‌ست و داره گریه می‌کنه. ‫میشه باهاش حرف بزنی؟]
‫آره. ‫راستش می‌دونی چیه، جنی؟
‫- خودم می‌تونم بخونمش... ‫- باشه.
‫حس می‌کنم توی خونه بهت نیاز دارن.
‫- آره. ‫- آره؟
‫باشه. آره.
‫سریع تمومش می‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام، عزیزم.
‫ببخشید که مزاحمت شدم.
‫اون خیلی سراغت رو می‌گیره.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫آره، باشه. ‫آها.
‫مامانی؟
‫سلام، عزیزم.
‫کجایی؟
‫می‌خوام موقع خواب پیشم باشی.
‫- آره. ‫- زود بیا.
‫میام می‌خوابونمت. ‫آره.
‫با آنا حرف بزنیم.
‫آها. ممنون.
‫هی، آنا هرگز بهش صدمه نمی‌زنه.
‫اون...
‫پیش توئه؟ ‫کجاست؟
‫اون کجاست؟
‫- بهمون بگو کجاست؟ ‫- چی؟
‫- کجاست؟ ‫- چی؟
‫آنا، باید بهمون بگی که اون کجاست.
‫- چی شده؟ ‫- آنا!
‫مایلو پیش من نیست. ‫من این هفته سرکار نیستم.
‫اینجا نیست. ‫اینجا نیست.
‫- من این هفته سرکار نیستم! ‫- چی؟
‫بهتون که گفتم، مایلو پیش من نیست.
‫گوشیم رو جا گذاشتم. ‫داشتم میومدم دنبال گوشیم.
‫به جاش قراره فردا صبح بریم.
‫چه اتفاقی واسه مایلو افتاده؟
‫- نمی‌دونیم. نمی... ‫- آقا و خانم ارواین؟
‫کارآگاه آلکاراز با معلم مایلو صحبت کرده.
‫میگه که زنی به اسم کری فینچ ‫مایلو رو برده.
‫کری فینچ کیه؟
‫راستی، من کری‌ام.
‫آنا. ‫خوشوقتم.
‫پس تو واسه کی کار می‌کنی؟
‫جنی کامینسکی.
‫چی...
‫ریچی!
‫- آه... ‫- ریچی!
‫آره، آره...
‫- چی شده؟ ‫- فقط دارم مسخره‌بازی در میارم.
‫حالت خوبه؟
‫باشه.
‫درمورد پرستار بچه‌تون کری فینچ ‫چی می‌تونین بهمون بگین؟
‫21 سالشه.
‫سه ماهه که از بچه‌مون مراقبت می‌کنه.
‫آدم ساکت، خجالتی و مهربونیه.
‫اخیرا رفتارش عجیب نشده بود؟
‫نه.
‫تا حالا دیدین که خشونت به خرج بده؟
‫معلومه که نه. ‫من هرگز...
‫خانم کامینسکی؟
‫اوه ببخشید، چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫خانم، هرچی که بتونین بهمون بگین
‫ممکنه بیشتر از چیزی که فکرش رو می‌کنین ‫بهمون کمک کنه.
‫آخه وقتی گفتین خشونت،
‫منو یاد یه روزی انداخت که فکر کردم
‫می‌خواست جیکوب رو بزنه.
‫ولی کلا اشتباه فکر کرده بودم.
‫اصلا نمی‌دونم چرا دارم اینو میگم.
‫چی؟
‫نه، نه.
‫پس حداقل یه بار اقدام کرده بود ‫که پسرتون رو کتک بزنه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫داشت یه مگس رو می‌زد.
‫دیدم دستش بالا رفت ‫و من داد زدم
‫و جیکوب رو ازش دور کردم،
‫و بعد مگس رو دیدم.
‫از خجالت آب شدم.
‫صد در صد مطمئنم که ‫داشت یه مگس رو می‌زد.
‫خانم کامینسکی، ماریسا ارواین یه پیام دریافت کردن،
‫ظاهرا از طرف شما ‫که یه قرار بازی با پسرتون هماهنگ کردین...
‫آره، ولی من اصلا اون پیام رو نفرستادم.
‫متوجه این هستیم.
‫ولی بعد کری فینچ امروز عصر ‫مایلو ارواین رو
‫از آکادمی بیشاپ تحویل گرفته،
‫و از اون موقع دیگه کسی اونا رو ندیده.
‫پس فکر می‌کنین که کری پیام رو فرستاده ‫و خودش رو جای من زده؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫و حالا اون سیمکارت دیگه در شبکه نیست.
‫یعنی چی، یه گوشی اعتباری بوده ‫یا...
‫پس همه اینا برنامه‌ریزی شده بود؟
‫کارآگاه کدوم گوریه؟
‫تا حالا شده که کسی متوجه ورود خواهرت نشه؟
‫چرا اینقدر طول کشید برسه؟
‫اون موقعی بهم پیام داد ‫و گفت
‫که اسکای‌وی شلوغه.
‫به من گفت که داره از آپارتمانش میاد.
‫- ممنون که اومدی. ‫- اوهوم.
‫- هی. ‫- نه.
‫تو نمی‌تونی گریه کنی.
‫- اوه. ‫- باشه؟
‫- طاقتش رو ندارم. ‫- ببخشید. متاسفم.
‫آره. خب، بایدم باشی،
‫چون مهم منم.
‫هی.
‫پیداش می‌کنیم.
‫- آره. ‫- باشه؟
‫اوهوم.
‫- پیداش می‌کنم. ‫- اوهوم.
‫سلام، کال.
‫سلام، لیا.
‫سلام.
‫خیلی‌خب، باید آت و آشغالت رو جمع کنی، برایان.
‫خیلی‌خب.
‫خب دقیقا چی می‌دونیم؟
‫خب، یه پرستار بچه دیگه مایلو رو ‫دم مدرسه سوار کرده.
‫اسمش کری فینچـه.
‫از اون موقع دیگه کسی مایلو رو ندیده.
‫- این کری رو می‌شناسیم؟ ‫- نه.
‫اون واسه یه مامان دیگه به اسم جنی کامینسکی کار می‌کنه.
‫آها.
‫و درمورد جنی چی می‌دونیم؟
‫من توی گردهمایی مدرسه دیدمش.
‫به نظر آدم خوبی میومد. ‫آدم عادی‌ای بود.
‫آره؟ ‫خب، من می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫چیه؟
‫فقط شروع نکن، لطفا.
‫اون باید بابت خیلی چیزها جواب پس بده.
‫بله درسته، ولی نه به تو.
‫باشه، ولی یکی باید تحقیق کنه.
‫آخه باید علائم هشدار دهنده‌ای بوده باشه.
‫ما که اینو نمی‌دونیم.
‫خب، آدم‌های عادی و سر به زیر
‫که بچه‌ نمی‌دزدن.
‫یعنی، اصلا می‌دونیم که نقدهای مثبتش ‫رو چک کرده یا نه؟
‫خدایا!
‫فقط لطفا، یه بار دارم ازت می‌خوام...
‫باشه. ‫هی هی، بیراه هم نمیگه، خب؟
‫ببینین، اگه این قضیه حتی ذره‌ای هم حقیقت داشته باشه،
‫اونوقت جنی کامینسکی از لحاظ قانونی ‫سهل‌انگاری کرده.
‫این جریان زندگیش رو نابود می‌کنه.
‫اون مقصر میشه.
‫[ده روز قبل]
‫خیلی مهمه که چنین سرمشقی به جا بذاری.
‫پسرها باید ببینن که پدرشون شام می‌پزه،
‫ظرف و لباس می‌شوره.
‫ما باید خلاف باورهای مردمی ‫رو یاد بچه‌هامون بودیم.
‫ویکتور یه پدر خانه‌دار است.
‫اوه، باشه. ‫پس کار نمی‌کنی؟
‫نه، من به زندگی توی خونه متعهد شدم.
‫این فوق‌العاده نیست؟
‫کاش شوهر من اینقدر مدرن بود.
‫چه پسر خوش شانسی داری.
‫اوه، راستش دوتا داریم.
‫مثل اولی نیست، باور کن.
‫اولی اولیه.
‫دومی حکم ده رو داره.
‫تو فقط جیکوب رو داری، درسته؟
‫درسته.
‫باشه، پس باید درمورد مراسم جمع‌آوری اعانه حرف بزنیم.
‫اوه.
‫- مراسم جمع‌آوری اعانه؟ ‫- برای مدرسه.
‫من هر سال مسئولش هستم،
‫ولی بدون داوطلب از پسش برنمیام.
‫باشه. ‫دقیقا داوطلب شدن برای چی؟
‫رزرو مکان‌ برگزاری،
‫هماهنگ کردن غذا، موسیقی ‫و این چیزها.
‫یه جورایی ناگفته‌ست،
‫ولی والدینی که فقط یه بچه دارن ‫بیشتر کمک میدن.
‫می‌دونی، تا در قبال بقیه والدین ناحقی نشه.
‫پس می‌تونم روت حساب کنم؟
‫باورم نمیشه.
‫وای، خدای من!
‫عجب، من...
‫خیلی به تو میاد.
‫نه، اصلا!
‫تو محشر شدی.
‫هر دومون معرکه شدیم.
‫ولی خیلی وقت بود که من این لباس رو نپوشیده بودم.
‫خیلی عجیبه.
‫آره، راستش منم همینطور.
‫حس می‌کنم که چند بار اینور و اونور دیدمت،
‫ولی اصلا فرصت نشده... ‫من ماریسا ام.
‫- جنی‌ام. ‫- سلام.
‫پسر تو هم دانش‌آموز کلاس آقای ویلیامزه، درسته؟
‫آره، جیکوب. ‫پسر تو...
‫- مایلو. ‫- باشه.
‫آره.
‫خیلی عجیبه.
‫حالت خوبه؟
‫آره؟
‫می‌دونی چیه؟
‫راستش من نیومدم که برم دستشویی.
‫فقط باید از اونجا فرار می‌کردم.
‫- خیلی طاقت‌فرساست. ‫- آره واقعا.
‫اگه برم دوتا لیوان نوشیدنی بیارم،
‫چی میگی؟
‫خوشحال می‌شم. ‫آره؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- بیا همین کارو کنیم.
‫باشه.
‫پیتر استاد قلقک دادنه.
‫می‌دونی، می‌خوابه روی زمین،
‫و با بالش قلعه می‌سازه،
‫و توی این کارها حرف نداره.
‫ولی وقتی پای بقیه کارها وسط باشه
‫مثل رسوندن و رفتن به دنبال بچه
‫و نوبت‌های دکتر، می‌دونی... ‫ناهار،
‫خوراکی، لباس، ‫فعالیت‌ها، کفش،
‫اصلا حالیش نیست.
‫توی باغ نیست.
‫احتمالا نباید توی سرویس بهداشتی بانوان
‫بدی شوهرم رو بگم.
‫چه با شخصیتانه، درست میگم؟
‫خب، من بعضی اوقات
‫توی صورت ریچی ‫بهش میگم پدرسوخته.
‫چی؟
‫و اصلا هم نمی‌فهمه.
‫آخه چطور نمی‌فهمه؟
‫من...
‫من سعی کردم قبل از به دنیا اومدن جیکوب ‫زبان اشاره یاد بگیرم.
‫یه مامان توی کلاس دوران بارداری‌ام بود
‫که مشکل شنوایی داشت ‫و منم با خودم گفتم که...
‫نمی‌دونم.
‫به هرحال، خیلی ادامه ندادم،
‫ولی چندتا از کلمات فحش رو یاد گرفتم.
‫پس یه روز، ‫من و ریچی داشتیم دعوا می‌کردیم،
‫و جیک هم توی اتاق بود، ‫واسه همین نمی‌تونستم
‫حرف زشتی بزنم.
‫هوم.
‫اوه!
‫و اون فکر کرد که داشتم می‌گفتم دوستت دارم،
‫که دعوا تموم بشه بره.
‫و منم...
‫هیچوقت درستش رو بهش نگفتم.
‫پس الان...
‫هرموقع که
‫بهم میگه معرکه‌ام انجامش میدم.
‫اوه، آره.
‫نمی‌دونم چطور همه این کارها رو می‌کنی.
‫تو خیلی معرکه‌ای.
‫- درست میگم؟ ‫- آره.
‫من از معرکه بودن خسته شدم.
‫دیگه نمی‌خوام معرکه باشم.
‫ولی ظاهرا الان دارم
‫واسه یه مراسم جمع‌آوری اعانه داوطلب می‌شم.
‫نه. نه. ‫سارا لارسن خامت کرد؟
‫آره، کم آوردم.
‫خب، تو واسه مراسم جمع‌آوری اعانه داوطلب نمیشی.
‫خب، همین الانش هم قبول کردم.
‫مطمئنم که قرارداد شفاهی لازم الاجرا نیست.
‫پس باید چیکار کنم؟
‫خب، اول باید
‫واسه یه سلفی گرفتن با من ژست بگیری، ‫چون...
‫باشه.
‫این لحظه باید ثبت بشه.
‫آره، درسته.
‫و بعد به سارا لارسن اطلاع می‌دیم
‫که تو وقت نداری برای مراسم جمع‌آوری اعانه
‫داوطلب بشی.
‫- نمی‌تونم این کارو کنم. ‫- مجبور هم نیستی.
‫خودم میگم. ‫منم میام.
‫به یه شرط. ‫تجدید نظر نمی‌کنی،
‫چون اون قطعا بحث مراسم جمع‌آوری اعانه ‫رو پیش می‌کشه.
‫وای خدا!
‫آره، می‌ذاره سکوت فضا رو بگیره.
‫ولی تجدید نظر نمی‌کنی، باشه؟
‫- قول میدم. ‫- خیلی‌خب.
‫حالا لبخند بزن.
‫باورم نمیشه که هر دومون...
‫می‌دونم. سرسام‌آوره.
‫می‌تونن این کارو کنن؟ ‫می‌تونن همینطوری اتاقش رو بگردن؟
‫چه می‌دونم.
‫گمون کنم.
‫این تنها عکسیه که از کری دارم.
‫اونقدرهام خوب نیست.
‫اصلا باورم نمیشه.
‫- اگه اون این کارو کرده، اونوقت... ‫- کرده خب.
‫- دم مدرسه سوارش کرده برده. ‫- پس تقصیر ماست.
‫ما استخدامش کردیم.
‫اون بخاطر ما به مدرسه دسترسی داره.
‫اون اگه می‌خواسته کسی رو بدزده،
‫ بدون ما ‫راهی پیدا می‌کرد.
‫بازم خب.
‫به نظرت بهتر نیست بریم دیدنشون؟
‫چی؟ نه!
‫جنی، نباید بهشون نشون بدی که ما مقصریم.
‫اگه فکر کنن که ما سهل‌انگاری چیزی هستیم چی؟
‫یه بچه پنج ساله گم شده،
‫اونوقت تو نگران اینی که ‫خودت رو از تقصیر دور کنی؟
‫گوش کن چی میگم.
‫این از اونجور کارهاست که توی ذهنت
‫به نظر فکر عالی‌ای میاد ‫چون آدم مهربونی هستی.
‫منم عاشقت همین توئم.
‫ما نمی‌تونیم همینطوری اینجا قایم بشیم، ‫درحالی که پسر خودمون صحیح و سالمه.
‫حس درستی نداره.
‫ولی چند ماه که بگذره، پشیمون میشی.
‫هرکاری که می‌کنی، ‫بابت هیچی عذرخواهی نکن.
‫[ساعت 7:35]
‫آقا و خانم ارواین، من کارآگاه آلکاراز هستم.
‫کارآگاه گرکو.
‫اجازه هست بیایم داخل؟
‫آره، البته.
‫99 درصد مواقع وقتی یه بچه گم میشه،
‫سوءتفاهمی بین والدین، پدربزرگ و مادربزرگ، ‫پرستار بچه‌ست.
‫ولی الان تقریبا پنج ساعته که مایلو گم شده.
‫سوءتفاهم نیست.
‫به علاوه، ما ردیاب پسرتون رو
‫توی پارکینگ مدرسه پیدا کردیم.
‫نابود شده.
‫خیلی‌خب.
‫قضیه باج‌گیریه؟
‫ما هیچ تماسی در خصوص باج
‫دریافت نکردیم.
‫گمون کنم که هیچ کدوم از شما هم ‫تماسی دریافت نکردین؟
‫- نه. ‫- تماس از دست رفته‌ای...
‫از شماره ناشناسی نداشتین؟
‫یا پیام‌های عجیب و غریب، ایمیل، ‫اینجور چیزها؟
‫نه.
‫ببینین، قضیه باید به پول مربوط باشه، درسته؟
‫آخه دیگه چه دلیلی داره...
‫ببینین، شما دوتا وضع مالی خوبی دارین، درسته.
‫ولی بیشتر از این، هر دوتون کار مالی می‌کنین،
‫که یعنی هر دوتون خیلی بیشتر از ‫سرمایه خودتون
‫به سرمایه دسترسی دارین.
‫مردم، یه آدم‌ربا، کری...
‫- آها. ‫- همچین چیزی رو می‌دونه.
‫خانم گارسیا، شما پرستار مایلو هستین، درسته؟
‫بله، من از مایلو مراقبت می‌کنم.
‫تا حالا با کری فینچ حرف زدین؟
‫نه.
‫دیدمش، ولی تا حالا باهم حرف نزدیم.
‫من یه عکس از کری فینچ دارم.
‫می‌خوام لطفا همه‌تون یه نگاهی بندازین.
‫به جاش نمیارم.
‫شرمنده.
‫نه، تا حالا ندیدمش.
‫پس پسرم دست اونه؟
‫پس اگه قضیه باجه، کِی خبری می‌گیریم؟
‫معمولا طی 24 ساعت تماس گرفته میشه،
‫ولی این چیزها دقیق نیستن.
‫و اگه چیزی نخواست...
‫اگه...
‫- قضیه پول نبود... ‫- نه.
‫چیزی نخواست، اونوقت...
‫لطفا، لطفا نگو.
‫- باید بدونم. ‫- ول کن. تو رو خدا نپرس.
‫مسئله آزار و اذیت یا قاچاق انسانه.
‫هی.
‫معذرت می‌خوام.
‫چرا شماره رو چک نکردی؟
‫آدم باید چک کنه، باشه؟
‫آخه...
‫چون مایلو اون بیرونه.
‫الان اون بیرونه.
‫ببخشید. ‫همچین منظوری نداشتم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫همچین منظوری نداشتم.
‫تو مامان عالی‌ای هستی.
‫کارت درسته، باشه؟
‫معرکه‌ای.
‫واقعا معرکه‌ای.
‫هی، گوش کن چی میگم. ‫گوش کن.
‫من...
‫خیلی متاسفم.
‫این جنی کامینسکیـه.
‫دوست منه.
‫با خودش وکیل آورده؟ ‫[روز 27ام]
‫- آره. ‫- هوم.
‫شرط می‌بندم حرف می‌زنه.
‫آدم‌ربایی مایلو یه کار خودی بود.
‫اونم می‌دونه که ما اینو می‌دونیم ‫و می‌خواد ازش
‫پیشی بگیره،
‫ثابت کنه بیگناهه.
‫آره، ولی اگه دهن باز کنه،
‫باید به حرف زدن ادامه بده،
‫حتی اگه ما دیگه
‫درمورد آدم‌ربایی ازش سوال نپرسیم.
‫می‌دونی، خدایی انتظار اینو نداشتم.
‫که این آدم‌های سر به زیر...
‫همدیگه رو بکشن.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»