ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
‫سال 1551. ‫ژاپن در آشوبه.
‫بعد از قرن ها حکومت، ‫حکومت مرکزی کنترل رو از دست داده...
‫و کشور وارد یه جنگ داخلی وحشیانه شده.
‫آشفتگی با فرماندهان ‫کاملا مسلحی به نام دایمیو حاکم میشه
‫که برای قدرت و قلمرو میجنگن.
‫در استان کوچیک اواری،
‫در یه قبیله معمولی مشهور به اودا،
‫یه سامورایی غیرمنتظره قصد داره ‫یه لشکرکشی خونبار راه بندازه
‫که هزاران نفر رو به کشتن میده
‫و مسیر تاریخ ژاپن رو ‫تا 300 سال آینده تعیین میکنه.
ژاپن 1551
‫اتفاق بزرگ در سال 1551 برای طایفه ی ‫اودا مرگ اودا نوبوهیده ی کبیره.
‫وقتی نوبوهیده فوت میکنه،
‫طایفه اودا فورا از هم میپاشه.
‫تو هرگز این قبیله رو رهبری نخواهی کرد!
‫مرگ، مرگ یه حاکم، ‫زمان نهایی بحران
‫در هر قلمرو، و در هر قبیله بود.
‫مایلیم یه قبیله رو ‫به عنوان یه خانواده در نظر بگیریم،
‫ولی اون نوع خانواده ای که ما ‫بهش فکر میکنیم نیست.
‫یه هسته مرکزی قوم و خویشی داره،
‫برادرانی که ممکنه برای یه موقعیت ‫رقابت کنن، ولی همچنین،
‫خدمتکاران، و مستخدمینی هم داره.
‫خویشاوندان همسر. ‫و همین طور، احزابی هم وجود داره.
‫و این لحظه ایه که احزاب ‫نیروشون رو آزمایش میکنن.
‫یه مشکل دیگه ی قبیله ی اودا این بود ‫که اونا قبیله ی نسبتا کوچیکی بودن،
‫و توسط قبیله های خیلی بزرگ تری ‫احاطه شده بودن.
‫بنابراین باید خیلی با استراتژی عمل میکردن
‫و با دقت بیشتری به این فکر میکردن ‫که اگه مثل یه ماهی کوچولو
‫بین وال ها قرار میگرفتن ‫چطور می خواستن زنده بمونن.
‫چون طایفه ی اودا در موقعیت ‫خیلی خطرناکی بودن،
‫اودا نوبوهیده با انتخاب پسر بزرگش، ‫اودا نوبوناگا به عنوان وارثش
‫خیلی از اعضای طایفه رو شگفت زده کرد...
‫کسی که، به دلایل مختلفی، ‫خیلی محبوب نبود.
‫بین برادران و پسرعموهای ‫نوبوناگا اختلاف نظرهای بزرگی وجود داشت،
‫و خیلی افراد زیادی هم بودن.
‫همگی اونا فکر میکردن ‫عملکرد بهتری نسبت به نوبوناگای جوان دارن.
‫رفتار نوبوناگا در مراسم خاکسپاری پدرش
‫به میزان حقارت پنداری که خیلی از ‫خویشاوندانش نسبت بهش داشتن اضافه کرد،
‫چون به جای اینکه یه رفتار ‫مناسب شخص عزادار داشته باشه،
‫یه مشت عود برداشت ‫و به سمت محراب پرتابش کرد.
‫ای احمق!
‫نوبوناگا به تواناییش در سریع ‫عصبانی شدن مشهور بود.
‫اون یه آدم خیلی بدرفتار و بزهکار بود.
‫و بنابراین افراد زیادی، ‫هم درون قبیله ی اودا
‫و هم در طایفه های دایمیو ‫که با قبیله اودا متحد بودن،
‫اون رو به چشم یه احمق میدیدن.
‫داداش، خواهش میکنم!
‫در ژاپن، تشریفات مهم ترین چیزه.
‫و افراد قبیله، دوست دارن ‫کارها رو به روش قدیمی انجام بدن.
‫اون کاملا سنت رو کنار میذاره.
‫رفتار نوبوناگا نگرانی زیادی برای افرادی
‫که اون قرار بود رهبری شون کنه ایجاد کرد،
‫که یکی از اونا تکان دهنده کار ممکن رو کرد.
‫اسمش هیراته ماساهیده بود،
‫و قرار بود مشاور اعظم جدید وارث باشه.
‫اون از رفتار نوبوناگا خیلی وحشت زده ‫شده بود و با اون رفتار خیلی هم شرمنده بود،
‫به طوری که به نشانۀ اعتراض، ‫مرتکب خودکشی سامورایی شد.
‫به عبارت دیگه، شکمش رو شکاف داد.
‫این نوعی آیین بین بردن پوسته.
‫مواردی بودن که به مردم گفته شده ‫شکمشون رو شکاف بدن
‫و دل و روده شون رو بکشن بیرون.
‫این راهی برای کنترل داشتن ‫روی مرگ یه شخص بود.
‫ولی همچنین می تونست،
‫در بعضی موارد، راهی برای ‫راه اندازی یه تظاهرات باشه.
‫می تونسته راهی برای وارد کردن ‫شوک به بقیه برای انجام کاری باشه.
‫ماساهیده احتمالا داشته این پیام رو ‫به بقیه افراد قبیله اودا میرسونده، «ببینین،
‫اگه فکر میکنین نوبوناگا چنین آدم ‫احمق و ناهنجاریه،
‫و به من احترام میذارین،
‫خودکشی من باید یه نشونه ای باشه که شاید
‫نوبوناگا واقعا اون آدمی نبوده ‫که می خواستین ازش حمایت کنین.»
‫از روز اول، جون نوبوناگا در خطر بود.
‫اون متوجه شد که مردی تنها ‫در قلمرویی خطرناک بود.
‫قلمرو خانوادگی هم همین طور.
‫در دوران سنگوکو، ‫ قتل در خانواده خیلی رایج بود.
‫پدرها پسرهاشون رو کشتن.
‫پسرها پدرهاشون رو کشتن. ‫برادران همدیگه رو کشتن.
‫و همه ی اینا برای تصاحب قدرت بود.
‫چون اون دختر دشمن مهلکش، ‫سایتو دوسان بود،
‫کسی که افعی مینو بود. ‫اون دختر افعی بود.
‫بنابراین سوءظن هایی وجود داشت
‫که اون ممکنه به اینجا اومده باشه ‫تا جاسوسی نوبوناگا رو بکنه...
‫اگه اون بمیره، برای ما خوبه.
‫اون خودخواهه.
‫فقط به خودش فکر میکنه.
‫این شک وجود داشت ‫که اون داره
‫با برادر کوچیکتر نوبوناگا، ‫نوبویوکی توطئه میکنه.
‫نوبویوکی کاملا تو خانواده تحسین میشد،
‫کاملا برعکس نوبوناگا ‫در وضع هوشیاری قرار داشت.
‫به بیانی، اون پسر خوب خانواده بود.
‫پسری که در سرتاسر زندگی پدرش ‫کرامتش رو حفظ کرده بود.
‫از شانس خوب نوبوناگا، ‫یکی از وفادارترین مستخدم هاش
‫اون رو از اینکه نوبویوکی میخواد ‫کودتا راه بندازه مطلع کرد.
‫خواهش میکنم من رو ببخش!
‫داداش بزرگم...
‫تو برادر من نیستی.
‫این جنبه ای از شخصیتش رو ‫نشون میده که...
‫عمیقا بی رحمه.
‫ریشه در تلاش برای بقا،
‫و ریشه در تلاش برای موفقیت داشت،
‫این روش نوبوناگا برای اعلام این بود
‫که یا همه چیز رو میگیره ‫یا در این راه میمیره.
‫شکست این فرد
‫نوبوناگا رو به عنوان نیرویی که باهاش شناخته بشه مطرح کرد.
‫با ریشه کن شدن تهدیدهای ‫درون خانواده ی نزدیک خودش،
‫نوبوناگا توجه ش رو به سمت ‫آخرین و بزرگ ترین تهدید جلب کرد،
‫عه، برای سیطره ش بر استان اواری...
‫که تحت سیطره ی پسرعموش نوبوکاتاست.
‫نوبوکاتا اواری شمالی رو کنترل میکنه.
‫سه هزار نفر رو فرماندهی میکنه.
‫نوبوکاتا یه حریف قدرتمنده.
‫بنابراین، در این مقطع ‫دو جنگجوی آینده دار داریم.
‫رقابت بین اونا اساسا اجتناب ناپذیر بود،
‫چون هر کدومشون تقریبا ‫نصف اواری رو تو این مقطع تصاحب کرده بود
‫و می خواست قدرتش رو گسترش بده.
‫اونا نه تنها بر سر سرزمین ‫و قلمرو رقابت میکردن،
‫بلکه سر اینکه کی رئیس ‫خاندان اوداست هم رقابت میکردن.
‫و برای رسیدن به این هدف، فکر میکنم ‫نوبوناگا دنبال یه نبرد قاطعانه بود
‫که یا اون رو بسازه یا بشکنه.
‫برای اینکه اودا نوبوناگا تو جنگ مبارزه کنه، ‫یه ارتش پر از سامورایی لازم داشت.
‫هشتصد سال قبل از دوران نوبوناگا،
‫هیچ کس نمی خواست سامورایی خطاب بشه ‫چون به معنای «یک خدمتکار» بود.
‫ولی به تدریج معنایی که ما الان ‫میدونیم رو به دست آورد
‫مردانی که مترادف با شوالیه های ‫اسب سوار ژاپن باستان بودن.
‫درنهایت «سامورایی» معنای «بوشی،» ‫به عنوان طبقه جنگجویی به خودش گرفت.
‫البته، نمادین ترین سلاح ‫سامورایی کاتانا بود،
‫شمشیر ژاپنی.
‫افراد زیادی اون رو احتمالا بهترین شمشیری ‫میدونن که تا حالا در تاریخ جهان ساخته شده،
‫یه تیغه ی خیلی تیز، و ارتجاعی داشت، ‫که منحنی شده بود.
‫یه سامورایی رو قادر میساخت ‫که از ناحیه غلاف یه ضربه ی ویرانگر بزنه.
‫و همچنین به یه سامورایی ‫سوار بر اسب یه مزیت بزرگ میداد،
‫چون هر ضربه ای به سمت پایین ‫به یه سرباز پیاده ی در حال حمله...
‫با تموم نیروی حرکتی اسب ‫به سمت جلو اون رو برش میداد.
‫اینا جنگجویان تنومند شگفت انگیزی هستن.
‫اونا تا یه قرن چیزی به جز جنگ نمی شناختن.
‫برای این کار زاده شدن.
‫این افراد احتمالا بزرگ ترین جنگجویانی ‫هستن که تاریخ به خودش دیده.
‫نوبوناگا همچنان به سنت های ‫باستانی سامورایی پایبند بود.
‫ولی متوجه شد که جنگ در ژاپن ‫داره از شیوه قدیمیش فاصله میگیره.
‫به جاش، جنگ داره صنعتی میشه. ‫به یه ارتش بزرگ احتیاج بود.
‫میشه اودا نوبوناگا رو ‫اسکندر مقدونی ژاپن دونست.
‫اون احتمالا خلاق ترین رهبر نظامی زمانه
‫چون به طور باورنکردنی ‫از همه ی ایده های جدید استقبال میکرد.
‫تا زمان دوره ی نوبوناگا،
‫ارتش ها و نبردها امور کوچیکی بودن.
‫با بزرگ تر شدن ارتش ها
‫تحت فشار زنده موندن در مقابل رقبا،
‫نوبوناگا شروع به به کار گرفتن ‫بیشتر و بیشتر مردم عادی کرد.
‫اونا به آشیگارو معروف بودن.
‫روستاییانی بودن که برای ‫جنگیدن نظامی شده بودن.
‫پیاده نظام بودن.
‫افرادی بودن که به مدت تقریبا 400 سال
‫ تحت فرمان سامورایی ها زندگی کردن.
‫اونا غلام بودن،
‫برد ه ی فرمانروایان بزرگ بودن،
‫کسانی که اونا رو مثل پول خرد ‫تو جیب شون خرج میکردن.
‫ولی یه تفاوت خیلی بزرگ ‫بین آشیگاروی نوبوناگا،
‫در مقایسه با آشیگاروی سنتی وجود داره،
‫که چیزی بیشتر از یه روستایی ‫به همراه یه چوب هستن.
‫نوبوناگا اونا رو به طور مناسبی ‫مجهز میکنه و بهشون آموزش میده.
‫اون متوجه شد که با کمی وفاداری،
‫اون افراد خیلی موثر و خیلی خطرناک میشن.
‫این سربازها باارزش تر ‫از هر تعداد سامورایی بودن.
‫اونا از... اراذل و اوباش ‫تبدیل به یه ارتش شدن.
‫سال 1558، یک سال بعد از کشتن برادرش،
‫و با ملحق شدن ارتش جدیدش که تقریبا ‫3000 نفر اون هم عمدتا سربازان روستایی بودن،
‫نوبوناگا قلعه ش در اواری جنوبی رو ترک میکنه
‫و به سمت شمال لشکرکشی میکنه ‫تا رقیبش، نوبوکاتا رو درگیر کنه.
‫در جواب،
‫نوبوکاتا ارتش سه هزار نفری خودش ‫شامل سامورایی های کارکشته رو فرامیخونه
‫تا جلوی مهاجمان رو بگیرن و نابودشون کنن.
‫نوبوناگا تجربه کمی در فرماندهی جنگ داره
‫و با احتمالات زیادی روبروئه،
‫ولی اون یه برتری داره،
‫هدیه ای از طرف دنیای خارجی
‫که برای همیشه چهره ی ‫جنگ ژاپنی رو تغییر میده.
‫در سال 1543، ‫یه کشتی پرتغالی که از ماکائو میومده
‫در یک طوفان نابود میشه
‫و کشتی در یه جزیره ی کوچیک تو تانگاشیما،
‫در ساحل جنوبی ژاپن به گل میشینه.
‫احتمالا، سعی داشته، عه، ‫به سرزمین اصلی چین برسه.
‫و، چون این مورد اکثرا تو تاریخ ژاپن ‫دیده شده، یه اتفاقی اشتباها افتاده.
‫کسی که قصد نداشته بیاد ژاپن ‫سر از ژاپن درآورده.
‫حالا اونا این سلاح رو دارن، تفنگ شمخال.
‫به نظر دایمیوهای زیادی، ‫استفاده از سلاح های گرم
‫لزوما به معنی به دست آوردن ‫سریع منفعت نیست.
‫پر کردن اونا خیلی طول میکشید، ‫پر سر و صدا بودن، بد بو بودن،
‫و اگه بارون میومد، ممکن بود کار نکنن.
‫بنابراین، در بخش دایمیو ‫تردیدهای زیادی وجود داشت
‫که شمخال ها رو کاملا بین خودشون بپذیرن...
‫ولی اودا نوبوناگا کمتر نگرانه.
‫اون اهل یه قلمرو کوچیک تره،
‫پس می دونسته که باید از هر مزیتی ‫که میتونه استفاده کنه
‫تا دشمن های بزرگ تر رو شکست بده.
‫پس، اشتیاق خیلی بیشتری داره ‫که شمخال ها رو اول از همه باب کنه.
‫اون از اولین نفرهایی بود ‫که توانایی نظامی اونا رو متوجه شد،
‫و می تونست هزینه خرید ‫تعداد زیادی تفنگ رو تامین کنه،
‫که همین قضیه چیزیه که اونا رو ‫از بخشی از میادین نبرد بودن
‫به ارتش مسلط تبدیل کرد.
‫وقتی نوبوکاتا و نوبوناگا وارد درگیری شدن،
‫نوبوناگا تصمیم گرفت حمله کنه. ‫قلعه کیوسو رو ترک کرد،
‫و نیروهاش رو به سمت ایواکورا حرکت داد،
‫جایی که نیروهای نوبوکاتا بودن.
‫نوبوناگا حدودا سه هزار ‫سرباز در این زمان داشت.
‫و احتمالا یه چیزی حدود ‫400 یا 500 عدد تفنگ داشت.
‫در مقابل اون، ‫نوبوکاتا تقریبا سه هزار سرباز داشت.
‫اونا احتمالا کمی بهتر مجهز شده بودن.
‫باید آماده ی مردن باشین.
‫برین!
‫از نظر فردی، ‫برای هر دوی نوبوکاتا و نوبوناگا،
‫این جنگ مرگ و زندگی بود.
‫اگه اونا نیروهای ‫مقابل رو کاملا نابود نکنن،
‫احتمالش هست که، هر کسی که شکست بخوره،
‫فرمانبردارها ممکنه به جناح مقابل برن
‫و اینجوری بازنده به طور کامل نابود میشه.
‫آماده.
‫نوبوناگا مجبور بود دشمنش رو فریب بده
‫تا در فاصله حدودا 100 متری ‫به طرف منطقه کشتار پیشروی کنه.
‫آماده.
‫آتش!
‫آتش شلیک پشت سر هم تفنگداران
‫حتی بزرگ ترین دشمنان رو ‫هم نابود میکرد، چه زره پوش چه غیر زره پوش.
‫ولی پر کردن خشاب تفنگ خیلی زمانبره.
‫و بنابراین، نبرد درنهایت...
‫به تدریج تبدیل به جنگ سرد شد.
‫در این نبرد، با یه ارتش روستایی بزرگ
‫در مقابل یه ارتش برگزیده بزرگ سر و کار ‫داریم که از بالا به این افراد نگاه میکنن.
‫وقتی این سامورایی های ‫خسته وارد نبرد میشن،
‫در مقابل کسانی میجنگن که چیزی برای از دست ‫دادن ندارن اما همه چیز برای به دست آوردن دارن.
‫جنگ با سلاح سرد وحشیانه تر از چیزیه ‫که یه نفر میتونه تصور کنه.
‫به حدی نزدیکی که چیزی ‫که حریفت صبحونه خورده رو بو بکشی.
‫به حدی نزدیکی که نور مرگ رو ‫وقتی که شمشیرت رو
‫به دل و روده شون فرو میکنی ‫تو چشم های اونا ببینی.
‫در همین حین، گلوله هایی ‫تو هوا در حال پرواز هستن.
‫صدای داد و فریاد افراد به گوش میرسه،
‫هم از فریادهای جنگ ‫و همچنین ناشی از زخمی شدن.
‫باید مثل جنگیدن در جهنم باشه.
‫بعد از سه ساعت... ‫افراد نوبوناگا دست بالا رو میگیرن.
‫به نیروهای نوبوکاتا غلبه میکنن ‫و اونا رو کاملا شکست میدن.
‫تا پایان جنگ، گفته میشه
‫بیش از 1200 نفر کشته شدن.
‫برای چنین جنگ کوچیکی ‫این میزان تلفات باورنکردنیه.
‫نیروهای ایواکورا تحت فرمان نوبوکاتا
‫به قلعه ایواکورا عقب نشینی میکنن...
‫جایی که سه ماه درمقابل یه محاصره ‫مقاومت میکنه، ولی درنهایت سقوط میکنه.
‫نوبوکاتا کشته شده...
‫و نوبوناگا به عنوان تنها فرمانروای ‫استان اواری باقی میمونه.
‫درنتیجه ی نبرد اوکینو،
‫نوبوناگا بالاخره به سیطره ش ‫روی اواری مهر نهایی رو میزنه.
‫اون فرمانروای اودا بود.
‫نوبوناگا، در کل دوران جوانیش، ‫درحال تبدیل شدن به یه فرمانده ماهر تواناست.
‫اون دیگه «احمق اواری» نبود.
‫اون در ارتش خودش، ‫قوت ها و نقطه ضعف های
‫سامورایی سنتی رو متوجه شده بود...
‫... مزایای سربازهای روستایی،..
‫و اهمیت تکنولوژی.
‫این، به نظر من، ‫نقطه تغییر در جاه طلبیش بود.
‫ارتش نوبوناگا احتمال داره
‫پیروزی اون در اواری رو ‫نشون داده باشه
‫که الان میتونه هر جای دیگه ای رها بشه.
‫نه سال خونین بعد از مرگ پدرش،
‫نوبوناگا هم اکنون رهبر ‫بی چون و چرای استان اواری شده.
‫ولی سلطنتش درحالی که تهدید ‫جدیدی از سمت شرق ایجاد شده شروع شده.
‫ایماگاما یوشیموتو، یکی از ترسناک ترین ‫دایمیوها، یا فرماندهان جنگی ژاپن،
‫با یه ارتش بزرگ پشت سرش تو راهه.
‫هدفش کیوتوئه، پایتخت کشور ‫و مرکز سنتی قدرت نظامی.
‫و برای رسیدن به اونجا، ‫مستقیم از راه اواری حمله میکنه.
‫اگه موفق بشه،
‫جاه طلبی های خود نوبوناگا ‫با یه ضربه ویرانگر روبرو میشه.
‫احتمالا شیش نفر، یا هشت نفر بودن،
‫عه، دایمیویی واقعا قدرتمند
‫که میتونه به چیزی که ما به عنوان ‫وحدت ملی بهش نگاه میکنیم ضربه بزنه.
‫و این یعنی، عه، ‫تصرف پایتخت، کیوتو.
‫خاندان ایماگاوا متحد بودن.
‫هدف ایماگاوا یوشیموتو گرفتن کیوتو بود.
‫به این منظور، باید به پایتخت حمله میکرد.
‫و برای حمله به پایتخت، ‫اول باید از استان اواری عبور میکرد.
‫ولی نوبوناگا نمی خواست ‫به ایماگاوا اجازه عبور بده.
‫نوبوناگا مصمم بود که درمقابل ‫پیشروی ایماگاوا در مرز خودش مقاومت کنه.
‫در نتیجه، اونا هیچ چاره ی دیگه ای ‫به جز حل این قضیه با جنگیدن نداشتن.
‫در درگیری با اودا،
‫ایماگاوا یوشیموتو تموم برتری ها رو داشت.
‫ایماگاوا یوشیموتو ارباب یه قلمرو خیلی بزرگ،
‫خیلی ثروتمند، و خیلی قدرتمند بود.
‫ارتش اون در بعضی از تاریخچه ها
‫به بزرگی 45 هزار سرباز آورده شده.
‫یه تخمین منطقی تر هم 25 هزار سربازه.
‫ولی همچنان، خیلی بیشتر ‫از چیزیه که نوبوناگا میتونه باهاش بجنگه.
‫اون به نسبت دوازده به یک ‫به ارتش نوبوناگا برتری عددی داشت.
‫پس، با ارتش بسیار برتر ایماگاوا،
‫اون پیش بینی میکرد که بتونه وارد بشه، ‫نوبوناگا رو شکست بده،
‫و به راهش تا کیوتو ادامه بده.
‫بنابراین، با حمله به تعدادی ‫از قلعه های مرزی نوبوناگا کارش رو شروع کرد
‫و به راحتی اونا رو تسخیر کرد.
‫سامورایی که اون برای فرماندهی این ‫ماموریت میفرسته توکوگاوا ایه یاسو نام داره.
‫ایه یاسو جوانه، ولی یه رزم آرای خیلی عالیه.
‫اون به یوشیموتو خدمت میکنه.
‫اون هم به شدت جاه طلبه
‫و فکر میکنه که آینده ‫میتونه براش خیلی بزرگ تر باشه.
‫ژنرال های نوبوناگا به خوبی میدونن ‫که احتمالات علیه اوناست
‫و تعداد نفرات هم علیه اوناست، ‫بنابراین بهش اصرار میکنن
‫که کاری که مرسومه رو انجام بده، ‫اینکه پنهان شدن در یه محاصره
‫بهترین موقعیت دفاعیه که میتونن داشته باشن
‫و سعی کنن تحمل کنن، ‫شاید شانس به سراغ اونا اومد.
‫نوبوناگا در این خصوص ‫نظر کاملا متفاوتی داره.
‫اون میخواد یه چیز غیرمنتظره، ‫و غیرعادی رو کنه،
‫چیزی که دشمن رو ناآماده گیر میندازه
‫و امیدواره که این ریسک
‫برای تغییر شرایط جوری که ‫به نفع اون باشه کافی باشه.
‫یکی از بزرگ ترین توانایی های ‫نوبوناگا در واقع ظرفیت سازماندهی اونه.
‫اون تعداد سرباز کمتری داشت،
‫ولی هوش بهتری داشت.
‫و این یه مثال دیگه ‫از استعداد نوبوناگاست.
‫اون سرتاسر استان دیده بان داره
‫که بهش در یه بازه زمانی روزانه، ‫اگه نگیم ساعتی، اطلاعات میدن.
‫حرکت دشمن، قدرتشون،
‫جایی که اردو زدن، کاری که دارن میکنن.
‫اون همه ش رو میدونه.
‫دیده بانی نوبوناگا اردوگاه یوشیموتو رو
‫بالای کوهی به نام ‫کوه اوکهازاما پیدا کرده بود.
‫ایماگاوا یوشیموتو با 5000 سرباز ‫در اوکهازاما اردو زده.
‫این یعنی مابقی ارتشش جای دیگه ای هستش.
‫پس، به طور کلی، ‫این تصویر به ذهن میاد که،
‫آره، ایماگاوا یوشیموتو ‫این ارتش عظیم رو داره،
‫ولی خیلی شکسته شده.
‫خیلی تقسیم شده.
‫پس بنابراین، نوبوناگا نتیجه میگیره ‫که اگه بتونه رهبر ارتش دشمن رو بکشه،
‫کل ارتش باید فرو بریزه. ‫هیچی دیگه نمیتونه یکپارچه ش کنه.
‫بنابراین، مجبور نیست اونا رو شکست بده.
‫تنها کاری که باید بکنه ‫کشتن ایماگاوا یوشیموتوئه.
‫تصمیم میگیره که یه حمله ی ‫غافلگیرکننده ترتیب بده.
‫در این دوره ی جنگ های داخلی، ‫بیشتر نبردها طبق رسوم انجام شدن.
‫در فضاهای باز جنگ شده. ‫همه شون روی محاصره ها سرمایه گذاری کردن.
‫هیچ کس تا حالا سعی نکرده ‫یه حمله غافلگیرکننده مثل این ترتیب بده.
‫ولی نوبوناگا تمایل داشت با تعداد کم ‫به ارتش های خیلی بزرگ تری حمله کنه،
‫درمقابل مشکلات بزرگ، ‫تا وقتی فرصت رو فراهم دید اون رو دریابه.
‫تا در شب حمله کنه ‫یا با غافلگیری حمله کنه.
‫این یه علامت اولیه ی واقعی ‫از اینکه نوبوناگا چقدر باهوش،
‫مبتکر، و مایل به تفکر خلاقانه ست.
‫در این زمان، نوبوناگا و ارتشش
‫اطراف اردوگاه یوشیموتو مستقر شده بودن.
‫ایماگاوا یوشیموتو داشت ‫آیین معاینه سر رو اجرا میکرد.
‫و این یه رخداد بود که طی اون ‫یه فرمانده جنگی، یه فرمانده،
‫سر دشمنان شکست خورده ‫بهش هدیه داده میشد.
‫اونا آراسته میشدن، شسته میشدن، ‫پیرایش براشون انجام میشد.
‫به طریق عجیبی،
‫آیین هم یه کار مخوف
‫برای انتقام گیری و تحقیر دشمن بود،
‫که سرش مثل یه جسم ‫معمولی جولان داده میشد بود،
‫و هم اینکه، ‫نوعی احترام در این کار نهفته بود.
‫اینکه این سرها باید دیده میشدن،
‫به طریقی که، به صاحبین ‫قبلی اونا ادای احترام بشه.
‫ایماگاوا یوشیموتو در وضعی که ما ‫بهش میگیم حالت غیر رزمی قرار داره.
‫دارن میخورن، مینوشن،
‫این حقیقت که تا الان اوضاع ‫خیلی خوب پیش رفته رو جشن میگیرن.
‫این همون لحظه ایه که نوبوناگا منتظرش بوده.
‫ولی خطرناکه. ‫یه لحظه ی مرگ و زندگی برای نوبوناگاست.
‫ولی اون چاره ای نداره.
‫باید یوشیموتو رو بکشه.
‫مجبوره سر اون مار رو ببره.
‫نیروهاش به پیش میرن ‫و کشت و کشتار هر سرباز ایماگاوا
‫که دستشون بهش میرسه رو شروع میکنن.
‫ایماگاواها گیج شدن، ‫روحشونم خبر نداره که جریان چیه.
‫ایماگاوا یوشیموتو در واقع فکر میکنه ‫یه درگیری اتفاق افتاده
‫چون سربازانش نوشیدنی خورده بودن ‫و با هم دعواشون شده.
‫یه مدت زمان میبره ‫تا متوجه بشن بهشون حمله شده.
‫در همین حین، ‫نیروهای اودا دارن پیشروی میکنن.
‫سربازان ایماگاوا وحشت زده شدن. ‫دارن سلاح هاشون رو میندازن زمین.
‫با نهایت سرعت به سمت ‫تپه ها فرار میکنن.
‫فقط هرج و مرج شدیده.
‫و خیلی سریع...
‫یوشیموتو حدود 300 سرباز براش مونده. ‫پس، حالا اوضاع عوض شده.
‫این مبارزه ی خیلی سختیه.
‫و یکی از اون سربازان اودا میتونه ‫خودش شخصا به یوشیموتو حمله کنه.
‫ژنرال دشمن مرده.
‫نیروهای باقی مونده ی یوشیموتو ‫از هم گسیخته میشن و فرار میکنن.
‫کل مابقی نیروهای ایماگاوا ‫که جاهای دیگه مستقر شدن
‫میشنون چه اتفاقی افتاده ‫و تصمیم میگیرن عقب نشینی کنن.
‫نوبوناگا یه پیروزی ‫شگفت انگیز رو به سرانجام میرسونه.
‫نبرد اوکهازاما عملا فقط ‫15 دقیقه طول کشید،
‫با این حال یکی از تعیین کننده ترین ‫نبردهای تاریخ ژاپن بود.
‫حمله ی ناگهانی موفق اون واقعا ‫نشون میده اون یه نابغه ی استراتژیکه
‫که این قضیه در این دوره خیلی کمیابه.
‫بیشتر قبیله های کوچیک تر هرگز ‫جرئت نکردن با چنین حریف بزرگ تری روبرو بشن.
‫عه، ولی رفتاری که چندتا ‫از خدمتکاران خود نوبوناگا رو
‫در مراسم پدرش نگران کرده بود...
‫خودش رو اینجا به رخ میکشه.
‫نشون میده که اون بی پروا،
‫و خیلی ریسک پذیره، ‫ولی خیلی به دقت فکر کرده بود...
‫که احتمالاتی که اون زنده بمونه ‫و پیروز بشه چی هستن.
‫صرف نظر از نابود کردن ‫یکی از توده های اصلی قدرت
‫ژاپن مرکزی،
‫این کار اودا نوبوناگا رو ‫وارد مرکز توجه عموم کرد.
‫همچنین برای اون به عنوان ‫یه سکوی پرتاب عمل کرد
‫تا بتونه اتحاد مجدد ژاپن رو کلید بزنه.
‫نتیجه ی اوکهازاما این بود
‫که به نوبوناگا دو اتحاد خیلی مهم داد
‫که از اون تا چندین سال حمایت ‫و در پیروزی های آینده ش بهش کمک میکرد.
‫در اوکهازاما بود که نوبوناگا اولین بار
‫استعدادهای یک سامورایی جوان ‫در ارتشش رو ستایش کرد
‫- که به عنوان یه آشیگارو ملحق شده بود. ‫- بخور.
‫اسمش تویوتومی هیده یوشی بود.
‫هیده یوشی کارش رو به عنوان ‫یه پیاده نظام تو ارتش نوبوناگا شروع کرد.
‫ولی با مهارت های جنگیدنش ‫واقعا نوبوناگا رو تحت تاثیر قرار داد.
‫و این مهارت ها فقط محصور ‫به مبارزه تن به تن نبودن.
‫انگار اون این توانایی رو هم داشت ‫که بقیه رو ساماندهی کنه.
‫به عبارت دیگه، ‫داشت توانایی رهبر بودن نشون میداد.
‫و در نتیجه، ‫هیده یوشی ترفیع رتبه گرفت
‫تا به یکی از فداکارترین ‫و وفادارترین ژنرال های اون تبدیل بشه،
‫و کسی که تا حد زیادی ‫در تاریخ ژاپن تاثیر میذاره.
‫یک اتحاد مهم دیگه هم در نتیجه ی ‫اون نبرد شکل گرفت.
‫و یه اتحاد خیلی متفاوت
‫نسبت به رابطه ی بین ‫نوبوناگا و هیده یوشی بود.
‫مردی که ازش حرف میزنیم ‫توکوگاوا ایه یاسو نام داره.
‫وقتی یه مرد جوان بود، ‫توسط پدر خودش به عنوان گروگان
‫به طایفه ایماگاوا داده شد.
‫و ایه یاسوی جوان بزرگ شد ‫و انتظار میرفت در ارتش ایماگاوا خدمت کنه.
‫ولی رهبر طایفه ایماگاوا حالا مرده بود.
‫پس، ایه یاسو تصمیم گرفت سرنوشت خودش رو
‫با مردی که اربابش رو شکست داده بود ‫شریک بشه، اودا نوبوناگا.
‫این حقیقت که ایه یاسو ‫بیعتش رو خیلی سریع تغییر داد
‫نشون داد که بیعت ها در دوره ی ‫سنگوکو واقعا حاضر و آماده بودن.
‫قوانین دیگه ای وجود نداشت.
‫این جنگ تمام عیار برای کنترل ژاپن بود.
‫و همین طور کسانی که مایل بودن ریسک کنن
‫خیلی تمایل داشتن که خودشون رو
‫به کسانی که قوی تر یا موفق تر ‫به نظر می رسیدن پیوند بزنن.
‫اهمیت نبرد اوکهازاما اینه که، ناگهانی،
‫سه نفر هستن که سرنوشت ژاپن رو ‫شکل میدن، در کنار همدیگه،
‫اودا نوبوناگا، تویوتومی هیده یوشی، ‫و توکوگاوا ایه یاسو.
‫با بودن ایه یاسو و هیده یوشی در کنارش،
‫نوبوناگا لشکرکشی های خونینی ‫علیه رقباش ترتیب میده.
‫سرزمین های بیشتری ‫تحت پرچم اون درمیان.
‫بعدش، اون باشجاعت به کیوتو ‫حمله میکنه، پایتخت کشور.
‫از این زمان، نوبوناگا برنامه ریزی میکنه ‫تا شجاعانه ترین حرکتش رو انجام بده،
‫اتحاد مجدد کل ژاپن.
‫ولی اون اصلا دور از خطر نیست.
‫دایمیوهای دیگه ای هم هنوز هستن ‫که در غرب و شمال وجود دارن
‫که قدرت نوبوناگا رو تهدید کردن
‫چون مایل نبودن تسلیم سیطره ی اون بشن.
‫و کسانی که تبعیت از اون رو نمی پذیرن
‫طعم خشم اون رو میچشن، ‫طعم شمشیر اون رو میچشن،
‫چون اون هیچ اختلاف نظری رو نمی پذیرفت.
‫فقط اون دسته از افراد
‫که می خواستن فرایند اتحاد ژاپن رو شروع کنن.
‫این قضیه به طور اجتناب ناپذیری ‫رقبای نوبوناگا رو خشمگین کرد.
‫اونا می دونستن که نوبوناگا ‫قدرت رو برای خودش میخواد.
‫بنابراین، نبرد واقعی برای ژاپن ‫در آستانه ی شروع شدن بود.
ارائه شده توسط وبسایت مووی شو .::MovieSho.Com::.
Vahid. F:مترجم