‫[هشت صبح، الیاس کلارک] ‫[منابع انسانی]
‫[کدام اتوبوس اینجا توقف می‌کند؟]
‫[شیرینی‌پزی]
‫[انتشارات الیاس کلارک]
‫[ران‌وی]
‫سلام. عه، اگه اشتباه نکنم ‫با امیلی چارلتون قرار داشتم؟
‫- آندریا ساکس هستی؟ ‫- بله.
‫عالیه. مثل اینکه منابع انسانی ‫شوخ‌طبعی جالبی داره.
‫دنبالم بیا.
‫خب، من دستیار دوم میراندا بودم،
‫ولی دستیار اولش اخیرا ترفیع گرفته، ‫واسه همین من دستیار اول شدم.
‫- آها، پس جای خودت رو پر می‌کنی. ‫- سعی می‌کنم.
‫میراندا دو تا دختر قبلی رو ‫بعد از چند هفته اخراج کرد.
‫باید یکی رو پیدا کنیم که اینجا ‫بتونه دووم بیاره. متوجهی؟
‫آره، حتما. میراندا کیه؟
‫وای خدا. بذار این سوالت رو نشنیده بگیرم.
‫میراندا سردبیر نشریه «ران‌وی»ئه. ‫بماند که یه پا اسطوره است.
‫اگه یک سال پیشش کار کنی، ‫توی هر نشریه‌ای می‌تونی کار پیدا کنی.
‫میلیون‌ها دختر حاضرن واسه ‫این فرصت شغلی آدم بکشن.
‫به نظر فرصت بزرگیه. ‫کاش من رو مد نظر قرار بده.
‫آندریا، «ران‌وی» یه مجله مده،
‫واسه همین نیازمند علاقه به مده.
‫چی باعث شد فکر کنی ‫به مد علاقه‌ای ندارم؟
‫وای خدا.
‫نه! نه! نه!
‫چی شد؟
‫داره میاد. به همه بگو!
‫قرار نبود تا ساعت نه بیاد.
‫راننده‌اش الان پیام داد. ‫دیسک کمر آرایشگرش ترکیده.
‫- امان از دستشون. ‫- این کیه؟
‫درباره این نمی‌تونم حرفی بزنم.
‫خب دوستان! همه آماده باشین!
‫کسی بیگل پیاز خورده؟
‫ببخشید میراندا.
‫برو کنار! وای!
‫متوجه نمی‌شم کجای ‫تایید وقت ملاقات انقدر سخته؟
‫می‌دونم. معذرت می‌خوام میراندا. ‫دیشب تاییدش کرده بودم.
‫جزئیات بی‌کفایتیت برام مهم نیست.
‫به سیمون بگو اون دختره که واسه...
‫طرح برزیلی فرستاده بود رو تایید نمی‌کنم.
‫گفتم مدل تمیز، ورزشکار و خندان می‌خوام. ‫ولی یه آدم خسته، شلخته و شکم‌دار فرستاد.
‫ضمنا به مهمونی مایکل کورس ‫جواب مثبت بده.
‫می‌خوام راننده من رو ساعت ۹:۳۰ برسونه ‫و دقیقا ۹:۴۵ بیاد دنبالم.
‫- دقیقا ۹:۴۵. ‫- به ناتالی توی گلوریس فودز زنگ بزن،
‫و برای چهلمین بار بهش بگو نه، ‫کیک داکواز نمی‌خوام.
‫تارت پر از کمپوت ریواس می‌خوام.
‫بعدش به شوهر سابقم زنگ بزن ‫و بهش یادآوری کن...
‫امشب توی دالتون ‫جلسه اولیا و مربیان دارن.
‫بعدش به شوهرم زنگ بزن ‫و بگو امشب واسه شام...
‫توی رستورانی که با ‫ماسیمو بودم، قرار داریم.
‫ضمنا به ریچارد بگو ‫عکس‌هایی که واسه...
‫زنان چترباز فرستاده بود رو دیدم...
‫که متاسفانه هیچ‌کدوم تعریفی نداشتن.
‫واقعا پیدا کردن یه چترباز ‫خانم و لاغر انقدر سخته؟
‫- نه. ‫- یعنی انتظاراتم زیادیه؟
‫نه دیگه. ‫همچنین می‌خوام تمام چیزهایی که...
‫نایجل واسه تلاش دوم ‫جلد گوینت آماده کرده رو ببینم.
‫نمی‌دونم اصلا وزن کم کرده یا نه. ‫این کیه؟
‫هیچ‌کس. عه... ‫منابع انسانی واسه جایگاه...
‫دستیار جدید فرستاده بود، ‫داشتم ازش پیش‌مصاحبه می‌گرفتم.
‫ولی هیچ به درد نمی‌خوره. ‫کاملا اشتباه فرستادن.
‫مشخصا باید خودم باهاش مصاحبه کنم، ‫چون دو نفر آخری که برام فرستادی...
‫به هیچ عنوان صلاحیت نداشتن. ‫بفرستش داخل.
‫تموم شد.
‫چشم.
‫- می‌خواد تو رو ببینه. ‫- عه. واقعا؟
‫زود باش.
‫- این اشتباهه. نذار کیفت رو ببینه. برو! ‫- آخه...
‫شما کی هستی؟
‫عه، اسمم اندی ساکسه.
‫اخیرا از دانشگاه نورث‌وسترن ‫فارغ‌التحصیل شدم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، به نظرم می‌تونم ‫دستیار مفیدی براتون باشم.
‫ضمنا...
‫آره، اومده بودم نیویورک که روزنامه‌نگار بشم ‫و به همه‌جا نامه زدم،
‫تا اینکه از الیاس کلارک ‫باهام تماس گرفتن،
‫و توی منابع انسانی ‫با شری آشنا شدم.
‫در واقع گزینه‌هام بین ‫اینجا و آتو یونیورس بود.
‫- پس مجلات ران‌وی رو نخوندی؟ ‫- عه، نه.
‫تا قبل از امروز هم ‫اسم من رو نشنیده بودی.
‫نه.
‫هیچ استایل یا درکی از مد هم نداری.
‫خب، به نظرم بستگی داره شما...
‫نه، نه. ‫جمله‌ام سوالی نبود.
‫آم، من سردبیر نشریه ‫دیلی نورث‌وسترن بودم.
‫همچنین یه جایزه بین‌المللی دانشگاهی ‫بابت مجموعه گزارش‌هام...
‫درباره اتحادیه سرایداران بردم...
‫- که باعث افشاگری... ‫- تموم شد.
‫آره، درسته.
‫درست می‌گین. ‫جای من اینجا نیست.
‫نه لاغرم و نه پرزرق‌وبرقم،
‫و زیاد از مد سر در نمیارم.
‫ولی باهوشم.
‫سریع یاد می‌گیرم ‫و حسابی سخت‌کوشم.
‫گزارش اختصاصی کاوالی ‫واسه گوینت رو گرفتم،
‫ولی مشکل اینه با اون ‫تاج پر بزرگی که روی سرشه،
‫انگار قراره روی صحنه اصلی ‫گلدن ناگت اجرا کنه.
‫ممنون که وقت گذاشتین.
‫این طفلکی بیچاره دیگه کی بود؟
‫داریم روی گزارش قبل و بعد ‫کار می‌کنیم که من خبر ندارم؟
‫براون و لاو لطفا؟ ممنون.
‫- آندریا. ‫- هوم؟
‫وایستا ببینم. ‫تو مجله مد استخدام شدی؟
‫- اوهوم. ‫- مگه مصاحبه‌شون تلفنی بود؟
‫- عجب. ‫- انقدر بی‌شعور نباش.
‫میراندا پریستلی معروفه ‫به اینکه غیرقابل پیش‌بینیه.
‫ببین داگ، چطوریه که تو این آدم رو ‫می‌شناختی ولی من نمی‌شناختم؟
‫- من روحیات خودم رو دارم. ‫- آها.
‫- منطقیه دیگه. ‫- ولی جدی.
‫میراندا پریستلی آدم بزرگیه.
‫مطمئنم میلیون‌ها دختر ‫حاضرن واسه این شغل آدم بکشن.
‫آره، خوش به حالشون. ‫من که جزوشون نیستم.
‫ولی باید از یه جایی ‫شروع کنی دیگه، نه؟
‫ببین نیت توی ‫چه خراب‌شده‌ای کار می‌کنه.
‫آخه دستمال کاغذی؟ واقعا؟
‫آره، لیلی هم توی اون گالری ‫کار می‌کنه که، می‌دونین...
‫عه، ببخشید. ‫دقیقا کارت اونجا چی بود؟
‫ولی من از شانس خوبم، ‫شغل رویاییم رو دارم.
‫تو که تحلیلگر تحقیقاتی‌ای.
‫- راست می‌گی. شغلم افتضاحه. ‫- نه!
‫- افتضاحه. حوصله‌سربره. ‫- اشکالی نداره. نفس عمیق بکش.
‫- دارم سعی می‌کنم. ‫- بیا، نوشیدنیت رو بردار.
‫- فکر خوبیه. ‫- آره.
‫بذارین بگم: به افتخار شغل‌هایی ‫که اجاره خونه رو می‌دن.
‫عزیزم. ندیدی این دخترها ‫توی ران‌وی چطور لباس می‌پوشن.
‫من هیچی ندارم ‫که باهاش برم سر کار.
‫بی‌خیال. قراره تلفن جواب بدی ‫و قهوه سر میز بذاری.
‫مگه واسه این کار ‫لباس شیک لازم داری؟
‫فکر کنم لازمه.
‫خب، به نظر من که ‫همیشه دلربایی.
‫آخی! به نظرم دروغ می‌گی.
‫الو؟
‫- پس کجایی؟ ‫- تقریبا رسیدم. آره.
‫وای! خاک عالم!
‫دلیل خاصی دار که چرا ‫قهوه من هنوز نرسیده؟
‫توی راه مرده؟
‫نه. خدایا.
‫آخ. وقت‌نشناس.
‫امیدوارم بدونی که این کار خیلی سخته...
‫- اوهوم. ‫- که تو به دردش نمی‌خوری.
‫اگه خراب کنی، ‫دودش توی چشم من می‌ره.
‫حالا کتت رو آویزون کن. ‫همینطوری یه گوشه پرتش نکن.
‫خب، اولا که من و تو ‫تلفن‌ها رو جواب می‌دیم.
‫باید هر بار که تلفن ‫زنگ می‌خوره جواب داده بشه.
‫اگه روی پیغام‌گیر بره، ‫میراندا کفری می‌شه.
‫اگه اینجا نبودم... ‫آندریا، آندریا...
‫فرض کن به این میز بسته شدی.
‫- ولی اگه لازم بود... ‫- چیکار کنی؟ نه.
‫یه بار دستیارمون واسه اینکه دستش رو...
‫با نامه‌بازکن بریده بود، ‫بلند شد از پای میزش رفت،
‫همین باعث شد میراندا ‫تماس لاگرفلد رو قبل از اینکه...
‫سوار پرواز هفده ساعته خودش ‫به استرالیا بشه، از دست بده.
‫دختره الان توی تی‌وی‌گاید کار می‌کنه.
‫فهمیدم. تمام مدت پشت میز باشم.
‫- عه... ‫- دفتر میراندا پریستلی، بفرمایید.
‫نه، در دسترس نیستن.
‫شما؟
‫بله، می‌گم تماس گرفتین... ‫طبق معمول.
‫خب، یادت باشه شغل من و تو ‫کاملا با هم فرق داره.
‫تو قهوه می‌گیری، ‫کارهای دم‌دستی می‌کنی.
‫ولی من مسئول برنامه‌ها، ‫قرارها و هزینه‌هاشم.
‫مهم‌تر از همه منم که می‌تونم...
‫واسه هفته مد پاییز ‫باهاش به پاریس برم.
‫لباس‌های کوتور می‌پوشم. ‫توی همه مراسمات و مهمونی‌ها می‌رم.
‫همه طراح‌ها رو می‌بینم. ‫فوق‌العاده است.
‫خب، تو اینجا بمون.
‫باید برم بخش هنری ‫تا آلبوم رو بهشون بدم.
‫- چی... ‫- این آلبومه.
‫این یه ماکت از تمام چیزهای...
‫- نسخه فعلیه. ‫- اوهوم.
‫هر شب این رو دم خونه میراندا ‫بهش تحویل می‌دیم،
‫و اون هر روز صبح... ‫دست نزن. هر روز صبح...
‫همراه یادداشت‌هاش بهمون پس می‌ده.
‫ببین، این در واقع وظیفه دستیار دومه،
‫ولی میراندا خیلی روی حریمش حساسه ‫و دلش نمی‌خواد غریبه‌ها دم خونه‌اش برن.
‫پس تا وقتی مطمئن بشه ‫که یه پا دیوونه روانی نیستی،
‫وظیفه شیرین تحویل آلبوم با منه.
‫عه، امیلی؟ این رو...
‫جواب بده.
‫سلام دفتر خانم پریستلی، بفرمایید.
‫منظورم همین بود. ‫دفتر میراندا پریستلیه.
‫آم، الان توی جلسه هستن. ‫پیغامتون رو یادداشت کنم؟
‫آها.
‫بسیارخب. می‌تونین گابانا رو هجی کنین؟
‫الو؟
‫خوشش نیومد.
‫حدس زدم سایز هشت و نیم باشه.
‫عه، خیلی لطف کردین. ‫ولی واقعا نیازی بهش ندارم.
‫میراندا استخدامم کرده. ‫دیده چه شکلی‌ام دیگه.
‫تو خودت رو دیدی؟
‫امیلی.
‫امیلی؟
‫یعنی با تو کار داره.
‫- روی بایاس برش زدیم. ‫- من که چنین چیزی نخواستم.
‫کاملا واضح گفتم. ‫امیلی، بالاخره اومدی؟
‫چند بار باید اسمت رو بگم؟
‫آخه من اندی‌ام.
‫یعنی اسمم اندیه. ‫در واقع آندریام، ولی اندی صدام می‌زنن.
‫ده الی پونزده دامن از کلوین کلاین می‌خوام.
‫دقیقا چه مدل دامنی...
‫لطفا وقت یکی دیگه رو ‫با سوال‌هات بگیر.
‫حواست باشه که فردا ساعت ‫هشت صبح با پیر ۵۹ قرار داریم.
‫به جوسلین یادآوری کن باید ‫چند نمونه از کیف‌هایی که مارک داره...
‫با چرم اسب درست می‌کنه رو ببینم.
‫بعد به سیمون بگو اگه مگی در دسترس نبود، ‫جکی رو می‌گیرم.
‫- دمارشلیه تایید کرد؟ ‫- دمارشـ...
‫دمارشلیه دیگه. ‫پشت خط بیارش.
‫عه، چشم.
‫- ضمنا امیلی؟ ‫- بله؟
‫می‌تونی بری.
‫مشخصه که نسبت به دستورات ‫کاملا بی‌پروا عمل شده...
‫دمارشلیه رو گرفتی؟
‫عه، دمارشلیه.
‫- ولش کن. ‫- تو...
‫میراندا پریستلی تماس گرفته.
‫پاتریک پشت خطه!
‫نه، بهم گفت برم توی دفتر ‫و درباره پیر ۵۹ پرسید.
‫بعدش یه حرفی درباره سیمون، ‫فرانکی یا همچین اسمی زد.
‫چند تا دامن کلوین کلاین هم می‌خواد.
‫بعد، عه... ‫یه چیزی درباره چرم اسب گفت.
‫- نگفت کدوم دامن؟ ‫- نه. نگفت.
‫نگفت چه مدلی؟ ‫چه رنگی، چه شکلی، چه پارچه‌ای؟
‫- اومدم ازش بپرسم. ‫- هیچ‌وقت از میراندا چیزی نپرس.
‫بسیارخب. خودم رسیدگی می‌کنم. ‫تو کلوین کلاین رو جور کن.
‫عه... من؟
‫معذرت می‌خوام. ‫کار مهم‌تری داشتی؟
‫باید توی کنوانسیون ‫دامن‌های زشت شرکت می‌کردی؟
‫عه...
‫میراندا؟
‫- رسیدی؟ ‫- دارم می‌رم داخل.
‫همین که رفتم زنگ...
‫- الو؟ سلام. ‫- حالا که بیرونی،
‫میراندا می‌خواد بری هرمس ‫و ۲۵ تا شالی که سفارش دادیم رو بگیری.
‫- باشه. ‫- کسیدی مشقش رو توی دالتون جا گذاشته.
‫باید دنبال اون هم بری. ‫راستی، میراندا با مایزل رفته جلسه،
‫وقتی برگشت استارباکس می‌خواد.
‫- استارباکس داغ. ‫- می‌شه اولی رو دوباره بگی...
‫الو؟
‫وای خدا.
‫چرا انقدر لفتش دادی؟ ‫دستشویی دارم.
‫چی؟ از وقتی رفتم دستشویی نرفتی؟
‫نه، نرفتم. باید پشت میز می‌موندم. ‫یادت رفته؟ دارم می‌ترکم.
‫عه، سلام.
‫کت رو بردار. کت رو بردار.
‫باشه.
‫خب، آماده باش. ‫اجرای مرور ساعت ۱۲:۳۰ می‌شه.
‫همه دارن وحشت می‌کنن. ‫یعنی قراره کلی تماس بگیرن.
‫اجـ... اجرای مرور. باشه.
‫آره. سردبیرها گزینه‌های عکاسی رو میارن ‫که میراندا از بینشون انتخاب کنه.
‫تک‌تک موارد هر شماره رو ‫خودش انتخاب می‌کنه.
‫اجرای مرور خیلی مهمه.
‫نمی‌دونم چرا اطلاع نداری آندریا.
‫- خب، حاضری؟ ‫- سلام، سلام.
‫خب، من و سرینا قراره ‫بعد از دستشویی بریم ناهار بخوریم.
‫- اینه، جایگزین جدیدمه. ‫- سلام.
‫- گفته بودم. ‫- فکر کردم شوخی می‌کنی.
‫نه، کاملا جدی بودم.
‫من بیست دقیقه استراحت ناهار دارم، ‫تو پونزده دقیقه داری.
‫- هر موقع برگشتم می‌تونی بری. ‫- باشه.
‫این چه لباسیه پوشیده؟
‫لابد لباس‌های مادربزرگشه.
‫هوم، سوپ ذرت.
‫چه انتخاب جالبی.
‫حتما می‌دونی که سلولیت از ‫مواد اصلی سوپ ذرته.
‫یعنی دخترهای اینجا ‫کلا هیچی نمی‌خورن؟
‫نه از وقتی که ۳۲ شد ۳۴ جدید ‫که اون هم یعنی پایین‌تر از ۳۲ نداریم.
‫- خب، من که ۳۶ام. ‫- یعنی ۴۴ جدید محسوب می‌شی.
‫- وای. خاک عالم. ‫- فکرش رو نکن.
‫مطمئنم کلی لباس پلی‌بلند دیگه داری.
‫عجب. پس فکر می‌کنین لباسم زشته.
‫متوجه شدم. ولی قرار که نیست ‫تا ابد توی کار مد باشم،
‫پس فایده‌ای نداره که صرفا ‫چون اینجا استخدام شدم،
‫ظاهرم رو تغییر بدم.
‫آره، درسته. ‫کلا فقط همین توی...
‫این صنعت چند میلیارد دلاری مهمه، نه؟
‫زیبایی درونی.
‫الو.
‫باشه. بیا بریم.
‫میراندا اجرای مرور رو ‫نیم‌ساعت جلو انداخته.
‫هوم!
‫- همیشه یه ربع زودتر آماده می‌شه. ‫- یعنی چی؟
‫- یعنی جنابعالی دیر کردی. ‫- خاک عالم!
‫ببخشید.
‫- سلام آقای راویتز. ‫- سلام نایجل.
‫- شماره خوب پیش می‌ره؟ ‫- آره، بهترین سپتامبر کاریمونه.
‫عالیه. شنیدم میراندا کت‌های پاییزی رو ‫حذف کرده و عکاسی سدونا رو جلو انداخته.
‫- چقدر هزینه‌بره؟ ‫- تقریبا سیصد هزار دلار.
‫حتما کت‌های افتضاحی بودن.
‫- ایرو راویتز هستم. ‫- عه، ببخشید.
‫ایشون اندی ساکسه. ‫دستیار جدید میرانداست.
‫مبارک باشه خانم جوان.
‫میلیون‌ها دختر حاضرن ‫واسه این شغل آدم بکشن.
‫خدانگهدار.
‫- هوم؟ ‫- ایرو راویتز بود. رئیس الیاس کلارک.
‫به قول گفتنی آدم هر چقدر ‫کوچیک‌تر، ادعاش بیشتر.
‫نه. همه این‌ها رو قبلا دیدم.
‫تیسکنز داره توی کمر افتاده ‫نوآوری به خرج می‌ده، یعنی...
‫- بقیه لباس‌ها کجان؟ ‫- اینجا یه تعداد داریم.
‫- وایستا، نگاه کن و گوش کن. ‫- به نظرم گزینه جالبی می‌شه...
‫نه. نه، آخه... ‫خیلی برام گیج‌کننده است.
‫چرا جمع کردن یه اجرای مرور ساده ‫انقدر باید سخت باشه؟
‫شما ساعت‌ها وقت داشتین آماده بشین. ‫واقعا گیج شدم.
‫تبلیغ‌کننده‌ها کجان؟
‫- چند تا بنانا ریپابلیک داریم. ‫- ولی بیشتر لازمه، مگه نه؟
‫عه، این... ‫این ممکنه... نظرت چیه؟
‫آره. من رو که می‌شناسی.
‫کلا از دامن‌های بالرینی ‫با حال و هوای قهوه‌خونه‌ای خوشم میاد.
‫- ولی به نظرت زیاد شبیه... ‫- شبیه لاکروآ از ماه ژوئیه است؟
‫بهش فکر کردم. ولی نه. ‫اکسسوری درست لازم داره.
‫- جواب می‌ده. ‫- کمربندهای این لباس کجاست؟
‫چرا هیچ‌کس آماده نیست؟
‫بفرمایید. انتخاب سختیه.
‫- خیلی فرق دارن. ‫- هوم.
‫چیزی خنده‌داره؟
‫نه. نه، نه، اصلا...
‫آخه جفت این کمربندها ‫به نظرم شبیه همدیگه‌ان.
‫چون هنوز نتونستم ‫این چیز میزها رو یاد بگیرم.
‫«این... چیز میزها»؟
‫آها. بسیارخب. فهمیدم.
‫فکر می‌کنی این هیچ ربطی به تو نداره.
‫چون وقتی می‌ری سراغ کمدت...
‫انتخابت مثلا همین... ‫پلیور آبی چروکه...
‫چون می‌خوای به دنیا نشون بدی ‫انقدر خودت رو جدی می‌گیری...
‫که مهم نیست چی می‌پوشی.
‫ولی چیزی که نمی‌دونی ‫اینه که اون لباس صرفا آبی نیست.
‫نه فیروزه‌ایه، نه لاجوردی.
‫بلکه آبی سرولیانه.
‫همچنین اصلا خبر نداری که...
‫اسکار دلا رنتا سال ۲۰۰۲ ‫مجموعه‌ای از لباس‌های سرولیان داشت.
‫اگه اشتباه نکنم ایو سن لوران بود...
‫که از کت‌های نظامی ‫سرولیان رونمایی کرد.
‫- گمونم کت لازم داره. ‫- هوم.
‫بعدش آبی سرولیان از مجموعه‌های...
‫هشت طراح دیگه سر در آورد.
‫بعدش وارد فروشگاه‌های بزرگ شد،
‫و بعد به ناچار یه گوشه‌ای ‫از کژوال کورنر افتاد...
‫که احتمالا توی یکی از همون ‫حراجی‌ها به پست تو خورد.
‫همچنان اون رنگ آبی نماینده ‫میلیون‌ها دلار و شغل‌های بی‌شماریه،
‫و یه‌جورهایی خنده‌داره ‫که فکر می‌کنی با این انتخابت،
‫خودت رو از صنعت مد جدا کردی،
‫در صورتی که دقیقا همون پلیوری رو پوشیدی،
‫که برات توسط همکاران ‫افراد همین اتاق...
‫از بین «چیز میزها» انتخاب شده.
‫بعدش گفتم: «نه، نمی‌تونم فرق بین...»
‫«این دو تا کمربند کاملا یکسان رو بفهمم.»
‫نبودی ببینی چطوری نگاهم می‌کرد.
‫انگار پوست صورتش ‫نزدیک بود آب بشه.
‫اصلا خنده‌دار نیست.
‫فقط وقتی خوشحاله که تمام آدم‌های دورش ‫وحشت‌زده، افسرده و مایل به خودکشی باشن.
‫تق‌تقی‌ها هم عین الهه ستاییشش می‌کنن.
‫- کی‌ها؟ ‫- بهشون می‌گن تق‌تقی.
‫به خاطر صدای کفش پاشنه‌بلندشون ‫توی راهروهای مرمریه.
‫همیشه «تق‌تق‌تق‌تق».
‫همه‌شون یه‌جوری ادا میان ‫انگار دارن سرطان رو درمان می‌کنن.
‫باورت نمی‌شه چقدر وقت و انرژی...
‫صرف جزئیات ریز و غیرمهم می‌کنن...
‫که تهش چی بشه؟
‫تا فرداش بتونن دوباره سیصد هزار دلار ‫هزینه عکاسی مجدد چیزی کنن...
‫که احتمالا هیچ مشکلی هم نداشته، تا فقط ‫به مردم چیزی رو بفروشن که بهش نیازی ندارن.
‫خدایا!
‫- حتی دیگه گرسنه‌ام نیست. ‫- چی؟
‫- واسه همین اون دخترها انقدر لاغرن. ‫- نه، نه، نه.
‫بده به من. توش هشت دلار ‫پنیر یالزبرگ داره.
‫می‌دونی چیه؟
‫فقط کافیه یک سال دووم بیارم. ‫یک سال.
‫بعدش می‌تونم برم سراغ کاری ‫که به خاطرش اومدم نیویورک.
‫ولی نباید بذارم ‫میراندا روم تاثیر بذاره.
‫- نمی‌ذارم. ‫- تند نرو دختر.
‫- صبح به خیر میراندا. ‫- آیزاک رو بگیر.
‫نمی‌بینم صبحونه‌ام آماده باشه. ‫تخم‌مرغم رسیده؟ تخم‌مرغم کو؟
‫ببخشید!
‫پولارویدهای عکاسی رو بردار.
‫اون کاغذی که دیروز صبح ‫دستم بود، کجاست؟
‫دخترها واسه تعطیلات بهاری ‫تخته موج‌سواری یا بوجی‌بورد نیاز دارن.
‫- الو. ‫- دوقلوها دمپایی لاانگشتی هم می‌خوان.
‫- آخ! ‫- وای خدا!
‫کفش‌هام رو از بلانیک بردار، ‫بعدش پاتریشیا رو بیار.
‫- مگه کیه؟ ‫- دختر خوب! دختر خوب! دختر خوب!
‫اون میز کوچیک فروشگاه مدیسون ‫که ازش خوشم اومد رو بیار.
‫برای شام امشب توی اون رستورانی ‫که نقد خوب گرفته میز رزرو کن.
‫- آیزاک رو بگیر. ‫- یادداشت‌های تشکر امروز رو تحویل بده.
‫- بقیه کجان؟ ‫- چرا هیچ‌کس کار نمی‌کنه؟
‫دمارشلیه رو بگیر.
‫میراندا پریستلی تماس گرفتن با... ‫بسیارخب.
‫پاتریک پشت خطه.
‫خدا رو شکر جمعه است، نه؟
‫حداقل میراندا قراره بره میامی ‫و آخر این هفته کسی تماس نمی‌گیره.
‫گفتم بابام داره از اوهایو میاد؟
‫آره، احتمالا شام بریم بیرون. ‫بریم شیکاگو رو ببینیم.
‫تو برنامه جالبی ‫واسه آخر هفته داری؟
‫آره.
‫آره، نیت گفت عالی بود.
‫حتی واسه اینجا درخواست داد، ‫ولی دنبال یکی با تجربه بیشتر بودن.
‫- بیا. ‫- ها؟ این چیه؟
‫نمی‌خوام اجاره‌ات عقب بیفته.
‫- بابا، تو از کجا... ‫- نگو...
‫از دست مامان.
‫بابا، ممنونم.
‫اوهوم.
‫- خیلی خوشحالم می‌بینمت. ‫- من هم همینطور عزیزم.
‫خب، می‌خوای الان ازم بازجویی کنی، ‫یا تا بعد از شام صبر کنیم؟
‫به نظرم فعلا از سبد نون لذت ببریم.
‫نه، نه، نه. اشکالی نداره. ‫راحت باش.
‫صرفا یه‌کم نگرانیم عزیزم.
‫ساعت دو نصف شب ‫از دفترت بهمون ایمیل میاد.
‫حقوقت افتضاحه. ‫مقاله هم که نمی‌نویسی.
‫این حرف انصاف نیست.
‫ایمیل‌ها رو که خودم می‌نویسم.
‫فقط متوجه نمی‌شم چرا کسی که دانشکده ‫حقوق استنفورد قبول شده،
‫دلش می‌خواد روزنامه‌نگار بشه ‫که الان همون هم نیستی.
‫بابا، لطفا بهم اعتماد کن.
‫دستیار میراندا بودن ‫خیلی درها رو به روم باز می‌کنه.
‫امیلی قراره چند ماه دیگه ‫با میراندا بره پاریس،
‫اونجا با کلی سردبیر و روزنامه‌نگار ‫کلی نشریه مهم آشنا می‌شه.
‫سال بعد ممکنه من به جاش برم.
‫- خب؟ ‫- اوهوم.
‫بابا، باور کن این فرصت بزرگ زندگیمه.
‫زندگیم زیر و رو می‌شه.
‫رئیسم... زنگ می‌زنه.
‫- ببخشید بابا. باید جواب بدم. ‫- جواب بده. جواب بده.
‫- الو میراندا. ‫- پروازم لغو شده.
‫مشکل مسخره آب و هوایی رخ داده.
‫باید امشب برگردم خونه. ‫دوقلوها فردا توی مدرسه اجرا دارن.
‫- چی؟ ‫- اجرا دارن!
‫- حتما. ببینم چیکارش می‌شه کرد. ‫- خوبه.
‫سلام. می‌دونم لحظه آخری زنگ زدم،
‫ولی خواستم بپرسم احیانا ‫می‌تونین واسه رئیسم،
‫از میامی به نیویورک پرواز بگیرین؟
‫عه...
‫آره، هر جتی بود فرق نداره.
‫- از میامی به نیویورک باشه. ‫- ممنون.
‫- بله، همین امشب. باید... ‫- آخ!
‫- فکر کردم از اون طرف پیاده می‌شی. ‫- عزیزم! نه.
‫- اینجا می‌شه عزیزم. ‫- امشب.
‫سلام، امشب یه پرواز می‌خوام... ‫واسه همین امشب...
‫از میامی به نیویورک.
‫بله، می‌دونم هوا طوفانیه.
‫هیچ پروازی نیست؟ ‫مگه می‌شه هیچ پروازی نباشه؟
‫بابت میراندا پریستلی تماس گرفتم،
‫می‌دونم مشتریتونه و قبلا ‫با شما پرواز داشته.
‫بله. بله، سلام. ‫امشب از میامی به نیویورک جت می‌خواستم.
‫- بله. ببخشید. گوشی دستتون. ‫- الو؟ سلام میراندا.
‫دارم سعی می‌کنم پیدا کنم. ‫ولی توی این آب و هوا هیچ پروازی نیست.
‫اذیتم نکن. اصلا هوا... ‫در حد بارش نم‌نم بارونه.
‫حتما پرواز پیدا می‌شه.
‫به دوناتلا زنگ بزن. ‫از اون جت بگیر.
‫به هر آشنایی که ممکنه ‫جت داشته باشه زنگ بزن. ایرو؟
‫به همه... مسئولیتت همینه. ‫وظیفه‌ات همینه.
‫من رو برسون خونه.
‫وای خدا!
‫- آخرش من رو می‌کشه. ‫- انتظار داره چیکار کنی؟
‫با گارد ملی تماس بگیری ‫که با هواپیما دنبالش برن؟
‫نه بابا. ولی مگه می‌شه؟
‫بیا بریم. بیا.
‫اجرای دخترها فوق‌العاده بود.
‫راخمانینف اجرا کردن. ‫همه عاشقشون شدن.
‫البته همه به جز من،
‫چون متاسفانه اونجا حضور نداشتم.
‫میراندا، واقعا متاسفم.
‫می‌دونی چرا استخدامت کردم؟
‫من همیشه دختری رو استخدام می‌کنم...
‫که شیک و لاغر و البته...
‫عاشق مجله ما باشه.
‫ولی اغلب اوقات می‌فهمم همه‌شون...
‫آدم رو ناامید می‌کنن و تا حد زیادی...
‫احمقن.
‫بنابراین تو با اون رزومه درخشانت...
‫و نطقی که درباره اخلاق کاریت کردی...
‫باعث شد فکر کنم فرق داری.
‫با خودم گفتم همینه.
‫یه فرصت بهش بده.
‫این دختر باهوش و چاق رو استخدام کن.
‫بهت امیدوار بودم.
‫خدایا. با این امید زندگی کردم.
‫بگذریم، در نهایت جوری ناامیدم کردی ‫که هیچ‌کدوم از...
‫از اون دخترهای احمق ‫ناامیدم نکرده بود.
‫آم، واقعا هر کاری ‫به ذهنم می‌رسید انجام دادم.
‫- عه... ‫- تموم شد.
‫ببخشیدها! کجا داری می‌ری؟
‫ازم متنفره نایجل.
‫اون‌وقت کجای این قضیه مشکل منه؟
‫عه، وایستا ببینم. ‫نه، مشکل من نیست.
‫نمی‌دونم چیکار باید بکنم،
‫چون اگه کاری رو درست انجام بدم، ‫قدرش دونسته نمی‌شه.
‫حتی تشکر هم نمی‌کنه.
‫ولی اگه کار اشتباهی بکنم، ‫بی‌رحمانه رفتار می‌کنه.
‫- پس استعفا بده. ‫- چی؟
‫- استعفا بده. ‫- استعفا بدم؟
‫من پنج دقیقه‌ای می‌تونم ‫برات جایگزین پیدا کنم.
‫یکی که واقعا دنبال این شغل باشه.
‫نه، نمی‌خوام استعفا بدم. ‫این که انصاف نیست.
‫ولی حرفم اینه بدم نمیاد بابت اینکه ‫خودم رو به آب و آتیش می‌زنم،
‫یه‌کم ازم قدردانی بشه.
‫اندی، جدی باش.
‫اصلا هم تلاش نمی‌کنی.
‫- فقط غر می‌زنی. ‫- عه...
‫الان می‌خوای چی بهت بگم؟
‫می‌خوای بگم «طفلکی...»
‫«میراندا داره اذیتت می‌کنه. ‫طفلکی. اندی طفلکی»؟
‫هوم؟ بیدار شو خانم ۳۶.
‫اون هم داره کارش رو می‌کنه.
‫متوجهی داری جایی کار می‌کنی...
‫که ناشر چند تن از بزرگترین ‫هنرمندان قرن بوده؟
‫هالستون، لاگرفلد، دلا رنتا.
‫کاری که اون‌ها کردن، ‫چیزی که اون‌ها خلق کردن،
‫صرفا به هنر محدود نمی‌شد. ‫چون توی زندگی روزمره استفاده می‌شه.
‫قطعا منظورم زندگی تو نیست. ‫ولی زندگی بعضی‌ها.
‫فکر کردی این صرفا مجله است؟
‫این مجله معمولی نیست.
‫یه چراغ امید درخشان واسه...
‫نمی‌دونم...
‫مثلا نور امید یه پسری توی رود آیلنده ‫که شیش تا برادر داره...
‫و وانمود می‌کنه می‌ره تمرین فوتبال، ‫در حالی که می‌ره کلاس خیاطی...
‫و شب‌ها مجله ران‌وی رو ‫با نور چراغ‌قوه می‌خونه.
‫هیچ نمی‌دونی چه اسطوره‌هایی ‫توی این سالن راه رفتن.
‫بدتر از اون اینه که حتی برات مهم نیست.
‫چون اینجا جاییه که خیلی‌ها ‫حاضرن برای کار کردن توش بمیرن،
‫ولی تو انتخاب کردی اینجا کار کنی.
‫بعد می‌خوای بدونی چرا ‫یه بوسه روی پیشونیت نمی‌زنه،
‫و در آخر روز بابت زحماتت، ‫بهت برچسب صد آفرین نمی‌ده.
‫بیدار شو عزیز دلم.
‫- باشه. پس دارم خراب می‌کنم. ‫- هوم.
‫ولی دلم نمی‌خواد.
‫فقط کاش می‌دونستم باید چیکار کنم.
‫- نایجل؟ ‫- هوم؟
‫نایجل، نایجل...
‫نه.
‫نمی‌دونم انتظار داری چیکار کنم.
‫هیچی توی این کمد نیست ‫که اندازه ۳۶ باشه.
‫بهت قول می‌دم.
‫همه نمونه‌های اندازه ۳۲ و ۳۴ هستن.
‫خب، این رو امتحان می‌کنیم.
‫- با... ‫- پانچو؟
‫هر چی بهت دادم رو باید ‫بپذیری و تشکر هم بکنی.
‫- این دولچه هم برمی‌داریم. ‫- هوم!
‫کفش...
‫- جیمی چو. ‫- هوم.
‫- مانولو بلانیک. ‫- وای.
‫نانسی گنزالس. عاشقشم.
‫خب، نارسیسو رودریگز. ‫این خیلی قشنگه.
‫- عه، شاید اندازه بشه. شاید. ‫- چی؟
‫حالا نوبت شنله. ‫بدجور به شنل نیاز داری.
‫میای عزیز جان؟
‫باید وارد بخش زیبایی بشی،
‫که خدا می‌دونه چقدر قراره ‫اونجا روت کار کنن.
‫اصلا نمی‌دونم چرا ‫میراندا استخدامش کرده.
‫من هم همینطور.
‫چند روز پیش توی بخش زیبایی بودیم و...
‫یه فرمژه شو اومورا رو برداشت ‫ازم پرسید «این چیه؟»
‫از همون لحظه‌ای که دیدمش فهمیدم...
‫قراره یه اشتباه فاجعه‌بار باشه...
‫دفتر میراندا پریستلی، بفرمایید.
‫نه، راستش در دسترس نیستن. ‫بهشون اطلاع می‌دم.
‫بسیارخب، ممنون. خداحافظ.
‫این چطور...
‫- بوت... ‫- بوت شنل رو می‌گی؟
‫آره، پوشیدم.
‫خوب شدی.
‫- وای خدا. ‫- چیه؟
‫- خوب شده دیگه. ‫- ساکت شو سرینا.
‫- فردا می‌بینمتون. ‫- شب به خیر. مواظبت کن.
‫مواظب انگشتت باش، خب؟
‫خب، نظرت چیه؟
‫عه، به نظرم تا نامزدم ما رو ندیده...
‫بهتره زود فرار کنی.
‫لباس‌ها فوق‌العاده بودن.
‫اوهوم. قراره از زرشکی استفاده کنیم.
‫باید بگردیم دنبال...
‫یه ترم کامل روی سیب‌زمینی کار کردیم.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده رو ‫بگیر و فشار بده.
‫ می‌بینی چقدر سفته؟
‫بخش اکسسوری غوغا شده بود.
‫- باید هدبند پایتون پیدا می‌کردم. ‫- پایتون جدیدا مد شده.
‫برای همه‌تون کلی هدیه جالب آوردم.
‫حاضرین؟
‫- این چیه؟ ‫- تلفن بنگ اند اولافسنه.
‫چارلی رز روز تولد میراندا ‫بهش کادو داده بود.
‫توی اینترنت سرچ کردم. ‫قیمتش ۱۱۰۰ دلاره.
‫- چی؟ ‫- وای!
‫چند تا محصول دیگه هم آوردم. ‫برس موی میسون پیرسون.
‫- یه کلینیک کوچولو. ‫- عه.
‫- خدایا، عاشق شغلتم. ‫- یکی مونده.
‫این کادوی کوچولو هم هست.
‫- می‌خوایش؟ می‌خوای... عه. ‫- بده! بده، بده، بده!
‫- فکر کنم خوشش اومد. ‫- وای خدا! این کیف جدید مارک جیکوبزه!
‫توی همه انبارها تموم کردن. ‫چطوری گرفتیش؟
‫میراندا نمی‌خواستش، واسه همین...
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫این کیف ۱۹۰۰ دلاره.
‫- اصلا نمی‌تونم قبول کنم. ‫- چرا نتونی؟
‫- چرا زن‌ها انقدر کیف لازم دارن؟ ‫- ساکت.
‫یکی که داری. همه وسایلت رو بریز توش. ‫تموم شد و رفت.
‫مد ربطی به کارایی نداره.
‫اکسسوری فقط یه قطعه نمادین...
‫برای بیان هویت فردیه.
‫- وای! خیلی هم خوشگله. ‫- دقیقا.
‫آره، ولی موضوع اینه ران‌وی...
‫فقط کیف‌های شیک و خوشگل نیست.
‫ببین، این یه مقاله از جی مک‌اینرنیه، ‫یه قطعه از جوآن دیدیونه.
‫حتی یه مصاحبه با ‫کریستین امانپور هم داره.
‫انگار یکی رو حسابی ‫تحت تاثیر قرار دادن.
‫چی می‌گی...
‫برداشتم. عه...
‫- بله، اژدها خانمه. ‫- میرانداست؟
‫- بده باهاش حرف بزنم. ‫- لطفا گوشیم رو بده.
‫بهش می‌گم خودش تخم‌مرغ درست کنه.
‫لیلی! نه، نه، نه! ‫بده به من! می‌خواستم جواب بدم!
‫اینطوری خراب می‌شم... ‫گوشیم رو بده!
‫سلام میراندا.
‫- هیس! ‫- آها. الان راه میفتم.
‫راستش واقعا نیازی نیست ‫انقدر بی‌شعور باشین.
‫آم، ببخشید.
‫دنبال جیمز هولت بودم.
‫ایشون می‌شه.
‫- عه. مرسی. ‫- قربانت.
‫- ببخشید. ‫- سلام.
‫اندی هستم. ‫برای میراندا پریستلی اومدم.
‫آها، آره. ‫گمونم امیلی جدیده باشی.
‫خوش‌وقتم.
‫بذار کیفت رو ببینم.
‫- عه. ‫- خیلی، خیلی قشنگه.
‫چرم کهنه با میخ‌کاری داره، ‫دست‌دوزه و حاشیه فلزی داره.
‫واقعا قشنگه. ‫کی این کیف خارق‌العاده رو ساخته؟
‫شما.
‫هوم. معلومه.
‫تشریف بیار.
‫عه، بفرما.
‫این طرح لباس میراندا ‫برای مراسم خیریه است.
‫همچنین مرکز مجموعه بهاری منه.
‫خیلی محرمانه است.
‫- با جونم ازش محافظت می‌کنم. ‫- حتما بکن.
‫بیا بریم. حالا که واسه ‫میراندا پریستلی کار می‌کنی،
‫حتما بهت امون نمی‌ده استراحت کنی.
‫ببخشید دخترها.
‫یه نوشیدنی واسه خانم بریز.
‫خوشمزه است. خوش بگذره.
‫- راست می‌گه. ‫- هوم؟
‫نوشیدنی رو می‌گم. ‫توی مهمونی قبلی جیمز ازش خوردم.
‫انقدر معده‌ام رو به هم ریخت ‫نفهمیدم کی سر از کجا در آوردم.
‫آها. خب.
‫کار عاقلانه‌ای بود.
‫- سلام. ‫- کریستین تامپسون هستم.
‫کریستین تامپسون؟ ‫شوخی می‌کنین.
‫نه، شما... شما واسه هر مجله‌ای ‫که من دوستش دارم مقاله نوشتین.
‫من مجموعه مقالات شما رو ‫واسه روزنامه دانشگاهم نقد کردم.
‫اشاره‌ای به جذبه و شخصیتم کردی؟
‫- نه، ولی... ‫- کارت چیه؟
‫عه. خب، دوست دارم یه‌جایی مثل...
‫نیویورکر یا ونیتی‌فر کار کنم.
‫- من هم نویسنده‌ام. ‫- واقعا؟
‫- اوهوم. ‫- حتما باید مقاله‌هات رو بخونم.
‫- می‌خوای برام بفرستیش؟ ‫- واقعا؟
‫خیلی... ممنون. ‫واقعا خوشحال می‌شم.
‫ولی راستش فعلا دستیار میراندا پریستلی‌ام.
‫شوخی می‌کنی. ‫چقدر حیف شد.
‫واقعا... هوف. ‫از دست میراندا نمی‌شه زنده در رفت.
‫- جان؟ ‫- به نظر آدم مهربون و باهوشی میای.
‫این کار بهت نمیاد.
‫من دیگه برم.
‫عجب.
‫خب، خیلی از آشناییت ‫خوشحال شدم همکار میراندا.
‫امیلی؟
‫با دفتر جیمز هولت تماس بگیر.
‫بگو می‌خوام پیش‌نمایش رو ‫بندازم امروز ساعت ۱۲:۳۰.
‫به همه خبر بده. ‫بگو نیم‌ساعت دیگه آماده رفتن باشن.
‫ولی قرار نبود تا سه‌شنبه باشه. ‫علتش رو نگفت؟
‫چرا. همه جزئیات تصمیمش رو بهم گفت.
‫بعدش موهای همدیگه رو شونه کردیم ‫و درباره امریکن آیدل حرف زدیم.
‫متوجه تیکه‌ات شدم.
‫- اصلا پیش‌نمایش چیه؟ ‫- صبح به خیر میراندا.
‫میراندا اصرار داره مجموعه...
‫تمام طراحان رو قبل از نمایش اصلی ببینه.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- سلام جیمز.
‫- بعدش نظرش رو می‌گه؟ ‫- تقریبا.
‫عه، این فصل برای من با یه مراقبه...
‫روی تقاطع شرق و غرب شروع شد.
‫مقیاس داره. یه بار سر تکون بده یعنی خوبه، ‫دو بار تکون بده یعنی خیلی خوبه.
‫فقط یک بار شده به کاری لبخند بزنه،
‫که اون هم طراحی تام فورد سال ۲۰۰۱ بود.
‫کمربندش اینطوریه.
‫اگه خوشش نیاد، ‫سرش رو به اطراف تکون می‌ده.
‫این لباسیه که مخصوصا ‫و منحصرا برای شما طراحی کردیم.
‫یکی دیگه از حالاتش، ‫اینه که لب‌هاش رو به هم فشار می‌ده.
‫یعنی چی؟
‫یعنی فاجعه است.
‫فقط... فقط برو.
‫- نمی‌فهمم. شوکه شدم. ‫- مسخره است. شوکه‌کننده است.
‫- خودت درستش کن. ‫- باهاش حرف می‌زنم.
‫یعنی چون میراندا لب‌هاش رو به هم فشار داد، ‫اون باید کل مجموعه رو از اول طراحی کنه؟
‫هنوز متوجه عمق قضیه نشدی، نه؟
‫میراندا تنها کسیه که نظرش مهمه.
‫- به شوهرم زنگ بزن و قرار شام بذار. ‫- توی پاستیس؟ چشم.
‫یه دست لباس هم می‌خوام.
‫من قبلا لباستون رو با پیک ‫سر محل عکاسی فرستادم.
‫باشه. آندریا، امشب خودت ‫آلبوم رو دم خونه بهم تحویل بده.
‫- به امیلی بگو کلید رو بهت بده. ‫- اوهوم.
‫- جون تو و جون این کلید. ‫- چشم.
‫می‌دونی، اگه قراره آلبوم رو تحویل بدم،
‫لابد یعنی دارم کارم رو ‫درست انجام می‌دم.
‫ثابت کردم روانی نیستم.
‫راستی، بهت گفتم آندریا صدام کرد؟
‫یعنی امیلی صدام نکرد، ‫قبول داری خیلی خوبه؟
‫آره، آفرین. باشه.
‫خیلی مهمه دقیقا طبق ‫دستور العملم پیش بری.
‫عه. باشه.
‫آلبوم تا ساعت ۱۰ الی ۱۰:۳۰ آماده می‌شه،
‫و باید تا اون موقع منتظر بمونی.
‫باید همراه آلبوم، لباس‌های میراندا رو ‫از خشکشویی بگیری و تحویل بدی.
‫ماشین مستقیم می‌بردت ‫سمت خونه میراندا.
‫خودت در رو باز کن.
‫آندریا. با هیچ‌کس حرف نزن.
‫به هیچ‌کس نگاه نکن.
‫این خیلی مهمه. ‫باید عملا نامرئی باشی.
‫- متوجه شدی؟ ‫- آها.
‫در رو باز می‌کنی ‫و از سالن ورودی رد می‌شی.
‫لباس‌ها رو توی کمد ‫روبه‌روی پله‌ها آویزون می‌کنی.
‫عه...
‫آلبوم رو روی میزی می‌ذاری ‫که روش گل داره.
‫- خاک عالم! ‫- در سمت چپه.
‫باشه.
‫ممنون.
‫- می‌تونی آلبوم رو به ما بدی. ‫- هیس... کدوم میزه؟
‫- اشکال نداره. بیا بالا. ‫- نه. نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫- چیه؟ اشکالی نداره. ‫- بیا بالا.
‫- آره، اشکالی نداره. ‫- لطفا صحبت نکنین.
‫یا می‌تونی آلبوم رو بیاری بالا. ‫امیلی که همیشه میاره.
‫مگه نه؟ ‫آره، همیشه میاره.
‫واقعا؟ باشه.
‫انتظار داشتی وسط عکاسی واسه ‫جلد اصلی بپرم و بیام بیرون؟
‫من که از جلسه سرمایه‌گذاران اومدم بیرون،
‫و یک ساعت منتظر تو نشسته بودم.
‫بهت که گفتم خط‌ها آنتن نمی‌داد.
‫هیچ‌کس آنتن نداشت.
‫می‌دونستم آدمای توی اون رستوران ‫داشتن به چی فکر می‌کردن.
‫«این یارو دوباره منتظر زنشه.»
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب! خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫- وای نه. هیس!
‫واقعاً چیز خاصی نبود. باور کن!
‫دوقلوها سلام کردن، منم جواب دادم.
‫بعد رفتم بالا تا آلبوم رو بدم بهش و...
‫رفتی طبقه بالا؟ رفتی طبقه بالا.
‫وای خدا. اصلاً می‌رفتی روی تختش می‌خوابیدی
‫و بهش می‌گفتی برات قصه بخونه.
‫باشه، اشتباه کردم. می‌دونم.
‫اگه اخراج بشی، پاریس رفتنم به خطر می‌افته.
‫اگه این‌طور بشه، تک‌تک رستوران‌های...
‫منطقه‌تون رو می‌گردم تا پیدات کنم.
‫می‌خواد اخراجم کنه؟
‫نمی‌دونم. راضی نیست.
‫آندریا؟
‫میراندا، بابت دیشب واقعاً...
‫من کتاب جدید هری پاتر رو برای دوقلوها می‌خوام.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. همین الان می‌رم «بارنز اند نوبل».
‫افتادی زمین و سرت خورده به جدول خیابون؟
‫تا جایی که یادمه نه.
‫ما همۀ کتاب‌های چاپ‌شدۀ هری پاتر رو داریم.
‫دوقلوها می‌خوان بدونن بعدش چی می‌شه.
‫نسخۀ چاپ‌نشده رو می‌خواید؟
‫ما توی انتشارات خیلی آشنا داریم. ‫نباید مشکلی باشه، مگه نه؟
‫و تو از پس هر کاری برمیای، درسته؟
‫بله عزیزم؟ می‌دونم، جیگر.
‫مامانی داره تمام تلاشش رو می‌کنه ‫تا براتون بگیرتش.
‫می‌دونی، حتی اگه به خود «جی.کی. رولینگ» زنگ بزنم هم...
‫نمی‌تونم یه نسخه از اون کتاب رو بگیرم.
‫دخترهام ساعت ۴ با قطار می‌رن خونه مادربزرگشون،
‫پس کتاب باید نهایتاً تا ساعت ۳ اینجا باشه.
‫چشم!
‫و می‌خوام استیکم تا ۱۵ دقیقه دیگه اینجا باشه.
‫مشکلی نیست!
‫خیلی‌خب. چهار ساعت وقت دارم ‫تا پیش‌نویس غیرممکن رو گیر بیارم.
‫«اسمیت اند وولنسکی» تا ساعت ۱۱:۳۰ باز نمی‌شه.
‫چطوری استیک رو بگیرم؟
‫خیلی‌خب. ۱۵ دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫- برام آرزوی موفقیت کن! ‫- نه. نمی‌کنم.
‫بله، برای نسخۀ پیش‌نویس هری پاتر تماس گرفتم.
‫نه. چاپ نشده.
‫بهش بگید که برای میراندا پریستلیه.
‫چون فکر کنم تأثیر داشته باشه.
‫[نمایش شکسپیر در پارکینگ] ‫[کاری از: کریستین تامپسون]
‫اجازه بدید بعداً تماس بگیرم.
‫سلام، احتمالاً من رو یادت نمیاد. ‫توی مهمونی جیمز هولت همدیگه رو دیدیم.
‫من دستیار میراندا پریستلی هستم.
‫نسخۀ پیش‌نویس هری پاتر؟ ‫ شوخی می‌کنی دیگه؟
‫شرمنده که می‌پرسم، ولی ناچارم.
‫خب بهش بگو نمی‌شه. ‫باید بری سراغ نقشۀ دوم.
‫خب، داریم در مورد میراندا پریستلی حرف می‌زنیم.
‫نقشۀ دومی وجود نداره. فقط نقشۀ اوله.
‫کم پیش میاد به کسی جز خودم اینو بگم
‫ولی خونسردی‌ت رو حفظ کن!
‫عجبا!
‫پالتو، کیف.
‫اون چیه؟ اونو نمی‌خوام.
‫با ایرو قرارِ ناهار دارم. ساعت ۳ برمی‌گردم.
‫می‌خوام استارباکسم آماده باشه.
‫و اگه تا اون‌موقع کتاب هری پاتر رو پیدا نکرده بودی،
‫اصلاً زحمت برگشتن به خودت نده.
‫سلام.
‫استعفا؟ مطمئنی؟
‫موفق نشدم. به هر حال می‌خواد اخراجم کنه.
‫- پس بهتره پیش‌دستی کنم. ‫- وای.
‫اندی، آفرین. تبریک می‌گم. آزاد شدی.
‫- آره. خب، ببین، بعداً بهت زنگ می‌زنم. ‫- باشه.
‫سلام.
‫من محشرم. نه، جدی می‌گم.
‫باید به افتخارم مجسمه بسازن.
‫- نگو که... ‫- بله!
‫دوستِ دوستم کار طراحی جلد رو می‌کنه،
‫و اتفاقاً نسخۀ پیش‌نویس رو داره.
‫وای نه، چون این یعنی من واقعاً ‫یه کاری رو درست انجام دادم.
‫آخه... اه!
‫مسئله اینه، کریستین، من داشتم...
‫ببین، اگه می‌خوایش، بهتره عجله کنی.
‫توی هتل «سنت رجیس» می‌بینمت.
‫به سنت رجیس خوش اومدید.
‫- کمکی ازم ساخته‌ست؟ ‫- بله.
‫با یه نفر توی کافۀ «کینگ کول» قرار دارم.
‫از این‌طرف.
‫سلام.
‫- یه ساعت وقت داری. ‫- ممنونم.
‫یه نسخه؟
‫دوقلوهای من می‌خوان با اون چی‌کار کنن؟ ‫همزمان بخونن؟
‫نه، دوتا کپی گرفتم... و دادم جلدشون کردن،
‫رفع اِشکال و صحافی هم شدن ‫تا شبیه نسخۀ پیش‌نویس نباشن.
‫اینم یه نسخه اضافه برای بایگانی‌ـه. ‫می‌دونید، محض احتیاط.
‫خب، این کپی‌های خفنی که می‌گی کجان؟ من که نمی‌بینمشون.
‫[هری پاتر؛ کتاب هفتم]
‫پیش دوقلوها هستن، ‫توی قطار، در راه خونۀ مامان‌بزرگ.
‫کار دیگه‌ای هست که بتونم براتون انجام بدم؟
‫نه. همین.
‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام. رفتم فروشگاه «دین اند دلوکا».
‫وای، اونجا انگار توت‌فرنگی‌هاش ‫دونه‌ای پنج دلار هستن.
‫ولی با خودم گفتم چون از کارِت استعفا دادی
‫باید جشن بگیریم.
‫- ببین، نیت. ‫- صبر کن ببینم...
‫استعفا دادی ولی هنوز داری ‫روی پروژۀ علوم دوقلوها کار می‌کنی؟
‫خب، چقدر بزرگواری.
‫خیلی‌خب، بعد از اینکه حرف زدیم، فهمیدم منطقی نیست
‫اون همه ماه کار سخت رو دور بریزم.
‫صرفاً یه لحظه داشتم کم می‌آوردم. همین!
‫آره، شایدم کارِت مزخرفه و رئیست دیوونه‌ست.
‫خیلی‌خب.
‫حالا هر چی. شغل خودته.
‫بعضی‌وقتا باورم نمی‌شه کل روز دارم ‫در مورد این چرت‌وپرت‌ها حرف می‌زنم.
‫- بابی، بیا اینجا. بذار ببینم. ‫- ممنون.
‫حواست باشه اینا هر چه سریع‌تر برسه دست میراندا.
‫بهش بگو «دیور» رو با «روشا» عوض کردم.
‫- عالیه. بی‌صبرانه منتظرم. ‫- ببخشید؟
‫- می‌شه بداخلاقی نکنی؟ ‫- شرمنده.
‫مجبورم نکن بدمت یکی از مدل‌ها بخورتت.
‫ببخشید. روز شلوغ‌پلوغی دارم.
‫زندگی شخصی‌م به یه مو بنده، همین.
‫تازه شدی مثل ما. ‫وقتی کار و بارت خوب می‌شه همین می‌شه، عزیزم.
‫هر وقت کل زندگی‌ت دود شد رفت هوا بهم خبر بده.
‫اون‌وقت یعنی وقتشه ترفیع بگیری.
‫نه. خیلی‌خب، «فوریه»، آخرِ شماره.
‫کسی هنوز با عوامل «سالما» صحبت نکرده؟
‫چرا، ولی ترجیح می‌ده جلد تابستون باشه ‫ چون فیلمش اون‌موقع میاد.
‫نه. ضمناً، مقالۀ توبین ‫در مورد خانم‌های دیوان عالی رو حذف می‌کنم...
‫خانم‌ها نه، خانم!
‫و می‌خوام یه پیش‌نویس جدید از اون مقاله
‫در مورد پیدا کردن جراح پلاستیک ببینم، کسل‌کننده‌ست.
‫و این طرح برای صفحۀ «سرزمین عجایب زمستانی».
‫هنوز عالی نیست.
‫خیلی‌خب. بررسی‌ش می‌کنم.
‫«تستینو» چی شد؟ کجای کاریم؟
‫«زک پوزن» داره چندتا کت‌وشلوار ‫خیلی خوش‌فُرم درست می‌کنه.
‫برای همین پیشنهاد دادم تستینو ‫توی باغ «نوگوچی» ازشون عکاسی کنه.
‫عالیه.
‫خدا رو شکر امروز یکی اومده سرِ کار که کار کنه!
‫اکسسوری ماه آوریل چی باشه؟
‫یکی از ایده‌هایی که داشتم میناکاری بود. ‫النگو، آویز، گوشواره.
‫نه. دو سال پیش انجامش دادیم. دیگه چی؟
‫خب، الان طرح‌های گل‌گلی مُده، ‫برای همین فکر کردم...
‫گل‌گلی؟ برای بهار؟ خلاقانه‌ست!
‫ولی نظرمون اینه که ‫ توی یه فضای صنعتی ازشون عکاسی کنیم.
‫گفتیم تضاد بین ظرافت گل‌ها
‫و اون پس‌زمینۀ خام و بی‌روح
‫یه تنش فوق‌العاده ایجاد می‌کنه بینِ...
‫- نه. ‫- به کدوم؟
‫نه.
‫کس دیگه‌ای چیزی داره که ‫امکانِ استفاده کردن ازش رو داشته باشم؟
‫مثلاً دستمال ضد باکتری؟
‫- سرماخوردگی‌ت چطوره؟ ‫- انگار مُردم و زنده شدم.
‫وای خدا. امشب مراسم خیریه‌ست.
‫ماه‌هاست منتظرشم.
‫نمی‌خوام مریض باشم.
‫ناسلامتی می‌خوام «ولنتینو» بپوشم.
‫خیلی‌خب. همه کم‌کم می‌رن تا آماده بشن.
‫پس پیشنهاد می‌کنم ‫کیف «فندیِ» میراندا رو ببری سالن نمایشگاه،
‫بعدش فکر کنم بتونی بری خونه.
‫جدی؟ عه، عالیه. در واقع محشره.
‫باید قبل از اینکه شیرینی‌فروشیِ مگنولیا ببنده ‫خودمو برسونم.
‫امشب تولد نیت‌ـه.
‫برای همین یه جشن کوچیک براش می‌گیریم.
‫آره، دارم اینو می‌شنوم، ولی دلم می‌خواد اینو بشنوم. ‫(یعنی حرف نزن)
‫خداحافظ.
‫عاشق کارمم. عاشق کارمم. عاشق کارمم.
‫الو؟
‫قبل از مراسم امشب، باید مطمئن بشم
‫که جفتتون کاملاً روی لیست مهمون‌ها مسلطید.
‫ولی مگه قرار نبود ‫فقط دستیار اول بیاد مراسم خیریه؟
‫اون در صورتی بود که ‫دستیار اول تصمیم نگرفته بود تبدیل بشه به...
‫منبع پخش طاعون.
‫تو میای و به امیلی کمک می‌کنی.
‫- همین! ‫- خیلی‌خب.
‫اینا کل مهمون‌ها هستن. میراندا همه رو دعوت می‌کنه.
‫باید کاری کنیم همه‌شون فکر کنن ‫که میراندا دقیق می‌شناستشون.
‫من چند هفته‌ست دارم می‌خونمشون.
‫باید همۀ اینا رو تا امشب یاد بگیرم؟
‫نه، شوخی‌ت گرفته آندریا؟ اینا هم هست.
‫ببین، بهتره بدون من شروع کنید، باشه؟
‫- به محض اینکه بتونم میام. ‫- اندی، بی‌خیال، تولد...
‫باشه ولی عجله کن.
‫باور کن عجله می‌کنم. ‫الان اصلاً دوست نداشتم اینجا باشم...
‫اوه، چه قشنگه.
‫به محض اینکه راه بیفتم بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫- اندازه‌م می‌شه؟ ‫- آره.
‫با یه‌کم روغن و نخ ماهی‌گیری، ‫می‌تونیم راست و ریستش کنیم.
‫[فشن‌شوِ ران‌وی]
‫خب، هیچی واقعاً. یعنی این...
‫این واقعاً رویداد اجتماعیِ این فصله.
‫جان فولجر، مدیر هنریِ جدید «چلسی رپ».
‫- جان، ممنون که اومدی. ‫- سلام عرض می‌کنم.
‫لطف داری. ‫همیشه از دیدنت خوشحال می‌شم.
‫- انقدر وول نخور. ‫- ببخشید. خیلی دیرم شده.
‫باهاش کنار بیا. باید اینجا باشی.
‫امیلی، بیا اینجا.
‫اون «ژاکلین فوله» از ران‌ویِ فرانسه نیست؟
‫وای خدا، میراندا ازش متنفره.
‫قرار بود بعد از رفتنِ میراندا برسه.
‫- نمی‌دونستم... ‫- آره.
‫- میراندا، مثل همیشه زیبایی. ‫- ژاکلین رو آوردی؟
‫- سورپرایز. ‫- عجب سورپرایزی.
‫عالیه.
‫خیلی خوشحالیم که تونستی به دورهمیِ کوچیکمون بیای.
‫معلومه که میام. ‫من برنامۀ کلِ سال رو با این تنظیم می‌کنم.
‫خب، واقعاً ممنونتیم که این کار رو می‌کنی.
‫- فعلاً خداحافظ. ‫- یادداشتم به دستت رسید؟
‫آره، رسید. چهارشنبه در موردش حرف می‌زنیم.
‫- بله، موافقم. امشب کار بی کار. ‫- امشب آره.
‫خوش بگذره.
‫ام!
‫ممنون. ممنون.
‫وای... وای خدا.
‫اسمش یادم نمیاد.
‫نوک زبونمه. ‫یه چیزی تو مایه‌های...
‫صبر کن، اون جزو... ‫وای خدا، نوک زبونمه.
‫اون سفیر فرانکلین‌ـه،
‫اونم زنیه که به‌خاطرش از همسرش طلاق گرفت؛ ربکا.
‫- فوق‌العاده شدی. ‫- خیلی لطف دارید.
‫ممنونم.
‫- چه تیپی زدی! ‫- سلام.
‫مثل ماه شدی!
‫- عه. ‫- خدا رو شکر شغلت رو نجات دادم.
‫می‌دونی، خودمم یه چیزایی یاد گرفتم.
‫معلوم شد اون‌قدرها هم که فکر می‌کردی آدم خوبی نیستم.
‫امیدوارم نباشی.
‫خب، اگه اون نامزد احمقت نبود،
‫همین الان می‌بردم یه چیزی مهمونت می‌کردم.
‫واقعاً همچین جملاتی رو به مردم می‌گی؟
‫- ظاهراً. ‫- خب، باید برم.
‫مطمئنی؟ چون سردبیرم توی مجلۀ نیویورک این توئه،
‫و می‌دونی، می‌تونم با هم آشناتون کنم.
‫کارهات رو فرستاده بودی که نگاه کنم. یادته؟
‫آره.
‫خب، اعتراف می‌کنم فقط دو سه‌تاشون رو خوندم.
‫بستۀ خیلی بزرگی فرستاده بودی.
‫- آره. ‫- ولی همونایی که خوندم بدک نبودن.
‫و می‌دونی، فکر می‌کنم... فکر می‌کنم استعداد داری، اندی.
‫باید تو رو ببینه.
‫چطوره بیای تو؟ فقط برای یه لیوان نوشیدنی.
‫باشه، آره. فکر کنم بتونم برای یه...
‫نه، نمی‌تونم. ببخشید، ولی باید برم.
‫حله. سلام منو به نامزدت برسون.
‫[من عاشق نیویورک هستم]
‫«روی»، ببخشید. می‌شه یه‌کم تندتر بری؟
‫مطمئنم نیت درک می‌کنه.
‫آره.
‫سلام.
‫تولدت مبارک.
‫نیت، واقعاً شرمنده‌ام.
‫هِی سعی کردم بیام، ولی خیلی شلوغ بود.
‫و خودت که می‌دونی، چاره‌ای نداشتم.
‫ولش کن مهم نیست.
‫من می‌رم بخوابم.
‫می‌شه حداقل در موردش حرف بزنیم؟
‫خیلی خوشگل شدی.
‫آندریا؟
‫- آلبوم رو آوردی؟ ‫- اوه...
‫آممم...
‫برنامۀ پاریس، مهمترین هفتۀ کل سال منه.
‫باید بهترین تیم ممکن رو با خودم ببرم.
‫که دیگه شامل امیلی نمی‌شه.
‫ببینم، می‌خواید من...
‫نه، میراندا.
‫امیلی دق می‌کنه.
‫پاریس تمام زندگی‌شه.
‫چند هفته‌ست چیزی نخورده. من... ‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫میراندا، نمی‌تونم.
‫اگه نیای، فرض رو بر این می‌ذارم که...
‫در مورد آینده‌ت توی ران‌وی یا هر نشریۀ دیگه‌ای...
‫جدی نیستی.
‫تصمیمش با خودته.
‫کار دیگه‌ای ندارم.
‫آهای، اندی.
‫- جونم؟ ‫- نمی‌خوای بیای بخوابی؟
‫چرا. پنج دقیقه دیگه میام، باشه؟
‫آندریا، یادت نره به امیلی بگی.
‫همین الان انجامش بده.
‫برندار.
‫- برندار. برنـ... ‫- سلام.
‫- امیلی. ‫- سلام، سلام. ببخشید دیر کردم.
‫فقط اینکه میراندا چندتا شال از «ارمس» می‌خواست.
‫دیروز بهم گفته بود، ولی منِ احمق یادم رفت.
‫طبیعتاً مثل سگ ترسیدم!
‫امیلی، امیلی، باید باهات حرف بزنم.
‫زنگ زدم مارتین رو بیدار کردم ‫و اون مغازه رو زودتر باز کرد. وای! ببخشید.
‫مغازه رو زودتر برام باز کرد، ‫رفتم گرفتمشون، که خبر خوبیه.
‫خیلی‌خب. امیلی، وقتی اومدی،
‫یه چیزی هست که باید در موردش باهات حرف بزنم.
‫خب، امیدوارم یه مشکل میرانداییِ دیگه نباشه.
‫نه خیلی.
‫خوبه، چون قبل از رفتنم ‫کلی کار دارم که باید بهشون برسم. بخدا نمی‌دونی...
‫وای خدا!
‫امیلی؟
‫برام مهم نیست می‌خواست اخراجت کنه ‫یا با یه سیخ داغ کتکت بزنه!
‫نباید قبول می‌کردی.
‫امیلی، من حق انتخاب نداشتم.
‫- می‌دونی که چه‌جور آدمیه. ‫- بی‌خیال.
‫چه بهونۀ حال به هم زنی!
‫ممنون.
‫می‌دونی توی این ماجرا ‫چی واقعاً آزارم می‌ده؟
‫اینکه تو همونی هستی که ‫گفتی واقعاً به این چیزها اهمیت نمی‌دی.
‫مُد و فشن واقعاً برات مهم نیست. ‫فقط می‌خوای ژورنالیست بشی.
‫همه‌ش یه مُشت چرت‌وپرت بود!
‫امیلی، می‌دونم عصبانی‌ای. بهت حق می‌دم.
‫قبول کن اندی، همون روزی که ‫کفش‌های «جیمی چو» رو پات کردی
‫انسانیت رو کنار گذاشتی!
‫خودم دیدم. و می‌دونی این وسط ‫چی واقعاً داغونم می‌کنه؟
‫لباس‌هایی که قراره گیرت بیاد!
‫آخه لیاقتشون رو نداری.
‫توی رژیم غذایی‌ت کربوهیدرات داری! برو بابا!
‫خدایا، خیلی نامردیه!
‫- امیلی. ‫- فقط برو.
‫- امیلی، من... ‫- گفتم برو!
‫داری می‌ری پاریس برای نمایش‌های «اوت کوتور»؟
‫اوهوم.
‫اون باحال‌ترین رویداد مُد ساله.
‫اوهوم.
‫- قراره کی رو ببینی؟ گالیانو؟ ‫- آره.
‫- و لاگرفلد و نیکولا گسکیه. ‫- آره.
‫خیلی‌خب، دیگه داری می‌ترسونی‌م.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫این نمایشگاه فوق‌العاده‌ست.
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم. ‫- ممنونم.
‫خیلی‌خب، با عکس‌های اون ته شروع کن و بیا جلو.
‫من این‌طوری طراحی‌ش کردم. محشره. عاشقش می‌شی.
‫- حتماً. ‫- و تو،
‫می‌خوام با یه نفر آشنات کنم، باشه؟
‫هنر و عشق! ‫بیفت جلو.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫آهای! آهای، همکار میراندا.
‫- سلام. ‫- اتفاقاً الان داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫اوه، بی‌خیال.
‫- راست می‌گم. ‫- نه.
‫دارم برای مجله «اینترویو» در مورد گوتیه می‌نویسم ‫و برای پاریس برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫داشتم به این فکر می‌کردم که ‫تو هم می‌ری اونجا یا نه.
‫خب، راستش... قراره برم.
‫عالیه. من توی یه هتل کوچیک و فوق‌العاده ‫توی خیابون هفتم اقامت می‌کنم،
‫درست روبه‌روی فلافلی‌ای که زندگی‌ت رو عوض می‌کنه.
‫شرمنده. اونجا حسابی غرق کار می‌شم.
‫باید بری یکی دیگه رو پیدا کنی ‫که زندگی‌ش رو عوض کنی.
‫خب، نکته‌ همین‌جاست.
‫کم‌کم دارم شک می‌کنم که بتونم.
‫لیلی.
‫می‌دونی، اندی‌ای که من می‌شناسم ‫می‌میره برای نیت،
‫همیشه پنج دقیقه زود می‌رسه...
‫و فکر می‌کنه شرکتِ «کلاب موناکو»، ‫بالاترین سطحِ فشن‌ـه.
‫توی ۱۶ سال گذشته، ‫همه‌چیز رو در مورد اون اندی می‌دونستم.
‫ولی این آدم؟
‫این «زن افسونگر» که اون گوشه‌موشه‌ها...
‫با یه پسر غریبۀ جذابِ توی کارِ مُد می‌پلکه؟
‫نمی‌شناسمش.
‫- لیلی. ‫- پاریس خوش بگذره.
‫داری می‌ری پاریس؟
‫آره. یهویی شد.
‫مگه پاریس برای امیلی خیلی مهم نبود؟ یا نکنه...
‫عالیه. حالا تو هم می‌خوای بهم گیر بدی؟
‫هی، اندی. اندی!
‫- اندی، چه مرگت شده؟ ‫- من... من حق انتخاب نداشتم، خب؟
‫- میراندا ازم خواست، و نمی‌تونستم بگم نه. ‫- می‌دونم.
‫این ‌روزها جواب همه‌چیزت همینه: ‫«حق انتخاب نداشتم.»
‫- انگار این شغل بهت تحمیل شده. ‫- نیت، می‌فهمم،
‫- انگار خودت این تصمیم‌ها رو نمی‌گیری. ‫- باشه؟
‫عصبانی‌ای چون همه‌ش تا دیروقت کار می‌کنم ‫ و به جشن تولدت نرسیدم.
‫- و بابتش شرمنده‌ام. ‫- بی‌خیال. مگه بچۀ چهار ساله‌ام؟
‫تو... تو از ران‌وی و میراندا متنفری.
‫و فکر می‌کنی مُد و فشن مسخره‌ست. ‫اینو به‌وضوح گفتی.
‫اندی، شغل من درست‌کردنِ سُس‌ـه.
‫کارهای بشردوستانه نمی‌کنم که!
‫می‌دونی، اگه شب تا صبح ‫می‌رفتی خدمتکاری می‌کردی هم برام مهم نبود،
‫به شرط اینکه یه‌کم برای خودت احترام قائل بودی.
‫قبلاً می‌گفتی این فقط یه شغله.
‫قبلاً دخترای ران‌وی رو مسخره می‌کردی.
‫چی شد؟ حالا شدی یکی از اونا.
‫- مزخرفه. ‫- اشکالی نداره.
‫عیب نداره. فقط بپذیرش.
‫اون‌وقت دیگه لازم نیست وانمود کنیم ‫که وجه اشتراکی داریم.
‫- جدی نمی‌گی که؟ ‫- چرا، جدی‌ام.
‫خب، شاید این سفر داره توی زمان خوبی اتفاق می‌افته.
‫شاید بهتر باشه یه مدت از هم دور باشیم.
‫نیت؟
‫ببخشید. فقط... یه لحظه؟
‫می‌دونی، اگه برات سؤال بود،
‫اون کسی که همیشه تماس‌هاش رو ‫جواب می‌دی، رابطه‌ت با اونه.
‫امیدوارم دوتایی با هم خیلی خوشبخت بشید.
‫الو، میراندا؟
‫[هتل اسکرایب]
‫[تالار موسیقی]
‫ببخشید. میراندا.
‫استاد.
‫حالت چطوره؟ از دیدنتون خیلی خوشحالم. ‫ممنون که اومدی.
‫- از مجموعه خوشت اومد؟ ‫- صد درصد.
‫- فکر می‌کنم بهترین کار سال‌های اخیرتونه. ‫- برای من خیلی مهمه.
‫- خیلی خیلی مهم. ‫- براتون خیلی خوشحالم.
‫- ایشون امیلی جدید منه. ‫- سلام. حالت چطوره؟
‫- خوبم. باعث افتخاره. ‫- خوشحالم از آشنایی‌ت.
‫برنامه رو دوست داشتی؟
‫میراندا. این سمت!
‫میراندا. نایجل. نگهبانان بزرگ جهان مُد.
‫میراندا، موضع ران‌وی در مورد مُد فرانسه ‫ در مقابل مُد آمریکا چیه؟
‫- داشتم به این فکر می‌کردم که... ‫- عه!
‫- هنوز بابت هری پاتر بهم بدهکاری. ‫- عه، واقعاً؟
‫معلومه که آره. امشب کار داری؟
‫عه! نه، اتفاقاً میراندا شام دعوت داره.
‫عالیه، وقتت آزاده. ‫ولی مشکلِ نامزدت وجود داره.
‫صبر کن ببینم، نگو! ‫دیگه نامزدت نیست؟
‫خیلی خیلی متأسفم.
‫چرت نگو. اصلاً هم متأسف نیستی.
‫نه، حتی یه‌ذره. ساعت چند بیام دنبالت؟
‫- آممم... آره. ‫- بهت زنگ می‌زنم.
‫عه.
‫بالأخره اومدی.
‫باید طرح چیدمان صندلی‌های ناهار رو مرور کنیم.
‫خیلی‌خب. باشه، حتماً.
‫گذاشتمش اینجا.
‫راحت باش، با سرعت لاک‌پشت حرکت کن. ‫می‌دونی که چقدر من رو به وجد میاره.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫اولاً که، باید اسنوپ داگ رو بیاریم سر میز من.
‫ولی میز شما پُره.
‫استیون نمیاد.
‫عه، استیون...
‫پس لازم نیست فردا برم استیون رو از فرودگاه بیارم؟
‫خب، اگه باهاش حرف زدی ‫و تصمیم گرفت در مورد طلاق تجدید نظر کنه،
‫اون‌وقت، آره، برو بیارش.
‫تو خیلی تودل‌برویی، پس برو بیارش.
‫بعد که برگشتیم نیویورک، باید تماس بگیریم با...
‫...لزلی، تا ببینیم چی‌کار می‌تونه بکنه تا این خبر، ‫توی رسانه‌ها...
‫خیلی سروصدا نکنه.
‫یه طلاق دیگه...
‫که تیتر درشتِ «پیج سیکس» می‌شه.
‫می‌تونم تصور کنم قراره چی در موردم بنویسن.
‫«اژدها خانم»، «شیفتۀ شغل».
‫«ملکۀ برفی، یه شوهر دیگه رو هم فراری داد.»
‫«روپرت مرداک» باید به‌خاطر تمام روزنامه‌هایی ‫که براش می‌فروشم برام چک بکِشه.
‫بگذریم؛ واقعاً...
‫واقعاً برام مهم نیست بقیه چی در موردم می‌نویسن.
‫ولی دختر... دخترهام، خیلی...
‫خیلی در حق دخترها بی‌انصافیه.
‫فقط...
‫یه‌بار دیگه می‌خوره توی ذوقشون،
‫یه سرخوردگیِ دیگه، ‫یه شخصیتِ پدرگونۀ دیگه...
‫که رفت!
‫خلاصه، نکته اینه...
‫نکته اینه...
‫نکته اینه که باید هر جور شده بفهمیم ‫دوناتلا رو کجا جا بدیم،
‫چون تقریباً با هیچ‌کی حرف نمی‌زنه.
‫خیلی متأسفم، میراندا.
‫اگه می‌خواید برنامه‌های امشبتون رو کنسل کنم، می‌تونم.
‫دری وری نگو. چرا باید همچین کاری کنیم؟
‫چیزه...
‫کار دیگه‌ای هست که بتونم انجام بدم؟
‫کارِت رو!
‫همین.
‫سلام. برنامۀ سفرهای فردا‌ی میراندا رو می‌خوام.
‫- باشه. بیا تو. ‫- حله؟ ممنون.
‫- کی اون رو برات جور کرده؟ ‫- این؟
‫اوه، چیزی نیست. همین‌جوری یه چیزی پوشیدم.
‫یه چرخ بزن. بذار ببینم. چرخ بزن.
‫- خارق‌العاده‌ست. ‫- جدی؟
‫واقعاً... نه...
‫- نه جدی، محشره. ‫- جدی؟ خیلی‌خب، خوبه.
‫واقعاً. فکر کنم کار من اینجا تمومه.
‫جشن می‌گیریم.
‫می‌رم نوشیدنی بیارم.
‫خیلی‌خب. به چه مناسبتی؟
‫شغلی که میلیون‌ها دختر دنبالش بودن.
‫که من ماه‌ها پیش گرفتمش.
‫کی در مورد تو حرف زد؟
‫اوهوم.
‫- جیمز هولت... ‫- خب؟
‫ماسیمو کورتلئونی...
‫داره روی شرکت جیمز سرمایه‌گذاری می‌کنه ‫و جهانی‌ش می‌کنه.
‫- اوهوم. ‫- کیف، کفش، عطر... همه‌چی!
‫و جیمز یه شریک می‌خواد.
‫و اون شریک قراره من باشم.
‫- میراندا خبر داره؟ ‫- نه، نه، میراندا می‌دونه، چون...
‫- عه! ‫- خودش منو پیشنهاد داد.
‫- وای، مگه می‌شه ندونه؟ ‫- ولی... ولی... ولی داری می‌ری.
‫- اوهوم. ‫- نمی‌تونم ران‌وی رو بدون تو تصور کنم.
‫می‌دونم، می‌دونم، ولی خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫این اولین باره که توی ۱۸ سال گذشته
‫می‌تونم خودم برای زندگی خودم تصمیم بگیرم.
‫وای خدا!
‫می‌تونم بیام پاریس و واقعاً پاریس رو ببینم.
‫خب، تبریک می‌گم.
‫- هان؟ اوه. ‫- نایجل، لیاقتش رو داری.
‫شک نکن لیاقتش رو دارم، خانم سایز ۳۶!
‫- ۳۴! ‫- واقعاً؟
‫خیلی‌خب، فقط می‌خوام بگم که آره،
‫کارهایی هست که میراندا می‌کنه و ‫من باهاشون موافق نیستم، ولی...
‫بی‌خیال. تو ازش متنفری.
‫- راحت بهم بگو. ‫- نه.
‫اون یه... اون یه سادیست معروفه،
‫و نه... نه از اون نوع خوبش.
‫خیلی‌خب، اون سخت‌گیره، ولی اگه میراندا مَرد بود،
‫هیچ‌کس متوجه چیزی در موردش نمی‌شد، ‫جز اینکه چقدر توی کارش عالیه.
‫ببخشید. اصلاً... اصلاً باورم نمی‌شه.
‫- داری ازش دفاع می‌کنی؟ ‫- آره.
‫دختر بی‌تجربه‌ای که ‫ دنبال چاپ داستان‌های جدیِ روزنامه‌ایِ خودشه؟
‫تو، دوست من، داری به سمت تاریکی می‌ری.
‫بهم برخورد.
‫- نباید بربخوره. جذابه. ‫- جذاب؟
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫خب، می‌دونی داریم کجا می‌ریم؟
‫- آخه من که گم شدم. ‫- آره.
‫آره، نگران نباش. من این شهر رو مثل کف دستم می‌شناسم.
‫جای مورد علاقه‌م توی کل دنیاست.
‫می‌دونی، گرترود استاین یه جمله داره که می‌گه:
‫«کشورم آمریکاست، و شهرم پاریس‌ـه.»
‫واقعیت داره.
‫چی‌کار می‌کنی؟ این چیزها رو یادداشت می‌کنی
‫و بعد بایگانی می‌کنی ‫تا برای ما دخترها استفاده کنی؟
‫- من کریستین تامپسونم. روشم همینه. ‫- روشت همینه. درسته.
‫من فریلنسرم. کلی وقت خالی دارم.
‫گندش بزنن.
‫سلام، خانم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بهش می‌خوره چی باشه؟ یه نسخۀ آزمایشی‌ـه.
‫آره. ولی از چی؟
‫از اینکه ران‌وی آمریکا چه شکلی می‌شه
‫وقتی «ژاکلین فوله» سردبیر جدید بشه.
‫چی؟ دارن میراندا رو عوض می‌کنن؟
‫آره. و اون داره من رو میاره تا ‫مسئول کل محتوای مقالات باشم.
‫واقعاً تعجب کردی؟
‫ژاکلین خیلی جوون‌تر از میرانداست. ‫دیدگاه تازه‌تری نسبت به مسائل داره.
‫بماند که ران‌وی آمریکا
‫یکی از پرخرج‌ترین مجله‌های این صنعته.
‫ژاکلین همون کار رو با پول خیلی کمتری انجام می‌ده.
‫و ایرو... ایرو به فکر سود و منفعته. می‌دونی؟
‫کمر میراندا می‌شکنه.
‫کل زندگیش ران‌وی‌ـه. نمی‌تونه این کار رو باهاش بکنه.
‫تموم‌شده‌ست. ‫ایرو قراره بعد از مهمونیِ جیمز، به میراندا بگه.
‫روحشم خبر نداره؟
‫بچه که نیست. چیزیش نمی‌شه.
‫گندش بزنن. باید برم.
‫عشقم، کار از کار گذشته.
‫من «عشقمِ» تو نیستم.
‫الو.
‫وای! وای! خدا رو شکر! اونجایید.
‫- ببخشید؟ ‫- باید فوراً باهاتون حرف بزنم.
‫در مورد ژاکلین فوله‌ست.
‫لعنتی! وای، لعنتی! لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫- بله. ‫- سلام، آقای راویتز، خیلی ببخشید که مزاحم شدم.
‫- می‌خواستم بدونم... ‫- عقلت رو از دست دادی؟
‫- باید باهاتون حرف بزنم. ‫- دیگه مزاحمم نشو.
‫ولی، آممم، فقط برای یه... ‫میراندا!
‫میراندا. میراندا. ‫صبر کنید، باید باهاتون حرف بزنم.
‫ایرو داره ژاکلین فوله رو می‌کنه سردبیر ران‌وی.
‫کریستین تامپسون بهم گفت قراره برای اون کار کنه.
‫ایرو امروز قراره بهتون بگه. ‫ گفتم اگه بهتون خبر بدم
‫- شاید بتونید درستش کنید. ‫- بوی گل «فریزیا» میاد؟
‫چی؟ نه. من بهشون تأکید کردم...
‫اگه جایی فریزیا ببینم،
‫واقعاً ازت ناامید می‌شم.
‫ ۷۲ ساله که ران‌وی چیزی فراتر از یه مجله بوده.
‫راهنما و چراغ هدایتی برای ‫ظرافت و وقار بوده.
‫میراندا پریستلی بهترین نگهبان ممکن ‫برای اون چراغ هدایته،
‫و استانداردهایی رو تعیین کرده که ‫الهام‌بخش مردم سراسر جهانه.
‫خانم‌ها و آقایان، این شما و این میراندا پریستلی.
‫ممنونم، دوست عزیزم.
‫سلام.
‫خیلی ممنون که امروز تشریف آوردید
‫تا کمک کنید از دوست عزیزمون، جیمز هولت، تجلیل کنیم.
‫ولی قبل از اینکه در مورد جیمز
‫و دستاوردهای بسیارش باهاتون حرف بزنم
‫می‌خوام اول یه خبری رو به اطلاعتون برسونم.
‫آممم، همون‌طور که خیلی‌هاتون می‌دونید،
‫اخیراً ماسیمو کورتلئونی
‫موافقت کرده که از توسعۀ برندِ جیمز هولت ‫حمایت مالی کنه
‫و کار این هنرمند آینده‌نگر رو
‫تبدیل کنه به یه برند جهانی، ‫که واقعاً پروژۀ هیجان‌انگیزیه.
‫ران‌وی و جیمز هولت وجه اشتراک‌های زیادی دارن،
‫که مهم‌ترینشون، تعهد به کیفیت برتر‌ـه.
‫و بنابراین، نباید تعجب کرد...
‫که وقتی زمانش برسه که جیمز...
‫رئیس جدید «جیمز هولت اینترنشنال» رو انتخاب کنه
‫از درون خانوادۀ ران‌وی انتخاب می‌کنه.
‫و امروز با خرسندیِ تمام...
‫به همه‌تون اعلام می‌کنم که اون شخص...
‫دوست و همکار محترم و قدیمی‌م...
‫ژاکلین فوله‌ست.
‫ممنونم. مرسی.
‫و حالا بریم سراغ رویداد اصلی،
‫تجلیل از جیمز هولت.
‫ما در ران‌وی خیلی مفتخریم که...
‫وقتش که برسه، جبران می‌کنه.
‫حالا مطمئنی؟
‫نه.
‫ولی امیدم رو از دست نمی‌دم.
‫مجبورم.
‫فکر کردی خبر ندارم.
‫خیلی وقته که می‌دونم چه خبره.
‫فقط یه‌کم طول کشید
‫تا یه گزینۀ مناسب دیگه برای ژاکلین پیدا کنم.
‫اون شغل جیمز هولت ‫دستمزدش اون‌قدر زیاد بود
‫که با سر قبولش کرد.
‫پس فقط کافی بود به ایرو بگم ‫که ژاکلین برای این سِمَت، وقت خالی نداره.
‫حقیقت اینه که هیچ‌کس نیست که بتونه ‫کاری که من می‌کنم رو بکنه،
‫حتی اون زن.
‫هر گزینۀ دیگه‌ای هم در نظر می‌گرفتن
‫اون شغل رو غیرممکن می‌دیدن،
‫و مجله ضربه می‌خورد.
‫مخصوصاً به‌خاطر لیست.
‫لیست طراح‌ها، عکاس‌ها،
‫سردبیرها، نویسنده‌ها و مدل‌هایی ‫که همه‌شون رو من پیدا کردم، من پرورششون دادم
‫و بهم قول دادن اگه یه روز تصمیم بگیرم...
‫که از ران‌وی برم، دنبالم میان.
‫برای همین تجدید نظر کرد.
‫ولی من خیلی خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم
‫که انقدر تلاش کردی تا بهم هشدار بدی.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این رو بگم، آندریا،
‫ولی واقعاً...
‫بخش بزرگی از خودم رو توی وجودت می‌بینم.
‫تو می‌تونی فراتر از چیزی که مردم می‌خوان ‫و چیزی که نیاز دارن رو ببینی،
‫و می‌تونی برای خودت انتخاب کنی.
‫فکر نمی‌کنم اون‌طوری باشم.
‫اگه...
‫اگه من بودم، اون کار رو با نایجل نمی‌کردم، میراندا.
‫دلم نمی‌اومد همچین کاری باهاش بکنم.
‫تو قبلاً کردی.
‫با امیلی.
‫اون اصلاً...
‫نه، اون... اون فرق داشت. حق انتخاب نداشتم.
‫چرا، انتخاب کردی. انتخاب کردی که پیشرفت کنی.
‫اگه این زندگی رو می‌خوای، اون انتخاب‌ها ضروری‌ان.
‫ولی اگه... این چیزی نباشه که می‌خوام چی؟
‫یعنی، اگه نخوام اون‌طوری که ‫شما زندگی می‌کنید زندگی کنم چی؟
‫چرت نگو، آندریا. ‫همۀ مردم این رو می‌خوان.
‫همه می‌خوان جای ما باشن.
‫[میراندا]
‫باید ۲۰ دقیقۀ دیگه سر کار باشم.
‫چه خبر؟
‫خب، فقط...
‫می‌خواستم بگم که در مورد همه‌چی حق داشتی.
‫اینکه...
‫من به دوستام و خونواده‌م پشت کردم
‫و به تمام اصولی که روش پایبند بودم و... ‫آخه برای چی؟
‫برای کفش و پیراهن و کُت و کمربند.
‫نیت.
‫معذرت می‌خوام.
‫من...
‫وقتی نبودی با هواپیما رفتم بوستون.
‫توی «اوک روم» مصاحبه داشتم.
‫و؟
‫و داری به دستیار سرآشپز جدیدشون نگاه می‌کنی.
‫- چند هفته دیگه اسباب‌کشی می‌کنم اونجا. ‫- عالیه. تبریک می‌گم.
‫نمی‌دونم بدون اون ساندویچ‌های پنیر گریل‌شدۀ آخر شب ‫قراره چی‌کار کنم، ولی...
‫مطمئنم توی بوستون هم نون دارن.
‫شاید حتی پنیر یارلزبرگ هم داشته باشن.
‫شاید بتونیم یه کاریش بکنیم.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫خب، تو چی؟ یعنی، حالا قراره چی‌کار کنی؟
‫راستش، امروز یه مصاحبه کاری دارم.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫اون‌وقت اینا رو پوشیدی؟
‫خفه شو. اینا رو دوست دارم.
‫- اندی، گِرِگ هیل هستم. ‫- سلام.
‫بیا تو.
‫این نمونه‌کارها عالی‌ان.
‫این مقالۀ «اتحادیه سرایدارها»، ‫دقیقاً در راستای سبک کار ماست.
‫تنها سؤالم اینه که قضیۀ ران‌وی چیه؟
‫کمتر از یک سال اونجا بودی.
‫اون تجربۀ کوتاه چی می‌گه اون وسط؟
‫خیلی چیزها یاد گرفتم.
‫گرچه آخرش یه‌جورایی... گند زدم.
‫من زنگ زدم اونجا تا استعلام بگیرم، ‫برای یه دختر افاده‌ای پیغام گذاشتم.
‫طولی نکشید که یه فکس از خود میراندا پریستلی برام اومد.
‫نوشته بود از بین تمام دستیارهایی که تا حالا داشته،
‫تو، با اختلاف، بزرگترین ضدّ حالی بودی که خورده.
‫و اگه استخدامت نکنم...
‫احمقم.
‫لابد خیلی هم گند نزدی.
‫[نیویورک میرور]
‫دفتر میراندا پریستلی.
‫سلام امیلی، اندی‌ام.
‫قطع نکن. یه خواهشی ازت دارم.
‫تو یه خواهشی از من داری؟
‫آره. قضیه اینه که من کلی لباس از پاریس دارم،
‫و هیچ‌جایی رو ندارم که بپوشمشون،
‫برای همین می‌خواستم ببینم ‫می‌تونی از شرّشون خلاصم کنی؟
‫خب، نمی‌دونم. خیلی زحمت داره!
‫و باید بدم خیاط که برام سایزشون کنن. ‫آخه توشون غرق می‌شم!
‫ولی گمونم بتونم کمکت کنم.
‫می‌گم «روی» امروز بعدازظهر بیاد بگیرتشون.
‫ممنون، ام. ‫لطف می‌کنی. موفق باشی.
‫خیلی باید زحمت بکشی ‫تا بتونی جای نفر قبلی‌ت رو پُر کنی.
‫امیدوارم این رو بدونی.
‫نمی‌فهمم چرا انقدر سخته...
‫که وقتی ماشینم رو می‌خوام، برام بگیریش.
‫راه بیفت.