[ یخ‌شکن ]
‫قطب جنوب - مارس ۱۹۸۵
‫لنینگراد. به: پیچوگین. ‫رئیس بخش قطبی.
‫محموله به ایستگاه قطبی ‫«روسایا» تحویل داده شد.
‫کاوشگران قطبی سوار شدند.
‫شرایط دشوار یخی ‫مانع پیشرفت ماست.
‫سرعت باد ۱۵-۱۷ متر بر ثانیه، ‫با تندبادهایی تا ۲۰-۲۵ متر بر ثانیه است.
‫بارش برف و باران.
‫در حال اتخاذ تدابیر لازم ‫برای رسیدن به آب‌های آزاد در اسرع وقت هستیم.
‫ناخدا پتروف.
‫- خب رسیدیم! بیاین تو بچه‌ها. ‫- بوریا، اینجا رو مثل خونه خودت می‌دونی، هان؟
‫بیاین تو.
‫این قطب‌نوردهای گردن‌کلفت اون بیرون، ‫اینجا هیچی نیستن جز یه مشت پنگوئن.
‫- به قفس‌هاتون خوش اومدین. ‫- پس ملوان‌ها هم باکلان هستن، درسته؟
‫- دیوشا، برگرد! ‫- لِو، چه خبره؟ بگیرش!
‫- دیوشا، وایسا! ‫- الان می‌ریم گرم شیم.
‫بچه‌ها، امروز روز فیلمه. ‫«دست الماس» رو داریم.
‫- کی با من میاد؟ ‫- عمراً.
‫بزن بریم بچه‌ها.
‫یالا!
‫با احتیاط بکشید بالا!
‫سمت چپ رو تراز کن! ‫تولیا، آروم و با دقت!
‫موتورخونه، قدرت رو ببر بالا!
‫اطاعت می‌شه.
‫تا ۹۰۰.
‫اطاعت.
‫دیوشا، وایسا!
‫صبر کن، من...
‫دیوشا، وایسا!
‫ببخشید. ‫دیگه تکرار نمی‌کنه.
‫دیوشا! ‫دیوشا!
‫سمساری‌ها و بازارهای ‫دست‌دوم رو بگرد.
‫سعی کن توجهشون رو جلب کنی.
‫طبیعتاً، هزینه‌ها با خودته. ‫اینم یه پولی برای تو.
‫- نه! ‫- یه بسته پول!
‫خواهش می‌کنم حرفه‌ای باش. ‫۵۰۰ روبل.
‫- سنیا، یالا دیگه. ‫- پول رو بگیر!
‫- نه!
‫کله‌ات عیب کرده؟
‫- دیوشا! ‫- نگاش کن!
‫- دیوشا! کجا داری می‌ری؟ ‫- بمون، دارم بهت می‌گم!
‫لِو، خواهش می‌کنم!
‫- تو هم دیروز عین همین بودی. ‫- گرفتم!
‫- سمیون سمیونویچ! ‫- سمیون سمیونویچ!
‫دیوشا!
‫میخائیل گروموف
‫طناب‌ها رو بکشید عقب!
‫محکم نگهشون دارید!
‫کی این سگ رو آورده اینجا؟
‫- برو گمشو از اینجا! کیش! ‫- سگ رو ببرید اونور!
‫کجا داری می‌ری؟
‫زیر بار معلق راه نرو!
‫- برو کنار! ‫- بذار رد شم!
‫- تولیا، لعنتی، نگهش دار! ‫- محکم نگهش دار!
‫فاصله بگیر!
‫- همه سالمن؟ ‫- گندش بزنن!
برای چی اون بالا نگهش داشتی؟ ‫نمی‌بینی داره وینچ رو یهو می‌کشه؟
‫تقصیر من بود، رفیق ناخدا! ‫سگه...
‫اومد جلوی راهمون.
‫طناب‌های پاره شده رو عوض کنید ‫و طناب‌های پشتی رو به ریل سمت چپ ببندید.
‫اون نباید این کار رو بکنه.
‫منظورت کشیدن طناب‌هاست؟
‫اون که مشکلی نداره. ‫اتفاقاً خوبه که این کار رو کرد.
‫ولی، نباید بار رو ‫محکم می‌کرد.
‫ناخدایی که خودش همه‌ی ‫کارهای فنی رو انجام می‌ده یعنی چی؟
‫یعنی چی؟
‫«یعنی چی؟»
‫یعنی نمی‌تونه فاصله‌اش رو ‫با خدمه‌اش حفظ کنه.
‫- فهمیدم. ‫- ۳۰ دقیقه بهتون وقت می‌دم!
‫- میام چکش می‌کنم. ‫- اطاعت.
‫عمراً. به من یاد دادن که یه ملوان ‫باید از ناخدای خودش بترسه.
‫وقتی ناخدای خودش رو می‌بینه، ‫یه ملوان باید...
‫-...بلرزه! ‫- رفیق معاون اول.
‫- چیه؟ ‫- یه کوه یخ درست روبرومونه.
‫ناخدا به پل فرماندهی. ‫فوریه.
‫دیوشا!
‫- دیوشا رو دیدی؟ ‫- نه!
‫نیکولایویچ، یه کوه یخ ‫درست روبرومونه. فاصله‌اش ۵ کابله.
‫از سمت چپش رد می‌شیم.
‫دیوشا!
‫دیوشا، فقط بهم بگو. ‫زبون آدمیزاد حالیت نمی‌شه؟
‫- سکان ۲۰ درجه به چپ. ‫- سکان ۲۰ درجه به چپ. اطاعت.
‫رفقا، یه کوه یخ ‫درست روبرومونه!
‫یا خدا.
‫- رفیق ناخدا، داره واژگون می‌شه. ‫- دارم می‌بینم.
‫- موتورها رو خاموش کن! ‫- موتورها خاموش. اطاعت.
‫- متوقفش کن. ‫- اطاعت.
‫لعنت بهش، سمیون سمیونویچ!
‫از زیرش برید کنار!
‫دیوشا!
‫از اونجا بیا بیرون!
‫لعنتی!
‫آدم افتاده تو آب! آژیر خطر! ‫آدم افتاده تو آب!
‫نردبون طنابی رو بندازید پایین! ‫طناب‌ها رو بندازید!
‫آندری، نمی‌تونیم بمونیم. ‫داره میاد سمتمون.
‫من می‌گم همینجا می‌مونیم.
‫رفیق ناخدا، ‫منتظر دستورات شما هستیم؟
‫- یه نفر رو با طناب بفرست پایین. ‫- چشم، کاپیتان!
‫- چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه! ‫- افسر عرشه!
‫تیمبالیستی رو با طناب بفرست پایین ‫تا کمک کنه اون مرد بیاد بالا.
‫پتروف، داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫یه نفر افتاده تو آب
‫در مقابل هفتاد نفر آدم تو کشتی. ‫آخرش می‌ریم زندان.
‫از غرق شدن می‌ترسی ‫یا از رفتن به زندان؟
‫وقتی ما رو بکشونن دادگاه، ‫حرف‌های من یادت می‌مونه.
‫یادت می‌مونه، پتروف. ‫اینو خوب به خاطر بسپار.
‫پل فرماندهی با موتورخانه تماس می‌گیره. ‫برید روی حالت مانور.
‫نصف قدرت به عقب.
‫رفتیم روی حالت مانور.
‫شنا کن بیا این‌طرف! ‫شنا کن بیا این‌طرف!
‫- تمام قدرت به عقب، موتور چپ رو خاموش کن. ‫- چشم. سکان وسط.
‫سکان وسط. ‫چشم.
‫عرشه رو خالی کنید! بجنبید! ‫منتظر چی هستید؟
‫عرشه رو خالی کنید!
‫- سکان وسط. کنترلش کن. ‫- کنترلش کن. چشم.
‫- کنترلش کن! ‫- کنترلش کن! چشم.
‫- همین‌طور ثابت نگه دار! ‫- ثابت نگه می‌دارم. چشم.
‫موتورخانه، قدرت رو زیاد کن.
‫این دیگه خیلی زیاده!
‫این دوای دردته.
‫رفقا، چی می‌تونم بگم؟
‫الان نمی‌خوام چیزی بگم.
‫می‌دونید، لِو... ‫آدم خیلی خوبی بود.
‫بیاید به یادش بنوشیم.
‫دهنت رو باز کن.
‫زبونت رو بیار بیرون.
‫خوب به نظر میاد.
‫البته فکر کنم تو الکل ‫یه کم زیاده‌روی کردیم.
‫و می‌تونست بدتر از این باشه.
‫صداش رو از دست داده. ‫ولی برمی‌گرده.
‫امیدوارم برگرده.
‫- می‌تونی بگی «آ». ‫- آ...
‫- و حالا «او». ‫- او.
‫قطعاً یه کم زیاده‌روی کردیم.
‫آندری؟
‫در رو قفل کردی، نه؟
‫من اومدم اینجا تا خسارت‌ها رو ‫گزارش بدم.
‫اول، پایه جان‌پناه سمت راست ‫آسیب دیده.
‫بین نقاط ۲۵ تا ۴۳.
‫بعدش یه فرورفتگی تو روکش بدنه داریم. ‫ولی این مهم نیست.
‫یه چیز بدتر هم هست.
‫آنتن رادار شکسته.
‫ساکت موندی؟
‫هر طور راحتی.
‫پتروف، نمی‌دونم این کاشف قطبی‌ات رو ‫نجات دادی یا نه؟
‫حالش چطوره؟
‫- تو کابینش حبس شده. ‫- فهمیدم.
‫فکر می‌کنم باید این رو ‫به لنینگراد گزارش بدیم.
‫- دقیقاً چی رو؟ ‫- همه چیز رو.
‫کاپیتان پتروف ‫برخلاف اعتراضات خدمه...
‫- منظورت ما هستیم؟ ‫- درسته. ما و بقیه.
‫تصمیمی گرفت که ایمنی کشتی رو ‫به خطر انداخت.
‫در نتیجه، یک ملوان کشته شد ‫و ما خسارت دیدیم.
‫باید بازرس بفرستن.
‫ازشون بخواه یه کم سم هم بیارن.
‫چرا؟
‫یه موش (خبرچین) تو کشتی داریم ‫و حالم رو به هم می‌زنه.
‫اصلاً آروم و قرار نداره.
‫رفیق بانیک، فکر کنم تو گفتی ‫که کاپیتان صلاحیت نداره.
‫نمی‌تونه فاصله‌اش رو حفظ کنه. ‫یادت میاد؟
‫آره.
‫نمی‌تونه فاصله‌اش رو حفظ کنه.
‫تو کارت خوبه. ‫خیلی پیشرفت می‌کنی.
‫من قطعاً می‌رم...
‫و به مقامات گزارش می‌دم.
‫بابای من کاپیتانه.
‫کشتی چقدر قشنگه!
‫می‌تونم عکس رو آویزون کنم؟
‫حتماً.
‫می‌تونی بری تو راهرو بازی کنی.
‫میخائیل گروموف
‫فِدکا، بیا با پاولیک بازی کن.
‫لیودا.
‫لیودا، این...
‫دلیل اومدن من بود.
‫شوهرت رفته دریا؟
‫تو بندرهای استرالیا پهلو می‌گیرن، ‫نه؟
‫ازش خواستی جوراب شلواری بخره؟
‫اشکالی نداره، لیودا.
‫- فهمیدم. ‫- نینا!
‫نینا!
‫می‌دونی، هر کسی می‌تونه ‫اتوی منو برداره.
‫تو همین طبقه یا طبقه بالا.
‫نینا، ما داریم طلاق می‌گیریم.
‫- چطور ممکنه؟ ‫- آره، داریم طلاق می‌گیریم.
‫لیودا.
‫رفقا.
‫ببخشید، اما همین الان ‫این خبر رو اعلام می‌کنم.
.یه پیغام از لنینگراد داریم
‫آناتولی کیریلوویچ.
‫- بله؟ ‫- بلند می‌خونیدش؟
‫- چرا من؟ ‫- لطفاً بخونید.
‫عجیبه.
‫پیام رادیویی.
‫«به دلیل خطاهای مدیریتی غیرقابل قبول»
‫«کاپیتان پتروف از سمت خود برکنار شد.»
‫«طبق این دستور، ‫ما یک کاپیتان موقت منصوب می‌کنیم...»
‫«آناتولی یِرِمیِف...»
‫به خوندن ادامه بده.
‫«تا زمان رسیدن ‫کاپیتان سِوچنکو»
‫«ظرف ۳ هفته.»
‫رفیق یِرِمیِف، مسئولیت کشتی رو ‫به عهده بگیر.
.حالا هم یه کمی ناهار بخوریم
‫تو کارآموزی؟
‫نه.
‫این سومین پرواز منه.
‫سعی کن فرمون رو نکَنی.
‫آه، منظورت دست‌های منه. ‫من همیشه همین‌طوریم.
‫مغزم زیادی فعاله. ‫دارم زیاد فکر می‌کنم.
‫بیشتر به نسل‌های آینده.
‫چی؟
‫اگه الان سقوط کنیم، ‫اونا چه ضرر بزرگی می‌کنن.
‫- قراره سقوط کنیم؟ ‫- نه، من خلبان خوبی‌ام.
‫فقط دارم حدس می‌زنم.
‫البته که یه کاپیتان مُرده، ‫ضرر بزرگی برای ملت شوروی محسوب می‌شه.
‫ولی مردم برای منم گریه می‌کنن. ‫مخصوصاً اگه دفتر خاطراتم رو پیدا کنن.
‫من به خوبی تسوی هستم.
‫اسم تسوی رو شنیدی؟
‫خلبانه؟
‫نه.
‫اون مال گروه «کینو»ئه.
‫- یا «فیلم» به انگلیسی. ‫- کدوم یکی؟
‫دارم خیارهای آلومینیومی می‌کارم
‫در مزرعه‌ای از بوم...
‫حواست باشه کجا داری پرواز می‌کنی!
‫اون یه شاعره.
‫و خیلی بااستعداده. ‫مثل خودم.
‫- می‌خوای به شعرهای من گوش کنی؟ ‫- نه.
‫بیخیال. بچه‌ها احتمالاً ‫تو مدرسه اونا رو می‌خونن.
‫عشق... ‫کار من نیست.
‫من بیشتر به درد جنگ می‌خورم.
‫جنگیدن و برنده شدن...
‫قطع کن.
‫باز داری بازی می‌کنی؟
‫الگوریتم‌های برنده شدن رو ‫تو مجله «علم و زندگی» چاپ کردن.
‫ولی فکر کردم استفاده از اونا ‫منصفانه نیست.
‫- باید خودم انجامش بدم. ‫- برو سر کارت!
‫یه هلیکوپتر می‌بینم.
‫وای، چه کشتی غول‌پیکری!
‫گروموف، اینجا ۲۷-۲۰۰ هست.
‫می‌بینمتون. ‫دارم برای فرود میام.
‫نیکولایویچ! ‫نیکولایویچ، صبر کن!
‫برات یه پای اُسِتی پختم.
‫- هنوز داغه. ‫- ممنونم، تیمور.
‫خدا به همراهت.
‫موفق باشی، آندری.
‫رفقا!
‫ممنونم که یه تیم عالی بودید!
‫- درود بر کاپیتان! ‫- درود!
‫ممنونم!
‫مواظب باش.
‫مبدل از کار افتاد
‫ لعنتی!
‫گروموف، تو کابین دود داریم!
‫- کپسول‌های آتش‌نشانی رو بیارید اینجا! ‫- کپسول‌ها رو بیارید!
‫بجنبید، انجامش بدید!
‫تو، ای کشاورز خیارهای آلومینیومی...
‫من آتیش گرفتم!
‫بجنب، بپر بیرون!
‫فاک!
‫رفیق کاپیتان، ‫حال شما خوبه؟
‫من کاپیتان موقت یِرِمیِف هستم.
‫تو یه کاپیتان موقت افتضاحی. ‫چه وضعیه!
‫تمام عرشه پر از روغن گرمایشیه.
‫این کاپیتان پتروفه
‫که نزدیک بود کشتی رو غرق کنه؟
‫- یه نفر افتاده بود تو آب. ‫- اون آدم الان کجاست؟
‫- نتونستیم نجاتش بدیم. ‫- این همون چیزیه که دارم می‌گم.
‫تا وقتی هلیکوپتر رو تعمیر کنن، ‫تو یه کابین خالی بگیر.
‫تو استرالیا پیاده می‌شی. ‫اونجا منتظرتن.
‫حالا می‌ریم پل فرماندهی.
‫چشم، رفیق کاپیتان.
‫حواست باشه کجا می‌ری. ‫کاپیتان داره میاد!
‫بیا اینجا.
‫چرا لامپ‌ها اینجا نیستن؟
‫- برقکار کجاست؟ ‫- سعی نکن منو گول بزنی.
‫منم قبلاً افسر اول بودم.
‫ببرش تو کابین کاپیتان.
‫- گمشو. بجنب! ‫- چشم!
‫چی گذاشتی روی میز نقشه‌خوانی؟ ‫چه وضعیه! میز رو تمیز کن!
‫این چیه اینجا؟
‫این مال منه، ‫رفیق کاپیتان.
‫رفیق ملوان، باید وسایلت رو ‫تو کمد کابینت نگه داری.
‫گفتم میز رو تمیز کن!
‫از همین حالا،
‫من اعلام جنگ می‌کنم با بی‌نظمی ‫و شلختگی تو این کشتی.
‫سوالی هست؟
‫- نه. ‫- ولی من از شما سوال دارم.
‫توجه: کاپیتان والنتین ‫گریگوریویچ سِوچنکو صحبت می‌کنه.
‫آماده حرکت به جلو بشید. ‫تمام قدرت به جلو!
‫ملوان‌ها به کاپیتان جدیدشون ‫سِوچنکو و.گ. خوشامد می‌گن.
‫با وجود همه سختی‌ها، کاپیتان ‫روحیه بالای خدمه رو گزارش می‌ده.
‫یعنی تو تنها کسی نیستی ‫که زن سابقت بهش پشت کرده.
‫ولی اگه کشتی تو یخ گیر کنه، ‫اونا مقصرش می‌دونن.
‫تو وزارتخونه منتظر معجزه هستن ‫یا هوای خوب؟
‫تنها چیزی که می‌خوان اینه که ‫از زیر مسئولیت در برن.
‫- اونا نتونستن سر چیزای ساده به توافق برسن... ‫- دیگه کافیه!
‫تو بهتره یه تصمیمی بگیری.
‫نگرانیت شوهرته یا کشتی یخ‌شکن؟
‫طلاق می‌گیری یا از شوهرت ‫حمایت می‌کنی؟
‫من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫کسی نیست که بتونم باهاش حرف بزنم.
‫تو وزارتخونه دارن ‫جابه‌جایی انجام می‌دن.
‫نگران نباش.
‫کاپیتانت یه راه حلی پیدا می‌کنه.
‫به هر حال.
‫دریای راس ‫۲ هفته بعد
‫- عقب‌نشینی کنیم. ‫- عقب‌نشینی می‌کنیم. چشم، کاپیتان.
‫بذار دوباره بزنیم بهش.
‫تمام سرعت به جلو!
‫چشم، کاپیتان.
‫چرا همش عقب و جلو می‌ریم؟ ‫تا کی می‌خوایم این کارو بکنیم؟
‫خسته شدی، نه؟ منم همین‌طور.
‫اگه این آشغال نبود، ‫مدت‌ها پیش رفته بودم خشکی.
‫تا یه ساعت دیگه ‫یه جلسه عمومی با خدمه می‌ذارم.
‫کولیا.
‫من کولیا کوکوشکین هستم.
‫اسم تو چیه؟
‫ویکتور؟
‫درست مثل ویکتور تسوی. ‫اسم خوبیه.
‫دیگه مزاحمت نمی‌شم.
‫سردته؟
‫از اون طرف بیا تو.
‫ویتالیا؟
‫بیا تو، ویتالیا.
‫رفقا.
‫نظر من اینه.
‫تا وقتی وایسادیم، ‫همش داره یخ می‌زنه.
‫باید حرکت کنیم.
‫ما دنبال ایده‌های دقیق هستیم.
‫- الان دیگه نمی‌تونیم خودمون بیرون بیایم. ‫- رفیق کاپیتان.
‫من قبلاً اینو پیشنهاد دادم.
‫نظرتون در مورد منفجر کردن چند بشکه ‫سوخت زیر بدنه چیه؟
‫این کار یخ رو می‌شکنه ‫و یه راه آبی باز می‌کنه.
‫اول باید ضخامت یخ رو بدونیم.
‫آندری نیکولایویچ، ‫آدم‌های من همین الان این کارو می‌کنن.
‫یا می‌تونیم از توالت دریایی استفاده کنیم.
‫تخلیه کردنش مقدار زیادی ‫ماده گرم آزاد می‌کنه.
‫این یخ رو از زیر ذوب می‌کنه و...
‫بابا دوباره داره کار خودشو می‌کنه، ‫نه؟
‫اون همیشه در مورد ‫ماده گرم حرف می‌زنه.
‫رفیق پتروف.
‫لطفاً کابین دولتی رو ترک کنید.
‫این جلسه عمومی خدمه است ‫و شما دیگه عضو نیستید.
‫منو منتظر می‌ذاری.
‫ببخشید که وسط حرفتون می‌پرم،
‫ولی آندری نیکولایویچ اصلاً ‫تازه‌کار نیست.
‫- پس... ‫- لطفاً بشینید.
‫کاپیتان فقط منم اینجا.
‫اگه سوال یا پیشنهادی دارید، ‫من سراپا گوشم.
‫سوال یا پیشنهادی؟
‫نه.
‫پس گوش کنید، رفقا. ‫قرار نیست هیچ بشکه‌ای رو منفجر کنیم.
‫شاید در آینده نزدیک، ‫زندگیمون به همین سوخت بستگی داشته باشه.
‫خلاصه بگم، ‫ما هیچ کار احمقانه‌ای نمی‌کنیم.
‫و منتظر دستور ‫از مسکو می‌مونیم.
‫- فهمیدید؟ ‫- بله.
‫جلسه تعطیل. ‫همه مرخصید.
‫رفیق کاپیتان، ‫می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫یه چیزی هست ‫که می‌خوام بهتون بگم.
‫فکر نمی‌کنم خدمه ‫باید ازش باخبر بشن.
‫ممکنه یه کوه یخ داره دنبالمون میاد. ‫صد متر از آب بالاتره.
‫ما بهش لقب ‫سِمیون سِمیونوویچ دادیم.
‫ممکنه با جریان آب ‫دور بشه.
‫ولی نمی‌تونیم از رادار ‫برای ردیابیش استفاده کنیم.
‫فکر نمی‌کنم لازم باشه بگم ‫کی ما رو کور گذاشت.
‫فکر می‌کنم باید با هم ‫دنبال راه خروج بگردیم.
‫من راه خروج رو پیدا می‌کنم.
‫و تو برو تو کابینت ‫و همونجا بمون.
‫وگرنه دستگیرت می‌کنم.
‫چرا همین الان ‫منو تیربارون نمی‌کنی؟
‫فکر خوبیه.
‫بچه‌ها؟
‫فیلم دیگه‌ای ندارید؟ ‫غیر از «بازوی الماس»؟
‫فیلم خوبیه، ‫ولی یه چیز دیگه می‌خوام.
‫تو هر سفر، یه فیلم جدید ‫به ما می‌دن.
‫خوبه که انتخاب افسر اول نبود.
‫- وگرنه باید «لنین در اکتبر» رو می‌دیدیم. ‫- مشکلی نیست.
‫من فیلم‌ها رو تو خونه می‌بینم. ‫به هر حال این آخرین سفر منه.
‫این جدیدترین سفرته، ‫نه آخرین سفر.
‫آه بله، جدیدترین. ‫متأسفم.
‫به خاطر این بیکاری ‫نمی‌تونم درست فکر کنم.
‫ویتالی، فیلم رو می‌بینیم؟
‫می‌تونی چراغ‌ها رو خاموش کنی؟
‫«توریست روس، شخصیت اخلاقی. ‫می‌فهمی؟»
‫توجه: ‫کاپیتان شما صحبت می‌کنه.
‫دستوری از وزارتخانه دریافت کردیم ‫که بدون حرکت بمونیم.
‫یک تیم نجات برای کمک به ما ‫خواهد رسید.
‫تا اون موقع باید ‫سکوت مطلق رادیویی رو حفظ کنیم
‫و اقدامات سختگیرانه ‫صرفه‌جویی رو اجرا کنیم.
‫به همین دلیل، ‫سهمیه غذا رو کم می‌کنیم.
‫تأمین برق ‫برای بخش‌های خدمه
‫سهمیه‌بندی و زمان‌بندی خواهد شد.
‫برنامه دقیق متعاقباً ‫اعلام خواهد شد.
‫بهتره تو شکر صرفه‌جویی کنی، ‫رفیق بانیک.
‫چرا؟
‫تو خشکی ما رو فراموش نمی‌کنن.
‫کمک به زودی می‌رسه.
‫تو خشکی اداره‌ها خیلی زیادن.
‫تا اونا سر یه چیزی توافق کنن، ‫ما خودمون تبدیل به کوه یخ می‌شیم.
‫من چیز بدی تو این نمی‌بینم. ‫سهمیه روزانه‌مون رو می‌گیریم.
‫من با تأخیر مشکلی ندارم.
‫هر چی بیشتر بمونیم، ‫بیشتر پول می‌دن.
‫بیشتر پول می‌دن...
‫تو همه چیز رو صاف و پوست‌کنده ‫می‌فهمی.
‫آره، همینطوره.
‫من اونقدرها هم نابغه نیستم.
‫ولی به اندازه کافی باهوشم ‫که جایی که می‌خوابم، کثافت‌کاری نکنم.
‫- منظورت منم؟ ‫- اصلاً.
‫رفیق افسر اول.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم. ‫فقط از روی کنجکاوی علمی.
‫حالت خوبه؟
‫کرم‌های وجدان ‫نمی‌خورنت؟
‫کرم‌ها؟
‫خب...
‫هنوزم فکر می‌کنی لو دادن ‫کاپیتان فکر خوبی بود؟
‫نتیجه‌اش این شد که یه کاپیتان جدید ‫گیرمون اومده تا تو یخ باهاش حال کنیم.
‫چطور جرأت می‌کنی...
‫اولین روز رانش مبارک، ‫رفیق یِرِمیِف.
‫لنینگراد - مِی ۱۹۸۵
‫- سلام. می‌خوام بوریس سِرگیویچ رو ببینم. ‫- ایشون ملاقاتی ندارن.
‫شوهر من تو کشتی ‫میخائیل گروموفه.
‫خانم، ‫ایشون ملاقاتی ندارن.
‫چطور می‌تونید این کارو با من بکنید؟ ‫دو ماهه هیچ تماس رادیویی نبوده.
‫نمی‌دونم زنده‌ست یا نه.
‫ببینید...
‫ببینید، من حق دارم ‫حقیقت رو بدونم.
‫اونجا...
‫همه خانواده‌ها ‫می‌خوان حقیقت رو بدونن.
‫من نمی‌تونم اجازه بدم کسی رد بشه. ‫دستور دارم.
‫فهمیدم.
‫هی، کجا می‌ری؟
‫اجازه دادن بره تو؟
‫حالت چطوره؟
‫- اون کمک می‌خواد. ‫- زنگ بزنید به کسی! زنگ بزنید آمبولانس.
‫آندری نیکولایویچ.
‫سلام خلبان. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خوابم نمی‌بره.
‫فکر کنم صدای پرنده‌ها رو شنیدم.
‫فهمیدم.
‫بهتره بری ‫و یه کم بخوابی.
‫تو کابین الهامم رو از دست می‌دم.
‫- تو چی؟ ‫- من اومدم بیرون یه کم هوای تازه بخورم.
‫با تفنگ منور؟
‫با تفنگ منور.
‫اگه بخوای می‌تونم کمکت کنم.
‫آره، می‌تونی کوکوشکین.
‫به کسی نگو منو دیدی، باشه؟
‫برو یه کم بخواب.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫همه چی درست می‌شه.
‫ساکت می‌مونی، فهمیدی؟
‫اشکالی نداره.
‫آروم باش، رفیق.
‫می‌دونم این کابین توئه.
‫منم از مهمون ناخونده بدم میاد.
‫متأسفم.
‫- کاپیتان! ‫- رفیق کاپیتان!
‫کاپیتان!
‫ساکت می‌شی ‫و میای اینجا؟
‫من این پایینم.
‫رفیق کاپیتان!
‫هی!
‫- هی! ‫- ساکت!
‫هی!
‫من اینجام.
‫صبر کن، آندری.
‫- خوابت نبره. ‫- بجنبید، بچه‌ها.
‫خوبه. ‫زنده‌ست.
‫راه باز کنید. ‫بریم!
‫پِتوشکوف، مرخصی.
‫حالش چطوره؟
‫خب...
‫سرمازدگی داره.
‫درجه یک.
‫این تنها چیزیه که می‌تونم بگم. ‫ولی حالش خوب می‌شه...
‫به زودی.
‫چرا کشتی رو ترک کردی؟
‫فکر کنم سعی کرد یه راهی ‫برای کمک به ما پیدا کنه.
‫- کسی می‌دونست که می‌خوای بری؟ ‫- هیچ کس.
‫باز داری دروغ می‌گی! ‫کوکوشکین همه چیز رو بهم گفت.
‫رفیق پتروف. ‫من کسی هستم که تو کشتی دستور می‌دم.
‫تو این کابین من دستور می‌دم. ‫و دستور می‌دم بیمار رو تنها بذاری.
‫لعنتی!
‫- یه لحظه، رفیق کاپیتان. ‫- چیه؟
‫ایوانیچ.
‫یه چیزی تو پوستینم دارم.
‫تو جیب راست.
‫مکعب جادویی؟
‫- اینو یادت میاد؟ ‫- خب که چی؟
‫حق با من بود.
‫کوه یخ داره دنبالمون میاد.
‫یعنی ممکنه کوه یخ ‫به ما برسه؟
‫آره، می‌تونه، ایوانیچ.
‫باشه، انجامش می‌دیم.
‫اجازه هست؟
‫ما اینجا تمرین داریم.
‫تو سکوی هلیکوپتر می‌بینمت.
‫اتفاقی افتاده؟
‫داری موسیقی پخش می‌کنی. این یعنی ‫کار دیگه‌ای نداری انجام بدی.
‫هلیکوپتر رو تعمیر کردی؟
‫مشکلی نیست، بچه‌ها.
‫براتون یه کاری پیدا می‌کنم ‫که خوشتون بیاد.
‫۵ دقیقه دیگه انبار افسر تدارکات ‫می‌بینمتون.
‫کوکوشکین، ‫داری سعی می‌کنی در بری؟
‫بجنب، خودتو تکون بده.
‫یه هواپیما داره میاد!
‫عرشه رو خالی کنید! ‫پناه بگیرید!
‫عرشه رو خالی کنید! ‫پناه بگیرید! بجنبید!
‫- هی، باب. ‫- بله؟
‫می‌بینی؟
‫به نظر یه کشتی یخ‌شکن شوروی میاد.
‫کاملاً خاموشه.
‫- به پایگاه گزارش بده. ‫- چشم، آقا!
‫برج وِلینگتون. ‫برج وِلینگتون.
‫کشتی C-1934.
‫یک سازه روی یخ ‫شناسایی شد.
‫مختصات...
‫نباید گیتار رو می‌شکستی. ‫بچه‌ها هیچ‌وقت اینو نمی‌فهمن.
‫همین؟
‫نصیحت‌هات رو ‫برای خودت نگه دار.
‫بیا صادق باشیم.
‫واقعاً فکر می‌کنی کسی رو ‫برای نجات ما می‌فرستن؟
‫دو ماه و نیم گذشته.
‫تو آخرین نفری هستی ‫که باهاش صحبت می‌کنم،
‫اگه بخوام در مورد دستورات ‫وزارتخونه بحث کنم.
‫حالا تو به من گوش کن.
‫این سفر اکتشافی ‫دیرتر از موعد شروع شد
‫چون تو اون وزارتخونه شما ‫وقت تلف می‌کردن.
‫و حالا یخ ۱ متر ضخامت داره ‫و ما گیر افتادیم.
‫اونا باید جوابگوی ‫این بی‌کفایتی باشن.
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫اونا دنبال تحقیق و تفحص هستن؟
‫شرط می‌بندم یه جعبه نوشیدنی که هیچ‌کس ‫تا حالا به وزیر گزارش نداده.
‫داری این مزخرفات رو ‫به خدمه هم می‌گی؟
‫دارم بهت می‌گم. ‫خودت در موردش فکر کن.
‫برو روی فرکانس.
‫تو یه عامل تحریک‌کننده‌ای!
‫با استرالیایی‌ها تماس بگیر.
‫کاپیتان می‌تونه تو شرایط بحرانی ‫سکوت رادیویی رو بشکنه.
‫معاینه پزشکی داریم.
‫از این طرف.
‫بیا نزدیک‌تر رو به نور.
اون ‫تله موش رو باز کن.
ببندش.
‫پیراهن رو بده بالا.
‫کارمون تموم شد.
‫وُوا، چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫نمی‌فهمی؟
‫والیا، تا حالا فکر کردی ‫چرا هیچ دوستی نداری؟
‫- باز شروع کردی. ‫- چرا؟
‫پیر و خاکستری شدی. ‫و هیچ دوستی نداری.
‫یا فکر می‌کنی همه
‫به خاطر هوش عمیقت ‫بهت حسودی می‌کنن؟
‫یا صورت جذاب و خوشگلت؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫۷۰ نفر آدم تو یه قوطی حلبی گیر افتادن.
‫لب مرزن.
‫و تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که بهشون سخت بگیری.
‫- کاپیتان و کوفت. ‫- خانواده‌ات چطورن؟
‫خانواده من چه ربطی به این داره؟
‫هیچ خبر جدیدی نیست.
‫نمی‌تونم بفهمم چرا با این وضعیتت ‫اجازه دادن بیای دریا.
‫دکترا همیشه هوای همو دارن.
‫و اونا...
‫هر کسی یه وضعیتی داره.
‫من ترجیح می‌دم ‫سال‌های آخرم رو اینجا بگذرونم.
‫تو خشکی چیکار کنم؟
‫ترجیح می‌دم تا ابد اینجا بمونم.
‫تف به بدشانسی.
‫والیا.
‫حالا که داریم در موردش حرف می‌زنیم
‫این چیزیه که می‌خوام ازت بپرسم.
‫اگه اتفاق بدی برام افتاد، ‫لطفاً منو بنداز تو دریا.
‫نمی‌خوام تو یخچال بمونم. ‫لطفاً.
‫- داری چی میگی؟ ‫- محض احتیاط.
‫ما بیشتر از یه بار با هم ‫می‌ریم دریا.
‫تو کسی هستی که ‫منو تا حد مرگ اذیت می‌کنی.
‫اوه، لعنتی!
‫منتظر چی هستی؟ ‫باید به کاپیتان گزارش بدی!
‫چیه؟
‫بدو به پل فرماندهی! ‫بجنب!
‫اونجا...
‫- چیه؟ ‫- تو انبار آب اومده.
‫- میخالیچ، آژیر رو بزن! ‫- آژیر عمومی!
‫- من می‌رم پایین به انبار! ‫- توجه.
‫افسر اول، تیم تعمیر رو ‫ببر به انبار دوم.
‫تدارکات رو بیارید ‫به عرشه بالا.
‫خانم، کجا می‌ری؟
‫وایسا! ‫دارم بهت می‌گم!
‫به دکتر آکولوف پیام بده.
‫وایسا!
‫ماشین رو نگه دار!
‫شیشه رو بده پایین!
‫فردا عمل داری. ‫بهت گفتن؟
‫گفتن. ‫من نمی‌خوام.
‫آزمایش‌های ما تأیید کردن ‫که به عمل نیاز داری.
‫- بدون این عمل نمی‌تونی بچه داشته باشی! ‫- چرا، می‌تونم!
‫در موردش فکر کن!
‫تو ۴۲ سالته. ‫مشکل قلبی داری!
‫اولین حاملگیته. ‫بدون کمک می‌میری.
‫مطمئنی؟
‫۹۰ درصد مطمئنم!
‫بریم!
‫- بریم! ‫- وایسا!
‫رفقا!
‫ما همه چیز رو از دست دادیم.
‫دیگه آرد نداریم.
‫دیگه غلات نداریم.
‫فقط لوبیا برامون مونده.
‫مجبوریم خوراک لوبیا درست کنیم.
‫مخزن‌های آب شیرین ‫آسیب دیدن.
‫این بده!
‫نیکولایویچ.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫از من نپرس، میخالیچ.
‫همه اینا به خاطر من شروع شد.
‫- حوصله‌ات سر رفته، زورکین؟ ‫- سرده.
‫رفیق کاپیتان؟
‫چیه؟
‫پتروف خودشو تو اتاق رادیو ‫قفل کرده.
‫آندری نیکولایویچ، ‫اونجایی؟
‫بله، رفیق کاپیتان.
‫چرا خودتو اونجا قفل کردی؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام به یه برنامه رادیویی گوش کنم. ‫کانال بی‌بی‌سی.
‫در مورد راک اند رول.
‫سِوا نووگورودتسف رو می‌شناسی؟
‫- حتماً. همه می‌شناسنش. ‫- خوبه.
‫تبر آتش‌نشانی رو برام بیار. ‫بجنب!
‫- آندری نیکولایویچ، می‌دونی چیه؟ ‫- چی؟
‫من به لنینگراد گزارش دادم ‫که تو وضعیت بحرانی هستیم.
‫خیلی کُندن. ‫حتماً الان دارن در موردش بحث می‌کنن.
‫- بوروکرات‌ها. ‫- اوه، آره.
‫اگه دوباره بهشون گزارش بدی ‫چیزی عوض نمی‌شه.
‫من نمی‌خوام با اونا تماس بگیرم، ‫والنتین گریگوریویچ.
‫پس با کی می‌خوای حرف بزنی؟
‫می‌خوام برم روی آنتن زنده. ‫یه پیام کمک برای تمام دنیا بفرستم.
‫چرا می‌خوای ‫تمام دنیا باخبر بشه؟
‫چرا؟
‫اونا کیف می‌کنن گزارش بدن ‫که وضع ما چقدر خرابه.
‫- عاشق این داستان می‌شن. ‫- تبر کجاست؟
‫کشتی شوروی درمونده شده. ‫هیچ‌کس نمی‌خواد نجاتش بده.
‫بگیرش.
‫حرومزاده!
‫ولم کن، زورکین!
‫اینقدر نگران نباش.
‫من هنوز کاری نکردم.
‫یه پیام رادیویی دریافت کردیم.
‫تبریک می‌گم.
‫اجازه داریم ‫سکوت رادیویی رو بشکنیم.
‫مأموریت نجات در جریانه. ‫کشتی یخ‌شکن نووراسییسک داره میاد.
‫- دارن میان؟ ‫- آره.
‫- آروم، آروم. ‫- ولم کن.
‫- نکن، نکن... ‫- وایسا، وایسا... آروم باش!
‫آروم باش، آروم باش.
‫تا آخر سفر ‫حبسش کنید.
‫ولم کن، زورکین.
‫توله سگ!
‫و در رو هم تعمیر کنید!
‫نووراسییسک
‫سلام. ‫من ولادیمیر سافونوف هستم.
‫- می‌تونید منو وُلُودیا صدا کنید. ‫- لیودمیلا پترووا. من روزنامه‌نگارم.
‫می‌دونم کی هستید.
‫- خدمه رو ملاقات کردید؟ ‫- هنوز نه.
‫مشکلی نیست. ‫من معرفیتون می‌کنم.
‫مواظب پاتون باشید.
‫احتمالاً می‌خواید ‫سوال‌های زیادی ازم بپرسید.
‫حتی یه دونه هم نه.
‫شما یه درخواست به سردبیرتون ‫و بعد به دفتر من دادید.
‫خواستید که شما رو از این مأموریت ‫معاف کنن.
‫می‌خواید بدونید چرا ‫نگهتون داشتیم؟
‫دستور کا.گ.ب برای من ‫کافی‌تر از این حرف‌هاست.
‫ترجیح می‌دم الان چندتا عکس بگیرم. ‫باید امشب گزارشم رو بفرستم.
‫البته.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫دریای راس - روز ۷۹
‫همین؟
‫وضعیت بحرانیه. ‫الان رژیم غذایی داریم.
‫چیز خوشمزه‌ای نداری؟ ‫از این سوپ کوفتی حالم به هم می‌خوره.
‫کاش نووراسییسک زودتر می‌رسید.
‫نباید امید زیادی ‫بهش داشته باشی.
‫من تو نووراسییسک خدمت کردم.
‫اونقدرها قوی نیست. ‫مطمئن نیستم بتونه از عرض ۴۰ درجه رد بشه.
‫الان هوا اونجا ‫خیلی طوفانیه.
‫اوه، لیودا.
‫اومدم اینجا باهات حرف بزنم.
‫پسرت این نقاشی رو کشیده؟
‫خیلی خوبه.
‫لیودا، ببخشید اگه تو زندگی ‫خصوصی‌ات دخالت می‌کنم.
‫فقط نمی‌فهمم ‫چرا می‌خوای
‫از شوهرت طلاق بگیری.
منو می‌زنه ‫و بهم خیانت می‌کنه.
‫من در موردش مطمئن نیستم.
‫شک دارم.
‫پس عاشق یه مرد دیگه شدم. ‫این برات بهتره؟
‫تو دفتر ثبت به من گفتن ‫که کارمندها خیلی تحت تأثیر قرار گرفتن
‫وقتی برای ازدواج درخواست دادید.
‫چرا همه اینا رو از من می‌پرسی؟
‫لیودا.
‫لیودای عزیز.
‫منو اشتباه نفهم.
‫من می‌خوام کمکت کنم.
‫- معلومه که می‌خوای. ‫- چرا اینو می‌گی؟
‫پتروف دوستت داره، ‫و تو هم دوستش داری.
‫اما...
‫آینده‌ای که می‌تونی ‫با اون داشته باشی...
‫اون چیزی نیست که برای ‫بچه‌ات آرزو داری.
‫متأسفم.
‫ولی گزینه‌های دیگه‌ای هم هست.
‫گزینه‌های دیگه‌ای هم هست.
‫شما در حال گوش دادن به ‫صدای آمریکا از واشنگتن هستید.
‫این برنامه حقوق بشر
‫با وِرا اسپاسکایا است.
‫اتحاد جماهیر شوروی در حال حاضر ‫در حال گذراندن تحولات خاصی است...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫رفقا، اونجا دارید چیکار می‌کنید؟
‫- چه خبره؟ ‫- به زور تونستیم بگیریمش.
‫دیوونه شدی؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫قراره تو این غول یخ‌زده ‫بمیرم.
‫- فهمیدی؟ ‫- اشکالی نداره.
‫ولش کنید بره. ‫فکر کردی کجا می‌خواستی بری؟
‫تا جایی که ممکنه ‫از شما دور بشم.
‫متأسفم ولی نمی‌تونیم با این ‫موافقت کنیم.
‫اگه می‌خوای بمیری مشکلی نیست.
‫- ولی، صبر کن تا شیفت من تموم بشه. ‫- دقیقاً.
‫لعنت به همه‌اش.
‫لعنت به رانش و ‫کشتی یخ‌شکن شما
‫و یخ!
‫لعنت به این!
‫لعنت به این کشتی یخ‌شکن!
‫- لعنت بهش! ‫- آروم باش!
‫- لعنت به تو! ‫- کوکوشکین!
‫داری زیاده‌روی می‌کنی...
‫- کوکوشکین، بس کن! ‫- برو بیرون از اینجا.
‫برو بیرون از کابین خلبان!
‫داره کار می‌کنه!
‫بیا تو.
‫والنتین گریگوریویچ،
‫ما تعمیرش کردیم...
‫هلیکوپتر رو.
‫داره...
‫کار می‌کنه!
‫مرخصی.
‫۱۲۵.
‫۱۲۶.
‫بجنب، بجنب. ۱۲۷! ‫داره رکورد جدید می‌زنه.
‫- نفر بعدی کیه؟ ‫- منم!
‫اینجا چیکار می‌کنید؟ ‫دیوونه شدید؟
‫تأمین برق سهمیه‌بندی شده.
‫دارم بهتون می‌گم!
‫ویتالیا!
‫نکن!
‫- حالت خوبه؟ ‫- رفقا.
‫آروم باشید.
‫- ما تو یه کشتی هستیم. ‫- به اصطلاح.
‫امروز تولدشه.
‫سلامتی‌اش رو تو این کشتی ‫از دست داده.
‫تولدت مبارک.
‫من کاملاً موافقم.
‫اما ما دستور ‫از کاپیتان داریم.
‫ما سوخت رو فقط ‫برای گرمایش مصرف می‌کنیم.
‫متأسفم. من ملوان نیستم. ‫اما می‌فهمم که ما
‫نمی‌تونیم همینجا بشینیم و منتظر ‫خدا می‌دونه چی باشیم.
‫باید یه کاری بکنیم. ‫ما پیشنهاد دادیم سوخت رو منفجر کنیم
‫- و کشتی رو آزاد کنیم. ‫- داری به من می‌گی!
‫حداقل می‌تونست یه مأموریت ‫شناسایی یخ بفرسته. بهش گفتم:
‫"والنتین گریگوریویچ، ‫ما هلیکوپتر رو تعمیر کردیم."
‫چیزی گفت؟ ‫حتی یه کلمه هم نه.
‫- داشت به یه چیزی فکر می‌کرد. ‫- اون یه احمق نظامی سابقه‌داره.
‫اگه دستور بگیره گردنش رو بشکنه، ‫همین کارو می‌کنه.
‫باید از دست این کاپیتان ‫خلاص بشیم؟
‫همون کاری رو می‌کنیم که توافق کردیم.
‫بیا تو.
‫چه کابین قشنگی ‫کاپیتانمون داره!
‫من ۵ سال تو این کشتی خدمت کردم ‫ولی تا حالا اینجا نیومده بودم.
‫فکر کنم تو هم حق داری از غذای بهتری ‫برای خوشگذرونی تو رانش لذت ببری.
‫رفیق کاپیتان، ‫شما تحت بازداشت هستید.
‫واقعاً لوکسه.
‫این مرد یه سودجوی کثیفه.
‫خوب فروش می‌ره؟
‫آروم.
‫چه وضعیتی اینجا داری، ‫رفیق کاپیتان.
‫همین؟
‫- کی تفنگ منور داره؟ ‫- من دارم.
‫نذارید تکون بخوره.
‫بریم.
‫می‌بینی، مکعب روبیک؟
‫من همیشه به هر طریقی ‫برنده می‌شم.
‫بفرمایید!
‫به این نگاه کن!
‫کاملاً نو به نظر می‌رسه.
‫رفیق بانیک.
‫به موتورخانه دستور بده ‫برای روشن کردن موتورها آماده بشن.
‫این دستور کاپیتانه؟
‫میخالیچ، همه ما...
‫نباید سوال بپرسی.
‫دستور افسر اول ‫کافیه.
‫من از بچگی خیلی کنجکاو بودم.
‫رفیق افسر اول، خودت انجامش بده.
‫اجازه هست؟
‫موتورخانه.
‫- برای روشن کردن ۴ موتور اصلی آماده بشید. ‫- تصمیم گرفتن حرکت کنن.
‫- و ما به جلو حرکت می‌کنیم. ‫- آماده کردن ۴ موتور اصلی. چشم.
‫کُستیا!
‫بفرمایید.
‫اوه، مرد.
‫همه آماده!
‫بجنب، کنترل رو بگیر!
‫اینجا چه خبره؟
‫رفقا! بوریا! ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫بوریا، چه خبره؟
‫- انجامش می‌دیم. ‫- ولی این مجاز نیست.
‫رفیق کاپیتان، ‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫می‌دونی، من عادت ندارم ‫با آدم‌های مسلح صحبت کنم.
‫باشه، سوالت رو بپرس.
‫آیا درسته که تو کشتی قبلی که ‫تو خدمت می‌کردی، ۱۲ نفر
‫به خاطر تموم شدن سوخت ‫یخ زدن و مردن؟
‫- کیه؟ ‫- پتروفم. حالت خوبه؟
‫آندری نیکولایویچ؟
‫فکر کردم زودتر میای.
‫فکر کردی تو زندان ‫تنها می‌مونی؟
‫می‌خوای کل خدمه رو ‫با خودت ببری.
‫والنتین گریگوریویچ، ‫می‌دونم از من خوشت نمیاد.
‫اما تو هم ستاره راک نیستی.
‫بیا سعی کنیم جلوی خدمه رو بگیریم ‫قبل از اینکه سوخت رو بسوزونن.
‫تو شورش به پا کردی؟
‫تفنگ رو بذار کنار. ‫داری اوضاع رو بدتر می‌کنی.
‫من برای شلیک کردن به تو ‫جایزه می‌گیرم.
‫والنتین گریگوریویچ.
‫اون هیچ شورشی به پا نکرد. ‫ما خودمون این کارو کردیم.
‫- موتورهای اصلی رو روشن کردن؟ ‫- آره.
‫احمق‌ها!
‫رفقا! رفقا، انجامش دادیم! ‫به زودی به آب‌های آزاد می‌رسیم.
‫یه کم کنسرو ماهی مونده. ‫بیارید اینجا.
‫- چطور ممکنه؟ ‫- بچه‌ها می‌خوان یخ رو منفجر کنن!
‫هی، وایسا! ‫بهش دست نزن!
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- برو بیرون از اینجا!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫داریم حرکت می‌کنیم. ‫بذار جشن بگیریم.
‫اول به آب‌های آزاد می‌رسیم، ‫بعد کنسرو ماهی می‌خوریم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ رفقا! ‫اُسِتی‌ها دارن حمله می‌کنن.
‫- بریم! ‫- بجنب!
‫اینجا چه خبره؟
‫- موتورخانه، تمام قدرت به جلو! ‫- تمام قدرت به جلو.اطاعت.
‫از تلفن فرمان موتورخانه دور شو!
‫دارم بهت می‌گم از تلفن فرمان ‫موتورخانه دور شو!
‫- هر لحظه ممکنه منفجر بشه. ‫- فرار کن!
‫- رفقا، دارید چیکار می‌کنید؟ ‫- فرار کن، ایوانیچ!
‫- موتورهای اصلی رو خاموش کنید! ‫- موتورخانه، موتورهای اصلی رو خاموش کنید!
‫- ایوانیچ، حالت خوبه؟ ‫- زنده‌ست؟
‫بس کنید! دارید چه غلطی ‫می‌کنید، رفقا؟
‫رفقا!
‫رفقا، دارید چیکار می‌کنید؟
‫رفقا، دکتر کشته شد.
‫رفقا! ‫دکتر کشته شد.
‫منظورت چیه؟
‫ببریدش.
‫حالا دیگه همه چیز فرق کرده، ‫لیودمیلا.
‫شوهرت به خاطر مرگ ملوانش ‫مسئول شناخته می‌شه
‫و خسارت به کشتی.
‫اما، از نظر فنی، ‫می‌تونه از این مشکل فرار کنه.
‫اگه اعتراف کنه که در هدایت کشتی ‫بی‌کفایت بوده،
‫و رانش غیرضروری انجام داده.
‫فکر می‌کنم قراردادش فسخ می‌شه. ‫همین.
‫می‌دونم وضعیت خیلی ‫ناخوشایندیه.
‫اما، باور کن،
‫وقتی بهش فکر می‌کنی لبخند می‌زنی
‫تو آپارتمان جدیدت ‫تو لنینگراد.
‫نه.
‫پس بذار رک و پوست‌کنده بگم.
‫اینجا رو ببین.
‫فکر می‌کنی دارم شوخی می‌کنم؟
‫انتخاب زیادی نداری.
‫یا اون اعتراف می‌کنه ‫یا این پایان کار هر دوی شماست.
‫فهمیدی؟
‫والنتین گریگوریویچ!
‫مطمئنی نباید ‫اونو ببریم خونه؟
‫اون الان خونه‌شه.
‫انجامش می‌دیم.
‫یونیفرم خیلی بهت میاد، ‫آناتولی کیریلوویچ.
‫اینجا چقدر قشنگه.
‫واقعاً همینطوره.
‫مطمئنی ‫می‌خوای این کارو بکنی؟
‫نمی‌خوای ببینی ‫بعدش چی می‌شه؟
‫بدون من اتفاق می‌افته.
‫من می‌تونم همینجا برم کف دریا.
‫یا می‌تونم تو خونه برم زندان.
‫چه خدمه فوق‌العاده‌ای داشتیم!
‫و حالا...
‫هم افسر اول و هم کاپیتان ‫دو تا آشغالن.
‫خوبه اگه واقعاً باشن.
‫چی؟
‫آشغال شناور می‌مونه، تولیا.
‫روز ۱۳۳ ‫گرمایش رو قطع کردیم.
‫چراغ‌ها و وسایل برقی خاموش.
‫اما حتی اگه این کارو هم بکنیم
‫حداکثر برای ۳ روز ‫سوخت خواهیم داشت.
‫اگه نووراسییسک سوخت نیاره
‫از سرما می‌میریم.
‫باید برسن.
‫با من می‌خوای چیکار کنی؟
‫تو رو بازداشت می‌کنیم.
‫پس بقیه رو هم ‫بازداشت کنید.
‫این منصفانه‌تره.
‫نگاه کن. ‫دیوشا.
‫- چیه؟ چی شده؟ ‫- داره چی می‌گه؟
‫نمی‌فهمم. ‫چیه؟
‫- هواپیماست؟ ‫- نه، یه چیز دیگه است.
‫چیزی تو عرشه نیست؟
‫- حدس و گمان کافیه. ‫- نووراسییسک رسیده؟
‫اوه لعنتی.
‫داره مستقیم میاد سمت ما.
‫آروم باشید.
‫این شانس ما برای زنده موندنه.
‫والنتین گریگوریویچ.
‫چطور ممکنه؟
‫می‌خوایم بریم ‫تو شکاف؟
‫چطور می‌تونیم بریم تو شکاف؟
‫بخش زیر آب کوه یخ ‫خیلی نزدیک می‌شه.
‫می‌خوای از سوراخ سوزن ‫رد بشی؟
‫ایده بهتری داری؟
‫سوخت کمی داریم.
‫موتورها رو تو آخرین لحظه ‫روشن می‌کنیم.
‫اگه کوه یخ، میدان یخ رو ‫اونجا بشکافه، می‌تونیم امتحان کنیم.
‫من هلیکوپتر رو برمی‌دارم و دنبال ‫بهترین راه برای دور زدنش می‌گردم.
‫من می‌رم.
‫- کوکوشکین، مشکلی نداری؟ ‫- نه، رفیق کاپیتان!
‫- هلیکوپتر رو آماده کن. ‫- می‌تونی کمکم کنی؟
‫تا وقتی من نیستم، ‫فرماندهی رو به عهده بگیر.
‫ممنون که به من ‫اعتماد کردی.
‫بیشتر از روی ناامیدی این کارو می‌کنم ‫تا اعتماد.
‫کار من با تو تموم نشده.
‫خب،
‫من منتظر دستورات شما هستم،
‫کاپیتان.
‫این ۲۷-۲۰۰ است. ‫از زمین بلند شدم.
‫گروموف.
‫یه شکاف تو میدان یخ ‫در ۱۲۰ درجه چپ می‌بینم.
‫- نزدیک‌تر شو. ‫- چشم.
‫ترسیدی؟
‫آره.
‫حق داری بترسی.
‫گروموف.
‫یه سوراخ یخ ‫سمت راست کوه یخ هست.
‫سرعت کوه یخ ممکنه مشکل‌ساز باشه.
‫- این غول داره با ۲ گره حرکت می‌کنه. ‫- دریافت شد.
‫میدان یخ داره می‌شکنه. ‫برای روشن کردن موتورها آماده بشید.
‫حوصله‌ات سر رفته، ‫رفیق افسر اول؟
‫به بابا بگو موتورها رو روشن کنه.
‫پل فرماندهی موتورخانه رو صدا می‌کنه. ‫۴ موتور اصلی رو روشن کنید.
‫دستور از کاپیتان.
‫انجامش می‌دیم.
‫- چشه؟ ‫- تو خیابون حالش بد شد.
‫- هنوز تشخیصی ندادیم. ‫- من می‌شناسمش.
‫- بهت هشدار دادم؟ ‫- یه کارآموز بفرست کمکم کنه زایمان کنه.
‫بریم.
‫می‌دونم تو استادی. ‫اگه من نتونم از پسش بربیام،
‫تو به دردسر میفتی.
‫- شوهرش کجاست؟ ‫- اون ملوانه.
‫الان تو قطب دارن رانش می‌کنن.
‫ما مشخصات تماسش رو می‌خوایم.
‫فهمیدم.
‫می‌خوای بدونی کی جنازه‌ام رو تحویل می‌گیره.
‫بهتره الان ساکت باشی.
‫گروموف، میدان یخ پشت کوه یخ ‫خیلی نازک‌تره.
‫رفیق کاپیتان.
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫بپرس.
‫تو هم نمی‌ترسی؟
‫می‌ترسم.
‫خیلی می‌ترسم.
‫پسرم به زودی به دنیا میاد.
‫میخالیچ، برو عرشه جلو! ‫فاصله تا کوه یخ رو گزارش بده.
‫چشم.
‫- برو تو این شکاف. ‫- رفتن تو شکاف. چشم، کاپیتان.
‫- تولیا، برو سمت تلفن فرمان موتورخانه. ‫- چشم، کاپیتان.
‫۳۰ متر با کوه یخ فاصله داریم.
‫۲۰ متر.
‫۱۰ متر فاصله داریم!
‫- سکان استاندارد راست. ‫- موتور راست دنده عقب.
‫پناه بگیرید!
‫تمام سرعت دنده عقب! ‫ثابت نگه دار!
‫پناه بگیرید!
‫بجنب، عزیزترینم!
‫خدای من!
‫همه خوبن؟
‫- تولیا، آژیر رو بزن. ‫- چشم.
‫آژیر عمومی!
‫بخش‌ها رو بررسی کنید!
‫انجامش دادیم. ‫اوه، مرد.
‫فکر کنم انجامش دادیم. ‫مگه نه؟
‫- مگه نه؟ ‫- انجامش دادیم.
‫رفیق کاپیتان،
‫دارم می‌لرزم.
‫گروموف، داریم برمی‌گردیم. ‫برای فرود در حال نزدیک شدن.
‫من آماده‌ام.
‫- می‌تونیم شروع کنیم. ‫- کارآموزت کجاست؟
‫- من بچه‌ات رو به دنیا میارم. ‫- ممنونم.
‫دارم بی‌حس می‌کنم.
‫باد جانبی خیلی شدیده.
‫داره ما رو می‌بره ‫سمت کوه یخ.
‫کوکوشکین، ثابت نگهش دار!
‫اوه، لعنتی!
‫- داریم می‌خوریم به کوه یخ! ‫- ثابت نگهش دار!
‫گروموف، ۲۷-۲۰۰ رو صدا می‌کنه. ‫صدای منو داری؟
‫- ۲۷-۲۰۰! کوکوشکین! ‫- احتمالاً رادیوشون قطع شده.
‫سعی کن فرستنده رادیویی‌شون رو پیدا کنی.
‫چشم، کاپیتان.
‫اونا اینجا هستن، ‫پشت کوه یخ.
‫داره اونا رو با خودش می‌کشه.
‫گروموف!
‫گروموف، صدای منو داری؟ ‫نووراسییسک صدا می‌کنه.
‫پتروف هستم!
‫کاپیتانتون رو صدا کنید. ‫سِوچنکو کجاست؟
‫من جایگزینشم!
‫شما اونجا دیوونه شدید؟
‫کاپیتان سِوچنکو و خلبان هلیکوپتر ‫نزدیک کوه یخ سقوط کردن.
‫ما به هلیکوپتر شما نیاز داریم. ‫چقدر طول می‌کشه برسید؟
‫من با هیچ‌کس دیگه‌ای ‫جز کاپیتان حرف نمی‌زنم.
‫شما مرخصید، ‫رفیق پتروف.
‫و من قصد ندارم...
‫متأسفم.
‫مانوگاروف هستم.
‫آندری نیکولایویچ، حداقل ۲ ساعت ‫طول می‌کشه تا برسیم.
‫خیلی دیر می‌شه. ‫خودمون سعی می‌کنیم نجاتشون بدیم.
‫موفق باشید، رفقا.
‫منظورت از "خودمون" چیه؟
‫کوه یخ اونجا ‫داره از هم می‌پاشه.
‫رفیق کاپیتان.
‫اگه سِوچنکو رو نجات بدی
‫اون ما رو به خاطر شورش محاکمه می‌کنه. ‫تو رو هم همینطور.
‫برگرد سر سکان.
‫سر سکان. ‫چشم، کاپیتان.
‫ما حتی نمی‌دونیم ‫اونا زنده‌ان یا نه.
‫اونا کاپیتان و خلبان ما هستن، ‫رفیق افسر اول.
‫ما می‌خوایم نجاتشون بدیم. ‫اعتراضی داری؟
‫- نه. ‫- کشتی رو برگردون.
‫تمام سرعت به جلو. ‫موتور چپ دنده عقب.
‫- یه نفر رو بذارید دیده‌بان جلوی کشتی. ‫- چشم، کاپیتان.
‫موتورخانه، موتورها روی ۸۰۰!
‫اون هیچ‌وقت بی‌دلیل ‫کشتی‌اش رو به خطر نمی‌اندازه.
‫این کشتی اون نیست.
‫یه کاپیتان دیگه ‫اونجا مسئول شده.
‫شوهرت ظاهراً داره سعی می‌کنه ‫اون رو نجات بده.
‫می‌تونم با شوهرم صحبت کنم؟
‫به خاطر همین منو صدا کردی؟
‫و چیزهایی رو که مدتی پیش ‫در موردش صحبت کردیم، یادت باشه.
‫گروموف هستم، ‫پتروف صحبت می‌کنه.
.پتروف به گوشم
صدامو داری؟
.پتروف
‫- پتروف، صدای منو می‌شنوی؟ ‫- لیودا؟
‫من تو کشتی نووراسییسک هستم.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫من... ازت متنفرم که اینجایی.
‫چرا نمی‌تونی مثل بقیه زندگی کنی؟
‫همیشه خلاف جهت ‫آب شنا می‌کنی.
‫- و چی گیرت اومده؟ ‫- ما هیچ‌وقت به بقیه نگاه نمی‌کنیم.
‫خودت می‌دونی.
‫خسته‌ام.
‫دوستت دارم.
‫هر کی رو که باید نجات بدی، نجات بده. ‫و هیچوقت غرق نشو.
‫غرق نمی‌شم. ‫بهت قول می‌دم.
‫ای عوضی.
.تو اون آپارتمان اشتراکیت میپوسی
‫لعنتی. ‫کولیا، حالت خوبه؟
‫کولیا!
‫حالت خوبه؟
‫بیا بیرون. ‫بجنب! حرکت کن!
‫نمی‌تونم. ‫پام گیر کرده.
‫- لعنتی! بجنب! ‫- نه، نمی‌تونم!
‫اونا برای نجات ما نمیان.
‫نمی‌تونن اونقدر ‫به کوه یخ نزدیک بشن.
‫من دیگه هیچ‌وقت شاعر نمی‌شم.
‫بیا بیرون، لعنتی!
‫بجنب، بلند شو.
‫والنتین گریگوریویچ!
‫بند ناف رو قطع کن.
‫نفسش قطع شد. ‫احیای قلبی ریوی رو شروع کن.
‫آدرنالین!
‫آدم افتاد تو آب!
‫بگیرش!
‫- نمی‌خوای بری استراحت کنی؟ ‫- بعداً.
‫ممنون بابت کمکت، ‫آندری نیکولایویچ!
‫تو انبار دوم ‫آب اومده.
‫من درستش می‌کنم. ‫شما مرخصید.
‫- سکان استاندارد چپ! ‫- سکان استاندارد چپ! چشم، کاپیتان!
‫- تمام سرعت به جلو! ‫- تمام سرعت به جلو! چشم، کاپیتان.
‫این برای تو.
‫دارم بهت پسش می‌دم ‫تا باهاش بازی کنی.
‫شما باید والنتین گریگوریویچ باشید.
‫- خودمم. ‫- من آرتور مانوگاروف هستم.
‫- خوشحالم که جون سالم به در بردید. ‫- می‌تونید به ما سوخت بدید؟
‫داریم خط لوله رو آماده می‌کنیم. ‫سوخت بهتون می‌رسه.
‫- شما سِوچنکو هستید؟ ‫- خودمم. شما کی هستید؟
‫بعداً بهتون می‌گم.
‫باید با شما صحبت کنم، ‫اما نه اینجا.
‫اون کیه؟
‫اوه، مرد.
‫تبریک می‌گم.
‫خوش اومدی، خلبان!
‫بوی کباب ما رو حس کردی؟
‫این کاغذ پاره قدیمی رو واسه چی می‌خوایم؟
‫- آوردی؟ ‫- آره.
‫یه کم روزنامه بخون.
‫اینجا چی داریم؟
‫اون رهبر جدید حزبه. ‫حالا همه چیز عوض شده.
‫اینجا چی داره؟
‫- برو صفحه سوم. ‫- هی، کوکوشکین.
‫- آندری نیکولایویچ، ‫- اینجاست.
‫روزنامه پراودا مقاله زنت رو ‫منتشر کرده.
‫این عکس مانوگاروف، سِوچنکو ‫و خودت رو ببین.
‫و اینم منم.
‫- اونجا رو ببین. همه چیز در مورد ماست. ‫- نگاه کن.
‫اون مأمور امنیتی یه هفته تمام ‫از ما بازجویی کرد.
‫فکر کنم داشتن در مورد اینکه ‫باید با ما چیکار کنن بحث می‌کردن.
‫- تصمیمی گرفتن؟ ‫- قطعاً.
‫هیچی در مورد شورش اینجا نیست. ‫این یعنی سِوچنکو ما رو لو نداده.
‫- باید بریم؟ ‫- برو.
‫تسیمبالیستی. ‫کاپیتان رو صدا کن.
‫صف ببندید!
‫همون کاری رو می‌کنیم که توافق کردیم.
‫سلام خط استوا!
‫چرا منو صدا کردید؟ ‫دلیلش چیه؟
‫می‌خوایم ازت تشکر کنیم.
‫برای چی؟
‫به خاطر اینکه ما رو لو ندادی.
‫از طرف تمام خدمه.
‫من الان یه پسر دارم.
‫ترجیح می‌دم اونو بزرگ کنم ‫تا اینکه برم دادگاه.
‫یه پسر!
‫چیه؟
‫دوستم اینو تو سیدنی خریده بود. ‫کوکوشکین آوردش اینجا.
‫لذت ببرید، رفیق کاپیتان.
‫ممنونم.
‫یه لحظه دیگه.
‫رفقای کاپیتان!
‫دارم می‌لرزم!
‫هورا! هورا! هورا!
‫- آفرین. ‫- موافقم، والنتین گریگوریویچ.