‫«مستندی از نتفلیکس»
‫می‌دونی، بابام همیشه می‌گفت، ‌‌بدون خانواده، هیچ‌چیز نداری.‌
‫‌‌اون‌موقع خانواده‌ی خوبی داشتیم. همه دور هم جمع می‌شدیم.‌
‫‌‌و بعد نیتن میاد.‌
‫‌‌زندگی یهو عوض شد.‌
‫‌‌برای همه‌مون، برای همیشه.‌
‫‌‌مادر نیتن کارمن مفقود شده و احتمالاً مُرده.‌
‫در طول یک سفر ماهیگیری در دریا گم شد.
‫نیتن در مرکز این قصه‌ست.
‫‌‌قایق‌ها به این راحتی زیر پات رو خالی نمی‌کنن ‫اون‌جوری که اون توصیف کرد.‌
‫‌‌وسط اقیانوس جای امنی نیست.‌
‫‌‌اتفاقی که افتاده بود، فقط یه تصادف شدید بود.‌
‫
‫‌‌این اولین باری نیست که فاجعه‌ای ‫برای خانواده کارمن رخ می‌دهد.‌
‫جسد پدربزرگ نیتن در خانه‌اش یافت شده بود
‫که بر اثر اصابت گلوله به سر کشته شده بود.
‫‌‌زخم‌ها به قدری شدید بودن‌
‫که به‌سختی می‌شه تشخیص داد چه چیزی باعثش شده.
‫گفتم: ‌‌هرکی کشتتِش، ‫احتمالاً همین الان توی این اتاق نشسته.‌
‫‌‌من با تو مشکل دارم.‌
‫‌‌تو آخرین کسی بودی که پدربزرگت رو دیدی.‌
‫‌‌از همون اول نباید بازجویی می‌شد.‌
‫‌‌افرادی که در طیف اوتیسم قرار دارن ‫اغلب قربانی سوء برداشت هستن.‌
‫‌‌می‌دونی، اگه متفاوت باشی، احتمالاً بدی.‌
‫نیتن یه مظنون دم دستی بود.
‫‌‌یه هدف آسون.‌
‫‌‌همه‌ی اینا به‌خاطر طمع بود.‌
‫‌‌به‌خاطر طمع یه نفر.‌
‫[ارزش کل املاک شخصی: ۴۷ میلیون و ۱۷۱ هزار دلار]
‫طبق گفته‌های دولت، اون همه‌چی رو ‫از قبل برنامه‌ریزی کرده بود.
‫[دادگاهِ دولت آمریکا دربرابر نیتن کارمن، مدعی‌علیه]
‫‌‌از دیوانگی فراتر رفته. ‫یهو می‌گفتید اون کِندی رو کشته.‌
‫‌‌کل این ماجرا یه تراژدی یونانی بزرگه.‌
‫
‫[نیتن کارمن]
‫‌‌از خودم پرسیدم، آیا کار درستی کردم؟‌
‫‌‌می‌دونم اون موقع این توی ذهنم بود‌ که
‫‌‌باید حواس مامانم رو پرت کنم تا ‫تا بتونم مشکل رو حل کنم.
‫
‫‌‌توی قایق با مادرت بحث کردی؟‌
‫‌‌نه.‌
‫- توی قایق با مادرت دعوا کردی؟ ‫- نه.‌
‫‌‌مادرت رو توی قایق کشتی؟‌
‫‌‌نه.‌
‫‌‌بعد از اینکه مادرت رو کشتی، ‫عمداً قایق رو غرق کردی؟‌
‫اعتراض. سؤال مرکب است.
‫
‫[سال ۲۰۱۶]
‫‌‌جستجو برای پیدا کردنِ دو قایق‌ران گمشده
‫‌‌در سواحل رود آیلند ادامه دارد‌...‌
‫و خبری از اون مادر و پسر هم نیست که
‫از شنبه که از ‌‌ساوت‌کینگستون‌ برای ‫سفر ماهیگیری راهی شدن، دیگه دیده نشدن.
‫‌‌امشب، گارد ساحلی می‌گه...‌
‫‌‌گارد ساحلی یه تماس دریافت کرد که ‫یه کشتی به مقصد خودش نرسیده
‫‌‌در کینگستون جنوبی، رود آیلند.‌
‫‌‌نیتن کارمن و مادرش، لیندا، ‫تصمیم گرفته بودن برن ماهی‌گیری‌
‫‌‌در ناحیه‌ای در جنوب جزیرۀ بلوک.‌
‫‌‌وقتی برنگشتن، نگران‌شون شده بودن.‌ ‫[بازرس گارد ساحلی]
‫‌‌بسیار نگران.‌
‫به گفتۀ گارد ساحلی، لیندا کارمن ۵۴ ساله
‫و پسرش، نیتن ۲۲ ساله،
‫‌‌روز یکشنبه رفتن به یه سفر ماهی‌گیری
‫‌‌نزدیک جزیره بلوک و هرگز برنگشتن.
‫‌‌اونا همیشه می‌رفتن سفرهای ماهیگیری،‌
‫‌‌و مثل همیشه، قرار بود از رود آیلند حرکت کنن،‌
‫‌‌مارینای اونجا‌
‫‌‌فکر می‌کرد فردا ظهر برمی‌گردن.‌
‫[لیندا: بزودی حرکت می‌کنیم. بعد از نیمه‌شب زنگ می‌زنم. ‫آخر هفتۀ خوبی داشته باشید]
‫‌‌قرار بود لیندا ساعت ۱۲ یا ۱ بهم زنگ بزنه.‌
‫‌‌بین ساعت چهار و پنج، متوجه شدم زنگ نزده.‌
‫گفتم، ‌‌این درست نیست.‌ ‫[نگران بشم؟]
‫‌‌برای همین به پلیس زنگ زدم.‌
‫‌‌فکر کنم بعدش از طرف گارد ساحلی با من تماس گرفتن‌،
‫و اطلاعات رو بهشون دادم، ‫و اونا هم بلافاصله جستجو رو شروع کردن.‌
‫گارد ساحلی آب‌های حوالی جزیره بلوک رو گشت
‫‌‌و بعدش لانگ آیلند رو
‫و مجموعاً ۶۲ هزار مایل دریایی رو ‫با دقت جستجو کردن،
‫محیطی بزرگ‌تر از ایالت جورجیا.
‫‌‌روز اول نتیجه منفی بود.‌
‫امروز گارد ساحلی عملیات جستجو رو گسترش داد...
‫روز دوم.
‫- به امیدِ پیدا کردن یه مادر و پسر. ‫- روز سوم.‌
‫هنوز هیچ نشانه‌ای از لیندا و نیتن کارمن
‫‌‌یا قایق‌شون «چیکن پاکس» پیدا نشده.
‫‌‌روز چهارم. روز پنجم.‌
‫‌‌جست‌وجوی خودشون رو گسترش دادن‌
‫به مساحتی ۱۱ هزار مایلی در نزدیکی مونتاوک.
‫‌‌بعد از شش روز، جست‌وجو متوقف می‌شه.‌
‫
‫‌‌ولی نمی‌شه بی‌خیال جستجو شد. ‫این... این واقعاً ناراحتم کرد.‌
‫‌‌و ما یه‌جورایی یه مراسم یادبود کوچیک ‫براش گرفتیم
‫و امیدوارانه منتظر برگشتش بودیم.
‫‌‌می‌دونی، منتظرِ خبر پیدا شدنش.‌
‫
‫بعدازظهر یکشنبه، پیشرفت مهمی ‫در این پرونده حاصل شد.
‫‌‌گارد ساحلی آمریکا می‌گه ‫یه کشتی باربری کارمن رو دیده‌
‫‌‌که تنها روی یه قایق نجات شناور بوده،‌
‫‌‌۱۰۰ مایل دریایی جنوب جزیرۀ مارثا.‌
‫[هشت روز پس از مفقود شدن او و مادرش، ‫نیتن کارمن از دریا نجات پیدا کرد.]
‫‌‌نیتن، از گارد ساحلی بوستون صحبت می‌کنم.‌
‫الو؟ بله صداتون رو می‌شنوم.
‫‌‌بله قربان.‌
‫باید بفهمم که چه اتفاقی افتاد.
‫یه صدای عجیب توی قسمت موتور شنیدم.
‫‌‌نگاه کردم و دیدم یه عالمه آب اومده بالا.‌
‫‌‌کشتی از زیر پام خالی شد.‌
‫وقتی قایق نجات رو دیدم، مامانم رو ندیدم.
‫‌‌خب، پیداش کردین؟‌
‫از دو قایق‌ران مفقودشده، فقط یکی زنده برگشت.
‫مادر کارمن همچنان مفقوده و احتمالاً مرده.
‫‌‌فقط می‌خوام از عموم مردم تشکر کنم، ‫به‌خاطر دعاهاشون و نگرانی‌شون‌
‫‌‌هم برای مادرم و هم برای خودم.‌
‫‌‌من... حس می‌کنم سالمم.‌
‫از نظر روحی، تجربه‌ی سختی داشتم.
‫‌‌یه‌کم وزن کم کرده، ولی غیر از اون، حالش خوبه.‌
‫‌‌وقتی رفتم دنبالش سوارش کنم،‌
‫‌‌دستام رو دورش حلقه کردم،‌
‫و فکر کنم دست‌هاش رو گذاشت روی شونه‌م. ‫[پدر نیتن]
‫و نمی‌خواستم رهاش کنم.
‫‌‌نیتن می‌خواست بره خونه‌شون.‌
‫‌‌می‌خواست تنها باشه، که برام تعجب‌آور نبود.‌
‫‌‌می‌شد فهمید، هرچند به زبون نمی‌آورد،‌
‫این‌که نتونسته بود مادرشو نجات بده ‫بنظر خیلی بهش فشار آورده بود.
‫‌‌برای اولین بار، داریم نجاتِ نیتن رو می‌بینیم‌
‫از دیدگاه خدمه.‌
‫یه داستان شگفت‌انگیز درمورد بقاست.
‫این خیلی جالبه.
‫اون هفت روز روی دریا بود ‫توی یه قایق نجات بادیِ چهار نفره.
‫‌‌یه‌کم غذا و آب داشت...‌
‫هرکسی بود با خودش می‌گفت: ‫«‌‌من اینجا می‌میرم.‌»
‫‌‌و... طوری که من با این قضیه برخورد کردم‌
‫‌‌تمرکزم روی این بود که ببینم ‫برای زنده موندن چی‌کار باید بکنم.‌
‫
‫‌‌بعد از روز اول، سعی کردم منظم‌تر پیش برم.‌
‫روی غذاهای آماده نوشته بود ‫باید روزی چهارتا ازش بخوری‌،
‫و من هم داشتم در طول روز ‫این رو دقیق تقسیم می‌کردم.
‫سعی می‌کردم تمرکزم روی این باشه ‫که آب بدنم رو تأمین کنم.‌
‫‌‌طرفای ظهر کشتی «اورینت لاکی» رو دیدم.‌
‫
‫به‌عنوان یه نویسنده، داستان نیتن برام خیلی جذاب بود.
‫‌‌من نزدیک اقیانوس زندگی می‌کنم، در امتداد ساحل نیو انگلند،‌ ‫[روزنامه‌نگارِ مجله وایرد]
‫و می‌دونید، برای خیلی از ماها ‫توی این جوامع ساحلی،
‫‌‌اونجا یه‌جورایی مثل حیاط خلوتِ خودمونه.‌
‫مردم می‌گفتن: «‌‌این جوان بیچاره ‫مادرش رو توی دریا از دست داده.»
‫‌‌داستانِ بقا و نجاتِ قهرمانانه‌ای بود،‌
‫و یه داستان دلگرم‌کننده هم بود.
‫‌‌ولی بعدش احساسات عمومی شروع به تغییر کرد‌
‫‌‌از این که: ‌‌«وای، این یه داستان شگفت‌انگیزِ بقاست،‌‌»
‫تبدیل شد به: ‫«‌‌این قضیه یه جاش می‌لنگه»
‫ناخدای کشتی باربری‌ای که ‫جون نیتن کارمن رو نجات داد
‫می‌گه این جوان ۲۲ ساله ‫زمانی که پیداش کردن سالم به نظر می‌رسید
‫و به‌نظر نمی‌رسید که از کم‌آبی، سرمازدگی،
‫یا هر چیز دیگه‌ای رنج برده باشه.
‫‌‌شرایطی مثل این خیلی به‌ندرت پیش میاد.‌
‫یعنی، هفت روز توی یه قایق نجات، ‫روی لبه قاره‌ای شناور بود،
‫‌‌این به هیچ وجه زیاد اتفاق نمی‌افته.‌
‫‌‌توی ۲۶ سال سابقۀ کاری من، ‫این اولین موردیه که می‌بینم.
‫‌‌این عکسِ نیتن‌ـه‌
‫‌‌بعد از اینکه از یه قایق نجات پرید‌ه
‫‌‌احتمالاً به عمق دو هزار متریِ آب
‫و می‌تونه پا بزنه و شنا کنه
‫‌‌به سمت حلقۀ نجاتی که براش انداختن
‫و می‌تونه بهش بچسبه،
‫و بعدش خودش می‌تونه بره روی پلکان کشتی که...
‫محاله.
‫
‫‌‌وضعیت بسیار سختیـه.
‫هیچ‌کدوم‌مون واقعاً نمی‌دونیم که ‫اون چه ها تجربه کرده.
‫‌‌مظنون بودنش...‌
‫‌‌بیشتر به خاطر اینه که اونا نمی‌تونن
‫رفتارهای اوتیسمی‌اش رو تشخیص بدن.‌
‫به‌خاطر اوتیسمش، به‌خاطر اینکه می‌تونه تنها باشه،
‫‌‌نیتن، از بین تمام آدم‌هایی که می‌شناسم،‌
‫بهتر می‌تونسته با گم‌شدن ‫توی دریا کنار بیاد.‌
‫و مطمئنم توی اون هشت روز ‫تمام نبوغش رو به کار برده.
‫
‫‌‌قبل از اینکه نیتن برگرده،‌
‫ما واقعاً حکم رو توی خونه‌ی نیتن اجرا کردیم
‫تا بفهمیم مقصدشون کجا بوده،
‫‌‌هدفشون از رفتن به این سفر چی بوده،‌ ‫[معاون کمیسرِ پلیس کینگستون]
‫و واقعاً سعی داریم بفهمیم ‫که آیا نیتن قصد داشته...
‫که به خودش یا مادرش آسیب بزنه.‌
‫‌‌خونه و ماشینش رو گشتیم.‌
‫‌‌یه سری مدارک نگران‌کننده پیدا کردیم.‌
‫این یکی با عنوانِ ‫«‌‌چرا تمایلی به همکاری با پلیس ندارم.»
‫۱. «‌‌از لحاظ روحی، مطمئن نیستم ‫بتونم یه بازجویی دیگه رو تحمل کنم.‌»
‫بعدش در مورد ۲ می‌گه: «‌‌از نظر فلسفی،
‫‌‌فکر اینکه بخوام بی‌گناهیم ‫رو ثابت کنم، حالم رو بهم می‌زنه.»‌
‫در بند ۳ می‌گه: «عموماً پلیس‌ها فاسدن
‫و اغلب سازمان‌های جنایی‌ان.‌»
‫عجیب‌وغریبه.
‫‌‌باید بگم، توی تمام تجربیاتم، ‫هیچ‌وقت چیزی مثل این ندیده بودم.‌
‫‌‌این موضوع شبهات ما رو هم تأیید کرد که
‫که یه‌جورایی یه کینه‌ای هم داشته
‫زمانی که داشته با مادرش ‫به اون سفر ماهیگیری می‌رفته.
‫من و یه کارآگاه دیگه باهاش ملاقات کردیم.
‫به‌طرز عجیبی قبول کرد با من حرف بزنه.‌
‫
‫‌‌برام تعریف کن چی شد.‌
‫‌‌باشه.‌
‫‌‌من و مامانم رفتیم فروشگاه...‌
‫و من یه نوشیدنی گرفتم بخورم.
‫‌‌به پارکینگ «رام پوینت مارینا» رفتیم.‌
‫‌‌از پشت وانتم یخچال رو برداشتیم‌
‫و توش طعمه گذاشتیم ‫و بارِ قایق زدیم.
‫‌‌نیتن اشاره کرده بود که طعمه خریده ‫و چیزهایی از این قبیل.‌
‫مارماهی هم خریده بود.
‫ما تو ماشینش مارماهی‌هایی که ‫برای ماهیگیری استفاده می‌شه پیدا کردیم،
‫که خب، مشخصاً برای ما ‫هم جالب بود و هم نگران‌کننده
‫چون اگه قصدش این بوده که ‫از مارماهی‌ها برای ماهیگیری استفاده کنه،
‫که چرا طعمه‌ها رو توی ماشینش گذاشته ‫و نبرده توی قایق؟
‫‌‌ساعت چند از اسکله حرکت کردید؟‌
‫‌‌فکر کنم نزدیک نیمه‌شب از اسکله راه افتادیم.‌
‫‌‌بعد از اینکه راه افتادین، ‫تصمیم گرفتین برنامه‌تون رو عوض کنین
‫و برید به «درّه‌ها»، درسته؟
‫‌‌درسته.‌
‫و این سفر خیلی طولانی‌تریه، درسته؟
‫[درۀ بلوک]
‫‌‌بله، دره بلوک خیلی دورتره
‫نسبت به اطراف جزیره بلوک.
‫
‫‌‌تصمیم برای رفتن به ‫۹۰ تا ۱۱۰ کیلومتر داخل دریا
‫برای قایق‌ران‌های بی‌تجربه نیست.‌
‫‌‌بدون آمادگیِ فوق‌العاده نمی‌تونی ‫همچین کاری بکنی.‌
‫‌‌کی متوجه شدی که آب داره ‫نفوذ می‌کنه به «چیکن پاکس»؟
‫صدای موتور برام فرق کرده بود.
‫‌‌و درِیچۀ جلوی اتاقک راننده رو باز کردم،‌
‫‌‌و مقدار زیادی آب درون کشتی دیدم.‌
‫‌‌سیگنال اضطراری فرستادی؟‌
‫نه، این‌کارو نکردم. ‫فکر نمی‌کردم قراره غرق بشیم.
‫‌‌اگه بدونی داری غرق می‌شی،‌
‫‌‌همیشه توی رادیو می‌گی، "در خطرم."‌
‫ولی می‌دونستم که سیگنال اضطراری ‫به ساحل نمی‌رسه.
‫ولی به قایق‌های دیگه می‌رسید.
‫نمی‌دونستم قایق دیگه‌ای توی محدوده ‫هست یا نه، برای همین...‌
‫پس ‌‌تلاشی نکردی؟‌
‫‌‌اگه ممکن بود یه اتفاق بد بیفته،‌
‫‌‌چرا با رادیوت کمک نخواستی؟‌
‫کارایی که باید انجام می‌شد و انجام نشده بود، ‫سؤالاتی رو ایجاد کرده بود.‌
‫این داستان به اینجا ختم نمی‌شده.
‫‌‌می‌دونستم که اون اتفاق ‫چیزی جز یه تصادف شدید نبوده و...‌
‫می‌دونم اگه نیتن در توانش بود، ‫حتماً مادرش رو نجات می‌داد.
‫[مراسم ختم و یادبود لیندا کارمن]
‫‌‌من خیلی از دوستان و آشنایان ممنونم
‫که به یاد مادرم در این مراسم شرکت کردن.
‫‌‌ناراحت شدی که خاله‌هات نیومدن؟‌
‫‌‌خیلی دوست داشتم...‌
‫‌‌که کل خانواده‌امون دور هم جمع می‌شدن،‌
‫که برای مادرم دعا کنن.
‫‌‌آممم...‌
‫‌‌ولی من مطمئن شدم که ‫دعوت بشن و فرصت اومدن رو داشته باشن.‌
‫‌‌پلیس چیزی بهتون گفته؟‌
‫در مورد وضعیت تحقیقات در رود آیلند؟
‫آرزو می‌کنم که مامانم نجات پیدا می‌کرد
‫امیدوارم پیداش کنن.
‫‌‌برامون از رابطه‌ت با مادرت بگو.‌
‫- من دیگه می‌رم. ‫- پدربزرگت، چطور؟
‫- باید در ماشین رو ببندم. ‫- باشه.
‫‌‌نیتن، مراقب خودت باش.‌
‫‌‌هیچ‌کس از طرف خانواده باهام تماس نگرفت.‌
‫‌‌هیچ‌کدوم از سه‌تا خواهر، هیچ‌کدوم از دخترعموها.‌
‫‌‌از هیچکس خبری نشد.‌
‫‌‌احساس می‌کردن نیتن خواهرشون رو کشته.‌
‫
‫‌‌اون خواهرمون رو کشت، مادر خودش رو.‌
‫[خالۀ نیتن]
‫‌‌پس، آره، ما نمی‌خواستیم... ‫نمی‌خواستیم کاری باهاش داشته باشیم.‌
‫اتفاق وحشتناکی بود، واقعاً وحشتناک بود.‌
‫اتفاقی که برای خانوادۀ ما افتاد.
‫‌‌کل این ماجرا یه تراژدی یونانی بزرگه.‌
‫
‫‌‌پدر و مادرم چهار تا دختر داشتن.‌
‫‌‌الین بچۀ اول بود.‌
‫‌‌والری ته‌تغاری بود.‌
‫و من دو سال از لیندا کوچیک‌تر بودم.
‫‌‌من و لیندا خیلی صمیمی بودیم.‌
‫‌‌خیلی با هم وقت می‌گذروندیم و خیلی باهاش خوش می‌گذشت.‌
‫
‫‌‌ما همیشه حامی هم بودیم.‌
‫‌‌لیندا دختر باحالی بود. خیلی ورزشکار بود.‌
‫‌‌خیلی شبیه پدرم بود.‌
‫‌‌بابام... کله‌شق بود.‌
‫[جان چاکالوس]
‫‌‌و لیندا هم کله‌شق بود.‌
‫‌‌صددرصد شخصیت یونانی داشت. ‫[اشاره به پرانرژی بودن]
‫
‫‌‌اون یه نیروی طبیعت بود واسه خودش.
‫‌‌اون آدمی بود که...‌ ‫[خواهرزادۀ جان چاکالوس]
‫‌‌اون... اون از زندگی بزرگ‌تر بود.‌
‫‌‌کل عمرش رو سخت کار کرد.‌
‫‌‌کسب‌وکارهای مختلفی راه انداخت‌،
‫و کلی ملک ساخت، و خونه سالمندان و...
‫‌‌بعدش، پشت سر هم می‌اومدن.
‫[عمارت والری]
‫[عمارت لیندا]
‫وقتی بزرگ‌تر شدیم، یه خونه بزرگ ‫توی نیوهمپشیر خریدیم.
‫‌‌خیلی بزرگ بود.‌
‫هزار و هشتصد متر بود.
‫‌‌یه سال تابستون، فیل آورده بودن اونجا.‌
‫خارق‌العاده بود.
‫‌‌واقعاً، اون لحظه بود‌...
‫که گفتم: ‌‌«عجب! ما پولداریم.‌»
‫‌‌لیندا بهترین دوست من بود.‌
‫‌‌بیش از سی سال بود که می‌شناختمش.‌
‫‌‌ما... در مورد همه‌چی حرف می‌زدیم.‌ ‫[رفیق لیندا]
‫‌‌من در طول زمان چیزهای زیادی ‫در مورد زندگی شخصیش می‌شنیدم.‌
‫تمام روابطش خیلی سمّی بودن،
‫و پدرش هم شدیداً کنترل‌گر بود.
‫بنابراین گفت: ‌‌«می‌خوام برم کالیفرنیا.‌»
‫و باباش گفت: ‌‌«خب، اگه این‌کارو بکنی، ‫من عاقت می‌کنم.»
‫گفت ‌‌باشه.‌ و رفت.
‫‌‌اون سرسخت بود.‌
‫‌‌وقتی باهاش آشنا شدم، عضو گارد ملی بود،‌
‫و سه تا خواهر تو خونه داشت ‫که دقیقاً نقطه مقابلش بودن.
‫و لیندا از اون زندگی فرار کرد.
‫‌‌من توی کالیفرنیا با لیندا آشنا شدم.‌
‫‌‌اکثر اوقات خوشحال بود، ‫مگر اوقاتی که با خانواده‌ش سروکله می‌زد.‌
‫یه مدت طول کشید، ولی بالأخره ازدواج کردیم.‌
‫‌‌باباش، جان، قول داده بود ‫اگه برگردیم شهرشون...‌
‫‌‌برامون یه شعبه «دانکن دونات» راه بندازه.‌
‫‌‌وقتی برگشتیم، زیرش زد.‌
‫‌‌برای همین مجبور شد برای پدرش کار کنه،‌
‫که وضعیت خوبی بین اون دوتا نبود.
‫باباش کلا این‌جوری بود.
‫لیندا کل ‌‌زندگی‌ش رو با پدرش در نبرد بود.‌
‫مدام به‌صورت پینگ‌پونگی.
‫‌‌چون خیلی به هم شبیه بودن.‌
‫‌‌جان آدم خیلی غیرقابل‌پیش‌بینی‌ای بود.‌
‫‌‌تا اون موقع همچین خشونتی ‫توی یه خانواده ندیده بودم.‌
‫‌‌اون می‌تونست...‌
‫هل‌شون بده یا سیلی بزنه به...
‫‌‌به همسرش، به دخترهاش.‌
‫‌‌این توی خانواده‌ی چاکالوس همیشگی بود.‌
‫‌‌دعوا، آره. گاهی کتک‌کاری هم می‌شد.‌
‫که خب، تو اکثر خانواده‌ها این‌جوری نیست،
‫ولی خب، همدیگه رو که نکُشتن.
‫هیچ‌کدومشون نرفتن بیمارستان.
‫
‫‌‌جمعه، ۲۰ دسامبر ۲۰۱۳، ساعت ۱۳:۳۵.‌
‫‌‌اداره پلیس مرکزی، واحد جرایم بزرگ‌
‫در منزل جان چاکالوس هستیم سر صحنه.
‫فصل تعطیلات غم‌انگیزی است.
‫‌‌صبح زود روز جمعه در وینزور، کنتیکت،‌
‫‌‌جسد جان چاکالوسِ ۸۷ ساله پیدا شده
‫که بر اثر اصابت گلوله به سرش کشته شده.
‫‌‌بازپرسان این رو یک پروندۀ قتل می‌دونن.‌
‫‌‌الین دختر بزرگه بود.‌
‫‌‌وارد شدیم و دیدیم که ایشون...‌
‫توی تختش به قتل رسیده.‌
‫باید بگم عین یه فیلم ترسناک بود.‌
‫واقعاً هولناک بود.
‫‌‌زخم‌ها به قدری شدید بودن‌
‫که به‌سختی می‌شد تشخیص داد چه چیزی باعثش شده. ‫[ستوان یکم مارک فرانسیس]
‫‌‌می‌شد فهمید که هیچ درگیری‌ای در کار نبوده.‌
‫‌‌به زبان ساده جسد قربانی روی تخت بود،‌
‫و چند گلوله به سرش شلیک شده بود.
‫‌‌بالای سرش متلاشی شده بود،‌
‫و مغزش پاشیده بود روی دیوار پشت تخت‌اش.
‫‌‌باور نکردنی بود.‌
‫‌‌باورم نمی‌شد اون مردی که من ‫تمام عمرم می‌شناختمش
‫‌‌که بزرگ‌تر از زندگی بود، و...‌
‫‌‌...واقعاً مُرده بود.‌
‫‌‌واقعاً وحشتناک بود.‌
‫‌‌بابام همیشه هرکاری می‌کرد ‫برای خانواده‌اش بود.‌
‫بابام همیشه می‌گفت: ‫‌‌بدون خانواده، هیچ‌چیز نداری.‌
‫‌‌و حالا اون رفته بود.‌
‫‌‌و بعدش همه داشتن سعی می‌کردن ‫بفهمن: «خب، کار کی بود؟»
‫شما بشین اونور ‫تا بشینیم اینو بررسی کنیم.‌
‫[لیندا کارمن - مادر نیتن]
‫‌‌ممنون که اومدید.‌
‫خواهش می‌کنم.
‫‌‌اون بهم گفت به‌نظرش چی شده.‌
‫گفت، ‌‌من مطمئنم که کار مافیا بوده.‌
‫
‫‌‌یکی از احتمالات این بود که ‫به خاطر شغلش در صنعت ساخت‌وساز...‌
‫ساخت‌وساز گاهی به مافیا مرتبط می‌شه،
‫و با آدم‌های مشکوک زیادی سر و کار داشت.‌
‫‌‌بابام کله‌شق بود. تاجر زیرکی بود.‌
‫وقتی یه میلیونر خودساخته‌ای، ‫یا هر چی می‌خواید به بابام بگید،
‫می‌دونی، مطمئنم خیلی‌ها رو آزار داده.
‫
‫جواب آزمایشگاه رسید به دست‌مون ‫و تأیید شد که
‫آلت قتل، یه سلاح با کالیبر بزرگ بوده.‌
‫
‫‌‌معمولاً اگه کسی بخواد یکی رو ترور کنه،
‫‌‌از یه اسلحه با کالیبر کوچیک‌تر استفاده می‌کنه.
‫‌‌نمی‌خوان خیلی سر و صدا راه بندازن.‌
‫‌‌سلاح کالیبر بزرگ ‫سر و صدای زیادی به پا می‌کنه.‌
‫و تازه، معمولاً به خونه‌ی کسی نمی‌رن.
‫‌‌معمولاً طرف رو ناپدید می‌کنن.‌
‫
‫بعدش داشتیم تأیید می‌کردیم ‫این جرمی که فکر می‌کردیم سرقت بوده،
‫هدف‌شون از این ورود غیر قانونی ‫دزدیدن چیزی نبوده.‌
‫هدف از این ورود، صدمه وارد کردن به جان بوده.
‫‌‌حالا می‌رسیم به این سؤال: ‌‌«چه کس دیگه‌ای؟‌‌»
‫چه کس دیگه‌ای جزئیات ریز و خصوصی ‫زندگی‌ش رو می‌دونسته؟‌
‫‌‌خانوادش.‌
‫‌‌بابام یه حساب پس‌انداز برامون داشت،‌
‫و هر ماه همه‌مون ‫یه مقدار پول یکسانی دریافت می‌کردیم.
‫‌‌هر دختر، به‌نظرم، حدود ۲۵ هزار دلار ‫در ماه دریافت می‌کرد،‌
‫تازه علی‌رغم ارثی که در صورت مرگ اون ‫بهشون می‌رسید.‌
‫[جان چاکالوس ملک‌هایی به ارزش بیش از ‫۴۲ میلیون دلار برای چهار دخترش به ارث گذاشت]
‫‌‌بعد از مراسم خاکسپاری،‌
‫‌‌بعدش رفتیم خونه‌ی والری و لری ‫توی وست هارتفورد،‌
‫و پلیس‌ها بیرون بودن...
‫‌‌که اگه کسی قصد داشت بیاد ‫و به خانواده حمله کنه، آماده باشن.‌
‫‌‌و من نشسته بودم سر میز شام، ‫و داشتیم قهوه می‌خوردیم،‌
‫‌‌همه‌ی غذاها تموم شده بود، ‫و من نشسته بودم و به بیرون نگاه می‌کردم،‌
‫و من گفتم: «‌‌این پلیس‌ها بیرون نشستن...
‫‌‌می‌خوان از ما دربرابر یه نفر اون بیرون ‫محافظت کنن، ولی...
‫‌‌قاتلش احتمالاً همین الان توی این اتاقـه.‌»
‫و اون موقع بود که نیتن خیلی برجسته شد،‌ ‫[کارآگاه اسکات مک‌گرگور]
‫چون اون آخرین کسی بود که ‫شب قبل از مرگش دیده بودش.
‫نیتن چطوره؟‌
‫- خیلی حالش بده. ‫- آره.
‫خیلی، طوری که انگار این واقعیت نداره.
‫
‫‌‌نمی‌تونم باور کنم نیتن هیچ‌وقت ‫همچین بلایی سر پدربزرگش بیاره.‌
‫‌‌یعنی، اون خیلی بابابزرگشـو دوست داشت.‌
‫‌‌و این حس دو طرفه بود. ‫از همون روز اول می‌شد فهمید.‌
‫
‫‌‌نیتن نوه‌ی پسریِ ارشدِ ‫یه دودمان یونانی بود، میشه گفت.
‫
‫‌‌این کارو دوست نداری. چرا؟ وای!‌
‫- آره، بعضی‌وقتا این‌جوریه. ‫- بلند شو، جان.
‫‌‌از همون اول، نیتن توی چشمِ بابابزرگ ‫شماره یک بود.‌
‫‌‌اون تمام عمرش عاشق نیتن بود‌،
‫و تو کل زندگی‌ش هم دخالت می‌کرد.
‫
‫- محکم بزن بهش. ‫- یه چوب پیدا می‌کنم.
‫- باشه، مواظب باش. ‫- خورده بهش!
‫- بینی‌ش رو بزن. ‫- اون...
‫‌‌مشکل همینه.‌
‫‌‌آره.‌
‫‌‌برو، نیتن! ادامه بده!‌
‫‌‌اولین بار وقتی چهار یا پنج سالش بود ‫بیماری اوتیسمش تشخیص داده شد.‌
‫‌‌نیتن، سلام کن!‌
‫‌‌سلام!‌
‫‌‌اولش آزمایش انجام دادیم ‫چون نمی‌دونستیم واقعاً چیه.‌
‫‌‌اون‌موقع مثل الان رایج و رسانه‌ای نبود.‌
‫‌‌بهت افتخار می‌کنم.‌
‫- آفرین. ‫- آفرین.
‫‌‌همون‌جا کنار ریچل. خوبه.‌
‫‌‌نیتن از همون اولین باری که ‫سوار اسب شد، عاشق اسب‌ها شد.‌
‫بالاخره، لیندا براش «‌‌کروز‌» رو خرید.
‫‌‌اون عاشق اون اسب شد.‌
‫‌‌به بهترین دوستش تبدیل شد‌
‫چون واقعاً دوست دیگه‌ای نداشت.
‫‌‌این لیندا رو خیلی ناراحت می‌کرد ‫که نیتن هیچ رفیقی نداره،‌
‫و اینکه اون با بقیه فرق داشت.‌
‫‌‌تا حدی روانپزشک‌ها کمک کردن،‌
‫‌‌ولی خیلی وقت‌ها، ‫خانواده مزاحمت ایجاد می‌کرد.‌
‫‌‌همه از دید بابام بی‌نقص بودن‌،
‫و نیتن هم اوکی بود.
‫می‌گفت: «حالش خوبه. خوب می‌شه.»‌
‫‌‌جان اعتقادات سنتی داشت.
‫‌‌جان نمی‌فهمید چرا نیتن به کمک نیاز داشت.‌
‫و سرش با هم بحث می‌کردن.
‫«‌‌چرا باید ببریش اونجا؟ چرا باید این کار رو بکنی؟‌»
‫‌‌اصلا شروع نکن.‌
‫تو... تو دعوت نشده بودی. ‫دعوت نشده بودی. کسی دعوتت نکرده.
‫‌‌نمی‌خواست اون این‌قدر ‫روی نیتن تأثیر بذاره.‌
‫‌‌ولی با گذشت زمان، دقیقاً همون اتفاق افتاد.‌
‫‌‌تو و بابات چطور؟ مشکلی باهاش داشتی؟‌
‫‌‌نه. و ببین، گاهی یه داستانی پیش میومد.‌
‫بهش می‌گفتم: ‌‌نمی‌خوام باهات بحث کنم.
‫اگر یه وکیل یا روانکاو کنارمون باشه ‫در این مورد صحبت می‌کنم.
‫‌‌نمی‌خوام این مسائل رو تنها با تو در میون بذارم، ‫چون می‌دونم به کجا می‌رسه.‌
‫‌‌عصبانی می‌شیم، یکی‌مون قاتی می‌کنه میره.‌
‫‌‌می‌دونی؟ و البته به هیچ‌جا نمی‌رسیم.
‫‌‌به نظرم یه‌جورایی شبیهِ اونایی بود ‫که از جواب رد خوششون نمیاد.‌
‫- آها. بله. ‫- باید به خواسته‌ش برسه. می‌دونی؟
‫‌‌قصد بدی نداشت، ولی خب...‌
‫‌‌نیت‌اش همیشه پاک بود. ‫فقط روشش اشتباه بود.‌
‫‌‌سؤالاتی پیش اومده بود ‫در مورد موقعیت لیندا
‫‌‌در بازه‌ی زمانی‌ای که احتمالاً جرم رخ داده.‌
‫گفتی که شب قبلش، ‫با بابات در موردش صحبت کردی.
‫اوهوم.
‫‌‌خب، با توجه به این، ‫تا جایی که می‌تونی، به زبان خودت بگو‌
‫‌‌آخرین باری که باهاش حرف زدی، ‫و سعی کردی درمورد...
‫‌‌چند روز فاصله افتاد؟‌
‫‌‌نه، این‌طور نبود... الان می‌تونم...‌
‫‌‌نمی‌دونم با موبایلم زنگ زدم یا تلفن خونه.‌
‫‌‌آممم...‌
‫‌‌تقریباً هر روزه این بحث‌ها رو داشتیم.‌
‫‌‌باشه.‌
‫‌‌ما تونستیم تاریخچۀ موقعیتش رو
‫از اپراتورهای مختلف تلفن همراه در بیاریم.
‫‌‌لیندا دقیقاً همون‌جایی بود ‫که به پلیس گفته بود.‌
‫‌‌لیندا نمی‌تونسته جان رو کشته باشه.‌
‫‌‌بشین.‌
‫‌‌نیتن.‌
‫- ممنون که اومدی. ‫- آبی چیزی میل داری؟
‫‌‌بله، لطفاً.‌
‫‌‌اینجا.‌
‫[نیتن کارمن - ۱۹ ساله]
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫‌‌خوبه.‌
‫‌‌وقتی اومد لابی‌مون،‌
‫‌‌صحبت‌مون که گل انداخت، خودش رو معرفی کرد، ‫من هم خودم رو معرفی کردم،‌
‫و بعدش یه‌جورایی...
‫کم‌کم زد زیر گریه و یکمی از کوره در رفت.
‫و بعدش گفت، یهو گفت:
‫‌‌«چطوری آروم بشم؟‌
‫‌‌وقتی تازه فهمیدم مغز پدربزرگم رو ‫با گلوله متلاشی کردن؟‌»
‫و مادرش بالاخره تونست آرومش کنه،
‫‌‌ولی اون جمله یه‌جورایی من رو تحت تأثیر قرار داد‌
‫چون کی از تیم تحقیقاتی ما این رو لو داده؟
‫‌‌هیچ‌کسی هیچ‌وقت اینو لو نداده.‌
‫‌‌وقتی اون تماس رو دریافت کردی،‌
‫مادرت به طرز کشته‌شدن پدربزرگت ‫اشاره‌ای کرد؟
‫من ‌‌هنوز هم نمی‌دونم ‫بابابزرگم به چه شکلی مُرده.‌
‫‌‌با توجه به شرایط، مشخصاً، ‫و با توجه به برخورد شما،
‫استنباطم اینه که ‌‌یا قتل بوده یا خودکشی.
‫ولی می‌دونم که فکر می‌کنید مشکوک بوده،
‫چون والری این‌طور می‌گفت.
‫‌‌اما نه، اون فقط گفت که فوت کرده، ‫تا جایی که یادمه.‌
‫‌‌من تمام دوران حرفه‌ایم با آدم‌ها مصاحبه کردم،‌
‫و همیشه حس می‌کردم توش خوبم.
‫‌‌دنبال احساس می‌گردی،‌
‫و دنبال چیزهایی می‌گردی که ‫نشون میده آدم درست رو پیدا کردی،
‫‌‌از این جور چیزا.‌
‫‌‌و درمورد نیتن.. اصلاً نمی‌شد ذهنش رو خوند.
‫‌‌هیچ‌وقت ازت خواست پولی از کشو برداری؟‌
‫بله، وقتی... وقتی نقل مکان کردم.
‫‌‌بابابزرگ تنها کسی که بود که‌
‫اگه درخواست پول نمی‌کردم ‫سرم داد میزد.
‫اون...
‫‌‌خیلی دست و دلباز بود...‌
‫‌‌موهای پشت گردنم سیخ شد.‌
‫یعنی...
‫‌‌حس می‌کردم این پسره...‌
‫اون... اون ممکنه توی این قضیه نقش داشته باشه.
‫‌‌حالت چهره‌ش درست نیست.‌
‫و در تمام چالش‌هایی که داره،
‫‌‌از طریق اوتیسم یا هر چیز دیگه‌ای، ‫حالت چهره‌ش درست نیست.‌
‫‌‌از همون اول نباید بازجویی می‌شد.‌
‫‌‌اصلاً نباید اولاً توی اون اتاق می‌بود‌
‫چون افراد درگیر با اختلال اوتیسم ‫اغلب قربانی سوء برداشت هستن. ‫[وکیل متخصص اوتیسم]
‫‌‌نیتن با جملات خیلی خیلی کوتاه صحبت می‌کرد،‌
‫و طوری جواب می‌داد که نه‌تنها ربات‌گونه بود،
‫بلکه چون داشت جزئیات زیادی رو توصیف می‌کرد،
‫‌‌تقریباً خون‌سرد و حساب‌شده ‫به نظر می‌رسید.‌
‫‌‌این، از نگاه بعضی از مأموران قانون،‌
‫‌‌شاید بشه گفت، ‫‌‌نشانۀ گناهکار بودنش باشه.‌
‫‌‌اصلا دوست ندارم از مامانم بد بگم.‌
‫‌‌فکر نمی‌کنم اون هرگز...‌
‫توی اتفاقی که برای پدربزرگم افتاده ‫نقشی داشته باشه.‌
‫ولی یه‌بار بهم گفت که...
‫‌‌فکر نکنم دقیقاً از کلمه‌ی "نفرت" استفاده کرده باشه،‌
‫ولی حرف‌هایی زده.
‫ازش پرسیدم: ‌‌یعنی ازش متنفری؟‌ ‫و اون واضح جوابش بله بود.
‫‌‌وای لعنتی.‌
‫ولی من... واقعا دوست ندارم ‫علیه مامانم حرف بزنم.
‫- فقط... نمی‌دونم... ‫- درک می‌کنم.
‫فقط فکر نمی‌کنم که اون کاری کرده باشه.
‫‌‌ولی رابطه‌شون چندان خوب نبود.‌
‫‌‌از من درباره حرکاتم، کارهایی که می‌کردم، ‫و رابطه‌م با اون می‌پرسیدن
‫بعد وسطش یه سؤال هم در مورد نیتن می‌پرسیدن.
‫بعدش از من در مورد ‫شرکای کاریِ جان سؤال می‌کردن.
‫آیا این‌کارو می‌کرد یا اون کارو می‌کرد؟
‫بعد یهو می‌گفتن، «‌‌نیتن چی؟ اون کجا بود؟‌»
‫اون چی‌کار...
‫‌‌همیشه بحث رو می‌گردوندن سمت اون.
‫‌‌سه تا سؤال می‌پرسیدن، ‫و چهارمیش در مورد نیتن بود.‌
‫می‌خوام صادق باشم. با تو مشکل دارم.
‫‌‌من یه مشکلی دارم. بذار توضیح بدم.‌
‫‌‌مشکل من...‌
‫و از جانب آقای کارآگاه حرف نمی‌زنم.
‫‌‌مشکل من‌
‫اینه که تو آخرین کسی بودی که ‫پدربزرگت رو دید.
‫و این منو اذیت می‌کنه. ‫به‌عنوان یه بازپرس، این منو اذیت می‌کنه.
‫‌‌این برام مهمه چون من هیچکس دیگه‌ای ‫که با پدربزرگت بوده رو ندارم...‌
‫- فقط تو. ‫- اوهوم
‫خب، شما... سوءتفا... این اشتباهه.
‫من... من پدربزرگم رو دیدم.
‫‌‌رفتیم بیرون شام خوردیم. بهمون خوش گذشت.‌
‫‌‌برگشتیم.‌
‫‌‌ساعت هشت، هشت و نیم، از پیشش رفتم.
‫آممم، انتظار داشتم بشنوم که...
‫که فرداش بهش زنگ بزنم ‫و بگم چقدر ماهی‌گیری خوبی داشتیم.
‫‌‌اما به‌جاش، وقتی برگشتیم از ماهیگیری،‌
‫‌‌جوی زنگ زد، و فهمیدیم که اون مُرده.‌
‫به گفتۀ نیتن، اون با دایی من شام خورده.
‫گفت: ‌‌شام خوردن. دعوا نکردن.‌
‫‌‌هرکدوم رفتن دنبال کار خودشون.‌
‫‌‌بعدش گفت با مادرش قرار گذاشته ‫که برن سفر ماهی‌گیری...‌
‫‌‌ساعت سه صبح.‌
‫‌‌ولی یه مشکلی هست.‌
‫‌‌تقریباً یک ساعت وجود داره که ‫مشخص نیست کجا بوده...‌
‫‌‌دور و برِ ساعتی که فکر می‌کنیم ‫شاید قتل اتفاق افتاده باشه.‌
‫[از ساعت ۲:۵۷ تا ۴ بامداد]
‫‌‌نیتن قرار بود اون شب با لیندا ملاقات کنه،‌
‫و دیر کرد.
‫خب، چرا بیش از یک ساعت دیر کردین؟
‫تا به مادرتون برسید؟
‫‌‌فکر نکنم قبل از ساعت سه ‫از خونه‌م بیرون اومده باشم.‌
‫‌‌دقیق نمی‌دونم چه ساعتی از خونه‌م زدم بیرون.‌
‫ولی مطمئناً خیلی دیر اقدام کردم...
‫‌‌وقتی داشتیم بررسیش می‌کردیم، ‫بعضی از حرف‌هاش با هم جور در نمی‌اومد.‌
‫‌‌اگه از خروجی جنوب هارتفورد رفته بودم،‌
‫‌‌از روی رودخانۀ کانکتیکت رد می‌شدم، ‫از اولین خروجی می‌رفتم،‌
‫و عملاً می‌رسیدم به پارکینگی که ‫من و مامانم اونجا قرار داشتیم.
‫‌‌ولی من از خروجی اشتباه رفتم، ‫و بعدش گم شدم.‌
‫‌‌بعدش اشتباهی از خروجیِ شمالِ هارتفورد رفتم‌
‫‌‌تا از رو رودخانۀ کنتیکت رد بشم.‌
‫‌‌و بعدش خیلی زود متوجه شدم...‌
‫که... گم شدم.
‫‌‌گفت گم شده.‌
‫آخه کی تو محلۀ خودش گم میشه ‫وقتی آدرسش هم دقیق بهت گفتن؟
‫‌‌نمی‌دونم.‌
‫‌‌گم شد.‌
‫‌‌خب، ساعت سه صبحه،‌
‫و راه‌های زیادی برای گم‌شدن وجود نداره.
‫‌‌داستانش اینه که ‫راه‌شـو توی بزرگراه گم کرده.‌
‫‌‌دقیق نمی‌دونم اونجا چی شد،‌
‫ولی عذر چندان موجهی نبود.
‫‌‌توی شهادت‌تون اعلام کردید ‫که مادرتون توی یه پارکینگ خالی بود‌ه
‫‌‌ساعت سه صبح‌
‫و بهش زنگ نزدی بگی دیر می‌رسی؟
‫‌‌می‌دونم که عجله داشتم، ‫و می‌خواستم به موقع برسم.‌
‫‌‌اون توی اون یه ساعت، ‫چهار یا پنج بار بهت زنگ زد،‌
‫مگه نه؟
‫‌‌من نمی‌تونم این رو تصدیق کنم. ‫اما ردش هم نمی‌کنم.‌
‫‌‌پلیس وینزور، روایتشون، می‌دونی...‌
‫‌‌باید عینک مطالعه‌ام رو بزنم.‌ ‫[وکیل مدافعِ نیتن]
‫‌‌این نگران‌کننده‌ست.‌
‫‌‌همسایه گفت صدای تیراندازی شنیده‌
‫‌‌ساعت ۲:۰۰ صبح.‌
‫‌‌و ما می‌دونیم که نیتن ساعت ۲ کجا بوده.‌
‫یعنی نیتن کارمن جان چاکالوس رو نکشته.
‫‌‌ساعت ۲ بامداد،‌
‫‌‌نیتن باید توی خونه‌ش می‌بود،‌
‫و این موضوع با فیلم دوربین مداربسته ‫تأیید می‌شه.
‫‌‌اگه صدای بلندی که همسایه شنیده ‫در واقع شلیک گلوله بوده،‌
‫و زمان رو اشتباه نگفته باشه،
‫‌‌اون‌وقت نیتن عذر موجهی داره.‌
‫‌‌پیشنهاد دادم که خانواده رو ‫به دستگاه دروغ‌سنج وصل کنیم.‌
‫ما توضیح دادیم که در دادگاه ‫از دروغ‌سنج استفاده نمی‌کنیم.
‫‌‌ما توی نیروی انتظامی ازش برای ‫تبرئه کردن مردم استفاده می‌کنیم،‌
‫که خانواده قبول کردن انجامش بدن.
‫ولی کی بود که با تست دروغ‌سنج مخالفت کرد؟
‫‌‌نیتن.‌
‫‌‌نیتن حاضر نشد تست دروغ‌سنجی بده.‌
‫
‫‌‌مادر نیتن یه‌کم مقاومت کرد،‌
‫ولی در نهایت قبول کرد تست رو بده.
‫‌‌حدود یه ساعت با لیندا حرف زدیم و...‌
‫‌‌تا حالا حس کردی یکی می‌خواد ‫یه چیزی بهت بگه؟‌
‫‌‌این‌جوری بود که...‌
‫‌‌می‌خواست یه چیزی بگه، ولی هیچ‌وقت نگفت.‌
‫وقتی تست دروغ‌سنجی دادم، ازم پرسیدن،
‫‌‌مردی به نام جان چاکالوس رو کشتی؟‌
‫گفتم، ‌‌نه.‌
‫گفتن: ‌‌می‌دونی کی جان چاکالوس رو کشته؟‌ ‫گفتم: ‌‌نه.‌
‫‌‌بعدش لیندا اون تست رو داد.‌
‫‌‌چند بار هم تست داد.‌
‫‌‌فکر کنم قبول نشد.‌
‫‌‌دفعۀ دوم که تست داد، بی‌نتیجه موند.‌
‫وقتی به این سؤال می‌رسیدن که ‫‌‌می‌دونی کی جان چاکالوس رو کشته؟‌
‫فکر کنم نمی‌تونست ‫اون سؤال رو با موفقیت رد کنه.
‫‌‌بعد از قتل، من و شارلین حرف زدیم.‌
‫نمی‌گفت که ‌‌بنظرش کار نیتن بوده.‌
‫‌‌چیزی که به من گفت جالب بود چون گفت...‌
‫‌‌خواهرم لیندا بیشتر از اون چیزی که ‫اعلام می‌کنه، اطلاعات داره.‌
‫‌‌اون همچین برداشتی کرده بود.
‫«پروندۀ قتل حل‌نشده» ‫[جایزۀ ۲۵۰ هزار دلاری برای اطلاعات ‫منجر به دستگیری قاتل جان چاکالوس]
‫‌‌خواهرهام تصمیم گرفتن ‫برای قتل بابام یه بیلبورد بگیرن‌
‫‌‌در همون ناحیۀ بزرگراه‌
‫‌‌که نیتن و لیندا همیشه ازش عبور می‌کردن،‌
‫که چهرۀ بابام مدام ‫جلوی چشم جفت‌شون باشه،
‫که به لیندا و نیتن فشار بیارن
‫که بالاخره، می‌دونی، به ما یا پلیس بگن،
‫که می‌دونی، نیتن پدرم رو کشته بود.
‫‌‌اگر لیندا واقعا فکر می‌کرد که ‫نیتن جان رو کشته،‌
‫حتماً یه چیزی از تو رفتارش دستگیرم می‌شدم،
‫حتی اگه به زبون هم نمی‌آورد.
‫‌‌انگار یه چیزی دیگه‌ای هست.‌
‫‌‌یه چیز دیگه هم هست که بهم نمیگی. ‫همچین‌ احساسی.
‫اصلاً همچین حسی ازش نگرفتم.
‫
‫‌‌لیندا خیلی روی نیتن گارد داشت،‌
‫و فکر کنم در هر شرایطی ازش محافظت می‌کرد.
‫‌‌آدم رو به فکر فرو می‌بره که آیا اون‌موقع،‌
‫‌‌ممکنه لیندا داشته تلاش می‌کرده...
‫رفتار بدی که تو نوجوونی نیتن ‫باهاش داشت رو جبران کنه.
‫‌‌رابطه‌شون خیلی پرتنش بود ‫و آشفتگی زیادی بین‌شون وجود داشت.‌
‫‌‌وقتی نیتن نوجوون بود،‌
‫‌‌اسبش، کروز، از دنیا رفت.‌
‫‌‌اون بزرگ‌ترین فقدانِ زندگی نیتن بود.‌
‫‌‌به اون اسب اعتماد کرد،‌
‫و یه ارتباط صمیمی‌ای باهاش پرورش داد.
‫‌‌و بعد فکر کن یهو همچین چیزی ‫رو از دست بدی...‌
‫‌‌فکر می‌کنم نیتن هم یه چیزی رو از دست داد.‌
‫‌‌می‌خواست تنها باشه.‌
‫‌‌لیندا یه ماشین کاروان ۳۲ فوتی داشت،‌
‫‌‌و نیتن اون‌تو زندگی می‌کرد، ‫و فقط واسه غذا بیرون میومد.‌
‫‌‌و نیتن به‌تدریج...‌
‫‌‌بیشتر و بیشتر توی کاروان موند،
‫و وضعیت بدتر شد.
‫‌‌ماکروویو رو باز کرده بود، ‫و داشت سعی می‌کرد دوباره سرهمش کنه.‌
‫‌‌از اونجا بیرون نمی‌اومد، ‫با کسی صحبت خاصی نمی‌کرد.‌
‫اون اواخر داشت توی یه بطری دستشویی می‌کرد.
‫‌‌از لحاظ روحی داشت به قهقرا می‌رفت.‌
‫‌‌یکی از اعضای خانواده بهم گفت که ‫یه بچه‌ی دیگه بهش زور می‌گفته‌،
‫و نیتن اون بچه رو با چاقو تهدید کرده.
‫‌‌اون‌موقع به خودم می‌گفتم که ‫نکنه به خودش آسیب بزنه.‌
‫‌‌ما تحقیق کردیم، بیشترش رو لیندا انجام داد.‌
‫‌‌در مورد یه اردوگاه‌ها‌یی
‫که به افرادی که رفتار وسواس‌گونه ‫دارن کمک می‌کنن
‫
‫‌‌اردوگاه دوتا مأمور فرستاد...‌
‫که نیتن رو ببرن اونم نصفه‌شبی.
‫‌‌اون نمی‌خواست بره.‌
‫‌‌خیلی مضطرب بود‌،
‫‌‌ازمون خواهش کرد‌
‫فریاد می‌زد، جیغ می‌زد
‫‌‌وحشتناک بود. وحشتناک.‌
‫ولی مجبور شدیم رهاش کنیم،
‫و به همین خاطر، به‌زور بردنش به یوتا.
‫
‫این یه نامۀ ۱۱ صفحه‌ایه که نیتن ‫برای کشیشش نوشته بود.
‫‌‌«فاصله‌ام با مادرم بیشتر شد،‌
‫‌‌فاصله‌ای به اندازۀ فاصلۀ بهشت و جهنم.
‫‌‌بعضی از والدین چقدر متعهدن‌
‫‌‌که بچه‌هاشون بزرگ بشن و دکتر یا وکیل بشن،‌
‫‌‌آرزوی مادرم اینه که یه بچۀ اوتیستیکِ کم‌حرف داشته باشه‌،
‫‌‌توی سالن پذیرایی خونه‌ش...‌
‫‌‌که همین‌طوری فقط پوشکشـو عوض کنه ‫تا وقتی پیر شه.
‫‌‌دنبال کردن اون رویا توسط مادرم،‌
‫و زورگویی‌هاش،
‫کودکی‌ام رو شکل داد.‌»
‫‌‌وقتی برگشت خونه، ‫واقعاً دچار فروپاشی شده بود.‌
‫‌‌اون با کلیسا به مشکل برخورده بود،‌
‫‌‌شیطان.‌
‫‌‌واقعاً چارۀ دیگه‌ای نداشتیم،‌
‫باید یه کاری می‌کردم.
‫بردیمش بیمارستان میدلکس در میدلتون.
‫‌‌اونو برای مسائل روانی بستری کردن.‌
‫‌‌نیتن قرار بود تنها باشه، روان‌کاوی بشه،‌
‫ولی جان هر روز می‌رفت اونجا.
‫‌‌هر روز براش روزنامه می‌برد.‌
‫‌‌پیتزا می‌برد براش‌،
‫که واقعاً لیندا رو عصبانی می‌کرد.
‫‌‌ما به‌عنوان یه خانواده با هم ملاقات کردیم، ‫من و جان و لیندا‌،
‫‌‌که در مورد نیتن حرف بزنیم.‌
‫‌‌خیلی خوب پیش نرفت.‌
‫‌‌جان می‌خواست نیتن مرخص بشه، همین.‌
‫‌‌جان تهدید کرد که پول تو جیبی‌مونو کم می‌کنه.‌
‫‌‌لیندا می‌گفت که پولش رو نمی‌خواد.‌
‫‌‌جان بهش حمله‌ور شد.‌
‫‌‌سیلی زد تو صورتش.‌
‫‌‌لیندا می‌خواست نیتن رو بفرسته ‫بیمارستان روانی. جان زیر بار نمی‌رفت.‌
‫‌‌فکر نمی‌کنم بابام می‌خواست قبول کنه‌
‫که نیتن به‌شدت مریض بود.‌
‫راستش، بیماری روانی توی خانوادۀ ما ‫کم‌سابقه نیست.
‫‌‌هر نسل، این ارث به نسل بعد منتقل می‌شد.‌
‫‌‌دوباره عمه کی‌کی‌تـه. می‌خوای برات یه آهنگ یونانی بخونم؟‌ ‫[خواهر دوقلوی جان]
‫♪ تیکی تیکی تاکی دو، داکی داکی ‫دیکی دی، دافی دو... ♪
‫‌‌پدرم یه خواهر دوقلو داشت.‌
‫‌‌اون افسردگی داشت، یا یه‌جور بیماری روانی.‌
‫
‫‌‌مامانم تمام روز می‌خوابید.‌
‫نمی‌خواست من برم مدرسه.
‫‌‌من قبلاً پیاده به مدرسه ابتدایی می‌رفتم،‌
‫و بهش می‌گفتم: ‌‌مامان، من باید برم مدرسه.‌
‫می‌گفت: ‌‌«نه، پیش من بمون.‌» ‫و گریه می‌کرد و...
‫‌‌خب، اون به شدت افسرده بود،‌
‫و بالاخره، می‌دونی، از طریق دکترها و همه‌چی،
‫گفتن: ‌‌ببین، باید تو بیمارستان بستری بشه.‌
‫‌‌اون‌موقع‌ها، به مردم شوک الکتریکی می‌دادن‌
‫و حسابی جزغاله‌شون می‌کردن.
‫‌‌یادم میاد وقتی با جان حرف می‌زدم،‌
‫گفت: ‌‌کاری که با خواهرم کردن قابل‌تحمل نیست.‌‌
‫‌‌اون‌موقع‌ها خیلی وحشیانه بود.‌
‫‌‌و اون حتماً برای بابام سخت بوده‌
‫که خواهر دوقلوش رو بستری کنن،
‫یعنی، واسه یه بیماری روانی.
‫حتی با وجود اینکه اوضاع عوض شده بود،
‫‌‌فکر کنم هنوز اون تصویر رو توی ذهنش داشت.‌
‫‌‌برای همین با رفتنِِ نیتن ‫به مرکز درمانی مخالفت می‌کرد.‌
‫[نیتن بعد از این‌که از بیمارستان مرخص شد ‫حاضر نشد وارد خانۀ لیندا بشه و به زندگی در کاروان ادامه داد.]
‫[لیندا تصمیم گرفت وصیت‌نامه‌ش رو تغییر بده]
‫
‫‌‌سلام، رفیق. فکر کنم اگه داری اینو می‌بینی...‌
‫داری می‌بینی دیگه.
‫‌‌تو اصلاً توی این خونه نیومدی،‌
‫حتی برای شستن دست‌هات بعد از ماهی‌گیری.
‫‌‌این خونه برای من خیلی مهمه‌،
‫‌‌پر از خاطره‌ست، پر از قصه،‌
‫و حس می‌کنم واقعاً باید توی خانواده بمونه
‫پیش ‌‌کسی که ارزشش رو می‌دونه ‫و به اندازه من براش ارزش قائل باشه.‌
‫‌‌من خونه‌ام توی میدلتون رو ‫برای مایکل می‌ذارم.‌
‫‌‌بابابزرگت بیش از اونی که نیاز داشته باشی ‫داره برات مال و اموال می‌ذاره،‌
‫و تو تنها وارثِ حساب پس‌انداز من هستی
‫و همه چیزهایی که شاملش می‌شه.
‫‌‌پس، به اندازه کافی داری.‌
‫‌‌من با تمام وجودم دوستت دارم، و این تصمیم منه.‌
‫
‫‌‌اون نه با مادرش حرف می‌زد، نه با پدرش،‌
‫و داییم جان اومد، و نیتن رو با خودش آورده بود.
‫‌‌اونا جلوی در وایستاده بودن، ‫من در رو باز کردم،‌
‫میاد تو و میگه: ‌‌باید یه کاری برام بکنی.‌
‫گفتم: ‌‌باشه.‌
‫و می‌گه، ‌‌نیتن باید اینجا زندگی کنه.‌
‫‌‌نیتن، اون داشت از جان پول می‌گرفت.‌
‫‌‌احتمالاً سالیانه حدود ۱۰۰ هزار دلار.‌
‫‌‌جان بهش گفت: از الان تمام‌وقت میری دانشگاه،
‫و یه کار پاره‌وقت پیدا کنی، یا دیگه ‌‌تمومه.‌
‫«‌‌پول تو جیبی کنسل می‌شه.‌»
‫‌‌این کاریه که باید بکنی، ختم کلام.‌
‫‌‌ولی نیتن نمی‌تونست این‌کارو بکنه. ‫انضباط و انگیزۀ کافی رو نداشت.
‫‌‌اون شب‌ها تا دیروقت بیدار می‌موند.‌
‫‌‌ساعت دو، سه صبح، می‌شنیدم که اون بالا می‌چرخه.‌
‫‌‌و می‌شد فهمید که به دارو نیاز داره‌
‫چون خیلی عصبانی شده بود.
‫ولی نیتن می‌گفت: ‌‌ ‫من هیچ‌گونه دارویی نمی‌خورم.‌
‫‌‌نمی‌رم پیش روانشناس.‌
‫‌‌نمی‌رم پیش روانپزشک.‌
‫و می‌گفت: ‌‌مامانم فکر می‌کنه ‫من باید برم تیمارستان‌،
‫و این جور چیزا... ‫بعدش گفت: ‌‌دیگه بسه.‌
‫و وسط یه طوفان برفی، در رو باز کرد و رفت بیرون،
‫‌‌و داشت وسط جاده می‌دویید.‌
‫‌‌اگه در فردی بیماریِ جدی در
‫‌‌اختلال طیف اوتیسم‌ تشخیص داده بشه،
‫اما خود طرف این واقعیت رو نپذیره
‫‌‌که یک اختلال روانی جدی داره‌،
‫این می‌تونه فاجعه‌بار باشه، ‫و اغلب عواقب مرگباری به دنبال داره.
‫اخبار در حال بروزرسانی...
‫‌‌حالا می‌دونیم که پلیس حکم تفتیش‌
‫برای خونۀ نیتن کارمن گرفته.
‫[شش ماه پس از به قتل رسیدن جان چاکالوس، ‫پلیس رسیدِ خریدِ یک تفنگ تهاجمی رو پیدا کرد]
‫‌‌مدتی کوتاه قبل از قتل،‌
‫نیتن سلاح رو از یه ایالت دیگه ‫با گواهینامۀ یه ایالت دیگه، تهیه کرده.
‫‌‌مدرکِ شماره ۲۳، ‫فاکتور فروشگاه شوترز اوت‌پست.‌
‫‌‌این اسلحه نیمه‌خودکار «سیگ ساور» رو‌
‫شما در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ خریداری کردید؟
‫‌‌من از حق سکوتم استفاده می‌کنم.‌ ‫[استفاده از قانون عدم اجبار به شهادت علیه خود]
‫‌‌اون حاضر نشد به سوالات در مورد اون جواب بده،‌
‫‌‌اسلحه رو تحویل نداد‌،
‫و تا به این لحظه، نیروی پلیس، ‫تا جایی که من می‌دونم،
‫هیچ ایده‌ای نداره که اون سلاح کجاست.
‫‌‌و نه‌تنها این، بلکه مهماتِ استفاده‌شده در اون تفنگ
‫با مهماتی که سر صحنۀ قتل جان چاکالوس ‫جمع‌آوری شده بود، مطابقت داشت
‫‌‌چیزی که خونم رو به جوش میاره‌ ‫[وکیل مدافع نیتن]
‫اینه که دارن خیلی از فرضیات‌شون رو ‫واقعیت در نظر می‌گیرن.‌
‫حتی گمانه‌زنی هم نیست!
‫‌‌۶۰۰ تا تفنگ دیگه هم می‌تونستن ‫از اون نوع گلوله داشته باشن.‌
‫‌‌۶۰۰ نوع سلاح مختلف.‌
‫‌‌تنها چیزی که به‌عنوان یک کارآگاه ‫قطعاً توجهم رو جلب کرد‌
‫‌‌این سلاحی بوده که اون راجع‌به ‫داشتن و مالکیتش دروغ گفته
‫به یکی از اولین مصاحبه‌ها برمی‌گردیم،
‫تو... تو هیچ اسلحه‌ای نداشتی.
‫یه چیزی گفتی در مورد... ‫اسلحه بادی یا همچین چیزی؟
‫من... یه... تفنگ بادی داشتم.
‫‌‌هیچ نوع سلاح دیگه‌ای هم خرید کردی؟‌
‫‌‌نه.‌
‫‌‌اگه اون قاتل نبوده، ‫و آلت قتلِ جان چاکالوس
‫سلاحی نبوده که اون خریده،
‫اون فرصت زیادی داشت که ‫اون دروغش رو اصلاح کنه.‌
‫‌‌می‌دونی، برای اصلاح اون فریب.‌
‫‌‌توی کلانتری وینزور،‌
‫‌‌بعد از مرگ پدربزرگت،‌
‫به پلیس وینزور دروغ گفتی؟
‫
‫سؤالم پیچیده نیست، نیتن.
‫‌‌در مورد این سؤال...‌
‫اگه می‌خواید دقیق‌تر بپرسید، جواب می‌دم.
‫- وگرنه، از حق سکوتم استفاده می‌کنم... ‫- بهت کاغذ می‌دم.
‫‌‌تمام دروغ‌هایی که به پلیس وینزور ‫گفتی رو لیست کن.‌
‫‌‌این کار برات راحت‌تره؟‌
‫‌‌چند بار به پلیس وینزور دروغ گفتی؟‌
‫یه مورد بود، که من اطلاعات نادقیقی... ‫من... من...
‫من... من... از حق سکوت استفاده می‌کنم.
‫‌‌اولش وقتی پلیس ازم سؤال پرسید، ‫از نِیتن دفاع کردم...
‫چون همون اولش بهش مشکوک شدن.
‫سؤال می‌کردن: ‌‌فکر می‌کنی اون ‫دستی تو این قتل داشته؟‌
‫‌‌همش اینو به من می‌گفتن، منم می‌گفتم: ‌‌فکر نکنم.‌‌
‫می‌‌گفتم ‌‌چرا؟ یعنی این کار براش چه نفعی داره؟
‫بعدها فهمیدم که از بیمه پول گرفته.
‫‌‌به محض اینکه گواهی فوت داد رو تحویل داد،‌
‫مقدار زیادی پول دریافت کرد که ‫نیازی تصدیق وصیت‌نامه نداشت.‌
‫[مجموع دریافتی: ۴۱۴ هزار و ۴۵۶ دلار]
‫به نظرم یکی از محکم‌ترین شواهد ‫در این پرونده اینه که
‫‌‌اون یه یادداشت فرستاده بود‌
‫[کارآگاه پرونده‌های دریایی]
‫‌‌برای وکیل املاک و دارایی‌های پدربزرگش‌
‫قبل از مرگ پدربزرگش، ‫و سؤالات خیلی به‌خصوصی پرسیده بود.‌
‫‌‌سؤالات ریزی که باورتون نمی‌شه ‫و به تعداد خیلی زیاد.
‫‌‌در واقع خلاصه‌ش این بوده که ‫کی باید اول بمیره و چه زمانی باید بمیره،
‫تا ارث به من برسه؟
‫به نظرم این قتل بوده، ‫و انگیزه‌اش هم فقط یک چیزه.
‫‌‌که نیتن کارمن بتونه پول‌ها رو به جیب بزنه.‌
‫
‫‌‌می‌خوان انگیزه مالی به نیتن نسبت بدن‌
‫‌‌به‌خاطر مرگ جان چاکالوس‌
‫ولی واقعاً به این نکته نمی‌پردازن که ‫پدربزرگ نیتن کارمن...
‫از نیتن حمایت خوبی می‌کرد،
‫یه وانت براش خرید، اجاره‌ش رو می‌داد، ‫بهش پول تو جیبی می‌داد،
‫و همه مخارجش رو می‌داد، ‫مخارج مدرسه‌ش رو تقبل می‌کرد.
‫چه کسی بود که کمترین منفعت رو...
‫از مرگ جان چاکالوس می‌برد؟‌
‫‌‌نیتن کارمن.‌
‫‌‌کمترین منفعت رو برد.‌
‫من تا به امروز به حرفش باور دارم. ‫هیچ نقشی توش نداشت.
‫نه به جرمی محکوم شد، نه دستگیر شد.
‫ما هیچ‌وقت نتونستیم حکم بازداشت بگیریم.
‫یک بار درخواست دادیم.
‫‌‌معاون دادستان کل ایالت... ردش کرد.‌
‫‌‌آدمایی محاکمه شدن و به اعدام محکوم شدن‌
‫که شواهد خیلی کمتری نسبت به نیتن ‫علیه‌شون وجود داشته،
‫و بنظرم این واقعاً... باورنکردنی می‌اومد.
‫می‌دونی، چرا حتی دستگیرش نکردن؟
‫
‫‌‌بعد از قتل چاکالوس،‌
‫کشیش کلیسایی که خانواده چاکالوس بهش می‌رفتند،
‫دستیارش بهش خبر داده بود
‫که نیتن کارمن و لیندا کارمن ‫اومده بودن به کلیسا.
‫‌‌پدر رفت بیرون‌،
‫و دید نیتن روبروی محراب زانو زده
‫‌‌دست‌هاش رو دراز کرده بود، ‫و از خدا طلب کمک می‌کرد.‌
‫‌‌لیندا نشسته بود تو ردیف‌های عقب کلیسا، ‫تماشا می‌کرد.‌
‫‌‌این قضیه حدود پنج ساعت ادامه داشت.‌
‫‌‌یه‌جایی، کشیش از پشت سر بهش نزدیک شد...‌
‫به‌قدری که بشنوه نیتن داشت چی می‌گفت.
‫‌‌نیتن داشت توبه می‌کرد.‌
‫‌‌داشت از خدا طلب آمرزش می‌کرد.‌
‫گذاشتی فرار کنه!‌
‫نیتن، بهش آسیب زدیم. ‫نه، هیلی، بهش آسیب زدیم.‌
‫- آسیب دید. ‫- چی کار کرد؟
‫- باید ولش کنیم بره. ‫- نمی‌تونیم بذاریم فرار کنه!
‫آره، ولی بهش آسیب زدیم.
‫می‌دونی چیه، نیتن؟ اشکالی نداره.
‫‌‌می‌دونی چیه، نیتن؟ مارمولکه خوبه...‌
‫‌‌لیندا مادر فوق‌العاده‌ای بود.‌
‫‌‌از همون لحظه‌ای که نیتن به دنیا اومد، ‫لیندا سعی داشت بهترین‌ها رو براش فراهم کنه.‌
‫‌‌کل زندگی‌ش همین بود، ‫فقط می‌خواست به پسرش کمک کنه.‌
‫
‫‌‌اون توی نیتن یه چیزی می‌دید‌
‫‌‌و بعد می‌رفت سرچ می‌کرد ‫و کلی راجع بهش تحقیق می‌کرد.‌
‫می‌رفت یه متخصص پیدا می‌کرد، ‫زندگیش شده بود همین.
‫‌‌نیتن عاشق مامانش بود.‌
‫‌‌اون‌ها رابطه‌ی خیلی خاصی داشتن.‌
‫‌‌لیندا سعی می‌کرد هرچقدر می‌تونه ‫با پسرش وقت بگذرونه.‌
‫‌‌تلاش می‌کرد بهش کمک کنه.‌
‫‌‌نمی‌خواست نیتن چیزی رو تجربه کنه که ‫خودش توی بچگی تجربه کرده بود.‌
‫‌‌اون منفی‌بافی‌ها، اون داد و بیدادها توی خونه،‌
‫‌‌خشونت‌های فیزیکی‌
‫‌‌ولی هر چی بزرگ‌تر شد،‌
‫‌‌نیتن فاصله گرفت. عقب‌نشینی کرد.‌
‫
‫‌‌می‌خواست رابطه‌ی بهتری با نیتن داشته باشه‌،
‫و فکر کنم واسه همین می‌رفتن ماهی‌گیری.
‫‌‌عالیه.‌
‫‌‌لیندا چندان به ماهیگیری علاقه نداشت. ‫براش مهم نبود.‌
‫‌‌فقط سعی داشت از هر طریقی که می‌تونه...‌
‫باهاش ارتباط بگیره.
‫اینجا اندازه‌ش رو می‌گیری.
‫- چاقه. ‫- آره، چاقه.
‫‌‌خداحافظ.‌
‫‌‌اون عاشق پسرش بود. واقعاً عاشقش بود.‌
‫نیتن بعد از مرگ جان...
‫‌‌نمی‌تونم بگم اون تنهاتر شده بود.‌
‫مثل همیشه‌ش بود،
‫و... رفته بود توی ورمانت یه ملک خریده بود.
‫
‫اون داشت مطالعه می‌کرد ‫و یاد می‌گرفت چطوری لوله‌کشی انجام بده.
‫‌‌اون داخل خونه‌ش رو بازسازی کرد.‌
‫‌‌همه‌چی رو خودش تنهایی انجام داد.‌
‫‌‌یه خونه‌ی خیلی بزرگ ‫و در حال ساخت بود.‌
‫‌‌از بیخ و بن تخریب شده بود.‌
‫‌‌کمی تعجب‌آوره کسی بخواد اونجا زندگی کنه.‌ ‫[معاون رئیس‌پلیس]
‫چون خانواده کاملاً باهاش دشمن شده بودن
‫و حس می‌کردن که اون قاتل جان بود،
‫‌‌من فکر می‌کنم اون می‌خواست...‌
‫‌‌گمون کنم خودش رو توی یه کاری غرق کنه،‌
‫و تمرکزش رو بذاره روی ساخت و ساز ملکش.
‫[نیتن کارمن - مدیر ارشد پروژه]
‫‌‌داشت سعی می‌کرد وارد بازار کار هم بشه.‌
‫[کمپانی سرمایه‌گذاری چاکالوس]
‫‌‌تو ذهنش، قرار بود یه مرد ثروتمند بشه،‌
‫‌‌می‌خواست ساختمون‌ساز بشه‌
‫‌‌ساختمان‌های بزرگ، کاخ‌های چندطبقه ‫و آسمان‌خراش
‫و این‌جور چیزا.
‫‌‌و این اتفاق نیفتاد.‌
‫‌‌قبل از اینکه به فلوریدا نقل‌مکان کنم،‌
‫‌‌رفتم خونه‌ی لیندا، بهش گفتم: ‌‌ببین، لیندا،‌‌
‫‌‌همه می‌دونن عذری که نیتن ارائه داده ‫دروغ بوده.‌
‫‌‌هیچ‌کس به این داستان باور نداره.‌
‫و اون گفت: ‌‌اون پسر منه.‌
‫گفت: ‌‌من مادرشم. اون تنها فرزندمه.‌
‫و خیلی تحت تأثیر قرار گرفته بود. ‫یعنی گریه می‌کرد.
‫و هی می‌گفت: ‌‌اون پسر منه. اون پسر منه.‌
‫‌‌آخه...‌
‫‌‌می‌شد به‌وضوح دید که ‫فشار زیادی بهش وارد شده بود.‌
‫‌‌می‌دونی، فکر کنم تو ذهنم،‌
‫به نظرم تا یکی دو ماه بعدش
‫‌‌رفته‌رفته تسلیم می‌شد.
‫و بهش گفتم: ‌‌تو باید نگران باشی، ‫چون یه تهدیدی براش.‌
‫
‫‌‌قبل از اینکه برم، بهش گفتم: ‫«بهتره دیگه با اون بچه نری کشتی‌سواری،»
‫‌‌چون اگه این کار رو بکنی، ‫اون تنهایی برمی‌گرده.‌»
‫‌‌یه اتفاقی قراره اونجا برات بیفته،‌
‫‌‌و این آخرین باریه که می‌بینیمت.‌»
‫و ‌‌گفت، به من گفت...‌
‫«‌‌تو تنها کسی نیستی که اینو بهم گفته.‌»
‫‌‌و اون روز آخرین روزی بود که من... من دیدمش.‌
‫
‫‌‌دریا وسیعـه.‌
‫‌‌دریا خیلی بزرگه.‌
‫‌‌و وقتی در مورد دریا به‌عنوان صحنۀ جرم حرف می‌زنید،‌
‫فقط عمیق و عمیق‌تر می‌شه.
‫‌‌کی متوجه شدی که آب داره ‫نفوذ می‌کنه به «چیکن پاکس»؟
‫‌‌حدود ظهر، در تاریخ ۱۸ سپتامبر.‌
‫‌‌به نظرم صدای موتور فرق کرده بود.‌
‫و به همین خاطر، خواستم موتور رو چک کنم.
‫‌‌و درِیچۀ جلوی اتاقک راننده رو باز کردم،‌
‫‌‌و مقدار زیادی آب درون کشتی دیدم.‌
‫‌‌بعدش چی‌کار کردی؟‌
‫‌‌بعدش از مامانم خواستم که ‫نخ ماهیگیری رو بیاره.‌
‫به مامانت نگفتی که نیم متر آب ‫توی کشتی جمع شده بود؟
‫نه، فکر کردم اگه اینو بهش بگم پَنیک می‌کنه.
‫‌‌پس نیم متر آب توی کشتی جمع شده بود.‌
‫‌‌به جای اینکه به مامانت بگی جلیقه نجات بپوشه،‌
‫بهش گفتی نخ ماهیگیری رو بیاره.
‫‌‌شهادتت همینه؟‌
‫‌‌از مامانم خواستم که نخ ماهیگیری رو بیاره.‌
‫در ‌‌اون لحظه، آوردن نخ‌های ماهیگیری مهم‌تر از
‫پوشیدن جلیقه نجات بود؟
‫‌‌از خودم پرسیدم: آیا کار درستی کردم؟‌
‫می‌دونم که اون‌موقع این تو ذهنم بود که
‫‌‌باید... باید... ‫اول، باید نخ ماهیگیری رو بیاریم.‌
‫دوم، ‌‌باید حواس مامانم رو پرت کنم تا ‫تا بتونم مشکل رو حل کنم.
‫‌‌فکر نمی‌کردم کشتی قراره غرق بشه.‌
‫‌‌کشتی‌ها این‌جوری نمی‌شن.‌
‫‌‌یه کشتی یهویی زیر پات رو خالی نمی‌کنه‌،
‫‌‌اون‌طور که توصیف کرده بود.
‫و در اعماق اقیانوس ناپدید بشه.‌
‫[نیتن دو هفته پس از نجات یافتن،]
‫[برای دریافت خسارت ۸۵ هزار دلاری ‫برای قایق گم‌شده‌اش به بیمه درخواست داد]
‫اظهارات ابتدایی برای محاکمۀ نیتن کارمن
‫امروز در دادگاهی در شهر پراویدنس بیان شد.
‫‌‌یک شرکت بیمه از کارمن شکایت کرده،‌
‫‌‌کسی که برای کشتی‌اش خسارت مطالبه کرده بود
‫کشتی‌ای که در سال ۲۰۱۶ در ساحل ‫پوینت جودیت غرق شده بود.
‫‌‌تا به امروز، چیزی که من رو ‫بیشتر از همه شگفت‌زده می‌کنه،‌
‫و از همون اول این پرونده ‫من رو شگفت‌زده کرده،
‫اینه که چرا از بیمه خسارت خواسته بود؟
‫‌‌اگه درخواستی ثبت نمی‌کرد، یه مرد آزاد بود.‌
‫[اسکلۀ رام پوینت] ‫[ویکفیلد، رود آیلند]
‫‌‌خب، فکر می‌کنم شرکت بیمه داشت ‫آماده می‌شد تا غرامت رو پرداخت کنه.‌
‫و اینجا بود که ما رفتیم با کارکنان ‫اسکلۀ رام پوینت‌ صحبت کنیم
‫‌‌اون روز، تمام روز رو مشغول کار روی کشتی بود،‌
‫همون روزی که با مادرش رفتن دریا.
‫‌‌یه آقایی اون روز تو اسکله نشسته بود.‌
‫‌‌من چوب ماهیگیری ندیدم. ‫[مایک یوزی]
‫حتی غذایی هم دستش ندیدم.‌
‫‌‌وقتی دیدم خم شده بود پشت قایق، ‫نظرم بهش جلب شد‌
‫داشت دو تا سوراخ دریل می‌کرد.
‫‌‌اون نیتن کارمن رو دیده،‌
‫که خم شده به سمت پشت کشتی
‫و یه دریل تو دستش بوده که ‫مته‌ی سوراخ‌کاری داشته.
‫اون روز صفحه تنظیم کشتی رو درآورده بود.
‫‌‌صفحه تنظیم، برگه‌های فلزی‌ای هستن که ‫به انتهای کشتی وصل می‌شن.‌
‫‌‌با برداشتن صفحات تنظیم،
‫شرایطی رو به وجود آورده بود ‫که قایق سوراخ بشه.
‫‌‌قایق‌ران‌ها همیشه روی قایق‌هاشون کار می‌کنن.‌
‫‌‌کارهایی باهاشون می‌کنن ‫که احتمالاً نباید انجام بشه.‌
‫‌‌سوراخ حفر می‌کنن، پُرش می‌کنن...‌
‫شما اگه بخوای برای یه قتل نقشه بکشی، خب؟
‫‌‌و می‌خوای که با صفحات تنظیم سر و کله بزنی،‌
‫‌‌جایی که دو یا سه یا چهار نفر هستن
‫و دارن نگاهت می‌کنن، این‌کارو می‌کنی؟
‫‌‌یا نصفه‌شب میری این کار رو بکنی؟‌
‫به نظرم خودش می‌خواست دیده بشه که ‫داره این ‌‌تعمیرات‌ رو انجام میده،
‫و داره صفحات تنظیم رو درمیاره.
‫‌‌این یک عذر موجه برای غرق‌شدن کشتی جور کرد.
‫‌‌یه پسری که نقشه‌ش اینه که ‫پدربزرگش رو بکشه،‌
‫سه، سه و نیم سال صبر کنه،
‫‌‌بعد مادرش رو بکشه‌،
‫و بعدش درخواست خسارت ۸۵ هزار دلاری بکنه.
‫‌‌باید احمق باشی که همچین کاری بکنی.‌
‫‌‌نیتن کارمن سکوتش را می‌شکند‌
‫پس از دادگاه مدنی‌ای که ‫علیه شرکت بیمه برگزار شد
‫برای کشتی غرق‌شده‌اش «چیکن پاکس».
‫اولاً، ما نمی‌دونیم چی باعث غرق شدن کشتی شده.
‫دوماً، این قضیه اصلاً پول نبوده.
‫احساس می‌کنم ‌‌انگار یه مسئولیتی ‫در قبال مامانم دارم‌
‫‌‌که مطمئن بشم حقیقت فاش میشه.‌
‫و آقای فارل و شرکت بیمۀ بوت یواِس، ‫اتهاماتی که به من وارد کردن
‫انقدر بزرگ و باورنکردنیـه
‫که واقعاً نمی‌تونم نادیده‌ش بگیرم.
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫‌‌نیتن کارمن خسارتی برای کشتی‌اش‌ ‫[درخواست رد شد]
‫چیکن پاکس، دریافت نخواهد کرد.
‫یک قاضی فدرال رأی صادر کرده ‫که غرق‌شدن کشتی نیتن کارمن
‫مستقیم یا غیرمستقیم به‌خاطر ‫تعمیرات نادرستش بوده.
‫همه‌چیز برمی‌گشت به چهارتا سوراخی که ‫توی کستی ایجاد کرده بود و سعی کرد درست‌شون کنه
‫‌‌صبحِ آخرین سفر اون کشتی.‌
‫
‫‌‌اون شرکت بیمه منابعی داشت ‫که پلیس نداشت،‌
‫‌‌و همون باعث نابودیِ نیتن شد.‌
‫پیروز شد... همه‌ی اطلاعات پرونده رو ‫در اختیار پلیس گذاشتن،
‫و بعد، تحقیقات خیلی جدی‌تر شد.
‫اون روز پلیس فدرال هم درگیر پرونده شد.
‫[ساختمان اف‌بی‌آی جی. ادگار هوور]
‫[سال ۲۰۲۲ - شش سال پس از ناپدید شدن لیندا]
‫نیتن کارمنِ ۲۸ ساله
‫به اتهام قتل مادرش، لیندا کارمن، ‫بازداشت شده است.
‫‌‌طبق کیفرخواست منتشرشده،‌
‫‌‌نیتن به‌ادعای پلیس مادرش را در دریا کُشته‌
‫و کشتی خودش رو هم غرق کرده.
‫در این کیفرخواست حتی گفته شده که
‫اون پدربزرگ خودش رو هم کشته.
‫طبق گفته‌ها، همه به خاطر ارث و میراث بوده.
‫‌‌نیتن به قتل در دریا متهم شد.‌
‫‌‌یکم خیالم راحت شد، چون می‌دونستم ‫این بار از رو دوش خانواده‌م برداشته می‌شه.‌
‫می‌خواستیم مطمئن بشیم که نیتن مجازات می‌شه،
‫‌‌مجرم شناخته بشه،‌
‫و دیگه بهش اجازه ندن همچین کاری بکنه.‌
‫‌‌بعد از تحقیق شش‌ساله‌ی اف‌بی‌آی،‌
‫‌‌نیتن در دادگاه فدرال متهم شد به
‫نقش داشتن در یک طرح بلندمدت و حساب‌شده
‫با هدف این‌که وارث ثروت پدربزرگش می‌شه.‌
‫- نیتن، تو مادرت رو کشتی؟ ‫- بی‌گناهم!
‫‌‌مشکل اینه که هیچ نقشه‌ای وجود نداشت.‌
‫‌‌هیچ نقشه‌ای در کار نبود.‌
‫‌‌من یه پسرخوانده دارم‌ ‫[وکیل نیتن]
‫درست ‌‌هم‌سنِ نیتن‌ـه‌
‫و همون محرک‌های اوتیسمیِ نیتن رو داره.‌
‫‌‌نیتن کارمن. اومدیم ملاقاتش.‌
‫هر کاری که باید بکنم، البته در چهارچوب قانون،
‫‌‌اون کار رو خواهم کرد.‌
‫‌‌من یه سال و نیم پیش عمل قلب باز داشتم.‌
‫دکترم گفت خودتـو درگیر نکن.
‫
‫به دکترم گفتم:
‫‌‌اگه قراره توی دادگاه با این پرونده بمیرم،‌
‫و در این حین عدالتی که این بچه ‫لیاقتش رو داره براش اجرا کنم،
‫باکی نیست.
‫‌‌شما می‌گید که با این قایق نجات در دریا بودید‌
‫به‌مدت تقریباً هفت روز بعد از غرق‌شدن کشتی؟‌
‫‌‌درسته؟‌
‫‌‌بله، من بعد از غرق شدن کشتی ‫هفت روز توی دریا با قایق نجات بودم.‌
‫
‫‌‌امکان نداره تو اون قایق بوده باشه
‫‌‌به مدت زمانی که گفت ‫توی اون قایق نجات بوده.‌
‫‌‌و چیزی که توی این عکس ‫برام جلب توجه می‌کنه‌
‫اینه که نیتن نرده‌ها رو سفت گرفته
‫هر دو طرفِ نرده‌ها رو.
‫و این سؤال برام پیش میاد که ‫بعد از هفت روز توی یه قایق نجات،
‫‌‌چطوری تونسته این کار رو بکنه.‌
‫بدن‌تون دیگه توان این رو نداره که
‫‌‌نوسان‌ها و لرزش‌ها رو هندل کنه
‫و چشمت هم نمی‌تونه ببینه.
‫‌‌از نظر فیزیولوژیکی، باید غیرممکن باشه ‫اون‌شکلی که اون حرکت می‌کرد حرکت کنه.
‫‌‌به احتمال زیاد، اون نباید بتونه شنا کنه‌
‫و بدون کمک از پله‌ها بالا بره‌
‫چون اون هفت روز روی پاهاش واینستاده بود.
‫از عضلات پاش استفاده نکرده بود.
‫نباید توانایی انجام این کارها رو می‌داشته.
‫- سلام. ‫- پیدات شد.
‫- ممنون که اومدی. دیوید سالیوان هستم. ‫- خواهش می‌کنم. خوشحالم از آشنایی‌ت.
‫‌‌دیدم که کارشناس گفت چابکی اون ‫بیش از حد بود‌ه
‫واسه کسی که هفت روز تو دریا بوده.
‫‌‌باز هم می‌گم که مخالفم.‌ ‫[تکاور دریایی بازنشسته - شاهد متخصص]
‫‌‌توی اون شرایط، وقتی می‌دونی ‫اون چیز احتمالاً نجاتت میده
‫و ‌‌احتمالاً تنها نجات‌دهنده‌ات هست،
‫می‌دونی، آدرنالینت بالا می‌ره،
‫‌‌مهم نیست چقدر خسته‌ای.‌
‫و من توی همچین شرایطی بودم، ‫گرمای شدید توی عراق،
‫‌‌آب بدنِ آدم تحلیل می‌ره.‌
‫بچه‌ها خسته می‌شن.
‫و وقتی بهمون حمله می‌شد یا ‫چنین اتفاقایی میفتاد،
‫‌‌می‌بینی که چطور از ‫خستگی و کم‌آبی در میان،‌
‫و سریع دست به تفنگ می‌شن.
‫‌‌توی کیف اضطراری چی گذاشته بودی؟‌
‫‌‌یادم میاد که مواد غذایی اضطراریِ دیترکس بود.‌
‫یادم میاد یه آب‌ساز بود، ‫یه دستگاه آب‌ساز دستی.
‫‌‌توی قایق نجاتش یه دستگاه داره، ‫یه دستگاهی که خودش خریده،‌
‫که آب شور رو به آب آشامیدنی تبدیل می‌کنه.‌
‫من در طول تمام این سال‌ها ‫هیچکسی رو ندیدم که
‫‌‌روی یه کشتی تفریحی، یک کشتی ۹ متری،‌
‫یه دستگاه آب‌ساز اضطراری داشته باشه.‌
‫‌‌چیزی که از خوندن گزارشِ ‫غرق شدن کشتی دستگیرم شد،‌
‫‌‌اینه که... از یه طرف،‌ ‫[متخصص اختلال اوتیسم]
‫ما خصوصیت سامان‌دهیِ نیتن رو داشتیم،
‫‌‌اون ویژگیِ اوتیسم، داشتنِ ساختار و برنامه‌ریزی،‌
‫این مشخص بود نشون به اون نشون که
‫‌‌نیتن کامل بهش فکر کرده بود
‫که برای یه قایق نجات به چه چیزهایی نیاز داره،
‫و این‌ها رو برای قایقی که نیازی به ‫این‌چیزها نداشت تهیه کرده بود.
‫‌‌آدم‌های اوتیسمی مثل من، ‫و به تبعش، آدم‌هایی مثل اون...‌
‫‌‌این ویژگی‌ها... داشتن ساختار و برنامه‌ریزی‌
‫جزئی از اوتیسم ماست.
‫‌‌ولی، می‌دونی، مردم فکر می‌کنن ‫ما یه نقشه‌ای تو سرمونه،
‫فکر می‌کنن ما مکاریم، حیله‌گریم، ‫یا صرفاً کودن‌ایم.
‫‌‌در یک زمان مشخص‌،
‫‌‌بعد از اینکه چیزی که بهش میگم ناهار رو خوردم،‌
‫داشتم «برانچ» می‌خوردم،
‫چون... قایق نجات...
‫توی.. در واقع... نجات...
‫رو بسته‌های غذا نوشته بود ‫روزی چهار عددش رو بخورید،
‫و من هم داشتم در طول روز ‫این رو دقیق تقسیم می‌کردم.
‫‌‌طرفای ظهر کشتی «اورینت لاکی» رو دیدم.‌
‫زمانی که از سر جام بلند شدم ‫و یه نگاهی به اطرافم انداختم.
‫‌‌علم به ما می‌گه که امکان نداره،‌
‫‌‌بر اساس داستانی که برامون تعریف کرد،‌
‫طبق زمانی که غرق شده
‫‌‌و جایی که کشتی غرق شده، ‫حتی به‌طور خیلی تقریبی و حدودی،
‫سر از جایی در بیاره که ‫در نهایت از دریا نجاتش دادن.
‫
‫‌‌گارد ساحلی می‌تونه بفهمه ‫یه چیزی چطور روی آب شناور می‌مونه،‌
‫‌‌با توجه به اندازه‌ی قایق، و وزن قایق.‌
‫‌‌تحلیلِ شناوری، علمی پیچیده و پیشرفته‌ست.‌
‫‌‌باد، جریان، دمای دریا.‌
‫‌‌همه‌ی این عوامل تأثیرگذار هستن،‌
‫و همه‌ی اون‌ها روزانه چندین بار ‫زیر نظر قرار می‌گیرن
‫در نقاط مختلفی از اقیانوس.
‫‌‌توی آب شناوه وجود داره.‌
‫‌‌ما حسگرهایی روی ماهواره‌ها داریم.‌
‫‌‌تحلیلِ شناوریِ قایق به ما می‌گه‌
‫‌‌که الگوی شناوری ‫باید اون رو از شرق به غرب می‌برد...‌
‫‌‌که باعث می‌شد نیتن...‌
‫سر از یه ‌‌جایی... این پایین در بیاره.‌
‫‌‌ولی قطعاً اینجا نمی‌تونسته باشه.‌
‫
‫‌‌اون باید ۱۲۸ کیلومتر در نقطۀ مخالف می‌بود‌
‫‌‌اگه تو درّه بلوک غرق شده.‌
‫‌‌کارشناس تحلیلِ شناوریِ اونا‌
‫گفت که باید به سمت نیوجرسی می‌رفته
‫‌‌به‌جای محلی که ادعا کرده بهش رسیده.‌
‫‌‌فرصت کردی یه نگاه بهش بندازی؟‌
‫آره.
‫‌‌تحلیلِ شناوری، علت این‌که ‫خیلی برام معتبر نیست اینه که
‫‌‌جریان متقاطع چی بوده؟‌
‫‌‌بادها در چه وضعی بودن؟ ‫جریان آب زیر سطح چه اوضاعی داشته؟‌
‫‌‌چندین متغیر وجود داره که می‌تونه ‫این ادعا رو تکذیب کنه
‫فکر کنم یه شناوه بوده که داشتن ‫این داده‌ها رو ازش می‌گرفتن.
‫‌‌در نهایت، علم دقیقی نیست.‌
‫آره، ما وکلا یه اصطلاح براش داریم ‫بهش می‌گیم علم آشغالی.
‫‌‌من این رو جزو علوم آشغالی نمی‌دونم.‌
‫‌‌این ابزارهایی که اونجا هستن ‫از نوع تحقیقاتی‌ هستن.‌
‫خیلی روشون حساب می‌شه، برای...
‫‌‌برخی از پیشرفته‌ترین ‫پژوهش‌های اقلیمی جهان‌.
‫‌‌و می‌دونی، یکی از قوانین کلی‌
‫‌‌درباره‌ی داده‌های علوم اقیانوسی‌،
‫یا علم به‌طور کلی، اینه که داده‌ها دروغ نمی‌گن.
‫
‫‌‌اولین بار که کشتی اورینت لاکی رو دیدم،‌
‫‌‌مطمئن نبودم که یه کشتی باشه،‌
‫چون من فقط...
‫‌‌یه توده‌ی سفید دیدم که ‫روی افق ایستاده بود.‌
‫و اولین فکرم این بود که یه موج شدید بوده،
‫ولی بعدش فهمیدم که باریکـه.
‫و بعدش...
‫‌‌من برگشتم توی قایق نجات‌،
‫یه لحظه مکث کردم، ‫بعد برگشتم بیرون
‫‌‌فقط برای اینکه مطمئن بشم ‫دارم درست می‌بینم.‌
‫به نظرم نیتن کارمن می‌دونست که ‫اون کشتی از بیرونِ پراویدنس اومده بود،
‫و یه مدت طولانی داشته ‫در اون مسیر حرکت می‌کرده
‫‌‌قبل از اینکه اون سوار قایق نجات بشه.‌
‫‌‌بنظرم اون بعد از اینکه مطمئن شد
‫‌‌اورینت لاکی نجاتش میده، سوار قایق شد.
‫‌‌من فکر می‌کنم نیتن ‫فقط چند ساعت روی قایق نجات بوده‌
‫و نه چند روز، طوری که خودش گفته.
‫تنها چند ساعت.
‫یه ‌‌عکس از نیتن هست که ‫داره دست تکون می‌ده.‌
‫قایق باد خوبی داره، سایه‌بانش باد خوبی داره.
‫‌‌عکس بعدی، نیتن رو توی آب می‌بینیم‌.
‫‌‌سایه‌بان افتاده تو آب. ‫باد قایق داره خالی می‌شه.‌
‫‌‌تلاش‌هایی برای پیدا کردنِ قایقِ بادی شد،‌
‫ولی قایق هرگز پیدا نشد.
‫‌‌به احتمال زیاد، نیتن یه کارایی کرده ‫که قایق رو غرق کنه.‌
‫‌‌توی جلیقه نجاتش یه چاقو داشته،‌
‫و می‌تونسته همون‌جا سوراخش کنه.
‫برداشت من اون‌موقع
‫این بود که.. نیتن نمی‌خواست ما ‫وضعیت قایق نجات رو ببینیم،‌
‫‌‌چیزایی که هنوز روی قایق نجات بود،‌
‫چه تجهیزاتی روی قایق داشته یا نداشته،
‫چون ممکن بود نشون بده
‫که اون هفت روز رو ‫روی اون قایق نجات نگذرونده.‌
‫
‫‌‌اگه اون هفت روز روی قایق نبوده،‌
‫که به نظر من هم نبوده،
‫‌‌پس اون کجا بوده؟‌
‫به‌نظرم محتمل‌ترین سناریو اینه که
‫‌‌کمی بعد از اینکه از پوینت جودیت ‫حرکت کردن، در شب شنبه،‌
‫‌‌مادرش رو کشته‌،
‫‌‌یه‌جایی، جسدش رو گم و گور کرده،
‫‌‌احتمالاً جایی که خیلی با ‫جزیره بلوک فاصله داشته‌
‫و اصلاً نزدیک جایی که گارد ساحلی داشت ‫حدود یک هفته دنبالش می‌گشت، نبوده.
‫‌‌یه‌جایی توی جنوب، شاید اطراف ‫ایالت‌های میانۀ ساحل اقیانوس اطلس،
‫مثلاً ‌‌لانگ آیلند.‌
‫‌‌اون می‌تونست جلوی چشم همه قایم بشه‌
‫چون می‌دونست که گارد ساحلی ‫احتمالاً امتداد ساحل رو نمی‌گرده.
‫اونا اسکله‌ها رو نمی‌گشتن.
‫‌‌به احتمال زیاد،‌
‫به منطقۀ امن خودش رفته.‌
‫‌‌اون با خط ساحلی کنتیکت آشنا بود‌
‫و همین‌طور با محوطۀ جزیره بلوک.
‫‌‌گوشه و کنارِ زیادی وجود داشت‌
‫که می‌تونست خودش و کشتی رو قایم کنه.
‫‌‌بعدش، اواخر هفته...‌
‫‌‌بعد از اینکه گارد ساحلی ‫جست‌وجو رو متوقف کرد،‌
‫‌‌می‌ره سوار چیکن پاکس میشه، ‫گازش رو می‌گیره و می‌ره تو دل دریا...‌
‫بعدش رفت توی قایق نجات و ‫کشتی رو غرق کرد.
‫‌‌اون احتمالاً کشتی رو کمی قبل از اینکه ‫کشتی باربری پیدا بشه،‌ غرق کرده
‫که بتونه تو موقعیت خوبی قرار بگیره
‫و بلافاصله نجاتش بدن.
‫آخه چطوری همچین کاری بکنه؟
‫‌‌ناپدید شد؟ زیر یه درخت قایم شده بود؟‌
‫‌‌زیر یه سنگ قایم شده بود؟‌
‫‌‌این بچه داره کجا می‌ره، اون‌ور، این‌ور، ‫داره از گارد ساحلی فرار می‌کنه.‌
‫عملاً دارن اینو میگن.
‫‌‌و یعنی این‌طور برنامه‌ریزی کرده بود ‫که این کشتی چینی...‌
‫‌‌که به‌طور اتفاقی از اونجا رد می‌شد.‌
‫که نزدیک بوده زیرش هم کنه، ‫این‌طور که من فهمیدم،
‫قراره نجاتش بده؟
‫یه مشت مزخرفـه.
‫
‫‌‌دریا به‌عنوان یک صحنۀ جرم ‫محیط چالش‌برانگیزیه.‌
‫‌‌شواهد در عرض چند ثانیه ‫نابود یا گم می‌شن.‌
‫‌‌چون می‌دونست احتمالش خیلی زیاده که
‫‌‌پلیس هرگز نتونه کشتی رو پیدا کنه‌،
‫‌‌چه برسه جسد رو.‌
‫‌‌باور داریم که کشتی به اعماق اقیانوس رفته،‌
‫‌‌جسد لیندا در اعماق دریاست،‌
‫و حتی ممکنه سلاحی که برای ‫کشتن جان چاکالوس استفاده شده...
‫اون هم در اعماق دریاها باشه.
‫‌‌دریا جاییه که رازهای زیادی رو ‫در دل خودش نگه می‌داره.‌
‫‌‌هیچ نظارتی وجود نداره. ‫نه دوربینی هست، نه آیفونی.‌
‫پام داشت عرشه رو به پایین می‌برد
‫به‌جای اینکه عرشه به پای من فشار بیاره.
‫‌‌فقط یه لحظه این‌طوری بود.‌
‫و یادمه که افتاده بودم تو آب، ‫و داشتم سقفِ اتاق سکان رو می‌دیدم،
‫‌‌که داشت دور می‌شد، مثل...‌
‫‌‌این...‌
‫این اتفاقی بود که افتاد.
‫‌‌اون‌وقت مادرت کجا بود؟‌
‫‌‌من مامانم رو ندیدم.‌
‫خب، چی از زبون اون شنیدی؟
‫‌‌چی گفت؟‌
‫‌‌من چیزی نشنیدم.‌
‫‌کشتی داره غرق می‌شه. ‫بعد مادرت هنوز چیزی نمی‌گه؟‌
‫‌‌شهادتت اینه؟‌
‫‌‌شهادت من اینه که نشنیدم...‌
‫صدای ‌‌مامانم رو...‌
‫نمی‌تونم بگم آیا مادرم... ‫فقط می‌تونم بگم که صداشو نشنیدم.
‫‌‌و ندیدیش؟‌
‫‌‌وقتی توی آب بودم، اون رو ندیدم. درسته.‌
‫‌‌مادرت شناگر قوی‌ایه، مگه نه؟‌
‫‌‌بله، بود.‌
‫‌‌و خیلی هم به ایمنی اهمیت می‌داد، درسته؟‌
‫‌‌درسته.‌
‫‌‌یعنی ناپدید شد؟‌
‫اعتراض دارم. سوال‌تون مبهمه.
‫
‫[وکلا بیش از یک سال مشغول آماده‌شدن ‫برای دادگاه بودند که قرار بود در اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شود]
‫‌‌اخبار ساعت ۵ رو با ‫یک خبر شوکه‌کننده دربارۀ
‫پرونده‌ای که سال‌هاست داریم ‫دنبالش می‌کنیم، شروع می‌کنیم.
‫مردی که متهم بود به قتل مادرش ‫در نزدیکی سواحل رود آیلند، فوت کرده.
‫ جسد بی‌جان نیتن کارمن نیمه‌شب ‫در سلول‌اش پیدا شده.
‫به گفتۀ مقاماتِ زندان ‫نیتن کارمن خودکشی کرده
‫درحالی‌که برای محاکمۀ ‫پرونده قتل در دریا انتظار می‌کشید.
‫
‫‌‌اون تصمیم گرفت که چطور بابام رو به قتل برسونه.‌
‫اون تصمیم گرفت که چطور خواهرم رو بکشه.
‫‌‌نمی‌خواست بقیۀ عمرش رو توی زندان بگذرونه.‌
‫و خب، می‌دونید، ‫تصمیم گرفت چطور به زندگی خودش پایان بده.
‫اون‌طوری که خودش می‌خواست رفت.
‫
‫‌‌گزارش کالبدشکافی می‌گه که خودکشی کرده‌
‫و با بند کفشش خودش رو دار زده.
‫‌‌هیچ یادداشت خودکشی‌ای نذاشته.‌
‫‌‌هیچ پیش‌زمینه‌ای وجود نداشت.‌
‫‌‌هیچ نشونه‌ای از این موضوع توی رفتارش نبود.‌
‫‌‌تا اون لحظه روحیه‌اش خوب بود.‌
‫‌‌برای همین من خیلی شوکه شدم.‌
‫‌‌اونا برای محاکمه آماده شده بودن...‌
‫بعد فکر کن بهت زنگ بزنن ‫و خبر بدن که پسرت مُرده.
‫
‫‌‌پذیرفتنش سخته دیگه.‌
‫هنوز هم کامل نپذیرفتم.
‫
‫‌‌من به هیچ وجه قبول ندارم که ‫نیتن مادرش رو کشته باشه.‌
‫‌‌این با تمام ویژگی‌های ذاتیِ...‌
‫هر دوی لیندا و نیتن در تناقضـه.
‫اون.. هیچ‌وقت تو عمرش ‫آزارش به یه مورچه هم نرسیده بود.
‫- سلام، نیتن جیمز. ‫- چیه؟
‫- زیادی دوستت دارم. ‫- هیچ‌وقت زیادی نمی‌شه.
‫‌‌ما عزاداری کردیم...‌
‫برای از دست دادنِ نیتن به‌عنوان بچه‌مون.
‫‌‌آممم...‌
‫و برای همه‌ی اتفاقاتی که براش افتاد.
‫‌‌ولی برای کارایی که کرد عزاداری نکردیم.‌
‫‌‌ما احساس کردیم، هرطور که شده،‌
‫عدالت اجرا شد.
‫
‫‌‌لیندا گفته بود: من فقط می‌تونم ‫روی رفتار خودم کنترل داشته باشم.‌
‫‌‌نمی‌تونم جلوی کارهای بقیه رو بگیرم.‌
‫‌‌بنابراین فکر کنم یه‌جورایی می‌دونست.‌
‫‌‌و در اون زمان، ما لیندا رو تنها گذاشتیم.
‫شاید با خودش فکر کرده...
‫«‌‌من که خانواده‌ای ندارم، ‫پس هر کاری دلت می‌خواد بکن.‌‌»
‫‌‌نمی‌دونم.‌
‫‌‌آدما سعی می‌کنن ‫تقصیر رو بندازن گردن لیندا.‌
‫می‌گن: ‌‌خب، مادرش این کار رو نکرد ‫یا اون کار رو نکرد.‌
‫‌‌لیندا تمام تلاشش رو کرد. ‫بنظر من اون مادر خوبی بود.‌
‫یعنی، به اون بچه اهمیت می‌داد. ‫اون بچه رو دوست داشت.
‫‌‌اون تنها فرزندش بود.‌
‫‌‌فکر کنم به این فکر می‌کرد که ‫چقدر در این قضیه مقصره،‌
‫و با خودش می‌گفت: ‌‌ ‫«بذار هر اتفاقی می‌خواد بیفته، بیفته.»
‫شاید فکر کرده، از این راه می‌تونه ‫پسرش رو تحویلِ قانون نده.
‫و اون رفت... می‌دونید، ‫رفت ببینه تقدیر چی براش در نظر گرفته.
‫[مرگ لیندا کارمن در اکتبر ۲۰۲۳ ‫به‌طور رسمی اعلام شد.]
‫[تحقیقات دربارۀ مرگ او مختومه اعلام شد.]
‫[قتل جان چاکالوس در حال حاضر ‫یک پروندۀ حل‌نشده محسوب می‌شود.]
‫[هیچ مظنون دیگری دستگیر نشده است.]
‫[نیتن کارمن پس از مرگ‌اش ‫از تمام اتهامات تبرئه شد]
‫برگرفته از مقالۀ چاپ‌شده در مجله وایرد: ‫«فرزندی در دریا نجات پیدا کرد، اما مادرش چه شد؟»